Relaties
alle pijlers
Afspraken nakomen
woensdag 6 mei 2020 om 11:39
Aangezien OP verwijderen niet toegestaan is (en ik eerlijk moet bekennen dat ik de huisregels niet goed heb gelezen, excuses) zal ik beknopt de situatie weer vermelden. Persoonlijke details laat ik er nu uit aangezien ik niet herkend wil worden door een bekende of familie.
Situatie:
Samen met vriend afspraken gemaakt over hoe laat we naar bed gaan. Dit afgesproken ivm mijn aandoening en ik slaap hard nodig heb. De afspraak is om om 23.30 uur naar bed te gaan. Alleen gaan slapen of met oordoppen oid werkt niet aangezien ik telkens wakker word van hem als hij ver na middernacht naar bed komt en ik niet meer door kan slapen. Dit leidt tot frustraties en gebroken dagen. Vriend komt de gemaakte afspraak niet na (dit is al maanden gaande) terwijl hij elke keer belooft om rekening te houden met mij. De loze beloftes maken mij gefrustreerd.
Ben ik hier redelijk in of zijn er mensen met soortgelijke situaties of adviezen?
Situatie:
Samen met vriend afspraken gemaakt over hoe laat we naar bed gaan. Dit afgesproken ivm mijn aandoening en ik slaap hard nodig heb. De afspraak is om om 23.30 uur naar bed te gaan. Alleen gaan slapen of met oordoppen oid werkt niet aangezien ik telkens wakker word van hem als hij ver na middernacht naar bed komt en ik niet meer door kan slapen. Dit leidt tot frustraties en gebroken dagen. Vriend komt de gemaakte afspraak niet na (dit is al maanden gaande) terwijl hij elke keer belooft om rekening te houden met mij. De loze beloftes maken mij gefrustreerd.
Ben ik hier redelijk in of zijn er mensen met soortgelijke situaties of adviezen?
anoniem_63b5fb921261f wijzigde dit bericht op 06-05-2020 17:37
76.43% gewijzigd
donderdag 7 mei 2020 om 00:29
Als je dat al gedaan hebt, dan snap je toch ook wel dat het voor hem andersom ook niet leuk is? Blijkbaar is het een avondmens en heeft hij nog geen behoefte aan slapen om 23.30. Net zoals dat jij om 1.00 doodmoe bent. Dan kan je toch niet zeggen dat hij mee naar bed moet tegelijkertijd met jou. Paar keer in de week apart slapen misschien? Om op te laden tussendoor.Jorunn13 schreef: ↑06-05-2020 23:20Ik heb me al 2 jaar aangepast aan ZIJN ritme met laat naar bed gaan. Resultaat is dat ik er als een brak bij loop. En nee, dat is niet leuk. En met laat naar bed gaan bedoel ik rond 00.30 en 1.30 uur terwijl sochtends de wekker al weer gaat om 7.30 uur.
Al zo lang geef ik aan dat ik het niet trek. En er wordt geen rekening mee gehouden, is dat zo eerlijk? En nee ik verwacht niet dat hij om 21.00 uur met mij in bed ligt, dat wil ik zelf ook niet. Maar een middenweg moet toch kunnen?
Ik vind dat je behoorlijk fel reageert.
donderdag 7 mei 2020 om 00:36
Waar is het eerlijk om jouw ritme af te dwingen? Jouw slaap is echt je eigen verantwoordelijkheid. Als het jou niet lukt om door te slapen is dat jouw probleem en niet het zijne. Ga in de logeerkamer slapen, dan kun je jouw regels toepassen. Jullie slaapkamer = jullie regels.Jorunn13 schreef: ↑06-05-2020 12:06Dus ik moet maar slikken dat ik elke dag een rotdag heb, mijzelf er doorheen moet slepen van vermoeidheid omdat vriendlief nog spelletje wilt spelen?
Waar is dat eerlijk?
Waar is het rekening houden met elkaar? Als ik nou elke avond om 20.00 uur naar bed wil snap ik het volledig. Dat zou ik hem nooit verplichten, echt niet. Maar mij lijkt 23.30 een redelijke tijd om doordeweeks naar bed te gaan.
En hij moet leren eerlijk te zeggen wanneer hij zich niet aan jouw regels wil aanpassen.
Dus ja, jij moet slikken dat jij slecht slaapt omdat het jouw probleem is. Niet het zijne. Het rekening houden met elkaar komt van twee kanten af dus mag jij daar ook je best voor gaan doen. Bijvoorbeeld door zelf in een andere kamer dan de gezamelijke te slapen als je echt je slaap nodig hebt. Succes.
donderdag 7 mei 2020 om 00:38
Sidenote: zolang jij de drang voelt om te roepen: Dit is niet eerlijk, als het gaat om afspraken die je samen hoort te kunnen maken, ben je niet toe aan een volwassen relatie. Echt, als je steeds roept: dit is niet eerlijk omdat je eigen belang even niet gediend word, ben je beter nog even vrijgezel.
donderdag 7 mei 2020 om 05:42
Wat ik me dan afvraag: je geeft in een andere reactie aan dat je echt wat hebt aan alle tips. Maar die tips zijn-hoe goed ook- niet bepaald hogere wiskunde. Een bedbank, zelf vroeger naar bed, logeerbed...Jorunn13 schreef: ↑06-05-2020 23:20Ik heb me al 2 jaar aangepast aan ZIJN ritme met laat naar bed gaan. Resultaat is dat ik er als een brak bij loop. En nee, dat is niet leuk. En met laat naar bed gaan bedoel ik rond 00.30 en 1.30 uur terwijl sochtends de wekker al weer gaat om 7.30 uur.
Al zo lang geef ik aan dat ik het niet trek. En er wordt geen rekening mee gehouden, is dat zo eerlijk? En nee ik verwacht niet dat hij om 21.00 uur met mij in bed ligt, dat wil ik zelf ook niet. Maar een middenweg moet toch kunnen?
Ik vind dat je behoorlijk fel reageert.
Ik snap niet helemaal hoe je 2 jaar lang als een zombie rondloopt maar zelf niet aan redelijk voor de hand liggende opties hebt gedacht.
Misschien zit ik helemaal naast, maar het komt op mij over alsof je zo hebt vastgebeten in je eigen gelijk en frustratie dat je niet echt nadacht over andere oplossingen dan "hij gaat maar eerder naar bed".
donderdag 7 mei 2020 om 06:11
Als volwassen man moeten afspreken hoe laat je moet gaan slapen is niet normaal.
Slaap apart, simpel toch?
donderdag 7 mei 2020 om 06:18
donderdag 7 mei 2020 om 06:31
Ik heb een relatie met een snurker, andere reden voor de verstoring van de nachtrust maar uiteindelijk komt het op hetzelfde neer. Oplossing: apart slapen. Dan haal je de controle over voldoende nachtrust weer naar jezelf toe en ben je niet afhankelijk van het gedrag van je partner. Wij hebben door woonomstandigheden vaak gebruik moeten maken van een matras/stretcher, nu een koopwoning met een extra slaapkamer. Ik wil graag samen slapen maar dan moet mijn partner stappen ondernemen richting een slaapbeugel etc. Doet hij dat niet (hij is daar laks in en ik heb geen zin om te trekken aan een dood paard) dan liggen wij niet samen. Dat is jammer maar mee te leven (met slaapgebrek niet). Geen irritatie meer. Soms klaagt mijn partner dat we niet samen slapen, dan wijs ik hem simpelweg op de mogelijkheden om het snurken aan te pakken. Ik kan hem moeilijk dwingen.
Aanvulling: ik heb voor deze relatie ook te maken gehad met een (ontkennende) snurker. Geloof mij genoeg irritatie en het was mijn probleem. Ik de daaropvolgende relatie stond ik er veel duidelijker in: IK wil goed slapen, ik moet daar voor zorgen, dus heb ik meteen mijn grenzen aangegeven: apart slapen zolang er gesnurkt wordt (voor de duidelijkheid: decibel was te vergelijken met een drilboor (hij is getest)). Succes!
