Een soort midlife

8102 schreef: ↑

08-04-2018 09:25

Wat een gezeik over leestekens terwijl iedereen begrijpt wat er staat.

Knap hoor.

Knap dat je zo slecht begrijpt wat er wel gezegd wordt

Bas37 schreef: ↑

08-04-2018 17:10

Heb geen zin in een te hoge restschuld als ik er nu mee stop dan werk ik helemaal voor jan lul in een k#t baan dus dan nog maar even 2 jaar wachten en tot die tijd lekker sporten maar en zo dan ben ik 40 kan het nieuwe leven beginnen

En je vriendin weet dat ze dan wordt ingeruild?

Mijn hemel ik hoop toch dat ze iets eerder ziet wat voor een weggewaaid dakraam je bent

pip-321 schreef: ↑

08-04-2018 16:26

To is niet eens in staat een punt achter een zin te zetten, laat staan achter zijn relatie.

Ja hoor lijkt op een midlife crisis en wat voor een haha nee hoor grapje, ik weet waar je in zit ik ervaar het nu ook of al langer zelfs eigenlijk en is zeker niet leuk veel twijfels niet goed in je vel enz.....
Maar ja zo is het leven nu eenmaal als je ouder word en je kan je leven van vroeger niet terug draaien en je moet gewoon werken als je dingen wilt en als je niet in de bijstand wilt.
Heb je dit soort dingen al besproken met je vrouw,(vriendin) wel doen hoor al is het maar om dingen te veranderen samen, en ga weer leuke dingen samen ondernemen, ga naar een sauna samen maak het samen leuk en ga ook dingen zelf ondernemen wat je erg leuk vind ga uit met je vrienden, maar let wel op wat je doet, geniet gewoon en ga kijken voor een andere baan, ik weet niet hoe oud je bent, maar doe het gewoon kijk rond misschien komt er wat wel wat op je pad wat je zegt ja dat had ik eerder willen doen.
En het is wel zo bij een ander is het altijd groener haha dus draai je leven om naar een andere wending ga ervoor en betrek je vrouw erbij misschien heeft ze ook zulke gevoelens weet jij veel. En maak goede afspraken wat kan en niet kan.
Maar ik geef nog een tip als je nog veel van je vrouw (vriendin) houdt denk aan je relatie ga geen rare dingen doen waar je later veel spijt van kan krijgen en ja dan zijn de problemen en je negatieve gevoel nog veel groter,

Veel sterkte ermee verder en geluk in je leven !!!

Koop een nieuwe fiets.

Denk dat in Noorwegen de bijstand hoger is dan hier.

Koekoek

Ik heb nog een doosje komma's te koop. Met korting bij grotere bestellingen.

parbleumondieu schreef: ↑

09-04-2018 19:32

Ik heb nog een doosje komma's te koop. Met korting bij grotere bestellingen.

Doe er dan ook nog een zakje punten bij, want die zijn ook hard nodig.

Kneus.

Bas37 schreef: ↑

09-04-2018 19:18

.... anders blijft het toch elke dag eten werken slapen en weer opstaan en dan begint het weer van voor af aan gelukkig ga ik met de trein dus geen file stress gelukkig maar veel mensen ervaren het leven als een sleur en werken misschien alleen voor de pot met goud ooit een afbetaald huis

Wow dat klinkt ook echt treurig als je zo in het leven staat.

Maar zo zie ik het leven niet.

Ik werk, hard ook nog eens.
Maar mijn baan is ontzettend leuk, en behalve de wekker om 7.30 kan ik er weinig negatiefs over vinden.

Daar verdien ik een lekker salaris mee.
Met dat salaris kan ik dingen doen die ik leuk vind
Mijn huis verbouwen, reizen, weekendjes weg, leuke spullen kopen, koken en eten met vrienden en ga zo maar door.

Heb altijd in de stad gewoond en vorig jaar zijn wij verhuisd naar het platteland.
Ons boerderijtje hadden we niet kunnen kopen als we niet een lekker bedrag hadden gespaard.

En daar ben ik trots op.
Trots dat we hebben kunnen sparen om een mooi doel te behalen.
Dat geeft voldoening.

We hebben iets bereikt samen.

Nu zijn we aan het sparen voor een mooie reis, en ook daar ben ik weer trots op als we zover zijn.

En al onze doelen behalen we....door te sparen
En om te sparen hebben we een baan nodig
Maar wel een baan waar we tijdens dat sparen wel heel veel voldoening uithalen.

Bas37 schreef: ↑

09-04-2018 19:18

Dankje maflodder denk dat veel mensen er last van hebben dat ze op een gegeven moment op een punt in hun leven zitten en dan zoiets hebben wil ik zo de komende 20 of 30 jaar door de meeste mensen werken alleen maar voor het geld een andere motivatie is er vaak niet en vaak vanaf een bepaalde leeftijd slaat de sleur toe of je moet wereldreiziger zijn van beroep en anders blijft het toch elke dag eten werken slapen en weer opstaan en dan begint het weer van voor af aan gelukkig ga ik met de trein dus geen file stress gelukkig maar veel mensen ervaren het leven als een sleur en werken misschien alleen voor de pot met goud ooit een afbetaald huis

Inderdaad. Sommige mensen werken alleen om te leven. Ook daar is niets mis mee. Als jij jouw leven buiten het werk ook saai vindt, zal je er zelf iets van moeten maken. Een ander doet dat niet voor je.

Wat wil je dan wat nu niet kan? Stappen? En wat bedoel je dat je vroeger alle kanten op kon? Wat zou je dan geworden zijn als je kon kiezen?

Bas37 schreef: ↑

10-04-2018 11:00

Summer niet iedereen kan manager worden of wat dan ook de meeste tevreden zijn toch vaak de hoge inkomens niet diegene die in een magazijn werken zoals ik en veel collega,s met me we zijn altijd weer blij als het weer tijd is haha

Wat doe je de rest van de dag? In het weekend? Heb je hobby's?

Bas37 schreef: ↑

10-04-2018 11:00

Summer niet iedereen kan manager worden of wat dan ook de meeste tevreden zijn toch vaak de hoge inkomens niet diegene die in een magazijn werken zoals ik en veel collega,s met me we zijn altijd weer blij als het weer tijd is haha

Als je daar niet wilt zijn zal je zelf moeten zorgen dat je hogerop komt.
Ze zullen nket vanzelf komen met een managers vacature.

Ik ben 20 jaar geleden ook onderaan een ladder ergens begonnen.

Zonder enige opleiding, want ik vond toen reizen belangrijker dan leren.

Maar gedurende de 20 jaar daarop alles vastgepakt wat er binnen mijn vakgebied aan trainingen, opleidingen, avondstudies te vinden was.
En ja dat was een grote investeringen, niet alleen financieel maar ook sociaal, maar het heeft me gebracht tot waar ik wilde zijn.

Bas,

Wanneer ga je nou met de komma's en punten aan de slag?
Je hebt het vaak genoeg als commentaar gehad.

Ik vind je vraag inhoudelijk interresant genoeg om op te reageren, maar je schrijfstijl, daar is bijna niet doorheen te komen.

Onbewust denk ik dan: niet gek dat deze man geen fatsoendelijke baan heeft. En als je ook nog praat zoals je schrijft al helemaal.

