Relaties
alle pijlers
kutsituatie
maandag 14 mei 2018 om 19:39
Waar te beginnen...
Gisteren mega ruzie met vriend over iets onbenulligs waarna hij het uitmaakte. Dit zat er al aan te komen, we hadden vaak ruzie, hij kan een schat zijn maar ook een draak en ik speelde de laatste tijd al met het idee om de relatie te verbreken omdat ik niet meer tegen zijn boze en agressieve buien kon. Maar het klassieke verhaal: na een woedeaanval was hij weer een paar weken poeslief waardoor ik het weer vergat. Maar goed, het is nu voorbij.
Maar: ik was dit weekend over tijd en had al besloten deze ochtend een test te doen. Positief... en ja, altijd veilig gedaan, er is iets misgegaan, want ik was echt nog niet klaar om een kind te krijgen van deze man. Maar nu het zo is ga ik het niet laten weghalen. Ik heb hem een foto van de test geappt en gezegd dat ik dit niet gebruik om hem terug te winnen maar omdat ik hem hierover wilde informeren. En dit is ook zo: ik wil niet dat iemand bij me is alleen maar omdat ik zijn kind draag, ik wil iemand die bij me is omdat hij bij me wil zijn.
Zijn eerste reactie was: "ga je echt deze kaart spelen?" Dit maakte me geïrriteerd, en ik gaf weer aan dat het puur ter info was en dat hij ermee mocht doen wat hij wilde. Toen zei hij: "ik wil er niks mee te maken hebben, ik hoef ook geen updates, laat me met rust."
En nu? Nu voel ik me zwaar kut. Ik heb een goed vangnet, ik weet dat ik niet alleen sta, maar ik ben er echt nog niet klaar voor om mensen te vertellen dat ik zwanger ben en dat mijn relatie voorbij is. Daarom deel ik het met jullie, hopend op wat tips en steun voor de komende tijd.
Gisteren mega ruzie met vriend over iets onbenulligs waarna hij het uitmaakte. Dit zat er al aan te komen, we hadden vaak ruzie, hij kan een schat zijn maar ook een draak en ik speelde de laatste tijd al met het idee om de relatie te verbreken omdat ik niet meer tegen zijn boze en agressieve buien kon. Maar het klassieke verhaal: na een woedeaanval was hij weer een paar weken poeslief waardoor ik het weer vergat. Maar goed, het is nu voorbij.
Maar: ik was dit weekend over tijd en had al besloten deze ochtend een test te doen. Positief... en ja, altijd veilig gedaan, er is iets misgegaan, want ik was echt nog niet klaar om een kind te krijgen van deze man. Maar nu het zo is ga ik het niet laten weghalen. Ik heb hem een foto van de test geappt en gezegd dat ik dit niet gebruik om hem terug te winnen maar omdat ik hem hierover wilde informeren. En dit is ook zo: ik wil niet dat iemand bij me is alleen maar omdat ik zijn kind draag, ik wil iemand die bij me is omdat hij bij me wil zijn.
Zijn eerste reactie was: "ga je echt deze kaart spelen?" Dit maakte me geïrriteerd, en ik gaf weer aan dat het puur ter info was en dat hij ermee mocht doen wat hij wilde. Toen zei hij: "ik wil er niks mee te maken hebben, ik hoef ook geen updates, laat me met rust."
En nu? Nu voel ik me zwaar kut. Ik heb een goed vangnet, ik weet dat ik niet alleen sta, maar ik ben er echt nog niet klaar voor om mensen te vertellen dat ik zwanger ben en dat mijn relatie voorbij is. Daarom deel ik het met jullie, hopend op wat tips en steun voor de komende tijd.
maandag 14 mei 2018 om 23:03
natuurlijk is ze baas in eigen buik maar hopelijk gebruikt ze dat recht zoals het hoort, in verantwoordelijkheid voor haar omgeving. Zij maakt door het kind te houden iemand ongewenst vader, dat is een enorme levensveranderende gebeurtenis en het is nogal wat dat de man daar zelf niks over te zeggen heeft. Ook beslist TO dat het kind mogelijk moet opgroeien zonder vader, dat is ook nogal watLauraRoar schreef: ↑14-05-2018 22:55Het verbaast me echt hoe makkelijk hier wordt geroepen dat ze die zwangerschap af moet breken. Ik ben echt voor baas in eigen buik, maar dat betekent ook dat vrouwen de keuze hebben om een kind wel te houden he?
On topic: een goeie vriendin raakte zwanger in prille relatie. De vader wilde het niet en dreigde weg te gaan als ze geen abortus zou ondergaan. Zij heeft, na lang wikken en wegen, besloten het kindje te houden. Hij is vertrokken (heeft tijdens de zwangerschap een baan in het buitenland geaccepteerd en haar op alle mogelijke manieren geblokkeerd). Zij heeft inmiddels een zoontje van ruim een half jaar en is gelukkig. Ze heeft een baan, opvang, moeder en zus die bijspringen. En natuurlijk is het soms loodzwaar, maar ze zegt dat ze het niet had willen missen.
maandag 14 mei 2018 om 23:04
Gelukkig hebben heel veel mannen niet van die verknipt ideeën en kunnen ze prima van andermans kinderen houden....
Hou de wet van drie in ere, driemaal zullen je daden wederkeren. Leer de wet en leer ook goed, dat wat je zaait je ook oogsten moet!
Disclaimer: alles wat ik schrijf is mijn mening, ongeacht de overeenkomsten met waarheid....
Disclaimer: alles wat ik schrijf is mijn mening, ongeacht de overeenkomsten met waarheid....
maandag 14 mei 2018 om 23:05
Ik kan toch precies hetzelfde zeggen? Dit gaat over haar, en niet over jouw zoon. Mijn ouders waren niet heel goed in ouderschap, maar ik ben toch uiteindelijk blij dat ik er ben.Trien30 schreef: ↑14-05-2018 23:00Maar dit gaat over haar. Niet over haar kindje.
Ik zie nu ook pas wat het effect op een kind kan zijn.
En natuurlijk is het haar keus. Maar je hebt pas een echte keus met kennis.
Ik ben dolgelukkig met mijn zoon. Maar dat betekend niet dat ik het hem niet anders had gegund.
maandag 14 mei 2018 om 23:09
Daarom snap ik niet waarom het zo’n drama is om verschillden opties tegen elkaar af te wegen. De uiteindelijke keus ligt bij de TO.
Kinderen krijgen is uiteindelijk per definitie niet de keus van het kind zelf.
maandag 14 mei 2018 om 23:21
Denk dat Lbtwee ermee bedoelt dat de vader notarieel vast kan leggen dat hij niets met het kind te maken wil hebben, dus het gaat in overleg/akkoord met de vader. Ik denk inderdaad niet dat TO dit zelf kan beslissen zonder een gerechtelijke uitspraak.
Verder ben ik het met de rest van het bericht met Lbtwee eens.
maandag 14 mei 2018 om 23:55
Natuurlijk is het een enorme beslissing, wat je ook kiest.S-Meds schreef: ↑14-05-2018 23:03natuurlijk is ze baas in eigen buik maar hopelijk gebruikt ze dat recht zoals het hoort, in verantwoordelijkheid voor haar omgeving. Zij maakt door het kind te houden iemand ongewenst vader, dat is een enorme levensveranderende gebeurtenis en het is nogal wat dat de man daar zelf niks over te zeggen heeft. Ook beslist TO dat het kind mogelijk moet opgroeien zonder vader, dat is ook nogal wat
Maar 'zoals het hoort' ligt niet vast en is niet voor iedereen hetzelfde.
Uiteindelijk is het een heel eenzame keuze die maar één persoon kan en mag maken.
Ik ben helemaal niet tegen abortus. Ik ben wel héél erg tegen de abortusdruk. Het is geen plicht, net zoals het houden van een ongeplande zwangerschap geen plicht is.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 15 mei 2018 om 00:15
+1LauraRoar schreef: ↑14-05-2018 22:55Het verbaast me echt hoe makkelijk hier wordt geroepen dat ze die zwangerschap af moet breken. Ik ben echt voor baas in eigen buik, maar dat betekent ook dat vrouwen de keuze hebben om een kind wel te houden he?
On topic: een goeie vriendin raakte zwanger in prille relatie. De vader wilde het niet en dreigde weg te gaan als ze geen abortus zou ondergaan. Zij heeft, na lang wikken en wegen, besloten het kindje te houden. Hij is vertrokken (heeft tijdens de zwangerschap een baan in het buitenland geaccepteerd en haar op alle mogelijke manieren geblokkeerd). Zij heeft inmiddels een zoontje van ruim een half jaar en is gelukkig. Ze heeft een baan, opvang, moeder en zus die bijspringen. En natuurlijk is het soms loodzwaar, maar ze zegt dat ze het niet had willen missen.
TO wordt zo ongeveer voor gek verklaard omdat ze geen abortus wil doen, echt onbegrijpelijk.
Volgens de maatstaven die hier bij sommigen gelden had ik er dan ook niet moeten zijn, want mijn moeder had ook een ongeplande zwangerschap en is uiteindelijk getrouwd met mijn (toen al) alcoholistische pa,. Het leven is niet altijd maakbaar of ideaal, maar je kunt er toch naar omstandigheden het beste van maken en om iemand bijna te 'verplichten' om abortus te plegen vind ik echt nergens op slaan.
dinsdag 15 mei 2018 om 00:18
Er zijn 2 keuzes met gevolgen.
Weeg die tegen elkaar af.
Je hebt besloten om geen abortus te doen, dus kies je voor je kindje mét alle gevolgen.
Dat is in het slechtste geval een moeizame onomkeerbare band die je hebt te onderhouden met de vader. Of je nou wil of niet. Je gaat de trein in en kunt niet meer uitstappen. Je gaat te maken blijven krijgen met zijn wensen en zijn nukken. En ookal is de liefde voor jouw kindje nog zó groot.. het dealen met vaders kant vh verhaal is heel erg zwaar. Dat onderschat je nu misschien.
Een relatie kun je stoppen, maar de vaderrol geef jij hem voor altijd. Als dat goedschiks gaat heb je geluk. Als dat kwaadschips gaat, maak dan je borst alvast maar nat.
De rechtbank en kinderbescherming staan tegenwoordig meer aan vaders kant dan ooit tevoren.
Maar eenmaal in het moederschap worstel je je daar wel doorheen. Het zal vanzelf allemaal gaan blijken.
In t beste geval draait hij bij en knokken jullie samen voor een respectabele omgang en toekomst met elkaar.
Weeg die tegen elkaar af.
Je hebt besloten om geen abortus te doen, dus kies je voor je kindje mét alle gevolgen.
Dat is in het slechtste geval een moeizame onomkeerbare band die je hebt te onderhouden met de vader. Of je nou wil of niet. Je gaat de trein in en kunt niet meer uitstappen. Je gaat te maken blijven krijgen met zijn wensen en zijn nukken. En ookal is de liefde voor jouw kindje nog zó groot.. het dealen met vaders kant vh verhaal is heel erg zwaar. Dat onderschat je nu misschien.
Een relatie kun je stoppen, maar de vaderrol geef jij hem voor altijd. Als dat goedschiks gaat heb je geluk. Als dat kwaadschips gaat, maak dan je borst alvast maar nat.
De rechtbank en kinderbescherming staan tegenwoordig meer aan vaders kant dan ooit tevoren.
Maar eenmaal in het moederschap worstel je je daar wel doorheen. Het zal vanzelf allemaal gaan blijken.
In t beste geval draait hij bij en knokken jullie samen voor een respectabele omgang en toekomst met elkaar.
dinsdag 15 mei 2018 om 00:25
LauraRoar schreef: ↑14-05-2018 22:55Het verbaast me echt hoe makkelijk hier wordt geroepen dat ze die zwangerschap af moet breken. Ik ben echt voor baas in eigen buik, maar dat betekent ook dat vrouwen de keuze hebben om een kind wel te houden he?
