Overig
alle pijlers
Grote verschil in kerken.
zaterdag 6 april 2013 om 11:27
En ik heb het gemerkt.
Ikzelf ben een bekeerde christen en dat lag echt aan de 'type' kerk.
Ik wil niet echt een discussie beginnen, maar wie (die geloven en wel eens naar de kerk gaan/gingen) heeft er ook een verschil in gemerkt?
Toen ik jonger was vond ik er helemaal niks aan, vond het saai en het God leek zo ver weg. Ik kende Hem alleen uit de 'verhalen'.
Nu is dat anders. Ik weet nu dat Hij leeft en er is voelbaar contact. En het maakt mij heel blij.
In de ene kerk werd er heel anders gesproken over God dan in de andere.
De kerk waar ik nu heen ga, houden ze bijvoorbeeld genezingsdiensten en de 1e keer dat ik mensen spontaan beter zag worden, verkeerde ik in shock. Nu vind ik het normaal.
Wie heeft dit ook?
Het leek mij leuk om ervaringen te delen en om te kijken hoe andere gelovigen God en Jezus in hun leven ervaren?
Ik weet dat voor sommigen dit onderwerp wellicht wat gevoelig kan zijn, en het is niet mijn bedoeling om mensen te 'overtuigen' en zeker niet om te kwetsen (bij voorbaat al).
Ikzelf ben een bekeerde christen en dat lag echt aan de 'type' kerk.
Ik wil niet echt een discussie beginnen, maar wie (die geloven en wel eens naar de kerk gaan/gingen) heeft er ook een verschil in gemerkt?
Toen ik jonger was vond ik er helemaal niks aan, vond het saai en het God leek zo ver weg. Ik kende Hem alleen uit de 'verhalen'.
Nu is dat anders. Ik weet nu dat Hij leeft en er is voelbaar contact. En het maakt mij heel blij.
In de ene kerk werd er heel anders gesproken over God dan in de andere.
De kerk waar ik nu heen ga, houden ze bijvoorbeeld genezingsdiensten en de 1e keer dat ik mensen spontaan beter zag worden, verkeerde ik in shock. Nu vind ik het normaal.
Wie heeft dit ook?
Het leek mij leuk om ervaringen te delen en om te kijken hoe andere gelovigen God en Jezus in hun leven ervaren?
Ik weet dat voor sommigen dit onderwerp wellicht wat gevoelig kan zijn, en het is niet mijn bedoeling om mensen te 'overtuigen' en zeker niet om te kwetsen (bij voorbaat al).
maandag 8 april 2013 om 10:06
quote:solvej schreef op 07 april 2013 @ 23:52:
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ja dat maakt uit, maar het is niet allesbepalend. Nederland is bijvoorbeeld een land met meerdere tradities en het spreekt niet vanzelf dat je religieus bent. Maar als je wordt geboren in een praktiserend religieus gezin gaan de meeste mensen daar, zeker als ze jong zijn, in mee.
De aanwezigheid van meerdere geloven en ook ongelovigen roept discussie op. Sommige mensen gaan raken daardoor overtuigd van een ander geloof of van atheïsme/agnosticisme, anderen gaan als reactie juist sterker hechten aan hun geloof. Dat is geen indoctrinatie, maar een persoonlijke keuze die door allerlei factoren wordt beïnvloedt. Wat dat betreft is een ongelovige echt niet beter dan een gelovige.
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Als kind was ik gelovig, al ben ik maar heel kort naar de kerk gegaan. De afstand kwam toen ik rond de 18 jaar was en nog veel meer tijdens mijn studie. Uiteindelijk ben ik mezelf atheïst gaan noemen omdat ik niet in goden geloof. Naar de kerk gaan is nooit het belangrijkst geweest aan mijn geloof.
-Wat is je visie op de Duivel?
Een door de mens geschapen beeld om de negatieve kanten van het bestaan op te projecteren.
Afhankelijk van je positie kun je hem ook zien als een noodzakelijke tegenhanger van het 'goede', een vernietigende kracht om de scheppende kracht in balans te houden, of als een metafoor voor het aardse en slechte in ons tegenover het geestelijke en goede.
Ik vind het een interessant en rijk beeld, maar ik geloof niet dat er echt een persoonlijke entiteit bestaat die 'het kwaad' is.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik vind dat wel meevallen. Er zijn binnen het christendom ook stromingen die veel meer egalitair zijn en ook het feminisme heeft invloed gehad (er zijn feministische theologen, bijvoorbeeld Tine Halkes en Rosemary Radford Ruether). Er is een beweging die 'Thealogy' wordt genoemd en die zich bezighoudt met de vrouwelijke aspecten van God (die door hen niet als mannelijk wordt gezien).
Dus plaats voor vrouwen is er zeker, maar dit zijn onbekende en relatief kleine bewegingen. De traditionele, bekendere en grote christelijke stromingen zijn minder vrouwvriendelijk, of ze hebben het wel over gelijkwaardigheid maar vrouwen en mannen krijgen toch een bepaalde rol toegekend. Daar heb ik niet zoveel mee, en ik kan me heel goed voorstellen dat dit mensen wegjaagt van het christendom.
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind je verhaal boeiend om te lezen. Ik begrijp hoe je ervaringen je negatieve beeld gevoed hebben.
Het is wel goed om in gedachten te houden dat 'het christendom' niet bestaat. Er zijn bekrompen, veroordelende christenen en dat zijn ook altijd degenen die de publiciteit halen. Maar er zijn net zo goed christenen die hun geloof niet opdringen, niet veroordelen en die goed kunnen omgaan met verschillende opvattingen. Alleen, die veroorzaken weinig controverse dus die hoor je niet.
Welke mensen moet je nog vertellen dat je ongelovig bent? Het lijkt mij namelijk dat dat een heleboel mensen niets aangaat. Niet dat je erover moet liegen, als ze ernaar vragen kun je je positie uitleggen, maar waarom zou je jezelf moeten openbaren als ongelovige?
Als het gaat om mensen die dichtbij je staan is het een ander verhaal, dan wil je natuurlijk jezelf kunnen zijn. Welke reacties ben je bang voor?
Ik heb mijn ouders niet officieel verteld dat ik niet meer gelovig ben. Deels omdat ze dat zelf ook wel zagen en deels omdat we over dit onderwerp sowieso veel praten dus het proces van twijfel en uiteindelijk ongelovigheid ging heel geleidelijk.
Ik sta open voor hun ideeën over God, als ze daarover vertellen ga ik niet in discussie maar neem ik het ter kennisgeving aan of ik vraag door omdat ik hun visie zeker wel interessant vindt. Andersom trekken zijn mijn opvattingen nooit in twijfel. Ze willen ook horen hoe ik over dingen denk, en ze denken er zelf totaal anders over, maar dat kan gewoon.
Ik weet niet of dit een uitzonderlijke situatie is; voor mij niet en ik vind ook dat een verschil in geloof, zolang het respectvol wordt geuit, niet tussen mensen in hoeft te staan. Maar mensen zullen moeten wennen als ze het niet zien aankomen en misschien ervaren ze je ongeloof als een aanval - en als ik je tekst lees is het zo misschien ook wel een beetje bedoeld. Het lijkt alsof je nog heel erg aan het afzetten bent en je erg boos bent over bepaalde dingen. Of dat nu terecht is of niet: het is niet echt een ideaal begin voor een goed gesprek. Voor mensen ligt geloof nu eenmaal erg gevoelig.
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ja dat maakt uit, maar het is niet allesbepalend. Nederland is bijvoorbeeld een land met meerdere tradities en het spreekt niet vanzelf dat je religieus bent. Maar als je wordt geboren in een praktiserend religieus gezin gaan de meeste mensen daar, zeker als ze jong zijn, in mee.
De aanwezigheid van meerdere geloven en ook ongelovigen roept discussie op. Sommige mensen gaan raken daardoor overtuigd van een ander geloof of van atheïsme/agnosticisme, anderen gaan als reactie juist sterker hechten aan hun geloof. Dat is geen indoctrinatie, maar een persoonlijke keuze die door allerlei factoren wordt beïnvloedt. Wat dat betreft is een ongelovige echt niet beter dan een gelovige.
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Als kind was ik gelovig, al ben ik maar heel kort naar de kerk gegaan. De afstand kwam toen ik rond de 18 jaar was en nog veel meer tijdens mijn studie. Uiteindelijk ben ik mezelf atheïst gaan noemen omdat ik niet in goden geloof. Naar de kerk gaan is nooit het belangrijkst geweest aan mijn geloof.
-Wat is je visie op de Duivel?
Een door de mens geschapen beeld om de negatieve kanten van het bestaan op te projecteren.
Afhankelijk van je positie kun je hem ook zien als een noodzakelijke tegenhanger van het 'goede', een vernietigende kracht om de scheppende kracht in balans te houden, of als een metafoor voor het aardse en slechte in ons tegenover het geestelijke en goede.
Ik vind het een interessant en rijk beeld, maar ik geloof niet dat er echt een persoonlijke entiteit bestaat die 'het kwaad' is.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik vind dat wel meevallen. Er zijn binnen het christendom ook stromingen die veel meer egalitair zijn en ook het feminisme heeft invloed gehad (er zijn feministische theologen, bijvoorbeeld Tine Halkes en Rosemary Radford Ruether). Er is een beweging die 'Thealogy' wordt genoemd en die zich bezighoudt met de vrouwelijke aspecten van God (die door hen niet als mannelijk wordt gezien).
Dus plaats voor vrouwen is er zeker, maar dit zijn onbekende en relatief kleine bewegingen. De traditionele, bekendere en grote christelijke stromingen zijn minder vrouwvriendelijk, of ze hebben het wel over gelijkwaardigheid maar vrouwen en mannen krijgen toch een bepaalde rol toegekend. Daar heb ik niet zoveel mee, en ik kan me heel goed voorstellen dat dit mensen wegjaagt van het christendom.
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind je verhaal boeiend om te lezen. Ik begrijp hoe je ervaringen je negatieve beeld gevoed hebben.
Het is wel goed om in gedachten te houden dat 'het christendom' niet bestaat. Er zijn bekrompen, veroordelende christenen en dat zijn ook altijd degenen die de publiciteit halen. Maar er zijn net zo goed christenen die hun geloof niet opdringen, niet veroordelen en die goed kunnen omgaan met verschillende opvattingen. Alleen, die veroorzaken weinig controverse dus die hoor je niet.
Welke mensen moet je nog vertellen dat je ongelovig bent? Het lijkt mij namelijk dat dat een heleboel mensen niets aangaat. Niet dat je erover moet liegen, als ze ernaar vragen kun je je positie uitleggen, maar waarom zou je jezelf moeten openbaren als ongelovige?
Als het gaat om mensen die dichtbij je staan is het een ander verhaal, dan wil je natuurlijk jezelf kunnen zijn. Welke reacties ben je bang voor?
Ik heb mijn ouders niet officieel verteld dat ik niet meer gelovig ben. Deels omdat ze dat zelf ook wel zagen en deels omdat we over dit onderwerp sowieso veel praten dus het proces van twijfel en uiteindelijk ongelovigheid ging heel geleidelijk.
Ik sta open voor hun ideeën over God, als ze daarover vertellen ga ik niet in discussie maar neem ik het ter kennisgeving aan of ik vraag door omdat ik hun visie zeker wel interessant vindt. Andersom trekken zijn mijn opvattingen nooit in twijfel. Ze willen ook horen hoe ik over dingen denk, en ze denken er zelf totaal anders over, maar dat kan gewoon.
Ik weet niet of dit een uitzonderlijke situatie is; voor mij niet en ik vind ook dat een verschil in geloof, zolang het respectvol wordt geuit, niet tussen mensen in hoeft te staan. Maar mensen zullen moeten wennen als ze het niet zien aankomen en misschien ervaren ze je ongeloof als een aanval - en als ik je tekst lees is het zo misschien ook wel een beetje bedoeld. Het lijkt alsof je nog heel erg aan het afzetten bent en je erg boos bent over bepaalde dingen. Of dat nu terecht is of niet: het is niet echt een ideaal begin voor een goed gesprek. Voor mensen ligt geloof nu eenmaal erg gevoelig.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
maandag 8 april 2013 om 10:23
quote:solvej schreef op 07 april 2013 @ 23:52:
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ik denk dat het wel makkelijker kan zijn met God in aanraking te komen als je wieg gunstig staat. Nederland is niet meer een land wat gunstig is. Misschien de VS nog wel. Als je kijkt naar het christendom dan groeit het extreem in niet westerse landen en krimpt het in de westerse landen.
Christendom is overigens erg breed zoals je weet. Ik spreek nu alleen vanuit mijn geloof op basis van de bijbel.
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Ik ben buiten de kerk om, buiten christenen om, tot geloof gekomen. Het heeft denk ik een half jaar geduurd voor ik naar de kerk ging. Nu ga ik regelmatig, maar niet elke zondag. Mijn geloof staat los van de kerk en mijn geloof en wordt niet meer of minder door wel of niet naar de kerk te gaan.
-Wat is je visie op de Duivel?
De duivel is de gevallen engel. Veroorzaker van al het kwaad in de wereld.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik vind dat er veel vrouwen zijn die een mooie rol spelen in de bijbel. In de christelijke leer is de vrouw gelijkwaardig aan de man,ieder met haar eigen rol. Namelijk die van man en die van vrouw. Dat heeft verder niets te maken met ongelijkwaardigheid. Ik heb zelf altijd het hoofdinkomen gehad, werk fulltime en heb kinderen. Ik voel me als een visje in het water, ik ben namelijk gewoon vrouw.
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Klinkt alsof je pijnlijk van het geloof gekomen bent. Ik vind het niet realistisch en het komt o ver alsof je nooit wat van God begrepen hebt. Ik geloof absoluut dat je in God hebt gelooft. Mijn vraag aan jou is of je ooit bekeerd bent geweest?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?Zolang je anderen niet gaat lopen veroordelen en deze rare taal een beetje voor je houdt (om te voorkomen dat je een ander kwetst) dan zou ik daar gewoon open over zijn.
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ik denk dat het wel makkelijker kan zijn met God in aanraking te komen als je wieg gunstig staat. Nederland is niet meer een land wat gunstig is. Misschien de VS nog wel. Als je kijkt naar het christendom dan groeit het extreem in niet westerse landen en krimpt het in de westerse landen.
Christendom is overigens erg breed zoals je weet. Ik spreek nu alleen vanuit mijn geloof op basis van de bijbel.
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Ik ben buiten de kerk om, buiten christenen om, tot geloof gekomen. Het heeft denk ik een half jaar geduurd voor ik naar de kerk ging. Nu ga ik regelmatig, maar niet elke zondag. Mijn geloof staat los van de kerk en mijn geloof en wordt niet meer of minder door wel of niet naar de kerk te gaan.
-Wat is je visie op de Duivel?
De duivel is de gevallen engel. Veroorzaker van al het kwaad in de wereld.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik vind dat er veel vrouwen zijn die een mooie rol spelen in de bijbel. In de christelijke leer is de vrouw gelijkwaardig aan de man,ieder met haar eigen rol. Namelijk die van man en die van vrouw. Dat heeft verder niets te maken met ongelijkwaardigheid. Ik heb zelf altijd het hoofdinkomen gehad, werk fulltime en heb kinderen. Ik voel me als een visje in het water, ik ben namelijk gewoon vrouw.
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Klinkt alsof je pijnlijk van het geloof gekomen bent. Ik vind het niet realistisch en het komt o ver alsof je nooit wat van God begrepen hebt. Ik geloof absoluut dat je in God hebt gelooft. Mijn vraag aan jou is of je ooit bekeerd bent geweest?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?Zolang je anderen niet gaat lopen veroordelen en deze rare taal een beetje voor je houdt (om te voorkomen dat je een ander kwetst) dan zou ik daar gewoon open over zijn.
maandag 8 april 2013 om 10:50
Ik ga nog even in op je stukje Solvej
Zelf was ik ooit christen, maar ben inmiddels van het geloof gevallen. Wat ik hier vertel is mijn mening en ervaring, voel je dus niet aangevallen als ik iets vertel wat je niet zint.