Aanvulling: ik heb voor deze relatie ook te maken gehad met een (ontkennende) snurker. Geloof mij genoeg irritatie en het was mijn probleem. Ik de daaropvolgende relatie stond ik er veel duidelijker in: IK wil goed slapen, ik moet daar voor zorgen, dus heb ik meteen mijn grenzen aangegeven: apart slapen zolang er gesnurkt wordt (voor de duidelijkheid: decibel was te vergelijken met een drilboor (hij is getest)). Succes!
donderdag 7 mei 2020 om 08:42
Ik heb ook slaapproblemen gehad en wat doet dat veel met je. Een hele tijd draaide ik prima door en kon ik er goed tegen, maar op een gegeven moment was de fut wel op en dat was zwaar. En ik wílde me niet zo slecht voelen overdag en al mijn normale energie missen en dat alles zoveel moeite kostte, dus elke minuut die ik kón slapen voelde heilig. En als iemand me dan wakker maakte.. of ik kon niet naar bed wanneer ik wilde gaan.. dan voelde het inderdaad alsof mij iets ontnomen werd, iets wat ik zó brood-hard nodig had ("En zíet die ander dat dan niet, die wéét het toch"). En je bent al sneller geïrriteerd als je moe bent en je ziet het allemaal wat zwarter. Dus ik begrijp je wel TO.
Maar..
De ander kan er niks aan doen. Dus je moet een ander gedachtepatroon hierover vinden. De ander "ontneemt" je niks, je bent ziek. Dat je slecht slaapt is niet zijn schuld. Een andere denkwijze geeft je meer ruimte om sámen met je vriend naar oplossingen te zoeken in plaats van dat HIJ het probleem is dat HIJ moet oplossen en in je boosheid en wanhoop te blijven zitten.
Daarom vond ik de post die iemand deed over acceptatie van je ziekte echt een hele goede. De praktische oplossingen die genoemd worden in het topic zijn super, maar deze tip gaat je het meest helpen in je relatie en in de omgang met elkaar. Die irritaties wil je niet laten oplopen tot een point of no return. Dus ik wilde je toch nog even een keer op die post wijzen.
Verder, je vriend wil ongetwijfeld óók dat jij goed slaapt. Dus dat zou echt wel het uitgangspunt kunnen zijn. Probeer niet tegenover elkaar te staan hierin, maar brainstorm samen wat werkbaar is voor allebei. Slaapbank of bed in de woonkamer of andere plek in het huis las ik, dat klinkt goed. Slaaponderzoek bij de huisarts en dat traject in, ook een goed idee.
Ga nog eens in gesprek. De huidige afspraken werken blijkbaar niet, geef dat aan, en ga op zoek naar een oplossing waar je allebei wat mee kan.
Graaf je niet in dat hij zich niet aan de afspraak heeft gehouden. Hij had inderdaad naar je toe kunnen komen dat hij het toch niet zag zitten, maar je maakt beiden fouten en dat is niet het probleem wat je wil oplossen.
Sterkte met je slaapproblemen! Dat is vervelend genoeg.
Maar..
De ander kan er niks aan doen. Dus je moet een ander gedachtepatroon hierover vinden. De ander "ontneemt" je niks, je bent ziek. Dat je slecht slaapt is niet zijn schuld. Een andere denkwijze geeft je meer ruimte om sámen met je vriend naar oplossingen te zoeken in plaats van dat HIJ het probleem is dat HIJ moet oplossen en in je boosheid en wanhoop te blijven zitten.
Daarom vond ik de post die iemand deed over acceptatie van je ziekte echt een hele goede. De praktische oplossingen die genoemd worden in het topic zijn super, maar deze tip gaat je het meest helpen in je relatie en in de omgang met elkaar. Die irritaties wil je niet laten oplopen tot een point of no return. Dus ik wilde je toch nog even een keer op die post wijzen.
Verder, je vriend wil ongetwijfeld óók dat jij goed slaapt. Dus dat zou echt wel het uitgangspunt kunnen zijn. Probeer niet tegenover elkaar te staan hierin, maar brainstorm samen wat werkbaar is voor allebei. Slaapbank of bed in de woonkamer of andere plek in het huis las ik, dat klinkt goed. Slaaponderzoek bij de huisarts en dat traject in, ook een goed idee.
Ga nog eens in gesprek. De huidige afspraken werken blijkbaar niet, geef dat aan, en ga op zoek naar een oplossing waar je allebei wat mee kan.
Graaf je niet in dat hij zich niet aan de afspraak heeft gehouden. Hij had inderdaad naar je toe kunnen komen dat hij het toch niet zag zitten, maar je maakt beiden fouten en dat is niet het probleem wat je wil oplossen.
Sterkte met je slaapproblemen! Dat is vervelend genoeg.
menta wijzigde dit bericht op 07-05-2020 09:22
40.33% gewijzigd
donderdag 7 mei 2020 om 09:15
Domweg het idee alleen al dat TO de wens heeft "afspraken" te maken met haar vriend wanneer hij naar bed moet, waar hij zich dan aan dient te houden, is bizar.
Dat moet je loslaten, echt per direct. Alleen al de vraag stellen "ik wil een afspraak met je maken over wanneer je naar bed gaat" is ronduit beledigend.
In oplossingen denken dan:
Een optie die nog niet genoemd is is een opblaasbed (met motortje!) van enigszins goede kwaliteit, levert best een goede slaapplek op, neemt geen ruimte in en is niet duur.
(mocht je geen slaapbank/logeerkamer/verhuisplannen hebben)
Daar kun jij op gaan slapen of soms hij, of dan wisselen jullie de slaapkamer af.
Verder wil mijn vrouw wel eens moeilijk in slaap vallen en een beproefde methode is tegen me aan liggen met haar hoofd op mijn borstkast. Ik heb ook wel geprobeerd of het uitmaakt of ik door haar haar kriebel of alleen mijn hand op haar hoofd leg, maar de conclusie is dat dat allemaal niet uitmaakt. Gewoon dat ik er ben, dat is het kennelijk. Nadat ze in slaap gevallen is ga ik dan weer naar beneden.
Maar dat doe ik soms en niet altijd en zeker niet op basis van een afspraak.
Ik kan niet precies lezen wat je nu mankeert, maar zoek daar hulp bij. Wentel je problemen niet af op je vriend.
Dat moet je loslaten, echt per direct. Alleen al de vraag stellen "ik wil een afspraak met je maken over wanneer je naar bed gaat" is ronduit beledigend.
In oplossingen denken dan:
Een optie die nog niet genoemd is is een opblaasbed (met motortje!) van enigszins goede kwaliteit, levert best een goede slaapplek op, neemt geen ruimte in en is niet duur.
(mocht je geen slaapbank/logeerkamer/verhuisplannen hebben)
Daar kun jij op gaan slapen of soms hij, of dan wisselen jullie de slaapkamer af.
Verder wil mijn vrouw wel eens moeilijk in slaap vallen en een beproefde methode is tegen me aan liggen met haar hoofd op mijn borstkast. Ik heb ook wel geprobeerd of het uitmaakt of ik door haar haar kriebel of alleen mijn hand op haar hoofd leg, maar de conclusie is dat dat allemaal niet uitmaakt. Gewoon dat ik er ben, dat is het kennelijk. Nadat ze in slaap gevallen is ga ik dan weer naar beneden.
Maar dat doe ik soms en niet altijd en zeker niet op basis van een afspraak.
Ik kan niet precies lezen wat je nu mankeert, maar zoek daar hulp bij. Wentel je problemen niet af op je vriend.
donderdag 7 mei 2020 om 09:17
Jorunn13 schreef: ↑06-05-2020 23:20Ik heb me al 2 jaar aangepast aan ZIJN ritme met laat naar bed gaan. Resultaat is dat ik er als een brak bij loop. En nee, dat is niet leuk. En met laat naar bed gaan bedoel ik rond 00.30 en 1.30 uur terwijl sochtends de wekker al weer gaat om 7.30 uur.
Al zo lang geef ik aan dat ik het niet trek. En er wordt geen rekening mee gehouden, is dat zo eerlijk? En nee ik verwacht niet dat hij om 21.00 uur met mij in bed ligt, dat wil ik zelf ook niet. Maar een middenweg moet toch kunnen?
Ik vind dat je behoorlijk fel reageert.
Waarom pas je je aan aan zijn ritme? Hoe behoeften zijn anders dus dat door je jezelf aan, niet hij.
Eerlijk? Niets is eerlijk. Wat jij eerlijk vindt, vindt hij oneerlijk en andersom.
Ik krijg het idee, dat jij je nogal ergert aan het gamen, omdat je dat steeds benoemt. Het maakt geen zak uit, wat je vriend doet terwijl hij langer opblijft dan jij. Gamen, films kijken, snaaien, patience spelen, breien, rukken het maakt niet uit. Ergens heb jij er een oordeel over dat het in jouw ogen niet nodig is, en dat maakt dan weer dat jij je er over op windt. Opwinding komt je nachtrust niet ten goede.
Zolang hij je opstelt als zijn moeder, blijft hij acteren als het kind.
Hoe zijn jullie afspraken eigenlijk tot stand gekomen? Jij deed een voorstel en hij zei: 'goed hoor!' Of zijn jullie samen op zoek gegaan naar een oplossing?
donderdag 7 mei 2020 om 09:45
De afspraak over op een x tijd naar bed gaan was zelfs zijn eigen idee. Ik had aangegeven dat ik erg slecht slaap en veel moeite heb met weer in slaap komen als hij later naar bed gaat. We hebben geen extra kamer oid.Andersom schreef: ↑07-05-2020 09:17Waarom pas je je aan aan zijn ritme? Hoe behoeften zijn anders dus dat door je jezelf aan, niet hij.
Eerlijk? Niets is eerlijk. Wat jij eerlijk vindt, vindt hij oneerlijk en andersom.
Ik krijg het idee, dat jij je nogal ergert aan het gamen, omdat je dat steeds benoemt. Het maakt geen zak uit, wat je vriend doet terwijl hij langer opblijft dan jij. Gamen, films kijken, snaaien, patience spelen, breien, rukken het maakt niet uit. Ergens heb jij er een oordeel over dat het in jouw ogen niet nodig is, en dat maakt dan weer dat jij je er over op windt. Opwinding komt je nachtrust niet ten goede.
Zolang hij je opstelt als zijn moeder, blijft hij acteren als het kind.
Hoe zijn jullie afspraken eigenlijk tot stand gekomen? Jij deed een voorstel en hij zei: 'goed hoor!' Of zijn jullie samen op zoek gegaan naar een oplossing?
Hij begreep wat het met me deed en vond het vervelend en toen opperde hij dus zelf het tijdstip om samen naar bed te gaan. Dit is een aantal keer goed gegaan. Maar vaker niet dan wel. En dan snapte ik er niks meer van, want hij kwam er altijd op terug dat hij de tijd beter in de gaten had moeten houden. Hij heeft zelfs een wekker neergezet die af gaat zodat hij de tijd niet vergeet. Allemaal zijn ideeën.
Ja, ik had moeten toegeven dat hoe lief hij het bedoeld, het zit niet in hem om op een gezette tijd naar bed te gaan.
Ik zie nu ook in dat ik niet zo star voet bij stuk had moeten houden. Dat is mijn fout. Het is iets wat ontzettend erg in mijn opvoeding er in is gestampt. Afspraak is afspraak. Maar soms moeten afspraken herzien worden. Dat zie ik nu in.
donderdag 7 mei 2020 om 09:53
Ik denk dat je wel eens gelijk kunt hebben. De aandoening is erfelijk, ik ben er mee geboren en weet niet anders. Dus de aandoening zelf met haar nukken (vaak pijn, kleine dingen kosten mij veel energie, dagje op stap geweest? 5 dagen bijkomen en rusten) heb ik voor mijn gevoel wel geaccepteerd. Maar de situatie waarin ik vaak zit "door" de aandoening niet.. denk ik. Mijn hele leven lang moet ik voor mijn gevoel incasseren en kan ik niet "mee" met de rest van de samenleving. Vroeger enorm veel gepest om het feit dat ik "iets" had. Ookal is er van de buitenkant niets zichtbaar van de aandoening. Mijn hele leven lang probeer ik zo normaal mogelijk te leven. Geen uitzondering te zijn. Dit gaat redelijk. Maar zo nu en dan wordt ik flink met mijn neus tegen de feiten gedrukt dát ik deze aandoening heb en er mijn hele leven mee zal moeten dealen. En ja, dat is pittig.Celaena_Aelin schreef: ↑06-05-2020 23:53Ik vroeg het al eerder TO, maar heb je begeleiding bij het accepteren van je aandoening? En heeft je vriend wel eens voorlichting gehad over jouw aandoening? Zijn jullie bijvoorbeeld bekend met The Spoon Theory?
Ik krijg namelijk de indruk dat jij het hem heel erg kwalijk neemt dat hij jou ‘veroordeeld’ tot een slechte nacht en een brakke dag. En dat hij het jou misschien wel kwalijk neemt dat jij hem zijn spelletje niet ‘gunt’. En dat daar de frustratie zit, van beide kanten. De oplossing zit hem dan in van jouw kant accepteren dat een brakke nacht kan voorkomen, van zijn kant begrijpen wat voor impact zo’n nacht heeft en van beide kanten water bij de wijn, maar vooral met begrip voor de wensen van de ander.
Mijn vriend weet in grove lijnen wat de aandoening betekend. Dat ik eerder moe ben, sneller pijn heb enzo. Maar volgens mij heeft hij zich nog nooit helemaal verdiept er in.
donderdag 7 mei 2020 om 10:01
Dankjewel voor je begrip. Het feit dat een slaapgebrek een soort wandelende zombie van je maakt met alle gevolgen van dien (inderdaad alles zwarter zien, nukkig, gewoonweg gebroken) is iets wat veel mensen weg wuiven. Het heeft zo'n grote impact op je. Ik denk dat ik daarom ook veel vastgehouden boosheid in me heb. En mijn vriend was het zondebok.menta schreef: ↑07-05-2020 08:42Ik heb ook slaapproblemen gehad en wat doet dat veel met je. Een hele tijd draaide ik prima door en kon ik er goed tegen, maar op een gegeven moment was de fut wel op en dat was zwaar. En ik wílde me niet zo slecht voelen overdag en al mijn normale energie missen en dat alles zoveel moeite kostte, dus elke minuut die ik kón slapen voelde heilig. En als iemand me dan wakker maakte.. of ik kon niet naar bed wanneer ik wilde gaan.. dan voelde het inderdaad alsof mij iets ontnomen werd, iets wat ik zó brood-hard nodig had ("En zíet die ander dat dan niet, die wéét het toch"). En je bent al sneller geïrriteerd als je moe bent en je ziet het allemaal wat zwarter. Dus ik begrijp je wel TO.
Maar..
De ander kan er niks aan doen. Dus je moet een ander gedachtepatroon hierover vinden. De ander "ontneemt" je niks, je bent ziek. Dat je slecht slaapt is niet zijn schuld. Een andere denkwijze geeft je meer ruimte om sámen met je vriend naar oplossingen te zoeken in plaats van dat HIJ het probleem is dat HIJ moet oplossen en in je boosheid en wanhoop te blijven zitten.
Daarom vond ik de post die iemand deed over acceptatie van je ziekte echt een hele goede. De praktische oplossingen die genoemd worden in het topic zijn super, maar deze tip gaat je het meest helpen in je relatie en in de omgang met elkaar. Die irritaties wil je niet laten oplopen tot een point of no return. Dus ik wilde je toch nog even een keer op die post wijzen.
Verder, je vriend wil ongetwijfeld óók dat jij goed slaapt. Dus dat zou echt wel het uitgangspunt kunnen zijn. Probeer niet tegenover elkaar te staan hierin, maar brainstorm samen wat werkbaar is voor allebei. Slaapbank of bed in de woonkamer of andere plek in het huis las ik, dat klinkt goed. Slaaponderzoek bij de huisarts en dat traject in, ook een goed idee.
Ga nog eens in gesprek. De huidige afspraken werken blijkbaar niet, geef dat aan, en ga op zoek naar een oplossing waar je allebei wat mee kan.
Graaf je niet in dat hij zich niet aan de afspraak heeft gehouden. Hij had inderdaad naar je toe kunnen komen dat hij het toch niet zag zitten, maar je maakt beiden fouten en dat is niet het probleem wat je wil oplossen.
Sterkte met je slaapproblemen! Dat is vervelend genoeg.
We moeten inderdaad verder kijken naar wat er mogelijk is en wat goed werkt voor allebei. Dat zie ik nu in.
donderdag 7 mei 2020 om 10:03
donderdag 7 mei 2020 om 11:20
Denk dat het voor een ander, die dit niet heeft, ook lastig is om te schatten hoe dit voelt.. Geen onwil denk ik van je vriend. Maar hij is niet degene die zich 24/7 'rot' voelt door slaapgebrek.
Hij denkt er bij wijze van 'even' aan als jij het tegen hem zegt. En dan zakt het weer weg. Niet leuk, wel menselijk denk ik.
En ik snap dat je je weg probeert te vinden maar een ander een afspraak opleggen is wel heftig. Maar lees in je laatste posts ook wel dat je tot dit inzicht bent gekomen.
Knap van je!
Slaapproblemen zijn niet fijn, weet ik uit ervaring. Maar, veel zit ook 'in je hoofd', tenminste bij mij. Gelukkig nu weer back to normal.
Maar niet iedereen slaapt even vast. Denk dat het wel fijn is, los van je relatie, dat je voor jezelf hier een weg in probeert te vinden die niet afhankelijk is van wie er in je bed ligt
Hij denkt er bij wijze van 'even' aan als jij het tegen hem zegt. En dan zakt het weer weg. Niet leuk, wel menselijk denk ik.
En ik snap dat je je weg probeert te vinden maar een ander een afspraak opleggen is wel heftig. Maar lees in je laatste posts ook wel dat je tot dit inzicht bent gekomen.
Knap van je!
Slaapproblemen zijn niet fijn, weet ik uit ervaring. Maar, veel zit ook 'in je hoofd', tenminste bij mij. Gelukkig nu weer back to normal.
Maar niet iedereen slaapt even vast. Denk dat het wel fijn is, los van je relatie, dat je voor jezelf hier een weg in probeert te vinden die niet afhankelijk is van wie er in je bed ligt
donderdag 7 mei 2020 om 13:04
Ik denk dat er dan op twee vlakken veel winst te behalen is: bij jou als je de gevolgen van je aandoening wat beter accepteert (daar kun je hulp bij krijgen, even langs de huisarts voor een verwijzing), en bij je vriend als hij wat uitleg krijgt over jouw aandoening. Jij kan dan milder reageren omdat je snapt waar jouw moeite vandaan komt, hij begrijpt beter hoe het voor jou is. Plan dus een afspraak met de specialist oid in (je staat vast ergens onder controle).Jorunn13 schreef: ↑07-05-2020 09:53Ik denk dat je wel eens gelijk kunt hebben. De aandoening is erfelijk, ik ben er mee geboren en weet niet anders. Dus de aandoening zelf met haar nukken (vaak pijn, kleine dingen kosten mij veel energie, dagje op stap geweest? 5 dagen bijkomen en rusten) heb ik voor mijn gevoel wel geaccepteerd. Maar de situatie waarin ik vaak zit "door" de aandoening niet.. denk ik. Mijn hele leven lang moet ik voor mijn gevoel incasseren en kan ik niet "mee" met de rest van de samenleving. Vroeger enorm veel gepest om het feit dat ik "iets" had. Ookal is er van de buitenkant niets zichtbaar van de aandoening. Mijn hele leven lang probeer ik zo normaal mogelijk te leven. Geen uitzondering te zijn. Dit gaat redelijk. Maar zo nu en dan wordt ik flink met mijn neus tegen de feiten gedrukt dát ik deze aandoening heb en er mijn hele leven mee zal moeten dealen. En ja, dat is pittig.
