Kinderen
alle pijlers
Kind geslagen
zondag 4 oktober 2009 om 21:15
Ik weet dat iedereen me hier straks een heks zal vinden, en dat is terecht want dat ben ik ook.
Het is net helemaal uit de hand gelopen. Mijn dochtertje van 3 was zo moe (denk ik nu) dat er helemaal niets meer mee te beginnen was. Ze wilde niets, zelfs niet staan, zitten, of liggen... Alleen maar huilen, gillen, schreeuwen, pertinent NIET naar bed, etc. Ik werd zo driftig dat ik haar in haar gezicht heb geslagen. En daarna nog een keer. Ze deinsde achteruit en kromp in elkaar toen ik naar haar toeliep. Ze schreeuwde nog meer en toen heb ik haar hardhandig in haar bed gelegd en nog een keer op haar billen geslagen.
Ik heb haar dus echt mishandeld en zit hier nu keihard te janken. Kan niet geloven dat dit is gebeurd, voel me zó schuldig!
Ik ben zo bang dat ik haar beschadigd heb.
Ik snap als jullie geen zin hebben om mij te antwoorden, maar weet alsjeblieft dat ik niet zo'n type ben (dacht ik). Ik ben een beetje overwerkt en sta er momenteel alleen voor met mijn 2 kindjes. Geen excuus, maar wel een aanleiding. Het is nooit eerder gebeurd, en gaat ook nooit meer gebeuren. Ik hou zielsveel van mijn meisje en wil het allerbeste voor haar. Ik weet niet precies wat er net met me gebeurde.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan, om eventuele schade te beperken? Moet ik er nog met haar over praten?
Het is net helemaal uit de hand gelopen. Mijn dochtertje van 3 was zo moe (denk ik nu) dat er helemaal niets meer mee te beginnen was. Ze wilde niets, zelfs niet staan, zitten, of liggen... Alleen maar huilen, gillen, schreeuwen, pertinent NIET naar bed, etc. Ik werd zo driftig dat ik haar in haar gezicht heb geslagen. En daarna nog een keer. Ze deinsde achteruit en kromp in elkaar toen ik naar haar toeliep. Ze schreeuwde nog meer en toen heb ik haar hardhandig in haar bed gelegd en nog een keer op haar billen geslagen.
Ik heb haar dus echt mishandeld en zit hier nu keihard te janken. Kan niet geloven dat dit is gebeurd, voel me zó schuldig!
Ik ben zo bang dat ik haar beschadigd heb.
Ik snap als jullie geen zin hebben om mij te antwoorden, maar weet alsjeblieft dat ik niet zo'n type ben (dacht ik). Ik ben een beetje overwerkt en sta er momenteel alleen voor met mijn 2 kindjes. Geen excuus, maar wel een aanleiding. Het is nooit eerder gebeurd, en gaat ook nooit meer gebeuren. Ik hou zielsveel van mijn meisje en wil het allerbeste voor haar. Ik weet niet precies wat er net met me gebeurde.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan, om eventuele schade te beperken? Moet ik er nog met haar over praten?
zondag 4 oktober 2009 om 21:49
quote:minny schreef op 04 oktober 2009 @ 21:46:
[...]
TO kan het morgen goedmaken, dus wellicht handig om jouw ervaring niet op haar te projecteren.Nee ik projecteer mijn mening niet op een ander. Ik heb de ervaring dat je het soms niet meer goed kan maken en dan heb je dus de rest van je leven spijt. Dat klote-gevoel is niet te beschrijven. Dus als iemand dan typt dat het belachelijk is, dan is dat diegene zijn/haar mening (wat ze later ook al zei) maar ik probeer dat eigenlijk altijd te voorkomen
[...]
TO kan het morgen goedmaken, dus wellicht handig om jouw ervaring niet op haar te projecteren.Nee ik projecteer mijn mening niet op een ander. Ik heb de ervaring dat je het soms niet meer goed kan maken en dan heb je dus de rest van je leven spijt. Dat klote-gevoel is niet te beschrijven. Dus als iemand dan typt dat het belachelijk is, dan is dat diegene zijn/haar mening (wat ze later ook al zei) maar ik probeer dat eigenlijk altijd te voorkomen
zondag 4 oktober 2009 om 21:51
Ook hier een hart onder de riem. Als het bij een incident blijft, zou ik me er niet te druk om maken. Ik zou er wel even morgen op terugkomen, zeggen dat je dit absoluut nooit meer wilt doen.
