Overig
alle pijlers
Q&A Religie
maandag 2 januari 2017 om 11:33
Naar aanleiding van een mooi gesprek op de Actueel-Pijler, wil ik graag dit topic openen.
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
dinsdag 10 januari 2017 om 11:18
quote:tyche schreef op 10 januari 2017 @ 11:09:
Wat apart Dormouse, dat je bij een Getuigenhuwelijk bent geweest. Ik voel me bij dat soort dingen altijd een beetje opgelaten maar vind het ook weer erg interessant. Maar het besef dat het voor die mensen zó heilig en waar is, en dat het voor mij bijna een soort aapjeskijken is... dat wringt. Misschien dat amarna's man dat ook zo ervaart? Daarom spreek ik liever mensen zelf over hun religie en ervaringen dan dat ik een toeschouwer ben.
Best gek, want ik zou er zelf geloof ik weinig moeite mee hebben om studie-object te zijn.
Ben wel eens bij een Armeens-orthodoxe doop geweest. Dat was heel bijzonder, niet zozeer door het ritueel maar door de sterke gemeenschapszin. Een kleine maar stampvolle kerk die uit één grote familie leek te bestaan. Heel hecht en emotioneel en achteraf een heleboel eten.
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
Wat apart Dormouse, dat je bij een Getuigenhuwelijk bent geweest. Ik voel me bij dat soort dingen altijd een beetje opgelaten maar vind het ook weer erg interessant. Maar het besef dat het voor die mensen zó heilig en waar is, en dat het voor mij bijna een soort aapjeskijken is... dat wringt. Misschien dat amarna's man dat ook zo ervaart? Daarom spreek ik liever mensen zelf over hun religie en ervaringen dan dat ik een toeschouwer ben.
Best gek, want ik zou er zelf geloof ik weinig moeite mee hebben om studie-object te zijn.
Ben wel eens bij een Armeens-orthodoxe doop geweest. Dat was heel bijzonder, niet zozeer door het ritueel maar door de sterke gemeenschapszin. Een kleine maar stampvolle kerk die uit één grote familie leek te bestaan. Heel hecht en emotioneel en achteraf een heleboel eten.
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
dinsdag 10 januari 2017 om 11:18
quote:Carabosse schreef op 10 januari 2017 @ 11:16:
[...]
Jij bracht jouw kerkgenootschap, zonder die vervolgens bij navraag te willen specificeren, eigenhandig als een argument te berde, dan hebben we het nergens over. Begin er dan ook niet zelf over.Als jij "orthodox, maar niet bevindelijk", niet specifiek genoeg vindt, ken je het kerkelijke spectrum denk ik niet zo goed. Er blijft dan maar een klein handjevol kerkgenootschappen die grosso modo aardig met elkaar te vergelijken zijn, over.
[...]
Jij bracht jouw kerkgenootschap, zonder die vervolgens bij navraag te willen specificeren, eigenhandig als een argument te berde, dan hebben we het nergens over. Begin er dan ook niet zelf over.Als jij "orthodox, maar niet bevindelijk", niet specifiek genoeg vindt, ken je het kerkelijke spectrum denk ik niet zo goed. Er blijft dan maar een klein handjevol kerkgenootschappen die grosso modo aardig met elkaar te vergelijken zijn, over.
Oh dear, how sad, never mind.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:23
quote:Valdemar_II schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Als ik iemand schaad zoek ik vergeving van die persoon. Als ik die niet krijg is het inderdaad een kwestie van ermee leren leven. Ik weet niet of ik het makkelijker zou vinden als een God mij wel vergaf, zolang de persoon het niet doet moet ik met die confrontatie blijven dealen.
Maar intressant vraagstuk.
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Als ik iemand schaad zoek ik vergeving van die persoon. Als ik die niet krijg is het inderdaad een kwestie van ermee leren leven. Ik weet niet of ik het makkelijker zou vinden als een God mij wel vergaf, zolang de persoon het niet doet moet ik met die confrontatie blijven dealen.
Maar intressant vraagstuk.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:25
quote:Dormouse schreef op 10 januari 2017 @ 10:41:
[...]
Wat mooi geschreven en alvast veel plezier gewenst bij de doop van jullie neef!
Misschien een heel/te persoonlijke vraag; maar dat je man zich er niet toe kan zetten om te gaan, beïnvloed dat de familiebanden? Ik geef meteen toe dat het uit een "vooroordeel" komt, maar het is niet lullig bedoeld. Meer van dat je toch met regelmaat kunt lezen over de geslotenheid en strikte scheiding tussen verschillende stromingen, hoewel er uiteraard ook genoeg stromingen/families zijn die er meer open instaan/waarbinnen verschillende religies geen obstakel vormen.
