Partner sloeg me, vergissing?

06-02-2011 15:17 212 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal



Ik zit met een probleem.

Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.

Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.

Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.

Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.

En het per direct uitgemaakt.



Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.



Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.

Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?



Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.

Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.



Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?



Graag jullie reacties.



Bedankt
Alle reacties Link kopieren
Blijf lekker bij hem. Wat kan jou die paar klapjes nou schelen. Laat andere maar lekker lullen, zij weten niet wat liefde is en daar moet je soms wat voor over hebben. Het is zo'n goede man en elke keer dat hij beterschap belooft hou je nog meer van hem. Ik denk dat jullie nu in het stadium zijn beland dat je een kindje kan maken, dit zou alle problemen oplossen, echt waar.

Zie QR
Alle reacties Link kopieren
hoi besluiteloos



even een paar vraagjes..

hoelang zijn jullie al samen?

wat was de aanleiding voor de ruzie?

ging het zoiezo al niet zo lekker tussen jullie?

zo niet? hoelang speelt dat al?



slaan is nooit goed te praten! nooit! maar eerlijk gezegd heb ik mijn vriend ook wel eens een klap verkocht omdat hij het bloed onder mijn nagels vandaan haalde... (ook zeker niet goed te praten) als je toch al zo lang bij elkaar bent en weet dat je beide fout zit en hij er ook echt heel erg van geschrokken is.. dan is er misschien nog ruimte om iets uit te praten? als je nog heel veel van hem houd natuurlijk?
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar?

Er staat ook een filmpje met de tekst hiervan op youtube. Nog steeds elke keer een knoop in mijn maag als ik het lees.

Het is zo vaak zo hetzelfde.

Heeft niks met liefde te maken, hooguit met nodig hebben. Hébben. Je bent zijn ding.

Wil je dat echt?
Alle reacties Link kopieren
Yette en Johanna, ik heb zelf ook temperament, en ben desondanks best een aardig mens. Dat maakt het moeilijk om een goed advies te geven over de eerste klap.

Ik weet dat ik niet kan beloven dat ik iemand die ik heb geslagen nooit meer zal aanraken. Ik kan alleen keihard hopen en bepaalde situaties vermijden.



Maar goed, de meeste mannen (vrouwen?) die slaan blijven dit doen. Moet je dan iemand adviseren om het als een vergissing te zien? Die persoon had dat dan toch wel zelf op een overtuigende manier kunnen waarnemen? Ingeval van twijfel: niet inhalen.

Iemand die makkelijk aan een ander de schuld geeft: wegwezen. Iemand die geneigd is eigen aandeel te zien in problemen, en niet alleen als het uit is: kans geven. Eén kans.

Maar ja, die ene kans, daar heeft mijn ex er een stuk of vijf van gekregen.
Alle reacties Link kopieren
quote:besluitelooshelpme schreef op 06 februari 2011 @ 18:50:



Over het algemeen heeft hij wel een kort lontje inderdaad.

En ik merk ook aan mijzelf dat ik het ook aan het goedpraten ben.

Ik neem zijn woorden over, had ik maar niet moeten zeuren.

Dan was het niet zover gekomen.



Sjongejonge wat een spijt heeft ie, zooooveel spijt, getuige zijn woorden die jij hierboven even hebt over genomen.

Hij gaf zelfs nog een reden, dat duidt niet op schrikken, dat duidt erop dat het een bewuste actie was van hem om jou te slaan én een trap te geven.



maar omdat ik iets opgelost wil hebben, is toch geen reden om iemand een vuist te verkopen en ook nog eens keihard n schop tegen je schenen. Dat jij iets opgelost wilde hebben, is natuurlijk ook geen goede reden voor jouw eigen gedrag. Geen enkel voorval is serieus genoeg om een ander (verbaal) klem te zetten en te onderdrukken. Respectloos, net zo respectloos als zijn vuist naar jou toe was. [/b]

(zonder pantoffels, met schoeisel)



Oke het had zo niet moeten lopen, t liep nl flink uit de hand.

Zie dus dat over het algemeen na 1 keer, vaker voor komt.

En incidenteel dat het bij 1 keer blijft.



Wat mij opvalt is dat dat incidentele voornamelijk voorkomt bij vrouwen met wapperende handen. Waarschijnlijk omdat vrouwen eerder over zullen gaan tot zeuren en zuigen dan meppen.



Ik vind het lastig, moet ik het hierbij laten, of nog een kans geven..Daar ben ik nog niet uit.



Je wil het nog een kans geven, dat blijkt uit al je berichten. Je wil er niet aan dat hij je echt gemept heeft, je wil al helemaal niet denken aan het risico dat je loopt. Ik hoop voor je dat je niet ooit halfdood hoeft te worden afgevoerd, omdat je zoooo veel van hem houdt. Hij slaat je, lief he! Waardevolle partner inderdaad.

(En daarnaast; jij zuigt, lief hoor. Waardevolle partner ben je).
Alle reacties Link kopieren
Nee echt, TO weet dat hij het niet zo bedoelde. Dat zij het gewoon niet meer moet uitlokken. Hij is verder echt geen kwaaie vent. Zij kent hem toch zeker? Wij niet. Nou dan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Frankie33 schreef op 06 februari 2011 @ 22:50:

Nee echt, TO weet dat hij het niet zo bedoelde. Dat zij het gewoon niet meer moet uitlokken. Hij is verder echt geen kwaaie vent. Zij kent hem toch zeker? Wij niet. Nou dan.



Precies, gewoon niet meer zuigen en dan is er niets aan het handje.



En hee hoeveel pijn deed het nou? Vast niet zo erg toch?
Alle reacties Link kopieren
Bij veel geweld in een relatie ligt het niet zo heel erg duidelijk. Voor de buitenwereld wel, maar niet voor de mishandelde in kwestie. Dit komt omdat er niet alleen geslagen wordt, maar er ook veel goede momenten zijn. Daarnaast komt een man vaak met spijt en een op het oog echt goedmaken van wat hij heeft gedaan. Dit wekt zorgzaamheid op bij een vrouw die zich weer over hem ontfermt. Het gebeurd vaak dat de man haar in vertrouwen neemt over zijn gevoelens, zijn stemmingen en zijn buien. Er ontstaat een vage vertrouwensband die heel diep kan voelen. Je raakt er in verstrikt en je wil je vertrouweling niet laten vallen. In de hoop dat het ooit beter wordt.



'Gewoon' blijven is voor hen een goede optie. Omdat ze de goede momenten voor ogen houden. Omdat het fijn voelt dat iemand haar nodig heeft. Omdat het eng lijkt helemaal alleen. Een slachtoffer haalt hier ook wat uit om het in stand te houden.



Dit gaat niet op voor gevallen waar vrouwen zodanig mishandeld worden dat zij vrezen voor hun leven.
Alle reacties Link kopieren
quote:quattro35 schreef op 06 februari 2011 @ 17:23:



[...]







Hoeft niet zo erg te zijn als 't klinkt: bijvoorbeeld binnenkant voet tegen haar billen. (En dan niet op volle kracht). (En met pantoffels aan of zo......

En de volgende keer zonder pantoffels aan?



Je hebt geen idee wat je raaskalt!
Alle reacties Link kopieren
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 00:17:

Bij veel geweld in een relatie ligt het niet zo heel erg duidelijk. Voor de buitenwereld wel, maar niet voor de mishandelde in kwestie. Dit komt omdat er niet alleen geslagen wordt, maar er ook veel goede momenten zijn. Daarnaast komt een man vaak met spijt en een op het oog echt goedmaken van wat hij heeft gedaan. Dit wekt zorgzaamheid op bij een vrouw die zich weer over hem ontfermt. Het gebeurd vaak dat de man haar in vertrouwen neemt over zijn gevoelens, zijn stemmingen en zijn buien. Er ontstaat een vage vertrouwensband die heel diep kan voelen. Je raakt er in verstrikt en je wil je vertrouweling niet laten vallen. In de hoop dat het ooit beter wordt.



'Gewoon' blijven is voor hen een goede optie. Omdat ze de goede momenten voor ogen houden. Omdat het fijn voelt dat iemand haar nodig heeft. Omdat het eng lijkt helemaal alleen. Een slachtoffer haalt hier ook wat uit om het in stand te houden.



Dit gaat niet op voor gevallen waar vrouwen zodanig mishandeld worden dat zij vrezen voor hun leven.Ik lees het vast verkeerd, maar toch even vragen.....zit jij hier nu de mishandelde vrouw als veroorzaker weg te plaatsen?
Alle reacties Link kopieren
quote:Jaschenca schreef op 07 februari 2011 @ 00:27:

[...]



Ik lees het vast verkeerd, maar toch even vragen.....zit jij hier nu de mishandelde vrouw als veroorzaker weg te plaatsen?



Absoluut niet

Wat ik zeg is dat het voor een mishandelde vrouw niet zo vanzelfsprekend is om weg te gaan, terwijl het voor de buitenwereld zo logisch lijkt. Voor haar speelt er meer mee dan het slaan. Er zijn ook goede dingen. Er zitten ook vaak dingen scheef die goed voelen. Het is niet zo makkelijk te zeggen 'ga maar weg'. Het wordt vaak heel erg voor dat het kwartje valt dat ze echt moet gaan. Tot die tijd zal ze zichzelf in veel gevallen voorhouden dat het wel meevalt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Jaschenca schreef op 07 februari 2011 @ 00:27:

[...]

Ik lees het vast verkeerd, maar toch even vragen.....zit jij hier nu de mishandelde vrouw als veroorzaker weg te plaatsen?Ik geloof niet dat RDV dat doet. Hij beschrijft het psychische mechanisme waardoor veel vrouwen zich zo extreem moeilijk uit een destructieve relatie weten los te maken.
Alle reacties Link kopieren
Netjes trouwens om toelichting te vragen



Ik hoop dat ik het heb verduidelijkt. Want op geen enkele wijze heeft een mishandelde vrouw schuld aan het mishandeld worden.
Alle reacties Link kopieren
Dank je Frankie. Ik ben niet zo goed in helder uitleggen
Alle reacties Link kopieren
Oke, dan wordt het ook een stuk herkenbaarder voor mij. Mijn moeder bleef 21 jaar in een dergelijke relatie. Ze stapte er pas uit toen ik en mijn zus haar voor de keus plaatsten, hij...of wij.

Ik kon er niet meer tegen hoe mijn moeder door mijn vader werd mishandeld, ik werd er echt doodziek van. Dat moet je je als vrouw en moeder ook afvragen, wat doe ik mijn kinderen aan?
Alle reacties Link kopieren
quote:Jaschenca schreef op 07 februari 2011 @ 00:34:

Oke, dan wordt het ook een stuk herkenbaarder voor mij. Mijn moeder bleef 21 jaar in een dergelijke relatie. Ze stapte er pas uit toen ik en mijn zus haar voor de keus plaatsten, hij...of wij.

Ik kon er niet meer tegen hoe mijn moeder door mijn vader werd mishandeld, ik werd er echt doodziek van. Dat moet je je als vrouw en moeder ook afvragen, wat doe ik mijn kinderen aan?
Alle reacties Link kopieren
Zelfde ervaring Jaschenca

Mijn moeder heeft uiteindelijk een einde aan haar leven gemaakt.
Alle reacties Link kopieren
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 00:40:

Zelfde ervaring Jaschenca

Mijn moeder heeft uiteindelijk een einde aan haar leven gemaakt.Dat vind ik heel erg verdrietig Rob .
Alle reacties Link kopieren
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 00:40:



Zelfde ervaring Jaschenca

Mijn moeder heeft uiteindelijk een einde aan haar leven gemaakt.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil nog wel even toevoegen dat mijn moeder daarna vier prachtige jaren zonder "slaag" heeft gehad. Ze bloeide op, ging uit, had afspraakjes.....haar leven begon opnieuw!

Maar dat duurde helaas niet zo lang, ze kreeg kanker....en overleed hieraan binnen twee jaar. Heel gek, ik trek me op aan die paar jaren die ze heeft genoten, als vrije vrouw zonder man!
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 00:17:

Bij veel geweld in een relatie ligt het niet zo heel erg duidelijk. Voor de buitenwereld wel, maar niet voor de mishandelde in kwestie. Dit komt omdat er niet alleen geslagen wordt, maar er ook veel goede momenten zijn. Daarnaast komt een man vaak met spijt en een op het oog echt goedmaken van wat hij heeft gedaan. Dit wekt zorgzaamheid op bij een vrouw die zich weer over hem ontfermt. Het gebeurd vaak dat de man haar in vertrouwen neemt over zijn gevoelens, zijn stemmingen en zijn buien. Er ontstaat een vage vertrouwensband die heel diep kan voelen. Je raakt er in verstrikt en je wil je vertrouweling niet laten vallen. In de hoop dat

het ooit beter wordt.



'Gewoon' blijven is voor hen een goede optie. Omdat ze de goede momenten voor ogen houden. Omdat het fijn voelt dat iemand haar nodig heeft. Omdat het eng lijkt helemaal alleen. Een

slachtoffer haalt hier ook wat uit om het in stand te houden.



Dit gaat niet op voor gevallen waar vrouwen zodanig mishandeld

worden dat zij vrezen voor hun leven.



Vrouwen (niet allemaal maar zij die niet weggaan bij een gewelddadige partner) verwarren geweld met liefde.

'Hij moet wel veel van me houden dat hij zo kwaad op me wordt.'

Daarom houden ze het zo lang vol en gaan terug als ze weg zijn gegaan. Zoals Dubio ook schrijft, gemiddeld wel zo'n zeven keer.



Daarbij hebben de partners een verbond, het is doorgaans geheim

dat er geslagen wordt en als er vragen komen, liegen beiden, of maken het probleem zo klein dat het lijkt alsof het allemaal te verwaarlozen is wat er gebeurt.



Daarom is bij de eerste keer geweld het stellen van een harde grens ook zo belangrijk. Liefde is veilig, warm, een mooie toevoeging aan je leven, liefde is niet iets waar je letterlijk bang voor hoeft te zijn. Iemand die slaat heeft geen respect voor je en met het doorgaan van het geweld verliest de vrouw ook het

respect voor zichzelf.



Dit als aanvulling op jouw tekst.
quote:Jaschenca schreef op 07 februari 2011 @ 00:49:

Ik wil nog wel even toevoegen dat mijn moeder daarna vier prachtige jaren zonder "slaag" heeft gehad. Ze bloeide op, ging uit, had afspraakjes.....haar leven begon opnieuw!

Maar dat duurde helaas niet zo lang, ze kreeg kanker....en overleed hieraan binnen twee jaar. Heel gek, ik trek me op aan die paar jaren die ze heeft genoten, als vrije vrouw zonder man!



Terecht Jas.

Het is vreselijk dat ze zo vroeg overleed. Het enige positieve daar aan is dat wat jij beschrijft; ze was vrij en ze genoot van het leven.



Alle reacties Link kopieren
Ik heb niet alles gelezen, maar wilde voornamelijk even zeggen: pas in hemelsnaam op. Sterker nog: blijf bij hem weg. Ik heb zelf een relatie gehad met een man met losse handjes en het blijft over het algemeen niet bij een eenmalige 'vergissing'.



Geweld in een relatie is niet toelaatbaar. Nooit. Het is ook niet jouw schuld, ook niet omdat je zat te 'zeuren'. Dit is onzin van de bovenste plank, laat je geen schuldgevoel aanpraten doordat hij dergelijke dingen tegen je zegt.



Iemand die slaat, heeft zichzelf niet onder controle. Dit gaat niet zomaar over. Over het algemeen gaan dergelijke situaties van kwaad tot erger. Geloof me, ik heb er anderhalf jaar voor bij een therapeut gezeten. Zorg dat het niet zover komt. De blauwe plekken op je lijf verdwijnen wel, maar die in je hoofd en hart blijven heel wat langer zitten.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
Alle reacties Link kopieren
Zitten zeuren is geen reden voor een klap en een schop.

Als jij de eerste was die sloeg en trapte zou ik het iets minder erg vinden, maar na wat 'gezeur' zulk geweld gebruiken vind ik geen goed teken.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik nog jong was (ben ik nog trouwens want ben 23) maar toen ik piepjong was. Heb ik ook een vriend gehad die me moedwillig pijn deed. Dat ging van kwaad tot erger tot dat hij me echt sloeg, waarop ik wel terug sloeg. Pas toen wist ik dat we het slechte in elkaar boven haalden.

In mijn huidige relatie kan ik me zoiets gewoon niet eens voorstellen!



Exit dus....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven