Zwemmen kind 15 mnd

26-10-2011 22:44 178 berichten
Ik heb een dochter van 15 maanden die sinds 8 maanden alleen nog maar bij haar moeder woont. Ik zorg 1 weekend in de 2 weken voor haar.

Vandaag stelde ik voor dat ik binnenkort eens met haar zou gaan zwemmen, maar mijn ex is daar mordicus tegen; het zwembad zou te druk voor haar zijn, slecht voor haar huid, ze zou te snel afkoelen.



Nu ga ik regelmatig met mijn zoon zwemmen en zie veel mensen met nog veel jongere kinderen in het zwembad en die kinderen lijken het allemaal prachtig te vinden.



Volgens mij kan het best, maar mijn ex is mordicus tegen; 'ze wacht liever nog wat langer'. Wat vinden jullie?
Ik denk dat we allemaal begrijpen dat dit over metacommunicatie gaat en niet over het zwemmen. Helaas is het 'makkelijker' onderhandelen binnen een relatie en moeten juist gescheiden ouders meer hun best doen om te praten en het eens te worden. (en ja dat geldt ook voor haar). Met een verse scheiding en je zoon die net verhuist is heb je een hoop op je bordje. Waarom zoek je geen counseling voor jezelf? Wat extra feedback en steun kan geen kwaad nu lijkt me?
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 oktober 2011 @ 10:24:

Ik denk dat we allemaal begrijpen dat dit over metacommunicatie gaat en niet over het zwemmen. Helaas is het 'makkelijker' onderhandelen binnen een relatie en moeten juist gescheiden ouders meer hun best doen om te praten en het eens te worden. (en ja dat geldt ook voor haar). Met een verse scheiding en je zoon die net verhuist is heb je een hoop op je bordje. Waarom zoek je geen counseling voor jezelf? Wat extra feedback en steun kan geen kwaad nu lijkt me?Ik laat me al een tijdje bijstaan door een therapeut.
quote:vissenmeisje schreef op 27 oktober 2011 @ 01:25:

Beste Amand,



Boven alles is dit een super vervelende situatie waar ik je heel veel sterkte mee wens. Het moet ontzettend zwaar zijn.



De tip die in mij naar boven komt is investeer in de toekomst. Daarmee bedoel ik niet dat jij je ex alleen maar naar haar pijpen hoeft dansen maar dat je keuzes maakt waar jij zelf in toekomst de meeste wist uit haalt.



Misschien betekent dat wel dat je soms een keer moet slikken maar probeer op zo'n moment naar het grote plaatje te kijken, lose a battle to win the war.



Heel veel succes met alles en ik hoop dat je in elk geval een heel leuk weekend met je dochter gaat hebben.Dank je wel. Ik heb al zoveel 'battles' verloren dat ik me onderhand echt zorgen maak over die 'war' en ik op termijn het contact met mijn dochter helemaal kwijtraak.
Wat heeft je opgeleverd om te scheiden?
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 oktober 2011 @ 10:37:

Wat heeft je opgeleverd om te scheiden?



Heel veel verdriet, verlies en pijn. En een beetje ruimte om te ademen weer.



Vanwaar je vraag?
Omdat je er nu zo tegen aanloopt wat het het je kost, vroeg ik me af wat het je heeft of gaat geven. (de positieve kant van het verhaal zeg maar) Je zei dat je meer redenen had om te scheiden dan alleen de opvoedingsissues.
Alle reacties Link kopieren
amand zwemmen.



Onze beide kinderen gingen we me zwemmen na de 1e inentingen (gloof rond 6 tot 10 weken) dat geven ze ook als advies



Wel met baby zwemmen of gezinszwemmen in een wat warmer bad. en goe din de gaten houden i.v.m. kou maar jouw kind is al een heel stuk ouder



Maar rond 1.5 lagen ze zelf met bandje in het grote bad

(wilde geen band om de middel) nou pring maar zie ik en je armen niet omhoog doen dat ging goed (tuurlijk was ik heel dicht in de buurt en papa hiernaast.



Zijn bij ons net als papa water ratten?



Voor de rest s6 die zijn helaas moeilijk dingen.

Scheiden als vader ben ja al in het nadeel,

kind blijft vaak bij de moeder en mag je maar blij zijn met een beetje bezoek regeling

(sorry vrouwen zo is het 9/10 keer gewoon)



Gelukkig heb ik hier geen last van, en hoop ik dat wij gewoon bij elkaar blijven, al kan je niet in de toekomst kijken



S6 en lekker gaan zwemmen hoort ze daarna wel, of heb je een verbod om dingen te doen als de kids bij je zijn?
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 oktober 2011 @ 11:20:

Omdat je er nu zo tegen aanloopt wat het het je kost, vroeg ik me af wat het je heeft of gaat geven. (de positieve kant van het verhaal zeg maar) Je zei dat je meer redenen had om te scheiden dan alleen de opvoedingsissues.Ik heb er geen bezwaar tegen om daarover te kletsen maar dit forum is niet de plek daarvoor, sorry.
Ok misschien voert het ook te ver in deze discussie. Ik wens je heel veel succes.
Amand, gaat het niet eens tijd worden om met ex en een neutrale derde om de tafel te zitten en afspraken te maken?



Het gaat nu om iets futiels, maar naarmate je dochter ouder wordt, groeien de 'problemen'.



Het lijkt me noodzakelijk om afspraken te gaan maken en vastleggen. Hoe staat je ex daarin?
We waren bezig met een ouderschapsplan, maar toen het op praktische zaken regelen aankwam (omgang, tijdstip ophalen/wegbrengen, vakanties) kapte ze het af zodra ze haar zin niet 100% kreeg. Nu verschuilt ze zich achter een advocaat.



Aangezien onze dochter bij haar woont, zij thuis zit en ik gewoon moet werken, heeft zij alle troeven in handen.



Een mediator wil ze niet. Ik snap ook wel waarom: het is niet in haar voordeel. Ze hoeft helemaal geen argumenten aan te dragen om haar zin te krijgen; het traineren van de 'onderhandelingen' is voldoende.
He, dat is akelig zeg. Een gang naar de rechter heeft ook weinig zin natuurlijk. Dat drijft de zaak op de spits en hij zal waarschijnlijk zeggen dat jullie het samen moeten oplossen.



Heb jij een advocaat? Misschien kunnen die er samen uitkomen, aangezien jullie het niet eens worden.



Waarom zie jij je dochter niet elke week trouwens? Ook haar idee? Is daar niet iets aan te doen zodat jij een vast onderdeel van de week wordt?
Advocaat heb ik onlangs de deur uitgewerkt. Ik kan het niet betalen en advocaten willen vooral procederen (=uren schrijven). Het is pas echt misgegaan toen de advocaten erbij gehaald werden.



Mijn voorstel aan haar was ook om mijn dochter (bijna) elke week te zien, maar daar wilde ze niet aan meewerken (ze is 90km van onze voormalige gezamenlijke woonplaats gaan wonen en heeft geen rijbewijs).



Tevens moet ik het zien te combineren met de omgang met mijn zoon. Z'n moeder is 2 maanden geleden hier 70 km vandaan gaan wonen, ondanks dat we co-ouderschap afgesproken hadden (3 jaar lang al).



De dames hebben ook nog eens gezamelijk een advocaat. Ik heb niet veel onderhandelingsruimte, zeg maar....
Jouw exen hebben samen dezelfde advocaat? Bijzonder. Is het ook geen toeval dat ze allebei verder weg zijn gaan wonen?

Tjonge jonge.
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 oktober 2011 @ 13:44:

Jouw exen hebben samen dezelfde advocaat? Bijzonder. Is het ook geen toeval dat ze allebei verder weg zijn gaan wonen?

Tjonge jonge.Welkom in mijn nachtmerrie.
Is dat sarcasme nu nodig dametje?



Ik vind dat ex-partners niet zomaar mogen verhuizen als er kinderen in het spel zijn. Het is in hun belang om met beide ouders een goede band op te kunnen bouwen.



Wat er ook mis is gegaan tussen de ouders, daar moet het kind niet de dupe van worden.



Moeders (en ja, het zijn bijna altijd vrouwen) die zich zo gedragen als de ex van amand moeten zich schamen. Tenzij er sprake is van mishandeling of misbruik, heeft een kind ook recht op de vader. En vice versa. Dat hij anders in de opvoeding staat moet niet uitmaken. Net als de redenen waarom de ouders uit elkaar zijn gegaan.
Het komt op mij over alsof beide moeders hun kind als persoonlijk eigendom beschouwen waar zij naar eigen goeddunken over kunnen beschikken. Ook al spreekt de wet over gezamelijk ouderlijk gezag en dat kinderen recht hebben op gelijkwaardige omgang met beide ouders, is de praktijk dat moeders bepalen en dat er niemand in de hele wereld is die die wettelijke bepalingen afdwingt.



Oftewel: de moderne vader die gewoon voor z'n kinderen wil zorgen merkt bij een scheiding dat de wetgeving nog uit 1950 stamt. Papa mag werken en mama zorgt voor de kinderen.
quote:helene31 schreef op 27 oktober 2011 @ 13:49:

Is dat sarcasme nu nodig dametje?



Ik vind dat ex-partners niet zomaar mogen verhuizen als er kinderen in het spel zijn. Het is in hun belang om met beide ouders een goede band op te kunnen bouwen.



Wat er ook mis is gegaan tussen de ouders, daar moet het kind niet de dupe van worden.



Moeders (en ja, het zijn bijna altijd vrouwen) die zich zo gedragen als de ex van amand moeten zich schamen. Tenzij er sprake is van mishandeling of misbruik, heeft een kind ook recht op de vader. En vice versa. Dat hij anders in de opvoeding staat moet niet uitmaken. Net als de redenen waarom de ouders uit elkaar zijn gegaan.Ik ben niet sarcastisch, dat is jouw interpretatie. Ik vind het wel opmerkelijk. Heb je mij ergens zien schrijven dat een kind geen recht heeft op zijn vader of dat ik dat niet belangrijk zou vinden? Integendeel.
Ik geloof absoluut dat TO in een nachtmerrie zit. Inzicht in hoe het zo gekomen is hoef ik niet perse te weten, maar kan misschien wel bijdragen aan een goede manier om zo snel mogelijk weer UIT de situatie te komen. En als TO geen geld heeft voor een advocaat is investeren in communicatie met beide moeders helaas het enige en beste wat hij kan doen voor zichzelf en zijn kinderen.



Als iemand twee kinderen bij twee exen heeft en die doen er samen van alles aan om die kinderen zoveel mogelijk bij hun vader weg te houden dan is daar een reden voor. Ik zeg niet dat het een goede reden is. Maar zij zijn het wel eens blijkbaar.
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 oktober 2011 @ 14:09:

En als TO geen geld heeft voor een advocaat is investeren in communicatie met beide moeders helaas het enige en beste wat hij kan doen voor zichzelf en zijn kinderen.



Inderdaad. En ik doe mijn stinkende best.



quote:Als iemand twee kinderen bij twee exen heeft en die doen er samen van alles aan om die kinderen zoveel mogelijk bij hun vader weg te houden dan is daar een reden voor.



