Relaties
alle pijlers
Contact met oma
donderdag 19 mei 2022 om 20:26
Sinds enkele jaren heb ik minimaal contact met mijn moeder. Het breekpunt kwam toen ik hulp zocht bij mijn depressie en ik me realiseerde dat ik in mijn jeugd emotioneel verwaarloosd werd. De patronen die toen ontstaan zijn spelen nog steeds in de dynamiek tussen mij en haar, waardoor het mij niet lukt om op een gezond volwassen manier omgang met haar te hebben. Sinds het contact grotendeels verbroken is gaat het met mij een stuk beter.
Ik heb echter twee jonge kinderen die wel een goede band met haar hebben. Ik heb contact tussen hen en oma nooit in de weg gestaan. Ik heb oma altijd uitgenodigd op verjaardagen, en ze mogen wanneer ze willen met oma bellen of appen en ze mogen haar ook zien als ze dat willen.
Mijn moeder zegt dat zij dit niet kan. Ze wil alleen omgang met mijn kinderen als ik onze relatie wil herstellen. Dit wil zeggen dat ik mij net als vroeger ondergeschikt maak aan haar en naar haar pijpen dans. Hier pas ik voor, en dus hebben we een impasse bereikt.
Hoe ver zouden jullie gaan om je kinderen een oma te gunnen?
Ik voel me ontzettend schuldig naar mijn kinderen dat ik het niet 'gewoon' goed kan maken met hun oma, en ik voel me schuldig naar mijn moeder dat ik me niet 'gewoon' over onze moeilijkheden heen kan zetten. Stel ik mij aan, en zou ik meer moeten doen om mijn kinderen hun oma terug te geven?
Ik heb echter twee jonge kinderen die wel een goede band met haar hebben. Ik heb contact tussen hen en oma nooit in de weg gestaan. Ik heb oma altijd uitgenodigd op verjaardagen, en ze mogen wanneer ze willen met oma bellen of appen en ze mogen haar ook zien als ze dat willen.
Mijn moeder zegt dat zij dit niet kan. Ze wil alleen omgang met mijn kinderen als ik onze relatie wil herstellen. Dit wil zeggen dat ik mij net als vroeger ondergeschikt maak aan haar en naar haar pijpen dans. Hier pas ik voor, en dus hebben we een impasse bereikt.
Hoe ver zouden jullie gaan om je kinderen een oma te gunnen?
Ik voel me ontzettend schuldig naar mijn kinderen dat ik het niet 'gewoon' goed kan maken met hun oma, en ik voel me schuldig naar mijn moeder dat ik me niet 'gewoon' over onze moeilijkheden heen kan zetten. Stel ik mij aan, en zou ik meer moeten doen om mijn kinderen hun oma terug te geven?
zaterdag 21 mei 2022 om 13:15
Ze geeft geen grens aan. Ze manipuleert.kers schreef: ↑21-05-2022 12:58ze accepteert het wel, volgens mij...
ze zegt: ik kan geen contact met je kinderen onderhouden als het met jou minimaal is.
Zoal ik dit lees geeft ze haar grens aan, ze zegt niet: ik wil dat jij weer contact met mij opbouwt, toch?
(ecuus als ik iets gemist heb, heb niet alle posts gelezen)
Fijn dat je goede hulp hebt bij verwerking. niks erger dan er dan niet met iemand over kunnen spreken, weet ik helaas maar al te goed.
zaterdag 21 mei 2022 om 13:29
Manipuleren an sich is geen schande. We manipuleren allemaal. We trekken ons beste pak aan bij een sollicitatie en zeggen soms dingen om een ander gunstig te stemmen en als we ons in een hoek gedreven voelen, heeft iedereen ook vast wel eens iets gezegd in de hoop een ander te beinvloeden qua uitkomst.
Dus misschien manipuleert ze, misschien niet. Maar dan kan to nog zelf kiezen hoe ze daar mee om wil gaan en of ze daar gevoelig voor is. En vergeet niet dat er weinig zo kwetsbaar is als een relatie willen (of niet willen) met mensen die belangrijk voor je zijn. Dat geldt voor to, maar dat geldt ongetwijfeld ook voor de moeder. Gelukkig is to in de positie dat ze schema therapie heeft en daarin waarschijnlijk 10 stappen verder is dan haar moeder. To heeft pijn, maar haar moeder ongetwijfeld ook. Die moeder heeft alleen de inzichten niet die to wel heeft en is daardoor overgeleverd aan haar eigen zeer beperkte copingsmechanismen.
Dus misschien manipuleert ze, misschien niet. Maar dan kan to nog zelf kiezen hoe ze daar mee om wil gaan en of ze daar gevoelig voor is. En vergeet niet dat er weinig zo kwetsbaar is als een relatie willen (of niet willen) met mensen die belangrijk voor je zijn. Dat geldt voor to, maar dat geldt ongetwijfeld ook voor de moeder. Gelukkig is to in de positie dat ze schema therapie heeft en daarin waarschijnlijk 10 stappen verder is dan haar moeder. To heeft pijn, maar haar moeder ongetwijfeld ook. Die moeder heeft alleen de inzichten niet die to wel heeft en is daardoor overgeleverd aan haar eigen zeer beperkte copingsmechanismen.
zaterdag 21 mei 2022 om 13:44
Dat kan, dat ze haar grens aangeeft, maar dan snap ik niet dat ze daar mij de schuld van geeft, boos is, tegen mijn kind liegt dat mama heeft besloten dat ze geen contact meer hebben en tegen mij zegt dat ik een slechte moeder ben voor mijn kinderen omdat ze door mij geen contact meer met ze kan hebben.kers schreef: ↑21-05-2022 12:58ze accepteert het wel, volgens mij...
ze zegt: ik kan geen contact met je kinderen onderhouden als het met jou minimaal is.
Zoal ik dit lees geeft ze haar grens aan, ze zegt niet: ik wil dat jij weer contact met mij opbouwt, toch?
(ecuus als ik iets gemist heb, heb niet alle posts gelezen)
Fijn dat je goede hulp hebt bij verwerking. niks erger dan er dan niet met iemand over kunnen spreken, weet ik helaas maar al te goed.
zaterdag 21 mei 2022 om 13:59
Iemand die jou mishandeld heeft, heeft toch helemaal niet het recht om alleen te zijn met kinderen, je weet toch wat voor kwaad ze kan doen, ik snap dat niet hoor en nu stookt ze je kids tegen je op.Juliëtte schreef: ↑21-05-2022 13:44Dat kan, dat ze haar grens aangeeft, maar dan snap ik niet dat ze daar mij de schuld van geeft, boos is, tegen mijn kind liegt dat mama heeft besloten dat ze geen contact meer hebben en tegen mij zegt dat ik een slechte moeder ben voor mijn kinderen omdat ze door mij geen contact meer met ze kan hebben.
Ik zou het contact helemaal verbreken voor die kinderen ook psychisch in de knoop komen.
zaterdag 21 mei 2022 om 14:01
Ik vind het sterk van je dat je het probleem dat jij hebt met je moeder niet tussen haar en jouw kinderen wilde laten staan. Als je moeder een beetje normaal was, zou ze jou daar dankbaar voor zijn, maar zij stelt nu zelf een voorwaarde waardoor zij geen contact meer met haar kleinkinderen kan hebben? 
zaterdag 21 mei 2022 om 14:01
Omdat ze manipuleert en geen grens aangeeft. Ze wil haar zin en als ze dat niet krijgt geeft ze jou een trap na over de ruggen van jouw kinderen. Zodoende probeert ze als nog haar zin te krijgen.Juliëtte schreef: ↑21-05-2022 13:44Dat kan, dat ze haar grens aangeeft, maar dan snap ik niet dat ze daar mij de schuld van geeft, boos is, tegen mijn kind liegt dat mama heeft besloten dat ze geen contact meer hebben en tegen mij zegt dat ik een slechte moeder ben voor mijn kinderen omdat ze door mij geen contact meer met ze kan hebben.
zaterdag 21 mei 2022 om 14:12
Vanuit haar perspectief is dat waarschijnlijk waar.Juliëtte schreef: ↑21-05-2022 13:44Dat kan, dat ze haar grens aangeeft, maar dan snap ik niet dat ze daar mij de schuld van geeft, boos is, tegen mijn kind liegt dat mama heeft besloten dat ze geen contact meer hebben en tegen mij zegt dat ik een slechte moeder ben voor mijn kinderen omdat ze door mij geen contact meer met ze kan hebben.
Zij geeft haar kaders aan “geen omgang met jou is te pijnlijk als ik de kleinkinderen zie”
Jij kiest (even voor de duidelijkheid: dat is je goedrecht!) ervoor die voorwaarde niet te willen inwilligen.
Haar conclusie: door jouw besluit is grootoudercontact onmogelijk.
Ik zou trouwens ook verscheurd worden als mijn kind geen normaal contact meer met mij zou willen. En elke keer dat ik haar of hem zou zien zou me waarschijnlijk enorm veel pijn doen. Ik schat de kans dat ik dan ooit aangeef dat niet langer te trekken ook best hoog in.
Je bent trouwens geen slechte moeder als jij jezelf en in het verlengde daarvan je kinderen bepaalde contacten ontneemt of bespaart.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 21 mei 2022 om 14:18
Ja ik ook, daarom verwaarloos ik ze nu ook niet. Maakt ze kans iets groter dat ze later contact houden.feow schreef: ↑21-05-2022 14:12Vanuit haar perspectief is dat waarschijnlijk waar.
Zij geeft haar kaders aan “geen omgang met jou is te pijnlijk als ik de kleinkinderen zie”
Jij kiest (even voor de duidelijkheid: dat is je goedrecht!) ervoor die voorwaarde niet te willen inwilligen.
Haar conclusie: door jouw besluit is grootoudercontact onmogelijk.
Ik zou trouwens ook verscheurd worden als mijn kind geen normaal contact meer met mij zou willen. En elke keer dat ik haar of hem zou zien zou me waarschijnlijk enorm veel pijn doen. Ik schat de kans dat ik dan ooit aangeef dat niet langer te trekken ook best hoog in.
Je bent trouwens geen slechte moeder als jij jezelf en in het verlengde daarvan je kinderen bepaalde contacten ontneemt of bespaart.
zaterdag 21 mei 2022 om 14:19
Het is sociaal niet geaccepteerd om hardop te zeggen dat je moeder geen goede moeder is. Terwijl dat puur statistiek is, er zijn slechte mensen, dus ook slechte mensen die toevallig moeder zijn.
Nou is het vaak zo dat de wereld niet zwart-wit is, maar soms is hij dat wel bijna. Juist ook door dwingende, aangeleerde sociale constructen blijven mensen bepaald gedrag te lang accepteren. "Het is toch je moeder, he."
Nou is het vaak zo dat de wereld niet zwart-wit is, maar soms is hij dat wel bijna. Juist ook door dwingende, aangeleerde sociale constructen blijven mensen bepaald gedrag te lang accepteren. "Het is toch je moeder, he."
zaterdag 21 mei 2022 om 14:22
Ik ga er van uit dat die kans sowieso heel groot is.
Jij weet waarschijnlijk uit eigen ervaring heel goed dat kinderen niet zomaar contact verbreken.
Er is écht geen reden om jezelf daarvoor te verantwoorden of te (laten) beschuldigen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 21 mei 2022 om 14:26
Eens.cuculuscanorus schreef: ↑21-05-2022 14:19Het is sociaal niet geaccepteerd om hardop te zeggen dat je moeder geen goede moeder is. Terwijl dat puur statistiek is, er zijn slechte mensen, dus ook slechte mensen die toevallig moeder zijn.
Nou is het vaak zo dat de wereld niet zwart-wit is, maar soms is hij dat wel bijna. Juist ook door dwingende, aangeleerde sociale constructen blijven mensen bepaald gedrag te lang accepteren. "Het is toch je moeder, he."
zaterdag 21 mei 2022 om 15:48
Ik reageer maar niet meer op het weerwoord van BGB. Als je je dat echt niet kunt indenken, dan ben ik heel blij voor je dat je dit nooit hebt meegemaakt.LuciFee2022 schreef: ↑21-05-2022 11:26Blijkbaar is dat allemaal heel moeilijk te begrijpen. Heel irritant.
zondag 22 mei 2022 om 18:57
Wow, heel herkenbaar.Juliëtte schreef: ↑20-05-2022 19:32Inmiddels is de situatie vanmorgen enorm geëscaleerd. Toen ik in een gesprek nogmaals aangaf dat brengen tot de voordeur het enige was wat ze nog van mij zou kunnen verwachten gaf ze aan contact met de kinderen dan te pijnlijk te vinden.
De soep werd dus wel zo heet gegeten als hij werd opgediend. Zo koos ervoor de kinderen dan niet meer te zien, uit zelfbehoud zegt ze. Prima wat mij betreft.
Vervolgens heeft ze mijn dochter van 10 een berichtje gestuurd dat ze ze niet meer mag zien van mama, en dat dit zo pijnlijk is voor oma, maar als mama dat zo wil dan is dat zo schreef ze.
Dit vind ik zo ontzettend lelijk en manipulatief dat ik nu zeker weet dat het goed is haar uit het leven van mijn dochters te weren. Het id gewoon niet waar. Ze had ze wel mogen zien, maar het moest weer onder haar voorwaarden gebeuren.
Ik weet ook niet hoe ze het dan voor zich zag. Alsof ik gezellig bij haar op de bank zijn gaan zitten..
De dag na ons huwelijk zat ik nog zo op een roze wolk dat ik dacht dat ik mss te hard was voor mijn ma en ik belde haar. Dat was in een periode dat ik het contact minimaal hield. Ik kreeg de reactie dat ze ons huwelijk ondergaan had, zoals van haar verwacht werd. En vervolgens de maanden nadien altijd maar oprakelen dat mijn oom zich niet geamuseerd had en het geen goed trouwfeest vond. We hadden één en ander moeten aanpassen door coronabeperkingen.
Maanden nadien (ik beperkte het contact terug) heeft ze me gebeld terwijl zoon en ik in de auto zaten en heeft zodanig gestookt dat onze zoon begon te huilen (ja, ze wist dat zoon haar kon horen). En dan was het van ik wil het goedmaken maar mama wil dat niet.
Mocht je het je afvragen, ja, ik heb nog contact maar ben op een punt gekomen dat ik wacht op een reden om haar de toegang tot ons huis te ontzeggen. Probleem is dat zowel mijn man als mijn schoonouders het probleem niet zien en vinden dat ik het allemaal maar moet laten passeren. Dus ik zal sowieso de schuldige zijn.
Ik heb de rest van het topic nog niet gelezen maar in jouw geval zou ik haar lekker in haar sop laten gaarkoken. Dit is puur je kinderen tegen je opzetten. Ik zou zelfs zwaar overwegen om haar nummer te blokkeren op je kinderen hun gsm, mocht je dat nog niet gedaan hebben.
Ik ben het levende bewijs dat je niet moet drinken om onnozel te doen.
maandag 23 mei 2022 om 10:39
Ik denk dat het soms pijnlijk, maar goed is als er geen contact is.
Mijn vriendin is slachtoffer van de scheiding van haar ouders, waardoor ze haar vader al jaren niet ziet.
Volgens haar vader hoeft ze alleen maar "sorry" te zeggen. Ik zal niet uitwijden waar die sorry over moet gaan, echter is het iets waar zij al kind van 17 niks mee te maken had, en dus ook geen verontschuldigingen voor aan hoeft te bieden.
Een poos geleden nog een keer toenadering gezocht, aangezien wij toendertijd ons eerste kindje verwachtte. Helaas was zijn standpunt niet gewijzigd.
Nu is de deur dicht, en blijft dicht. Hij heeft zijn kansen gehad en niet gepakt.
Vriendin heeft er wel vrede mee, echter blijft het niet leuk dat ons kind maar 1 opa heeft. Die zal daar ooit ook vragen over gaan stellen, tegen die tijd eens bekijken hoe we daar op gaan antwoorden.
Mijn vriendin is slachtoffer van de scheiding van haar ouders, waardoor ze haar vader al jaren niet ziet.
Volgens haar vader hoeft ze alleen maar "sorry" te zeggen. Ik zal niet uitwijden waar die sorry over moet gaan, echter is het iets waar zij al kind van 17 niks mee te maken had, en dus ook geen verontschuldigingen voor aan hoeft te bieden.
Een poos geleden nog een keer toenadering gezocht, aangezien wij toendertijd ons eerste kindje verwachtte. Helaas was zijn standpunt niet gewijzigd.
Nu is de deur dicht, en blijft dicht. Hij heeft zijn kansen gehad en niet gepakt.
Vriendin heeft er wel vrede mee, echter blijft het niet leuk dat ons kind maar 1 opa heeft. Die zal daar ooit ook vragen over gaan stellen, tegen die tijd eens bekijken hoe we daar op gaan antwoorden.