Won't do
Ik walg van de meeste kerken, de indoctrinatie en de arrogantie eromheen ("we zijn zo lekker eenvoudig" en dan daar mee pronken heb ik veel gezien).
Er zijn zo verschrikkelijk veel kerken en stromingen, ik herken niet wat je schrijft. De kerk waar ik me in bevindt heeft zo haar fouten, maar is niets om van te walgen. Wat ik vooral tegenkom zijn mensen. Mensen die lief zijn, die goed doen, maar soms ook een ander kwetsen. Bescheiden mensen, arrogante mensen, mensen die onzichtbaar zijn, mensen die het beter denken te weten. Het is een afspiegeling van... de gewone mens. Ik herken me dus niet in wat je schrijft, zonder blind te zijn voor dingen die niet goed zijn. Een kerk is niet perfect. Was deze het wel, dan was het niet meer omdat ik erbij ben gekomen
Door me niet meer thuis te voelen in de kerk ben ik er een tijd niet geweest, vervolgens dus geen gepreek om me heen gehad van christenen en daardoor een rust gekregen van waaruit ik mijn eigen denken weer gevonden had. Vervolgens werd ik enorm kritisch op het geloof, en bleef het toch ook weer goedpraten, maar de balans sloeg uiteindelijk toch de andere kant op. Er vielen steeds meer stukjes weg van wat ik ooit wel geloofde. Nu is er bijna niks meer van over.
Als je in het wereldje zit, denk je als het wereldje, gewoon omdat je er middenin zit en er door beïnvloed wordt.
Hier in verschillen wij denk ik. Ik ben niet vanuit een kerk tot geloof gekomen. Jij bent blijkbaar beinvloed geweest door mensen, verhalen, samen zijn etc. Als dat dan wegvalt blijft er logischerwijs niets meer over. En als het je niet 'eigen' is dan is het misschien lastiger los komen van de 'leer', maar uiteindelijk heb je er niets meer mee. Ik kan me dat wel voorstellen.
Ik miste het vrouwelijke element, God in het christendom is man, heeft een zoon, ook een man dus, maar er ontbreekt een heel stuk vrouwelijkheid in het geloof. Ik als vrouw voelde me echt voorbij gelopen.
Ik heb twee zoons. Daar ontbreekt ook een stuk vrouwelijkheid. Oh nee, ik heb ook een dochter. Ik begrijp niet waarom je hierdoor voorbij gelopen kan voelen. God is 'toevallig' een man (ik spreek vanuit christendom he) en heeft een zoon en geen dochter. Tja.. zijn moeder was Maria, best een bijzondere rol. Dit is echt eigen onzekerheid.
Ik dacht: hoe kan het dat ik ooit christen ben geweest, ik ben gewoon geïndoctrineerd, ik zag niet dat het vrouwelijke ontkend werd doordat ik bezig was met te denken dat ik zondig was.
Je zag het niet, omdat vrouwelijkheid niet ontkent wordt. Wat me wel opvalt is hoe je mensen hebt gevolgd. Mensen stellen nu eenmaal teleur, zeker als je bepaalde dingen zoals zondig zijn etc vooral daar vandaan haalt.
Dat praten ze je eerst aan en vervolgens hebben ze ook al een oplossing voor je klaar liggen. Dat is net zoiets als dat er nu ook bakvet te koop is waardoor vlees niet spettert in de pan, je moet gewoon vlees kopen dat niet geïnjecteerd is met water, dan spettert het ook niet.
Oplossing voor de jus toch? Als je dat wil, dan kan je dat kopen. Het gaat hier niet over God. Het gaat hier over mensen en over jouw afhankelijkheid. Dat 'aanpraten' en indoctrinatie waar je het over hebt kan alleen maar als je dat toelaat zonder na te denken. Dit is beinvloeding van een mening, het zou zo maar kunnen dat je nu in andere kringen begeeft waardoor je nu die andere uiterste mening hebt. Dat heeft niets met bekering te maken. Vandaar dat ik het anders ervaar denk ik.
Dat idee dus, ze maken je een probleem wijs en hebben tegelijk een oplossing, dat probleem had je zonder hen niet.
Ze, ze, ze... ik begin je pijn steeds meer te begrijpen.
Daarbij kan ik er gewoon niet bij dat God de hele mensheid uitmoordt op 1 gezin na, alles maar onder water zet en dat zou dan een mooi hoopvol verhaal zijn omdat je een regenboog ervoor terug krijgt. Wat een Asshole denk ik dan, omdat hij zijn zin niet krijgt zet hij alles onder water, massamoord heet dat ook wel.
Als de mens een robot maakt en het wordt een beetje gewelddadig ten opzichte van waar het voor bedoeld was, wat denk je dan wat de mens doet? Wat denk je wat de mens doet met al die dieren? Of andere mensen? Wij kijken weg terwijl onze westerse luxe over de ruggen gaat van miljoenen mensen en dieren.
En uitgaande van God, wie zijn wij ook alweer? Fiks oordeel over een God die je niet kent, maar ondertussen zo fout bent als de neten. (en ieder ander mens, want we kijken de andere kant op)
En als God niet bestaat, doet het verhaaltje er helemaal niet toe.
De duivel krijgt overal maar de schuld van, maar wat heeft hij nou werkelijk gedaan dan alleen maar mensen werkelijke vrijheid van denken te geven?
Hier uit blijkt dat je de bijbel niet eens kent. Ik kan dat wel gaan uitleggen, maar dat vergt wat veel tijd. Ik heb het idee dat het ook niet zal helpen
God zei tenslotte dat je van die boom van kennis van goed en kwaad niet mag eten, de mens had nog geen besef van goed en kwaad, hoe kan die mens dan begrijpen dat zoiets fout is als ze dat nog niet kennen? Alles was goed, in alleen maar goedheid leven wordt je week en rustig, onbewust een slaaf van het paradijs, de verleiding van de duivel heeft juist het kritische denken gegeven, maar je kunt geen macht uitoefenen op mensen die zelf denken, daarom is het natuurlijk van de duivel en werd die neergezet als slechterik, zodat mensen ook slaafs zouden blijven in kerken.
Dit andere uiterste denken staat je ook vrij. Mocht je hier echt vragen op hebben antwoord ik ze graag. Kost wat meer tijd.
Toen bedacht ik me dat wat je aangepraat wordt in het christendom eigenlijk heel smerig is (dit idee: http://3.bp.blogspot.com/ ... istianity%2B-%2BImgur.jpg ) . Als ze het zo neerzetten dan lijkt het wel alsof je er door een loverboy wordt ingeluisd.
Ik kan niet aan de indruk ontrekken dat dit nu weer niet je eigen gedachten zijn, maar weer invloeden van anderen. Ik denk dat je niet anders bent dan in de kerk, maar met andere 'leer'. Je bent namelijk niet zozeer kritisch, maar wat overdreven. Dit kan ik mishebben
Het christelijk geloof houdt mensen veel kleiner dan ze werkelijk zijn, vind ik (gemiddeld genomen, ik heb best wel wat kerken, studiegroepjes van binnen gezien en beleefd). De christelijke kerken die zo vrij schijnen te zijn zijn dat alleen maar aan de buitenkant want er wordt ontzettend veel geoordeeld en indoctrinatie is elke zondag weer een feit, andere meningen worden weggewuifd, ze zijn je eigen ik aan het ontkennen. Dat klinkt pas als het kwaad, vind ik.
Ik verwijs je weer naar mijn eerste stukje over mijn ervaring met kerk. Maar denk je niet dat je zelf niet heel sterk oordeeld, jij andere meningen wegwuift en graag wil indoctrineren? Een spiegel is wat dat betreft altijd handig. Geeft niet, want net als al die christenen ben je ook maar mens.
Ik geloof niet in de Duivel en het christelijke concept van God, ik vind het onwaar.
Dat kan en is prima.
Ik ging opzoek naar waarheid en wijsheid, die reis is vele malen interessanter en voldoeninggevender dan wat het christelijk geloof ooit betekend heeft voor mij. De reis is nog lang niet voltooid maar ik ben er wel uit: geen christendom en kerken meer voor mij.
Je reis naar waarheid en wijsheid is een wijs besluit. Geen christendom en kerken daarbij is ook prima. Maar pak niet de afslag richting dwaasheid en oordeel.
Zelf was ik ooit christen, maar ben inmiddels van het geloof gevallen. Wat ik hier vertel is mijn mening en ervaring, voel je dus niet aangevallen als ik iets vertel wat je niet zint.
Won't do
Ik walg van de meeste kerken, de indoctrinatie en de arrogantie eromheen ("we zijn zo lekker eenvoudig" en dan daar mee pronken heb ik veel gezien).
Er zijn zo verschrikkelijk veel kerken en stromingen, ik herken niet wat je schrijft. De kerk waar ik me in bevindt heeft zo haar fouten, maar is niets om van te walgen. Wat ik vooral tegenkom zijn mensen. Mensen die lief zijn, die goed doen, maar soms ook een ander kwetsen. Bescheiden mensen, arrogante mensen, mensen die onzichtbaar zijn, mensen die het beter denken te weten. Het is een afspiegeling van... de gewone mens. Ik herken me dus niet in wat je schrijft, zonder blind te zijn voor dingen die niet goed zijn. Een kerk is niet perfect. Was deze het wel, dan was het niet meer omdat ik erbij ben gekomen
Door me niet meer thuis te voelen in de kerk ben ik er een tijd niet geweest, vervolgens dus geen gepreek om me heen gehad van christenen en daardoor een rust gekregen van waaruit ik mijn eigen denken weer gevonden had. Vervolgens werd ik enorm kritisch op het geloof, en bleef het toch ook weer goedpraten, maar de balans sloeg uiteindelijk toch de andere kant op. Er vielen steeds meer stukjes weg van wat ik ooit wel geloofde. Nu is er bijna niks meer van over.
Als je in het wereldje zit, denk je als het wereldje, gewoon omdat je er middenin zit en er door beïnvloed wordt.
Hier in verschillen wij denk ik. Ik ben niet vanuit een kerk tot geloof gekomen. Jij bent blijkbaar beinvloed geweest door mensen, verhalen, samen zijn etc. Als dat dan wegvalt blijft er logischerwijs niets meer over. En als het je niet 'eigen' is dan is het misschien lastiger los komen van de 'leer', maar uiteindelijk heb je er niets meer mee. Ik kan me dat wel voorstellen.
Ik miste het vrouwelijke element, God in het christendom is man, heeft een zoon, ook een man dus, maar er ontbreekt een heel stuk vrouwelijkheid in het geloof. Ik als vrouw voelde me echt voorbij gelopen.
Ik heb twee zoons. Daar ontbreekt ook een stuk vrouwelijkheid. Oh nee, ik heb ook een dochter. Ik begrijp niet waarom je hierdoor voorbij gelopen kan voelen. God is 'toevallig' een man (ik spreek vanuit christendom he) en heeft een zoon en geen dochter. Tja.. zijn moeder was Maria, best een bijzondere rol. Dit is echt eigen onzekerheid.
Ik dacht: hoe kan het dat ik ooit christen ben geweest, ik ben gewoon geïndoctrineerd, ik zag niet dat het vrouwelijke ontkend werd doordat ik bezig was met te denken dat ik zondig was.
Je zag het niet, omdat vrouwelijkheid niet ontkent wordt. Wat me wel opvalt is hoe je mensen hebt gevolgd. Mensen stellen nu eenmaal teleur, zeker als je bepaalde dingen zoals zondig zijn etc vooral daar vandaan haalt.
Dat praten ze je eerst aan en vervolgens hebben ze ook al een oplossing voor je klaar liggen. Dat is net zoiets als dat er nu ook bakvet te koop is waardoor vlees niet spettert in de pan, je moet gewoon vlees kopen dat niet geïnjecteerd is met water, dan spettert het ook niet.
Oplossing voor de jus toch? Als je dat wil, dan kan je dat kopen. Het gaat hier niet over God. Het gaat hier over mensen en over jouw afhankelijkheid. Dat 'aanpraten' en indoctrinatie waar je het over hebt kan alleen maar als je dat toelaat zonder na te denken. Dit is beinvloeding van een mening, het zou zo maar kunnen dat je nu in andere kringen begeeft waardoor je nu die andere uiterste mening hebt. Dat heeft niets met bekering te maken. Vandaar dat ik het anders ervaar denk ik.
Dat idee dus, ze maken je een probleem wijs en hebben tegelijk een oplossing, dat probleem had je zonder hen niet.
Ze, ze, ze... ik begin je pijn steeds meer te begrijpen.
Daarbij kan ik er gewoon niet bij dat God de hele mensheid uitmoordt op 1 gezin na, alles maar onder water zet en dat zou dan een mooi hoopvol verhaal zijn omdat je een regenboog ervoor terug krijgt. Wat een Asshole denk ik dan, omdat hij zijn zin niet krijgt zet hij alles onder water, massamoord heet dat ook wel.
Als de mens een robot maakt en het wordt een beetje gewelddadig ten opzichte van waar het voor bedoeld was, wat denk je dan wat de mens doet? Wat denk je wat de mens doet met al die dieren? Of andere mensen? Wij kijken weg terwijl onze westerse luxe over de ruggen gaat van miljoenen mensen en dieren.
En uitgaande van God, wie zijn wij ook alweer? Fiks oordeel over een God die je niet kent, maar ondertussen zo fout bent als de neten. (en ieder ander mens, want we kijken de andere kant op)
En als God niet bestaat, doet het verhaaltje er helemaal niet toe.
De duivel krijgt overal maar de schuld van, maar wat heeft hij nou werkelijk gedaan dan alleen maar mensen werkelijke vrijheid van denken te geven?
Hier uit blijkt dat je de bijbel niet eens kent. Ik kan dat wel gaan uitleggen, maar dat vergt wat veel tijd. Ik heb het idee dat het ook niet zal helpen
God zei tenslotte dat je van die boom van kennis van goed en kwaad niet mag eten, de mens had nog geen besef van goed en kwaad, hoe kan die mens dan begrijpen dat zoiets fout is als ze dat nog niet kennen? Alles was goed, in alleen maar goedheid leven wordt je week en rustig, onbewust een slaaf van het paradijs, de verleiding van de duivel heeft juist het kritische denken gegeven, maar je kunt geen macht uitoefenen op mensen die zelf denken, daarom is het natuurlijk van de duivel en werd die neergezet als slechterik, zodat mensen ook slaafs zouden blijven in kerken.
Dit andere uiterste denken staat je ook vrij. Mocht je hier echt vragen op hebben antwoord ik ze graag. Kost wat meer tijd.
Toen bedacht ik me dat wat je aangepraat wordt in het christendom eigenlijk heel smerig is (dit idee: http://3.bp.blogspot.com/ ... istianity%2B-%2BImgur.jpg ) . Als ze het zo neerzetten dan lijkt het wel alsof je er door een loverboy wordt ingeluisd.
Ik kan niet aan de indruk ontrekken dat dit nu weer niet je eigen gedachten zijn, maar weer invloeden van anderen. Ik denk dat je niet anders bent dan in de kerk, maar met andere 'leer'. Je bent namelijk niet zozeer kritisch, maar wat overdreven. Dit kan ik mishebben
Het christelijk geloof houdt mensen veel kleiner dan ze werkelijk zijn, vind ik (gemiddeld genomen, ik heb best wel wat kerken, studiegroepjes van binnen gezien en beleefd). De christelijke kerken die zo vrij schijnen te zijn zijn dat alleen maar aan de buitenkant want er wordt ontzettend veel geoordeeld en indoctrinatie is elke zondag weer een feit, andere meningen worden weggewuifd, ze zijn je eigen ik aan het ontkennen. Dat klinkt pas als het kwaad, vind ik.
Ik verwijs je weer naar mijn eerste stukje over mijn ervaring met kerk. Maar denk je niet dat je zelf niet heel sterk oordeeld, jij andere meningen wegwuift en graag wil indoctrineren? Een spiegel is wat dat betreft altijd handig. Geeft niet, want net als al die christenen ben je ook maar mens.
Ik geloof niet in de Duivel en het christelijke concept van God, ik vind het onwaar.
Dat kan en is prima.