Vandaar dat ik benieuwd ben naar hoe dat is de praktijk kan gaan, buiten de generalisaties om
Het feit dat mijn man niet naar de doopdienst van zijn neef gaat, beïnvloedt de band met zijn familie geenszins. We hebben een hechte band met zijn familie. We zijn allemaal gereformeerd (niet de "zware" variant) van huis uit. Een jaar of 20 geleden zijn zijn broers overgestapt naar evangelische gemeentes. Voor hun keuze hebben we respect en zij voor ons dat we bij een PKN-gemeente zijn gebleven. We geloven allemaal in dezelfde God, maar dragen dat elk op onze eigen manier uit.
Toch hebben we soms pittige discussies. Met name over de rol van de vrouw in hun gemeentes. Ik ben nogal feministisch
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.
[...]
Wat mooi geschreven en alvast veel plezier gewenst bij de doop van jullie neef!
Misschien een heel/te persoonlijke vraag; maar dat je man zich er niet toe kan zetten om te gaan, beïnvloed dat de familiebanden? Ik geef meteen toe dat het uit een "vooroordeel" komt, maar het is niet lullig bedoeld. Meer van dat je toch met regelmaat kunt lezen over de geslotenheid en strikte scheiding tussen verschillende stromingen, hoewel er uiteraard ook genoeg stromingen/families zijn die er meer open instaan/waarbinnen verschillende religies geen obstakel vormen.
Vandaar dat ik benieuwd ben naar hoe dat is de praktijk kan gaan, buiten de generalisaties om
Het feit dat mijn man niet naar de doopdienst van zijn neef gaat, beïnvloedt de band met zijn familie geenszins. We hebben een hechte band met zijn familie. We zijn allemaal gereformeerd (niet de "zware" variant) van huis uit. Een jaar of 20 geleden zijn zijn broers overgestapt naar evangelische gemeentes. Voor hun keuze hebben we respect en zij voor ons dat we bij een PKN-gemeente zijn gebleven. We geloven allemaal in dezelfde God, maar dragen dat elk op onze eigen manier uit.
Toch hebben we soms pittige discussies. Met name over de rol van de vrouw in hun gemeentes. Ik ben nogal feministisch
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:25
quote:Dormouse schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
[...]
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
Wij zijn een tijd geleden uitgenodigd voor een doop (RK) van een wat ouder kind. Een paar dagen ervoor bleek dat er voor ons een actieve rol was weggelegd. Wij hebben toen uitgelegd dat wij graag als toeschouwer er bij wilde zijn omdat het voor hun belangrijk was maar wij niet aan hun specifieke wensen konden voldoen. Zonder al te specifiek te worden i.v.m. herkenning: dit waren mensen zeer dicht bij ons die (zouden moeten) weten hoe wij tegen dit soort zaken aankijken... Wij 'hoefden' vervolgens niet meer te komen...
Vooral het 'gedram' vond ik ontluisterend.
[...]
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
Wij zijn een tijd geleden uitgenodigd voor een doop (RK) van een wat ouder kind. Een paar dagen ervoor bleek dat er voor ons een actieve rol was weggelegd. Wij hebben toen uitgelegd dat wij graag als toeschouwer er bij wilde zijn omdat het voor hun belangrijk was maar wij niet aan hun specifieke wensen konden voldoen. Zonder al te specifiek te worden i.v.m. herkenning: dit waren mensen zeer dicht bij ons die (zouden moeten) weten hoe wij tegen dit soort zaken aankijken... Wij 'hoefden' vervolgens niet meer te komen...
Vooral het 'gedram' vond ik ontluisterend.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:29
quote:Hayek schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
[...]
Als jij "orthodox, maar niet bevindelijk", niet specifiek genoeg vindt, ken je het kerkelijke spectrum denk ik niet zo goed. Er blijft dan maar een klein handjevol kerkgenootschappen die grosso modo aardig met elkaar te vergelijken zijn, over.Er zijn heel veel protestantse kerken die zich allemaal onder de noemer van "orthodox, maar niet bevindelijk" kunnen scharen, maar jij begon zelf over de kerkgenootschap waar jij lid van was en die het volgens jou niet met mij eens was op door jou niet nader genoemde gronden. Helaas moet ik ervandoor, ik kijk later weer.
[...]
Als jij "orthodox, maar niet bevindelijk", niet specifiek genoeg vindt, ken je het kerkelijke spectrum denk ik niet zo goed. Er blijft dan maar een klein handjevol kerkgenootschappen die grosso modo aardig met elkaar te vergelijken zijn, over.Er zijn heel veel protestantse kerken die zich allemaal onder de noemer van "orthodox, maar niet bevindelijk" kunnen scharen, maar jij begon zelf over de kerkgenootschap waar jij lid van was en die het volgens jou niet met mij eens was op door jou niet nader genoemde gronden. Helaas moet ik ervandoor, ik kijk later weer.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:29
quote:amarna schreef op 10 januari 2017 @ 11:25:
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.Jouw man en ik lijken op elkaar.
