Ik leef teveel mee

23-06-2026 19:46 105 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik lees net een stukje over topic over de verkering van een 16 jarige zoon en dat doet mij denken aan de periode waar ik nu in zit:

Moeder van twee dochters, 16 en 18, ze zijn allebei aan het daten en dat gaat gepaard met liefdesverdriet, twijfels, alles wat er bij hoort… En ik ga er ook in op, ik leef mee, maar ik vind dat ik me te druk maak. Een voorbeeld; oudste heeft echt een leuke vriend, maar ze twijfelt of ze er mee door gaat want ze mist het flirten met andere jongens. Dat is haar goed recht, maar ik pieker me suf. Ik zou het zo jammer vinden.

Aan de ene kant is het leuk om mee te leven met mijn dochters, maar ik ga er teveel in op. Mijn man heeft dit niet.

Wat ik met dit topic wil? Geen idee, misschien tips om los te laten. En ja, ik ben een controlefreak.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat op de loer liggen, is heel herkenbaar helaas. Zolang het leven redelijk voortkabbelt, gaat het wel. Maar zodra er meerdere vervelende dingen (dreigen) te gebeuren, staan hoofd en lijf meteen weer aan. Ik weet dat langdurige overbelasting (met name privé) daaraan heeft bijgedragen (en daar moet ik nog wat mee), maar helaas is het ook een stukje genetisch.

Mag ik vragen welke AD je gebruikt?
Alle reacties Link kopieren Quote
Sterrenstof74 schreef:
24-06-2026 15:06
Dat op de loer liggen, is heel herkenbaar helaas. Zolang het leven redelijk voortkabbelt, gaat het wel. Maar zodra er meerdere vervelende dingen (dreigen) te gebeuren, staan hoofd en lijf meteen weer aan. Ik weet dat langdurige overbelasting (met name privé) daaraan heeft bijgedragen (en daar moet ik nog wat mee), maar helaas is het ook een stukje genetisch.

Mag ik vragen welke AD je gebruikt?
Bij mij is het hetzelfde als jij omschrijft. Ook genetisch, en ook het voortkabbelen. Bij meer stress of tegenslag komt het weer om de hoek kijken.
Ik slik al jaren paroxetine, geen last van bijwerkingen, ook niet van gewichtstoename wat vaak bij deze AD wordt genoemd aka bijwerking.
Alleen afbouwen, hoe langzaam ook, is me niet gelukt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Misschien is het sowieso nog een idee om aan je eigen signaleringsplan te werken. Het is opzich geen hogere wiskunde dat hier een angst onder zit, maar kennelijk had je dat zelf niet door. Dat lijkt me dan wel iets om in het vervolg eerder in de gaten te willen hebben.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik herken het een beetje. Mijn zoon heeft sinds ruim een half jaar een vriend en dat is zo n leuke jongen. Ze halen het beste in elkaar naar boven en ik zal het erg jammer vinden als het uit gaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik herken het enorm, maar dan op andere vlakken want mijn dochter is pas 10 jaar.
Ik schrik alleen van de reacties dus ik pieker er niet over om een voorbeeld te geven, haha!
Maar toch wilde ik zeggen dat je niet de enige bent.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven