Relaties
alle pijlers
Moeder en zoon onafscheidelijk...
donderdag 18 februari 2010 om 14:33
Hallo mensen,
Graag zou ik jullie visie/ mening/ tips ontvangen over het volgende.
Ik ben een alleenstaande moeder van 37 jaar, ik heb een dochter van 13 jaar. Sinds vier jaar heb ik een lieve vriend, hij is inmiddels 44 jaar. Ik vind hem echt fantastisch. Hij is docent (3 vakken) aan het MBO (door omstandigheden in de ZW geraakt) en daarnaast is hij hystoricus, archeoloog en juridisch adviseur.
Zelf ben ik van beroep directiesecretaresse, maar wegens de economische crisis is het bedrijf waar ik werkte failliet gegaan en ben dus solliciterende.
Mijn vriend heeft een ietwat excentrieke levensstijl, heeft een sterk karakter en is erg principieel. Hierin kan hij heel erg ver gaan. We hebben onze dalen gehad en deze inmiddels opgelost. Hij accepteerde direct mijn dochter als de zijne en de twee zijn geweldig samen.
In alle opzichten is hij de man van mijn dromen en met hem wil ik mijn verdere leven samen blijven.
Alleen...... Hij heeft een zwaar irritante, ziekelijke, zeer bemoeizuchtige moeder die bovendien erg manipulatief is. Zij woont nu 5, 6 jaar bij hem in, zogenaamd omdat ze ziek is. Als je haar hoort praten voor het eerst, zou je denken dat ze erg ziek is en elke minuut het leven kan laten en daar praat en handelt zij ook naar. Zij misbruikt op alle mogelijke manieren zijn loyaliteitsbesef en wurmt zichzelf op allerlei zielige, ziekelijke manieren onder zijn huid. Zijn plichtsgevoel wordt danig door haar op de proef gesteld en zijn liefde voor haar maakt hem totaal blind voor haar listige, smerige streken.
Zij is ook de oorzaak van het feit dat wij al drie keer uit elkaar zijn geweest.
Echter, de liefde tussen ons schijnt sterk genoeg te zijn om toch elke keer weer opnieuw te beginnen. De eerste drie jaren kreeg ik alle schuld van alles dat fout ging tussen ons. Ik was dan de zogenaamde olifant in hun porcelijnkast. Inderdaad, het is hij en zijn moeder tegen de grote boze wereld. Zij zondert zich dan ook van iedereen af en heeft altijd haar zoon nodig om ergens komen. Als hij niet naast haar staat, hangt zij aan de telefoon en als hij thuis is, roept ze hem (letterlijk!!) ELK half uur voor een kopje thee.
En waag het niet om iets te doen of te zeggen wat haar niet aanstaat want dan is het huis te klein. Weerwoord duldt zij al helemaal niet, dan is de beer los.
Daarnaast is het zo, dat hij zijn levensstijl kan bekostigen dankzij haar. Zij noemt zichzelf zijn "meedenk bank". Als haar iets niet zint, dreigt zij dan ook met het stopzetten van de geldkraan. Hij dwingt zichzelf om niets te zien voor wat het is. Hij vindt het aan de andere kant wel makkelijk zo, want hij kan doen en laten waar hij zin in heeft. Zij vindt het ook prima, zolang het haar goeddunkt en zijn verantwoordingen aan haar aflegt. Het lijkt erop dat zij mij eindelijk na 4 jaren strijd heeft "geaccepteerd" omdat zij nu wel inziet dat wij toch niet te stuiten zijn. (Dat leest u goed: er ZIJN dingen dingen die hij toch wel blijft doen, met of zonder haar goedkeuring, gelukkig maar!) De langste tijd heeft zij erg gemene dingen tegen mij gezegd en dreef altijd weer een wig tussen haar zoon en mij. Sinds een half jaar is zij daarmee opgehouden. Bijna te mooi om waar te zijn.... Ik ben erg voorzichtig met mijn blijdschap op dat vlak.
Ik heb mij er inmiddels bij neergelegd dat wij nooit samen zullen zijn op een manier waarop ik dat graag zou willen: samen onder één dak. Afgelopen zomer kwam hij daarmee naar buiten. Hij zei er nog bij dat dat niet aan mij ligt, maar aan hem. Dat was de eerste keer sinds ons samenzijn dat hij er voor uit komt dat er eens iets NIET aan mij ligt.
Zijn argument is dat hij gewoon niet het type is om te gaan samenewonen (twee jaar geleden nog wel!) en dat hij zijn rust nodig heeft en zijn privé. (Ik hoor u denken: "En dat krijgt hij bij zijn moeder wél? Laat me niet lachen!") En dat is nu precies mijn punt.
Maar intussen zijn de twee gewoon onafscheidelijk... En dat laat zij mij ook altijd weten, al dan niet met tact.
De hobbies die hij heeft, worden sterk door haar afgekeurd en hij krijgt dan ook dagelijks daarover de wind van voren door zijn moeder. Ik deel juist in zijn hobbies want ik heb dezelfde.
Hoe kan het toch, vraag ik mij af, dat hij met zijn moeder samenwonen (hij wil het niet samenwonen noemen, maar laten we nou eerlijk zijn...Het enige wat zie niet samen doen is douchen en slapen, hoewel hij rustig de hele nacht naast haar bed zit als ze ziek is) wel voor elkaar kan en wil krijgen, en met mij niet...?
Hij is nog nooit getrouwd geweest, heeft nooit samengewoond met een andere vrouw dan zijn moeder. Hij heeft zelf ook geen kinderen. Voordat hij mij leerde kennen, was hij 15 jaar alleen geweest, omdat hij na veel ellende (zo zegt hij), relaties afgezworen had. Hij heeft wel lang en veel moeite gedaan om mij te krijgen trouwens. Het woord "opgeven" komt (in alle andere gevallen) niet voor in zijn woordenboek. Ergens aan beginnen en niet afmaken is weer een heel ander verhaal....
Wie o wie heeft hier ervaring mee?
Graag zou ik jullie visie/ mening/ tips ontvangen over het volgende.
Ik ben een alleenstaande moeder van 37 jaar, ik heb een dochter van 13 jaar. Sinds vier jaar heb ik een lieve vriend, hij is inmiddels 44 jaar. Ik vind hem echt fantastisch. Hij is docent (3 vakken) aan het MBO (door omstandigheden in de ZW geraakt) en daarnaast is hij hystoricus, archeoloog en juridisch adviseur.
Zelf ben ik van beroep directiesecretaresse, maar wegens de economische crisis is het bedrijf waar ik werkte failliet gegaan en ben dus solliciterende.
Mijn vriend heeft een ietwat excentrieke levensstijl, heeft een sterk karakter en is erg principieel. Hierin kan hij heel erg ver gaan. We hebben onze dalen gehad en deze inmiddels opgelost. Hij accepteerde direct mijn dochter als de zijne en de twee zijn geweldig samen.
In alle opzichten is hij de man van mijn dromen en met hem wil ik mijn verdere leven samen blijven.
Alleen...... Hij heeft een zwaar irritante, ziekelijke, zeer bemoeizuchtige moeder die bovendien erg manipulatief is. Zij woont nu 5, 6 jaar bij hem in, zogenaamd omdat ze ziek is. Als je haar hoort praten voor het eerst, zou je denken dat ze erg ziek is en elke minuut het leven kan laten en daar praat en handelt zij ook naar. Zij misbruikt op alle mogelijke manieren zijn loyaliteitsbesef en wurmt zichzelf op allerlei zielige, ziekelijke manieren onder zijn huid. Zijn plichtsgevoel wordt danig door haar op de proef gesteld en zijn liefde voor haar maakt hem totaal blind voor haar listige, smerige streken.
Zij is ook de oorzaak van het feit dat wij al drie keer uit elkaar zijn geweest.
Echter, de liefde tussen ons schijnt sterk genoeg te zijn om toch elke keer weer opnieuw te beginnen. De eerste drie jaren kreeg ik alle schuld van alles dat fout ging tussen ons. Ik was dan de zogenaamde olifant in hun porcelijnkast. Inderdaad, het is hij en zijn moeder tegen de grote boze wereld. Zij zondert zich dan ook van iedereen af en heeft altijd haar zoon nodig om ergens komen. Als hij niet naast haar staat, hangt zij aan de telefoon en als hij thuis is, roept ze hem (letterlijk!!) ELK half uur voor een kopje thee.