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.Jouw man en ik lijken op elkaar.
Oh dear, how sad, never mind.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:30
quote:Hetvrijewoord schreef op 10 januari 2017 @ 11:25:
[...]
Wij zijn een tijd geleden uitgenodigd voor een doop (RK) van een wat ouder kind. Een paar dagen ervoor bleek dat er voor ons een actieve rol was weggelegd. Wij hebben toen uitgelegd dat wij graag als toeschouwer er bij wilde zijn omdat het voor hun belangrijk was maar wij niet aan hun specifieke wensen konden voldoen. Zonder al te specifiek te worden i.v.m. herkenning: dit waren mensen zeer dicht bij ons die (zouden moeten) weten hoe wij tegen dit soort zaken aankijken... Wij 'hoefden' vervolgens niet meer te komen...
Vooral het 'gedram' vond ik ontluisterend.Ik zou het eerder schandalig noemen........
[...]
Wij zijn een tijd geleden uitgenodigd voor een doop (RK) van een wat ouder kind. Een paar dagen ervoor bleek dat er voor ons een actieve rol was weggelegd. Wij hebben toen uitgelegd dat wij graag als toeschouwer er bij wilde zijn omdat het voor hun belangrijk was maar wij niet aan hun specifieke wensen konden voldoen. Zonder al te specifiek te worden i.v.m. herkenning: dit waren mensen zeer dicht bij ons die (zouden moeten) weten hoe wij tegen dit soort zaken aankijken... Wij 'hoefden' vervolgens niet meer te komen...
Vooral het 'gedram' vond ik ontluisterend.Ik zou het eerder schandalig noemen........
Oh dear, how sad, never mind.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:32
quote:amarna schreef op 10 januari 2017 @ 11:25:
[...]
Het feit dat mijn man niet naar de doopdienst van zijn neef gaat, beïnvloedt de band met zijn familie geenszins. We hebben een hechte band met zijn familie. We zijn allemaal gereformeerd (niet de "zware" variant) van huis uit. Een jaar of 20 geleden zijn zijn broers overgestapt naar evangelische gemeentes. Voor hun keuze hebben we respect en zij voor ons dat we bij een PKN-gemeente zijn gebleven. We geloven allemaal in dezelfde God, maar dragen dat elk op onze eigen manier uit.
Toch hebben we soms pittige discussies. Met name over de rol van de vrouw in hun gemeentes. Ik ben nogal feministisch
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.
Wat mooi om te lezen en bedankt voor je open antwoord. Klinkt als een intressante onderlinge dynamiek, maar wat leuk dat er ruimte is voor discussie en tegelijkertijd het niets afdoet aan de liefde
Wat betreft feminisme, weer een generalisatie haha, maar hoe kijk jij aan tegen de verhoudingen van, bij gebrek aan een betere omschrijving, kerk en vrouw? Traditioneel gezien is het overwegend een mannenwereld, ervaar jij dat soms als obstakel? En gezien er wel een trend gaande is mbt. emancipatie, denk jij dat het op de voor jou juiste manier aangepakt wordt? Of zou je het liever anders zien?
[...]
Het feit dat mijn man niet naar de doopdienst van zijn neef gaat, beïnvloedt de band met zijn familie geenszins. We hebben een hechte band met zijn familie. We zijn allemaal gereformeerd (niet de "zware" variant) van huis uit. Een jaar of 20 geleden zijn zijn broers overgestapt naar evangelische gemeentes. Voor hun keuze hebben we respect en zij voor ons dat we bij een PKN-gemeente zijn gebleven. We geloven allemaal in dezelfde God, maar dragen dat elk op onze eigen manier uit.
Toch hebben we soms pittige discussies. Met name over de rol van de vrouw in hun gemeentes. Ik ben nogal feministisch
Mijn (stoere) man voelt zich ongemakkelijk in een evangelische dienst. Het zijn vaak diensten waar in tongen wordt gesproken, gehuild en veelvuldig "hallelujah" of "prijs de Heer" wordt geroepen. Hij weet zich dan geen houding te geven. Eigenlijk heel aandoenlijk. Hij voelt zich beter bij de vaste, ons bekende rituelen in een PKN-dienst. Ik trouwens ook, maar ik pas me makkelijker aan.
