Relaties
alle pijlers
Date verteld over mijn ADD
woensdag 26 augustus 2020 om 17:00
Hoi iedereen,
Laatst heb ik een date gehad met een man die ik heel erg leuk vond/vind. Toen we elkaar leerde kennen was er zo'n goede klik en aantrekkingskracht.. Tot onze date. Het ging allemaal goed en was heel gezellig, totdat ik ineens begon te vertellen over dat ik ADD heb (het kwam ineens ter sprake). Hij vroeg wat dat precies inhield, dus begon ik het uit te leggen. Ineens merk ik dat hij zeer kortaf is en op WhatsApp eigenlijk niets meer zegt. Heel eerlijk gezegd doet dit me best pijn en merk dat hij daarvoor echt steeds het initiatief nam om met me te praten en wat af te spreken.. Misschien vindt hij me nu 'raar'.. Maarja wat is 'normaal'??! Spijt dat ik veel te open ben geweest over mezelf. Hoe kunnen jullie iemand vergeten waar je gevoelens voor hebt?
Bedankt alvast voor de reacties.
Groetjes
Laatst heb ik een date gehad met een man die ik heel erg leuk vond/vind. Toen we elkaar leerde kennen was er zo'n goede klik en aantrekkingskracht.. Tot onze date. Het ging allemaal goed en was heel gezellig, totdat ik ineens begon te vertellen over dat ik ADD heb (het kwam ineens ter sprake). Hij vroeg wat dat precies inhield, dus begon ik het uit te leggen. Ineens merk ik dat hij zeer kortaf is en op WhatsApp eigenlijk niets meer zegt. Heel eerlijk gezegd doet dit me best pijn en merk dat hij daarvoor echt steeds het initiatief nam om met me te praten en wat af te spreken.. Misschien vindt hij me nu 'raar'.. Maarja wat is 'normaal'??! Spijt dat ik veel te open ben geweest over mezelf. Hoe kunnen jullie iemand vergeten waar je gevoelens voor hebt?
Bedankt alvast voor de reacties.
Groetjes
donderdag 27 augustus 2020 om 06:52
Dit dus.
Ja precies als hij haar op een serieuze manier haar leuk vond, moet dit niets uitmaken. Anders leek het toch alsof ze een schop na kreeg. Stel als ze hem pas na meerdere dates over haar ADD vertelde.
donderdag 27 augustus 2020 om 08:36
Waarom mag je geen zin hebben met iemand die een handicap/afwijking/stoornis of chronische ziekte heeft? Het is lullig als je er één hebt (ik heb zelf ook een chronische ziekte) maar dat verplicht niemand om een relatie met je te willen. Persoonlijk zou ik ook liever iemand willen die dat niet heeft.
donderdag 27 augustus 2020 om 08:40
Een variatie? Bedoel je een variant?MisterHansome schreef: ↑27-08-2020 08:32ADD is zeker geen autisme. Ik zie ADD hooguit als een variatie. In de goede omgeving kan het een kracht zijn. Als iemand het contact af houdt enkel en alleen om een diagnose is die persoon het niet waard.
Het is gewoon wat anders. Er kan overlap in zitten, dat is alles.
donderdag 27 augustus 2020 om 09:46
Dat klopt inderdaad.vivautrecht85 schreef: ↑27-08-2020 08:40Een variatie? Bedoel je een variant?
Het is gewoon wat anders. Er kan overlap in zitten, dat is alles.
donderdag 27 augustus 2020 om 09:47
Dat heb ik ook wel een klein beetje.Geronimo2 schreef: ↑27-08-2020 08:36Waarom mag je geen zin hebben met iemand die een handicap/afwijking/stoornis of chronische ziekte heeft? Het is lullig als je er één hebt (ik heb zelf ook een chronische ziekte) maar dat verplicht niemand om een relatie met je te willen. Persoonlijk zou ik ook liever iemand willen die dat niet heeft.
Toch wil ik niet bij voorbaat iemand gelijk helemaal afwijzen vanwege een stoornis oid.
Ook omdat ik hier zelf over mee kan praten.
donderdag 27 augustus 2020 om 09:48
Dat vroeg ik me ook al af
donderdag 27 augustus 2020 om 09:56
Ik bedoel. Ik zie ADD niet als een ziekte of stoornis. Dus eerder als een persoonstype. Er zit overlap tussen ASS en ADD. Zeker. Maar ook erg grote verschillen.vivautrecht85 schreef: ↑27-08-2020 08:40Een variatie? Bedoel je een variant?
Het is gewoon wat anders. Er kan overlap in zitten, dat is alles.
donderdag 27 augustus 2020 om 10:39
O joh, ik dacht altijd dat ad(h)d een “variant” in het autisme spectrum was. Zelf ben ik er na die relatie lang geleden ver van weg gebleven en dus geen expert.MisterHansome schreef: ↑27-08-2020 08:32ADD is zeker geen autisme. Ik zie ADD hooguit als een variatie. In de goede omgeving kan het een kracht zijn. Als iemand het contact af houdt enkel en alleen om een diagnose is die persoon het niet waard.
Excuus!
donderdag 27 augustus 2020 om 10:57
Ik vind de ADD-opmerking tijdens een date nogal een dooddoener. Je kunt er weinig conclusies aan verbinden, het zegt gewoon niet zoveel over jou als mens. ADD komt in vele verschijningsvormen, de een heeft er meer last van dan de ander, en sommige mensen - zoals ik - hebben er nauwelijks (meer) last van, omdat ze hebben geleerd ermee om te gaan.
Ik heb twee kinderen met ADD, maar ik geloof niet dat ik dat ooit tegen iemand heb gezegd. Ook over mezelf zeg ik het nooit. Omdat ik het een dooddoener vind, zoals ik al zei, en met zo'n opmerking wek je de indruk dat het kennelijk een enorm probleem voor je is. In dat geval zou ik er iets aan doen, ofwel medicatie (heeft bij mij en mijn kinderen niet gewerkt, veel te heftig), ofwel gedragsaanpassingen in de vorm van beter leren organiseren, gestructureerder leven, jezelf leren kennen en rekening houden met je valkuilen.
Wat ik tijdens een date veel eerder zou zeggen, is dat ik iemand ben die graag in kleine gezelschappen verkeert, omdat grote groepen mensen me minder goed bevallen. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ik beschouw het als een persoonlijkheidskenmerk, en het is geen probleem, want ik ken mezelf en houd er rekening mee.
Ik zou tijdens een date ook zeggen dat ik creatief ben en origineel kan denken, dat ik me heel goed kan toeleggen op een opdracht en daar heel geconcentreerd aan kan werken, en dat ik daardoor iemand ben met grote passies in mijn leven - dingen die ik heel toegewijd en gepassioneerd doe. En dat ik het fijn vind om alleen te zijn, niet full time, maar toch wel een paar uur per dag. Omdat ik rustig wil nadenken, reflecteren, bezinnen enzovoort. Dat heb ik nodig om gelukkig te zijn. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ook dit beschouw ik als een persoonlijkheidskenmerk, het is eigenlijk eerder een goede eigenschap dan een slechte.
Ik zou ook kunnen zeggen dat ik vrij chaotisch ben, maar dat ik heb geleerd mijn leven 'klein' te houden, overzichtelijk, waardoor ik tegenwoordig eigenlijk een groot gevoel van controle en grip heb en het chaotische me niet langer, zoals vroeger, in de weg zit.
Als je de ADD-diagnose (die niet zoveel zegt over jou persoonlijk) gewoon beschouwt als een deel van jezelf, iets met veel voordelen en wat nadelen, kun je veel meer van jezelf laten zien aan een date dan wanneer je zo'n etiket op tafel legt, bij wijze van spreken, en verwacht dat hij er een mening over heeft. (Sowieso denken de meeste mensen bij ADD aan hyperactiviteit, dus ik zou de hele term vergeten en gewoon kijken naar wie JIJ bent).
Ik heb twee kinderen met ADD, maar ik geloof niet dat ik dat ooit tegen iemand heb gezegd. Ook over mezelf zeg ik het nooit. Omdat ik het een dooddoener vind, zoals ik al zei, en met zo'n opmerking wek je de indruk dat het kennelijk een enorm probleem voor je is. In dat geval zou ik er iets aan doen, ofwel medicatie (heeft bij mij en mijn kinderen niet gewerkt, veel te heftig), ofwel gedragsaanpassingen in de vorm van beter leren organiseren, gestructureerder leven, jezelf leren kennen en rekening houden met je valkuilen.
Wat ik tijdens een date veel eerder zou zeggen, is dat ik iemand ben die graag in kleine gezelschappen verkeert, omdat grote groepen mensen me minder goed bevallen. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ik beschouw het als een persoonlijkheidskenmerk, en het is geen probleem, want ik ken mezelf en houd er rekening mee.
Ik zou tijdens een date ook zeggen dat ik creatief ben en origineel kan denken, dat ik me heel goed kan toeleggen op een opdracht en daar heel geconcentreerd aan kan werken, en dat ik daardoor iemand ben met grote passies in mijn leven - dingen die ik heel toegewijd en gepassioneerd doe. En dat ik het fijn vind om alleen te zijn, niet full time, maar toch wel een paar uur per dag. Omdat ik rustig wil nadenken, reflecteren, bezinnen enzovoort. Dat heb ik nodig om gelukkig te zijn. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ook dit beschouw ik als een persoonlijkheidskenmerk, het is eigenlijk eerder een goede eigenschap dan een slechte.
Ik zou ook kunnen zeggen dat ik vrij chaotisch ben, maar dat ik heb geleerd mijn leven 'klein' te houden, overzichtelijk, waardoor ik tegenwoordig eigenlijk een groot gevoel van controle en grip heb en het chaotische me niet langer, zoals vroeger, in de weg zit.
Als je de ADD-diagnose (die niet zoveel zegt over jou persoonlijk) gewoon beschouwt als een deel van jezelf, iets met veel voordelen en wat nadelen, kun je veel meer van jezelf laten zien aan een date dan wanneer je zo'n etiket op tafel legt, bij wijze van spreken, en verwacht dat hij er een mening over heeft. (Sowieso denken de meeste mensen bij ADD aan hyperactiviteit, dus ik zou de hele term vergeten en gewoon kijken naar wie JIJ bent).
donderdag 27 augustus 2020 om 11:12
Heel erg mooi verwoord. Ik heb zelf ook zo'n diagnose. Ik zie het meer als gebruiksaanwijzing. Niemand ook die mij gedachten kan volgen. Ik ben altijd 5 stappen vooruit en hyperempatisch. Heeft dus zeker zijn voordelen.samarinde schreef: ↑27-08-2020 10:57Ik vind de ADD-opmerking tijdens een date nogal een dooddoener. Je kunt er weinig conclusies aan verbinden, het zegt gewoon niet zoveel over jou als mens. ADD komt in vele verschijningsvormen, de een heeft er meer last van dan de ander, en sommige mensen - zoals ik - hebben er nauwelijks (meer) last van, omdat ze hebben geleerd ermee om te gaan.
Ik heb twee kinderen met ADD, maar ik geloof niet dat ik dat ooit tegen iemand heb gezegd. Ook over mezelf zeg ik het nooit. Omdat ik het een dooddoener vind, zoals ik al zei, en met zo'n opmerking wek je de indruk dat het kennelijk een enorm probleem voor je is. In dat geval zou ik er iets aan doen, ofwel medicatie (heeft bij mij en mijn kinderen niet gewerkt, veel te heftig), ofwel gedragsaanpassingen in de vorm van beter leren organiseren, gestructureerder leven, jezelf leren kennen en rekening houden met je valkuilen.
Wat ik tijdens een date veel eerder zou zeggen, is dat ik iemand ben die graag in kleine gezelschappen verkeert, omdat grote groepen mensen me minder goed bevallen. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ik beschouw het als een persoonlijkheidskenmerk, en het is geen probleem, want ik ken mezelf en houd er rekening mee.