Ze doen niet hun best om mijn kinderen zoveel mogelijk bij me weg te houden. Wèl heeft de ene ons co-ouderschap in de prullenbak gegooid en beperkt de ander het contact met mijn dochter.



quote:Ik zeg niet dat het een goede reden is. Maar zij zijn het wel eens blijkbaar.Volgens mij is het meer een pragmatische samenwerking: met z'n tweeën kunnen ze afdwingen dat alles op hún voorwaarden en volgens hún wensen gebeurt. Machtspolitiek heet dat.
Ik snap die vrouwen echt niet.



Ooit was je goed genoeg om een kind mee te krijgen (en dus op te voeden). En nu ineens niet meer. Hoe kan dat?



Ik kan me niet voorstellen dat ik, mochten mijn man en ik onverhoopt uit elkaar gaan, het contact tussen mijn man en kind zo indam.



Amand, heb je echt geen mogelijkheden meer om er iets aan te doen? Ik vind het zo jammer voor je kinderen.
quote:helene31 schreef op 27 oktober 2011 @ 14:26:



Amand, heb je echt geen mogelijkheden meer om er iets aan te doen? Ik vind het zo jammer voor je kinderen.



Ik kan alleen maar stug volhouden mijn argumenten aan te dragen en hopen dat de vrouwen gaan inzien dat dit een absurde situatie is waar in ieder geval de kinderen niet beter van worden. Machtsmiddelen heb ik niet.



Ondertussen sport ik veel. Heel veel. Heel erg veel. Anders word ik gek van verdriet en wanhoop.
quote:helene31 schreef op 27 oktober 2011 @ 14:26:

Ik snap die vrouwen echt niet.



Ooit was je goed genoeg om een kind mee te krijgen (en dus op te voeden). En nu ineens niet meer. Hoe kan dat?



Ik kan me niet voorstellen dat ik, mochten mijn man en ik onverhoopt uit elkaar gaan, het contact tussen mijn man en kind zo indam.



Amand, heb je echt geen mogelijkheden meer om er iets aan te doen? Ik vind het zo jammer voor je kinderen.



Mensen kunnen veranderen, zelfs op manieren die je je niet voor kunt stellen. En al helemaal na een scheiding.



@Armand: je ex is voor t eerst moeder, jullie kind is nog klein, jullie zijn niet voor niets uit elkaar. Problemen die er tijdens de relatie waren zullen er nog steeds zijn en waarschijnlijk erger, omdat de leuke dingen van de relatie weggevallen zijn.

pick your battles en probeer er niet meteen teveel aan op te hangen als vader heeft geen recht van spreken ofzo. Daar doe je jezelf geen lol mee. Probeer het te isoleren naar wat het is: je ex vindt het niet fijn als je met dochter gaat zwemmen. PUNT. Dit was je in de relatie ook tegengekomen en dan hadden jullie waarschijnlijk dezelfde standpunten als nu. Met misschien ook nog wel dezelfde uitkomst. Scheiding met alle emoties zet gewoon alles nog meer op scherp. Probeer daar niet aan toe te geven. Daar heeft niemand iets aan.



Hebben jullie een ouderschapsplan?



Blijfgewoonbianca: ik geloof niet dat problemen rondom ouderlijk gezag over wel/niet zwemmen gaan. Gaat meer om medische ingrepen enzo. Big issues dus.
quote:Marahbloem schreef op 27 oktober 2011 @ 15:11:

[...]

Problemen die er tijdens de relatie waren zullen er nog steeds zijn en waarschijnlijk erger, omdat de leuke dingen van de relatie weggevallen zijn.



Ja, algemeen gesproken gaan mensen niet uit elkaar omdat ze het zo fijn met elkaar hebben.



quote:je ex vindt het niet fijn als je met dochter gaat zwemmen. PUNT.Duidelijk. En nu?
Amand, het lost het eigenlijke probleem niet op, maar kun je niet overleggen welke activiteit je dan wél met je dochter kunt doen?



Dingen die ik deed met mijn dreumes:

- muziek op schoot

- spelen in overdekte speeltuin, die hebben peuterhoeken

- kinderboerderij

- babymassage

- strandwandeling

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven