Relaties
alle pijlers
kutsituatie
maandag 14 mei 2018 om 19:39
Waar te beginnen...
Gisteren mega ruzie met vriend over iets onbenulligs waarna hij het uitmaakte. Dit zat er al aan te komen, we hadden vaak ruzie, hij kan een schat zijn maar ook een draak en ik speelde de laatste tijd al met het idee om de relatie te verbreken omdat ik niet meer tegen zijn boze en agressieve buien kon. Maar het klassieke verhaal: na een woedeaanval was hij weer een paar weken poeslief waardoor ik het weer vergat. Maar goed, het is nu voorbij.
Maar: ik was dit weekend over tijd en had al besloten deze ochtend een test te doen. Positief... en ja, altijd veilig gedaan, er is iets misgegaan, want ik was echt nog niet klaar om een kind te krijgen van deze man. Maar nu het zo is ga ik het niet laten weghalen. Ik heb hem een foto van de test geappt en gezegd dat ik dit niet gebruik om hem terug te winnen maar omdat ik hem hierover wilde informeren. En dit is ook zo: ik wil niet dat iemand bij me is alleen maar omdat ik zijn kind draag, ik wil iemand die bij me is omdat hij bij me wil zijn.
Zijn eerste reactie was: "ga je echt deze kaart spelen?" Dit maakte me geïrriteerd, en ik gaf weer aan dat het puur ter info was en dat hij ermee mocht doen wat hij wilde. Toen zei hij: "ik wil er niks mee te maken hebben, ik hoef ook geen updates, laat me met rust."
En nu? Nu voel ik me zwaar kut. Ik heb een goed vangnet, ik weet dat ik niet alleen sta, maar ik ben er echt nog niet klaar voor om mensen te vertellen dat ik zwanger ben en dat mijn relatie voorbij is. Daarom deel ik het met jullie, hopend op wat tips en steun voor de komende tijd.
Gisteren mega ruzie met vriend over iets onbenulligs waarna hij het uitmaakte. Dit zat er al aan te komen, we hadden vaak ruzie, hij kan een schat zijn maar ook een draak en ik speelde de laatste tijd al met het idee om de relatie te verbreken omdat ik niet meer tegen zijn boze en agressieve buien kon. Maar het klassieke verhaal: na een woedeaanval was hij weer een paar weken poeslief waardoor ik het weer vergat. Maar goed, het is nu voorbij.
Maar: ik was dit weekend over tijd en had al besloten deze ochtend een test te doen. Positief... en ja, altijd veilig gedaan, er is iets misgegaan, want ik was echt nog niet klaar om een kind te krijgen van deze man. Maar nu het zo is ga ik het niet laten weghalen. Ik heb hem een foto van de test geappt en gezegd dat ik dit niet gebruik om hem terug te winnen maar omdat ik hem hierover wilde informeren. En dit is ook zo: ik wil niet dat iemand bij me is alleen maar omdat ik zijn kind draag, ik wil iemand die bij me is omdat hij bij me wil zijn.
Zijn eerste reactie was: "ga je echt deze kaart spelen?" Dit maakte me geïrriteerd, en ik gaf weer aan dat het puur ter info was en dat hij ermee mocht doen wat hij wilde. Toen zei hij: "ik wil er niks mee te maken hebben, ik hoef ook geen updates, laat me met rust."
En nu? Nu voel ik me zwaar kut. Ik heb een goed vangnet, ik weet dat ik niet alleen sta, maar ik ben er echt nog niet klaar voor om mensen te vertellen dat ik zwanger ben en dat mijn relatie voorbij is. Daarom deel ik het met jullie, hopend op wat tips en steun voor de komende tijd.
dinsdag 15 mei 2018 om 16:24
Als het over haar gaat, zou ze nu haar prioriteiten al verkeerd hebben. Het gaat om haar (ongeboren) kind. En dat je heel goed moet nadenken wat ECHT het beste is voor je kind. Als ik Trien30 lees, zou ze het voor haar kind niet nog een keer gekozen hebben, omdat ze ziet wat het met een kind doet en dat gun je geen enkel kind denk ik, laat staan je eigen kind.
dinsdag 15 mei 2018 om 18:02
dinsdag 15 mei 2018 om 18:19
jacer schreef: ↑15-05-2018 11:37TO, jij zal je wel heel erg gesteund voelen door de meeste reacties...
Ten eerste: rot voor je dat je in deze situatie zit! Het verbreken van een relatie zal al genoeg moeilijke momenten met zich meebrengen, en dan zit je nu ook nog met een positieve zwangerschapstest...
Je hebt besloten het kindje te houden en dat is jouw goed recht. Want waarom niet? Omdat de vader niet altijd even leuk is? Tja, er zijn genoeg relaties waarin de ouders wel bij elkaar zijn en het voor dat kind élke dag niet leuk in huis is...
Belang van het kind? Als jij van je kind houdt en ervoor zorgt en koestert, dan zal het allemaal wel loslopen. Je hebt geen man nodig om een goede moeder voor je kind te zijn. En WTF met alle abortus-reacties... serieus??? Je bent zelf heel goed in staat om uit te maken wat wel of niet in je leven past.
Daarnaast kan er nog van alles gebeuren in deze eerste weken van je zwangerschap. Gewoon adem blijven halen, ook hier kom je wel doorheen.
Sterkte TO!
Dit dus..... Helemaal eens met bovenstaande... Komop zeg, alsof het een legging is die niet past en je even terug brengt naar de winkel, zo wordt er hier gesproken over abortus?!?!?!?
Groetjes Spatje
dinsdag 15 mei 2018 om 18:53
Hij heeft nooit echt een kinderwens gehad en is heel lang samrn geweest met een vrouw zonder kinderwens. Dus t is voor hem een hele omslag.Sjaantje37 schreef: ↑15-05-2018 18:02Wat vind het dan spannend en soms lastig? En hoe voel jij je daarbij?
Ach we komen er wel uit. Samen hebben we het fantastisch maar het vergt wel wat puzelwerk en geregel met oppas.
Hij is wel heel leuk met mijn zoontje. Heeft hem nu een paar keer gezien. Bouwen de contactmomenten rustig op.
En wat betreft een abortus. Nee natuurlijk is het geen panty.
Een van de redenen waarom ik wel gekozen heb voor mijn zoontje is omdat ik het idee had dat ik anders alle lust in mn leven kwijt zou raken. Ben helemaal geen voorstander van abortus. En bovendien was ik de 3 maanden al gepasseerd.
Ik vond wel dat ik het mijn kindje verplicht was om alle opties af te wegen. Heb nog heel lang gedacht hem dan maar af te staan ter adoptie zodat hij in een warm gezin op zou kunnen groeien. Maar dat vonden mijn ouders geen goed plan.
Afijn TO denk gewoon heel goed na. Ik weet ook wel dat het niet makkelijk is. En je moet ook zeker geen abortus ondergaan als je er niet achter staat. Jij weet immers wat een abortus is.
Vind het wel echt heel stom dat je nu voor een tweede keer ongeplant zwanger bent geworden op een moment dat niet goed uitkomt.
Je zou denken er na een keer wel van geleerd te hebben.
dinsdag 15 mei 2018 om 19:17
Dus omdat zij dat zo ervaart, moet TO voor abortus kiezen? Op basis van 1(!) voorbeeld?Kastanjez schreef: ↑15-05-2018 16:24Als het over haar gaat, zou ze nu haar prioriteiten al verkeerd hebben. Het gaat om haar (ongeboren) kind. En dat je heel goed moet nadenken wat ECHT het beste is voor je kind. Als ik Trien30 lees, zou ze het voor haar kind niet nog een keer gekozen hebben, omdat ze ziet wat het met een kind doet en dat gun je geen enkel kind denk ik, laat staan je eigen kind.
dinsdag 15 mei 2018 om 19:35
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik geniet dagelijks enorm van het moederschap en heb de leukste, grappigste en liefste kinderen ter wereld.
Een meerderheid van moeders eindigt binnen een aantal jaar als alleenstaande moeder, jij begint ermee. Je kunt dit. Vrouwen zijn sterk, liefde is groot en alles komt goed.
Ik denk dat die vent het nu even niet gelooft. Geeft niets. Komt wel als hij je met die buik ziet straks. En als hij er niets mee te maken wil hebben: geeft ook niets. Je redt het wel zonder. Als het financieel noodzakelijk is, kun je hem wel dwingen om alimentatie te betalen. Als hij geen ouderlijk gezag krijgt, krijg je straks ook niet de ellende dat hij schriftelijk toestemming moet verlenen als je een keer met je kind wil vliegen. (die van mij weigert dan gewoon, kan ik eerst in discussie.)
Ik geniet dagelijks enorm van het moederschap en heb de leukste, grappigste en liefste kinderen ter wereld.
Een meerderheid van moeders eindigt binnen een aantal jaar als alleenstaande moeder, jij begint ermee. Je kunt dit. Vrouwen zijn sterk, liefde is groot en alles komt goed.
Ik denk dat die vent het nu even niet gelooft. Geeft niets. Komt wel als hij je met die buik ziet straks. En als hij er niets mee te maken wil hebben: geeft ook niets. Je redt het wel zonder. Als het financieel noodzakelijk is, kun je hem wel dwingen om alimentatie te betalen. Als hij geen ouderlijk gezag krijgt, krijg je straks ook niet de ellende dat hij schriftelijk toestemming moet verlenen als je een keer met je kind wil vliegen. (die van mij weigert dan gewoon, kan ik eerst in discussie.)
dinsdag 15 mei 2018 om 19:48
Werkt dat alleen zo bij een zoon?groningen001 schreef: ↑15-05-2018 12:09Ik ken voorbeelden van vaders die bijdraaien en nu een hele leuke band hebben met hun zoontje en verantwoordelijkheid nemen, en mannen die van de aardbodem verdwenen lijken.
dinsdag 15 mei 2018 om 20:11
Alleenstaand moeder zijn is zwaar, maar zeker niet onmogelijk hoor.
Ik lees hier ook wel topics van vrouwen waarbij de man geen poot uitsteekt en ze voor wat betreft de opvoeding in praktische zin ook alleenstaand moeder zijn.
Mijn beste vriendin is bewust alleenstaande moeder, net als jij met een goed netwerk.
Als je ex bij zijn eerste reactie blijft, zie ik geen rol voor hem weggelegd.
Bij mijn beste vriendin is de vader wel in beeld, maar op afstand. Ze heeft hem het kind niet laten erkennen en wil ook geen geld van hem.
Hij komt af en toe langs, soms gaan ze bij hem op bezoek, maar ik denk dat haar zoontje zijn vader een keer of 6 per jaar ziet.
Als er al een vaderfiguur voor hem is, dan ben ik dat denk ik, ondanks dat zijn moeder en ik “slechts” vrienden zijn. Vanaf het moment dat ik hem, 12 uur oud, in mijn armen had was ik gek op hem en ik hou van hem alsof het mijn eigen kind was (ja, Cynicus, het kan echt).
Het mannetje komt niets te kort met een geweldige en liefhebbende moeder en zijn tantes en vriendinnen van moeder.
Dus het voorbeeld wat ik heb en van nabij ken is zeer positief.
Tuurlijk is het regelmatig zwaar voor de moeder, maar zij haalt er ook veel energie uit.
Dus ga ervoor, en ik denk dat je niet teveel moeite moet doen om de vader te betrekken. Beter geen vader dan een lapswans of een die er tegen zijn zin met de haren bijgesleept wordt.
Ik lees hier ook wel topics van vrouwen waarbij de man geen poot uitsteekt en ze voor wat betreft de opvoeding in praktische zin ook alleenstaand moeder zijn.
Mijn beste vriendin is bewust alleenstaande moeder, net als jij met een goed netwerk.
Als je ex bij zijn eerste reactie blijft, zie ik geen rol voor hem weggelegd.
Bij mijn beste vriendin is de vader wel in beeld, maar op afstand. Ze heeft hem het kind niet laten erkennen en wil ook geen geld van hem.
Hij komt af en toe langs, soms gaan ze bij hem op bezoek, maar ik denk dat haar zoontje zijn vader een keer of 6 per jaar ziet.
Als er al een vaderfiguur voor hem is, dan ben ik dat denk ik, ondanks dat zijn moeder en ik “slechts” vrienden zijn. Vanaf het moment dat ik hem, 12 uur oud, in mijn armen had was ik gek op hem en ik hou van hem alsof het mijn eigen kind was (ja, Cynicus, het kan echt).
Het mannetje komt niets te kort met een geweldige en liefhebbende moeder en zijn tantes en vriendinnen van moeder.
Dus het voorbeeld wat ik heb en van nabij ken is zeer positief.
Tuurlijk is het regelmatig zwaar voor de moeder, maar zij haalt er ook veel energie uit.
Dus ga ervoor, en ik denk dat je niet teveel moeite moet doen om de vader te betrekken. Beter geen vader dan een lapswans of een die er tegen zijn zin met de haren bijgesleept wordt.
When in doubt, the auditor is always right!
dinsdag 15 mei 2018 om 23:47
TO, je hebt de wens om dit kind te houden, een netwerk en verder kennelijk ook je zaken voor elkaar. Dus de basis heb je gewoon op orde.
Als moeder wil ik alleen wel met je delen dat het me hartverscheurend moeilijk lijkt om je kind mee te geven aan iemand die je daarvoor niet geschikt vindt. Je weet natuurlijk niet of dat gaat gebeuren, of je ex contact zal willen en hoe jij dan denkt over hem als vader. Misschien valt dat allemaal mee. Maar als hij wel een rol wil spelen en jij wil dat niet, dan weet ik niet precies wat voor rechten hij heeft. Ik zou dat wel goed uitzoeken, want het is denk ik 10 keer moeilijker dan je je nu kunt voorstellen.
Als moeder wil ik alleen wel met je delen dat het me hartverscheurend moeilijk lijkt om je kind mee te geven aan iemand die je daarvoor niet geschikt vindt. Je weet natuurlijk niet of dat gaat gebeuren, of je ex contact zal willen en hoe jij dan denkt over hem als vader. Misschien valt dat allemaal mee. Maar als hij wel een rol wil spelen en jij wil dat niet, dan weet ik niet precies wat voor rechten hij heeft. Ik zou dat wel goed uitzoeken, want het is denk ik 10 keer moeilijker dan je je nu kunt voorstellen.
woensdag 16 mei 2018 om 01:06
Misschien reageert hij nu uit woede of gekkigheid. En komt hij er later op terug .
Wellicht helpt het om hem te zien als een soort sperma bank .
Je weet wie de vader is & vader weet wie jij bent. Klaar voor nu.
Maak een verhaal voor jezelf & sluit het af.
Gaat om dat je baby gezond groeit & jij niet veel stresst. doel voor deze jaar: jij & je baby.
Je gaat zeker genieten als baby er is & gezond is!
Succes!
Wellicht helpt het om hem te zien als een soort sperma bank .
Je weet wie de vader is & vader weet wie jij bent. Klaar voor nu.
Maak een verhaal voor jezelf & sluit het af.
Gaat om dat je baby gezond groeit & jij niet veel stresst. doel voor deze jaar: jij & je baby.
Je gaat zeker genieten als baby er is & gezond is!
Succes!
vrijdag 18 mei 2018 om 08:23
Nou, niet helemaal. Meer op alle voorbeelden die ik hier op Viva zie van mannen die zo leuk en gezellig begonnen maar zodra er een kind is ineens de narcist/klootzak/weggegaaid dakraam in hoogsteigen persoon worden en de moeder jaren het leven zuur maken. En daarmee ook het kind. In dit geval WEET TO al dat deze man niet zo'n hele fijn vent is dus ze kan nog eieren voor haar geld kiezen. Ik zie het hier niet gebeuren dat deze twee mensen (ook niet op de lange termijn) een respectvolle omgang met elkaar kunnen bewerkstelligen. Ik vind het afschuwelijk dat er een kind MOET komen waarvan nu al duidelijk is dat die in die omstandigheden moet opgroeien. En dan kan moeder nog zo geweldig zijn, en nog zo lief, er ontbreekt een vader. Of er is straks wel een vader, maar een die alleen maar poep over moeder praat. Of moeder gaat zich onnatuurlijk gedragen om vader maar te vriend te houden. Of wat dan ook.
Er zijn alleenstaande ouders zat die het (noodgedwongen) fantastisch doen. Maar waarom zou je de toekomst die in dit topic lijkt te verschijnen, in godsnaam willen voor een kind?
vrijdag 18 mei 2018 om 09:57
Jezus wat een sarcasme in de reacties. ... TO als jij het kindje wil houden dan zeker doen!!! Mensen kunnen wel roepen dat je abortus moet doen maar ga op je gevoel af!!
En wat de sarcastische dames betreft, jullie hebben zeker het perfecte leven of niet dat jullie het recht geeft om deze dame bijna tot een abortus te dwingen??? Kansloos. Zoveel commentaar overal op dat ik me haast ga afvragen wat jullie in je leven missen dat jullie ertoe beweegt zo op een forum te reageren.
En wat de sarcastische dames betreft, jullie hebben zeker het perfecte leven of niet dat jullie het recht geeft om deze dame bijna tot een abortus te dwingen??? Kansloos. Zoveel commentaar overal op dat ik me haast ga afvragen wat jullie in je leven missen dat jullie ertoe beweegt zo op een forum te reageren.
vrijdag 18 mei 2018 om 11:12
Als je ex er geen rol in wil spelen dan vind ik het erg sneu voor het kind.
Ook al zou je zelf een goede moeder zijn en zijn de overige omstandigheden goed, je kind is ongewenst door de vader en hij wil er niets mee te maken hebben. Rond de kleuterleeftijd zal je kind met vragen hierover komen en het antwoord lijkt me hard om mee te dealen voor een jong kind. Je gaat voorbij aan het belang van het kind als je de zwangerschap uitdraagt.
Ook al zou je zelf een goede moeder zijn en zijn de overige omstandigheden goed, je kind is ongewenst door de vader en hij wil er niets mee te maken hebben. Rond de kleuterleeftijd zal je kind met vragen hierover komen en het antwoord lijkt me hard om mee te dealen voor een jong kind. Je gaat voorbij aan het belang van het kind als je de zwangerschap uitdraagt.
vrijdag 18 mei 2018 om 13:15
Het lijkt me niet eens het ergste als de vader niets te maken wil hebben met het kind. Je zegt dat hij het na elke ruzie uitmaakte en een paar weken later steeds huilend terug komt. Hoe gaat dat straks met het kind? Een knipperlicht relatie tussen vader en moeder? Dan wil hij er wel zijn en dan weer niet? Dat lijkt me pas echt schadelijk voor een kind.