Partner sloeg me, vergissing?

06-02-2011 15:17 212 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal



Ik zit met een probleem.

Vorige week is een ruzie tussen mij en mijn vriend uit de hand gelopen.

Hierbij is het zo opgelopen dat hij mij een klap verkocht en me een trap gaf.

Ik ben ook niet geheel onschuldig, ik heb hem ook wel gek zitten maken met mijn gedrag. Zeuren/verwijten etc. en hem totaal geen ruimte gegeven omdat ik het conflict wilde oplossen.

Heb hem toen ook een flinke kets terug verkocht.

En het per direct uitgemaakt.



Nu is het zo, ik hou echt ontzettend veel van hem en dit is de eerste keer dat wij zoiets meemaken. Hij heeft er spijt van, en beloofd dat het nooit meer zal voorvallen. Wil dus weer dat het goed komt.



Zou het kunnen zijn dat dit een eenmalig blijft.

Of zeggen jullie, gebeurd het 1 keer, dan zal het blijven gebeuren?



Zijn er hier mensen die dit ook wel eens mee hebben gemaakt.

Punt erachter gezet, en als single verder gegaan.



Of mensen die ondanks dit toch door zijn gegaan, en is het goed blijven gaan tussen jullie, of kwam het vaker voor?



Graag jullie reacties.



Bedankt
Alle reacties Link kopieren
Eens... Handen thuis houden..Rest moet je zelf weten
Alle reacties Link kopieren
Vergissing? Controleverlies?

Nee bewuste keuze om zich te laten gaan, tot 2x toe (hij had weg kunnen lopen...)



Als je denkt dat het eenmalig en per ongeluk is, zou je de relatie nog een kans kunnen geven, onder de voorwaarde dat jullie beiden aan de communicatie gaan werken (therapie of training) en met de duidelijke grens dat als hij je ooit nog met een vinger aanraakt je definitief weg bent.



Je geeft echter ook aan dat je vriend een kort lontje heeft, en andere posters gaven al aan dat de trap waarschijnlijk niet per ongeluk was, en dat zij voorzien dat er na de eerste klap er meer klappen gaan volgen.

Het kan ook iets structureels zijn in zijn karakter, in dat geval is een Engels boek wat over dat soort relaties gaat een aanrader:

Why does he do that? - Lundy Bancroft
Alle reacties Link kopieren
ik wil ook even reageren. Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij. Na een flinke ruzie met mijn ex vriend wou hij mijn hand breken hij had daadwerkelijk mijn hand ook vast en zou dit ook gaan doen. Ben terug gaan schelden en gelukkig is het niet gebeurt.



Uiteindelijk ben ik toch bij hem gebleven en hij sloeg me regelmatig als hij het niet mee eens was. Het was niet hard maar het gebeurde wel. Na 2 jaar heb ik het uiteindelijk uit gemaakt. Na 2 weken had hij al weer een ander. Achter af gezien gelukkig want zo kon ik helemaal los van hem komen.

Ben inmiddels iemand anders tegen gekomen waar ik mee getrouwd ben en samen hebben we een dochter. Mijn huidige partner zou mij nooit slaan en zo hoort het ook niet mijn advies ga bij hem weg want het gebeurt echt nog wle een keer.



Sterkte
Alle reacties Link kopieren
Slaan en kleineren heeft niks met liefde te maken maar met onmacht en onzekerheid van de dader. Wanneer hij in het nauw zit gaat hij agressie gebruiken, omdat hij geen andere vaardigheid voor handen heeft op dat moment. Dit kan hij leren,maar dat gaat niet van de een op de andere dag. Zeggen dat het nooit meer gebeurt is niet genoeg, want hij heeeft nog geen andere manier van reageren geleerd wanneer hij weer in zo'n situatie terecht komt.

Doet me aan ditnummer denken.
Alle reacties Link kopieren
Mij doet deze situatie eerder aan dit nummer denken:

How come, how long
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Sorry, maar als het 1 keer gebeurt komen er meer malen.....Geloof me het wordt ook steeds erger! Het begint met een foutje een klapje en het eindigt......