Ik ging opzoek naar waarheid en wijsheid, die reis is vele malen interessanter en voldoeninggevender dan wat het christelijk geloof ooit betekend heeft voor mij. De reis is nog lang niet voltooid maar ik ben er wel uit: geen christendom en kerken meer voor mij.
Je reis naar waarheid en wijsheid is een wijs besluit. Geen christendom en kerken daarbij is ook prima. Maar pak niet de afslag richting dwaasheid en oordeel.
maandag 8 april 2013 om 12:28
Ik lees nog wel mee, maar ik kan niet zo goed
Dingen verwoorden op de manier dat ik er niemand mee wil kwetsen. Ook wil ik niemand overtuigen.
Ik wilde gewoon weten hoeveel en wat voor verschillen in de diverse kerken zijn in Nederland.
De type kerk vind ik wel degelijk belangrijk, zoals de voorganger/pastoor ook belangrijk is.
Diegene 'moet' de mensen wel goed uitleggen over hoe en wat.
Omdat mijn ervaring in deze kerk ligt, waar de Heilige Geest zeker aanwezig is, vind ik het jammer dat de 'normale' kerken God in zekere zin beperken.
God geneest wel degelijk. Ik heb het zelf meegemaakt, voor mijzelf, familie en kennissen, dit terwijl ik er zelf erg sceptisch over was, want dan komt God wel erg 'dichtbij'.
No offense Rozenstruikje, ik respecteer je mening en je kan het heel mooi uitleggen, maar toch vind ik je God enigszins beperken.
Ik zou zeggen, kom zelf eens naar een genezingsdienst en ervaar het zelf.
Je gelooft oprecht zo te lezen, dus mocht je een keer dit willen meemaken en zien hoe het precies gaat..
Dingen verwoorden op de manier dat ik er niemand mee wil kwetsen. Ook wil ik niemand overtuigen.
Ik wilde gewoon weten hoeveel en wat voor verschillen in de diverse kerken zijn in Nederland.
De type kerk vind ik wel degelijk belangrijk, zoals de voorganger/pastoor ook belangrijk is.
Diegene 'moet' de mensen wel goed uitleggen over hoe en wat.
Omdat mijn ervaring in deze kerk ligt, waar de Heilige Geest zeker aanwezig is, vind ik het jammer dat de 'normale' kerken God in zekere zin beperken.
God geneest wel degelijk. Ik heb het zelf meegemaakt, voor mijzelf, familie en kennissen, dit terwijl ik er zelf erg sceptisch over was, want dan komt God wel erg 'dichtbij'.
No offense Rozenstruikje, ik respecteer je mening en je kan het heel mooi uitleggen, maar toch vind ik je God enigszins beperken.
Ik zou zeggen, kom zelf eens naar een genezingsdienst en ervaar het zelf.
Je gelooft oprecht zo te lezen, dus mocht je een keer dit willen meemaken en zien hoe het precies gaat..
maandag 8 april 2013 om 12:33
maandag 8 april 2013 om 13:46
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?
1. Ik denk het wel, maar toch lees je veel verhalen van mensen die tot geloof in God zijn gekomen zonder ooit er van gehoord te hebben. God probeert wel hoe dan ook je aandacht te trekken.
2. Nee juist niet. Ik ging als kind wel naar de kerk, maar vond dit erg saai en ik begreep er ook niet veel van. Nu ik ouder ben geloof ik wel maar ga niet naar de kerk.
3. Vroeger geloofde ik er ook niet in. Maar door rare ervaringen weet ik dat er wel degelijk zoiets bestaat als het kwaad in de spirituele wereld. Door je bezig te houden met paronormale dingen (reiki, magnetiseren, tarot etc) open je als het ware pandora's box. Daarom wordt het in de bijbel ook duidelijk verboden om je daarmee bezig te houden.
4. In de bijbel was Jezus erg begaan met vrouwen. Bijvoorbeeld het verhaal van Jezus en de overspelige vrouw. Maria Magdalena een prostituee; Jezus hielp haar etc.
Verder vind ik dat een geloof niet zo veel met een kerk te maken heeft. Een kerk is opgezet door mensen en mensen kunnen fouten maken. Je volgt geen mensen maar je volgt God/ Jezus
5.Ik denk dat je het geloof in Jezus echt ziet als iets voor mannen met regeltjes en wetjes. Ik raad je aan om in het nieuwe testament eens te lezen wie de persoon Jezus was en waar hij voor stond. Want dat was juist niet iemand van de regeltjes en wetjes. Het was juist een rebel in die tijd tegen de kerkmensen. Het ging bij hem alleen maar om naastenliefde.
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?
1. Ik denk het wel, maar toch lees je veel verhalen van mensen die tot geloof in God zijn gekomen zonder ooit er van gehoord te hebben. God probeert wel hoe dan ook je aandacht te trekken.
2. Nee juist niet. Ik ging als kind wel naar de kerk, maar vond dit erg saai en ik begreep er ook niet veel van. Nu ik ouder ben geloof ik wel maar ga niet naar de kerk.
3. Vroeger geloofde ik er ook niet in. Maar door rare ervaringen weet ik dat er wel degelijk zoiets bestaat als het kwaad in de spirituele wereld. Door je bezig te houden met paronormale dingen (reiki, magnetiseren, tarot etc) open je als het ware pandora's box. Daarom wordt het in de bijbel ook duidelijk verboden om je daarmee bezig te houden.
4. In de bijbel was Jezus erg begaan met vrouwen. Bijvoorbeeld het verhaal van Jezus en de overspelige vrouw. Maria Magdalena een prostituee; Jezus hielp haar etc.
Verder vind ik dat een geloof niet zo veel met een kerk te maken heeft. Een kerk is opgezet door mensen en mensen kunnen fouten maken. Je volgt geen mensen maar je volgt God/ Jezus
5.Ik denk dat je het geloof in Jezus echt ziet als iets voor mannen met regeltjes en wetjes. Ik raad je aan om in het nieuwe testament eens te lezen wie de persoon Jezus was en waar hij voor stond. Want dat was juist niet iemand van de regeltjes en wetjes. Het was juist een rebel in die tijd tegen de kerkmensen. Het ging bij hem alleen maar om naastenliefde.
maandag 8 april 2013 om 13:47
Ik wil nog iets toevoegen aan het hel en hemelbeeld van mensen die niet in god geloven. En het is mijn idee, dat vooropgesteld, maar dat maakt iets dat gelovigen misschien niet begrijpen in deze discussie duidelijk.
Ook mensen die niet geloven in god, kerk en de bijbel hebben wel een besef van hel en hemel, van een leven na de dood. Ik denk dat mensen die goed doen in de hemel komen (een prettige plek waar je rust vind, herenigd wordt met je dierbaren) en mensen die zich slecht gedragen in de hel eindigen. (Hel is dan een niemandsland, eeuwige stress, ellende, tandengeknars zo je wilt) . Dit hel en hemel heeft niets met god van doen.
Zoals ik het lees hier, hoeft een gelovige zich alleen maar te bekeren en in god en jezus te geloven en hij is er al. Iemand die de grootste misdaden pleegt, maar wel in god gelooft, komt in mijn plaatje niet in de hemel, maar volgens gelovigen dus wel. Ik hoor gelovigen in deze discussie namelijk nergens zeggen dat je gedrag hier op aarde ook nog een beetje meetelt.
En daar botst het tussen gelovigen en ongelovigen. Voor mensen die niet in god geloven maar wel in een leven na de dood is de hemel de plek voor goede mensen en de hel een plek voor slechte mensen. Voor gelovigen is de hemel de plek voor de mensen die geloven en de hel de plek voor de anderen.
Ook mensen die niet geloven in god, kerk en de bijbel hebben wel een besef van hel en hemel, van een leven na de dood. Ik denk dat mensen die goed doen in de hemel komen (een prettige plek waar je rust vind, herenigd wordt met je dierbaren) en mensen die zich slecht gedragen in de hel eindigen. (Hel is dan een niemandsland, eeuwige stress, ellende, tandengeknars zo je wilt) . Dit hel en hemel heeft niets met god van doen.
