Overig
alle pijlers
Stamcafe XXXI
zaterdag 17 juni 2017 om 21:25
Het is een ondefinieerbaar gevoel denk ik. Alsof het nog niet compleet is.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:30
Heerlijk om te lezenAna_Isabel_ schreef: ↑17-06-2017 21:22Wat fijn dat je daar nu zo terug kunt kijken. Ik denk dat daar ook deels angst in ligt. Kan ik het handelen, de keuze die ik maak.
Mijn ena laatste zwangerschap eindigde in miskraam met 16 weken. Doodsbang was ik om weer zwanger te worden, maar de wens wat zo ontzettend groot dat het de angst overheerste. En nu ben ik zoooo blij dat ik door heb gezet. Ik heb mij nog nooit zo compleet gevoeld.
. En zo zie je meteen ook maar weer dat hier geen zinnig woord over te zeggen valt, het hangt er allemaal maar net vanaf.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:32
.
Dat duurde hier ook best lang. In mijn hart en in mijn huis was nog plek voor een vierde. Het voelde nog best lang als een gemis dat die er nooit zou komen. Toch is het nu goed zoals het is. Het rationele heeft het emotionele definitief overruled.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:36
Nou ja zeg... zie nu pas deze post.linjmh schreef: ↑17-06-2017 21:20De kids zijn vrij druk, en aanwezig. Geen etiketjes hoor, maar gewoon luide drukke jongens. We leunen op familie voor oppas, en daar zitten we met 2 aan de max qua belasting. Dus dan moeten we iets verzinnen waardoor delen van de kids naar de opa's en oma's gaan en delen op dezelfde dag thuis zijn (?) bij een gastouder aan huis (??).
Ik ben ook al vrij oud dus is het verstandig...
En m'n werk. Ik werk 4 dagen. Minder mag niet.
Logistiek dus.
Geld, studies betalen.
Irritant
Ja..dat is veel inderdaad om te overzien.
Ik heb ook meer met mijn hart dan verstand gekozen met de laatste. Ons hele gezin heeft het goed gedaan dat zij kwam. Zonder haar had ons gezin het ook wel gered, maar vooral voor onze kinderen is ze een lifesaver geweest. Elke keus is goed. Zolang het jouw/jullie keus is en er 100 procent achter staat.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:38
Nou mijn eierstokken waren vrij snel uitgerammeld hoor. Huisvestingsgezeik, geldtekort, familiedrama waar kind zeer nauw bij betrokken was, ander kind bleek een diagnose te hebben, allemaal dingen die we tevoren echt niet hadden kunnen voorspellen maar twee was wel even genoeg zeg maar. In andere omstandigheden zou ik wellicht wel voor een derde (en een vierde) zijn gegaan, maar voor nu is het goed zo.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:39
En ik weet dus niet of ik dat wil. Ik heb zoooo veel op ratio gedaan. Terwijl ik nu ik mezelf ken toch echt een gevoelsmens ben.
Wil ik zon belangrijke beslissing op ratio nemen?
Terwijl ik 99,9% van de beslissingen dus op ratio neem.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:40
Dankje!Lady_Voldemort schreef: ↑17-06-2017 21:30Heerlijk om te lezen
Inderdaad, je moet echt doen wat goed voor jou is. Jij moet tenslotte verder met je leven, want iedereen die aan de zijlijn staat te roepen wat je vooral wel en niet moet doen, houden echt je hand niet vast en slapen snachts nog net zo als de nacht ervoor.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:45
.
Lastig hoor!
Bij ons besliste het lot. Na twee IVF kinderen waren we op een punt gekomen dat we vrede moesten hebben met 'slechts' twee van de vier gewenste kinderen. Toen diende de derde zich spontaan aan.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:45
zaterdag 17 juni 2017 om 21:47
Wat een moeilijke eindbeslissing moet dat zijn geweest
Om mijn eerste moest ik ook zeuren, de 2e smeken, de 3e was een leuke ( onverwachtte) verrassing, de 4e moest ik weer zeuren en de vijfde smeekte mijn man om...
zaterdag 17 juni 2017 om 21:49
Wij willen allebei een derde. We wachten geloof ik tot de ander de knoop doorhakt...Ana_Isabel_ schreef: ↑17-06-2017 21:47Wat een moeilijke eindbeslissing moet dat zijn geweest
Om mijn eerste moest ik ook zeuren, de 2e smeken, de 3e was een leuke ( onverwachtte) verrassing, de 4e moest ik weer zeuren en de vijfde smeekte mijn man om...
zaterdag 17 juni 2017 om 21:49
En goed is goed.Lady_Voldemort schreef: ↑17-06-2017 21:38Nou mijn eierstokken waren vrij snel uitgerammeld hoor. Huisvestingsgezeik, geldtekort, familiedrama waar kind zeer nauw bij betrokken was, ander kind bleek een diagnose te hebben, allemaal dingen die we tevoren echt niet hadden kunnen voorspellen maar twee was wel even genoeg zeg maar. In andere omstandigheden zou ik wellicht wel voor een derde (en een vierde) zijn gegaan, maar voor nu is het goed zo.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:53
zaterdag 17 juni 2017 om 21:58
Ja, maar heb er al even vrede mee hoor.
Ben alleen nog (een paar keer zelfs) boos geweest toen man jaren later zei dat we nog wel een kind konden nemen als ik dat graag wilde, op het moment dat ik geen kind meer wilde.
(Waarschijnlijk meende hij het niet eens, maar ik was niet blij met zijn opmerking)
zaterdag 17 juni 2017 om 22:00