Wat mooi om te lezen en bedankt voor je open antwoord. Klinkt als een intressante onderlinge dynamiek, maar wat leuk dat er ruimte is voor discussie en tegelijkertijd het niets afdoet aan de liefde
Wat betreft feminisme, weer een generalisatie haha, maar hoe kijk jij aan tegen de verhoudingen van, bij gebrek aan een betere omschrijving, kerk en vrouw? Traditioneel gezien is het overwegend een mannenwereld, ervaar jij dat soms als obstakel? En gezien er wel een trend gaande is mbt. emancipatie, denk jij dat het op de voor jou juiste manier aangepakt wordt? Of zou je het liever anders zien?
dinsdag 10 januari 2017 om 11:34
quote:Valdemar_II schreef op 10 januari 2017 @ 11:07:
Vraagje voor de mede ongelovigen: bij gebrek aan biechtstoelen en absolutie, wat is voor jullie de beste manier gebleken om om te gaan met zonde?
(Excuses mocht dit off-topic zijn)
Volgens mij gaan gelovige op dezelfde manier om met fouten/zonde/schuld als ongelovigen. Je probeert het recht te zetten, vergeving te vragen aan diegene enz.
Je hebt het een stukje verder over de absolute vergeving van God, maar ook dat is er voor nietgelovigen. Met denk ik als verschil, dat bij een gelovige God je vergeeft (dus een ander), terwijl bij een niet-gelovige je jezelf moet vergeven. Dat laatste lijkt mij toch lastiger, aangezien we (als mens zijnde) liever bevestiging hebben van een ander dan dat we onszelf moeten bevestigen.
Vraagje voor de mede ongelovigen: bij gebrek aan biechtstoelen en absolutie, wat is voor jullie de beste manier gebleken om om te gaan met zonde?
(Excuses mocht dit off-topic zijn)
Volgens mij gaan gelovige op dezelfde manier om met fouten/zonde/schuld als ongelovigen. Je probeert het recht te zetten, vergeving te vragen aan diegene enz.
Je hebt het een stukje verder over de absolute vergeving van God, maar ook dat is er voor nietgelovigen. Met denk ik als verschil, dat bij een gelovige God je vergeeft (dus een ander), terwijl bij een niet-gelovige je jezelf moet vergeven. Dat laatste lijkt mij toch lastiger, aangezien we (als mens zijnde) liever bevestiging hebben van een ander dan dat we onszelf moeten bevestigen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:36
dinsdag 10 januari 2017 om 11:36
quote:Dormouse schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
[...]
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
Het zou mij niet uitmaken. Het feit dat je voor mij aanwezig bent, is het belangrijkste.
Meezingen ook al sta je niet achter de tekst, vind ik geen probleem. Je mag gewoon de muziek en de emotie van het moment apprecieren door mee te zingen.
[...]
Ik heb ook lang getwijfeld of ik moest gaan. Ook omdat het deels wel een beetje "aapjes kijken" is, al klinkt dat respectlozen dan waarmee ik het aanschouw. Maar iets dat zover buiten je eigen belevingswereld staat is fascinerend om te mogen zien.
Uiteindelijk ben ik gegaan met dezelfde insteek als de volwassendoop, dat ik er voor haar was omdat het voor haar belangrijk is
Of ik het nog een keer zou doen weet ik alleen in dit geval niet- daar waar ik er bij een doop niet over twijfel. Het voelde voor mij te ongemakkelijk om mee te "moeten" zingen. Of zingen of zwijgen respectvoller is, is beide wat voor te zeggen- maar dat de keuze haast ontnomen werd vond ik erg moeilijk. Het voelde onjuist om een God waar ik niet in geloof te prijzen tenmidden van mensen die het Hem uit volle overtuiging toezongen. Maar een scène schoppen leek mij een nog slechter idee, immers was ik er voor haar en wilde ik haar dag niet verpesten door stennis te schoppen in de Zaal.
Doet me eraan denken, vraag voor de gelovige onder ons: wat zouden jullie meer appricieren, een toeschouwer die wel of geen deel neemt aan het zingen?
Het zou mij niet uitmaken. Het feit dat je voor mij aanwezig bent, is het belangrijkste.
Meezingen ook al sta je niet achter de tekst, vind ik geen probleem. Je mag gewoon de muziek en de emotie van het moment apprecieren door mee te zingen.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:36
quote:Valdemar_II schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Ik ga proberen dit goed te verwoorden, maar het is lastig merk ik.
Ik doe even een aanname, en zie wat jij zonde noemt als imperfectie van de mens, het gegeven dat mensen niet 100% goed zijn en dus onvermijdelijk fouten zullen maken (per ongeluk of expres).
Voor mij zijn er twee facetten hieraan, waar ik op twee verschillende manieren mee omga.
Het eerste is dat ik als mens aangeboren tekortkomingen heb. Het is nu eenmaal zo dat ik niet perfect ben en hoe graag ik dat ook zou willen, dat ga ik ook nooit worden. Dit is volgens mij iets wat ieder mens moet leren accepteren: dat ze imperfect zijn. Dat is niet iemands schuld, en daar is ook niets aan te veranderen, dus daarbij is acceptatie het streven.
Het tweede is dat mensen natuurlijk ook vermijdbare fouten maken. Imperfectie betekent niet dat je gewoon maar kunt zeggen: 'ik ben nou eenmaal onwetend en lomp, dus deal ermee'. Je moet actief proberen anderen en jezelf niet onnodig pijn te doen, en dat betekent dat je kritisch moet zijn op jezelf en verantwoordelijkheid moet nemen voor je daden. En die verantwoordelijkheid betekent dat ik aangesproken kan worden op de fouten die ik maak. Die dingen probeer ik dan goed te maken en in het vervolg beter te doen.
Maar ik voel geen behoefte aan absolute vergeving, omdat ik niet wil streven naar absolute perfectie. Inderdaad, je moet ermee leven. Dat vind ik zo mooi aan het boeddhisme; het inzicht dat we zelf verantwoordelijk zijn voor veel lijden en kunnen leren om daarmee om te gaan, niet door onze natuur te veranderen maar door onze kijk daarop aan te passen. En daaruit vloeit als het goed is compassie voor anderen.
Waarom is dat voor jou een incomplete oplossing? Wat zou absolute vergeving voor jou inhouden en is dat dan wat anders dan een externe bron die eigenlijk zegt: 'het is goed genoeg, je mag zijn zoals je bent'?
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Ik ga proberen dit goed te verwoorden, maar het is lastig merk ik.
Ik doe even een aanname, en zie wat jij zonde noemt als imperfectie van de mens, het gegeven dat mensen niet 100% goed zijn en dus onvermijdelijk fouten zullen maken (per ongeluk of expres).
Voor mij zijn er twee facetten hieraan, waar ik op twee verschillende manieren mee omga.
Het eerste is dat ik als mens aangeboren tekortkomingen heb. Het is nu eenmaal zo dat ik niet perfect ben en hoe graag ik dat ook zou willen, dat ga ik ook nooit worden. Dit is volgens mij iets wat ieder mens moet leren accepteren: dat ze imperfect zijn. Dat is niet iemands schuld, en daar is ook niets aan te veranderen, dus daarbij is acceptatie het streven.
Het tweede is dat mensen natuurlijk ook vermijdbare fouten maken. Imperfectie betekent niet dat je gewoon maar kunt zeggen: 'ik ben nou eenmaal onwetend en lomp, dus deal ermee'. Je moet actief proberen anderen en jezelf niet onnodig pijn te doen, en dat betekent dat je kritisch moet zijn op jezelf en verantwoordelijkheid moet nemen voor je daden. En die verantwoordelijkheid betekent dat ik aangesproken kan worden op de fouten die ik maak. Die dingen probeer ik dan goed te maken en in het vervolg beter te doen.
Maar ik voel geen behoefte aan absolute vergeving, omdat ik niet wil streven naar absolute perfectie. Inderdaad, je moet ermee leven. Dat vind ik zo mooi aan het boeddhisme; het inzicht dat we zelf verantwoordelijk zijn voor veel lijden en kunnen leren om daarmee om te gaan, niet door onze natuur te veranderen maar door onze kijk daarop aan te passen. En daaruit vloeit als het goed is compassie voor anderen.
Waarom is dat voor jou een incomplete oplossing? Wat zou absolute vergeving voor jou inhouden en is dat dan wat anders dan een externe bron die eigenlijk zegt: 'het is goed genoeg, je mag zijn zoals je bent'?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:37
quote:Carabosse schreef op 10 januari 2017 @ 11:29:
[...]
Er zijn heel veel protestantse kerken die zich allemaal onder de noemer van "orthodox, maar niet bevindelijk" kunnen scharen,
Ik kom tot vier à vijf (één twijfelgeval), hoeveel weet jij er?
quote:Carabosse schreef op 10 januari 2017 @ 11:29:
maar jij begon zelf over de kerkgenootschap waar jij lid van was en die het volgens jou niet met mij eens was op door jou niet nader genoemde gronden.Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren. Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.
[...]
Er zijn heel veel protestantse kerken die zich allemaal onder de noemer van "orthodox, maar niet bevindelijk" kunnen scharen,
Ik kom tot vier à vijf (één twijfelgeval), hoeveel weet jij er?
quote:Carabosse schreef op 10 januari 2017 @ 11:29:
maar jij begon zelf over de kerkgenootschap waar jij lid van was en die het volgens jou niet met mij eens was op door jou niet nader genoemde gronden.Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren. Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.
Oh dear, how sad, never mind.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:56
quote:Hayek schreef op 10 januari 2017 @ 11:37:
[...]
Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren.
Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.Ja heel goed, zolang ze maar een geloof belijden, dan zijn ze ook gelovigen, volgens bepaalde gelovigen, andere gelovigen zijn het er niet mee eens. Geen belijdenis geen geloof, mijn woorden. Fijn dat jij en je kerkgenootschap het toch wel met me eens zijn. Verder geloof ik het nog steeds niet wanneer mensen beweren écht overtuigd te zijn van het bestaan van god of bovennatuurlijke wezens. Fijne dag.