Ik zou tijdens een date ook zeggen dat ik creatief ben en origineel kan denken, dat ik me heel goed kan toeleggen op een opdracht en daar heel geconcentreerd aan kan werken, en dat ik daardoor iemand ben met grote passies in mijn leven - dingen die ik heel toegewijd en gepassioneerd doe. En dat ik het fijn vind om alleen te zijn, niet full time, maar toch wel een paar uur per dag. Omdat ik rustig wil nadenken, reflecteren, bezinnen enzovoort. Dat heb ik nodig om gelukkig te zijn. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ook dit beschouw ik als een persoonlijkheidskenmerk, het is eigenlijk eerder een goede eigenschap dan een slechte.
Ik zou ook kunnen zeggen dat ik vrij chaotisch ben, maar dat ik heb geleerd mijn leven 'klein' te houden, overzichtelijk, waardoor ik tegenwoordig eigenlijk een groot gevoel van controle en grip heb en het chaotische me niet langer, zoals vroeger, in de weg zit.
Als je de ADD-diagnose (die niet zoveel zegt over jou persoonlijk) gewoon beschouwt als een deel van jezelf, iets met veel voordelen en wat nadelen, kun je veel meer van jezelf laten zien aan een date dan wanneer je zo'n etiket op tafel legt, bij wijze van spreken, en verwacht dat hij er een mening over heeft. (Sowieso denken de meeste mensen bij ADD aan hyperactiviteit, dus ik zou de hele term vergeten en gewoon kijken naar wie JIJ bent).
donderdag 27 augustus 2020 om 11:13
Ik zou dan weer moe worden van zulke uitgebreide zelf-analyses van degene met wie ik date.samarinde schreef: ↑27-08-2020 10:57Ik vind de ADD-opmerking tijdens een date nogal een dooddoener. Je kunt er weinig conclusies aan verbinden, het zegt gewoon niet zoveel over jou als mens. ADD komt in vele verschijningsvormen, de een heeft er meer last van dan de ander, en sommige mensen - zoals ik - hebben er nauwelijks (meer) last van, omdat ze hebben geleerd ermee om te gaan.
Ik heb twee kinderen met ADD, maar ik geloof niet dat ik dat ooit tegen iemand heb gezegd. Ook over mezelf zeg ik het nooit. Omdat ik het een dooddoener vind, zoals ik al zei, en met zo'n opmerking wek je de indruk dat het kennelijk een enorm probleem voor je is. In dat geval zou ik er iets aan doen, ofwel medicatie (heeft bij mij en mijn kinderen niet gewerkt, veel te heftig), ofwel gedragsaanpassingen in de vorm van beter leren organiseren, gestructureerder leven, jezelf leren kennen en rekening houden met je valkuilen.
Wat ik tijdens een date veel eerder zou zeggen, is dat ik iemand ben die graag in kleine gezelschappen verkeert, omdat grote groepen mensen me minder goed bevallen. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ik beschouw het als een persoonlijkheidskenmerk, en het is geen probleem, want ik ken mezelf en houd er rekening mee.
Ik zou tijdens een date ook zeggen dat ik creatief ben en origineel kan denken, dat ik me heel goed kan toeleggen op een opdracht en daar heel geconcentreerd aan kan werken, en dat ik daardoor iemand ben met grote passies in mijn leven - dingen die ik heel toegewijd en gepassioneerd doe. En dat ik het fijn vind om alleen te zijn, niet full time, maar toch wel een paar uur per dag. Omdat ik rustig wil nadenken, reflecteren, bezinnen enzovoort. Dat heb ik nodig om gelukkig te zijn. Komt dat door ADD? Ja, vast wel, maar ook dit beschouw ik als een persoonlijkheidskenmerk, het is eigenlijk eerder een goede eigenschap dan een slechte.
Ik zou ook kunnen zeggen dat ik vrij chaotisch ben, maar dat ik heb geleerd mijn leven 'klein' te houden, overzichtelijk, waardoor ik tegenwoordig eigenlijk een groot gevoel van controle en grip heb en het chaotische me niet langer, zoals vroeger, in de weg zit.
Als je de ADD-diagnose (die niet zoveel zegt over jou persoonlijk) gewoon beschouwt als een deel van jezelf, iets met veel voordelen en wat nadelen, kun je veel meer van jezelf laten zien aan een date dan wanneer je zo'n etiket op tafel legt, bij wijze van spreken, en verwacht dat hij er een mening over heeft. (Sowieso denken de meeste mensen bij ADD aan hyperactiviteit, dus ik zou de hele term vergeten en gewoon kijken naar wie JIJ bent).
Maar zo zie je maar weer, TS, zoveel mensen zoveel wensen. Next!
donderdag 27 augustus 2020 om 13:49
Dan weet je meteen dat jij niet bij een ADD-er past. Goed om te weten, toch?vivautrecht85 schreef: ↑27-08-2020 11:13Ik zou dan weer moe worden van zulke uitgebreide zelf-analyses van degene met wie ik date.
Maar zo zie je maar weer, TS, zoveel mensen zoveel wensen. Next!
donderdag 27 augustus 2020 om 15:23
Jeetje wat een gebrek aan kennis zeg....MisterHansome schreef: ↑27-08-2020 09:56Ik bedoel. Ik zie ADD niet als een ziekte of stoornis. Dus eerder als een persoonstype. Er zit overlap tussen ASS en ADD. Zeker. Maar ook erg grote verschillen.
Een persoonstype hahahahaha...
Verdiep je eens echt in zaken voor je roeptoetert, met name in het neurologische stuk.
Wellicht bedoel je het allemaal mild en aardig maar je praat echt onzin.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
donderdag 27 augustus 2020 om 15:33
Nee, dat is typerend voor mensen met zelfkennis en een zekere mate van intelligentie, al hoef je dat soort analyses natuurlijk niet op een eerste date te delen. Liever niet, zelfs.vivautrecht85 schreef: ↑27-08-2020 15:07Ja, is dat typerend voor ADD-ers, zichzelf uitgebreid analyseren?
donderdag 27 augustus 2020 om 15:40
Zou je kunnen uitleggen hoe jij het dan ziet? Ik heb zelf ADD, net als twee van mijn kinderen (schreef ik al), maar ik beschouw het ook als een persoonlijkheidskenmerk en niet als een stoornis in de zin van een problematische handicap. Er zijn natuurlijk gradaties, en dan zijn er nog de mensen die ermee hebben (moeten) leren leven, zoals ik, want in mijn jeugd bestond ADD nog niet en werd je gewoon 'dromerig' genoemd op elk schoolrapport. Dus dan is het lastig om er nu een stoornis in te zien. Maar misschien bagatelliseer ik ADD teveel en heeft TO een goede reden om erover te beginnen op een eerste date, geen idee.sprokkelientje schreef: ↑27-08-2020 15:23Jeetje wat een gebrek aan kennis zeg....
Een persoonstype hahahahaha...
Verdiep je eens echt in zaken voor je roeptoetert, met name in het neurologische stuk.
Wellicht bedoel je het allemaal mild en aardig maar je praat echt onzin.
donderdag 27 augustus 2020 om 15:46
Ik denk dat het niet zozeer gaat over of je iets als problematisch beschouwt, maar dat de wetenschap het als een neurobiologische stoornis ziet. Degene op werk gereageerd, deed het mijns inziens een beetje voorkomen dat het maar net is hoe je het interpreteert terwijl het gewook wetenschap is.samarinde schreef: ↑27-08-2020 15:40Zou je kunnen uitleggen hoe jij het dan ziet? Ik heb zelf ADD, net als twee van mijn kinderen (schreef ik al), maar ik beschouw het ook als een persoonlijkheidskenmerk en niet als een stoornis in de zin van een problematische handicap. Er zijn natuurlijk gradaties, en dan zijn er nog de mensen die ermee hebben (moeten) leren leven, zoals ik, want in mijn jeugd bestond ADD nog niet en werd je gewoon 'dromerig' genoemd op elk schoolrapport. Dus dan is het lastig om er nu een stoornis in te zien. Maar misschien bagatelliseer ik ADD teveel en heeft TO een goede reden om erover te beginnen op een eerste date, geen idee.
donderdag 27 augustus 2020 om 15:50
Oke, dan snap ik niet helemaal waar je op baseert dat het niet bij mij zou passen..
donderdag 27 augustus 2020 om 16:01
+1vivautrecht85 schreef: ↑27-08-2020 11:13Ik zou dan weer moe worden van zulke uitgebreide zelf-analyses van degene met wie ik date.