Niemand is perfect, de boog kan niet altijd gespannen zijn ofzo.
Vriend heeft zoon ook een keer geslagen, hoewel dat een reflex was: zoon had hem -heel hard- in z'n been gebeten. Vriend voelde zich ook heel schuldig, en zoon weet 't nog steeds. Maar het lijkt er echt niet op of-ie er iets aan over heeft gehouden hoor.
Niemand is perfect, de boog kan niet altijd gespannen zijn ofzo.
Vriend heeft zoon ook een keer geslagen, hoewel dat een reflex was: zoon had hem -heel hard- in z'n been gebeten. Vriend voelde zich ook heel schuldig, en zoon weet 't nog steeds. Maar het lijkt er echt niet op of-ie er iets aan over heeft gehouden hoor.
zondag 4 oktober 2009 om 21:52
Ervaring, ik zei dat je je ervaring wellicht beter niet op haar kon projecteren. Letterlijk.
En dat doe je blijkbaar wel.
TO kan het morgen goedmaken. Of ze kan een doodmoe kind wakker maken, een dramatisch gesprek met dr voeren terwijl ze zelf nog een huilgezicht heeft, kind het gevoel meegeven dat er iets heeeeeeeeeeeeeeel ergs gebeurd is en vervolgens echt een trauma aanpraten.
Ik stem voor morgen goedmaken.
En dat doe je blijkbaar wel.
TO kan het morgen goedmaken. Of ze kan een doodmoe kind wakker maken, een dramatisch gesprek met dr voeren terwijl ze zelf nog een huilgezicht heeft, kind het gevoel meegeven dat er iets heeeeeeeeeeeeeeel ergs gebeurd is en vervolgens echt een trauma aanpraten.
Ik stem voor morgen goedmaken.
zondag 4 oktober 2009 om 21:54
Neemt niet weg dat ik het heel erg vind voor dochter van TO en dat ik het buitengewoon laf vind als je je woede afkoelt op iemand die fysiek niet tegen je op kan (en in dit geval ook nog eens afhankelijk van je is). Of het nou gaat om een man die zijn vrouw slaat, of een ouder die een kind slaat. Kan niet, mag niet, moet nooit meer gebeuren.
Zoek hulp.
Zoek hulp.
zondag 4 oktober 2009 om 21:55
zondag 4 oktober 2009 om 21:57
Heel herkenbaar.
In een zware tijd zaten mijn handen ook te los. Ik heb er spijt van.
Inmiddels is de zware tijd over en ben ik weer de moeder die ik wil zijn. Ik heb wel geleerd om meer hulp te vragen en eerlijker te zijn over mijn dagelijkse leven. (bv: met vriendinnen praten over de zware kanten van het moederschap/gezinsleven)
Verder heb ik het vooral nodig om af en toe even geen moederrol te vervullen (kinderen gaan logeren) en ben ik rustiger en geduldiger doordat ik me lekkerder voel.
conclusie: de enige manier om dit op te lossen is werken aan jezelf en je omstandigheden.
Heel veel sterkte.
In een zware tijd zaten mijn handen ook te los. Ik heb er spijt van.
Inmiddels is de zware tijd over en ben ik weer de moeder die ik wil zijn. Ik heb wel geleerd om meer hulp te vragen en eerlijker te zijn over mijn dagelijkse leven. (bv: met vriendinnen praten over de zware kanten van het moederschap/gezinsleven)
Verder heb ik het vooral nodig om af en toe even geen moederrol te vervullen (kinderen gaan logeren) en ben ik rustiger en geduldiger doordat ik me lekkerder voel.
conclusie: de enige manier om dit op te lossen is werken aan jezelf en je omstandigheden.
Heel veel sterkte.
zondag 4 oktober 2009 om 21:57
Joh ik heb redelijk vaak tikken gehad van mijn vader.
En dat lokte ik toch echt zelf uit.
