Ex-partner begint weer te donderen -- naamswijziging
woensdag 5 december 2018 om 14:20
Mijn kinderen hebben dezelfde achternaam als ik. Dat hebben we (mijn toenmalige partner en ik) besloten toen de kinderen geboren werden. We hadden toen een samenlevingscontract en droegen elk onze eigen geboorte-achternaam.
Zij overzag toen waarschijnlijk niet dat dit een levenslange beslissing is... of ze dacht dat wij samen zouden trouwen (en zij mijn achternaam ook zou krijgen)... ? Ik weet het niet, maar nu wij uit elkaar zijn, vind zij dat onze kinderen OOK haar achternaam moeten krijgen. Dus bijvoorbeeld "Jan [mijn-achternaam]-[haar-achternaam]". Noch mijn achternaam, noch die van haar worden met uitsterven bedreigd dus da's geen argument
Argument is "anders kunnen ze aan de naam niet zien dat ze ook van mij zijn" en "jullie heten allemaal [mijn-achternaam], ik voel me buitengesloten".
Ik voel daar helemaal niks voor.
Nu is het ook nog zo dat mijn kinderen de britse nationaliteit hebben (daar geboren, ex-partner is brits) en dat in engeland het relatief eenvoudig is om de achternaam te veranderen. Hier in Nederland kan het nauwelijk/niet (dus daar vertrouwde ik tot nu toe op), maar ze probeert het nu via een achterdeur.
Is het echt zo raar dat ik mijn poot stijf houd?
Helemaal geen trek in de zoveelste ruzie. Had echt gehoopt dat het, na alle perikelen van het uit elkaar gaan (huis, ouderschapsplan, etc) nu over zou zijn met alle gekissebis.
Iemand tips?
Zij overzag toen waarschijnlijk niet dat dit een levenslange beslissing is... of ze dacht dat wij samen zouden trouwen (en zij mijn achternaam ook zou krijgen)... ? Ik weet het niet, maar nu wij uit elkaar zijn, vind zij dat onze kinderen OOK haar achternaam moeten krijgen. Dus bijvoorbeeld "Jan [mijn-achternaam]-[haar-achternaam]". Noch mijn achternaam, noch die van haar worden met uitsterven bedreigd dus da's geen argument
Argument is "anders kunnen ze aan de naam niet zien dat ze ook van mij zijn" en "jullie heten allemaal [mijn-achternaam], ik voel me buitengesloten".
Ik voel daar helemaal niks voor.
Nu is het ook nog zo dat mijn kinderen de britse nationaliteit hebben (daar geboren, ex-partner is brits) en dat in engeland het relatief eenvoudig is om de achternaam te veranderen. Hier in Nederland kan het nauwelijk/niet (dus daar vertrouwde ik tot nu toe op), maar ze probeert het nu via een achterdeur.
Is het echt zo raar dat ik mijn poot stijf houd?
Helemaal geen trek in de zoveelste ruzie. Had echt gehoopt dat het, na alle perikelen van het uit elkaar gaan (huis, ouderschapsplan, etc) nu over zou zijn met alle gekissebis.
Iemand tips?
woensdag 5 december 2018 om 16:29
daddy_gijs schreef: ↑05-12-2018 16:26Dank voor de reacties. Nogal wat verdeelheid hier, waarvoor dank.
De kinderen (tweeling) zijn 7 jaar; die maakt het (nu) niet zoveel uit.
Wij wonen nu allemaal hier in Nederland en het ziet er niet naar uit dat mijn ex-partner en/of de kinderen naar de UK teruggaan om te wonen.
Zit er iets emotioneels achter? Ergens wel, ergens niet. Mijn ex-partner heeft haar voornaam en achternaam ooit in haar jeugd gewijzigd (zeg even van Marie naar Najia), toen naar de UK gegaan, daar getrouwd geweest, weer gescheiden en toen geprobeerd haar naam terug te wijzigen naar haar oorspronkelijke naam (dus weer van Najia naar Marie -- namen verzonnen ivm privacy).
In de UK staat/stond ze onder talloze naam-combinaties (met oorspronkelijke achternaam, met toenmalige man-achternaam, als Marie-Najia, als Najia...) om gek van te worden. Eenmaal hier in Nederland heb ik/we alles rechtgetrokken naar haar oorsponkelijke geboortenaam en oorspronkelijke achternaam.
Nu boos op haar? Nee, in tegendeel. Ik ben blij dat alles nu in redelijke harmonie gaat, met 50-50 co-ouderschap.
Alleen begrijp ik niet waarom ze nu dingen, die feitelijk okey zijn, weer wil veranderen.... waarom nu mijn jongens ook opzadelen met een naamswijziging? Waarom moeten mijn kinderen weer "iets aparts" ?
Het is geen vereffening van een emotionele rekening. Als de kinderen 90% bij haar waren en/of ik uit beeld, zou ik het begrijpen. Maar dat is niet zo.
Ik heb ook gezegd dat de kinderen, als ze dat later willen, het mogen wijzigen.
O lekker wispelturig gedoe. Ik zou het gewoon proberen bij 1 achternaam te houden.
woensdag 5 december 2018 om 16:31
Hahaha. Ik vind 'm leuk verzonnen....Nummer*Zoveel schreef: ↑05-12-2018 16:23Ik zou ex voorstellen dat zij dan gewoon zelf haar naam wijzigt. In de UK kan zij vrij simpel haar achternaam wijzigen in jouw achternaam of in een dubbele achternaam waarbij zij jouw naam aan de hare toevoegt, en dan heet zij ook hetzelfde als haar kinderen. Het bespaart gedoe bij de rechtbank, risico op afwijzing, en gedoe voor de kinderen.
woensdag 5 december 2018 om 16:31
Als moeder alleen met je kinderen reizen is best soms gedoe hoor. Hele rimram aan documenten moet ik meeslepen. Terwijl mijn ex met zijn nieuwe vriendin gewoon kan doorlopen want dezelfde achternaam en dan worden er geen vragen gesteld. Kan me voorstellen als ze vaak op en neer naar UK zou willen, dat ze van dat gedoe af zou willen ? Zit dit erachter ?
Ondanks dat: je naam is je naam en zou je alleen zelf moeten kunnen veranderen als je oud genoeg bent.
Ondanks dat: je naam is je naam en zou je alleen zelf moeten kunnen veranderen als je oud genoeg bent.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
woensdag 5 december 2018 om 16:32
belgali schreef: ↑05-12-2018 16:31Als moeder alleen met je kinderen reizen is best soms gedoe hoor. Hele rimram aan documenten moet ik meeslepen. Terwijl mijn ex met zijn nieuwe vriendin gewoon kan doorlopen want dezelfde achternaam en dan worden er geen vragen gesteld. Kan me voorstellen als ze vaak op en neer naar UK zou willen, dat ze van dat gedoe af zou willen ? Zit dit erachter ?
Ondanks dat: je naam is je naam en zou je alleen zelf moeten kunnen veranderen als je oud genoeg bent.
Ik ben laatst nog naar de UK geweest met mijn twee kinderen met en een buitenlands paspoort en een andere achternaam. Mocht zo doorrijden.
woensdag 5 december 2018 om 16:42
Als je geen ruzie of gekissebis wil waarom dan je poot stijf houden?
Het maakt voor jou toch ook niet uit welke naam er in hun paspoort staat.
Waarom is het zo belangrijk voor jou dat ze alleen jouw achternaam hebben, dat snap ik niet.
Als gescheiden vrouw met kinderen die de achternaam van hun vader hebben zie ik het probleem niet eerlijk gezegd.
De verstandhouding met je kinderen zal er niet onder lijden als je gewoon meewerkt, de kans dat er een rel van wordt gemaakt als je je poot stijf houdt is wel levensgroot aanwezig.
Mijn tip: niet je poot stijf houden maar je schouders ophalen en blij zijn dat je een goede omgangsregeling hebt, je kinderen regelmatig ziet.
Heel veel gescheiden ouders kunnen daar alleen maar van dromen.
Het maakt voor jou toch ook niet uit welke naam er in hun paspoort staat.
Waarom is het zo belangrijk voor jou dat ze alleen jouw achternaam hebben, dat snap ik niet.
Als gescheiden vrouw met kinderen die de achternaam van hun vader hebben zie ik het probleem niet eerlijk gezegd.
De verstandhouding met je kinderen zal er niet onder lijden als je gewoon meewerkt, de kans dat er een rel van wordt gemaakt als je je poot stijf houdt is wel levensgroot aanwezig.
Mijn tip: niet je poot stijf houden maar je schouders ophalen en blij zijn dat je een goede omgangsregeling hebt, je kinderen regelmatig ziet.
Heel veel gescheiden ouders kunnen daar alleen maar van dromen.
woensdag 5 december 2018 om 16:43
Dit is geen issue. Ten eerste omdat zij (bijna) nooit reist. Ten tweede omdat ze een geboortecertificaat van de kinderen bij het paspoort heeft en een briefje met een statement van mij dat ze onbeperkt met de kinderen mag reizen. Als er al om gevraagd wordt.... (wat tot nu toe alleen bij Schiphol gebeurd).
woensdag 5 december 2018 om 16:48
Wat een gezeik om niets. Dit geeft al aan dat ze niet verder gegaan is met haar leven. Buitengesloten? Ja, jullie horen toch niet bij mekaar als gezin. Nog nooit gehoord van een kind me dubbele achternamen. Die spoort niet. En ja als ze doorzet, laat het. Je kinderen leven en zijn gezond en dat is het belangrijkste. Wees nou de verstandigste en richt je op andere zaken. Zij is gewoon ongelukkig en dat laat ze nu zien door deze idiote actie.
De kinderen kunnen het later weer wijzigen als ze zelf willen.
De kinderen kunnen het later weer wijzigen als ze zelf willen.
woensdag 5 december 2018 om 16:55
MevrouwMikMak schreef: ↑05-12-2018 16:42Als je geen ruzie of gekissebis wil waarom dan je poot stijf houden?
Het maakt voor jou toch ook niet uit welke naam er in hun paspoort staat.
Waarom is het zo belangrijk voor jou dat ze alleen jouw achternaam hebben, dat snap ik niet.
Als gescheiden vrouw met kinderen die de achternaam van hun vader hebben zie ik het probleem niet eerlijk gezegd.
De verstandhouding met je kinderen zal er niet onder lijden als je gewoon meewerkt, de kans dat er een rel van wordt gemaakt als je je poot stijf houdt is wel levensgroot aanwezig.
Mijn tip: niet je poot stijf houden maar je schouders ophalen en blij zijn dat je een goede omgangsregeling hebt, je kinderen regelmatig ziet.
Heel veel gescheiden ouders kunnen daar alleen maar van dromen.
What's next? Ze wilde ook al haar vrij recente vriend mee naar rapportbesprekingen nemen, Waarom moet TO overal maar zijn schouders over ophalen?
woensdag 5 december 2018 om 16:57
Korte reactie:MevrouwMikMak schreef: ↑05-12-2018 16:42Als je geen ruzie of gekissebis wil waarom dan je poot stijf houden?
Het maakt voor jou toch ook niet uit welke naam er in hun paspoort staat.
Waarom is het zo belangrijk voor jou dat ze alleen jouw achternaam hebben, dat snap ik niet.
Waarom maakt het voor haar dan wel uit... welke naam er in het paspoort staat?
Waarom 'lokt' zij een kissebis uit ? Zij zou ook moeten kiezen voor de goede verstandhouding tot nu toe.
