Relaties
alle pijlers
Partner sloeg me, vergissing?
zondag 6 februari 2011 om 15:17
Hallo allemaal
Ik zit met een probleem.
Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.
Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.
En het per direct uitgemaakt.
Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.
Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.
Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?
Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.
Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.
Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?
Graag jullie reacties.
Bedankt
Ik zit met een probleem.
Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.
Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.
En het per direct uitgemaakt.
Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.
Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.
Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?
Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.
Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.
Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?
Graag jullie reacties.
Bedankt
donderdag 10 februari 2011 om 17:51
Ik heb ook niet alles bijgelezen, maar het blijft, ookal zit er maanden tussen. Als je in een relatie zit waar je zo ontzettend kwaad kan worden dat je de neiging krijgt de ander te slaan zit er waarschijnlijk iets fout in de relatie, de klap is slechts een middel om dat te uiten. Wel ervaring mee helaas, en echt je zal je veiligheid in de relatie kwijt raken en ook het vertouwen en daardoor worden ruzies steeds ergers. Hoe moeilijk het ook is, en het is je eigen keuze natuurlijk, stap eruit voordat het te laat is. Veel sterkte.
donderdag 10 februari 2011 om 17:54
Er kan ook iets mis zitten in de persoon zelf. Mijn ex sloeg zelf zijn eigen hoofd ook tegen de muur als hij in 1 van zijn buien zat. Verslaafd en ziek daardoor. Hij is nu alweer jaren clean overigens en agressie en automutilatie is helemaal verdwenen. Het is niet altijd een morele te kortkoming, soms zijn mensen gewoon echt ziek. Is geen vrijbrief overigens om iemand in elkaar te timmeren natuurlijk.
donderdag 10 februari 2011 om 17:55
De eerste signalen om hem de hand boven het hoofd te houden zijn er al:quote:besluitelooshelpme schreef op 06 februari 2011 @ 15:17:
Hallo allemaal
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
Hallo allemaal
Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.
donderdag 10 februari 2011 om 19:00
Van de zomer is het uitgegaan met mijn ex..
Hij had me namelijk 1x(met mijn verjaardag) helemaal in elkaar geslagen.
Ik lag zelfs in het ziekenhuis en hij zat vast.
Dat vind ik opzich hetzelfde als een trap en een schop geven, want het blijft dat je respectloos naar elkaar bezig bent en hij je dus pijn wilde doen.
Even weer terug op mijn verhaal..
Hoe stom ik dus was, ik wilde hem dus nadat hij vrij kwam weer terug!
Hij was meestal nooit zo en hoe hij op dat moment was, was hij niet de jongen op wie ik zo gek was geworden!
Dus hij kwam vrij en ik kwam bij hem terug, ondanks ons contact verbod..
Maar na een tijdje dacht ik er steeds meer aan dat het echt niet normaal was, wat hij had gedaan..
Toen werd ik pas kwaad en nu is het uit en ik hoef hem nooit meer te zien!
Het was heel erg graag gegaan dus..
Maar iig,, ik denk dat je beter bent zonder hem!
Miss doet hij het nooit meer, maar misschien ook wel.
Dan moet je voor jezelf gaan afwegen of je met die onzekerheid wil leven..
Wat ik bijv. uit je verhaal kan opmaken is dat jullie nog geen kinderen hebben..
Maar stel je voor dat je die wel krijgt. Je blijft misschien in je hoofd zitten met dat hij jou ooit heeft geslagen en of hij ooit nog wel zou slaan en misschien dan misschien wel jullie kinderen, want die kunnen ook zeuren en 'vervelend' zijn...
Hij had me namelijk 1x(met mijn verjaardag) helemaal in elkaar geslagen.
Ik lag zelfs in het ziekenhuis en hij zat vast.
Dat vind ik opzich hetzelfde als een trap en een schop geven, want het blijft dat je respectloos naar elkaar bezig bent en hij je dus pijn wilde doen.
Even weer terug op mijn verhaal..
Hoe stom ik dus was, ik wilde hem dus nadat hij vrij kwam weer terug!
Hij was meestal nooit zo en hoe hij op dat moment was, was hij niet de jongen op wie ik zo gek was geworden!
Dus hij kwam vrij en ik kwam bij hem terug, ondanks ons contact verbod..
Maar na een tijdje dacht ik er steeds meer aan dat het echt niet normaal was, wat hij had gedaan..
Toen werd ik pas kwaad en nu is het uit en ik hoef hem nooit meer te zien!
Het was heel erg graag gegaan dus..
Maar iig,, ik denk dat je beter bent zonder hem!
Miss doet hij het nooit meer, maar misschien ook wel.
Dan moet je voor jezelf gaan afwegen of je met die onzekerheid wil leven..
Wat ik bijv. uit je verhaal kan opmaken is dat jullie nog geen kinderen hebben..
Maar stel je voor dat je die wel krijgt. Je blijft misschien in je hoofd zitten met dat hij jou ooit heeft geslagen en of hij ooit nog wel zou slaan en misschien dan misschien wel jullie kinderen, want die kunnen ook zeuren en 'vervelend' zijn...
donderdag 10 februari 2011 om 19:54
quote:teddy41 schreef op 10 februari 2011 @ 17:42:
Ik heb jaren samengeleefd met een verslaafde. Daar kwam ook agressie aan te pas. Het is verschrikkelijk, echt een hel.
Ja, zo mag je het rustig omschrijven. Zo was het inderdaad.
Ik heb er nooit op die manier met hem over gepraat achteraf en ik ben ook nooit ervoor in therapie geweest. Lotgenoten groepen e.d., misschien waren ze er wel destijds maar ik kende ze niet. Een stichting als cokevanjou startte pas véél later.
Ik zal het ook nooit vergeten maar ik ken er wel goed mee leven dat het is gebeurd. Dat heb ik op eigen houtje voor elkaar weten te krijgen.
quote:Mijn advies... als de sodemieter wegwezen bij zo iemand!! Ontzettend veel sterkte en wijsheid voor jou!Helemaal eens met je advies. Het kan echt niet genoeg benadrukt worden.
Ik heb jaren samengeleefd met een verslaafde. Daar kwam ook agressie aan te pas. Het is verschrikkelijk, echt een hel.
Ja, zo mag je het rustig omschrijven. Zo was het inderdaad.
Ik heb er nooit op die manier met hem over gepraat achteraf en ik ben ook nooit ervoor in therapie geweest. Lotgenoten groepen e.d., misschien waren ze er wel destijds maar ik kende ze niet. Een stichting als cokevanjou startte pas véél later.
Ik zal het ook nooit vergeten maar ik ken er wel goed mee leven dat het is gebeurd. Dat heb ik op eigen houtje voor elkaar weten te krijgen.
quote:Mijn advies... als de sodemieter wegwezen bij zo iemand!! Ontzettend veel sterkte en wijsheid voor jou!Helemaal eens met je advies. Het kan echt niet genoeg benadrukt worden.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
donderdag 10 februari 2011 om 19:56
donderdag 10 februari 2011 om 19:59
quote:VIVETJE schreef op 10 februari 2011 @ 19:00:
Wat ik bijv. uit je verhaal kan opmaken is dat jullie nog geen kinderen hebben..
Maar stel je voor dat je die wel krijgt. Je blijft misschien in je hoofd zitten met dat hij jou ooit heeft geslagen en of hij ooit nog wel zou slaan en misschien dan misschien wel jullie kinderen, want die kunnen ook zeuren en 'vervelend' zijn...Krijg ze a.u.b. maar niet met zo iemand. Daar wordt de situatie alleen maar gecompliceerder van. En als moeder ben je geneigd te blijven vanwege de kinderen. Dan wordt eruit stappen emotioneel al een stuk zwaarder.
Wat ik bijv. uit je verhaal kan opmaken is dat jullie nog geen kinderen hebben..
Maar stel je voor dat je die wel krijgt. Je blijft misschien in je hoofd zitten met dat hij jou ooit heeft geslagen en of hij ooit nog wel zou slaan en misschien dan misschien wel jullie kinderen, want die kunnen ook zeuren en 'vervelend' zijn...Krijg ze a.u.b. maar niet met zo iemand. Daar wordt de situatie alleen maar gecompliceerder van. En als moeder ben je geneigd te blijven vanwege de kinderen. Dan wordt eruit stappen emotioneel al een stuk zwaarder.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 11 februari 2011 om 10:24
Er waren zoveel andere dingen (slechte dronk, psychische problemen, afhankelijk van roken en weed, gokverslaving) dat ik daartussen niet ook nog de cokeverslaving kon herkennen. Die hij (ik werd er al voordat ik de relatie echt aan ging op gewezen) zo heftig ontkende dat ik er vanuit ging dat hij de waarheid sprak.
Achteraf verklaart een cokeverslaving natuurlijk wel beter waarom er zo veel geld verdween als een maandelijks weekendje stappen. En het verklaart de enorm slechte dronk/de agressie.
Ik kan niet boos blijven. Echt niet. Zou ik met hem in één ruimte zijn, dan zou ik gewoon met hem praten, gezellig zelfs. Over hém natuurlijk, hij is niet anders gewend. Ik hou nu bewust afstand om te zorgen dat hij me niet meer meesleurt met manipulaties, of erger nog, dat mijn kinderen meemaken wat ik heb meegemaakt. Een leugen van acht jaar, ook al snap ik de schaamte of de angst, is wel heel erg.
Maar ik blijf hem 'snappen'. En vooral blijf ik blij dat, hoe het ook met me gesteld is nu, ik niet in zijn schoenen sta.
Wat een eenzaamheid.
Ik laat me zeker niks aanpraten. Vind het wel ontzettend pijnlijk dat ik mezelf, mijn eigen waarde, pas kon vinden nadat ik in die hel volledig onwaardig was gemaakt. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn kinderen meer zelfvertrouwen mee zullen krijgen van thuis uit. Het stukje van weinig eigenwaarde reken ik mezelf wel aan, in de zin dat als ik daar meer van had, dit niet was gebeurd.
Achteraf verklaart een cokeverslaving natuurlijk wel beter waarom er zo veel geld verdween als een maandelijks weekendje stappen. En het verklaart de enorm slechte dronk/de agressie.
Ik kan niet boos blijven. Echt niet. Zou ik met hem in één ruimte zijn, dan zou ik gewoon met hem praten, gezellig zelfs. Over hém natuurlijk, hij is niet anders gewend. Ik hou nu bewust afstand om te zorgen dat hij me niet meer meesleurt met manipulaties, of erger nog, dat mijn kinderen meemaken wat ik heb meegemaakt. Een leugen van acht jaar, ook al snap ik de schaamte of de angst, is wel heel erg.
Maar ik blijf hem 'snappen'. En vooral blijf ik blij dat, hoe het ook met me gesteld is nu, ik niet in zijn schoenen sta.
Wat een eenzaamheid.
Ik laat me zeker niks aanpraten. Vind het wel ontzettend pijnlijk dat ik mezelf, mijn eigen waarde, pas kon vinden nadat ik in die hel volledig onwaardig was gemaakt. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn kinderen meer zelfvertrouwen mee zullen krijgen van thuis uit. Het stukje van weinig eigenwaarde reken ik mezelf wel aan, in de zin dat als ik daar meer van had, dit niet was gebeurd.
vrijdag 11 februari 2011 om 19:41
zaterdag 12 februari 2011 om 12:28
quote:mamzelle schreef op 11 februari 2011 @ 16:40:
Eens met dat ze waarschijnlijk al terug is. Het kan natuurlijk ook dat ze niet meer durft te reageren.
En waarom durft ze niet meer te reageren? Ze wordt niet aangevallen of afgevallen in dit topic.
Ik denk dat de enige reden is dat ze advies en/of verhalen leest die niet in haar straatje passen.
Grote kans dat ook zij zo'n vrouw is die de magische tip wil krijgen hoe ze iets kan veranderen wat niet kan veranderen. Dat zie je heel veel op dit forum namelijk.
Eens met dat ze waarschijnlijk al terug is. Het kan natuurlijk ook dat ze niet meer durft te reageren.
En waarom durft ze niet meer te reageren? Ze wordt niet aangevallen of afgevallen in dit topic.
Ik denk dat de enige reden is dat ze advies en/of verhalen leest die niet in haar straatje passen.
Grote kans dat ook zij zo'n vrouw is die de magische tip wil krijgen hoe ze iets kan veranderen wat niet kan veranderen. Dat zie je heel veel op dit forum namelijk.
zaterdag 12 februari 2011 om 13:57
quote:mamzelle schreef op 11 februari 2011 @ 10:24:quote:Er waren zoveel andere dingen (slechte dronk, psychische problemen, afhankelijk van roken en weed, gokverslaving) dat ik daartussen niet ook nog de cokeverslaving kon herkennen.
Val jezelf daarin maar niet te hard. Het had niet eens nodig moeten zijn dat je het had moeten herkennen, hoor.
quote:En het verklaart de enorm slechte dronk/de agressie. Inderdaad. Die combi helpt je over de rooie. Dan is er zó weinig nodig om getriggerd te raken. Die uitwerking botvierde hij ook een paar keer op mij. Zijn verslaving was heroïne maar als het zo uitkwam nam hij daar rustig wat anders bij. Weed, cocaïne, seresta, rohypnol, alcohol. Ik zag ooit een tekening van een mannelijk poppetje wat met infusen aan allerlei drugs verbonden zat. Ik moest meteen aan hem denken. ;)quote:Ik kan niet boos blijven. Echt niet. Zou ik met hem in één ruimte zijn, dan zou ik gewoon met hem praten, gezellig zelfs. Over hém natuurlijk, hij is niet anders gewend. Ik hou nu bewust afstand om te zorgen dat hij me niet meer meesleurt met manipulaties, of erger nog, dat mijn kinderen meemaken wat ik heb meegemaakt. Een leugen van acht jaar, ook al snap ik de schaamte of de angst, is wel heel erg.
Maar ik blijf hem 'snappen'. En vooral blijf ik blij dat, hoe het ook met me gesteld is nu, ik niet in zijn schoenen sta.
Wat een eenzaamheid.
God, wat ontzettend herkenbaar. Zo erg dat ik het bijna zelf geschreven had kunnen hebben, zij het in iets andere woorden.
Zo ervaar ik het ook. Ik ben allang niet meer boos op hem. De acceptatie en berusting heeft lang geleden al ingezet. Na de relatie heb ik hem nog vaak gezien, niet zo vaak als had gemoeten omdat we kinderen hebben maar wel een x aantal keren. De kinderen zijn daar ook zeker niet altijd bij geweest. Hij heeft geen slécht karakter, hij is niet evil of zo. En hij weet niet beter. Ik 'snap' hem ook, net als jij je ex snapt.
Tegenwoordig houd ik zoveel afstand dat hij niet meer weet waar wij wonen. De laatste keer dat ik hem gesproken heb was bij hem thuis, vorige zomer. Dat ging op zich ook heel normaal. Net zo'n beetje wat jij beschrijft. Het lijkt alleen of hij nooit echt luistert. Laat bv. dan rustig voetbal op staan waar hij behalve met mij praten dan naar kijkt. Tja. Hij liet zich alleen op zeker moment een beetje ongelukkig uit over de kinderen. Dat die geen behoefte meer hebben aan contact met hem en hoe hij daarover denkt. Hij neemt het ze gewoon kwalijk, zag ik in, terwijl het zijn eigen rot schuld is en hij dat ook best weet. Daarop volgend besloot ik: 'Laat maar, ik ga ook niet meer bij je langs. Zoek het fijn uit.' Heb ik niet gezegd hoor. Later besloten.
quote:Ik laat me zeker niks aanpraten. Vind het wel ontzettend pijnlijk dat ik mezelf, mijn eigen waarde, pas kon vinden nadat ik in die hel volledig onwaardig was gemaakt. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn kinderen meer zelfvertrouwen mee zullen krijgen van thuis uit. Het stukje van weinig eigenwaarde reken ik mezelf wel aan, in de zin dat als ik daar meer van had, dit niet was gebeurd.
Ik vind dat toch iéts te hard naar jezelf toe. Die eigenwaarde heb je niet alleen naar beneden gekregen. Dat is ook door een ander bewerkstelligd, vakkundig..
Maar ook herkenbaar. Mijn eigenwaarde kan ook best nog iets beter.
Val jezelf daarin maar niet te hard. Het had niet eens nodig moeten zijn dat je het had moeten herkennen, hoor.
quote:En het verklaart de enorm slechte dronk/de agressie. Inderdaad. Die combi helpt je over de rooie. Dan is er zó weinig nodig om getriggerd te raken. Die uitwerking botvierde hij ook een paar keer op mij. Zijn verslaving was heroïne maar als het zo uitkwam nam hij daar rustig wat anders bij. Weed, cocaïne, seresta, rohypnol, alcohol. Ik zag ooit een tekening van een mannelijk poppetje wat met infusen aan allerlei drugs verbonden zat. Ik moest meteen aan hem denken. ;)quote:Ik kan niet boos blijven. Echt niet. Zou ik met hem in één ruimte zijn, dan zou ik gewoon met hem praten, gezellig zelfs. Over hém natuurlijk, hij is niet anders gewend. Ik hou nu bewust afstand om te zorgen dat hij me niet meer meesleurt met manipulaties, of erger nog, dat mijn kinderen meemaken wat ik heb meegemaakt. Een leugen van acht jaar, ook al snap ik de schaamte of de angst, is wel heel erg.
Maar ik blijf hem 'snappen'. En vooral blijf ik blij dat, hoe het ook met me gesteld is nu, ik niet in zijn schoenen sta.
Wat een eenzaamheid.
God, wat ontzettend herkenbaar. Zo erg dat ik het bijna zelf geschreven had kunnen hebben, zij het in iets andere woorden.
Zo ervaar ik het ook. Ik ben allang niet meer boos op hem. De acceptatie en berusting heeft lang geleden al ingezet. Na de relatie heb ik hem nog vaak gezien, niet zo vaak als had gemoeten omdat we kinderen hebben maar wel een x aantal keren. De kinderen zijn daar ook zeker niet altijd bij geweest. Hij heeft geen slécht karakter, hij is niet evil of zo. En hij weet niet beter. Ik 'snap' hem ook, net als jij je ex snapt.
Tegenwoordig houd ik zoveel afstand dat hij niet meer weet waar wij wonen. De laatste keer dat ik hem gesproken heb was bij hem thuis, vorige zomer. Dat ging op zich ook heel normaal. Net zo'n beetje wat jij beschrijft. Het lijkt alleen of hij nooit echt luistert. Laat bv. dan rustig voetbal op staan waar hij behalve met mij praten dan naar kijkt. Tja. Hij liet zich alleen op zeker moment een beetje ongelukkig uit over de kinderen. Dat die geen behoefte meer hebben aan contact met hem en hoe hij daarover denkt. Hij neemt het ze gewoon kwalijk, zag ik in, terwijl het zijn eigen rot schuld is en hij dat ook best weet. Daarop volgend besloot ik: 'Laat maar, ik ga ook niet meer bij je langs. Zoek het fijn uit.' Heb ik niet gezegd hoor. Later besloten.
quote:Ik laat me zeker niks aanpraten. Vind het wel ontzettend pijnlijk dat ik mezelf, mijn eigen waarde, pas kon vinden nadat ik in die hel volledig onwaardig was gemaakt. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn kinderen meer zelfvertrouwen mee zullen krijgen van thuis uit. Het stukje van weinig eigenwaarde reken ik mezelf wel aan, in de zin dat als ik daar meer van had, dit niet was gebeurd.
Ik vind dat toch iéts te hard naar jezelf toe. Die eigenwaarde heb je niet alleen naar beneden gekregen. Dat is ook door een ander bewerkstelligd, vakkundig..
Maar ook herkenbaar. Mijn eigenwaarde kan ook best nog iets beter.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zaterdag 12 februari 2011 om 14:05
quote:iones schreef op 11 februari 2011 @ 12:56:
De topicstarter komt niet meer terug. DAn weet ik genoeg. Ze is al bij hem terug en wil dit dus niet meer lezen.
Ik ben geneigd hetzelfde te denken en misschien daarbij dat de reacties iets te hard bij haar binnen kwamen. Niet te hard naar haar toe maar dat het pijn doet omdat ze diep van binnen weet dat we gelijk hebben en ze dat eigenlijk niet wil weten.
En weet je, ook dat snap ik eigenlijk wel.
Maar jammer is het zeker want ze krijgt echt nog wel een keer klappen of een pak slaag. Het is niet máár een klap, máár een schop onder de kont. Het is vaak het begin van veel ellende.
Ik ben nog altijd blij dat ik er daarna uitgestapt ben, hem uit mijn huis heb laten verwijderen en nooit op mijn beslissing: 'het is over, klaar,' teruggekomen ben. Je weet het nooit. Misschien was ik er anders nu niet meer geweest.
De topicstarter komt niet meer terug. DAn weet ik genoeg. Ze is al bij hem terug en wil dit dus niet meer lezen.
Ik ben geneigd hetzelfde te denken en misschien daarbij dat de reacties iets te hard bij haar binnen kwamen. Niet te hard naar haar toe maar dat het pijn doet omdat ze diep van binnen weet dat we gelijk hebben en ze dat eigenlijk niet wil weten.
En weet je, ook dat snap ik eigenlijk wel.
Maar jammer is het zeker want ze krijgt echt nog wel een keer klappen of een pak slaag. Het is niet máár een klap, máár een schop onder de kont. Het is vaak het begin van veel ellende.
Ik ben nog altijd blij dat ik er daarna uitgestapt ben, hem uit mijn huis heb laten verwijderen en nooit op mijn beslissing: 'het is over, klaar,' teruggekomen ben. Je weet het nooit. Misschien was ik er anders nu niet meer geweest.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 13 februari 2011 om 00:56
Fijn dat je nog gereageerd hebt, Shahla. Toevallig is het dit weekend weer een thema geweest op het forum. Ik merk dat ik er niet meer onrustig over droom of blijf piekeren als ik naar bed ga. Hoop dat dat betekent dat het ergste verwerken voorbij is en dat het alleen een passage uit mijn leven is vanaf nu.
zondag 13 februari 2011 om 01:19
quote:Jaschenca schreef op 07 februari 2011 @ 00:27:
[...]
Ik lees het vast verkeerd, maar toch even vragen.....zit jij hier nu de mishandelde vrouw als veroorzaker weg te plaatsen?Wat een onzin. Feiten zijn zo, dat de mishandelde vrouw alleen maar blijft omdat ze blijkbaar toch iets uit de relatie haalt. Waarom zou ze blijven als ze er niets meer uithaalt?
[...]
Ik lees het vast verkeerd, maar toch even vragen.....zit jij hier nu de mishandelde vrouw als veroorzaker weg te plaatsen?Wat een onzin. Feiten zijn zo, dat de mishandelde vrouw alleen maar blijft omdat ze blijkbaar toch iets uit de relatie haalt. Waarom zou ze blijven als ze er niets meer uithaalt?
zondag 13 februari 2011 om 11:58
quote:mamzelle schreef op 13 februari 2011 @ 00:56:
Fijn dat je nog gereageerd hebt, Shahla. Toevallig is het dit weekend weer een thema geweest op het forum. Ik merk dat ik er niet meer onrustig over droom of blijf piekeren als ik naar bed ga. Hoop dat dat betekent dat het ergste verwerken voorbij is en dat het alleen een passage uit mijn leven is vanaf nu.
Dat wist ik niet. Heb even via jouw loepje gekeken welk topic het was maar zag dat het om 37 pagina's ging. Dat schrok me af.
En het eerste opening bericht kwam al een beetje te herkenbaar heftig bij mij binnen dus ik ben er maar niet aan begonnen.
Op zich wel jammer want ik heb natuurlijk in het verleden het hele lotgenoten gedeelte gemist en nog hoor, is het meestal vrij kort dat ik met iemand daar over van gedachten wissel. En dan ook nog eens heel af en toe op het vivaforum in een vergelijkbaar topic. Nooit irl.
Ik denk wel dat het goed is dat ik hier alsnog eens mee aan de slag ga. De restanten in mij die ik nog níet weg heb kunnen werken. Kan er op zich goed mee leven maar het moet gewoon allemaal weg/opgelost/verwerkt/geen belemmering meer zijn.
Overigens is het wel zo dat ik maar één zo'n relatie from hell heb gehad waarin ik te lang bleef hangen. Ik pik ook geen geouwehoer meer.
Over dromen gesproken. Eens in de zoveel tijd merk ik dat ik er toch nog wel eens een droom over heb. Hele vage shit maar dan weet ik wel instinctief dat met hem te maken had. Geen nachtmerries gelukkig.
Fijn dat je nog gereageerd hebt, Shahla. Toevallig is het dit weekend weer een thema geweest op het forum. Ik merk dat ik er niet meer onrustig over droom of blijf piekeren als ik naar bed ga. Hoop dat dat betekent dat het ergste verwerken voorbij is en dat het alleen een passage uit mijn leven is vanaf nu.
Dat wist ik niet. Heb even via jouw loepje gekeken welk topic het was maar zag dat het om 37 pagina's ging. Dat schrok me af.
En het eerste opening bericht kwam al een beetje te herkenbaar heftig bij mij binnen dus ik ben er maar niet aan begonnen.
Op zich wel jammer want ik heb natuurlijk in het verleden het hele lotgenoten gedeelte gemist en nog hoor, is het meestal vrij kort dat ik met iemand daar over van gedachten wissel. En dan ook nog eens heel af en toe op het vivaforum in een vergelijkbaar topic. Nooit irl.
Ik denk wel dat het goed is dat ik hier alsnog eens mee aan de slag ga. De restanten in mij die ik nog níet weg heb kunnen werken. Kan er op zich goed mee leven maar het moet gewoon allemaal weg/opgelost/verwerkt/geen belemmering meer zijn.
Overigens is het wel zo dat ik maar één zo'n relatie from hell heb gehad waarin ik te lang bleef hangen. Ik pik ook geen geouwehoer meer.
Over dromen gesproken. Eens in de zoveel tijd merk ik dat ik er toch nog wel eens een droom over heb. Hele vage shit maar dan weet ik wel instinctief dat met hem te maken had. Geen nachtmerries gelukkig.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 13 februari 2011 om 12:05
quote:Madhe schreef op 13 februari 2011 @ 01:19:
[...]
Wat een onzin. Feiten zijn zo, dat de mishandelde vrouw alleen maar blijft omdat ze blijkbaar toch iets uit de relatie haalt. Waarom zou ze blijven als ze er niets meer uithaalt?Het kan ook anders liggen. Dat ze niet beseft (heeft) dat ze er niks meer uit kan halen.
[...]
Wat een onzin. Feiten zijn zo, dat de mishandelde vrouw alleen maar blijft omdat ze blijkbaar toch iets uit de relatie haalt. Waarom zou ze blijven als ze er niets meer uithaalt?Het kan ook anders liggen. Dat ze niet beseft (heeft) dat ze er niks meer uit kan halen.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 13 februari 2011 om 13:48
Ik zou je de TO van dat topic ook niet aanraden, heb er geen zuiver gevoel bij. Maar er waren andere deelnemers in het topic en er komen toch steeds weer de vragen voorbij als in 'wat was je eigen aandeel'. Ik zal niet per definitie in zo'n topic mijn zegje doen, maar het komt er wel eens van. Merk dat het ook moeilijk is om uit te leggen wat er gebeurde en waarom ik bleef.
Ik heb ook slechts één relatie from hell gehad. Mijn andere relaties waren niet om over naar huis te schrijven als het ging om wederzijdse acceptatie en ik ben erg schuw om nog eens een relatie aan te gaan (zie ook geen leuke loslopende mannen, dat scheelt natuurlijk). Durf met zekerheid te zeggen dat ik bij het minste zuchtje tegenwind binnen een relatie weg ben: een relatie moet dus vooral iets toevoegen, leuk zijn, dus. Met tegenwind bedoel ik dan situaties die me triggeren, zoals overassertiviteit, weinig aandacht voor de ander, agressie, instabiliteit.
Vroeger had ik ook dromen over machteloosheid, dan droomde ik dat ik niet meer verder kon vanwege drijfzand, of vanwege blindheid, of gebonden armen. Nu droom ik, als ik droom, vaak over de machteloosheid van met hem in een relatie zitten en er niet uit kunnen. Dit heeft al die andere thema's van machteloosheid vervangen.
Ik heb ook slechts één relatie from hell gehad. Mijn andere relaties waren niet om over naar huis te schrijven als het ging om wederzijdse acceptatie en ik ben erg schuw om nog eens een relatie aan te gaan (zie ook geen leuke loslopende mannen, dat scheelt natuurlijk). Durf met zekerheid te zeggen dat ik bij het minste zuchtje tegenwind binnen een relatie weg ben: een relatie moet dus vooral iets toevoegen, leuk zijn, dus. Met tegenwind bedoel ik dan situaties die me triggeren, zoals overassertiviteit, weinig aandacht voor de ander, agressie, instabiliteit.
Vroeger had ik ook dromen over machteloosheid, dan droomde ik dat ik niet meer verder kon vanwege drijfzand, of vanwege blindheid, of gebonden armen. Nu droom ik, als ik droom, vaak over de machteloosheid van met hem in een relatie zitten en er niet uit kunnen. Dit heeft al die andere thema's van machteloosheid vervangen.
zondag 13 februari 2011 om 15:51
Dan denk ik dat ik maar fijn wegblijf uit dát topic.
Ik hoef ook niet zo nodig in discussie wat mijn aandeel in het geheel was en of een ander het wel of niet eens is hoe ik dat zie. Ik heb dan meer af en toe behoefte aan gedachten uitwisselen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.
Niet om zielig te doen of eventueel te zwelgen.
Dat stadium heb ik gelukkig gehad.
Ik herken je ervaring met andere relaties. Niet geweldig maar al een hele verademing met waar ik uit vandaan 'gevlucht' was.
Heb het destijds nooit beseft maar ik weet nu wel heel goed dat ik de schade van die tijd met hem, de junk, heel sterk met me meegedragen heb. Dat heeft me een relatie met een goede vent gekost. Een man van wie ik ook heel veel hield. Dat vind ik tot op de dag van vandaag spijtig.
Het had enorm potentie als ik niet zo haastig geconcludeerd had en als gevolg daarvan de relatie beëindigde. Ik heb verdorie zelfs nog een keer de kans gekregen met hem verder te gaan. Maar ik was dom. We hebben zelfs nog jaren daarna om elkaar heen lopen draaien maar op de één of andere manier is het nooit meer een echte relatie geworden.
Dat overkomt me niet weer. Ik laat mijn verleden niet meer mijn toekomst verpesten.
Je hebt wel gelijk over hoe een volgende relatie kan gaan en dat als je ook maar íets herkent vanuit die relatie from hell je de neiging hebt meteen de deur van de nieuwe relatie dicht te trekken. Dat was dan niet het geval met de relatie die ik hierboven noemde. Dat was een andere kwestie.
Maar ik pik geen dingen meer die mij herinneren aan die relatie from hell. Ik ben niet bij hèm weggegaan om uiteindelijk weer hetzelfde pad te bewandelen maar dan met een andere man. Doei, echt niet!
Ik wil echter voor mezelf wel het gevaar uitsluiten dat ik daarom wederom iets goeds ga verpesten. Zoals ik schreef: dat overkomt me niet weer. Daar bedoel ik mee dat niet elk klein dingetje in een relatie hoeft te betekenen dat ik weer niet de goede man heb. Daar wil ik voor waken. Ik wil niet nog eens spijt als haren op mijn hoofd hebben. Ik moet ook niet té snel opgeven.
Een relatie moet zeker iets toevoegen maar het hoeft echt niet 100% altijd meewind te zijn. Dan val ik in slaap. Is ook niet de bedoeling.
Wederom herkenbaar m.b.t. de dromen. Ik had altijd dromen over letterlijk gevangen gehouden worden, bedreigd met woorden en wapens, letterlijk en figuurlijk pijn gedaan worden, achterna gezeten worden en vluchten. Niet fijn. Ik ervoer ze niet direct als nachtmerries in die zin dat je ontzettend bang wakker schrikt en rechtop in je bed zit. Dat heb ik maar één keer gehad. Toen heb ik midden in de nacht ook iemand gebeld van wie ik wist dat ik het kon doen.
Ik lees bij jou progressie via je dromen. Goede zaak! Ik zie dat als een teken dat je gegroeid bent in je verwerking. Ik zie bij mezelf in veel opzichten dezelfde groei. Mijn dromen zijn nu vaak niet meer dan verwerking van gewone dingen op symbolische wijze.
Ik hoef ook niet zo nodig in discussie wat mijn aandeel in het geheel was en of een ander het wel of niet eens is hoe ik dat zie. Ik heb dan meer af en toe behoefte aan gedachten uitwisselen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.
Niet om zielig te doen of eventueel te zwelgen.
Dat stadium heb ik gelukkig gehad.Ik herken je ervaring met andere relaties. Niet geweldig maar al een hele verademing met waar ik uit vandaan 'gevlucht' was.
Heb het destijds nooit beseft maar ik weet nu wel heel goed dat ik de schade van die tijd met hem, de junk, heel sterk met me meegedragen heb. Dat heeft me een relatie met een goede vent gekost. Een man van wie ik ook heel veel hield. Dat vind ik tot op de dag van vandaag spijtig.
Het had enorm potentie als ik niet zo haastig geconcludeerd had en als gevolg daarvan de relatie beëindigde. Ik heb verdorie zelfs nog een keer de kans gekregen met hem verder te gaan. Maar ik was dom. We hebben zelfs nog jaren daarna om elkaar heen lopen draaien maar op de één of andere manier is het nooit meer een echte relatie geworden.
Dat overkomt me niet weer. Ik laat mijn verleden niet meer mijn toekomst verpesten.
Je hebt wel gelijk over hoe een volgende relatie kan gaan en dat als je ook maar íets herkent vanuit die relatie from hell je de neiging hebt meteen de deur van de nieuwe relatie dicht te trekken. Dat was dan niet het geval met de relatie die ik hierboven noemde. Dat was een andere kwestie.
Maar ik pik geen dingen meer die mij herinneren aan die relatie from hell. Ik ben niet bij hèm weggegaan om uiteindelijk weer hetzelfde pad te bewandelen maar dan met een andere man. Doei, echt niet!
Ik wil echter voor mezelf wel het gevaar uitsluiten dat ik daarom wederom iets goeds ga verpesten. Zoals ik schreef: dat overkomt me niet weer. Daar bedoel ik mee dat niet elk klein dingetje in een relatie hoeft te betekenen dat ik weer niet de goede man heb. Daar wil ik voor waken. Ik wil niet nog eens spijt als haren op mijn hoofd hebben. Ik moet ook niet té snel opgeven.
Een relatie moet zeker iets toevoegen maar het hoeft echt niet 100% altijd meewind te zijn. Dan val ik in slaap. Is ook niet de bedoeling.
Wederom herkenbaar m.b.t. de dromen. Ik had altijd dromen over letterlijk gevangen gehouden worden, bedreigd met woorden en wapens, letterlijk en figuurlijk pijn gedaan worden, achterna gezeten worden en vluchten. Niet fijn. Ik ervoer ze niet direct als nachtmerries in die zin dat je ontzettend bang wakker schrikt en rechtop in je bed zit. Dat heb ik maar één keer gehad. Toen heb ik midden in de nacht ook iemand gebeld van wie ik wist dat ik het kon doen.
Ik lees bij jou progressie via je dromen. Goede zaak! Ik zie dat als een teken dat je gegroeid bent in je verwerking. Ik zie bij mezelf in veel opzichten dezelfde groei. Mijn dromen zijn nu vaak niet meer dan verwerking van gewone dingen op symbolische wijze.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 13 februari 2011 om 21:36
Shahla, ik had dus voor deze relatie from hell een 'normale' relatie, die on hindsight beter uitgewerkt had kunnen worden. Ben toen weggegaan omdat ik me niet gehoord voelde, de vraag is natuurlijk hoe het zou zijn geweest als ik me had laten horen.
Sinds deze relatie ben ik geen leuke mannen (onbezet) meer tegengekomen, heb er ook niet erg veel moeite voor gedaan. Bijvoorbeeld op relatieplanet gaan staan en niet eens durven terugreageren op de mensen die op mij reageerden (ze zullen ook simpelweg niet leuk genoeg zijn geweest). Van de zomer ben ik een ietsepietsie verliefd geweest en tegelijk ook stikonzeker. Dat laatste, dat wil ik al helemaal niet meer, ben geen puber meer. De man in kwestie was dat ook niet waard, hoewel hij geen slechte man was. Ik ben niet van plan alles en iedereen op voorhand af te kappen, maar merk wel dat het niet meer zo voor de hand ligt om iemand tegen te komen. In elk geval niet het soort mannen waarvan ik denk dat ik daar een tijdje van mijn leven mee wil delen.
Het fijne nu, in tegenstelling tot eerder in mijn leven, is dat ik geen haast meer heb, relatiegewijs. Heb het al druk zat met de kinderen. Mocht er een leuke vent mijn leven binnenwandelen dan is dat meegenomen, zo niet, dan ook geen man overboord.
Sinds deze relatie ben ik geen leuke mannen (onbezet) meer tegengekomen, heb er ook niet erg veel moeite voor gedaan. Bijvoorbeeld op relatieplanet gaan staan en niet eens durven terugreageren op de mensen die op mij reageerden (ze zullen ook simpelweg niet leuk genoeg zijn geweest). Van de zomer ben ik een ietsepietsie verliefd geweest en tegelijk ook stikonzeker. Dat laatste, dat wil ik al helemaal niet meer, ben geen puber meer. De man in kwestie was dat ook niet waard, hoewel hij geen slechte man was. Ik ben niet van plan alles en iedereen op voorhand af te kappen, maar merk wel dat het niet meer zo voor de hand ligt om iemand tegen te komen. In elk geval niet het soort mannen waarvan ik denk dat ik daar een tijdje van mijn leven mee wil delen.
Het fijne nu, in tegenstelling tot eerder in mijn leven, is dat ik geen haast meer heb, relatiegewijs. Heb het al druk zat met de kinderen. Mocht er een leuke vent mijn leven binnenwandelen dan is dat meegenomen, zo niet, dan ook geen man overboord.