En nee ik heb er geen trauma aan over gehouden ik heb een super band met mn pa.
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
En dat lokte ik toch echt zelf uit.
En nee ik heb er geen trauma aan over gehouden ik heb een super band met mn pa.
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
zondag 4 oktober 2009 om 21:58
quote:ambrosia9 schreef op 04 oktober 2009 @ 21:20:
Allereerst, je bent geen heks en geen slechte moeder. Je had het op dat moment niet in de hand. Ik zou goed bedenken wat het was waarom je haar sloeg, gewoon omdat ze niet ophield met schreeuwen? Wat zou je de volgende keer beter kunnen doen? Als zij over haar toeren is en jij ook zou ik haar apart zetten om haar te laten afkoelen en dan kan jij ook even rustig worden.
Ik zou het hier nog wel over hebben, ik zou wel sorry zeggen en het goed maken. Lijkt me echt belangrijk.
Vind ik ook. Een mens maakt fouten, en je voelt je al schuldig genoeg nu. Maak het niet erger door jezelf heks te noemen maar bespreek het op een rustig moment met je kind en maak het goed. Mijn moeder heeft mij vroeger ook een keer op mijn hoofd geslagen toen ze volledig de grip op zichzelf kwijt was. Ik herinner het me wel, net als de goedmaak sessie daarna. Oh, wat voelde ze zich rot.
Dus: goedmaken en het in het vervolg anders doen.
Allereerst, je bent geen heks en geen slechte moeder. Je had het op dat moment niet in de hand. Ik zou goed bedenken wat het was waarom je haar sloeg, gewoon omdat ze niet ophield met schreeuwen? Wat zou je de volgende keer beter kunnen doen? Als zij over haar toeren is en jij ook zou ik haar apart zetten om haar te laten afkoelen en dan kan jij ook even rustig worden.
Ik zou het hier nog wel over hebben, ik zou wel sorry zeggen en het goed maken. Lijkt me echt belangrijk.
Vind ik ook. Een mens maakt fouten, en je voelt je al schuldig genoeg nu. Maak het niet erger door jezelf heks te noemen maar bespreek het op een rustig moment met je kind en maak het goed. Mijn moeder heeft mij vroeger ook een keer op mijn hoofd geslagen toen ze volledig de grip op zichzelf kwijt was. Ik herinner het me wel, net als de goedmaak sessie daarna. Oh, wat voelde ze zich rot.
Dus: goedmaken en het in het vervolg anders doen.
zondag 4 oktober 2009 om 21:59
quote:minny schreef op 04 oktober 2009 @ 21:54:
Neemt niet weg dat ik het heel erg vind voor dochter van TO en dat ik het buitengewoon laf vind als je je woede afkoelt op iemand die fysiek niet tegen je op kan (en in dit geval ook nog eens afhankelijk van je is). Of het nou gaat om een man die zijn vrouw slaat, of een ouder die een kind slaat. Kan niet, mag niet, moet nooit meer gebeuren.
Zoek hulp.
Laf?
dat vind ik een verkeerd woord in deze situatie.
TO is juist dapper. Erkent haar fout en gaat met haar billen bloot op t forum. Lijkt me allesbehalve laf.
Neemt niet weg dat ik het heel erg vind voor dochter van TO en dat ik het buitengewoon laf vind als je je woede afkoelt op iemand die fysiek niet tegen je op kan (en in dit geval ook nog eens afhankelijk van je is). Of het nou gaat om een man die zijn vrouw slaat, of een ouder die een kind slaat. Kan niet, mag niet, moet nooit meer gebeuren.
Zoek hulp.
Laf?
dat vind ik een verkeerd woord in deze situatie.
TO is juist dapper. Erkent haar fout en gaat met haar billen bloot op t forum. Lijkt me allesbehalve laf.
zondag 4 oktober 2009 om 21:59
quote:floor72 schreef op 04 oktober 2009 @ 21:43:
[...]
Ik vind dat ook naar, maar soms gebeurt het dat je er samen even niet uitkomt.
Dochter en ik weten inmiddels van elkaar dat het hoe dan ook wel weer goed komt. Ook al is dat niet direct.
