Financële ongelijkheid

Hoi allemaal,

ik wil graag vragen of jullie objectief advies kunnen geven. Ik weet niet zeker meer of mijn standpunt gerechtvaardigd is en wat ik nou precies wil zelfs.

Ik zit in een situatie waarin ik eigenlijk supergelukkig ben. Ik heb een lieve vriend, drie gezonde kinderen en we wonen samen. Maar waar ik al maanden, bijna een jaar al, tegenaan loop en vriend en ik niet in uit komen, is hoe het bij ons geregeld is qua financiën.
Eigenlijk is er niets geregeld.
Feiten: ik werk 8 uur. Waarvan ik zwemles, kleding, schoenen, kapper, kinderfeestcadeautjes en boodschappen, rekeningen bv tandarts en overblijven, clubje oudste en mijn zorgpremie en benzine betaal. Dat is het gros. Met 8 uur per week red ik dit niet en sta ik geregeld honderden euro's rood.
Mijn oudste zoon is van een eerdere relatie, ik kreeg jaren geen kinderalimentatie, inmiddels 116 euro per maand. De kosten voor mijn oudste zijn volledig voor mij.

Ik betaal niet mee aan het koophuis van mijn vriend. Hij woonde eerder bij mij in mijn huurhuis waar hij af en toe boodschappen deed. En hij vond dit voldoende. Ik kon het toen financieel ook niet goed redden maar vooruit.

Waar ik tegenaan loop, is dat ik voor ons gezin boodschappen doe en zo een week werk voor de boodschappen (die 8 uur) en mijn geld op is. We hebben geen en/of rekening want dat vindt vriend niet nodig. Als het op is, is het op en leen ik wat van mijn moeder.
Mijn moeder is onze lieve gratis oppas, ze doet het graag maar past zo'n vier keer per week dagdelen op. Ik kan haar niets geven financieel.
Ook mijn vriend doet dat niet.
Dan is mijn vriend loonwerker en is vaak lang van huis, ook 's avonds en in het weekend en heb ik dus mijn moeder die op onze andere twee jongsten past, zij zijn één jaar. Ze verrijdt benzine hiervoor en ook dat kan ik niet vergoeden.

Ik heb geen inzicht in zijn financiën want hij zit in een maatschap met zijn ouders en de boekhouding is bij zijn ouders thuis.
Hij weet wel precies wat ik verdien en wat mijn kosten zijn.

Hij heeft het testamentair zo geregeld dat onze twee jongste kinderen zijn koophuis erven en dat als hem iets overkomt ik tot hun 21e het vruchtgebruik heb, hier betaal ik maandelijks premie voor. Mijn oudste doet niet mee en daar zal ik voor sparen (bijv. voor studie, hij is nu 7).
Maar vriend heeft straks de overwaarde en ik niets. Ik kan proberen meer werken en dán pas wil hij de kinderopvangkosten delen. En dat overweeg ik nu. Maar hij wil financieel alles gescheiden houden en zijn argument is dat ik gratis onderdak heb. Letterlijk die woorden. Maar dat ik mijn hele salaris aan boodschappen en de kinderen geef, lijkt hem niet te storen. Ik bouw niets op voor later. Eerst dacht ik, we doen het samen en doordat ik zo veel zorg voor de kinderen en al het geregel, school, clubjes, et cetera, ontlast ik hem want hij werkt erg veel uur en kan op stel en sprong vertrekken omdat ik thuis ben. Hier krijg ik echter niets voor terug.

Hij wil niets regelen verder financieel en spaardoelen die ik voorstel doet hij ook niet aan mee. Het geld wat hij verdient investeert hij in zijn bedrijf zegt hij. Dan least hij dure tractoren et cetera. Terwijl ik momenteel de overblijfrekening en de kapper voor de kinderen niet kan betalen.. En dan heb ik pech. Zijn argument is ook dat hij vaak voor 200 euro ong boodschappen doet. Maar ik voor meer, een gezin van vijf heeft meer nodig. Verder ben ik zelf 10 jaar niet op vakantie geweest, niet erg, maar ik dacht, als ik werk, nu we samenwonen, kan ik voor de extra's werken en kunnen we hiervan leuke dingen doen.


Hij zegt dat de meerwaarde van het huis voor hem is en dat begrijp ik, maar ik kan soms geen boodschappen genoeg halen, omdat ik bijvoorbeeld zwemles moet betalen. En dan heb ik gewoon echt een dichte deur bij hem.

Hij noemt me ondankbaar maar je moet toch voor elkaar zorgen? Hij kan gaan en staan waar hij wil met werk en ik vang alles maar op thuis.
Er is voor mij een enorme kloof bij ons ontstaan in het voor elkaar zorgdragen. Trouwen wil hij eventueel op huwelijkse voorwaarden wat ik best begrijp maar een en/of rekening is toch een begin? Zonder onze jongsten zou ik de hele week kunnen werken en ik zorg toch voor ook zijn kinderen?

Ik zou graag objectief advies wil, misschien is het verhaal warrig. Ik ben er ook zo moe van. Ik was net bij de supermarkt en ik nam de helft mee van wat nodig is omdat ik het gewoon niet heb en hij is laat thuis en eet elders. Begrijpen jullie mijn frustratie?

Wat moet ik hiermee of ben ik echt ondankbaar? Ik zou graag willen sparen...

Wat veel reacties... ik laat ze nog beter op me inwerken. Maar eerst proberen al te reageren.

Ik heb geen auto, die leen ik van mijn moeder, de vier dagdelen is ook zwemles/club oudste/rijden naar vader oudste (een uur heen, 2x per maand) plus inderdaad drie dagdelen werken (deze zomer 12), worden nu weer twee. Meer uren zit er soms in, ligt aan de drukte maar de baan is sowieso tijdelijk, tot en met december.
Ik heb een goede opleiding gedaan en ben gezond en kan absoluut fulltime werken. Dus daar ben ik nu naar aan het kijken.

Verder ben ik geschokt. Stom, maar ik word telkens terechtgewezen zeg maar, alsof ik niet mág zeuren omdat we een groter huis bijvoorbeeld hebben dan ik eerst had. En hij koopt wel bijv. luiers, billendoekjes als hij boodschappen doet. Dus niets voor de kinderen is niet waar maar wel heel weinig gezien zijn inkomen en mijn inkomen.

Ik voel me gewoon gefrustreerd, het is echt wel een goede man maar hij heeft zijn leven lang voor zichzelf geleefd en soms wijt ik het daar aan. Dit probleem ziet hij dus als normaal blijkbaar en ik heb al zo veel geprobeerd uit te leggen.

Dat de oudste wordt buitengesloten wil ik absoluut verzwijgen. Ik heb ook gezegd, mijn oudste niet in een testament, dan ik ook niet. En zal altijd proberen te verzwijgen hoe het werkelijk zit financieel tegenover de oudste. Daarom probeer ik dus ook te sparen voor mijn oudste en dat doe ik niet voor de andere twee.

Een kind samen was de wens, geen ongeluk. Het werden er twee tegelijk, heel leuk.

Het is gewoon erg moeilijk om te voelen dat hij inderdaad niet samen een rekening wil waar we naar rato iets op storten. Hij zegt: ga maar 40 uur werken, dan delen we de opvangkosten en betaal je huur.

!! Terwijl ik denk: huur??? Dan straks mijn huur weg aan jouw bankrekening en jij de eventuele overwaarde en bezit nog steeds op papier. Ik zou als ik de helft betaal van de hypotheek misschien mede-eigenaar mogen worden zei hij.

Ik ben financieel niet onderlegd, kom ook niet uit een gezin waar geld in overvloed was. In tegendeel.

Ik ga nu weer lezen wat jullie schrijven.

Daarbij zegt hij inderdaad wel eens dat we een samengesteld gezin zijn. Ik zie dat anders. Ik koos hem als partner uit zonder kinderen en toen kregen we er twee bij.
Daarbij wil ik ons zien als één gezin.

@viva-amber, op het land in de trekker, dat eten wordt gebracht of het zijn meegebrachte boterhammen. No worries.

@S-Meds, vriend spaart voor de jongsten wel op hun bankrekening en zij zullen later erven van hem plus grootouders (grondbezit dus geld genoeg) en mijn oudste wil ik ook gewoon een studie geven en misschien een start in zijn leven zelfs. Ik denk ook aan een fiets om naar de middelbare school te rijden straks.