Advies rond intimiteit

Ik vind lingerie persoonlijk totaal onsexy. Mogelijk je man ook.

En ja, je hebt heel veel te willen

VeeerLe schreef: ↑

09-09-2018 22:21

Dit heb ik jarenlang gedaan. Maw, dit moet ik blijven doen.

Praten op die manier heb je jarenlang gedaan? Goh

VeeerLe schreef: ↑

09-09-2018 22:19

Ik heb niet het gevoel dat ik adviezen in de wind sla. Het spijt mij als dit zo overkomt. Ik ben mede door wat hier geschreven werd, het gesprek met mijn man aangegaan. Het was maar een halfslachtige poging en er is niet zoveel bereikt, maar het was meer dan wat er daarvoor gebeurd is. Relatietherapie/seks therapie lijkt wel twintig bruggen te ver. We zijn nu nog niet eens op het punt dat we tegen elkaar kunnen zeggen dat er een probleem is, hoe krijg ik dan in hemelsnaam mijn man bij een therapeut? Mijn man wilde trouwens nooit mee naar de therapeut tijdens de problemen met de kindjes. Hij staat hier niet voor open.
Lingerie aantrekken heb ik in het verleden geprobeerd. Mijn man werd er niet warm of koud van. Ik voel mij daar niet comfortabel in, maar misschien valt het te overwegen.
Hem iets buiten de deur gunnen? Dat wil ik liever niet, maar heb ik nog iets te willen?

Dan heb je al iets gedaan. Maar je hoort vaker dat mannen dat niet willen, maar hij zal toch moeten om jullie huwelijk te redden. Desnoods ga je eerst alleen en later met hem samen. En buiten de deur zoeken voor hem is géén optie als jij er niet achter staat.

VeeerLe schreef: ↑

09-09-2018 22:28

Mijn man stelde dingen voor en daar ging ik dan wel of niet in mee. Nu heeft hij geen voorstellen meer.

Dat is geen praten

VeeerLe schreef: ↑

09-09-2018 19:03

Omdat ik het gesprek met mijn man niet goed genoeg heb aangepakt in jouw ogen.

Inderdaad, maar niet alleen in mijn ogen aangezien je zelf ook aangeeft er niks mee te zijn opgeschoten.

Maar ook omdat je met andere constructieve adviezen niks lijkt te willen doen. Dus maakt het dan uit of ik constructief ben of sarcastisch? Op z'n minst heb ik nu beide geprobeerd. Wat heb jij allemaal al geprobeerd?

In elk geval laat je hem wegkomen met flauwe smoesjes. Het is natuurlijk volslagen onzin dat de kinderen nog te klein zijn om fijne seks met jou te kunnen hebben. En als hij alleen kan constateren dat seks vroeger geiler was maar hij er verder ook niks mee wil doen om het te veranderen dan is het ook niet meer dan een constatering. Vroeger was hij waarschijnlijk ook niet kaal, had hij geen bierbuik en kon hij verder lopen dan de koelkast zonder te moeten uithijgen.

Afijn, jij vindt het prima zo, hij vindt het prima zo, jij wil er niet over praten, hij wil er niet over praten, jij wil er niet aan werken om het te veranderen, hij wil er niet aan werken om het te veranderen. Wat is het probleem dan eigenlijk?

shifty schreef: ↑

09-09-2018 22:35

Inderdaad, maar niet alleen in mijn ogen aangezien je zelf ook aangeeft er niks mee te zijn opgeschoten.

Maar ook omdat je met andere constructieve adviezen niks lijkt te willen doen. Dus maakt het dan uit of ik constructief ben of sarcastisch? Op z'n minst heb ik nu beide geprobeerd. Wat heb jij allemaal al geprobeerd?

In elk geval laat je hem wegkomen met flauwe smoesjes. Het is natuurlijk volslagen onzin dat de kinderen nog te klein zijn om fijne seks met jou te kunnen hebben. En als hij alleen kan constateren dat seks vroeger geiler was maar hij er verder ook niks mee wil doen om het te veranderen dan is het ook niet meer dan een constatering. Vroeger was hij waarschijnlijk ook niet kaal, had hij geen bierbuik en kon hij verder lopen dan de koelkast zonder te moeten uithijgen.

Afijn, jij vindt het prima zo, hij vindt het prima zo, jij wil er niet over praten, hij wil er niet over praten, jij wil er niet aan werken om het te veranderen, hij wil er niet aan werken om het te veranderen. Wat is het probleem dan eigenlijk?

Dat haar man het binnenkort buiten de deur gaat zoeken en pas dán gaat TO waarschijnlijk dit probleem serieus nemen. Zoiets?

loisnvt schreef: ↑

09-09-2018 22:50

Dat haar man het binnenkort buiten de deur gaat zoeken en pas dán gaat TO waarschijnlijk dit probleem serieus nemen. Zoiets?

Tsja, uit het goede gesprek blijkt dat hij ook niet iets wil veranderen. Misschien een beetje zagen over dat vroeger alles beter was, maar dat kan samen ook heel gezellig zijn. Ik zou misschien voor de zekerheid nog 1 keer vragen of hij iets wil veranderen. Zo ja, dan kan je vragen wat en hoe. Zo niet, dan geef je hem gewoon een biertje en praten we nergens meer over. Als er geen probleem is, moet je ook niks op willen lossen.

Of hij zoekt het inmiddels ook al buiten de deur!?

creativeguy schreef: ↑

09-09-2018 22:06

Wat is dat toch ? Al de zoveelste vrouw die een topic opent en vraagt waarom de intimiteit weg is. Op zich niks mis mee, maar in al die topics slaat TO de adviezen in de wind die wij forummers haar geven.

klopt, ik herinner met andere topics van andere nicknames met exact hetzelfde geluid

en een knuffeltje zit er ook niet meer in ? Eerst maar weer psychische verbinden krijgen daarna komt het lichamelijke

begin eens met het lezen van de blogjes hiernaast

VeeerLe schreef: ↑

09-09-2018 22:40

We praatten voor en na we iets uit probeerden.

Je wil niet lezen wat ik schrijf. Dat is prima, vooral niet doen dan. Succes ermee!

VeeerLe schreef: ↑

10-09-2018 07:40

Ik heb wel gelezen wat je schrijft. Je zegt dat we uitgebreid moeten praten over wat hij wil en wat ik wil en dat we daarin een tussenweg moeten zoeken. Ik wil gewone seks, hij niet, daar is geen tussenweg in. Ofwel komt het concreet neer op dat ik af en toe meega in wat hij wil.

Je maakt een topic waarin je vertelt dat jullie niet praten, maar jij weet toch al exact hoe hij denkt dus is praten niet nodig. Zelf weten.

Maar ja, binnen jouw grenzen mee gaan in wat hij wil, en andersom, is inderdaad een goed idee in een relatie die wat langer mee moet gaan.

Je man en jij hebben geen goede seks.
Niet alleen je man vindt dat, jij ook. Anders zou je het niet zien als iets wat je vooral voor je man doet.
Je man probeerde de seks beter te maken door nieuwe dingen uit te proberen, jij deed halfhartig mee en werd alleen nog maar onzekerder. Je bent nu gefocussed op dat je man al die dingen wil, terwijl het mij niet meer dan logisch lijkt dat je eerst probeert de gewone seks te verbeteren. Niemand die door anale seks zijn gewone seksleven verbeterde, het is een variatie of aanvulling.
Jullie probleem is helemaal niet de seks, maar dat jullie niet kunnen communiceren. Jullie zijn allebei te bang om te praten over wat jullie echt voelen en denken.

En het probleem in bed zit echt niet in jouw lichaam, to. Ga maar eens om je heen kijken. Aantrekkelijke mensen zijn vaak helemaal niet zoveel knapper als onaantrekkelijke mensen, wel zitten ze lekkerder in hun vel.

Heel vervelend dat dit tussen jullie instaat en dat jullie er allebei niet echt over te durven praten uit angst dat alles dan uit mekaar klapt. Maar juist door het thema maar ter vermijden of niet helemaal eerlijk aan te gaan, zal het uiteindelijk alleen maar erger worden en drijven jullie nog verder uit mekaar.

Je hoeft er niet uit te zien als een fotomodel. Je hoeft geen lingerie aan. Je hoeft geen kinky dingen te doen. Maar je man zal wel moeten zien/voelen dat je hem wilt, dat je hem lekker vindt, dat je geil bent, dat je geniet.
En volgens mij vind hij in dat geval ook de vanilleseks een stuk aangenamer.

Ik krijg nu namelijk heel erg de indruk dat je niet eens echt van de vanilleseks geniet maar dat het voor jou een "moetertje" is; het hoort er nu eenmaal bij en dus check ik dat van de to do lijst af. Als je af en toe iets in zijn oor fluistert of eens een pikant berichtje stuurt, kan dat al een heel verschil zijn.

TO wat vind je zelf geil?

Veeerle, ik begrijp denk ik grotendeels hoe je je voelt, ik ken dat seksueel geremde uit mijn eigen verleden, zij het om andere redenen dan uiterlijk.
En bij jou is je uiterlijk ook niet de oorzaak.
Ik denk dat je "sexy" en "begeerlijk" en "aantrekkelijk" volledig associeert met hoe je eruit ziet en je wijst je uiterlijk zelf (zowel de dikkere als slankere versie) al af en gaat ervan uit dat hij jouw uiterlijk ook afwijst (want als je zelf niet gelooft dat je sexy en aantrekkelijk en begeerlijk bent, kan niemand (ook hij niet) jou van het tegendeel overtuigen.
En nee, als je jezelf onaantrekkelijk vindt en zwaar tekort vindt schieten zal lingerie of een leuk jurkje en hakken daar niets aan veranderen, noch complimentjes en geruststellingen van je man of van ons hier.

Het is goed dat je je probleem erkent en benoemt, en beseft dat je hulp kunt gebruiken, al is een forum niet het soort hulp wat jij zoekt.

Wat sexy, begeerlijk en aantrekkelijk is, is een vrouw die zich sexy voélt, die daar zelf zin in heeft, die zich daar met plezier aan kan overgeven, die zelf ook opgewonden/ geil wordt en echt kan genieten van de sensaties van je eigen en van zijn lichaam, van vanalles wat je in/op/met elkaar doet om los van elkaar én samen te genieten van intimiteit en seks, en wel zodanig lekker en genieten is dat dat niet alleen bij hem, maar ook bij jou tot een piek/climax leidt.

En die sexy vrouw voel jij niet dat jij bent.
Of ooit zult kunnen zijn: het voelt als jouw onvermogen.
En je vindt jezelf dus "niet voldoen".
Voor hem niet voldoen.
En je weet dat dat hem vroeg of laat ontevreden en zelfs ongelukkig maakt, en dat is dan jouw "schuld", dus je vraagt je wanhopig af hoe je dit nog ten goede kunt keren.

Jij geniet van vanilla seks, zeg je.
Is dat idd wel zo?
Of vind je dat wel genoeg, dat hij nu en dan zijn gangetje gaat met/op jou en meer niet, zodat hij min of meer aan zijn trekken komt?
En misschien vind jij het (nog) hooguit soort van fijn/prima vanuit een gevoel van liefde voor hem en een stukje intimiteit van het samensmelten/ lichaamscontact?
Word jij daar opgewonden van, zoals het toen ging?
Word jij daar opgewonden van, zoals het nu gaat?
Alles wat ik lees is zo ongeveer gericht geweest op hem dat plezier te doen/ gunnen, nietwaar?
Het doet je niet veel, van jou mag die hele seks worden afgeschaft als hij daar geen behoefte meer aan zou hebben, als je 100% zeker was dat dat jullie liefde & relatie niet zou schaden?