Ik kan inmiddels heel goed verwijzen naar een volgend moment; 'Sorry lief, we komen er nu niet uit, dan krijgen we weer ruzie. Morgen ok?'
Werkt ook goed.
Maar dit is natuurlijk niet te vergelijken met de situatie van TO en haar dochter vanavond. Dochter van TO heeft niet zoals jouw dochter het besef dat het toch wel goed komt en dat ze het morgen wel bij zullen leggen. Zij is wellicht bang en verward in slaap gevallen (sorry ElinMaria, het is niet mijn bedoeling om op je schuldgevoel te werken!) en ik kan me voorstellen dat TO dat afschuwelijk vindt.
Het ligt een beetje aan het kind in kwestie, maar mijn dochter is bijv een onrustige slaper en zij krijgt geheid last van nachtmerries en nachtelijke angsten als er dingen "spelen". Met het oog hierop is het dus -ook- van het grootste belang om spoken zoveel mogelijk te verjagen vóórdat je kind de nacht ingaat.
[...]
Ik vind dat ook naar, maar soms gebeurt het dat je er samen even niet uitkomt.
Dochter en ik weten inmiddels van elkaar dat het hoe dan ook wel weer goed komt. Ook al is dat niet direct.
Ik kan inmiddels heel goed verwijzen naar een volgend moment; 'Sorry lief, we komen er nu niet uit, dan krijgen we weer ruzie. Morgen ok?'
Werkt ook goed.
Maar dit is natuurlijk niet te vergelijken met de situatie van TO en haar dochter vanavond. Dochter van TO heeft niet zoals jouw dochter het besef dat het toch wel goed komt en dat ze het morgen wel bij zullen leggen. Zij is wellicht bang en verward in slaap gevallen (sorry ElinMaria, het is niet mijn bedoeling om op je schuldgevoel te werken!) en ik kan me voorstellen dat TO dat afschuwelijk vindt.
Het ligt een beetje aan het kind in kwestie, maar mijn dochter is bijv een onrustige slaper en zij krijgt geheid last van nachtmerries en nachtelijke angsten als er dingen "spelen". Met het oog hierop is het dus -ook- van het grootste belang om spoken zoveel mogelijk te verjagen vóórdat je kind de nacht ingaat.
zondag 4 oktober 2009 om 21:59
Wakker maken: niet doen. Ik ken ook iemand die vertelde over zijn moeder. Lag hij net lekker te slapen maakte ze hem wakker omdat ze van van alles en nog wat spijt had. (dan had ze dus wel de nodige drank op). Vreselijk vond hij dat. Okée, hij was een stuk ouder, maar toch. Hij had er niks aan. Zij deed het om van haar schuldgevoel af te komen.
Niet doen dus.
Niet doen dus.
zondag 4 oktober 2009 om 22:00
Ik zou haar nu ook niet wakker maken, maak het niet groter dan het is. Het is niet goed te praten maar het kán gebeuren. Zoek hulp zodat je een beetje kunt bijtanken. Ik denk dat het goed is dat je ergens ontlaad. Desnoods schrijf je eens voor jezelf op waar je zo moe van bent.
Sterkte, ik hoop dat je snel tot rust komt.
Sterkte, ik hoop dat je snel tot rust komt.
zondag 4 oktober 2009 om 22:01
quote:essiej schreef op 04 oktober 2009 @ 21:57:
Joh ik heb redelijk vaak tikken gehad van mijn vader.
En dat lokte ik toch echt zelf uit.
En nee ik heb er geen trauma aan over gehouden ik heb een super band met mn pa.
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
Een weloverwogen tik voor je billen kan pedagogisch verantwoord zijn.
In je gezicht geslagen worden omdat je hysterisch moe bent heeft geen opvoedkundige waarde...
Joh ik heb redelijk vaak tikken gehad van mijn vader.
En dat lokte ik toch echt zelf uit.
En nee ik heb er geen trauma aan over gehouden ik heb een super band met mn pa.
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
Een weloverwogen tik voor je billen kan pedagogisch verantwoord zijn.
In je gezicht geslagen worden omdat je hysterisch moe bent heeft geen opvoedkundige waarde...
zondag 4 oktober 2009 om 22:01
quote:sosofie schreef op 04 oktober 2009 @ 21:59:
[...]
