Date verteld over mijn ADD

samarinde schreef: ↑

28-08-2020 16:26

Ja! Het scheelt natuurlijk dat er in mijn jeugd niets (?) bekend was over ADD, je was gewoon een dromer en een beetje 'vaag', wat mensen wel leuk vonden, dus ik begreep pas toen mijn kinderen door hun mentor op ADD werden gewezen dat er blijkbaar een naam voor was. Toen de psychiater van mijn kinderen tegen mij zei dat de kans heel groot was dat ik het ook had - en inderdaad, dat was zo - begreep ik ineens dat mijn eigen vader óók ADD had gehad. Hij heeft een prachtige carrière gehad en enorm veel bereikt, ondanks zijn 'stoornis', en dat heeft natuurlijk mijn beeld beïnvloed. Je moet iets harder vechten, misschien, en je moet echt leren hoe je in elkaar zit (toch wel anders dan de gemiddelde mens), maar het is precies zoals jij zegt: iedereen heeft wel iets. Dat geloof ik écht, en eerlijk gezegd lijkt het me veel lastiger om een zwartkijker te zijn (geen stoornis), of een zeurpiet (geen stoornis), dan om ADD te hebben en gewoon op je eigen manier je dromen na te jagen.

sprokkelientje schreef: ↑

28-08-2020 16:00

Ik ken heel veel mensen die het zwaar hebben met hun ADD/ADHD, ik ken ook zat mensen die dat niet hebben of een die tegen dingen aanlopen maar er anders mee omgaan.
Mijn beste vriend heeft ADHD maar gebruikt geen medicatie, is heel erg gedisciplineerd en sport zich tig slagen in de rondte wat bij hem de nodige onrust naar de achtergrond doet verdwijnen zo ook de nodige stoffen aanmaakt.

Ik zelf gebruik wel medicatie en voor mij is het een zegen (kortwerkende ritalin),als ik mijn leven vergelijk met 10 jaar geleden en de manier waardoor ik mede daardoor anders met dingen om kan gaan, dingen die eerder niet lukte, maar nu wel.
Ik vind medicatie dus geen pleister maar een hechting. En ja ik accepteer mijn brein, mijn stoornis en hoe ik zelf ben, maar ik zal ook moeten meedraaien in een maatschappij die (helaas en soms ook gelukkig) nog altijd uitgaat van het gemiddelde. Daar kan ik als individu niets aan veranderen, wat ik wel kan is het voor mezelf wat draaglijker maken om mee te kunnen draaien, uiteraard tot op zekere hoogte en voor mij zijn dat pillen, CGT (inmiddels afgerond) en er inderdaad vaak keihard om lachen.

MisterHansome schreef: ↑

28-08-2020 21:49

Ik wil de mensen met een “ diagnose “
Een hart onder de riem steken.
De definitie van “ziekte” vanuit de medische visie is bepaald door de DSM. Kijk daar eens naar. Dat is eigenlijk meer een hele beperkte benadering.
Als je nu een persoon bent met een afwijkend wat excentriek persoonsprofiel is de maatschappij dat geneigd te zien als stoornis. Dat gebeurt ook met ADD. En ADHD. Uiteindelijk betreft het slechts een statistische afkap op cijfers. Dus als je net wat meer afwijkt dan gemiddeld heb je een stoornis of ben je ziek. Tegen die onmenselijke benadering van alles dat wat anders is verzet ik mij.

MisterHansome schreef: ↑

28-08-2020 21:49

Ik wil de mensen met een “ diagnose “
Een hart onder de riem steken.
De definitie van “ziekte” vanuit de medische visie is bepaald door de DSM. Kijk daar eens naar. Dat is eigenlijk meer een hele beperkte benadering.
Als je nu een persoon bent met een afwijkend wat excentriek persoonsprofiel is de maatschappij dat geneigd te zien als stoornis. Dat gebeurt ook met ADD. En ADHD. Uiteindelijk betreft het slechts een statistische afkap op cijfers. Dus als je net wat meer afwijkt dan gemiddeld heb je een stoornis of ben je ziek. Tegen die onmenselijke benadering van alles dat wat anders is verzet ik mij.

Whateffa schreef: ↑

28-08-2020 18:38

Mooi gezegd, zo ervaar ik het ook. Mijn wereld is zoveel beter geworden nu ik medicatie krijg. Ik ben sowieso een enorme doorzetter en kan mij heel erg goed concentreren als het echt moet, maar ik begreep nooit waarom ik in bepaalde zaken (wat de gemiddelde mens blijkbaar fluitend voor elkaar krijgt) zo slecht was. Ik voelde mij altijd dom (terwijl ik een universitaire opleiding met goede resultaten heb afgerond), nu niet meer omdat ik dat gevoel van 'dommigheid' en 'traagheid' eindelijk kan plaatsen. Ik ben nog steeds chaotisch, gelukkig helpt de medicatie mij erg goed en heb ik daarnaast in de loop van de jaren mij vaardigheden aangeleerd om de ergste chaos te compenseren. Maar het heeft helaas wel een negatief effect op mijn zelfbeeld gehad, aan de andere kant waardeer ik mijn opleiding des te meer. Studeren met ADD kan namelijk best lastig zijn.

On topic: ik vertel het wel eens aan mensen als ADD of ADHD ter sprake komt. Mij valt juist op dat ik geen tot weinig reacties krijg.

Geronimo2 schreef: ↑

28-08-2020 18:38

Mijn vader heeft Asperger en broertje ook, dat bestond ook nog niet en beide gestudeerd en carrière, weliswaar met strubbelingen maar dat hadden ze in iedere situatie gehad.