Bas37 schreef: ↑

11-04-2018 07:06

zimi dat je toen nog een heel leven voor je had nog een twintiger was

Je hebt nog wel even te gaan hoor.

en het bedrijf nog leuk was voor de overname ik thuis woonde

Had je echt nog bij mama thuis willen wonen op jouw leeftijd?

nog elk weekend stappen

Waarom kan dat nu niet? Zijn alle kroegen dicht? Organiseer je zelf ooit iets leuks?

geen relatie had

Dat deed je toch echt zelf. Of heeft ze een pistool op je hoofd gezet?

en nu sinds de overname in 2010 veel gezeur gehad 5 jaar lang op het werk en dat je zin om te werken is afgenomen je passief er van word dat je meer je tijd aan het uitzitten bent zeg maar en je dan ook aan je relatie gaat twijfelen en soms het liefst met alles wilt stoppen en never nooit meer voor een baas wilt werken

Dat heb je allemaal al gezegd. En nu?

Heb je iets gedaan om je situatie te verbeteren of wacht jij dat iemand anders je leven beter maakt?

Hoe denk je dat je single leven er uit zou zien? Zouden die vrienden van vroeger weer met je stappen of zijn die inmiddels ook wel gesetteld?

Waarom ga je niet op zoek naar een andere baan? Niemand verplicht jou toch om te blijven bij deze baas als het daar zo slecht is zoals je doet voorkomen?

Datzelfde geldt voor je relatie. Waarom blijf je bij haar als je zo ontevreden bent?
Ik begrijp niet dat je nooit op stap gaat nu je een relatie hebt. Is stappen alleen voor singles weggelegd?

Persoonlijk zou ik horendol worden van jouw passieve houding. Geluk heb je deels zelf ook in de hand hoor. Als jij denkt dat je blij wordt van een bijstandsuitkering, de hele dag op de bank hangen en niets van je leven maken, dan moet je zorgen dat je in de bijstand terecht komt.
Maar je kan ook je schouders eronder zetten, zoeken naar een andere baan en wat van je leven maken.

Misschien kloppen jouw redenaties niet helemaal, TO:
1-mijn relatie is saai >> een relatie hebben is saai >> ik kan beter single zijn
2-mijn werk deugt al 5 jaar niet >> werken is niet fijn >> ik kan beter helemaal niet werken
3-relatie is seksloos >> single=vrijheid >> veel (meer) kans op seks
4-relatie = niet meer kunnen stappen >> single = elk weekend op pad kunnen
5-relatie = moeten blijven werken waar ik zit, want vast aan hypotheek >.> single=vrijheid >> nergens aan vast en hoef ik ook niet te werken
6-relatie = geen nieuwe auto >> single + bijstand en zwart klussen wel?

1- ik zou zeggen: praat eens met het groeiende legertje vrijgezelle mannen die zelden een match krijgt op TInder, de "eisenlijstjes" van vrouwen die ze voor het uitzoeken hebben, en bedenk wat jij te bieden hebt dat zij niet hebben, zodat het gras voor jou groener zal zijn en jij de "perfect match" en Adonis bent waar die veeleisende(r), flitsende(r), levendige(r) en sexie(r) vrouwen (dan jouw vriendin) nou net zo op zitten te wachten.

Jij gaat niet alleen in dit opzicht ervan uit dat je er beter op zult worden, bedenk dat het ook (nóg) slechter kan worden dan je situatie van nu

2- Idem: deze baan bij dit bedrijf is al sinds de overname niet meer leuk.
Wil niet zeggen dat datzelfde werk bij andere bedrijven ook zo is, en dat dit je enige kans is, dus moet blijven vanwege je hypotheek, he?
Behalve hetzelfde werk bij een ander bedrijf kun je vast nog andere banen krijgen, waar je niet hoogopgeleid voor hoeft te zijn.
Denk aan bijv de beveiliging, krijg je misschien interne opleidingen, wellicht wat afwisselender en spannender werk , wisselende diensten en wie weet een autootje van de zaak om in rond te mogen rijden?!

Denk je nou echt dat niet werken en thuis zijn met bijstand + wat bijklussen (waar je nooit zeker van bent, hoe ouder je wordt dat je die klussen ook krijgt) je een flitsender leven bezorgt, en dat je dan genoeg geld hebt om een leuke(r) leven te leiden en dingen te kunnen doen die nu niet kunnen?

3-Zie hieroboven: wie zegt dat dat als single voor het oprapen ligt en je wél aan je trekken komt, ook op de langere termijn, ook al zou je niet eens kieskeurig zijn met wie en dus altijd érgens (uitgaansleven, online) altijd wel iémand op te pikken is die dat wil (en met jou wil)? Daar zal menigeen zich op verkeken hebben.

Dat niet alleen, maar beschouw je jezelf als een voor (andere?) vrouwen aantrekkelijke potentiele minnaar, jij weet ze te verleiden en wat zodanig lekkere seks is die jij te bieden hebt, dat ze terugkeren bij jou om dat vaker te willen?

Ligt het gebrek aan seks in jullie relatie wel helemaal bij je vriendin('s desinteresse in seks) of is seks met jóu misschien wel saai, voorspelbaar, teveel gericht op wat/ hoe jij dat wilt en daar uit haalt en wellicht niet erg bevredigend voor haar?
Ben je ook echt geinteresseerd in wat de ander opwindend en lekker vindt of vooral in wat je kunt "krijgen" aan seks (voor jouzelf bevredigende seks)?
Als je alleen nog maar/ voornamelijk kan denken aan wat jij allemaal tekortkomt (en behoefte aan hebt) op dat gebied is dat weinig uitnodigend voor welke nieuwe (seks)partner ook.
Heb jij zelf weleens eea ondernomen om je seksleven met je vriendin "op te leuken"?
Iets van variatie of je verdiepen in wat het evt voor haar (ook) minder sleur/saai maakt?

4- Ik ken veel stellen die samen of los van elkaar nog steeds regelmatig uitgaan, op allerlei leeftijden, alleen al om met meer mensen gezellig contact te hebben dan samen op de bank een filmpje te kijken.
Daarnaast zijn er nog andere mogelijkheden om los of samen te (blijven) doen, die singles ook doen: eigen sport(club), hobby, interesses, vrienden, mensen bij je thuis uitnodigen voor een borreltje of te komen eten, naar muziekconcerten of muziek/foodfestival in de buurt, naar het strand, of iets cultureels.
Wat hebben/doen jullie nog meer gemeenschappelijk dan een huis en bed delen?
Hoe gezellig, geinteresseerd en zorgzaam zijn jullie (nog) voor elkaar, behalve als huisgenoten?
Allerlei dingen waar je als single vrij in voelt kunnen vaak ook prima als stel of ieder voor zich een stukje eigen leven voor dingen die je niét gemeenschappelijk deelt.

5- Juist in je eentje heb je de volle verantwoordelijkheden en verplichtingen óók in je eentje!
Is het geen hypotheek meer, dan zul je toch ergens moeten wonen en een goedkope woning zien te krijgen,soms moet je meer dan 10 jaar ingeschreven staan voordat je zo'n woning ook krijgt, en zeker als je bijstand overweegt: dat "inkomen" gaat volledig op aan vaste lasten & verzekeringen, de overheid krijgt zeggenschap over je, houdt je in de gaten (wbt zwart werken), sollicitatieplicht, enz.
Die vrijheid die je als jongere had en nu verheerlijkt is dan net zo goed voorbij hoor!
Net als je gevoel voor eigenwaarde , die nu al niet zo florissant is, dan nog hard(er) achteruit keldert, omdat het dan helemaal overleven wordt en niet nuttig meer voelt, maatschappelijk en voor jezelf (en toekomstige evt partners) niet bepaald bijdraagt aan waar je jezelf meer waard om gaat vinden.

Je kunt nog zo'n geweldige persoonlijkheid zijn, dan nog is zegt het het nodige over jou als je het wel best vindt allemaal en zelfs uitkijkt naar geen rol van betekenis te hoeven en te denken dat je (itt andere mensen) eoa "recht" hebt op dat een leuk(er) leven (en seksleven) vanzelf bij jou aanklopt zonder dat dat positieve input, moeite of inspanning vergt van jezelf.

Keerzijde van die vrijheid is namelijk dat je er ook alleen voor staat als het gaat om de lasten en verantwoordelijkheden, en niemand anders dan jezelf de "schuld" (meer) kunt geven als het dan tegenvalt of "is dit nou alles" blijft.
Misschien is dat ook wel goed voor je om mee te maken, dan kijk je naar wat je nu "hebt" misschien nog weleens anders tegenaan (waarderender bijv, ipv dat het goede en fijne ervan nu vanzelfsprekend lijkt en je meer "verdient" dan dit leventje) en wordt het 100% je eigen aandeel/ invloed op wat voor leven je dan tegemoet gaat, en hoe fijn/ bevredigend dat zal zijn.

6- Ik denk dat de kans op een nieuwe auto juist veel kleiner wordt in de bijstand, al zou je het geld ervoor hebben, ik weet niet eens of dat mag en ze zullen zich afvragen hoe je dat dan kunt betalen, waar de meesten in die situatie al niet behoorlijk kunnen rondkomen als het om de basisbehoeften gaat?

Al met al lijk je vrijheid nu te overschatten omdat je denkt dat de relatie de oorzaak is dat je "vastzit" in een leventje wat sleur kent en saai is, en je het uitsluitend aangenamer en spannender kunt maken door wat (nu) lijkt te ontbreken: single zijn en de vrijheid om (dan pas) zelf eea te (kunnen) veranderen.
Dat kun je ook in en mét relatie, of verbiedt zij jou om te veranderen wat je er zelf aan kunt veranderen?

Enig idee wat zij misschien saai, onbevredigend, vervelend vindt of tekortkomt en wel anders zou willen aan jullie leven/relatie/jou?
Práten jullie ook over dit soort dingen of denk je dat jij alleen met dit soort gedachten rondloopt en zij alles prima vindt?
Of leveren jullie misschien alleen commentaar op wat je mist in elkaar/ het leven en die ander dus maar eens moet aanpakken/veranderen?

Als wat je mist zó'n centrale plaats gaat innemen dat dit al het andere gaat overheersen,en je niet(s) meer kunt zien wat er wel goed en fijn is (samen) dóe er dan iets aan, voor zover je daar zelf invloed op hebt.

Klagen terwijl je het zelf (ook, mede) houdt zoals het is, brengt je niet uit deze "stilstand", je zult zelf (ook) aktie moeten nemen.
Dat heeft niks met relatie of single zijn te maken: ook singles kunnen in sleur, stilstand, patronen, tegenslag en net zulke impassies raken. Dan heb je alleen jezelf (en hopelijk wat dierbaren) die aan de bel kan/kunnen trekken en je in beweging kan brengen.

Elke verandering, hoe klein ook, begint hoe dan ook bij jezelf, en hoeft niet zozeer ook verbetering te brengen, maar iig ánders, dus je uit die impasse halen waarin je je vast voelt zitten!
Dan ben je iig geen "slachtoffer" meer van je situatie, alleen kun je het dan niet meer op haar en vanalles buiten jezelf afschuiven. Dan heb je iig iets (zelf) geprobéérd en dat voelt vaak al zoveel fijner dan "genoegen moeten nemen met".

Best lastig soms, dat geldt denk ik voor iedereen wel, soms een hele uitdaging en worsteling en toch ga je je al zoveel beter voelen als je op eoa manier weer in jezelf (en eigen invloed) gaat geloven, dat je wél in staat bent om positieve wendingen eraan te geven en er meer van te maken dan "is dit nou alles?"
Die inhoud/ betekenis van jouw bestaan is toch echt wat je er zelf in stopt (weet ik uit eigen ondervinding)








3-