[...]
Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren.
Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.Ja heel goed, zolang ze maar een geloof belijden, dan zijn ze ook gelovigen, volgens bepaalde gelovigen, andere gelovigen zijn het er niet mee eens. Geen belijdenis geen geloof, mijn woorden. Fijn dat jij en je kerkgenootschap het toch wel met me eens zijn. Verder geloof ik het nog steeds niet wanneer mensen beweren écht overtuigd te zijn van het bestaan van god of bovennatuurlijke wezens. Fijne dag.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:58
quote:Dormouse schreef op 10 januari 2017 @ 11:32:
[...]
Wat mooi om te lezen en bedankt voor je open antwoord. Klinkt als een intressante onderlinge dynamiek, maar wat leuk dat er ruimte is voor discussie en tegelijkertijd het niets afdoet aan de liefde
Wat betreft feminisme, weer een generalisatie haha, maar hoe kijk jij aan tegen de verhoudingen van, bij gebrek aan een betere omschrijving, kerk en vrouw? Traditioneel gezien is het overwegend een mannenwereld, ervaar jij dat soms als obstakel? En gezien er wel een trend gaande is mbt. emancipatie, denk jij dat het op de voor jou juiste manier aangepakt wordt? Of zou je het liever anders zien?
"Kerk en vrouw" vind ik te generaliserend. Het is nl. heel verschillend.
In de PKN-gemeentes zijn man en vrouw geheel gelijk. Vrouwen kunnen ouderling en diaken worden of predikant. Zo hoort het ook, in mijn ogen.
In de evangelische gemeentes van mijn schoonfamilie mogen vrouwen geen oudste of voorganger worden.. Alleen al daarom zou ik nooit lid van zo'n gemeente willen worden. Als ik daar met hen over praat, is steevast hun vraag: "zou jij dan oudste of voorganger willen worden?". Dan is altijd mijn antwoord: "ik zelf niet, maar er zijn vast vrouwen die dat wél willen én er de capaciteiten voor hebben. In de bijbel staat dat je je licht niet onder de korenmaat moet zetten. En dat je je talenten moet gebruiken. Waarom moeten vrouwen zich daarin dan beperken?"
Er zijn meer dingen in de evangelische gemeentes die me tegenstaan, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik kom er nog wel eens op terug.
[...]
Wat mooi om te lezen en bedankt voor je open antwoord. Klinkt als een intressante onderlinge dynamiek, maar wat leuk dat er ruimte is voor discussie en tegelijkertijd het niets afdoet aan de liefde
Wat betreft feminisme, weer een generalisatie haha, maar hoe kijk jij aan tegen de verhoudingen van, bij gebrek aan een betere omschrijving, kerk en vrouw? Traditioneel gezien is het overwegend een mannenwereld, ervaar jij dat soms als obstakel? En gezien er wel een trend gaande is mbt. emancipatie, denk jij dat het op de voor jou juiste manier aangepakt wordt? Of zou je het liever anders zien?
"Kerk en vrouw" vind ik te generaliserend. Het is nl. heel verschillend.
In de PKN-gemeentes zijn man en vrouw geheel gelijk. Vrouwen kunnen ouderling en diaken worden of predikant. Zo hoort het ook, in mijn ogen.
In de evangelische gemeentes van mijn schoonfamilie mogen vrouwen geen oudste of voorganger worden.. Alleen al daarom zou ik nooit lid van zo'n gemeente willen worden. Als ik daar met hen over praat, is steevast hun vraag: "zou jij dan oudste of voorganger willen worden?". Dan is altijd mijn antwoord: "ik zelf niet, maar er zijn vast vrouwen die dat wél willen én er de capaciteiten voor hebben. In de bijbel staat dat je je licht niet onder de korenmaat moet zetten. En dat je je talenten moet gebruiken. Waarom moeten vrouwen zich daarin dan beperken?"
Er zijn meer dingen in de evangelische gemeentes die me tegenstaan, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik kom er nog wel eens op terug.
dinsdag 10 januari 2017 om 11:58
quote:Valdemar_II schreef op 10 januari 2017 @ 11:18:
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Ik bega niet zoveel zondes, denk ik, want ik kan er zo snel geen bedenken. Al denk ik ook niet in termen van 'zonde'. Als oplossing denk ik: gewoon niks verkeerds doen?
Maar als je eens wat doet, moet je daar inderdaad zelf mee leven. Je kunt het niet op iets of iemand afschuiven waardoor het ineens minder erg of niet meer gebeurd is.
@Tyche: idd de zaken die je verkeerd hebt gedaan. Is dit compenseren voor jou voldoende? Voor mij is het een nadeel van niet geloven. Je kunt, rationaliseren, compenseren, boete doen etc. maar uiteindelijk moet je er gewoon mee leven, er is geen absolute vergeving. Vraag me af of andere ongelovigen daar een betere oplossing voor gevonden hebben.
Ik bega niet zoveel zondes, denk ik, want ik kan er zo snel geen bedenken. Al denk ik ook niet in termen van 'zonde'. Als oplossing denk ik: gewoon niks verkeerds doen?
Maar als je eens wat doet, moet je daar inderdaad zelf mee leven. Je kunt het niet op iets of iemand afschuiven waardoor het ineens minder erg of niet meer gebeurd is.
dinsdag 10 januari 2017 om 12:00
quote:Valdemar_II schreef op 10 januari 2017 @ 11:07:
Vraagje voor de mede ongelovigen: bij gebrek aan biechtstoelen en absolutie, wat is voor jullie de beste manier gebleken om om te gaan met zonde?
(Excuses mocht dit off-topic zijn)
Je vraag heeft mij aan het denken gezet- het idee van absolute vergiffenis klinkt erg mooi. Maar als ik denk over wat ik misschien het meeste "mis" als niet gelovige tov gelovigen, dan ligt het denk ik meer in het eventuele leven na de dood.
De overtuiging om je dierbaren wederom bij je te hebben lijkt mij erg troostend en, voor mij, van grotere waarde dan vergeving van God.
Al zal het typerend voor mijn niet-religieuze gedachtegang zijn dat ik een egoïstische wens boven het oordeel van God plaats
Maar goed- ik denk dat als ik ergens ietwat jaloers op ben, en als ik een aspect ook zelf zou willen geloven het dat is. Ook al kan ik rationeel de dood en dat mensen fysiek uit je leven verdwijnen accepteren.
Vraagje voor de mede ongelovigen: bij gebrek aan biechtstoelen en absolutie, wat is voor jullie de beste manier gebleken om om te gaan met zonde?
(Excuses mocht dit off-topic zijn)
Je vraag heeft mij aan het denken gezet- het idee van absolute vergiffenis klinkt erg mooi. Maar als ik denk over wat ik misschien het meeste "mis" als niet gelovige tov gelovigen, dan ligt het denk ik meer in het eventuele leven na de dood.
De overtuiging om je dierbaren wederom bij je te hebben lijkt mij erg troostend en, voor mij, van grotere waarde dan vergeving van God.
Al zal het typerend voor mijn niet-religieuze gedachtegang zijn dat ik een egoïstische wens boven het oordeel van God plaats
Maar goed- ik denk dat als ik ergens ietwat jaloers op ben, en als ik een aspect ook zelf zou willen geloven het dat is. Ook al kan ik rationeel de dood en dat mensen fysiek uit je leven verdwijnen accepteren.
dinsdag 10 januari 2017 om 12:02
quote:Hayek schreef op 10 januari 2017 @ 11:37:
[...]
Ik kom tot vier à vijf (één twijfelgeval), hoeveel weet jij er?
[...]
Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren. Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.Ik weet niet wat "bevindelijk" is . Ik ga googlen.
[...]
Ik kom tot vier à vijf (één twijfelgeval), hoeveel weet jij er?
[...]
Klopt, daar kwamen we niet aan toe omdat jij ervoor kost om mij te diskwalificeren. Ik kan simpelweg uit eerste hand vertellen dat er binnen de meeste protestante kerkgenootschappen (bevindelijk uitgezonderd) tegenwoordig veel genuanceerder gekeken wordt naar bijvoorbeeld mensen die overstappen naar pak 'm beet evangelische kerken en naar kerken buiten de eigen stroming. Ook die worden tegenwoordig wel degelijk gezien als kerken waar medegelovigen te vinden zijn, ook als de leer en belijdenis niet overeen komen.Ik weet niet wat "bevindelijk" is . Ik ga googlen.
dinsdag 10 januari 2017 om 12:04
dinsdag 10 januari 2017 om 12:05
quote:amarna schreef op 10 januari 2017 @ 11:58:
[...]
"Kerk en vrouw" vind ik te generaliserend. Het is nl. heel verschillend.
In de PKN-gemeentes zijn man en vrouw geheel gelijk. Vrouwen kunnen ouderling en diaken worden of predikant. Zo hoort het ook, in mijn ogen.
In de evangelische gemeentes van mijn schoonfamilie mogen vrouwen geen oudste of voorganger worden.. Alleen al daarom zou ik nooit lid van zo'n gemeente willen worden. Als ik daar met hen over praat, is steevast hun vraag: "zou jij dan oudste of voorganger willen worden?". Dan is altijd mijn antwoord: "ik zelf niet, maar er zijn vast vrouwen die dat wél willen én er de capaciteiten voor hebben. In de bijbel staat dat je je licht niet onder de korenmaat moet zetten. En dat je je talenten moet gebruiken. Waarom moeten vrouwen zich daarin dan beperken?"
Er zijn meer dingen in de evangelische gemeentes die me tegenstaan, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik kom er nog wel eens op terug.
Ik was al bang dat het erg generaliserend was, maar door de grote onderlinge verschillen vind ik het moeilijk het treffender te omschrijven.
Verder kan ik mij goed vinden in je redenatie En dat de een het zelf niet wil zegt mijns inziens ook dat er geen anderen zijn die het wel zouden willen en ook kunnen.
Dat viel mij indertijd ook zo op bij de SGP. Dat toen vrouwen ook actief deel mochten nemen, ondanks dat de partij dat zelf niet wilde omdat het tegen hun waarden inging, er toch vrouwen opstonden die die rol wilde vervullen. De wens lijkt dus zeker aanwezig te zijn, al staat de leer/stroming/het instituut er niet altijd voor open?
[...]
"Kerk en vrouw" vind ik te generaliserend. Het is nl. heel verschillend.
In de PKN-gemeentes zijn man en vrouw geheel gelijk. Vrouwen kunnen ouderling en diaken worden of predikant. Zo hoort het ook, in mijn ogen.
In de evangelische gemeentes van mijn schoonfamilie mogen vrouwen geen oudste of voorganger worden.. Alleen al daarom zou ik nooit lid van zo'n gemeente willen worden. Als ik daar met hen over praat, is steevast hun vraag: "zou jij dan oudste of voorganger willen worden?". Dan is altijd mijn antwoord: "ik zelf niet, maar er zijn vast vrouwen die dat wél willen én er de capaciteiten voor hebben. In de bijbel staat dat je je licht niet onder de korenmaat moet zetten. En dat je je talenten moet gebruiken. Waarom moeten vrouwen zich daarin dan beperken?"
Er zijn meer dingen in de evangelische gemeentes die me tegenstaan, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik kom er nog wel eens op terug.
Ik was al bang dat het erg generaliserend was, maar door de grote onderlinge verschillen vind ik het moeilijk het treffender te omschrijven.
Verder kan ik mij goed vinden in je redenatie En dat de een het zelf niet wil zegt mijns inziens ook dat er geen anderen zijn die het wel zouden willen en ook kunnen.
Dat viel mij indertijd ook zo op bij de SGP. Dat toen vrouwen ook actief deel mochten nemen, ondanks dat de partij dat zelf niet wilde omdat het tegen hun waarden inging, er toch vrouwen opstonden die die rol wilde vervullen. De wens lijkt dus zeker aanwezig te zijn, al staat de leer/stroming/het instituut er niet altijd voor open?
dinsdag 10 januari 2017 om 12:07
quote:amarna schreef op 10 januari 2017 @ 12:02:
[...]
Ik weet niet wat "bevindelijk" is . Ik ga googlen.
Oh sorry. Bevindelijk gereformeerd is Gereformeerde Gemeente en zwaarder. Ook delen van de HHK worden ertoe gerekend en door sommigen ook sommige plaatselijke CGK-gemeenten. Kort samengevat: zwarte kousen.
Simpel testje: mag je een tv hebben? Antwoord nee: 99,9% zeker bevindelijk.
[...]
Ik weet niet wat "bevindelijk" is . Ik ga googlen.
Oh sorry. Bevindelijk gereformeerd is Gereformeerde Gemeente en zwaarder. Ook delen van de HHK worden ertoe gerekend en door sommigen ook sommige plaatselijke CGK-gemeenten. Kort samengevat: zwarte kousen.
Simpel testje: mag je een tv hebben? Antwoord nee: 99,9% zeker bevindelijk.
Oh dear, how sad, never mind.
dinsdag 10 januari 2017 om 12:07
quote:Hayek schreef op 10 januari 2017 @ 12:04:
[...]
Kijk, zo heeft iedereen z'n eigen irrationele geloof...........Ik zeg niet dat 'mijn geloof' rationeel is, maar om een gelovige dat van zichzelf te zien zeggen vind ik wel fijn en sterkt mij in mijn eigen overtuiging.
Het is ook niet mogelijk om over irrationele zaken tot een rationeel oordeel te komen, daarom gebruik ik voor zo'n speciale gelegenheid ook het woord 'geloof'.
[...]
Kijk, zo heeft iedereen z'n eigen irrationele geloof...........Ik zeg niet dat 'mijn geloof' rationeel is, maar om een gelovige dat van zichzelf te zien zeggen vind ik wel fijn en sterkt mij in mijn eigen overtuiging.
Het is ook niet mogelijk om over irrationele zaken tot een rationeel oordeel te komen, daarom gebruik ik voor zo'n speciale gelegenheid ook het woord 'geloof'.
