Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 11 november 2010 om 15:49
Mijn man heeft vanochtend de huisarts gebeld en we gaan er morgenochtend heen. Samen.
Ik ben naar mijn werk gegaan en liep even langs bij mijn projectleider die had gereageerd op mijn USA-besluit. Helaas een ziek kind dus niet aanwezig. Even bij een collega binnengelopen waar ik goed mee kan praten en voordat ik het wist was het lunchtijd.... en had ik mijn vervolg-fg gemist. Dus een sms gestuurd naar baas, met excuses, en die liep toevallig vijf minuten later langs, had nog niet gelezen. Dus terwijl hij het las, begon ik heel erg te snikken..... God, wat genant. Hij zei dat hij na de lunch bij me langs zou komen. Ik heb op kantoor wat naar binnen gewerkt, wilde niet in een volle kantine zitten. En toen hij terug was, kreeg ik een verplaatst meeting request voor het fg, voor morgen, omdat hij nu met een project bezig was. Jammer vond ik dat. Ik vind dat ik van mijn lg mag verwachten dat hij even tijd maakt als het duidelijk zo niet goed gaat. Dus ik ben binnnengelopen en heb mijn excuses nog eens aangeboden en babbelde even over die email van mij. Wist inmiddels al dat er allerlei gesprekken zijn geweest gisteren, tussen collega en projectleider, en pl en baas, en eventuele vervanger voor de reis. Hij beweerde staalhard dat hij pl nog niet had gesproken, en daar kan ik dan zo over vallen.
En hij gaf aan dat hij vond dat ik dit en dat moest gaan doen, stapje terug, kleiner stukje werk, zodat ik meer de diepte in kan. Ik gaf aan dat ik niet weet of ik dat wel wil, de diepte in. Hij gaf aan dat hij wil dat ik dat doe. Ik gaf aan dat hij niet kan bepalen wat ik wil. Hij gaf aan dat hij dat wel kan en dat ik het maar heb te doen. Ik gaf aan dat ik dan wel ga solliciteren. Hij gaf aan dat ik dan maar moet doen.
Ik ben vertrokken naar de bedrijfsmaatschappelijk werkster, heb daar een tijd gehuild en ben ziek naar huis gestuurd.
Kortom, ik heb het goed verkloot denk ik.
De ivoren toren theorie klopt wel denk ik. Dat ik zo overtuigd ben van het kwaad in anderen en hun desinteresse, dat ik onbenaderbaar ben. Maar hoe moet dat dan anders.... ik zie het niet meer zo. Gelukkig is de psych er volgende week weer....
Ik lees wel mee met jullie, maar ik kan het slecht onthouden allemaal en ik ben niet in staat iets positiefs te roepen om jullie te steunen. Sorry.
Ik ben naar mijn werk gegaan en liep even langs bij mijn projectleider die had gereageerd op mijn USA-besluit. Helaas een ziek kind dus niet aanwezig. Even bij een collega binnengelopen waar ik goed mee kan praten en voordat ik het wist was het lunchtijd.... en had ik mijn vervolg-fg gemist. Dus een sms gestuurd naar baas, met excuses, en die liep toevallig vijf minuten later langs, had nog niet gelezen. Dus terwijl hij het las, begon ik heel erg te snikken..... God, wat genant. Hij zei dat hij na de lunch bij me langs zou komen. Ik heb op kantoor wat naar binnen gewerkt, wilde niet in een volle kantine zitten. En toen hij terug was, kreeg ik een verplaatst meeting request voor het fg, voor morgen, omdat hij nu met een project bezig was. Jammer vond ik dat. Ik vind dat ik van mijn lg mag verwachten dat hij even tijd maakt als het duidelijk zo niet goed gaat. Dus ik ben binnnengelopen en heb mijn excuses nog eens aangeboden en babbelde even over die email van mij. Wist inmiddels al dat er allerlei gesprekken zijn geweest gisteren, tussen collega en projectleider, en pl en baas, en eventuele vervanger voor de reis. Hij beweerde staalhard dat hij pl nog niet had gesproken, en daar kan ik dan zo over vallen.
En hij gaf aan dat hij vond dat ik dit en dat moest gaan doen, stapje terug, kleiner stukje werk, zodat ik meer de diepte in kan. Ik gaf aan dat ik niet weet of ik dat wel wil, de diepte in. Hij gaf aan dat hij wil dat ik dat doe. Ik gaf aan dat hij niet kan bepalen wat ik wil. Hij gaf aan dat hij dat wel kan en dat ik het maar heb te doen. Ik gaf aan dat ik dan wel ga solliciteren. Hij gaf aan dat ik dan maar moet doen.
Ik ben vertrokken naar de bedrijfsmaatschappelijk werkster, heb daar een tijd gehuild en ben ziek naar huis gestuurd.
Kortom, ik heb het goed verkloot denk ik.
De ivoren toren theorie klopt wel denk ik. Dat ik zo overtuigd ben van het kwaad in anderen en hun desinteresse, dat ik onbenaderbaar ben. Maar hoe moet dat dan anders.... ik zie het niet meer zo. Gelukkig is de psych er volgende week weer....
Ik lees wel mee met jullie, maar ik kan het slecht onthouden allemaal en ik ben niet in staat iets positiefs te roepen om jullie te steunen. Sorry.
donderdag 11 november 2010 om 15:54
Ak: Je klinkt nog lang niet, of het beter met je gaat.Jammer dat je zo huilerig bent op het moment, heb je er nog veel last van? Anders is het misschien een idee om toch wat rustgevends te vragen aan je ha. Een keer huilen, kan lekker opluchten, maar als het echt nog is dat je bijna in jezelf verdrinkt, kan je wel wat hulp gebruiken.
Wat abc zegt, ervaar ik ook zo hoor, als het beter met je gaat, voel je dat aan alles, zoals ik al eerder geschreven heb, voor mij was het of de wind ging liggen in mijn hoofd.
Toffe: Ik krijg bijna medelijden met je, maar volgens mij ga nu pas echt je rust pakken, en doen wat je weken geleden al had moeten doen. Dus lekker genieten van je ds en laptop.
Abc: Jeetje wat een vies weer, ik moet nog lopen vandaag, maar ik geloof echt dat ik een keertje ga spijbelen. Succes morgen met je functioneringsgesprek. Maar dat zal ongetwijfeld goedkomen.
Wat abc zegt, ervaar ik ook zo hoor, als het beter met je gaat, voel je dat aan alles, zoals ik al eerder geschreven heb, voor mij was het of de wind ging liggen in mijn hoofd.
Toffe: Ik krijg bijna medelijden met je, maar volgens mij ga nu pas echt je rust pakken, en doen wat je weken geleden al had moeten doen. Dus lekker genieten van je ds en laptop.
Abc: Jeetje wat een vies weer, ik moet nog lopen vandaag, maar ik geloof echt dat ik een keertje ga spijbelen. Succes morgen met je functioneringsgesprek. Maar dat zal ongetwijfeld goedkomen.
donderdag 11 november 2010 om 15:54
quote:abc schreef op 11 november 2010 @ 15:39:
...Als je nog zo huilerig bent, lijkt het me dat het nog niet heel goed gaat. Wees eerlijk naar jezelf en als je je afvraagt of je jezelf voor de gek houdt dan kun je daar meestal met een 'ja' op antwoorden. Als het echt beter gaat, dan weet je dat zeker. Dat voel je namelijk echt. Als je er midden in zit, kun je je niet voorstellen hoe het is om weer 'beter' te zijn, maar als je de goede kant op gaat dan merk je dat echt wel.
...
Dankjewel. Ook al was het niet voor mij bedoeld. Ik zie er geen gat in nu namelijk. Manlief zegt dat het wel weer goedkomt omdat ik vroeger ook zo vrolijk en blij was en kon genieten, maar ik ben er momenteel van overtuigd dat die Lief er niet meer is. En ik zie geen uitweg naar hoe het weer zo kan worden.
...Als je nog zo huilerig bent, lijkt het me dat het nog niet heel goed gaat. Wees eerlijk naar jezelf en als je je afvraagt of je jezelf voor de gek houdt dan kun je daar meestal met een 'ja' op antwoorden. Als het echt beter gaat, dan weet je dat zeker. Dat voel je namelijk echt. Als je er midden in zit, kun je je niet voorstellen hoe het is om weer 'beter' te zijn, maar als je de goede kant op gaat dan merk je dat echt wel.
...
Dankjewel. Ook al was het niet voor mij bedoeld. Ik zie er geen gat in nu namelijk. Manlief zegt dat het wel weer goedkomt omdat ik vroeger ook zo vrolijk en blij was en kon genieten, maar ik ben er momenteel van overtuigd dat die Lief er niet meer is. En ik zie geen uitweg naar hoe het weer zo kan worden.
donderdag 11 november 2010 om 15:55
Lief: Die heb je verdient, en kan je wel even goed gebruiken. Meis, meis wat een puinhoop nu even he?
Maar echt het komt goed, al is dat nu het laatste wat je wil horen, en kan geloven.
Ontzettend vervelend dat je op deze manier, weggegaan bent. Misschien een idee om morgen als je wat rustiger geworden bent, per mail de dingen nogmaals uit de doeken te doen. Wel heel fijn dat je gelijk bij het mw van je werk terecht kon.
Dat je nu even niet op ons reageert, is niet erg, denk nu maar even aan jezef. Sterkte meis, en als er wat is, dan horen we je.
Maar echt het komt goed, al is dat nu het laatste wat je wil horen, en kan geloven.
Ontzettend vervelend dat je op deze manier, weggegaan bent. Misschien een idee om morgen als je wat rustiger geworden bent, per mail de dingen nogmaals uit de doeken te doen. Wel heel fijn dat je gelijk bij het mw van je werk terecht kon.
Dat je nu even niet op ons reageert, is niet erg, denk nu maar even aan jezef. Sterkte meis, en als er wat is, dan horen we je.
donderdag 11 november 2010 om 16:05
Lief,
Volgens mij ben jij niet degene die het verkloot heeft, maar je baas. Hij had heus wel even tijd voor je kunnen maken. Een medewerker die huilend bij je zit verdient gewoon aandacht. Succes morgen bij de huisarts.
En onthoud, het komt echt goed. Het kan een tijdje duren, maar je komt er echt wel weer uit.
Annemie,
Spijbelen met lopen, lijkt me heel verstandig vandaag. Het is echt vies weer. Het is nu gelukkig wel even droog, dus als de kinderen hier in het dorp verstandig zijn beginnen ze vroeg te lopen. Hebben ze de meeste kans op droog weer.
Volgens mij ben jij niet degene die het verkloot heeft, maar je baas. Hij had heus wel even tijd voor je kunnen maken. Een medewerker die huilend bij je zit verdient gewoon aandacht. Succes morgen bij de huisarts.
En onthoud, het komt echt goed. Het kan een tijdje duren, maar je komt er echt wel weer uit.
Annemie,
Spijbelen met lopen, lijkt me heel verstandig vandaag. Het is echt vies weer. Het is nu gelukkig wel even droog, dus als de kinderen hier in het dorp verstandig zijn beginnen ze vroeg te lopen. Hebben ze de meeste kans op droog weer.
donderdag 11 november 2010 om 16:14
Het weer is trouwens wel heel stemming voor mijn humeur vandaag,
Ik wil graag vanavond naar de sportschool, heb me net opgegeven voor paaldansen na jaren te hebben getwijfeld en lijkt me leuk. Heb vorige week een proefles gedaan en het was echt heel leuk en een hele leuke groep. Had spierpijn in mijn kaken van het lachen, dus wie weet.... Moet alleen even een natte doek over mijn gezicht denk ik... Of zal al die regen ook voldoende zijn?
Ik wil graag vanavond naar de sportschool, heb me net opgegeven voor paaldansen na jaren te hebben getwijfeld en lijkt me leuk. Heb vorige week een proefles gedaan en het was echt heel leuk en een hele leuke groep. Had spierpijn in mijn kaken van het lachen, dus wie weet.... Moet alleen even een natte doek over mijn gezicht denk ik... Of zal al die regen ook voldoende zijn?
donderdag 11 november 2010 om 16:28
Lief: heel veel sterkte en een dikke !
Bedankt allemaal voor jullie reactie's!
Ik dacht/denk? echt dat het de goede kant op ging/gaat met mij! Echt waar! Had geen huilbuien meer....tot vandaag dus....en heb het nu echt laten gaan. Gewoon verdrietig op de bank en mijn tranen laten lopen al die tijd (voor mij al heel wat). Had ook geen 'down-gevoel' meer sinds een week. Ik weet het allemaal niet meer.............vind het heel erg.......dat ik het niet meer weet allemaal. Zal hier a.s. maandag bij de psycholoog ook aan kloppen en vragen om elke week langs te komen of eventueel te mogen mailen ofzo, wanneer ik in de knoop zit.
Volgens mij was het abc, die straks de mm in gaat vanwege kinderwens? Ik wens jouw heel veel sterkte en kracht toe volgend jaar! Heb t dichtbij mee gemaakt van een collega en het niet niks....
Bedankt allemaal voor jullie reactie's!
Ik dacht/denk? echt dat het de goede kant op ging/gaat met mij! Echt waar! Had geen huilbuien meer....tot vandaag dus....en heb het nu echt laten gaan. Gewoon verdrietig op de bank en mijn tranen laten lopen al die tijd (voor mij al heel wat). Had ook geen 'down-gevoel' meer sinds een week. Ik weet het allemaal niet meer.............vind het heel erg.......dat ik het niet meer weet allemaal. Zal hier a.s. maandag bij de psycholoog ook aan kloppen en vragen om elke week langs te komen of eventueel te mogen mailen ofzo, wanneer ik in de knoop zit.
Volgens mij was het abc, die straks de mm in gaat vanwege kinderwens? Ik wens jouw heel veel sterkte en kracht toe volgend jaar! Heb t dichtbij mee gemaakt van een collega en het niet niks....
donderdag 11 november 2010 om 16:38
Lief, allereerst een wat vervelend dat je nu zo bent weg gegaan van het werk. Ik zou even tot rust proberen te komen als ik je was, en morgen (of anders maandag) alsnog in gesprek of per mail aangeven wat er speelt. En voel je niet schuldig, zoals de anderen ook al zeggen: je baas heeft zich vandaag voor schut gezet, en niet jij. Hij had gehoor moeten geven aan jouw overduidelijke wanklanken.
En waarom de sportschool vanavond niet even laten voor wat het is? Lijkt mij persoonlijk beter voor je, probeer even tot rust te komen... kruip lekker op de bank in je joggingbroek, verwarming aan, warme choco erbij... Naar de sportschool is misschien wel wat afleiding, maar vergt ook weer veel van lichaam en geest, en volgens mij geven je lichaam en geest momenteel duidelijk aan dat de emmer vol is.
Zet 'm op meis.
En waarom de sportschool vanavond niet even laten voor wat het is? Lijkt mij persoonlijk beter voor je, probeer even tot rust te komen... kruip lekker op de bank in je joggingbroek, verwarming aan, warme choco erbij... Naar de sportschool is misschien wel wat afleiding, maar vergt ook weer veel van lichaam en geest, en volgens mij geven je lichaam en geest momenteel duidelijk aan dat de emmer vol is.
Zet 'm op meis.
donderdag 11 november 2010 om 16:44
Hier een mwah-dag. Gister en eergisteren twee goede dagen, vandaag wel een stuk minder. Kan me nergens toe zetten en heb ook weer veel hoofdpijn. Gisteren ging het de hele dag goed, naar de sportschool geweest waar ik twee vriendinnen tegenkwam, dus meer zitten kletsen dan sporten. Maar wel gezellig en merkte dat ik er met een voldaan gevoel wegkwam.
Savonds zou ik mn ouders even ophalen van een feestje, maar dat was niet zo'n succes. Ik ben nog geen 10 minuten binnen geweest maar de combinatie van muziek, drukte, veel pratende mensen en een paar ouwehoerende kerels bezorgde me meteen enorme hoofdpijn voor de rest van de avond.
Mijn lg zou deze week weer bellen. Volgens mij heeft ie dinsdagochtend gebeld, maar toen was ik er even niet. Daarna heeft ie niet weer gebeld. Ik vind dit heel irritant, want iedere keer als de telefoon gaat, slaat mn hart even over. Zit er nu over te denken om hem een mail te sturen met even kort hoe het gaat, en met de vraag of we een vast dagdeel af kunnen spreken waarop we telefonisch contact hebben, omdat het mij op deze manier heel veel stress oplevert. Aan de andere kant, de kans dat ie morgen weer belt, is natuurlijk groot. Zal ik dat afwachten? Of toch nu een mail? Twijfel twijfel....
Sorry, door de hoofdpijn lukt het me nu niet om alles goed terug te lezen. Heb alleen de berichten van Lief even gelezen, omdat ik me gisteren wat zorgen om haar maakte. Volgende keer weer....
Savonds zou ik mn ouders even ophalen van een feestje, maar dat was niet zo'n succes. Ik ben nog geen 10 minuten binnen geweest maar de combinatie van muziek, drukte, veel pratende mensen en een paar ouwehoerende kerels bezorgde me meteen enorme hoofdpijn voor de rest van de avond.
Mijn lg zou deze week weer bellen. Volgens mij heeft ie dinsdagochtend gebeld, maar toen was ik er even niet. Daarna heeft ie niet weer gebeld. Ik vind dit heel irritant, want iedere keer als de telefoon gaat, slaat mn hart even over. Zit er nu over te denken om hem een mail te sturen met even kort hoe het gaat, en met de vraag of we een vast dagdeel af kunnen spreken waarop we telefonisch contact hebben, omdat het mij op deze manier heel veel stress oplevert. Aan de andere kant, de kans dat ie morgen weer belt, is natuurlijk groot. Zal ik dat afwachten? Of toch nu een mail? Twijfel twijfel....
Sorry, door de hoofdpijn lukt het me nu niet om alles goed terug te lezen. Heb alleen de berichten van Lief even gelezen, omdat ik me gisteren wat zorgen om haar maakte. Volgende keer weer....
donderdag 11 november 2010 om 16:53
Lief: Ik ben het helemaal met Marriss eens, dat het niet verstandig is om nu naar de sportschool te gaan, al lijkt het zo dat het even afleiding is. Je lichaam schreeuwt om rust. En ik weet het, je zit zo in de modus van doorgaan, dat je je waarschijnlijk onwijs rot voelt, als je vanavond op de bank gaat zitten. Maar laat het er maar even uitkomen, geef het even de ruimte. En als jij nu door blijft gaan, krijgt het die ruimte niet. Als je nu een zware griep zou hebben, zou je er dan ook over twijfelen om vanavond naar de sportschool te gaan?
Ak: Je hoef jezelf niet gelijk heel veel zorgen te maken hoor, zo werkt het nu eenmaal bij een burn out. Je hebt een aantal goede dagen, en dan weer een mindere. Hoe verder je in het proces komt, hoe meer de goede dagen gaan overheersen.
Probeer het maar te accepteren dat dit een off day is. Morgen weer nieuwe kansen.
Ak: Je hoef jezelf niet gelijk heel veel zorgen te maken hoor, zo werkt het nu eenmaal bij een burn out. Je hebt een aantal goede dagen, en dan weer een mindere. Hoe verder je in het proces komt, hoe meer de goede dagen gaan overheersen.
Probeer het maar te accepteren dat dit een off day is. Morgen weer nieuwe kansen.
donderdag 11 november 2010 om 16:59
Marriss: Wat jammer dat je weer zoveel hoofdpijn hebt. Ik zou wel die mail proberen te sturen naar je baas. Voor de wet poortwachter ben je namelijk verplicht bereikbaar te zijn voor je werkgever.
Dus als je die mail stuurt, kunnen ze je nooit kwalijk nemen, dat je niets van je hebt laten horen. Zet bijv. in de mail: Ik had gezien dat je gebeld had, maar was op dat moment niet in de gelegenheid, om je te beantwoorden, vandaar dat ik het op deze manier doe. Mijn voorstel is dat ik je wekelijks een update stuur over de gang van zaken. Dan neem je hem ook de wind uit de zeilen, want hij heeft dan ook geen reden meer om je nog te bellen.
Dus als je die mail stuurt, kunnen ze je nooit kwalijk nemen, dat je niets van je hebt laten horen. Zet bijv. in de mail: Ik had gezien dat je gebeld had, maar was op dat moment niet in de gelegenheid, om je te beantwoorden, vandaar dat ik het op deze manier doe. Mijn voorstel is dat ik je wekelijks een update stuur over de gang van zaken. Dan neem je hem ook de wind uit de zeilen, want hij heeft dan ook geen reden meer om je nog te bellen.
donderdag 11 november 2010 om 17:12
Het hele euvel is dat ik dus die proefles heb gedaan en vandaag is de eerste les van een blok van 8 lessen en dat moet je ook betalen. Dus als ik nu niet ga, is er zeg maar niks geregeld. En dat zou ik zo jammer vinden.
Ik heb geprobeerd ze te bellen maar er wordt nog niet opgenomen. Straks nog maar een nieuwe poging dan. Ik twijfel nog even verder.
Ik heb geprobeerd ze te bellen maar er wordt nog niet opgenomen. Straks nog maar een nieuwe poging dan. Ik twijfel nog even verder.
donderdag 11 november 2010 om 17:15
Jullie berichtjes doen me goed trouwens. Het geeft me erg veel steun dat er mensen bezorgd om me zijn, zelfs mensen die mij niet kennen. De eerste en ronduit stomme gedachte die nu in mijn hoofd opkomt, is dat jullie me wellicht steunen OMDAT jullie me niet kennen.... dat ik in het echt veel stommerder ben. Onaardiger. Niet goed genoeg. Maar dat probeer ik dapper van me af te zetten.
donderdag 11 november 2010 om 17:24
Lief: Dat laatste moet je idd maar van je af zetten, want ieder mens is het waard om voor gezorgd te worden, dus jij ook.
En stomme dingen die hebben we allemaal hoor. Als je nog niks betaad heb, dan is mijn advies zeker, niet doen. Waarschijnlijk heb je de komende weken genoeg aan jezelf. En is het vooral belangrijk om geen verplichtingen te hebben.
En stomme dingen die hebben we allemaal hoor. Als je nog niks betaad heb, dan is mijn advies zeker, niet doen. Waarschijnlijk heb je de komende weken genoeg aan jezelf. En is het vooral belangrijk om geen verplichtingen te hebben.
donderdag 11 november 2010 om 18:12
Marriss: Ik zou in de eerste zin even duidelijk aangeven dat je niet in de gelegenheid was om de telefoon te beantwoorden. Dan heb je je goede wil getoond. Zoals het er nu staat, kan hij het in het slechtse geval als aanval zien, dat hij niet gebeld zou hebben. Verder keurige mail en niks meer aan doen.
donderdag 11 november 2010 om 18:58
Marriss, ik was halverwege mijn reactie maar werd gebeld... Prima email ben heel benieuwd naar de reactie!
Ik werd gebeld door mijn lieve collega in USA. Hij voelde zich schuldig omdat hij bang was dat hij me teveel had opgejaagd. Doet me veel goed. Ik mag 'm zo graag, Hij gaf aan dat hij niet per email had willen reageren op mijn bericht dat ik niet meer ga dit jaar, maar dat hij me even wilde horen, even persoonlijk spreken. Zo lief. Heel wat anders dan mijn baas die er met geen woord over heeft gesproken, tenminste, over de reden achter mijn email.
Ondertussen kreeg in een sms van collega in NL (die van vanochtend) dat hij me vanavond nog even belt.
Ik ben dus niet naar de sportschool. Zal ze straks of morgen even bellen horen hoe het verder zit want ik heb wel iets getekend dus ik vind het niet zo netjes van mezelf.
Ik werd gebeld door mijn lieve collega in USA. Hij voelde zich schuldig omdat hij bang was dat hij me teveel had opgejaagd. Doet me veel goed. Ik mag 'm zo graag, Hij gaf aan dat hij niet per email had willen reageren op mijn bericht dat ik niet meer ga dit jaar, maar dat hij me even wilde horen, even persoonlijk spreken. Zo lief. Heel wat anders dan mijn baas die er met geen woord over heeft gesproken, tenminste, over de reden achter mijn email.
Ondertussen kreeg in een sms van collega in NL (die van vanochtend) dat hij me vanavond nog even belt.
Ik ben dus niet naar de sportschool. Zal ze straks of morgen even bellen horen hoe het verder zit want ik heb wel iets getekend dus ik vind het niet zo netjes van mezelf.
donderdag 11 november 2010 om 19:49
Lief, toen jij dat hebt ondertekend was je waarschijnlijk in heel andere doen dan nu, en kon je nog niet voorspellen dat het deze kant op zou gaan. Probeer je daar niet te schuldig over te voelen... (makkelijker gezegd dan gedaan, I know) Je lichaam geeft nu overduidelijke signalen af dat je een flinke stap terug moet doen, en je kunt niet anders dan daarnaar luisteren, daar kan geen contract wat tegen doen....
Fijn dat je zulke lieve reacties krijgt van je collega's, zie je dat je niet alleen op het forum de moeite waard bent om een arm omheen te slaan, maar IRL ook?
Fijn dat je zulke lieve reacties krijgt van je collega's, zie je dat je niet alleen op het forum de moeite waard bent om een arm omheen te slaan, maar IRL ook?
donderdag 11 november 2010 om 23:02
Lief: Ik denk dat je er goed aangedaan hebt, door niet naar de sportschool te gaan. Morgen even bellen en zeggen dat je ziek geworden bent, en dat de verwachting is dat het nog wel even zal duren. Meestal doen ze dan niet zo heel moeilijk hoor. En in het ergste geval zal je daar misschien je verlies op moeten nemen. Maar weegt dat op tegen je gezondheid?
Fijn dat je idd gelukkig ook nog collega's hebt die je wel waarderen. Sterkte morgen bij de huisarts.
Fijn dat je idd gelukkig ook nog collega's hebt die je wel waarderen. Sterkte morgen bij de huisarts.
vrijdag 12 november 2010 om 10:50
De huisarts begreep niet zo goed wat ik van haar wilde. Ze concludeerde wel dat het even genoeg is geweest zo. En ze heeft me gezegd dat ik een week ziek moet melden. En dat men tegenwoordig weet dat de optimale ziekmelding in deze gevallen twee weken is. Dus niet drie lullige dagen, maar ook niet een maand of twee maanden omdat het dan zo moeilijk is om terug te komen. Raar vind ik dat. We weten toch helemaal niet hoe ik ga herstellen?
Nou goed, verder begon ze over antidepressiva maar dat wil ik nog niet hoor. Eerst maar eens volgende week met de psych verder.
Oh en ze vindt het nog steeds onzin dat ik last van de pil kan hebben.
Het geeft wel rust dat de knoop is doorgehakt nu, hoewel ik gehaast ben. Heb me in het hoofd gehaald dat ik lekker erwtensoep ga maken, en dan ook maar meteen stoofvlees, en ik wil mijn moeder bellen en vragen of ze even koffie komen drinken en ik heb net de afwas gedaaan. Domdomdom ik weet het, maar het is een soort afkicken, het erg moeilijk om niks te doen. Dus nu ga ik kiezen tussen oduers, erwtensoep of stoofvlees (hoewel, die laatste twee kunnen tegelijkertijd....).
Ondertussen probeer ik een antwoord te vinden op de vraag of ik een email ga sturen met een update zoals Marriss. Ook naar de mensen waarvan ik niet zeker weet of ze het al weten en waarmee ik werk. Of voel ik me dan alweer te verantwoordelijk en moet ik dat ook loslaten? Pfoe.
Eerst maar even een boekje lezen.
Nou goed, verder begon ze over antidepressiva maar dat wil ik nog niet hoor. Eerst maar eens volgende week met de psych verder.
Oh en ze vindt het nog steeds onzin dat ik last van de pil kan hebben.
Het geeft wel rust dat de knoop is doorgehakt nu, hoewel ik gehaast ben. Heb me in het hoofd gehaald dat ik lekker erwtensoep ga maken, en dan ook maar meteen stoofvlees, en ik wil mijn moeder bellen en vragen of ze even koffie komen drinken en ik heb net de afwas gedaaan. Domdomdom ik weet het, maar het is een soort afkicken, het erg moeilijk om niks te doen. Dus nu ga ik kiezen tussen oduers, erwtensoep of stoofvlees (hoewel, die laatste twee kunnen tegelijkertijd....).
Ondertussen probeer ik een antwoord te vinden op de vraag of ik een email ga sturen met een update zoals Marriss. Ook naar de mensen waarvan ik niet zeker weet of ze het al weten en waarmee ik werk. Of voel ik me dan alweer te verantwoordelijk en moet ik dat ook loslaten? Pfoe.
Eerst maar even een boekje lezen.