Laf?
dat vind ik een verkeerd woord in deze situatie.
TO is juist dapper. Erkent haar fout en gaat met haar billen bloot op t forum. Lijkt me allesbehalve laf.Ja, ik vind het laf om je woede te bekoelen op iemand die niet tegen je op kan en afhankelijk van je is. Of je het daarna anoniem bekent of niet....
[...]
Laf?
dat vind ik een verkeerd woord in deze situatie.
TO is juist dapper. Erkent haar fout en gaat met haar billen bloot op t forum. Lijkt me allesbehalve laf.Ja, ik vind het laf om je woede te bekoelen op iemand die niet tegen je op kan en afhankelijk van je is. Of je het daarna anoniem bekent of niet....
zondag 4 oktober 2009 om 22:03
quote:essiej schreef op 04 oktober 2009 @ 21:57:
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
EssieJ, ik ben blij dat je hier zelf zo op terug kunt kijken, maar geen enkel kind "verdient" natuurlijk een pak slaag.
Gelukkig denkt TO daar zelf ook zo over.
Mijn pa sloeg me heus niet vaak, maar ik was super goed in mijn vaders grens opzoeken. En dan verdiende ik een pak slaag.
Geef je dochter een dikke knuffel praat erover en dan niet meer aan denken.
EssieJ, ik ben blij dat je hier zelf zo op terug kunt kijken, maar geen enkel kind "verdient" natuurlijk een pak slaag.
Gelukkig denkt TO daar zelf ook zo over.
zondag 4 oktober 2009 om 22:04
zondag 4 oktober 2009 om 22:04
Anoniem met de billen bloot is zoiets als met alleen een Burka aan op het naaktstrand liggen. Dus och....
Laat ik het zo zeggen:
Hoe groot was de kans geweest dat er klappen waren uitgedeeld door TO als het en plein publique was geweest? Of als degene tegenover haar geen klein meisje maar een kerel van 2.10 van zo'n 120 kilo aan spierkracht? Ik schat redelijk klein.
TO heeft een probleem en daar zal ze hulp voor moeten zoeken.
Laat ik het zo zeggen:
Hoe groot was de kans geweest dat er klappen waren uitgedeeld door TO als het en plein publique was geweest? Of als degene tegenover haar geen klein meisje maar een kerel van 2.10 van zo'n 120 kilo aan spierkracht? Ik schat redelijk klein.
TO heeft een probleem en daar zal ze hulp voor moeten zoeken.
zondag 4 oktober 2009 om 22:05
quote:koeka schreef op 04 oktober 2009 @ 21:59:
[...]
Maar dit is natuurlijk niet te vergelijken met de situatie van TO en haar dochter vanavond. Dochter van TO heeft niet zoals jouw dochter het besef dat het toch wel goed komt en dat ze het morgen wel bij zullen leggen. Zij is wellicht bang en verward in slaap gevallen (sorry ElinMaria, het is niet mijn bedoeling om op je schuldgevoel te werken!) en ik kan me voorstellen dat TO dat afschuwelijk vindt.
Waarom is dit niet te vergelijken? Het vertrouwen waar ik het over heb is in de loop der jaren gegroeid. Dat is er niet ineens.
Juist dit soort situaties kunnen tekenend zijn voor hoe je met elkaar omgaat.
[...]
Maar dit is natuurlijk niet te vergelijken met de situatie van TO en haar dochter vanavond. Dochter van TO heeft niet zoals jouw dochter het besef dat het toch wel goed komt en dat ze het morgen wel bij zullen leggen. Zij is wellicht bang en verward in slaap gevallen (sorry ElinMaria, het is niet mijn bedoeling om op je schuldgevoel te werken!) en ik kan me voorstellen dat TO dat afschuwelijk vindt.
Waarom is dit niet te vergelijken? Het vertrouwen waar ik het over heb is in de loop der jaren gegroeid. Dat is er niet ineens.