En natuurlijk doen de verhaaltjes hiernaast op de pagina, suggesties over lingerie of hotelkamer en plaatjes enzo je niks, als jij seks niks aan vindt en je niks bij kunt voorstellen hoe die geweldige seks voelt die anderen beschrijven, als je zulke seks niet ként en nooit meemaakt (of hebt meegemaakt).
Een prachtig nieuw lichaam, de mooiste lingerie en duurste hotelkamer gaan dat niet veranderen.
En het verandert ook niet als je man zou veranderen in de meest bedreven sekspartner die precies weet wat "werkt" bij jou, wat ie moet doen, want dat werkt alleen maar als jij je sexy voelt en (uber)geil/opgewonden raakt of bent.

En om div redenen ben je niet verbonden met de sexy vrouw inside.
En als je geen idee hebt en niet (meer) gelooft of/dat jij die "rol" (die deel uitmaakt van je persoonlijkheid) ook hebt ergens binnenin (of ergens heel diep weggeborgen/verstopt zit, inaktief is, op "uit" staat, en zelf -onbewust- afwijst al jaren), dan heb je die behoefte ook niet en is er niks van buitenaf die dat tevoorschijn kan halen, als jij de opgewonden, sexy vrouw angstvallig (onbewust) binnenin verstopt houdt.

Het goede nieuws is: die bestaat wel, ook jij hebt dat in je, het kan dus wél!
En ik ben zo iemand die daar het levende bewijs van is!
Het zijn je eigen remmen en zelfafwijzing op dat gebied die eea verhinderen.
Jij kunt op eoa manier niet gelóven dat je dikker en dunner een heerlijk lijf hebt waar jij zelf én je man (en willekeurige man iha, welke (seks)partner dan ook) van kunnen genieten, een lekker lijf dus hebt, omdat dat lijf én mind in staat zijn om tot een opgewonden en geile "versie" te raken, waarin al die seksuele aanrakingen en handelingen wél aan- of bij je "binnenkomen" en jij in staat bent om al dat "lekkers" wat jouw lijf in petto heeft, met plezier en genot te kunnen ontvangen.

Nu je man gestopt is met zijn voorstellen hebben jullie -neem ik aan- toch vanilla seks?!
Wat ontbreekt daaraan dan, als dat jouw ding is, dat je daar blijkbaar toch niet van kunt genieten?
Niet genoeg lieve knuffels, aanrakingen, geen enkel voorspel?
Of iig niet wat jij denkt dat nodig is voor jou om in de stemming te komen?
Is seks verworden tot "hem zijn gangetje laten gaan en dat hebben we dan ook weer gehad"?
Iets wat je hém gunt, want (zo) hoeft het van jou niet zo?

Besef svp dat dit alles te maken heeft met jouw zeer krachtige overtuigingen over jezelf, over seks (die jij tot nu toe beleefd hebt, kent en kunt), over je uiterlijke aantrekkelijkheid, maar bovenal dat jij je hebt vereenzelvigd met die "geremde versie" (verre van jezelf sexy, seksueel aantrekkelijk, lekker en opwindend beschouwen) en totaal niet verbonden lijkt met je eigen seksualiteit.

Dat is niet alleen je zelfbeeld, maar hoe je je voélt over jezelf.
Of hoe je (je) niét voelt, eigenlijk.
Echt, het zit niet in je uiterlijk en ook niet in dat je man variatie wil of minder lieve vanilla seks, en jij niet.
Ik kan bijna met zekerheid stellen dat jouw man zeer blij zou zijn met de vrouw die jij nu bent met hetzelfde uiterlijk enz maar dan jouw geile/opgewonden versie (en daarnaar wellicht ook op zoek is geweest bij jou, andere manieren die evt zouden kunnen prikkelen/aanslaan/ helpen).

Ik vermoed dat noch jouw man, noch een andere partner, noch jijzelf dat zelf (na jaren van verstopt te zijn/zelfafwijzing) nog kunnen prikkelen/ oproepen, omdat jouw (geremde) seksualiteit een onbewust iets is, wat (te) diep zit om zelf "bij te kunnen" of te kunnen oproepen.
Allereerst moet je het zelf geloven, jezelf gunnen en willen meemaken wie jij bent (of kunt zijn) in die "sexy versie".
Dus niet vereenzelvigt met die remmen, dat is namelijk niet wie je bént, je hébt ze.
En daar kun je vanaf komen, om te ontdekken wie jij daaronder wel (degelijk) bént!

Dat staat volkomen los van je man trouwens!
Dit is jouw aandeel, niet jouw "schuld".
Daar heb je (ooit, onbewust) redenen voor gehad, dat die remmen érgens (door) ontstaan zijn.
Je kunt vervolgens (als je jezelf dat waard vindt) op zoek gaan naar dat (verwrongen) zelfbeeld en zelfgevoel.
En ontdekken wie jij dan wél bent, onder al die minderwaardigheid en zelfafwijzing.
En wél tzt ervaren hoe het is om seksueel on- of minder geremd te zijn.

Gun jezelf nogmaals professionele hulp, maar nu om erachter te komen wat jou in de weg staat en nodig hebt om dat negatieve zelfbeeld (uiterlijke aantrekkelijkheid en seksuele begeerte en begeerd kunnen voelen) in een positief en zelfverzekerd zelfbeeld en zelfgevoel te veranderen.
En ook (weer) in contact te komen je met het plezier krijgen/hebben in je eigen seksualiteit en seksuele beleving, in jezelf "lekker" en zelfs "heerlijk" kunnen voelen (in hetzelfde vel!) en je daarmee te kunnen verbinden.
(ipv je met "het probleem" te blijven verbinden en met je onvermogens te vereenzelvigen).

Zolang jij je eigen hardnekkige overtuigingen gelooft (oa dat begeerlijk, aantrekkelijk, sexy afhangt van een knap en slank, strak uiterlijk, en jij dat allemaal niet (meer) bent) zal je die "versie" van jezelf ook niet zien of kunnen voelen.

De centrale vraag is: ga jij die tijd, aandacht en moeite in jezelf stoppen of blijf je erop gericht hoe je angstvallig kunt (gaan/blijven) voldoen aan zijn "voorwaarden" (die je zelf grotendeels "gekleurd" invult ook nog) om hem tevreden en gelukkig te maken en te zijn met jou en oa de intimiteit en seks met jou, omdat je anders in angst zult leven hem kwijt te raken vroeg of laat?

Maw: ben je bereid zoveel moeite voor jezelf te doen (als je voor hem hebt gedaan en zou willen doen om hem te houden?) en jezelf te proberen te bevrijden van die remmen, zodat je je zélf lekker in je vel kunt voelen en genieten van je eigen seksuele vermogens?
En stap 2 is: zou je wat daar ook uit komt (therapie) aan wat jij daarvoor nodig hebt ook voor jezelf durven vragen (aan hem, van hem, aan moeite of begrip of manieren die jou wel opwinden)?

Stel je leert idd uiteindelijk "je sexy zelf" kennen en wat jij zou willen of bijzonder opwindend vindt, in fantasie of ook echt zou willen proberen, en daarover ook nog eens leert communiceren, zou je dat dan durven vrágen, voor jezelf, ván hem?
Ook als dat niet helemaal of helemaal niet zijn ding is?

Stel nou dat daar bijv óók fysieke onzekerheid over verslapte ("lege") borsten oid uitkomt, en buiten jouw invloed ligt om daar zelf iets aan te doen door sport of zo(die jouw man en anderen misschien helemaal niet storen maar waardoor jij je niet vrouwelijk/sexy voelt) door bevalling/borstvoeding en/of afvallen, zou je dan jezelf een borstlift/vergroting gunnen?

Als je beseft dat de manier om je relatie te redden erin ligt dat jij de manier waarop je naar jezelf en hem en intimiteit kijkt/beleeft ten goede kunt keren, wat ben je dán bereid aan jezelf te doen, qua professionele hulp daarbij, om diep in jezelf oorzaken (waarin je jezelf tekort vindt schieten maar eigenlijk jezelf tekort doet) aan te pakken?