Als antwoord:
1) Omdat het nu al 7 jaar zo is... en goed werkt... en de kinderen overal staan ingeschreven als 'Jan [mijn-achternaam] en niet als 'Jan [mijn-achternaam]-[haar-achternaam].
2) Omdat ik vind dat ik toegeeflijk genoeg ben geweest in andere zaken, zoals financieel en verdeling en het voelt als langzaam opzoeken van de grenzen wat ze kan vragen.
3) Omdat er geen enkele andere nederlands-engelse jongen is, met een dubbele achternaam.
4) Omdat ik de argumentatie "dat zij of haar familie buitengesloten wordt" echt de grootste kul vind.
5) Omdat ik de argumentatie "het zijn ook mijn kinderen en dat kun je aan de naam niet zien", eigenlijk ook onzin vindt.
6) Bij de geboorte vond ze het geen enkel probleem dat de kinderen alleen mijn achternaam kregen... maar nu, omdat we uit elkaar zijn (?) moet het opeens anders... Of het moet anders omdat zij zich vergist heeft? We hadden nul discussie, zeven jaar geleden.
7) De gewoonte in Nederland is om de achternaam van de vader door te voeren naar de kinderen. Nu is dat voor discussie vatbaar; ik hoef niet aan een traditie te voldoen, maar zie ook niet in waarom mijn kinderen nu opeens anders-dan-de-regel moeten zijn.
Mijn zus, ook ongetrouwd, kiest ook voor de achternaam van haar vriend (en ik zie dat meestal zo...)
woensdag 5 december 2018 om 17:00
Ik ben het helemaal eens, behalve met die laatste reden. Dat is nl echt niet meer zo standaard.daddy_gijs schreef: ↑05-12-2018 16:57Korte reactie:
Waarom maakt het voor haar dan wel uit... welke naam er in het paspoort staat?
Waarom 'lokt' zij een kissebis uit ? Zij zou ook moeten kiezen voor de goede verstandhouding tot nu toe.
Als antwoord:
1) Omdat het nu al 7 jaar zo is... en goed werkt... en de kinderen overal staan ingeschreven als 'Jan [mijn-achternaam] en niet als 'Jan [mijn-achternaam]-[haar-achternaam].
2) Omdat ik vind dat ik toegeeflijk genoeg ben geweest in andere zaken, zoals financieel en verdeling en het voelt als langzaam opzoeken van de grenzen wat ze kan vragen.
3) Omdat er geen enkele andere nederlands-engelse jongen is, met een dubbele achternaam.
4) Omdat ik de argumentatie "dat zij of haar familie buitengesloten wordt" echt de grootste kul vind.
5) Omdat ik de argumentatie "het zijn ook mijn kinderen en dat kun je aan de naam niet zien", eigenlijk ook onzin vindt.
6) Bij de geboorte vond ze het geen enkel probleem dat de kinderen alleen mijn achternaam kregen... maar nu, omdat we uit elkaar zijn (?) moet het opeens anders... Of het moet anders omdat zij zich vergist heeft? We hadden nul discussie, zeven jaar geleden.
7) De gewoonte in Nederland is om de achternaam van de vader door te voeren naar de kinderen. Nu is dat voor discussie vatbaar; ik hoef niet aan een traditie te voldoen, maar zie ook niet in waarom mijn kinderen nu opeens anders-dan-de-regel moeten zijn.
Mijn zus, ook ongetrouwd, kiest ook voor de achternaam van haar vriend (en ik zie dat meestal zo...)
Maar goed, jullie kozen voor jouw achternaam toen jullie kinderen geboren werden. Klaar.
woensdag 5 december 2018 om 17:00
Dus eigenlijk doe je moeilijk om het moeilijk doen...daddy_gijs schreef: ↑05-12-2018 16:57Korte reactie:
Waarom maakt het voor haar dan wel uit... welke naam er in het paspoort staat?
Waarom 'lokt' zij een kissebis uit ? Zij zou ook moeten kiezen voor de goede verstandhouding tot nu toe.
Als antwoord:
1) Omdat het nu al 7 jaar zo is... en goed werkt... en de kinderen overal staan ingeschreven als 'Jan [mijn-achternaam] en niet als 'Jan [mijn-achternaam]-[haar-achternaam].
2) Omdat ik vind dat ik toegeeflijk genoeg ben geweest in andere zaken, zoals financieel en verdeling en het voelt als langzaam opzoeken van de grenzen wat ze kan vragen.
3) Omdat er geen enkele andere nederlands-engelse jongen is, met een dubbele achternaam.
4) Omdat ik de argumentatie "dat zij of haar familie buitengesloten wordt" echt de grootste kul vind.
5) Omdat ik de argumentatie "het zijn ook mijn kinderen en dat kun je aan de naam niet zien", eigenlijk ook onzin vindt.
6) Bij de geboorte vond ze het geen enkel probleem dat de kinderen alleen mijn achternaam kregen... maar nu, omdat we uit elkaar zijn (?) moet het opeens anders... Of het moet anders omdat zij zich vergist heeft? We hadden nul discussie, zeven jaar geleden.
7) De gewoonte in Nederland is om de achternaam van de vader door te voeren naar de kinderen. Nu is dat voor discussie vatbaar; ik hoef niet aan een traditie te voldoen, maar zie ook niet in waarom mijn kinderen nu opeens anders-dan-de-regel moeten zijn.
Mijn zus, ook ongetrouwd, kiest ook voor de achternaam van haar vriend (en ik zie dat meestal zo...)
woensdag 5 december 2018 om 17:03
Als to in NL woont en moeder+ kinderen in VK zie ik niet in waarom zij niet iemand mee kan nemen naar de rapportbesprekingen. Of dat nou buurvrouw of nieuwe vriend is.
woensdag 5 december 2018 om 17:05
Als vader en moeder samen gaan, waarom moet er dan een derde mee? Echt je reinste onzin.
Als moeder in de UK zou wonen en TO hier, dan snap ik wel dat je eventueel je nieuwe partner meeneemt. Niet als beide ouders gewoon gaan.
anoniem_353209 wijzigde dit bericht op 05-12-2018 17:07
17.27% gewijzigd
woensdag 5 december 2018 om 17:10
Dat zei je er niet bij.
Ik ging er vanuit dat ex + kinderen in het VK woonden omdat de kinderen daar zijn geboren en het daar wel makkelijk is de naam aan te passen.
Als de kinderen hier wonen, hoe wil ze dan de naam aanpassen? Dat gaat toch niet zomaar?
woensdag 5 december 2018 om 17:15
Je kan al heel lang ook de naam van de moeder kiezen. Dat vrouwen dat niet doen snap ik ook niks van. Eigen ouderwetsche keuze dus.
En dan voelt pa zich misschien buiten gesloten als hij net zo snel van de rel als zijn ex over niks.
woensdag 5 december 2018 om 17:19
TO had al geschreven dat ze allemaal in NL wonen
woensdag 5 december 2018 om 17:46
Lijkt me alleen maar goed, even een check of er geen ouder achterblijft die er niet mee akkoord is dat een kind mee de grens over gaat. Het is even een gedoe aan de grens, en het is ook niet waterdicht, maar de gevolgen van het helemaal níét controleren zijn vele malen erger.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
woensdag 5 december 2018 om 17:46
Tsja... ik vind het allemaal een storm in een glas water.
Omdat ik het zelf het allerbelangrijkste vind dat je een goede band met je kinderen houdt.
Overigens is het al een jaar of 25 zo dat je in Nederland zelf mag kiezen of je de naam van vader of moeder neemt, getrouwd of niet. Die wet ging voor mij te laat in, ik had ook liever gehad dat mijn kinderen mijn naam hadden; dat kon toen nog niet.
Maar ik merk er in de praktijk niks van, nooit zo geweest.
Snap dat argument van je ex ook niet, ik sloot dan feitelijk mezelf buiten want heb nooit de naam van mijn ex gebruikt
Ik vind het gewoon geen ruzie waard, en zou zeker de nu nog goede verstandhouding MET JE KINDEREN niet op het spel zetten voor zoiets onbelangrijks.
Je denkt of weet dat ex het doet om een relletje te schoppen, laat gaan.. voor een relletje of dikke ruzie zijn nog altijd twee mensen nodig.
Soms kan je beter op je tong bijten en incasseren JUIST als ex iets gevonden heeft om je te ergeren want dat is gelukt zo te lezen.
Ik lees geen enkele reden waarvan ik denk: door die naamswijziging veranderd er wezenlijk iets. Behalve dat je ex niet kan mopperen tegen je kinderen dat "pappa weer eens moeilijk doet, en nu is mamma heel verdrietig.."
Ik zou meebuigen, veel te bang dat het contact verslechterd.
Hoe onredelijk ook van je ex, dat ben ik met je eens; ze zeurt en zoekt wellicht gewoon ruzie. Ik lees ook geen enkel argument dat hout snijdt van je ex. Helemaal mee eens maar denk aan het contact met je kinderen: daar gaat het tenslotte om.
Als jij je teflonpak aantrekt en het langs je heen laat glijden houdt ze hopelijk een keer op met dergelijk gezeur.
Sterkte, ik snap je frustratie maar laat je niet meeslepen, uiteindelijk pluk je daar de vruchten van.
Als je er vol tegenin gaat moet je maar afwachten hoe het afloopt, sommige kinderen willen hun vader of moeder jarenlang helemaal niet meer zien, daarbij vergeleken is die naamswijziging peanuts wil ik er maar mee zeggen.
Omdat ik het zelf het allerbelangrijkste vind dat je een goede band met je kinderen houdt.
Overigens is het al een jaar of 25 zo dat je in Nederland zelf mag kiezen of je de naam van vader of moeder neemt, getrouwd of niet. Die wet ging voor mij te laat in, ik had ook liever gehad dat mijn kinderen mijn naam hadden; dat kon toen nog niet.
Maar ik merk er in de praktijk niks van, nooit zo geweest.
Snap dat argument van je ex ook niet, ik sloot dan feitelijk mezelf buiten want heb nooit de naam van mijn ex gebruikt
Ik vind het gewoon geen ruzie waard, en zou zeker de nu nog goede verstandhouding MET JE KINDEREN niet op het spel zetten voor zoiets onbelangrijks.
Je denkt of weet dat ex het doet om een relletje te schoppen, laat gaan.. voor een relletje of dikke ruzie zijn nog altijd twee mensen nodig.
Soms kan je beter op je tong bijten en incasseren JUIST als ex iets gevonden heeft om je te ergeren want dat is gelukt zo te lezen.
Ik lees geen enkele reden waarvan ik denk: door die naamswijziging veranderd er wezenlijk iets. Behalve dat je ex niet kan mopperen tegen je kinderen dat "pappa weer eens moeilijk doet, en nu is mamma heel verdrietig.."
Ik zou meebuigen, veel te bang dat het contact verslechterd.
Hoe onredelijk ook van je ex, dat ben ik met je eens; ze zeurt en zoekt wellicht gewoon ruzie. Ik lees ook geen enkel argument dat hout snijdt van je ex. Helemaal mee eens maar denk aan het contact met je kinderen: daar gaat het tenslotte om.
Als jij je teflonpak aantrekt en het langs je heen laat glijden houdt ze hopelijk een keer op met dergelijk gezeur.
Sterkte, ik snap je frustratie maar laat je niet meeslepen, uiteindelijk pluk je daar de vruchten van.
Als je er vol tegenin gaat moet je maar afwachten hoe het afloopt, sommige kinderen willen hun vader of moeder jarenlang helemaal niet meer zien, daarbij vergeleken is die naamswijziging peanuts wil ik er maar mee zeggen.