En waag het niet om iets te doen of te zeggen wat haar niet aanstaat want dan is het huis te klein. Weerwoord duldt zij al helemaal niet, dan is de beer los.
Daarnaast is het zo, dat hij zijn levensstijl kan bekostigen dankzij haar. Zij noemt zichzelf zijn "meedenk bank". Als haar iets niet zint, dreigt zij dan ook met het stopzetten van de geldkraan. Hij dwingt zichzelf om niets te zien voor wat het is. Hij vindt het aan de andere kant wel makkelijk zo, want hij kan doen en laten waar hij zin in heeft. Zij vindt het ook prima, zolang het haar goeddunkt en zijn verantwoordingen aan haar aflegt. Het lijkt erop dat zij mij eindelijk na 4 jaren strijd heeft "geaccepteerd" omdat zij nu wel inziet dat wij toch niet te stuiten zijn. (Dat leest u goed: er ZIJN dingen dingen die hij toch wel blijft doen, met of zonder haar goedkeuring, gelukkig maar!) De langste tijd heeft zij erg gemene dingen tegen mij gezegd en dreef altijd weer een wig tussen haar zoon en mij. Sinds een half jaar is zij daarmee opgehouden. Bijna te mooi om waar te zijn.... Ik ben erg voorzichtig met mijn blijdschap op dat vlak.
Ik heb mij er inmiddels bij neergelegd dat wij nooit samen zullen zijn op een manier waarop ik dat graag zou willen: samen onder één dak. Afgelopen zomer kwam hij daarmee naar buiten. Hij zei er nog bij dat dat niet aan mij ligt, maar aan hem. Dat was de eerste keer sinds ons samenzijn dat hij er voor uit komt dat er eens iets NIET aan mij ligt.
Zijn argument is dat hij gewoon niet het type is om te gaan samenewonen (twee jaar geleden nog wel!) en dat hij zijn rust nodig heeft en zijn privé. (Ik hoor u denken: "En dat krijgt hij bij zijn moeder wél? Laat me niet lachen!") En dat is nu precies mijn punt.
Maar intussen zijn de twee gewoon onafscheidelijk... En dat laat zij mij ook altijd weten, al dan niet met tact.
De hobbies die hij heeft, worden sterk door haar afgekeurd en hij krijgt dan ook dagelijks daarover de wind van voren door zijn moeder. Ik deel juist in zijn hobbies want ik heb dezelfde.
Hoe kan het toch, vraag ik mij af, dat hij met zijn moeder samenwonen (hij wil het niet samenwonen noemen, maar laten we nou eerlijk zijn...Het enige wat zie niet samen doen is douchen en slapen, hoewel hij rustig de hele nacht naast haar bed zit als ze ziek is) wel voor elkaar kan en wil krijgen, en met mij niet...?
Hij is nog nooit getrouwd geweest, heeft nooit samengewoond met een andere vrouw dan zijn moeder. Hij heeft zelf ook geen kinderen. Voordat hij mij leerde kennen, was hij 15 jaar alleen geweest, omdat hij na veel ellende (zo zegt hij), relaties afgezworen had. Hij heeft wel lang en veel moeite gedaan om mij te krijgen trouwens. Het woord "opgeven" komt (in alle andere gevallen) niet voor in zijn woordenboek. Ergens aan beginnen en niet afmaken is weer een heel ander verhaal....
Wie o wie heeft hier ervaring mee?
donderdag 18 februari 2010 om 17:44
quote:binkie14 schreef op 18 februari 2010 @ 17:28:
[...]
Dit vind ik harstikke lief van je, Brown-Eyes, ik zit nu te janken hier, 25 jaar heb ik die film gezien. Dit is een schakel, die een (normaal) mens niet breekt.
Wat ben ik teleurgesteld, en vertrapt, en aan de kant gezet, voor moeke, en dan was ik nog maar 'goede vriendin'.
Hemel en aarde heb ik bewogen, om de situatie, voor mijn vriend, te veranderen.Niets hielp.
Nu achteraf, zegt hij,'" meid, ik had naar je moeten luisteren".
Ik ben geen type van borstklopperij.
Maar nu is deze lieverd 62 jaar, en moet beginnen met leven..............En daarom wil ik mijn rug niet toekeren naar mijn lieverd. Dat doe je niet als je van iemand houdt.
[...]
Dit vind ik harstikke lief van je, Brown-Eyes, ik zit nu te janken hier, 25 jaar heb ik die film gezien. Dit is een schakel, die een (normaal) mens niet breekt.
Wat ben ik teleurgesteld, en vertrapt, en aan de kant gezet, voor moeke, en dan was ik nog maar 'goede vriendin'.
Hemel en aarde heb ik bewogen, om de situatie, voor mijn vriend, te veranderen.Niets hielp.
Nu achteraf, zegt hij,'" meid, ik had naar je moeten luisteren".
Ik ben geen type van borstklopperij.
Maar nu is deze lieverd 62 jaar, en moet beginnen met leven..............En daarom wil ik mijn rug niet toekeren naar mijn lieverd. Dat doe je niet als je van iemand houdt.
donderdag 18 februari 2010 om 17:45
Jemig wat een verhaal!
( en ik dacht dat mijn schoonmoeder al erg was, dat is echt peanuts vergeleken bij dit!)
Wat ik zou doen is inderdaad bij je vriend aankaarten dat zijn ma zegt dat 'ze er toch altijd zal zijn blabla en dat ze belt wanneer zij wilt' etc
Dat je dat geen basis vind voor een gezonde relatie tussen jou en hem en dan aan hem de keuze laat.
Is het anders niet mogelijk dat jullie apart gaan wonen en dat hij bijv de weekenden bij jou is? En dat dus zijn gsm bij de deur al uitzet voor het gehele weekend?
Kan hij daarna weer terug naar zn moesje
(ik zou hier eerlijk gezegd ook heel hard van wegrennen hoor, hoe leuk die vent ook is, dit is een een-tweetje tussen zn ma en hem en dat spelletje zou ik geen zin in hebben!)
( en ik dacht dat mijn schoonmoeder al erg was, dat is echt peanuts vergeleken bij dit!)
Wat ik zou doen is inderdaad bij je vriend aankaarten dat zijn ma zegt dat 'ze er toch altijd zal zijn blabla en dat ze belt wanneer zij wilt' etc
Dat je dat geen basis vind voor een gezonde relatie tussen jou en hem en dan aan hem de keuze laat.
Is het anders niet mogelijk dat jullie apart gaan wonen en dat hij bijv de weekenden bij jou is? En dat dus zijn gsm bij de deur al uitzet voor het gehele weekend?
Kan hij daarna weer terug naar zn moesje
(ik zou hier eerlijk gezegd ook heel hard van wegrennen hoor, hoe leuk die vent ook is, dit is een een-tweetje tussen zn ma en hem en dat spelletje zou ik geen zin in hebben!)
donderdag 18 februari 2010 om 17:45
donderdag 18 februari 2010 om 17:46
quote:WhyNotMe schreef op 18 februari 2010 @ 17:29:
[...]
Zucht...... Kijk dat bedoel ik nou...... Zo is mijn vriend zijn moeder dus ook....
Sorry voor de late reactie, ik zat maar te zoeken.... Iedereen is zo snel! Dank je voor hetmij sterkte wensen... Ik heb het nodig.Nogmaals sorry, ik mot nog zien hoe het allemaal werkt want dit is mijn eerste keer op dit forum..
Het is je vergeven, meis, maar doe mij een lol, en kies alsjeblieft voor jezelf, en je dochter.
Dit is een race, die je niet kunt winnen.
Of moeke moet de pijp aan Maarten geven.....
En.. wil je daar op wachten???
[...]
Zucht...... Kijk dat bedoel ik nou...... Zo is mijn vriend zijn moeder dus ook....
Sorry voor de late reactie, ik zat maar te zoeken.... Iedereen is zo snel! Dank je voor hetmij sterkte wensen... Ik heb het nodig.Nogmaals sorry, ik mot nog zien hoe het allemaal werkt want dit is mijn eerste keer op dit forum..
Het is je vergeven, meis, maar doe mij een lol, en kies alsjeblieft voor jezelf, en je dochter.
Dit is een race, die je niet kunt winnen.
Of moeke moet de pijp aan Maarten geven.....
En.. wil je daar op wachten???
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
donderdag 18 februari 2010 om 17:47
Ojee. De oude buurman werd steeds ontslagen omdat ie teveel verlofdagen opnam. Moeders vond het ON-GE-LOOF-LIJK dat zoon geen zorgverlof kon opnemen in proefperiodes...
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.
donderdag 18 februari 2010 om 17:48
quote:Brown_Eyes schreef op 18 februari 2010 @ 17:43:
Als zijn moeder genoeg geld heeft, waarom niet?
Zegt niks over zijn zelfstandigheid.
Zijn er zat die dat doen, hoor.
Och nee, dat maakt me ook niet uit. Hij moet dat gewoon doen als het kan. Punt is alleen: Zij saboteerd hem ermee. Als hij niet doet wat zij zegt, gaat de geldkraan dicht. Ik zat er zelf bij dat ze dat zei.
En verder: hij wil beslist niet dat zij moeder in een bejaardenhuis gaat. Ik kan me daar heel wat bij voorstellen tegenwoordig. Ik zou mijn moeder er ook niet in willen hebben. Maar ook hier geldt: Als hij iets doet wat haar niet zint, zegt ze: nou en hou nu je mond maar tegen je moeder, want anders ga ik in een bejaardenhuis en dan red je je maar. En ze weet dat ze hem daar pijn mee doet.
Als zijn moeder genoeg geld heeft, waarom niet?
Zegt niks over zijn zelfstandigheid.
Zijn er zat die dat doen, hoor.
Och nee, dat maakt me ook niet uit. Hij moet dat gewoon doen als het kan. Punt is alleen: Zij saboteerd hem ermee. Als hij niet doet wat zij zegt, gaat de geldkraan dicht. Ik zat er zelf bij dat ze dat zei.
En verder: hij wil beslist niet dat zij moeder in een bejaardenhuis gaat. Ik kan me daar heel wat bij voorstellen tegenwoordig. Ik zou mijn moeder er ook niet in willen hebben. Maar ook hier geldt: Als hij iets doet wat haar niet zint, zegt ze: nou en hou nu je mond maar tegen je moeder, want anders ga ik in een bejaardenhuis en dan red je je maar. En ze weet dat ze hem daar pijn mee doet.
donderdag 18 februari 2010 om 17:49
quote:Brown_Eyes schreef op 18 februari 2010 @ 17:41:
Jezus, Neele.
Iemand die zich met de historie bezig houdt, geschiedenis en zo.
Dat is een hIstoricus en geen hystoricus...Maar hij heeft dus geschiedenis gestudeerd, archeologie, een economische studie gedaan en ook nog de lerarenopleiding gevolgd.
Knap hoor!
Is zeker een jaartje of 16 studeren bij elkaar..
Jezus, Neele.
Iemand die zich met de historie bezig houdt, geschiedenis en zo.
Dat is een hIstoricus en geen hystoricus...Maar hij heeft dus geschiedenis gestudeerd, archeologie, een economische studie gedaan en ook nog de lerarenopleiding gevolgd.
Knap hoor!
Is zeker een jaartje of 16 studeren bij elkaar..
donderdag 18 februari 2010 om 17:49
quote:WhyNotMe schreef op 18 februari 2010 @ 17:44:
[...]
En daarom wil ik mijn rug niet toekeren naar mijn lieverd. Dat doe je niet als je van iemand houdt.
Maar wat haal jij dan uit die relatie, behalve een hele hoop (terechte) frustratie?
Ik hou ook ontzettend veel van mijn man. Maar als hij in de situatie zit waarin jouw vriend zit, was het jammer maar helaas. Ik ben er namelijk zelf ook nog. En ik heb ook recht op iemand die volledig voor mij gaat, die er onvoorwaardelijk voor mij is. En dan niet alleen als zijn moeder hem niet nodig heeft.
[...]
En daarom wil ik mijn rug niet toekeren naar mijn lieverd. Dat doe je niet als je van iemand houdt.
Maar wat haal jij dan uit die relatie, behalve een hele hoop (terechte) frustratie?
Ik hou ook ontzettend veel van mijn man. Maar als hij in de situatie zit waarin jouw vriend zit, was het jammer maar helaas. Ik ben er namelijk zelf ook nog. En ik heb ook recht op iemand die volledig voor mij gaat, die er onvoorwaardelijk voor mij is. En dan niet alleen als zijn moeder hem niet nodig heeft.
donderdag 18 februari 2010 om 17:51
quote:lemoos schreef op 18 februari 2010 @ 17:47:
Ojee. De oude buurman werd steeds ontslagen omdat ie teveel verlofdagen opnam. Moeders vond het ON-GE-LOOF-LIJK dat zoon geen zorgverlof kon opnemen in proefperiodes...
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.ja..... heel eng dit...
Ojee. De oude buurman werd steeds ontslagen omdat ie teveel verlofdagen opnam. Moeders vond het ON-GE-LOOF-LIJK dat zoon geen zorgverlof kon opnemen in proefperiodes...
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.ja..... heel eng dit...
donderdag 18 februari 2010 om 17:52
Vriend was slechts Vriend.
Het is een moordkerel.!
Belde 4x per dag met moeke, om gezeur aan te horen......
Internationaal chauffeur......
Als hij mij belde, was het eerste wat ik vroeg,"hoe ga je, waar ben je",gaat het goed?, hoe zijn de wegen?.
Hij huilde dan.
Niks gewend.........
Nogmaals, sterkte meid.
Het is een moordkerel.!
Belde 4x per dag met moeke, om gezeur aan te horen......
Internationaal chauffeur......
Als hij mij belde, was het eerste wat ik vroeg,"hoe ga je, waar ben je",gaat het goed?, hoe zijn de wegen?.
Hij huilde dan.
Niks gewend.........
Nogmaals, sterkte meid.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
donderdag 18 februari 2010 om 17:52
quote:lemoos schreef op 18 februari 2010 @ 17:47:
Ojee. De oude buurman werd steeds ontslagen omdat ie teveel verlofdagen opnam. Moeders vond het ON-GE-LOOF-LIJK dat zoon geen zorgverlof kon opnemen in proefperiodes...
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.De hele dag thuiszitten en zus moet komen poetsen, wat een sukkel!
Ojee. De oude buurman werd steeds ontslagen omdat ie teveel verlofdagen opnam. Moeders vond het ON-GE-LOOF-LIJK dat zoon geen zorgverlof kon opnemen in proefperiodes...
Op het laatst kon hij nergens aan de bak komen, zeer besmettelijk verleden zeg maar. En ja, verder weg werk zoeken was natuurlijk ook out of the question. Hij had ook een zeer specialistisch werkveld, waar de banen niet dik zijn gezaaid (een heel klein wereldje waar je niet de bazen tegen het zere been moet schoppen).
Hij leeft nu van een uitkering, broers en zussen onderhouden het huis. Een zus komt regelmatig poetsen bij hem. En hij maar de 'verstrooide professor' uithangen.De hele dag thuiszitten en zus moet komen poetsen, wat een sukkel!
donderdag 18 februari 2010 om 17:53
donderdag 18 februari 2010 om 17:56
quote:binkie14 schreef op 18 februari 2010 @ 17:52:
Vriend was slechts Vriend.
Het is een moordkerel.!
Belde 4x per dag met moeke, om gezeur aan te horen......
Internationaal chauffeur......
Als hij mij belde, was het eerste wat ik vroeg,"hoe ga je, waar ben je",gaat het goed?, hoe zijn de wegen?.
Hij huilde dan.
Niks gewend.........
Nogmaals, sterkte meid.
Hartverscheurend.... Ik kan me jouw gevoel zo goed voorstellen.
En tijdens dat wij hier zitten te typen, stuurt me net een superlief mailtje..... Hij mailt echt elka dag..... En als hij niet thuis is, smst of belt hij.... Vertelt me ook waar hij is, wat hij doet, terwijl ik helemaal niet vraag om verslag.... Het is gewoon een hele lieve schat....
Vriend was slechts Vriend.
Het is een moordkerel.!
Belde 4x per dag met moeke, om gezeur aan te horen......
Internationaal chauffeur......
Als hij mij belde, was het eerste wat ik vroeg,"hoe ga je, waar ben je",gaat het goed?, hoe zijn de wegen?.
Hij huilde dan.
Niks gewend.........
Nogmaals, sterkte meid.
Hartverscheurend.... Ik kan me jouw gevoel zo goed voorstellen.
En tijdens dat wij hier zitten te typen, stuurt me net een superlief mailtje..... Hij mailt echt elka dag..... En als hij niet thuis is, smst of belt hij.... Vertelt me ook waar hij is, wat hij doet, terwijl ik helemaal niet vraag om verslag.... Het is gewoon een hele lieve schat....
donderdag 18 februari 2010 om 17:56
quote:Brown_Eyes schreef op 18 februari 2010 @ 17:53:
Ja, als ze ziek is, snap ik dat ze verlof wil.
Die oudere mensen snappen ook niet alles, he.
Een werkgever heeft ook begrip voor zulke dingen,Een werkgever moet zorgen dat hij zijn tent draaiende houdt en kan dus niet voor ieder wissewasje zorgverlof geven. Bij jou moet het zeker ook nog betaald zijn, alsof het een filantropische instelling is.
Ja, als ze ziek is, snap ik dat ze verlof wil.
Die oudere mensen snappen ook niet alles, he.
Een werkgever heeft ook begrip voor zulke dingen,Een werkgever moet zorgen dat hij zijn tent draaiende houdt en kan dus niet voor ieder wissewasje zorgverlof geven. Bij jou moet het zeker ook nog betaald zijn, alsof het een filantropische instelling is.
donderdag 18 februari 2010 om 17:58
quote:Brown_Eyes schreef op 18 februari 2010 @ 17:55:
Snap ik, maar als hij er geen probleem mee heeft moet je het laten rusten en niet opwakkeren. Jij wordt toch weer als het zwarte schaap gezien.dat is inderdaad waar ik de laattetijd heel erg hard aan gewerkt heb, en daarom heb ik het voor een groot deel ook kunnen laten rusten. Oftewel: ik ben zelf een stuk rustiger geworden. Maar af en toe knaagt het wel... Vandaar dus mijn vraag naar andere ervaringen.
Snap ik, maar als hij er geen probleem mee heeft moet je het laten rusten en niet opwakkeren. Jij wordt toch weer als het zwarte schaap gezien.dat is inderdaad waar ik de laattetijd heel erg hard aan gewerkt heb, en daarom heb ik het voor een groot deel ook kunnen laten rusten. Oftewel: ik ben zelf een stuk rustiger geworden. Maar af en toe knaagt het wel... Vandaar dus mijn vraag naar andere ervaringen.
donderdag 18 februari 2010 om 17:58
Tussen een moeder en een zoon moet je niet proberen te komen. Dat is een heilig verbond.
De vrouw van mijn vader heeft het jaren geprobeerd.
En toch bleef mijn oma altijd stiekem de belangrijkste vrouw in zijn leven.
God wat heeft dat veel conflicten opgeleverd.
De enige tip die ik heb?
Vrienden worden met de moeder...
De vrouw van mijn vader heeft het jaren geprobeerd.
En toch bleef mijn oma altijd stiekem de belangrijkste vrouw in zijn leven.
God wat heeft dat veel conflicten opgeleverd.
De enige tip die ik heb?
Vrienden worden met de moeder...
donderdag 18 februari 2010 om 17:59
quote:Brown_Eyes schreef op 18 februari 2010 @ 17:57:
Klopt, dat zou heel fijn zijn.
Een goede werkgever houdt rekening met je prive, maar daar heb jij dus geen ervaring mee.En of ik daar ervaring mee heb! maar niet als het om een aanstelleritis gaat. Zou een mooie boel zijn als je werkgever dit soort gezeur moet financieren.
Klopt, dat zou heel fijn zijn.
Een goede werkgever houdt rekening met je prive, maar daar heb jij dus geen ervaring mee.En of ik daar ervaring mee heb! maar niet als het om een aanstelleritis gaat. Zou een mooie boel zijn als je werkgever dit soort gezeur moet financieren.