Succes iig, het is niet de makkelijkste weg, maar oh zo de moeite waard, gun jezelf die heelheid in allerlei aspecten van je persoonlijkheid en positief denken/voelen over jezelf!

Suzy65 schreef: ↑

10-09-2018 19:10

Veeerle, ik begrijp denk ik grotendeels hoe je je voelt, ik ken dat seksueel geremde uit mijn eigen verleden, zij het om andere redenen dan uiterlijk.
En bij jou is je uiterlijk ook niet de oorzaak.
Ik denk dat je "sexy" en "begeerlijk" en "aantrekkelijk" volledig associeert met hoe je eruit ziet en je wijst je uiterlijk zelf (zowel de dikkere als slankere versie) al af en gaat ervan uit dat hij jouw uiterlijk ook afwijst (want als je zelf niet gelooft dat je sexy en aantrekkelijk en begeerlijk bent, kan niemand (ook hij niet) jou van het tegendeel overtuigen.
En nee, als je jezelf onaantrekkelijk vindt en zwaar tekort vindt schieten zal lingerie of een leuk jurkje en hakken daar niets aan veranderen, noch complimentjes en geruststellingen van je man of van ons hier.

Het is goed dat je je probleem erkent en benoemt, en beseft dat je hulp kunt gebruiken, al is een forum niet het soort hulp wat jij zoekt.

Wat sexy, begeerlijk en aantrekkelijk is, is een vrouw die zich sexy voélt, die daar zelf zin in heeft, die zich daar met plezier aan kan overgeven, die zelf ook opgewonden/ geil wordt en echt kan genieten van de sensaties van je eigen en van zijn lichaam, van vanalles wat je in/op/met elkaar doet om los van elkaar én samen te genieten van intimiteit en seks, en wel zodanig lekker en genieten is dat dat niet alleen bij hem, maar ook bij jou tot een piek/climax leidt.

En die sexy vrouw voel jij niet dat jij bent.
Of ooit zult kunnen zijn: het voelt als jouw onvermogen.
En je vindt jezelf dus "niet voldoen".
Voor hem niet voldoen.
En je weet dat dat hem vroeg of laat ontevreden en zelfs ongelukkig maakt, en dat is dan jouw "schuld", dus je vraagt je wanhopig af hoe je dit nog ten goede kunt keren.

Jij geniet van vanilla seks, zeg je.
Is dat idd wel zo?
Of vind je dat wel genoeg, dat hij nu en dan zijn gangetje gaat met/op jou en meer niet, zodat hij min of meer aan zijn trekken komt?
En misschien vind jij het (nog) hooguit soort van fijn/prima vanuit een gevoel van liefde voor hem en een stukje intimiteit van het samensmelten/ lichaamscontact?
Word jij daar opgewonden van, zoals het toen ging?
Word jij daar opgewonden van, zoals het nu gaat?
Alles wat ik lees is zo ongeveer gericht geweest op hem dat plezier te doen/ gunnen, nietwaar?
Het doet je niet veel, van jou mag die hele seks worden afgeschaft als hij daar geen behoefte meer aan zou hebben, als je 100% zeker was dat dat jullie liefde & relatie niet zou schaden?

En natuurlijk doen de verhaaltjes hiernaast op de pagina, suggesties over lingerie of hotelkamer en plaatjes enzo je niks, als jij seks niks aan vindt en je niks bij kunt voorstellen hoe die geweldige seks voelt die anderen beschrijven, als je zulke seks niet ként en nooit meemaakt (of hebt meegemaakt).
Een prachtig nieuw lichaam, de mooiste lingerie en duurste hotelkamer gaan dat niet veranderen.
En het verandert ook niet als je man zou veranderen in de meest bedreven sekspartner die precies weet wat "werkt" bij jou, wat ie moet doen, want dat werkt alleen maar als jij je sexy voelt en (uber)geil/opgewonden raakt of bent.

En om div redenen ben je niet verbonden met de sexy vrouw inside.
En als je geen idee hebt en niet (meer) gelooft of/dat jij die "rol" (die deel uitmaakt van je persoonlijkheid) ook hebt ergens binnenin (of ergens heel diep weggeborgen/verstopt zit, inaktief is, op "uit" staat, en zelf -onbewust- afwijst al jaren), dan heb je die behoefte ook niet en is er niks van buitenaf die dat tevoorschijn kan halen, als jij de opgewonden, sexy vrouw angstvallig (onbewust) binnenin verstopt houdt.

Het goede nieuws is: die bestaat wel, ook jij hebt dat in je, het kan dus wél!
En ik ben zo iemand die daar het levende bewijs van is!
Het zijn je eigen remmen en zelfafwijzing op dat gebied die eea verhinderen.
Jij kunt op eoa manier niet gelóven dat je dikker en dunner een heerlijk lijf hebt waar jij zelf én je man (en willekeurige man iha, welke (seks)partner dan ook) van kunnen genieten, een lekker lijf dus hebt, omdat dat lijf én mind in staat zijn om tot een opgewonden en geile "versie" te raken, waarin al die seksuele aanrakingen en handelingen wél aan- of bij je "binnenkomen" en jij in staat bent om al dat "lekkers" wat jouw lijf in petto heeft, met plezier en genot te kunnen ontvangen.

Nu je man gestopt is met zijn voorstellen hebben jullie -neem ik aan- toch vanilla seks?!
Wat ontbreekt daaraan dan, als dat jouw ding is, dat je daar blijkbaar toch niet van kunt genieten?
Niet genoeg lieve knuffels, aanrakingen, geen enkel voorspel?
Of iig niet wat jij denkt dat nodig is voor jou om in de stemming te komen?
Is seks verworden tot "hem zijn gangetje laten gaan en dat hebben we dan ook weer gehad"?
Iets wat je hém gunt, want (zo) hoeft het van jou niet zo?

Besef svp dat dit alles te maken heeft met jouw zeer krachtige overtuigingen over jezelf, over seks (die jij tot nu toe beleefd hebt, kent en kunt), over je uiterlijke aantrekkelijkheid, maar bovenal dat jij je hebt vereenzelvigd met die "geremde versie" (verre van jezelf sexy, seksueel aantrekkelijk, lekker en opwindend beschouwen) en totaal niet verbonden lijkt met je eigen seksualiteit.

Dat is niet alleen je zelfbeeld, maar hoe je je voélt over jezelf.
Of hoe je (je) niét voelt, eigenlijk.
Echt, het zit niet in je uiterlijk en ook niet in dat je man variatie wil of minder lieve vanilla seks, en jij niet.
Ik kan bijna met zekerheid stellen dat jouw man zeer blij zou zijn met de vrouw die jij nu bent met hetzelfde uiterlijk enz maar dan jouw geile/opgewonden versie (en daarnaar wellicht ook op zoek is geweest bij jou, andere manieren die evt zouden kunnen prikkelen/aanslaan/ helpen).

Ik vermoed dat noch jouw man, noch een andere partner, noch jijzelf dat zelf (na jaren van verstopt te zijn/zelfafwijzing) nog kunnen prikkelen/ oproepen, omdat jouw (geremde) seksualiteit een onbewust iets is, wat (te) diep zit om zelf "bij te kunnen" of te kunnen oproepen.
Allereerst moet je het zelf geloven, jezelf gunnen en willen meemaken wie jij bent (of kunt zijn) in die "sexy versie".
Dus niet vereenzelvigt met die remmen, dat is namelijk niet wie je bént, je hébt ze.
En daar kun je vanaf komen, om te ontdekken wie jij daaronder wel (degelijk) bént!

Dat staat volkomen los van je man trouwens!
Dit is jouw aandeel, niet jouw "schuld".
Daar heb je (ooit, onbewust) redenen voor gehad, dat die remmen érgens (door) ontstaan zijn.
Je kunt vervolgens (als je jezelf dat waard vindt) op zoek gaan naar dat (verwrongen) zelfbeeld en zelfgevoel.
En ontdekken wie jij dan wél bent, onder al die minderwaardigheid en zelfafwijzing.
En wél tzt ervaren hoe het is om seksueel on- of minder geremd te zijn.

Gun jezelf nogmaals professionele hulp, maar nu om erachter te komen wat jou in de weg staat en nodig hebt om dat negatieve zelfbeeld (uiterlijke aantrekkelijkheid en seksuele begeerte en begeerd kunnen voelen) in een positief en zelfverzekerd zelfbeeld en zelfgevoel te veranderen.
En ook (weer) in contact te komen je met het plezier krijgen/hebben in je eigen seksualiteit en seksuele beleving, in jezelf "lekker" en zelfs "heerlijk" kunnen voelen (in hetzelfde vel!) en je daarmee te kunnen verbinden.
(ipv je met "het probleem" te blijven verbinden en met je onvermogens te vereenzelvigen).

Zolang jij je eigen hardnekkige overtuigingen gelooft (oa dat begeerlijk, aantrekkelijk, sexy afhangt van een knap en slank, strak uiterlijk, en jij dat allemaal niet (meer) bent) zal je die "versie" van jezelf ook niet zien of kunnen voelen.

De centrale vraag is: ga jij die tijd, aandacht en moeite in jezelf stoppen of blijf je erop gericht hoe je angstvallig kunt (gaan/blijven) voldoen aan zijn "voorwaarden" (die je zelf grotendeels "gekleurd" invult ook nog) om hem tevreden en gelukkig te maken en te zijn met jou en oa de intimiteit en seks met jou, omdat je anders in angst zult leven hem kwijt te raken vroeg of laat?

Maw: ben je bereid zoveel moeite voor jezelf te doen (als je voor hem hebt gedaan en zou willen doen om hem te houden?) en jezelf te proberen te bevrijden van die remmen, zodat je je zélf lekker in je vel kunt voelen en genieten van je eigen seksuele vermogens?
En stap 2 is: zou je wat daar ook uit komt (therapie) aan wat jij daarvoor nodig hebt ook voor jezelf durven vragen (aan hem, van hem, aan moeite of begrip of manieren die jou wel opwinden)?

Stel je leert idd uiteindelijk "je sexy zelf" kennen en wat jij zou willen of bijzonder opwindend vindt, in fantasie of ook echt zou willen proberen, en daarover ook nog eens leert communiceren, zou je dat dan durven vrágen, voor jezelf, ván hem?
Ook als dat niet helemaal of helemaal niet zijn ding is?

Stel nou dat daar bijv óók fysieke onzekerheid over verslapte ("lege") borsten oid uitkomt, en buiten jouw invloed ligt om daar zelf iets aan te doen door sport of zo(die jouw man en anderen misschien helemaal niet storen maar waardoor jij je niet vrouwelijk/sexy voelt) door bevalling/borstvoeding en/of afvallen, zou je dan jezelf een borstlift/vergroting gunnen?

Als je beseft dat de manier om je relatie te redden erin ligt dat jij de manier waarop je naar jezelf en hem en intimiteit kijkt/beleeft ten goede kunt keren, wat ben je dán bereid aan jezelf te doen, qua professionele hulp daarbij, om diep in jezelf oorzaken (waarin je jezelf tekort vindt schieten maar eigenlijk jezelf tekort doet) aan te pakken?

Succes iig, het is niet de makkelijkste weg, maar oh zo de moeite waard, gun jezelf die heelheid in allerlei aspecten van je persoonlijkheid en positief denken/voelen over jezelf!

Word je nou nooit moe van jezelf? Met die pagina's en pagina's aan gewauwel? Je bedoelt het vast goed, maar allemachtig je kan toch ook gewoon deelnemen aan een gesprek zonder een uur te lopen oreren.