On topic: een goeie vriendin raakte zwanger in prille relatie. De vader wilde het niet en dreigde weg te gaan als ze geen abortus zou ondergaan. Zij heeft, na lang wikken en wegen, besloten het kindje te houden. Hij is vertrokken (heeft tijdens de zwangerschap een baan in het buitenland geaccepteerd en haar op alle mogelijke manieren geblokkeerd). Zij heeft inmiddels een zoontje van ruim een half jaar en is gelukkig. Ze heeft een baan, opvang, moeder en zus die bijspringen. En natuurlijk is het soms loodzwaar, maar ze zegt dat ze het niet had willen missen.
Heel leuk voor haar en laten we hopen dat het kind dit over 25 jaar ook zo ziet.
Wat weegt het zwaartst: de tijdelijke gevoelens van een volwassen vrouw of de potentiële moeilijke jeugd van een mens? Lastig.
dinsdag 15 mei 2018 om 08:06
O zeker, maar dat is iets heel anders dan dolgelukkig zijn dat je nieuwe vlam al kinderen heeft.Dreamchild schreef: ↑14-05-2018 23:04Gelukkig hebben heel veel mannen niet van die verknipt ideeën en kunnen ze prima van andermans kinderen houden....
dinsdag 15 mei 2018 om 09:21
Wat je je vooral af moet vragen is of je je kindje aan zo'n man met zulke buien bloot wilt stellen, zonder dat jij erbij bent om de boel in de gaten te houden, kind te redden of te troosten. Want nu wil hij er niks mee te maken hebben, maar houd er rekening mee, dat dat gaat veranderen, al is het alleen al onder druk van de omgeving of in de toekomst een nieuwe vriendin. Misschien duikt hij na 5 jaar opeens op en moet je je kind aan een wildvreemde mee geven. Omgang is namelijk heilig in Nederland en linksom of rechtsom zul je daartoe gedwongen worden. Doe het het kind niet aan om zo'n vader te krijgen.
dinsdag 15 mei 2018 om 09:59
TO, wat mij erg opvalt aan jouw berichten is dat je het veel over "ik" heb en dat er vrij summier aandacht is voor de behoeften van het kind zelf en de vader. Dat is ook een valkuil, het praten over "mijn kind". Het is jullie kind.
Onder betere omstandigheden, dus tijdens een relatie met de vader, zou je absoluut niet overwogen hebben een kind te krijgen van hem. Nu ben je alleenstaande, heb je een verstoorde band met ex en blijk je zwanger te zijn. En dan tóch laat je het kindje komen... Voor wie doe je dit nog anders dan voor jezelf?
Je bent net 30 dus je hebt nog wel even de tijd om een fijne nieuwe relatie te krijgen en voor kinderen te gaan. Dat gooi je nu (tijdelijk) ook de prullenbak in, en voor wat? Om een kindje zonder betrokken vader op de wereld te zetten. Een kind dat het risico loopt te gaan lijden onder de nukken van pa. Of heb je soms de ijdele hoop dat vaders omtovert in een evenwichtig en stabiel persoon in plaats van de onvolwassen, onvoorspelbare en agressieve zak die hij nu is?
Het lijkt wel paniekvoetbal. Beter iets dan niets, en dat vind ik echt naar om te lezen. Want niet jij bent uiteindelijk degene die de echte rekening voor deze keuze gaat betalen, maar dat kindje in je buik.
Onder betere omstandigheden, dus tijdens een relatie met de vader, zou je absoluut niet overwogen hebben een kind te krijgen van hem. Nu ben je alleenstaande, heb je een verstoorde band met ex en blijk je zwanger te zijn. En dan tóch laat je het kindje komen... Voor wie doe je dit nog anders dan voor jezelf?
Je bent net 30 dus je hebt nog wel even de tijd om een fijne nieuwe relatie te krijgen en voor kinderen te gaan. Dat gooi je nu (tijdelijk) ook de prullenbak in, en voor wat? Om een kindje zonder betrokken vader op de wereld te zetten. Een kind dat het risico loopt te gaan lijden onder de nukken van pa. Of heb je soms de ijdele hoop dat vaders omtovert in een evenwichtig en stabiel persoon in plaats van de onvolwassen, onvoorspelbare en agressieve zak die hij nu is?
Het lijkt wel paniekvoetbal. Beter iets dan niets, en dat vind ik echt naar om te lezen. Want niet jij bent uiteindelijk degene die de echte rekening voor deze keuze gaat betalen, maar dat kindje in je buik.
dinsdag 15 mei 2018 om 10:37
lattemachiato schreef: ↑15-05-2018 09:21Wat je je vooral af moet vragen is of je je kindje aan zo'n man met zulke buien bloot wilt stellen, zonder dat jij erbij bent om de boel in de gaten te houden, kind te redden of te troosten. Want nu wil hij er niks mee te maken hebben, maar houd er rekening mee, dat dat gaat veranderen, al is het alleen al onder druk van de omgeving of in de toekomst een nieuwe vriendin. Misschien duikt hij na 5 jaar opeens op en moet je je kind aan een wildvreemde mee geven. Omgang is namelijk heilig in Nederland en linksom of rechtsom zul je daartoe gedwongen worden. Doe het het kind niet aan om zo'n vader te krijgen.
Denk hier eens over na!
En lees hier op het forum eens alle verhalen van gescheiden ouders, en hoeveel moeite ze hebben met hun ex-partners (en hun partners). Ga praten met veel verschillende alleenstaande ouders.
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
dinsdag 15 mei 2018 om 11:14
Alsof ieder kind van een alleenstaande moeder gedoemd is om een moeilijke jeugd te hebben... Het is goed dat abortus een optie is. Het betekent alleen niet dat het ook móét als een zwangere dat niet wil.Valdemar_II schreef: ↑15-05-2018 00:25Heel leuk voor haar en laten we hopen dat het kind dit over 25 jaar ook zo ziet.
Wat weegt het zwaartst: de tijdelijke gevoelens van een volwassen vrouw of de potentiële moeilijke jeugd van een mens? Lastig.
dinsdag 15 mei 2018 om 11:37
TO, jij zal je wel heel erg gesteund voelen door de meeste reacties...
Ten eerste: rot voor je dat je in deze situatie zit! Het verbreken van een relatie zal al genoeg moeilijke momenten met zich meebrengen, en dan zit je nu ook nog met een positieve zwangerschapstest...
Je hebt besloten het kindje te houden en dat is jouw goed recht. Want waarom niet? Omdat de vader niet altijd even leuk is? Tja, er zijn genoeg relaties waarin de ouders wel bij elkaar zijn en het voor dat kind élke dag niet leuk in huis is...
Belang van het kind? Als jij van je kind houdt en ervoor zorgt en koestert, dan zal het allemaal wel loslopen. Je hebt geen man nodig om een goede moeder voor je kind te zijn. En WTF met alle abortus-reacties... serieus??? Je bent zelf heel goed in staat om uit te maken wat wel of niet in je leven past.
Daarnaast kan er nog van alles gebeuren in deze eerste weken van je zwangerschap. Gewoon adem blijven halen, ook hier kom je wel doorheen.
Sterkte TO!
Ten eerste: rot voor je dat je in deze situatie zit! Het verbreken van een relatie zal al genoeg moeilijke momenten met zich meebrengen, en dan zit je nu ook nog met een positieve zwangerschapstest...
Je hebt besloten het kindje te houden en dat is jouw goed recht. Want waarom niet? Omdat de vader niet altijd even leuk is? Tja, er zijn genoeg relaties waarin de ouders wel bij elkaar zijn en het voor dat kind élke dag niet leuk in huis is...
Belang van het kind? Als jij van je kind houdt en ervoor zorgt en koestert, dan zal het allemaal wel loslopen. Je hebt geen man nodig om een goede moeder voor je kind te zijn. En WTF met alle abortus-reacties... serieus??? Je bent zelf heel goed in staat om uit te maken wat wel of niet in je leven past.
Daarnaast kan er nog van alles gebeuren in deze eerste weken van je zwangerschap. Gewoon adem blijven halen, ook hier kom je wel doorheen.
Sterkte TO!
dinsdag 15 mei 2018 om 11:40
En wat is je emotionele leeftijd?bloemetjesenbijtjes schreef: ↑14-05-2018 19:44Eh... leeftijd denk ik? Ik wil het gewoon niet weg laten halen
dinsdag 15 mei 2018 om 11:45
wat ik een goede graadmeter vind is hoe goed je voor jezelf zorgt, als je dat al niet voor elkaar bokst (en een relatie hebben met iemand die heel regelmatig heel erg niet lief is is een indicatie dat je jezelf tekort doet) dan is het geen goed idee om er extra zorg bij te nemen en een 'rolmodel' te zijn in je up...
Lorem Ipsum
dinsdag 15 mei 2018 om 12:01
bloemetjesenbijtjes schreef: ↑14-05-2018 20:50Het is totaal niet wat ik ooit in gedachten had, ik wilde (zoals iedereen) een gezellig gezinnetje met mijn grote liefde, maar het is nu eenmaal wat het is.
Verder wat betreft mijn ex: ik kijk het even aan, ik laat hem met rust tot het nieuws ingezonken is en kijk dan wel hoe hij reageert. Ik denk dat hij als vader heel anders is dan als partner, maar we zullen het zien. En alimentatie hoef ik niet!
Je bent nog maar dertig, je hebt nog jaren de kans op je grote liefde, en om daar een gezellig gezinnetje mee te maken.
Dat jij geen alimentatie hoeft, ok, maar wat zijn straks de behoeften van je kind? En van de vader?
dinsdag 15 mei 2018 om 12:09
Het is ook haar openingspost, niet die geschreven door haar kind. Ik snap heel goed dat zij.LiveLoveLaugh2 schreef: ↑15-05-2018 09:59TO, wat mij erg opvalt aan jouw berichten is dat je het veel over "ik" heb en dat er vrij summier aandacht is voor de behoeften van het kind zelf en de vader. Dat is ook een valkuil, het praten over "mijn kind". Het is jullie kind.
Onder betere omstandigheden, dus tijdens een relatie met de vader, zou je absoluut niet overwogen hebben een kind te krijgen van hem. Nu ben je alleenstaande, heb je een verstoorde band met ex en blijk je zwanger te zijn. En dan tóch laat je het kindje komen... Voor wie doe je dit nog anders dan voor jezelf?
Je bent net 30 dus je hebt nog wel even de tijd om een fijne nieuwe relatie te krijgen en voor kinderen te gaan. Dat gooi je nu (tijdelijk) ook de prullenbak in, en voor wat? Om een kindje zonder betrokken vader op de wereld te zetten. Een kind dat het risico loopt te gaan lijden onder de nukken van pa. Of heb je soms de ijdele hoop dat vaders omtovert in een evenwichtig en stabiel persoon in plaats van de onvolwassen, onvoorspelbare en agressieve zak die hij nu is?
Het lijkt wel paniekvoetbal. Beter iets dan niets, en dat vind ik echt naar om te lezen. Want niet jij bent uiteindelijk degene die de echte rekening voor deze keuze gaat betalen, maar dat kindje in je buik.
Op dit punt in het leven van dit kind, beschik je als ouder over de toekomst er van. Zo simpel is het. De keuze om een kind te willen, te krijgen of te houden is per definitie egoïstisch toch? Er is al een hoop bevolking op de wereld en kinderen vragen er niet om om geboren te worden. Toch gebeurt het miljoenen keren per jaar. Een oerkracht.
Topicstarter heeft wellicht nu een ongezonde relatie met de vader van de baby, maar het klinkt wel als iemand die op een realistische manier na denkt over de situatie. 30, een huis, een baan, een vangnet en de wens om dit kindje te houden. Dat zijn een hoop mooie voorwaaren voor een kind om op de wereld te komen. Het wordt heel zwaar en heftig, zwaarder en heftiger dan je je kunt inbeelden als je geen kind hebt, maar het gaat goed komen.
Ik vind het erg jammer en zelfs heftig om te lezen dat mensen (niet per se degene die ik gequote heb) zo afkeurend, negatief en zelfs aanvallend reageren.
Wat betreft de relatie met die jongen, het lijkt me super ingewikkeld, maar ik zou proberen wat uit de emotie te stappen en hem ruimte te geven. Nu liggen er allemaal hevige gevoelens op je bord, ten aanzien van de zwangerschap en de relatiebreuk, maar je hebt vast wel eerder ondervonden dat emoties ook gaan liggen en dat je dan best weer kunt nadenken over (enige vorm van) verbinding met de ander.
Een whatsappje sturen met de test is niet classy, dat weet je zelf ook, iets te veel vanuit de emotie gereageerd
.Maar wie weet lukt het jullie toch om in gesprek te komen over hoe verder. Volgende week, volgende maand of over 2 jaar.
Wel of niet in een relatie, wel of niet met een rol als vader.
Misschien besluiten jullie wel het toch te proberen, en hoe resoluut je nu ook denkt klaar met hem te zijn, ook dat zou ik geen onbegrijpelijke keuze vinden. Misschien staat hij open voor therapie samen. Als hij het steeds uitmaakt in een ruzie, voelt hij zich blijkbaar behoorlijk machteloos in het contact tussen jullie.
Ik ken voorbeelden van vaders die bijdraaien en nu een hele leuke band hebben met hun zoontje en verantwoordelijkheid nemen, en mannen die van de aardbodem verdwenen lijken.
Het ding is wel dat je, in het belang van je kind, altijd de deur voor hem op een kier zult moeten houden. Dat lijkt me zo super ingewikkeld, hoe erg hij zich ook als een lul gedraagt, misschien denkt hij, of jouw kindje, over jaren wel dat er toch behoefte is aan contact.
Heel veel sterkte met alles wat er op je af komt. Ik hoop dat er ook snel een moment komt dat je zult kunnen genieten van de zwangerschap. En houd ons op de hoogre als je wil!
dinsdag 15 mei 2018 om 12:44
Wat wordt het alleenstaande moederschap toch onderschat...
TO nu kan jij er wel zo in staan en een goed vangnet hebben, maar tot nu toe is dat theorie. Tis echt zwaar er alleen voor staan en nog meer als je geen goede relatie met de vader hebt, die er nu al niets van wil weten.
Begrijp gewoon echt niet waarom je dit kind op de wereld wil zetten in zoveel drama. Het dagelijkse leven wordt al lastig met een kind laat staan als je emotioneel labiel bent net als de vader.
Kan hier zo verdrietig om worden.
TO nu kan jij er wel zo in staan en een goed vangnet hebben, maar tot nu toe is dat theorie. Tis echt zwaar er alleen voor staan en nog meer als je geen goede relatie met de vader hebt, die er nu al niets van wil weten.
Begrijp gewoon echt niet waarom je dit kind op de wereld wil zetten in zoveel drama. Het dagelijkse leven wordt al lastig met een kind laat staan als je emotioneel labiel bent net als de vader.
Kan hier zo verdrietig om worden.
dinsdag 15 mei 2018 om 12:47
wat een rare opmerkingparbleumondieu schreef: ↑14-05-2018 19:44En als het kind op zijn vader lijkt? Ben je dan nog zo overtuigd van je keuze?
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
dinsdag 15 mei 2018 om 12:56
want de nieuwe man kan zelf niet besluiten dat als die een vrouw vind met een kind van een ander of die daar wel of geen zin in heeft ?De_Cynicus schreef: ↑14-05-2018 20:26Ze had duidelijk aangegeven dat ze geen abortus wilde. Dus dat betekent dat die nieuwe man opgescheept zit met het kind van een ander.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"