Juist dit soort situaties kunnen tekenend zijn voor hoe je met elkaar omgaat.
zondag 4 oktober 2009 om 22:06
quote:Kabouter schreef op 04 oktober 2009 @ 22:04:
Mocht dit waar zijn (wat ik betwijfel na het lezen van haar andere berichten), dan zou ik je adviseren hulp te zoeken. Je zou naar je huisarts kunnen gaan, wellicht dat die ideeën heeft. Je bent over de grens gegaan, je geeft redenen waar dat aan kan liggen: doe daar wat mee!Wat bedoel je hiermee?
Mocht dit waar zijn (wat ik betwijfel na het lezen van haar andere berichten), dan zou ik je adviseren hulp te zoeken. Je zou naar je huisarts kunnen gaan, wellicht dat die ideeën heeft. Je bent over de grens gegaan, je geeft redenen waar dat aan kan liggen: doe daar wat mee!Wat bedoel je hiermee?
zondag 4 oktober 2009 om 22:06
quote:minny schreef op 04 oktober 2009 @ 22:01:
[...]
Ja, ik vind het laf om je woede te bekoelen op iemand die niet tegen je op kan en afhankelijk van je is. Of je het daarna anoniem bekent of niet....
Ja maar, dit doe je toch niet met voorbedachte rade. Zo van: ik voel me beroerd, ik ga mijn kind slaan? Dit is onmacht.
Let wel: het is fout, TO heeft spijt, ik heb spijt van mijn daden, en het zou niet moeten gebeuren, maar laf... laf is als je iets bewust wel of niet doet... dit is onbewust, onmacht.
[...]
Ja, ik vind het laf om je woede te bekoelen op iemand die niet tegen je op kan en afhankelijk van je is. Of je het daarna anoniem bekent of niet....
Ja maar, dit doe je toch niet met voorbedachte rade. Zo van: ik voel me beroerd, ik ga mijn kind slaan? Dit is onmacht.
Let wel: het is fout, TO heeft spijt, ik heb spijt van mijn daden, en het zou niet moeten gebeuren, maar laf... laf is als je iets bewust wel of niet doet... dit is onbewust, onmacht.
zondag 4 oktober 2009 om 22:07
quote:sosofie schreef op 04 oktober 2009 @ 22:06:
[...]
Ja maar, dit doe je toch niet met voorbedachte rade. Zo van: ik voel me beroerd, ik ga mijn kind slaan? Dit is onmacht.
Let wel: het is fout, TO heeft spijt, ik heb spijt van mijn daden, en het zou niet moeten gebeuren, maar laf... laf is als je iets bewust wel of niet doet... dit is onbewust, onmacht.Lees mijn vorige posting maar, over situaties waarin ik zo inschat dat het niet gebeurd was.
[...]
Ja maar, dit doe je toch niet met voorbedachte rade. Zo van: ik voel me beroerd, ik ga mijn kind slaan? Dit is onmacht.
Let wel: het is fout, TO heeft spijt, ik heb spijt van mijn daden, en het zou niet moeten gebeuren, maar laf... laf is als je iets bewust wel of niet doet... dit is onbewust, onmacht.Lees mijn vorige posting maar, over situaties waarin ik zo inschat dat het niet gebeurd was.
zondag 4 oktober 2009 om 22:07
quote:Kabouter schreef op 04 oktober 2009 @ 22:04:
Mocht dit waar zijn (wat ik betwijfel na het lezen van haar andere berichten), dan zou ik je adviseren hulp te zoeken. Je zou naar je huisarts kunnen gaan, wellicht dat die ideeën heeft. Je bent over de grens gegaan, je geeft redenen waar dat aan kan liggen: doe daar wat mee!Ik neem aan dat dit topic waar is (ik kan me niet voorstellen dat je over zoiets liegt, maar misschien ben ik te goedgelovig), maar de overige berichten van TO vind ik inderdaad niet heel erg consistent.
Mocht dit waar zijn (wat ik betwijfel na het lezen van haar andere berichten), dan zou ik je adviseren hulp te zoeken. Je zou naar je huisarts kunnen gaan, wellicht dat die ideeën heeft. Je bent over de grens gegaan, je geeft redenen waar dat aan kan liggen: doe daar wat mee!Ik neem aan dat dit topic waar is (ik kan me niet voorstellen dat je over zoiets liegt, maar misschien ben ik te goedgelovig), maar de overige berichten van TO vind ik inderdaad niet heel erg consistent.