Zoals ik het lees hier, hoeft een gelovige zich alleen maar te bekeren en in god en jezus te geloven en hij is er al. Iemand die de grootste misdaden pleegt, maar wel in god gelooft, komt in mijn plaatje niet in de hemel, maar volgens gelovigen dus wel. Ik hoor gelovigen in deze discussie namelijk nergens zeggen dat je gedrag hier op aarde ook nog een beetje meetelt.
En daar botst het tussen gelovigen en ongelovigen. Voor mensen die niet in god geloven maar wel in een leven na de dood is de hemel de plek voor goede mensen en de hel een plek voor slechte mensen. Voor gelovigen is de hemel de plek voor de mensen die geloven en de hel de plek voor de anderen.
maandag 8 april 2013 om 14:11
Om een aantal van je vragen te beantwoorden:
Ik denk dat het niet uitmaakt waar je wieg staat, ik ben christelijk opgevoed maar ken ook heel veel mensen die niet met de bijbel zijn opgegroeid en God alsnog vinden.
Mijn visie op de duivel.
Je hebt goed ( God) en kwaad ( duivel), de duivel heeft ene hekel aan alles wat goed is en zal proberen alles wat goed is kapot te maken, incl de mensheid en de aarde.
Zolang iemand geen christen slaat hij zn handjes dicht want daar heeft hij geen omkijken, christen probeert hij zoveel mogelijk van hun geloof af te houden, hij zal alles doen om te voorkomen dat ze dichter bij God komen en voor God gaan werken.
En mensen die op het punt staan om tot bekering te komen zal hij ook alles aan doen om dat tegen te houden.
En dat doet hij op alle mogelijk denkbare ideeen.
Ja ik ben als christen wel eens een paar weken niet naar de kerk geweest, op een gegeven moment word je geloof wel iets minder, omdat je naast God ook andere christenen en onderwijs nodig hebt om te blijven groeien.
Er was eens een man die niet meer naar de kerk ging, hij gelooofde wel maar was teleurgesteld in de kerk en er kon er zijn ding niet meer vinden.
Op een avond ging de dominee bij de man langs.
Ze zaten samen voor een haardvuur, alle kooltjes gloeiden en waren heet. Plots pakte de dominee met een tang 1 van de kooltjes eruit en legde hem op de stenen voor de haard.
Hij vroeg de man e kijken wat er met het kooltje gebeurde, het kooltje doofde, koelde af en werd grijs.
Daarop legde de dominee het kooltje weer in het vuur en het begon weer te gloeien.
Z werkt het ook met individuele christenen n de kerk, ik zeg net dat je zonder kerk geen christen kunt zijn maar het is wel goed om bij een kerk aangesloten te zijn zodat je je kunt "warmen" aan medechristenen.
Ik vind niet dat vrouwelijke element ontbreekt.
Vrouwen hebben zeer een plaats in de bijbel, er worden veel vrouwen beschreven in de bijbel en ook grote dingen die ze hebben gedaan.
Ik geloof absoluut niet dat God de vrouw achter de man stelt. Maar naast de man.
Ik weet wel dat er in bepaalde stromingen anders over gedacht en vrouwen ook niets mogen en voorstellen, maar dat is niet zoals God het bedoelt heeft.
God heeft Eva als hulp voor Adam gemaakt, maar wanneer krijg je een hulp? Als je je het zelf niet kan, de man kon het dus niet zelf, daarom heeft God man en vrouw geschapen, om elkaar aan te vullen.
Wat je geschreven hebt had wel iets minder gemogen, je mening is in elk geval overduidelijk, het is niet echt respectvol.
Maar er klinkt ook een hoop frustratie en teleurstelling uit
Ik denk dat het niet uitmaakt waar je wieg staat, ik ben christelijk opgevoed maar ken ook heel veel mensen die niet met de bijbel zijn opgegroeid en God alsnog vinden.
Mijn visie op de duivel.
Je hebt goed ( God) en kwaad ( duivel), de duivel heeft ene hekel aan alles wat goed is en zal proberen alles wat goed is kapot te maken, incl de mensheid en de aarde.
Zolang iemand geen christen slaat hij zn handjes dicht want daar heeft hij geen omkijken, christen probeert hij zoveel mogelijk van hun geloof af te houden, hij zal alles doen om te voorkomen dat ze dichter bij God komen en voor God gaan werken.
En mensen die op het punt staan om tot bekering te komen zal hij ook alles aan doen om dat tegen te houden.
En dat doet hij op alle mogelijk denkbare ideeen.
Ja ik ben als christen wel eens een paar weken niet naar de kerk geweest, op een gegeven moment word je geloof wel iets minder, omdat je naast God ook andere christenen en onderwijs nodig hebt om te blijven groeien.
Er was eens een man die niet meer naar de kerk ging, hij gelooofde wel maar was teleurgesteld in de kerk en er kon er zijn ding niet meer vinden.
Op een avond ging de dominee bij de man langs.
Ze zaten samen voor een haardvuur, alle kooltjes gloeiden en waren heet. Plots pakte de dominee met een tang 1 van de kooltjes eruit en legde hem op de stenen voor de haard.
Hij vroeg de man e kijken wat er met het kooltje gebeurde, het kooltje doofde, koelde af en werd grijs.
Daarop legde de dominee het kooltje weer in het vuur en het begon weer te gloeien.
Z werkt het ook met individuele christenen n de kerk, ik zeg net dat je zonder kerk geen christen kunt zijn maar het is wel goed om bij een kerk aangesloten te zijn zodat je je kunt "warmen" aan medechristenen.
Ik vind niet dat vrouwelijke element ontbreekt.
Vrouwen hebben zeer een plaats in de bijbel, er worden veel vrouwen beschreven in de bijbel en ook grote dingen die ze hebben gedaan.
Ik geloof absoluut niet dat God de vrouw achter de man stelt. Maar naast de man.
Ik weet wel dat er in bepaalde stromingen anders over gedacht en vrouwen ook niets mogen en voorstellen, maar dat is niet zoals God het bedoelt heeft.
God heeft Eva als hulp voor Adam gemaakt, maar wanneer krijg je een hulp? Als je je het zelf niet kan, de man kon het dus niet zelf, daarom heeft God man en vrouw geschapen, om elkaar aan te vullen.
Wat je geschreven hebt had wel iets minder gemogen, je mening is in elk geval overduidelijk, het is niet echt respectvol.
Maar er klinkt ook een hoop frustratie en teleurstelling uit
maandag 8 april 2013 om 14:22
quote:vrouwtje010 schreef op 08 april 2013 @ 12:28:
Ik lees nog wel mee, maar ik kan niet zo goed
Dingen verwoorden op de manier dat ik er niemand mee wil kwetsen. Ook wil ik niemand overtuigen.
Ik wilde gewoon weten hoeveel en wat voor verschillen in de diverse kerken zijn in Nederland.
De type kerk vind ik wel degelijk belangrijk, zoals de voorganger/pastoor ook belangrijk is.
Diegene 'moet' de mensen wel goed uitleggen over hoe en wat.
Omdat mijn ervaring in deze kerk ligt, waar de Heilige Geest zeker aanwezig is, vind ik het jammer dat de 'normale' kerken God in zekere zin beperken.
God geneest wel degelijk. Ik heb het zelf meegemaakt, voor mijzelf, familie en kennissen, dit terwijl ik er zelf erg sceptisch over was, want dan komt God wel erg 'dichtbij'.
No offense Rozenstruikje, ik respecteer je mening en je kan het heel mooi uitleggen, maar toch vind ik je God enigszins beperken.
Ik zou zeggen, kom zelf eens naar een genezingsdienst en ervaar het zelf.
Je gelooft oprecht zo te lezen, dus mocht je een keer dit willen meemaken en zien hoe het precies gaat..
Toevallig ging gisteren in onze dienst een stukje over genezing.
Het komt erop neer dat genezing een bevestiging is van God's grootheid en almacht.
Wat ik in jouw stukje niet bergijp is waarom rozenstruikje beperkend over God denkt en een keer naar een genezingsdienst moet om het zelf te ervaren?
Ik ben ook oprecht christen dus wat zou ik moeten ervaren? Hoe groot God is dat Hij mensen geneest ( serieuze vraag) want daar heb ik geen genezngsdiensgen voor nodig.
Ik vind het een beetje een soort sensatiezucht, voor een kick, als je er hele diensten voor organiseert.
Hetzelfde als bervijdingsdiensten waar demonen uitgedreven worden.
Ik lees nog wel mee, maar ik kan niet zo goed
Dingen verwoorden op de manier dat ik er niemand mee wil kwetsen. Ook wil ik niemand overtuigen.
Ik wilde gewoon weten hoeveel en wat voor verschillen in de diverse kerken zijn in Nederland.
De type kerk vind ik wel degelijk belangrijk, zoals de voorganger/pastoor ook belangrijk is.
Diegene 'moet' de mensen wel goed uitleggen over hoe en wat.
Omdat mijn ervaring in deze kerk ligt, waar de Heilige Geest zeker aanwezig is, vind ik het jammer dat de 'normale' kerken God in zekere zin beperken.
God geneest wel degelijk. Ik heb het zelf meegemaakt, voor mijzelf, familie en kennissen, dit terwijl ik er zelf erg sceptisch over was, want dan komt God wel erg 'dichtbij'.
No offense Rozenstruikje, ik respecteer je mening en je kan het heel mooi uitleggen, maar toch vind ik je God enigszins beperken.
Ik zou zeggen, kom zelf eens naar een genezingsdienst en ervaar het zelf.
Je gelooft oprecht zo te lezen, dus mocht je een keer dit willen meemaken en zien hoe het precies gaat..
Toevallig ging gisteren in onze dienst een stukje over genezing.
Het komt erop neer dat genezing een bevestiging is van God's grootheid en almacht.
Wat ik in jouw stukje niet bergijp is waarom rozenstruikje beperkend over God denkt en een keer naar een genezingsdienst moet om het zelf te ervaren?
Ik ben ook oprecht christen dus wat zou ik moeten ervaren? Hoe groot God is dat Hij mensen geneest ( serieuze vraag) want daar heb ik geen genezngsdiensgen voor nodig.
Ik vind het een beetje een soort sensatiezucht, voor een kick, als je er hele diensten voor organiseert.
Hetzelfde als bervijdingsdiensten waar demonen uitgedreven worden.
maandag 8 april 2013 om 15:39
Hoi Mamajobsa,
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.
maandag 8 april 2013 om 17:15
quote:solvej schreef op 07 april 2013 @ 23:52:
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?
Interessante vragen...
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ja, uiteraard. ik ben christen (katholiek) want ik ben toch in een vooral christelijke omgeving groot gebracht. Mijn man daarentegen is Marokkaan en moslim en hij is toch ook vooral moslim omdat hij in een islamitische omgeving is geboren/grootgebracht. Er zijn natuurlijk wel mensen die zich op latere leeftijd tot een ander geloof bekeren maar dat zijn er maar weinig. De meeste mensen blijven toch bij het (on)geloof van hun kindertijd.
Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Ja, ik heb hele periodes gehad dat ik niet of nauwelijks naar de kerk ben geweest. Ik merk niet zo zeer dat mijn geloof afneemt maar wel dat ik minder enthousiast en betrokken ben. Daarnaast voel ik me ook fijner en rustiger als ik regelmatig ga. Naar de kerk gaan heeft op mij dus een hele positieve invloed en ik merk dat langere tijd niet gaan negatief werkt op hoe ik me voel en hoe ik mijn geloof beleef. De kern van mijn geloof wordt er echter niet door aangetast.
-Wat is je visie op de Duivel?
De duivel is een gevallen engel. De tegenstander van de aartsengel Michael. De duivel is het kwaad. Tegelijk is de duivel ook door God geschapen en dus aan God ondergeschikt. God en de duivel zijn niet gelijkwaardig. Het is geen perfect dualisme waarbij God en de duivel de keerzijden van een munt zijn en elkaar tegengestelden. De duivel is altijd minder dan God.
De duivel probeert mensen te beïnvloeden en te verleiden maar God is altijd sterker dan de duivel en door je vertrouwen in God te stellen zal de duivel geen invloed hebben.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik mis het vrouwelijke element niet. Binnen de katholieke kerk is er uiteraard een belangrijke plaats voor Maria. Daarnaast zie ik God ook niet als mannelijk. God wordt vooral aangeduid met mannelijke termen maar daarmee is God nog geen man. God is geen man noch vrouw. God is God en kan niet in menselijke termen gezien worden. We gebruiken menselijke termen om Hem te duiden omdat dit het enige is waar we beschikking over hebben. Dat Jezus mannelijk was zie ik niet als bezwaarlijk of als het uitsluiten van het vrouwelijk element. Jezus was niet exclusief gericht op mannen of vrouwen en ik heb nooit het idee gehad dat zijn mannelijk zijn vrouwen uitsloot.
Met name Paulus heeft waarschijnlijk het mannelijk element aan het Christendom toegevoegd aangezien hij zich wel duidelijk meer op mannen dan op vrouwen richtte in zijn brieven.
Ik quote hierbij mijzelf even, ik heb een paar vragen aan gelovigen en ongelovigen (lees mijn stukje hieronder eerst even).
[...]
Vragen:
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
-Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
-Wat is je visie op de Duivel?
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
-Wat vind je van wat ik geschreven heb?
Ik vind deze discussie heel boeiend en loop er nog tegen aan dat ik een aantal mensen in mijn omgeving nog moet vertellen dat ik niet meer gelovig ben.
Heb je hier nog tips voor?
Interessante vragen...
-Maakt het uit waar je wieg staat (voor welk geloof je je tot bekeert en waar je in opgevoed bent)?
Ja, uiteraard. ik ben christen (katholiek) want ik ben toch in een vooral christelijke omgeving groot gebracht. Mijn man daarentegen is Marokkaan en moslim en hij is toch ook vooral moslim omdat hij in een islamitische omgeving is geboren/grootgebracht. Er zijn natuurlijk wel mensen die zich op latere leeftijd tot een ander geloof bekeren maar dat zijn er maar weinig. De meeste mensen blijven toch bij het (on)geloof van hun kindertijd.
Ben je, als je gelovig bent, wel eens een paar weken of maanden niet naar de kerk geweest en ervoer je toen ook dat je geloof minder werd?
Ja, ik heb hele periodes gehad dat ik niet of nauwelijks naar de kerk ben geweest. Ik merk niet zo zeer dat mijn geloof afneemt maar wel dat ik minder enthousiast en betrokken ben. Daarnaast voel ik me ook fijner en rustiger als ik regelmatig ga. Naar de kerk gaan heeft op mij dus een hele positieve invloed en ik merk dat langere tijd niet gaan negatief werkt op hoe ik me voel en hoe ik mijn geloof beleef. De kern van mijn geloof wordt er echter niet door aangetast.
-Wat is je visie op de Duivel?
De duivel is een gevallen engel. De tegenstander van de aartsengel Michael. De duivel is het kwaad. Tegelijk is de duivel ook door God geschapen en dus aan God ondergeschikt. God en de duivel zijn niet gelijkwaardig. Het is geen perfect dualisme waarbij God en de duivel de keerzijden van een munt zijn en elkaar tegengestelden. De duivel is altijd minder dan God.
De duivel probeert mensen te beïnvloeden en te verleiden maar God is altijd sterker dan de duivel en door je vertrouwen in God te stellen zal de duivel geen invloed hebben.
-Wat vind jij ervan dat het vrouwelijke element grotendeels ontbreekt in de christelijke leer? Hoe voel je je daarover?
Ik mis het vrouwelijke element niet. Binnen de katholieke kerk is er uiteraard een belangrijke plaats voor Maria. Daarnaast zie ik God ook niet als mannelijk. God wordt vooral aangeduid met mannelijke termen maar daarmee is God nog geen man. God is geen man noch vrouw. God is God en kan niet in menselijke termen gezien worden. We gebruiken menselijke termen om Hem te duiden omdat dit het enige is waar we beschikking over hebben. Dat Jezus mannelijk was zie ik niet als bezwaarlijk of als het uitsluiten van het vrouwelijk element. Jezus was niet exclusief gericht op mannen of vrouwen en ik heb nooit het idee gehad dat zijn mannelijk zijn vrouwen uitsloot.