Mijn vriend weet in grove lijnen wat de aandoening betekend. Dat ik eerder moe ben, sneller pijn heb enzo. Maar volgens mij heeft hij zich nog nooit helemaal verdiept er in.
Als jullie elkaar en jezelf begrijpen, kom je waarschijnlijk verder. Want nu is het het slapen, straks is het iets anders (spullen die onhandig opgeborgen worden, gezond/ongezond eten, wel/niet naar feestjes/verjaardagen/events...). Het punt is niet die afspraak. Het punt is dat jij boos en verdrietig bent over wat die aandoening jou kost, en dat je vriend onvoldoende kennis heeft over jouw aandoening om de gevolgen van een keuze te overzien.
donderdag 7 mei 2020 om 18:21
vrijdag 8 mei 2020 om 22:10
Maar waarom dan pas zelf om 23.30 naar bed? Dat is dan toch laat? Kun je niet beter al rond 22.00 ofzo naar bed gaan?Jorunn13 schreef: ↑07-05-2020 09:53Ik denk dat je wel eens gelijk kunt hebben. De aandoening is erfelijk, ik ben er mee geboren en weet niet anders. Dus de aandoening zelf met haar nukken (vaak pijn, kleine dingen kosten mij veel energie, dagje op stap geweest? 5 dagen bijkomen en rusten) heb ik voor mijn gevoel wel geaccepteerd. Maar de situatie waarin ik vaak zit "door" de aandoening niet.. denk ik. Mijn hele leven lang moet ik voor mijn gevoel incasseren en kan ik niet "mee" met de rest van de samenleving. Vroeger enorm veel gepest om het feit dat ik "iets" had. Ookal is er van de buitenkant niets zichtbaar van de aandoening. Mijn hele leven lang probeer ik zo normaal mogelijk te leven. Geen uitzondering te zijn. Dit gaat redelijk. Maar zo nu en dan wordt ik flink met mijn neus tegen de feiten gedrukt dát ik deze aandoening heb en er mijn hele leven mee zal moeten dealen. En ja, dat is pittig.
Mijn vriend weet in grove lijnen wat de aandoening betekend. Dat ik eerder moe ben, sneller pijn heb enzo. Maar volgens mij heeft hij zich nog nooit helemaal verdiept er in.
vrijdag 8 mei 2020 om 22:35
Wow hij heeft je al die tijd gedwongen om zo laat te gaan slapen!? Dat vind ik net zo slecht als dat jij hem dwingt om eerder te gaan. Dat moet een zware tijd geweest zijn.Jorunn13 schreef: ↑06-05-2020 23:20Ik heb me al 2 jaar aangepast aan ZIJN ritme met laat naar bed gaan. Resultaat is dat ik er als een brak bij loop. En nee, dat is niet leuk. En met laat naar bed gaan bedoel ik rond 00.30 en 1.30 uur terwijl sochtends de wekker al weer gaat om 7.30 uur.
Al zo lang geef ik aan dat ik het niet trek. En er wordt geen rekening mee gehouden, is dat zo eerlijk?