Relaties
alle pijlers
Financële ongelijkheid
maandag 9 september 2019 om 19:05
Hoi allemaal,
ik wil graag vragen of jullie objectief advies kunnen geven. Ik weet niet zeker meer of mijn standpunt gerechtvaardigd is en wat ik nou precies wil zelfs.
Ik zit in een situatie waarin ik eigenlijk supergelukkig ben. Ik heb een lieve vriend, drie gezonde kinderen en we wonen samen. Maar waar ik al maanden, bijna een jaar al, tegenaan loop en vriend en ik niet in uit komen, is hoe het bij ons geregeld is qua financiën.
Eigenlijk is er niets geregeld.
Feiten: ik werk 8 uur. Waarvan ik zwemles, kleding, schoenen, kapper, kinderfeestcadeautjes en boodschappen, rekeningen bv tandarts en overblijven, clubje oudste en mijn zorgpremie en benzine betaal. Dat is het gros. Met 8 uur per week red ik dit niet en sta ik geregeld honderden euro's rood.
Mijn oudste zoon is van een eerdere relatie, ik kreeg jaren geen kinderalimentatie, inmiddels 116 euro per maand. De kosten voor mijn oudste zijn volledig voor mij.
Ik betaal niet mee aan het koophuis van mijn vriend. Hij woonde eerder bij mij in mijn huurhuis waar hij af en toe boodschappen deed. En hij vond dit voldoende. Ik kon het toen financieel ook niet goed redden maar vooruit.
Waar ik tegenaan loop, is dat ik voor ons gezin boodschappen doe en zo een week werk voor de boodschappen (die 8 uur) en mijn geld op is. We hebben geen en/of rekening want dat vindt vriend niet nodig. Als het op is, is het op en leen ik wat van mijn moeder.
Mijn moeder is onze lieve gratis oppas, ze doet het graag maar past zo'n vier keer per week dagdelen op. Ik kan haar niets geven financieel.
Ook mijn vriend doet dat niet.
Dan is mijn vriend loonwerker en is vaak lang van huis, ook 's avonds en in het weekend en heb ik dus mijn moeder die op onze andere twee jongsten past, zij zijn één jaar. Ze verrijdt benzine hiervoor en ook dat kan ik niet vergoeden.
Ik heb geen inzicht in zijn financiën want hij zit in een maatschap met zijn ouders en de boekhouding is bij zijn ouders thuis.
Hij weet wel precies wat ik verdien en wat mijn kosten zijn.
Hij heeft het testamentair zo geregeld dat onze twee jongste kinderen zijn koophuis erven en dat als hem iets overkomt ik tot hun 21e het vruchtgebruik heb, hier betaal ik maandelijks premie voor. Mijn oudste doet niet mee en daar zal ik voor sparen (bijv. voor studie, hij is nu 7).
Maar vriend heeft straks de overwaarde en ik niets. Ik kan proberen meer werken en dán pas wil hij de kinderopvangkosten delen. En dat overweeg ik nu. Maar hij wil financieel alles gescheiden houden en zijn argument is dat ik gratis onderdak heb. Letterlijk die woorden. Maar dat ik mijn hele salaris aan boodschappen en de kinderen geef, lijkt hem niet te storen. Ik bouw niets op voor later. Eerst dacht ik, we doen het samen en doordat ik zo veel zorg voor de kinderen en al het geregel, school, clubjes, et cetera, ontlast ik hem want hij werkt erg veel uur en kan op stel en sprong vertrekken omdat ik thuis ben. Hier krijg ik echter niets voor terug.
Hij wil niets regelen verder financieel en spaardoelen die ik voorstel doet hij ook niet aan mee. Het geld wat hij verdient investeert hij in zijn bedrijf zegt hij. Dan least hij dure tractoren et cetera. Terwijl ik momenteel de overblijfrekening en de kapper voor de kinderen niet kan betalen.. En dan heb ik pech. Zijn argument is ook dat hij vaak voor 200 euro ong boodschappen doet. Maar ik voor meer, een gezin van vijf heeft meer nodig. Verder ben ik zelf 10 jaar niet op vakantie geweest, niet erg, maar ik dacht, als ik werk, nu we samenwonen, kan ik voor de extra's werken en kunnen we hiervan leuke dingen doen.