Met name Paulus heeft waarschijnlijk het mannelijk element aan het Christendom toegevoegd aangezien hij zich wel duidelijk meer op mannen dan op vrouwen richtte in zijn brieven.
maandag 8 april 2013 om 17:20
quote:vrouwtje010 schreef op 08 april 2013 @ 15:39:
Hoi Mamajobsa,
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.Maar als God zoveel macht/kracht heeft waarom voorkomt hij dan niet veel ellende zoals honger/pijn/dood.
Hoi Mamajobsa,
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.Maar als God zoveel macht/kracht heeft waarom voorkomt hij dan niet veel ellende zoals honger/pijn/dood.
maandag 8 april 2013 om 17:23
quote:vrouwtje010 schreef op 08 april 2013 @ 15:39:
Hoi Mamajobsa,
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.
Ben ik met je eens, het is nmi alleen niet dat als je het hem vraagt je geneest, en omdat je niet geneest je niet genoeg gelooft.
Je kunt naar twee kanten doorslaan, er zijn mensen die niet geloven dat God in deze tijd ng geneest en er zijn mensen die voor elk hoofdpijntje en verkoudheid naar Heer gaan en om genezing vragen.
Tuurlijk mag je altijd om genezing vragen.
Is een lastig onderwerp en ik denk ook niet dat we het hier op aarde volledig zullen begrijpen, waarom God de een wel geneest en de ander niet.
Hoi Mamajobsa,
dit zei ik omdat Rozenstruikje eerder heeft gezegd dat het is om de zwakkeren hoop te geven (daar kwam het op neer, kan die reactie niet meer vinden). Zij gelooft ook niet in fysieke genezing van God. Om maar even haar voorbeeld te noemen; Zij heeft last van haar rug en op de MRI zou je dus kunnen zien dat haar rug in de kreukels zat (herinner ik het mij goed Rozenstruikje?)
Met andere woorden, haar rug zou God niet willen genezen.
Dat interpreteer ik dan he.
Klopt, er zijn niet per se genezingsdiensten nodig zodat God je van iets geneest, maar soms is dat wel de bedoeling.
Ik lijd het dan uit van de Bijbel:
Vervolgens krijgen de discipelen - en daarmee alle gelovigen - de volgende belofte, die verbonden is met het zendingsbevel: 'Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven (...), op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden' (Mar. 16:17-18).
Ik wil alleen maar duidelijk maken (ik probeer het tenminste) dat als je ziek bent of ergens last van hebt, dat je dat God ook mag vragen, en hij dat dan ook doet.
Rozenstruikje vond dat niet, vandaar mijn reactie op haar post.
Ben ik met je eens, het is nmi alleen niet dat als je het hem vraagt je geneest, en omdat je niet geneest je niet genoeg gelooft.
Je kunt naar twee kanten doorslaan, er zijn mensen die niet geloven dat God in deze tijd ng geneest en er zijn mensen die voor elk hoofdpijntje en verkoudheid naar Heer gaan en om genezing vragen.
Tuurlijk mag je altijd om genezing vragen.
Is een lastig onderwerp en ik denk ook niet dat we het hier op aarde volledig zullen begrijpen, waarom God de een wel geneest en de ander niet.
maandag 8 april 2013 om 17:25
En wat ik vind van wat je schrijft?
ik ben het er niet helemaal mee eens,
De duivel overal de schuld van geven is inderdaad makkelijk maar ik merk dat er in de kerk veel meer de nadruk wordt gelegd op eigen verantwoordelijkheid en zonde dan op de duivel. De rol van de duivel is zo groot als we hem zelf laten spelen. Uiteindelijk is het onze eigen vrije wil waardoor we de fout in gaan.
Verhalen in het OT zoals het verhaal van Noah vatten veel christenen niet letterlijk op maar meer als wijze levenslessen. Zelf ben ik daar nog niet zo over uit..Er is veel in het OT wat niet overtuigd als je het lees als een letterlijke waarheid. Veel wat niet overeenkomt met wetenschappelijke ontdekkingen over bijvoorbeeld de leeftijd van de wereld. Tegelijk vind ik het helemaal niet zo belangrijk of het nou echt letterlijk zo gebeurd is of niet. Het OT is een zeer diepgaande tekst die je op verschillende manieren kan lezen en waar je elke keer weer nieuwe dingen uit kan halen.
Of Noah letterlijk zo gebeurd is weet ik niet. met menselijke logica zeg ik van dat kan helemaal niet. De kern van de tekst echter is van waarde. De zondvloed, de belofte van God om geen zondvloed meer te doen komen, het gevaar wat een leven vol zonde met zich meebrengt dat zijn belangrijke overwegingen.
Ik heb ook niet het idee dat het Christendom de mens klein houdt. Ik denk eerder andersom. Christus maakt ons eerder groot dan klein. Door Hem hebben we toegang tot het eeuwig leven.
ik ben het er niet helemaal mee eens,
De duivel overal de schuld van geven is inderdaad makkelijk maar ik merk dat er in de kerk veel meer de nadruk wordt gelegd op eigen verantwoordelijkheid en zonde dan op de duivel. De rol van de duivel is zo groot als we hem zelf laten spelen. Uiteindelijk is het onze eigen vrije wil waardoor we de fout in gaan.
Verhalen in het OT zoals het verhaal van Noah vatten veel christenen niet letterlijk op maar meer als wijze levenslessen. Zelf ben ik daar nog niet zo over uit..Er is veel in het OT wat niet overtuigd als je het lees als een letterlijke waarheid. Veel wat niet overeenkomt met wetenschappelijke ontdekkingen over bijvoorbeeld de leeftijd van de wereld. Tegelijk vind ik het helemaal niet zo belangrijk of het nou echt letterlijk zo gebeurd is of niet. Het OT is een zeer diepgaande tekst die je op verschillende manieren kan lezen en waar je elke keer weer nieuwe dingen uit kan halen.
Of Noah letterlijk zo gebeurd is weet ik niet. met menselijke logica zeg ik van dat kan helemaal niet. De kern van de tekst echter is van waarde. De zondvloed, de belofte van God om geen zondvloed meer te doen komen, het gevaar wat een leven vol zonde met zich meebrengt dat zijn belangrijke overwegingen.
Ik heb ook niet het idee dat het Christendom de mens klein houdt. Ik denk eerder andersom. Christus maakt ons eerder groot dan klein. Door Hem hebben we toegang tot het eeuwig leven.
maandag 8 april 2013 om 17:27
maandag 8 april 2013 om 17:31
quote:Maylea schreef op 08 april 2013 @ 17:20:
[...]
Maar als God zoveel macht/kracht heeft waarom voorkomt hij dan niet veel ellende zoals honger/pijn/dood.
De honger/pijn/dood is ontstaan door de zondeval. het was nooit de bedoeling dat de mens hier op aarde zou leven. Tegelijk heeft de mens een vrije wil meegekregen. Die wil kunnen we ten goede of ten kwaade wenden. Als mensheid hebben we de middelen in handen om het grootste deel van de ellende die ons overkomt te voorkomen. Hongersnood, oorlog en zelfs heel veel ziektes zijn te genezen/voorkomen. Toch vragen van God om iets te doen waartoe we zelf blijkbaar ook niet bereid zijn.
Natuurrampen en ziektes zijn in de wereld gekomen door dezelfde zondeval.
Wat God's plan uiteindelijk is kunnen we niet begrijpen. Daar zijn we veel te klein en nietig voor.
[...]
Maar als God zoveel macht/kracht heeft waarom voorkomt hij dan niet veel ellende zoals honger/pijn/dood.
De honger/pijn/dood is ontstaan door de zondeval. het was nooit de bedoeling dat de mens hier op aarde zou leven. Tegelijk heeft de mens een vrije wil meegekregen. Die wil kunnen we ten goede of ten kwaade wenden. Als mensheid hebben we de middelen in handen om het grootste deel van de ellende die ons overkomt te voorkomen. Hongersnood, oorlog en zelfs heel veel ziektes zijn te genezen/voorkomen. Toch vragen van God om iets te doen waartoe we zelf blijkbaar ook niet bereid zijn.
Natuurrampen en ziektes zijn in de wereld gekomen door dezelfde zondeval.
Wat God's plan uiteindelijk is kunnen we niet begrijpen. Daar zijn we veel te klein en nietig voor.