Ik weet dat en ook ik ben terug gaan slaan. Uiteindelijk is hij toch vaak fysiek krachtiger en het hoort absoluut niet in een relatie! 1 keer slaan is hoe dan ook teveel en tijd om te gaan is mijn mening. Hier komt niet veel goeds achteraan. Verwijt jezelf niks want al lok je het zogezegd dan nog zo uit, hij heeft niet het recht je te slaan. Logisch dat je terugslaat trouwens, maar stop hiermee, dit brengt geen goeds en dit is niet goed voor jullie beide. Sterkte en veel wijsheid.
voer eendjes geen oorlog!
Alle reacties Link kopieren
quote:shahla schreef op 07 februari 2011 @ 23:15:

Mij doet deze situatie eerder aan dit nummer denken:

How come, how long
Alle reacties Link kopieren
Jullie halen duidelijk niet het beste in elkaar naar boven, en kan je uit eigen ervaring vertellen, dit zal met de tijd alleen maar erger worden. zodra een van de twee al zover is gekomen om zijn agressie op deze manier te uiten, sla je een weg in die al geopend is.
Alle reacties Link kopieren
(Weg. Twijfelt of mijn bericht hier op zijn plaats is.)
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
Als vent sla je geen vrouw. Punt.



Ook al gaat ze nog zo onredelijk te keer.

Ga schreeuwen, of loop de deur even uit om zelf en haar af te laten koelen maar slaan doe je gewoon niet.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Dave. Ikzelf ben erg vies van fysiek geweld. Als ik opgefokt ben (of in een relatie opgefokt zou zijn) zou ik waarschijnlijk gaan schreeuwen (dat op zich zou misschien al bedreigend zijn voor een vrouw), en dan boos weglopen. Ik zou haar niet wat doen.
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
quote:yellowlove schreef op 08 februari 2011 @ 00:10:

[...]





Inderdaad, Yellow. Dit liedje symboliseert het voor mij zo'n beetje.

In de meeste gevallen zal het met een sisser aflopen, de nare ervaringen en de mentale shit die je eraan overhoudt even daargelaten. Maar volg het nieuws en je weet dat niet iedereen levend uit zo'n situatie komt. Ik zal niet beweren dat de hier geschetste situatie dermate uit de hand zal lopen. Dat is ook veel te vroeg gezegd na één klap en een rotschop.

Maar toch, het kan niet vaak genoeg gezegd worden. In het liedje komt het ook naar voren dat buitenstaanders vaak de neiging hebben zich er maar niet mee te bemoeien om wat voor reden dan ook. En dat kan nou net wel eens een heel verkeerde beslissing zijn voor de persoon die in zo'n situatie zit.

Het huidige beleid is er nog wel een beetje op toe gespitst dat je er samen uit kunt komen. Was ooit een dergelijke reclame over. Tja, ik denk daar anders over. Ik denk dat je gewoon moet wegwezen zodra fysiek geweld om de hoek komt kijken. Afkappen die handel. De eerste klap wordt vaak gezien als het startsein maar dat begint al veel eerder. Het is een bepaalde dynamiek tussen twee personen die er in resulteert dat één van de twee, het vaakst de man, overgaat tot dit soort funest gedrag.

Ik heb maar één dringend advies in deze. Als je nog niet je spullen hebt gepakt, doe het nu direct. Pak je kind, je belangrijkste papieren, aandenkens en een zootje kleding en trek deze deur achter je dicht. En ga níet terug.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
quote:Kookwekker schreef op 07 februari 2011 @ 20:22:

Vergissing? Controleverlies?

Nee bewuste keuze om zich te laten gaan, tot 2x toe (hij had weg kunnen lopen...)





Oneens met dat het bewuste keuze is. Heb daderverleden en je moet weten wat er gebeurt van binnen voordat je op tijd uit zo'n situatie kan. Heeft bij mij vele jaren geduurd.



Maar dat is dan dus geen vrijbrief voor het geweld. Als iemand er werkelijk geen controle over kan uitoefenen is dat des te meer reden om uit de buurt van die persoon te blijven. Als iemand er wel controle over kan uitoefenen ook trouwens. Either way: de persoon gaat zélf met zijn emotieregulatie aan de slag en zorgt ervoor dat 'ie jou geen slachtoffer maakt, of je bent weg. En daar heeft de dader hulp bij nodig. Helaasch zijn er maar weinig daders bereid tot hulp aan te nemen.
Alle reacties Link kopieren
Ik vraag me weleens af wat dat voor mensen (volgens mij in de meeste gevallen mannen) die hun partner mishandelen. Mannen zullen zich schuldig maken aan fysieke en geestelijke mishandeling, en vrouwen alleen aan geestelijke mishandeling (zelden fysiek). Hoe komt het dat ze geen zelfbeheersing hebben?, want iemand zal alleen slaan als hij geen zelfbeheersing heeft. De dader heeft - zo lijkt dat voor mij - ook geen vaardigheid om problemen zodanig te bespreken dat er een compromis is waarmee beiden tevreden kunnen zijn.



Omdat psychologie mij interesseert vraag ik me af waarom die mannen zo zijn.



Als binnen een relatie een vrouw mij voortdurend zou treiteren, zou ik willen weten waarom ze dat doet. Ik vraag haar natuurlijk om daarmee op te houden. Als een normaal gesprek niet mogelijk is, is dat het eind van de relatie, en dan ben ik nog lang niet door het dolle heen (waarbij ik alleen nog maar zou gaan schreeuwen).
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
Heb niet alles gelezen, maar heb er helaas wel ervaring mee. Ik geloof er niet in dat het bij zo'n eerste 'vergissing' (asjeblieft zeg) blijft. Bij mij zat er echt jaren tussen, maar het gebeurde wel weer. Ik ben toen definitief weg gegaan.



Heel veel sterkte ermee.
Alle reacties Link kopieren
Vlak middelengebruik niet uit, Hans. Ik weet niet hoeveel van de slachtoffers hier fysiek agressief zijn benaderd zonder dat er het één of ander aan inname in het spel was (wat dus al zo iets algemeen geaccepteerd als alcohol kan zijn).



Controledwang, externaliserende grondhouding, angst, plotselinge hevige frustratie zonder toegang te hebben tot andere oplossingen, kun je daar wat mee met je boerenverstandpsychologie?
Alle reacties Link kopieren
quote:mamzelle schreef op 09 februari 2011 @ 09:47:

[...]



Oneens met dat het bewuste keuze is. Heb daderverleden en je moet weten wat er gebeurt van binnen voordat je op tijd uit zo'n situatie kan. Heeft bij mij vele jaren geduurd.

Ik denk ook niet dat het een bewuste keuze is van 'zo, nu ga ik eens lekker mijn vrouw, man of kind slaan.' Ik denk dat als iemand hiertoe overgaat dit komt door een woede die deze persoon standaard in zich heeft. Deze persoon laat zich triggeren. Iets wat gebeurt, haalt die woede boven en die woede is ongecontroleerd. Daar hangt impulsiviteit mee samen. Niet bij machte zijn daar controle over uit te oefenen. Niet bij machte goed om te gaan met die woede. Er is geen zelfbeheersing op dat moment want de rem werkt er niet goed van.



quote:Helaasch zijn er maar weinig daders bereid tot hulp aan te nemen.Als voormalig slachtoffer ben ik van mening dat zelfs al is een dader bereid hulp aan te nemen ik toch echt niet in de buurt van de voortgang van dat proces zou willen zijn.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
quote:mamzelle schreef op 09 februari 2011 @ 11:29:

Ik weet niet hoeveel van de slachtoffers hier fysiek agressief zijn benaderd zonder dat er het één of ander aan inname in het spel was (wat dus al zo iets algemeen geaccepteerd als alcohol kan zijn).

In mijn geval was het zo toen het tot daadwerkelijk fysiek op mij gericht geweld kwam daar dus eerder een gebrek aan een bepaald middel aan ten grondslag lag. Dat kwam zijn humeur absoluut niet ten goede. Daarna had hij weinig meer nodig om zich te láten triggeren. En daar bedoel ik niet mee dat ik hem onbewust of bewust heb lopen uitdagen. Ik keek wel uit, ik kende hem langer dan vandaag. Ik probeerde juist altijd om rekening te houden met hoe hij op bepaalde zaken kon reageren. Wat gevoelig lag bij hem en daar manoeuvreerde ik zo goed mogelijk omheen.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
quote:shahla schreef op 09 februari 2011 @ 11:48:

Als voormalig slachtoffer ben ik van mening dat zelfs al is een dader bereid hulp aan te nemen ik toch echt niet in de buurt van de voortgang van dat proces zou willen zijn....nee, je zou anders proefkonijn zijn. Geen mens die dat wil.
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
Ik ben met Mamzelle eens dat er meerdere oorzaken was voor excessief geweld binnen een relatie, maar ik redeneerde een beetje vanuit Besluitelooshelpme's OP.quote:In mijn geval was het zo toen het tot daadwerkelijk fysiek op mij gericht geweld kwam daar dus eerder een gebrek aan een bepaald middel aan ten grondslag lag. Dat kwam zijn humeur absoluut niet ten goede. Daarna had hij weinig meer nodig om zich te láten triggeren.Veel mensen zien het daarom terecht niet zitten om een relatie te hebben met iemand die drugs gebruikt. Ik ken persoonlijk iemand die erg veel last daarvan heeft gehad, van drugs- en alcoholgebruik. Alleen mijn aversie of wantrouwen jegens alcohol is niet zo groot want ik drink bij mijn ouders of op een feestje 2 glazen bier, en dat is het dan.
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
quote:hans66 schreef op 09 februari 2011 @ 11:55:

[...]



...nee, je zou anders proefkonijn zijn. Geen mens die dat wil.

Weet je dat zeker? Er zullen toch zeker wel stellen zijn die samen proberen ervoor te zorgen dat er niet meer gemept e.d. wordt?

Destijds ging het heel anders. Huiselijk geweld wat afliep met een bloedneus, kapotte lip en barstende koppijn, daar gebeurde niks mee. Hooguit dat de politie die persoon uit je huis verwijderde maar mee naar het bureau of iets doen met de aangifte? Neuh.

Het moest wel heel erg zijn, wilden ze tot vervolging overgaan. Als je in het ziekenhuis lag of zo.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
quote:hans66 schreef op 09 februari 2011 @ 12:00:

[...]



Veel mensen zien het daarom terecht niet zitten om een relatie te hebben met iemand die drugs gebruikt. Ik ken persoonlijk iemand die erg veel last daarvan heeft gehad, van drugs- en alcoholgebruik. Alleen mijn aversie of wantrouwen jegens alcohol is niet zo groot want ik drink bij mijn ouders of op een feestje 2 glazen bier, en dat is het dan.



De meeste mensen zijn tegenwoordig wel op de hoogte dat harddrugs niet iets is waar iemand mee stopt. Dat het veel te moeilijk is en dat de cijfers dat ook uitwijzen. Ik zag eens een poster waarop stond dat maar 2% er blijvend mee gestopt was na twee tot vijf jaar. En zelfs dan is het geen garantie dat het na die vijf jaar nog zo is en blijft. Ik denk zelfs dat het percentage dan nog wel iets lager ligt want ik heb begrepen dat deze verslaving in je systeem blijft. Je moet er altijd tegen blijven vechten. Eén zwak moment en daar ga je weer.

Ik was destijds nog heel jong en naïef en ik had geen internet om mijn licht op te steken. Dat is mijn downfall geweest. Ik dacht dat het net zoiets was als af en toe blowen en drinken. Echt niet!

Tegen de tijd dat ik door schade wijzer geworden was, waren de gevolgen al niet meer te overzien. Ik zat er al tot aan mijn nek in met mijn ex. En ik was nuchter dus ik beleefde het allemaal veel sterker. Hij leefde onder invloed. Ik ben bij hem gebleven tot hij fysiek naar mij toe werd. Daarna was ik er helemaal klaar mee.

Dat is trouwens al 13,5 jaar geleden dat ik zonder hem ben verder gegaan maar ik heb jarenlang last gehad van die tijd met hem.

Daarom ben ik niet te beroerd andere mensen te waarschuwen als het zo uitkomt. Je gunt het je ergste vijand nog niet wat mij allemaal geflikt is en hoe lang je nodig hebt om er bovenop te komen.



Ik zal daarom iedereen afraden met zo iemand in therapie te gaan. Laat zo'n sujet maar lekker alleen in therapie gaan. Zelf kun je misschien ook wel therapie gebruiken maar dan om er in je eentje bovenop te komen en een fijn nieuw leven op te bouwen.

Dat is echt het allerbeste. Ik zeg zelfs: noodzakelijk!