Hij zegt dat de meerwaarde van het huis voor hem is en dat begrijp ik, maar ik kan soms geen boodschappen genoeg halen, omdat ik bijvoorbeeld zwemles moet betalen. En dan heb ik gewoon echt een dichte deur bij hem.
Hij noemt me ondankbaar maar je moet toch voor elkaar zorgen? Hij kan gaan en staan waar hij wil met werk en ik vang alles maar op thuis.
Er is voor mij een enorme kloof bij ons ontstaan in het voor elkaar zorgdragen. Trouwen wil hij eventueel op huwelijkse voorwaarden wat ik best begrijp maar een en/of rekening is toch een begin? Zonder onze jongsten zou ik de hele week kunnen werken en ik zorg toch voor ook zijn kinderen?
Ik zou graag objectief advies wil, misschien is het verhaal warrig. Ik ben er ook zo moe van. Ik was net bij de supermarkt en ik nam de helft mee van wat nodig is omdat ik het gewoon niet heb en hij is laat thuis en eet elders. Begrijpen jullie mijn frustratie?
Wat moet ik hiermee of ben ik echt ondankbaar? Ik zou graag willen sparen...
ik wil graag vragen of jullie objectief advies kunnen geven. Ik weet niet zeker meer of mijn standpunt gerechtvaardigd is en wat ik nou precies wil zelfs.
Ik zit in een situatie waarin ik eigenlijk supergelukkig ben. Ik heb een lieve vriend, drie gezonde kinderen en we wonen samen. Maar waar ik al maanden, bijna een jaar al, tegenaan loop en vriend en ik niet in uit komen, is hoe het bij ons geregeld is qua financiën.
Eigenlijk is er niets geregeld.
Feiten: ik werk 8 uur. Waarvan ik zwemles, kleding, schoenen, kapper, kinderfeestcadeautjes en boodschappen, rekeningen bv tandarts en overblijven, clubje oudste en mijn zorgpremie en benzine betaal. Dat is het gros. Met 8 uur per week red ik dit niet en sta ik geregeld honderden euro's rood.
Mijn oudste zoon is van een eerdere relatie, ik kreeg jaren geen kinderalimentatie, inmiddels 116 euro per maand. De kosten voor mijn oudste zijn volledig voor mij.
Ik betaal niet mee aan het koophuis van mijn vriend. Hij woonde eerder bij mij in mijn huurhuis waar hij af en toe boodschappen deed. En hij vond dit voldoende. Ik kon het toen financieel ook niet goed redden maar vooruit.
Waar ik tegenaan loop, is dat ik voor ons gezin boodschappen doe en zo een week werk voor de boodschappen (die 8 uur) en mijn geld op is. We hebben geen en/of rekening want dat vindt vriend niet nodig. Als het op is, is het op en leen ik wat van mijn moeder.
Mijn moeder is onze lieve gratis oppas, ze doet het graag maar past zo'n vier keer per week dagdelen op. Ik kan haar niets geven financieel.
Ook mijn vriend doet dat niet.
Dan is mijn vriend loonwerker en is vaak lang van huis, ook 's avonds en in het weekend en heb ik dus mijn moeder die op onze andere twee jongsten past, zij zijn één jaar. Ze verrijdt benzine hiervoor en ook dat kan ik niet vergoeden.
Ik heb geen inzicht in zijn financiën want hij zit in een maatschap met zijn ouders en de boekhouding is bij zijn ouders thuis.
Hij weet wel precies wat ik verdien en wat mijn kosten zijn.
Hij heeft het testamentair zo geregeld dat onze twee jongste kinderen zijn koophuis erven en dat als hem iets overkomt ik tot hun 21e het vruchtgebruik heb, hier betaal ik maandelijks premie voor. Mijn oudste doet niet mee en daar zal ik voor sparen (bijv. voor studie, hij is nu 7).
Maar vriend heeft straks de overwaarde en ik niets. Ik kan proberen meer werken en dán pas wil hij de kinderopvangkosten delen. En dat overweeg ik nu. Maar hij wil financieel alles gescheiden houden en zijn argument is dat ik gratis onderdak heb. Letterlijk die woorden. Maar dat ik mijn hele salaris aan boodschappen en de kinderen geef, lijkt hem niet te storen. Ik bouw niets op voor later. Eerst dacht ik, we doen het samen en doordat ik zo veel zorg voor de kinderen en al het geregel, school, clubjes, et cetera, ontlast ik hem want hij werkt erg veel uur en kan op stel en sprong vertrekken omdat ik thuis ben. Hier krijg ik echter niets voor terug.
Hij wil niets regelen verder financieel en spaardoelen die ik voorstel doet hij ook niet aan mee. Het geld wat hij verdient investeert hij in zijn bedrijf zegt hij. Dan least hij dure tractoren et cetera. Terwijl ik momenteel de overblijfrekening en de kapper voor de kinderen niet kan betalen.. En dan heb ik pech. Zijn argument is ook dat hij vaak voor 200 euro ong boodschappen doet. Maar ik voor meer, een gezin van vijf heeft meer nodig. Verder ben ik zelf 10 jaar niet op vakantie geweest, niet erg, maar ik dacht, als ik werk, nu we samenwonen, kan ik voor de extra's werken en kunnen we hiervan leuke dingen doen.
Hij zegt dat de meerwaarde van het huis voor hem is en dat begrijp ik, maar ik kan soms geen boodschappen genoeg halen, omdat ik bijvoorbeeld zwemles moet betalen. En dan heb ik gewoon echt een dichte deur bij hem.
Hij noemt me ondankbaar maar je moet toch voor elkaar zorgen? Hij kan gaan en staan waar hij wil met werk en ik vang alles maar op thuis.
Er is voor mij een enorme kloof bij ons ontstaan in het voor elkaar zorgdragen. Trouwen wil hij eventueel op huwelijkse voorwaarden wat ik best begrijp maar een en/of rekening is toch een begin? Zonder onze jongsten zou ik de hele week kunnen werken en ik zorg toch voor ook zijn kinderen?
Ik zou graag objectief advies wil, misschien is het verhaal warrig. Ik ben er ook zo moe van. Ik was net bij de supermarkt en ik nam de helft mee van wat nodig is omdat ik het gewoon niet heb en hij is laat thuis en eet elders. Begrijpen jullie mijn frustratie?
Wat moet ik hiermee of ben ik echt ondankbaar? Ik zou graag willen sparen...
maandag 9 september 2019 om 20:09
1. Ga zelf meer werken (serieus 8 uurtjes? Dat werken de meeste 17 jarigen ook naast een school week)
2. Open een gezamenlijke rekening en stort daar allebei op (maak daar vaste afspraken over)
3. Ga samen zitten voor een kasboekje met alle uitgaven erin (dus van wc papier tot verzekeringen tot schoolbijdragen)
4. Kom eens voor jezelf op zeg. Jemig. Je laat je toch niet zo behandelen?
2. Open een gezamenlijke rekening en stort daar allebei op (maak daar vaste afspraken over)
3. Ga samen zitten voor een kasboekje met alle uitgaven erin (dus van wc papier tot verzekeringen tot schoolbijdragen)
4. Kom eens voor jezelf op zeg. Jemig. Je laat je toch niet zo behandelen?
maandag 9 september 2019 om 20:10
Wilde hij de kinderen wel?Vivianne800 schreef: ↑09-09-2019 20:00Daarbij zegt hij inderdaad wel eens dat we een samengesteld gezin zijn. Ik zie dat anders. Ik koos hem als partner uit zonder kinderen en toen kregen we er twee bij.
Daarbij wil ik ons zien als één gezin.
maandag 9 september 2019 om 20:10
Ik vind het ongelofelijk hoe sommige mensen, en met name vrouwen, zich zo ontzettend laten misbruiken door foute partners. Is het het gevolg van onze cultuur waar vrouwen toch altijd een “dienende en ondergeschikte” rol ingehamerd krijgen? Is het naïeve romantiek?
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
maandag 9 september 2019 om 20:12
Oké...
8 uur werken is geen hele week werken.
Hoe kan het dat je van 8 uurtjes werken zoveel dingen moet betalen? Natuurlijk ga je dan rood staan, waarom laat jouw vriend dat toe en waarom laat jij dit gebeuren? Hoezo past jouw moeder 4 dagdelen op als je maar 8 uurtjes werkt? Waarom leen jij geld van jouw moeder de vader van jouw kinderen geld heeft, wat júllie geld hoor te zijn. Dit is geen kinderrelatie, waar is de saamhorigheid?
Het lijkt erop dat jouw vriend wil dat jij meer gaat werken aangezien hij dan zegt dat hij dan de kinderopvangkosten mee gaat betalen, jij wil bij jouw kinderen blijven als ik het goed begrijp. Hij wil alles financieel gescheiden houden en zegt dan maar dat jij gratis onderdak hebt, klinkt best vernederend en eenzaam denk ik... Jij bent 10 jaar niet op vakantie geweest, hij wel? Ik snap dat jij moe bent en je bent zeer zeker niet ondankbaar jullie hebben blijkbaar allebei andere ideeen van reilen en zeilen. Maar dan nog vind ik dat hij egoïstisch bezig is en respectloos naar jou toe.
8 uur werken is geen hele week werken.
Hoe kan het dat je van 8 uurtjes werken zoveel dingen moet betalen? Natuurlijk ga je dan rood staan, waarom laat jouw vriend dat toe en waarom laat jij dit gebeuren? Hoezo past jouw moeder 4 dagdelen op als je maar 8 uurtjes werkt? Waarom leen jij geld van jouw moeder de vader van jouw kinderen geld heeft, wat júllie geld hoor te zijn. Dit is geen kinderrelatie, waar is de saamhorigheid?
Het lijkt erop dat jouw vriend wil dat jij meer gaat werken aangezien hij dan zegt dat hij dan de kinderopvangkosten mee gaat betalen, jij wil bij jouw kinderen blijven als ik het goed begrijp. Hij wil alles financieel gescheiden houden en zegt dan maar dat jij gratis onderdak hebt, klinkt best vernederend en eenzaam denk ik... Jij bent 10 jaar niet op vakantie geweest, hij wel? Ik snap dat jij moe bent en je bent zeer zeker niet ondankbaar jullie hebben blijkbaar allebei andere ideeen van reilen en zeilen. Maar dan nog vind ik dat hij egoïstisch bezig is en respectloos naar jou toe.
maandag 9 september 2019 om 20:13
Ik lees eigenlijk dat ze het samen wil doen. Moeten de salarissen en zorgtaken daarvoor precies gelijk zijn om van elkaars salaris te kunnen sparen? Dat doe je samen neem ik aan
maandag 9 september 2019 om 20:14
Ongeacht hoeveel TO wel of miet werkt is het toch van de zotte dat ze geen enkel inzicht heeft in de financiën van haar partner/ vader van haar kinderen, dat zij nergens recht op heeft en niets opbouwt als hij komt te overlijden of de relatie strandt en dat zij verantwoordelijk is voor de kosten van de boodschappen voor het hele gezin.
En dat haar moeder gratis moet oppassen omdat hij liever een tractor kwast dan geld uitgeeft aan kinderopvang?
En dat haar moeder gratis moet oppassen omdat hij liever een tractor kwast dan geld uitgeeft aan kinderopvang?
maandag 9 september 2019 om 20:14
Ook als jij fulltime zou werken en minder zou verdienen dan hij zou naar rato nog steeds eerlijker zijn. Ook zou hij dan de helft van het huishouden moeten doen of samen naar rato een hulp betalen die schoonmaakt.
Jij moet ook dan spaargeld apart kunnen houden om te sparen voor een eigen woning als dat nodig zou zijn in de toekomst. Je betaalt dan ook geen huur maar betaalt wel mee aan alle kosten behalve de aflossing en het WOZ gedeelte van de gemeentelijke lasten. Dat delen in de kosten van het huis kan ook naar rato jouw deel van de rente zijn maar wel met aftrek van zijn belastingaftrek (stel hij betaalt 400 euro rente en krijgt 100 euro terug dan is de rente 300 euro. Jij verdient bv 20% minder dan hij, dan betaal je ook aan die rente 20% minder dan jij.
Dat meebetalen aan de rente min renteaftrek en gemeente lasten en verzekering inboedel (opstal is voor hem alleen) kan je als huur zien. Dat kost jou veel minder dan als je zelf iets zou huren (of kopen) en daarom moet je de rest sparen voor evt later.
Jij moet ook dan spaargeld apart kunnen houden om te sparen voor een eigen woning als dat nodig zou zijn in de toekomst. Je betaalt dan ook geen huur maar betaalt wel mee aan alle kosten behalve de aflossing en het WOZ gedeelte van de gemeentelijke lasten. Dat delen in de kosten van het huis kan ook naar rato jouw deel van de rente zijn maar wel met aftrek van zijn belastingaftrek (stel hij betaalt 400 euro rente en krijgt 100 euro terug dan is de rente 300 euro. Jij verdient bv 20% minder dan hij, dan betaal je ook aan die rente 20% minder dan jij.
Dat meebetalen aan de rente min renteaftrek en gemeente lasten en verzekering inboedel (opstal is voor hem alleen) kan je als huur zien. Dat kost jou veel minder dan als je zelf iets zou huren (of kopen) en daarom moet je de rest sparen voor evt later.
maandag 9 september 2019 om 20:15
Ik vind vriend niet raar dat hij wil,dat zijn geld naar zijn kinderen gaat en niet naar het kind van To.
Ik vind de kinderen van mijn man aardig, maar bv. de erfenis ooit van mijn ouders gaat alleen naar mijn kinderen en niet naar de zijne.
Verder heeft het kind van To ook een vader en erft van hem, de 2 jongste hebben dat niet.
Ik vind de kinderen van mijn man aardig, maar bv. de erfenis ooit van mijn ouders gaat alleen naar mijn kinderen en niet naar de zijne.
Verder heeft het kind van To ook een vader en erft van hem, de 2 jongste hebben dat niet.
maandag 9 september 2019 om 20:15
Vivianne800 schreef: ↑09-09-2019 20:04@S-Meds, vriend spaart voor de jongsten wel op hun bankrekening en zij zullen later erven van hem plus grootouders (grondbezit dus geld genoeg) en mijn oudste wil ik ook gewoon een studie geven en misschien een start in zijn leven zelfs. Ik denk ook aan een fiets om naar de middelbare school te rijden straks.
Hoe kwam je er dan bij om 8 uur te gaan werken? Had je hier iets over afgesproken met je vriend?
maandag 9 september 2019 om 20:16
Hij wil dus niet samen doen. En TO heeft nergens in het proces van daten-samenwonen-zwanger worden-hij koopt een huis gecontroleerd of hij met haar op één lijn zat. TO heeft nergens in dat proces enige veiligheid ingebouwd voor zichzelf en haar eerste kind.
maandag 9 september 2019 om 20:17
Als jij meer gaat werken dan moet je huur aan hem betalen. Hij wordt dan jouw huurbaas. Wel lekker dat hij gratis bij jou mocht wonen. Oh en je moet meebetalen aan de kinderopvang. Misschien word je financiële situatie daardoor nog wel beroerder dan ie nu al is. Ik vind het een heftig verhaal TO. Hij groeit, jij krimpt. Wat een ongelijkheid.Vivianne800 schreef: ↑09-09-2019 19:58
Het is gewoon erg moeilijk om te voelen dat hij inderdaad niet samen een rekening wil waar we naar rato iets op storten. Hij zegt: ga maar 40 uur werken, dan delen we de opvangkosten en betaal je huur.
!! Terwijl ik denk: huur??? Dan straks mijn huur weg aan jouw bankrekening en jij de eventuele overwaarde en bezit nog steeds op papier. Ik zou als ik de helft betaal van de hypotheek misschien mede-eigenaar mogen worden zei hij.
maandag 9 september 2019 om 20:18
samen doen is niet 8 uur werken. Want met 8 uur werken bouw je niets voor jezelf op en dus is de situatie altijd ongelijk.
afspraken over hoe je het gaat doen en wat de positie is van de oudste tov de nieuwe kinderen spreek je af voordat je opnieuw gaat baren.
maandag 9 september 2019 om 20:20
Een IQ van 120 is leuk maar niet wanneer alles slechts in 1 hersencel zit.oudebaas schreef: ↑09-09-2019 20:10Ik vind het ongelofelijk hoe sommige mensen, en met name vrouwen, zich zo ontzettend laten misbruiken door foute partners. Is het het gevolg van onze cultuur waar vrouwen toch altijd een “dienende en ondergeschikte” rol ingehamerd krijgen? Is het naïeve romantiek?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 9 september 2019 om 20:22
Breng de tweeling naar zijn ouders (niet meer ophalen) en zoek een leuke baan voor meer uren en zeg dat ieder vanaf nu voor zijn eigen kinderen zorgt totdat er een eerlijke financiële verdeling is.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 9 september 2019 om 20:22
Ik zal proberen zo veel mogelijk vragen die er zijn te beantwoorden:
hij zegt bijv dat ik de kinderbijslag ontvang. Wat ik eigenlijk valide vindt als reden. Daar heeft hij toch wel een punt?
Hij verdient genoeg om geen kindgebonden budget te krijgen met mij. Dus daar voel ik me rot bij, wanneer hij zegt dat hij geen geld genoeg heeft voor dit of dat. Dan denk ik: ik wil inzicht, ik wil weten wat je verdient en dan kunnen we samen inzicht krijgen in alle lasten. We zijn toch een gezin?
Ja, ik voel me eenzaam. Eerst boos vaak, nu vooral eenzaam, daarom wilde ik hier een objectieve mening. Hij staat niet open voor een verdeling van de financiën en hij werkt zo ontzettend veel... ook onregelmatig waardoor ik ook geen afspraken zelf kan maken en veel thuis ben, voor de kinderen. Ik deel dit met sommigen privé maar ze zijn allemaal getrouwd of hebben gewoon een gezamenlijke rekening. Niemand zit in de situatie waar ik in zit.
Ik wil nu dus meer werken, kinderopvang en dan het rooien zelf. Maar ik wilde samen doelen, samen sparen, samen, samen...
En of hij leuk is, jawel. Hij maakt me aan het lachen en ik vind hem aantrekkelijk, lief in daden maar wat me zo verdrietig maakt zijn zijn uitspraken als in 'onderdak bieden' (alsof ik een asielhond ben..) en gratis internet, gratis g/w/l.
Het is zo dat ik niets mee betaal maar zonder mijn zorg thuis kon hij ook niet zo veel werken. Dus ja..En later heb ik geen pensioen zelf als ik zo door ga en hij zegt dan weer wel; we wonen toch samen dan.
Ik weet het ff niet meer. Maar meer werken is nu een prioriteit.
hij zegt bijv dat ik de kinderbijslag ontvang. Wat ik eigenlijk valide vindt als reden. Daar heeft hij toch wel een punt?
Hij verdient genoeg om geen kindgebonden budget te krijgen met mij. Dus daar voel ik me rot bij, wanneer hij zegt dat hij geen geld genoeg heeft voor dit of dat. Dan denk ik: ik wil inzicht, ik wil weten wat je verdient en dan kunnen we samen inzicht krijgen in alle lasten. We zijn toch een gezin?
Ja, ik voel me eenzaam. Eerst boos vaak, nu vooral eenzaam, daarom wilde ik hier een objectieve mening. Hij staat niet open voor een verdeling van de financiën en hij werkt zo ontzettend veel... ook onregelmatig waardoor ik ook geen afspraken zelf kan maken en veel thuis ben, voor de kinderen. Ik deel dit met sommigen privé maar ze zijn allemaal getrouwd of hebben gewoon een gezamenlijke rekening. Niemand zit in de situatie waar ik in zit.
Ik wil nu dus meer werken, kinderopvang en dan het rooien zelf. Maar ik wilde samen doelen, samen sparen, samen, samen...
En of hij leuk is, jawel. Hij maakt me aan het lachen en ik vind hem aantrekkelijk, lief in daden maar wat me zo verdrietig maakt zijn zijn uitspraken als in 'onderdak bieden' (alsof ik een asielhond ben..) en gratis internet, gratis g/w/l.
Het is zo dat ik niets mee betaal maar zonder mijn zorg thuis kon hij ook niet zo veel werken. Dus ja..En later heb ik geen pensioen zelf als ik zo door ga en hij zegt dan weer wel; we wonen toch samen dan.
Ik weet het ff niet meer. Maar meer werken is nu een prioriteit.