Relaties
alle pijlers
Partner sloeg me, vergissing?
zondag 6 februari 2011 om 15:17
Hallo allemaal
Ik zit met een probleem.
Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.
Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.
En het per direct uitgemaakt.
Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.
Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.
Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?
Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.
Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.
Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?
Graag jullie reacties.
Bedankt
Ik zit met een probleem.
Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.
Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.
En het per direct uitgemaakt.
Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.
Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.
Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?
Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.
Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.
Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?
Graag jullie reacties.
Bedankt
zondag 13 februari 2011 om 23:05
maandag 14 februari 2011 om 08:53
Mamzelle, vind je dan dat je helemaal niet onzeker mag zijn met een man? Nou was de persoon met wie je dat had het dan niet waard, hoe zie je dat voor je met een eventueel nieuw persoon?
Hoe je er nu instaat, dat is denk ik ook de manier. Je hébt al kinderen dus nog eens iemand tegen komen is niet meer gebonden aan tijd omdat je (eventueel) nog een gezin had willen starten. Je hebt nu álle tijd iemand tegen te komen van wie je kunt houden en die persoon van jou en dat het goed is. Je hebt gelijk dat het naarmate je ouder wordt niet meer zo makkelijk zal gaan. De spoeling wordt dunner, minder gelegenheid, of zoiets dan.
Dubiootje, daar heb ik in geringe mate, hij was tenslotte amper lijfelijk nog in ons leven, ook mee gedeald. Soms was dat heel heftig om de schade bij de kids te zien en de brokstukken ervan op te ruimen. Maar goed, bij ons was geen sprake van bezoekregeling. Bij jou waarschijnlijk wel. Ik ben er nu blij om dat we dat wettelijk niet hadden en dat ik het naar goeddunken in kon vullen. Maar goed, dan nog. Zelfs al was het wel wettelijk geregeld had hij niet anders gedaan dan hij nu deed. Alleen op komen dagen als het hem uitkwam.
Dit jaar heb ik als doelstelling om onaf geronde zaken af te ronden, punten er onder te zetten. Dealen met dingen en dan afsluiten. Eéntje ervan betreft dus mijn ex. Ik heb een soort afscheidsbrief geschreven gisteren waarin ik heb aangegeven dat het wat mij betreft nu echt einde hoofdstuk is. De brief was meer voor mezelf dan voor hem. Dus als hij hem van woede verscheurt, be my guest. Ik heb mijn zegje gedaan en hij weet nu dat ik en de kids geen contact meer met hem willen. Niet toevallig en ook niet op afspraak. Dat we klaar met hem zijn en dat de brief de symbolische afsluiter is. Dat hij dus ook niet ons adres krijgt en dat hij niemand een plezier zou doen, zichzelf ook niet als hij toch weer contact zou proberen te zoeken door ons te vinden. Wij veranderen niet van gedachten.
De kids zijn het ook helemaal eens met de brief, wilden het zelf ook lezen, dat mocht en ik ben de brief samen met mijn dochter gaan brengen en we hebben het ding in de brievenbus gegooid. Hij zal hem vandaag wel vinden.
Hoe je er nu instaat, dat is denk ik ook de manier. Je hébt al kinderen dus nog eens iemand tegen komen is niet meer gebonden aan tijd omdat je (eventueel) nog een gezin had willen starten. Je hebt nu álle tijd iemand tegen te komen van wie je kunt houden en die persoon van jou en dat het goed is. Je hebt gelijk dat het naarmate je ouder wordt niet meer zo makkelijk zal gaan. De spoeling wordt dunner, minder gelegenheid, of zoiets dan.
Dubiootje, daar heb ik in geringe mate, hij was tenslotte amper lijfelijk nog in ons leven, ook mee gedeald. Soms was dat heel heftig om de schade bij de kids te zien en de brokstukken ervan op te ruimen. Maar goed, bij ons was geen sprake van bezoekregeling. Bij jou waarschijnlijk wel. Ik ben er nu blij om dat we dat wettelijk niet hadden en dat ik het naar goeddunken in kon vullen. Maar goed, dan nog. Zelfs al was het wel wettelijk geregeld had hij niet anders gedaan dan hij nu deed. Alleen op komen dagen als het hem uitkwam.
Dit jaar heb ik als doelstelling om onaf geronde zaken af te ronden, punten er onder te zetten. Dealen met dingen en dan afsluiten. Eéntje ervan betreft dus mijn ex. Ik heb een soort afscheidsbrief geschreven gisteren waarin ik heb aangegeven dat het wat mij betreft nu echt einde hoofdstuk is. De brief was meer voor mezelf dan voor hem. Dus als hij hem van woede verscheurt, be my guest. Ik heb mijn zegje gedaan en hij weet nu dat ik en de kids geen contact meer met hem willen. Niet toevallig en ook niet op afspraak. Dat we klaar met hem zijn en dat de brief de symbolische afsluiter is. Dat hij dus ook niet ons adres krijgt en dat hij niemand een plezier zou doen, zichzelf ook niet als hij toch weer contact zou proberen te zoeken door ons te vinden. Wij veranderen niet van gedachten.
De kids zijn het ook helemaal eens met de brief, wilden het zelf ook lezen, dat mocht en ik ben de brief samen met mijn dochter gaan brengen en we hebben het ding in de brievenbus gegooid. Hij zal hem vandaag wel vinden.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
maandag 14 februari 2011 om 15:17
Hallo allemaal,
Excuses dat ik niets van me heb laten horen maar ik zit er nogal flink doorheen.
Mijn verstand is een gevecht aangegaan met mijn gevoel.
Ben dus niet terug bij hem, ik ben aan het knokken tegen mezelf om dat zo te houden.
Verontrustend dat dit zo moeilijk is. Helemaal omdat hij me niet met rust kan laten.
Allemaal bedankt voor de reacties!
En iedereen sterkte'!
Excuses dat ik niets van me heb laten horen maar ik zit er nogal flink doorheen.
Mijn verstand is een gevecht aangegaan met mijn gevoel.
Ben dus niet terug bij hem, ik ben aan het knokken tegen mezelf om dat zo te houden.
Verontrustend dat dit zo moeilijk is. Helemaal omdat hij me niet met rust kan laten.
Allemaal bedankt voor de reacties!
En iedereen sterkte'!
maandag 14 februari 2011 om 15:24
quote:besluitelooshelpme schreef op 14 februari 2011 @ 15:17:
Hallo allemaal,
Excuses dat ik niets van me heb laten horen maar ik zit er nogal flink doorheen.
Mijn verstand is een gevecht aangegaan met mijn gevoel.
Ben dus niet terug bij hem, ik ben aan het knokken tegen mezelf om dat zo te houden.
Verontrustend dat dit zo moeilijk is. Helemaal omdat hij me niet met rust kan laten.
Allemaal bedankt voor de reacties!
En iedereen sterkte'!
Doe jezelf een plezier en lees eens wat boeken over dit onderwerp.
Ga naar de bieb en kijk bij de psychologie sectie bij de afdeling geweld binnen relaties en je kunt te kust en te keur lezen hoe het met de patronen zit binnen een relatie waarin geweld een rol speelt of gaat spelen.
Echt hoor, lees jezelf wijzer, wapen je met kennis over hoe het werkt zo'n (geweld)spiraal naar beneden.
Voor mij ging er een wereld open toen ik las hoe mijn relatie in elkaar zat, ik was in één keer beter gewapend tegen herhaling.
Hallo allemaal,
Excuses dat ik niets van me heb laten horen maar ik zit er nogal flink doorheen.
Mijn verstand is een gevecht aangegaan met mijn gevoel.
Ben dus niet terug bij hem, ik ben aan het knokken tegen mezelf om dat zo te houden.
Verontrustend dat dit zo moeilijk is. Helemaal omdat hij me niet met rust kan laten.
Allemaal bedankt voor de reacties!
En iedereen sterkte'!
Doe jezelf een plezier en lees eens wat boeken over dit onderwerp.
Ga naar de bieb en kijk bij de psychologie sectie bij de afdeling geweld binnen relaties en je kunt te kust en te keur lezen hoe het met de patronen zit binnen een relatie waarin geweld een rol speelt of gaat spelen.
Echt hoor, lees jezelf wijzer, wapen je met kennis over hoe het werkt zo'n (geweld)spiraal naar beneden.
Voor mij ging er een wereld open toen ik las hoe mijn relatie in elkaar zat, ik was in één keer beter gewapend tegen herhaling.
maandag 14 februari 2011 om 15:45
Ik vind het heel sterk van je, dat je niet overstag gaat en dit met jezelf aangaat.
Je hebt gelukkig voldoende respect voor jezelf om niet naar hem terug te gaan.
Ik ben zelf jarenlang getuige geweest van ouders/en daarna de andere partners van mijn moeder, die gewelddadig waren.
Mijn moeder had helaas niet de kracht en het zelfvertrouwen om eruit te stappen.
Je hebt gelukkig voldoende respect voor jezelf om niet naar hem terug te gaan.
Ik ben zelf jarenlang getuige geweest van ouders/en daarna de andere partners van mijn moeder, die gewelddadig waren.
Mijn moeder had helaas niet de kracht en het zelfvertrouwen om eruit te stappen.
maandag 14 februari 2011 om 22:16
Hoi, ik lees niet alle reacties, maar ik heb hier helaas ook ervaring mee.
Mijn ervaring: het is niet de schuld van de vrouw, maar van de man. De man kan zich inhouden, zelfs in de ergste woede, dus niks vergissing. Hij verandert niet, dus wegwezen. En het belangrijkste: er is hoop, je kunt alsnog gelukkig worden met een goede kerel.
Mijn ervaring: het is niet de schuld van de vrouw, maar van de man. De man kan zich inhouden, zelfs in de ergste woede, dus niks vergissing. Hij verandert niet, dus wegwezen. En het belangrijkste: er is hoop, je kunt alsnog gelukkig worden met een goede kerel.
anoniem_121099 wijzigde dit bericht op 14-02-2011 22:21
Reden: iets te langdradig
Reden: iets te langdradig
% gewijzigd
dinsdag 15 februari 2011 om 09:13
Besluitelooshoopje (zou je zo eens willen vastpakken voor een stevige knuffel, vanwege de nick, ook al getuige van wat deze man met je heeft aangericht):
Wat kan helpen is dat je met mensen deelt waarom je zo hard zit te knokken tegen jezelf. Wat is het in hem dat je terug wil? Of belooft hij zo stellig dat het niet meer zal gebeuren dat je niet kan geloven dat het je nog eens overkomt?
Praat hier, praat met een vriendin, praat met maatschappelijk werk (wel graag iemand die gespecialiseerd is op dit gebied), maar probeer dit alstjeblieft niet in je eentje op te lossen. Het is al moeilijk zat, en nog moeilijker als je er helemaal alleen voor staat. Zoek desnoods een psycholoog. Iemand die vanaf de zijlijn en hopelijk zo neutraal dat je het gevoel hebt dat je je twijfels allemaal bij haar of hem kwijt kunt. Zo iemand beslist niet voor je, maar helpt je je gedachten te ordenen.
Je ex/vriend probeert je ook wel te helpen om je gedachten te ordenen, heel hard zelfs zo te lezen. Maar hij is niet belangeloos.
Wat kan helpen is dat je met mensen deelt waarom je zo hard zit te knokken tegen jezelf. Wat is het in hem dat je terug wil? Of belooft hij zo stellig dat het niet meer zal gebeuren dat je niet kan geloven dat het je nog eens overkomt?
Praat hier, praat met een vriendin, praat met maatschappelijk werk (wel graag iemand die gespecialiseerd is op dit gebied), maar probeer dit alstjeblieft niet in je eentje op te lossen. Het is al moeilijk zat, en nog moeilijker als je er helemaal alleen voor staat. Zoek desnoods een psycholoog. Iemand die vanaf de zijlijn en hopelijk zo neutraal dat je het gevoel hebt dat je je twijfels allemaal bij haar of hem kwijt kunt. Zo iemand beslist niet voor je, maar helpt je je gedachten te ordenen.
Je ex/vriend probeert je ook wel te helpen om je gedachten te ordenen, heel hard zelfs zo te lezen. Maar hij is niet belangeloos.
dinsdag 15 februari 2011 om 11:26
Shahla, de man in kwestie was een toevallige passant, niet iemand waarvan ik direct dacht dat het relatiemateriaal zou zijn. Toen ik onverwacht wel verliefd werd (mss alleen op het idee dat ik het weer aan zou durven, zo'n relatie) schrok ik heel erg van de onzekerheid die dat in me losmaakte. Zei ik de goede dingen, deed ik de goede dingen, was ik op de juiste plaats op het juiste moment..
Dat dit soort puberale gevoelens/gedachten bij me horen als ik een relatie aan ga, soit. Maar het betekent wel dat ik pas een relatie aan ga als al vrij duidelijk is dat de ander in mij geïnteresseerd is en op een rationeel niveau gezien redelijk relatiemateriaal is. Heb zogezegd al genoeg onzekerheid van mezelf om daarbovenop ook nog eens de onzekerheid aan te gaan van een relatie met een man met teveel temperament, teveel eigendunk, of wat voor 'negative' ik in eerste instantie ontmoet.
Dat dit soort puberale gevoelens/gedachten bij me horen als ik een relatie aan ga, soit. Maar het betekent wel dat ik pas een relatie aan ga als al vrij duidelijk is dat de ander in mij geïnteresseerd is en op een rationeel niveau gezien redelijk relatiemateriaal is. Heb zogezegd al genoeg onzekerheid van mezelf om daarbovenop ook nog eens de onzekerheid aan te gaan van een relatie met een man met teveel temperament, teveel eigendunk, of wat voor 'negative' ik in eerste instantie ontmoet.
woensdag 16 februari 2011 om 09:12