Ik wil ook echt met niemand wat te maken hebben die geregeld veel drinkt of harddrugs gebruikt. Ik heb gezien en beleefd wat het kapot maakt. Zo iemand laat ik niet meer toe in mijn leven. Ook niet als vriendschap.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Ik heb acht jaar het drugsgebruik niet gezien (hoe blind kun je zijn). Zelf zal ik ook nooit meer in therapie gaan met iemand, of zelfs maar een relatie aangaan met iemand, die problemen heeft met woede, drugs (waaronder veel alcohol) of stabiliteit. Op het moment dat ik nog in de relatie zat was ik wel blind genoeg om eventueel een hulpverleningstraject met hem in te gaan (maar hij wilde zelf niet).



Eens met Shahla dat het zo verdomd veel kapot maakt, zo'n relatie. Ex heeft mij meermaals laten weten dat ik er van mezelf toch al slecht aan toe was, maar die relatie heeft me meer verzwakt en daar baal ik best wel van, zacht gezegd. Zou ook wel weer eens een echt normaal leven willen leven (voor mij is normaal: selfsupporting d.m.v. werk, kinderen, huishouden, beetje sociaal leven).
Alle reacties Link kopieren
Wow, acht jaar. En toch geloof ik je. (Het duurde bij mij ook 2 jaar, een kind en net in verwachting van de 2e voor ik door had hoe het allemaal echt in elkaar zat.) Dat soort lui zijn zó sneaky, manipulatief en super handig in het verbergen van hun verslaving.

Ik denk nog steeds dat er veel aan mij voorbij gegaan is maar er is ook genoeg waar ik wel achter gekomen ben. Instinct misschien, alert door eerdere ervaringen met hem en het lukte hem echt niet heel erg goed meer de schijn op te houden. Omdat we uiteindelijk een soort compromis hadden bereikt, zodat ik er zo min mogelijk last van had, ben ik met hem doorgegaan. Tot de eerste klappen vielen. Dat was voor mij het definitieve eindpunt.



Zijn drugs en wat ermee samenhing hebben ons gezin kapot gemaakt, mij en mijn kinderen grote schade toegebracht. Ik snap en begrijp hoe hij zover gekomen is, dat was al een feit voor ik hem kende, maar ik vergeef hem nooit wat hij ons aangedaan heeft. Niet vergeven in de zin dat het geregeld aan me vreet. Dat is echt niet meer zo. Ik voel er weinig meer bij. Hij lijkt iets uit een vorig leven. Het is meer het niet wíllen vergeven uit een soort kwalijk blijven nemen.



Ik herken je wens op een 'normaal' leven. Ik heb al weer veel voor elkaar gebokst. Ik heb daar heel hard aan gewerkt en dat doe ik nog steeds. (De restanten moeten nog, zo zie ik het.) Ik ben alleen nog niet selfsupporting, niet zoals ik zou willen in elk geval maar ook dat gaat komen. Al is het het laatste wat ik doe.



Laat je niet aanpraten dat jij er al slecht aan toe was. (Alsof het dan niet uit zou maken wat hij deed.) Dat doet helemaal niet ter zake. Het gaat er om wat hij jou geflikt heeft. Al was je een wrak toen hij je leerde kennen. Dat gaf hem nog niet het recht daar nog wat scheppen bij te doen. Kom op, zeg. Dat is alleen maar om zijn eigen aandeel in het geheel teniet te doen. Lekker makkelijk maar het deugt niet.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Ik heb jaren samengeleefd met een verslaafde. Daar kwam ook agressie aan te pas. Het is verschrikkelijk, echt een hel.

Ik heb de afgelopen jaren heel veel over mezelf geleerd, inzichten gekregen en geleerd van mezelf te houden (dit is ook al weer jaren geleden dat ik in deze relatie zat). Mijn partner was ziek, was verslaafd. Dat is geen vrijbrief. Er is nooit een vrijbrief om iemand fysiek te mishandelen. Ik heb overigens later goede gesprekken met hem gehad samen met een counselor. Ik heb hem vergeven en kan nu zelf verder. Vergeten doe ik het nooit.



Mijn advies... als de sodemieter wegwezen bij zo iemand!! Ontzettend veel sterkte en wijsheid voor jou!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven