Relatie met workaholic

17-12-2011 15:46 72 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik weet het niet meer.



Als hij vrij heeft dan is het perfect. Grote lach en relaxt. Na jaren nog steeds zichtbare liefde.



Maar het laatste jaar verandert hij in een workaholic. Hij was altijd wel ambitieus, maar momenteel vind ik het heel moeilijk om te zien dat hij alleen lijkt te leven voor zijn baan. En dat hij daardoor zoveel mooie dingen mist. Hij is moe, gestresst, en reageert dat af op mij. Het lijkt dat hij leeft om te werken...



Zelf heb ik ook drukke baan en ambities. Maar na een cursus time management lijk ik na een flinke uitglijer mijn leven wel enigszins in evenwicht te hebben. En realiseer ik me dat er meer is dan mooie carriere.



Ik wil graag met hem verder, maar momenteel spreek ik eerder van een gecompliceerd geheel dan van een gelukkige relatie.

Ik weet niet hoe er meer evenwicht in ons leven kan komen. Zodat ik ook weer vaker de lachende mooie man zie, in plaats van de vermoeide...
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 16:13:

Kimm, daarom vraag ik hier ook advies. Want als ik het zou weten dan was het al opgelost en had ik hier ook niet hoeven te posten...

Het confronterende gevoel is een gevoel dat hij faalt. Maar dat is iets wat ik dus absoluut niet ervaar. Dat ervaar ik alleen maar als hij extra zijn best doet en dat dan niet kan halen en daardoor nors gaat doen. Het gaat niet om het werken, hij mag van mij bij wijze van spreken iedere dag 12 uur werken, alleen dan thuis niet altijd moe zitten te zijn.aha oke nou snap ik het! vind hij dat zelf niet vervelend dan? dat hij thuis vrijwel geen energie meer over heeft om in zijn relatie te steken? het lijkt net alsof hij het wel prima vind zo(uit je verhaal op te maken.) kan het fout hebben natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
@Vittel: juist Vittel, die zatermiddagen, dat je vrij bent en eigenlijk iets leuks zou moeten doen, maar dat hij dan te moe is...



@daydream: inderdaad een moeilijke beslissing. En hij is echt de man waarmee ik mezelf oud zie worden. Maar misschien moet die zin in verleden tijd?

Ik heb het met hem besproken, en dan krijg ik dus die extra aandacht. Of een cadeautje - maar ik heb al genoeg spullen, ik wil "quality time"



@dubbelvla: >200km. Proberen elke week. Maar afgelopen weken waren we beide ook vaak in buitenland, en natuurlijk niet gelijktijden maar achtereenvolgend, dus nu al 2 weken niet gezien... Terwijl ik zo graag in zijn armen wil zijn, en alleen al een filmpje op de bank wil bekijken...
Alle reacties Link kopieren
@Kimm: ja, hij vindt het heel erg vervelend. Maar hij kan gewoon niet de energie opbrengen. Denk dat het doordeweekse werken ook wel reactie is op het alleen zijn. Toen we samenwoonden werkte hij ook hard, maar minder hard dan nu, dan zaten we wel iedere avond samen lang aan tafel en hadden we genoeg tijd voor elkaar. Nu valt het lege op hem, en gaat hij onder andere als uitvlucht werken (naast heel veel ambitie)

Ik heb ook wel gezegd dat ik daar heen wil verhuizen, maar eigenlijk voel ik me nu niet meer zeker genoeg over de relatie. Het moet eerst beter voelen...
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 16:27:



@daydream: inderdaad een moeilijke beslissing. En hij is echt de man waarmee ik mezelf oud zie worden. Maar misschien moet die zin in verleden tijd? Heb je die gedachte al met hem besproken?
Alle reacties Link kopieren
Ik wil die zin niet in verleden tijd. Maar merk wel dat ik steeds meer moeite er mee krijg. Ik heb hem ook nog niet zo uitgesproken, wel af en toe in die richting.

Maar als hij vrij en rustig is, dan is hij zo leuk!
Alle reacties Link kopieren
Maar heb je het al met hem besproken?
Alle reacties Link kopieren
We zijn er zelfs door uit elkaar gegaan. Maar kunnen elkaar niet loslaten omdat de liefde er wel is, de tijd lijkt er alleen (voor hem) niet...
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 16:56:

We zijn er zelfs door uit elkaar gegaan. Maar kunnen elkaar niet loslaten omdat de liefde er wel is, de tijd lijkt er alleen (voor hem) niet...Moeilijk, maar pas wel op dat het je niet te veel in beslag neemt.
Alle reacties Link kopieren
@Daydream: eigenlijk doet dat het al. Ergens ben ik op de plek dat ik verder wil, trouwen, eventueel kinderen over een paar jaar. Maar dat past helemaal niet in zijn plaatje... Hij wil het wel, maar kan het niet. Iedere keer krijg ik weer hoop als hij over toekomst praat, maar puntje bij paaltje verandert er nog niets...
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:08:

@Daydream: eigenlijk doet dat het al. Ergens ben ik op de plek dat ik verder wil, trouwen, eventueel kinderen over een paar jaar. Maar dat past helemaal niet in zijn plaatje... Hij wil het wel, maar kan het niet. Iedere keer krijg ik weer hoop als hij over toekomst praat, maar puntje bij paaltje verandert er nog niets...Heel herkenbaar. Sterkte met je keuze.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen idee wat je vriend doet of hoeveel uren hij werkt maar als ik jje laatste reactie zo lees dan ben je eigenlijk op zoek naar een serieuze kandidaat die de vader van je kinderden gaat worden. Gaat dat er echt ooit inzitten en hoelang ben je bereid te wachten?
Alle reacties Link kopieren
Thekla, ik dacht dat ik hem had gevonden.

Hij is echt de man waar ik altijd van droomde.

Het zou ook goede echtgenoot zijn en een goede vader.

En tijdens ons samenwonen was het hanteerbaar en had een gezin met wat regelwerk ook wel gekund. Maar nu echt niet...
Het wachten is op een burn out....zo te horen heeft hij alle ingrediënten in huis om er één op te lopen. Alleen maar met werk bezig zijn, thuis moe, nors, te moe om ook maar iets te doen.

Wat is er zo belangrijk aan die baan, dat álles ervoor moet wijken? Werkt hij voor een baas? Dan is hij dom bezig. Werkt hij voor zichzelf, dan zal hij toch echt iets moeten veranderen.

Tenzij het hem het allemaal waard is. Geen sociaal leven, te moe voor gezelligheid en een relatie die op de klippen afstevent.



Jij moet hierin een keuze maken. De relatie bestaat niet alleen uit hem en zijn manier van leven. Jij bent er ook nog. Tijd voor jou om te bedenken of jij kunt leven op de kruimels aandacht die hij je toewerpt.

Bedenk, als hij niet wil veranderen, jij straks ook overal alleen voor staat als je kinderen hebt, of als er privéproblemen zijn die moeten worden opgelost.

Ik zou het wel weten: één keer een heel duidelijk gesprek, en een ultimatum. Verandert er niets, dan zijn er nog meer dan genoeg leuke kerels die jou het wél waard vinden om tijd aan te besteden.
Alle reacties Link kopieren
Mooie post Mopsie
Alle reacties Link kopieren
@Mopsie: Dat is inderdaad het verstandelijke verhaal. Emotioneel is het echter anders.
Alle reacties Link kopieren
Jullie hebben me in tranen!



Bah, ik hou zoveel van die man, waarom is het dan zo moeizaam op dit moment? En natuurlijk komt ook een deel door mij. Ik werk ook meer dan fulltime. Maar kom wel met een lach thuis...
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:28:

Jullie hebben me in tranen!



Bah, ik hou zoveel van die man, waarom is het dan zo moeizaam op dit moment? En natuurlijk komt ook een deel door mij. Ik werk ook meer dan fulltime. Maar kom wel met een lach thuis...
Alle reacties Link kopieren
Dat begrijp ik, maar waarom werkt hij zo hard en wat blijft er liggen dat ofwel perse door hem moet worden gedaan en dan ook nog niet kan blijven liggen tot morgen of tot na het weekend? Zelf werk ik ook hard in een solistische functie maar genoeg is genoeg en niemand is onvervangbaar mocht hij dat soms denken. Kortom, wat drijft hem zo in het extreme, weet je dat?
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:26:

@Mopsie: Dat is inderdaad het verstandelijke verhaal. Emotioneel is het echter anders.



Waarom? Omdat hij de liefde van je leven is? Maar wanneer dan?

Kun je op dit moment op hem rekenen als je hem nodig hebt?

Heb je het vaker echt gezellig met hem, of juist niet?

Je geeft zelf aan dat je geen prioriteit meer bent voor hem. Huisje boompje beestje past niet in zijn plaatje.



Dit alles vind ik een rationele overweging waard. Je wacht op tijden die ooit waren, maar waarvan je niet eens weet of die nog wel gaan komen. Zijn best doet hij in ieder geval niet. Het blijft bij loze beloftes.

Echt tijd om juist je verstand te gaan gebruiken en niet alles van zijn manier van leven af te laten hangen. Anders heb je straks jaren vergooid aan een workaholic voor wie jij ALTIJD op de tweede plaats stond. En dan is de emotionele schade niet te overzien......
Alle reacties Link kopieren
quote:Mopsie41 schreef op 17 december 2011 @ 17:34:

[...]



Echt tijd om juist je verstand te gaan gebruiken en niet alles van zijn manier van leven af te laten hangen. Anders heb je straks jaren vergooid aan een workaholic voor wie jij ALTIJD op de tweede plaats stond. En dan is de emotionele schade niet te overzien......Precies mijn reden toen om de relatie te beëindigen.
Alle reacties Link kopieren
@Thekla: ja, ik weet waarom hij het doet. Verschillende redenen. Vind het zelf geen goede redenen. Maar dat krijg ik niet aan zijn verstand.



@Mopsie: ik weet het, je hebt gelijk. Maar hoe kan ik al die jaren weggooien, als ik weet dat 1 van de redenen van het hard werken is dat hij niet alleen in huis wil zijn en mij mist? Alleen durf ik nu niet mijn baan op te zeggen en daarheen te gaan...
Alle reacties Link kopieren
Verder zit hij nu in de periode waar hij meest kan groeien, dus investeren is dan ook wel wat waard. Maar ik had verwacht die periode nu wel tot eind zou komen. En dat blijkt niet zo te zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:45:

Verder zit hij nu in de periode waar hij meest kan groeien, dus investeren is dan ook wel wat waard. Maar ik had verwacht die periode nu wel tot eind zou komen. En dat blijkt niet zo te zijn.

Weet je heel zeker dat er ooit een eind aan die periode komt?

Kun je hem dit topic laten lezen?
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:41:

@Thekla: ja, ik weet waarom hij het doet. Verschillende redenen. Vind het zelf geen goede redenen. Maar dat krijg ik niet aan zijn verstand.



@Mopsie: ik weet het, je hebt gelijk. Maar hoe kan ik al die jaren weggooien, als ik weet dat 1 van de redenen van het hard werken is dat hij niet alleen in huis wil zijn en mij mist? Alleen durf ik nu niet mijn baan op te zeggen en daarheen te gaan...Zou ik nu ook niet doen nu. Maar wat me wel verbaast, is dat je aan de ene kant zegt dat hij zoveel werkt omdat hij je zo mist, maar dat hij tegelijkertijd geen ruimte wil maken in zijn leven om iets samen op te bouwen. Het werk is dus geen vervanging voor het gemis, anders zou hij wel gaan werken aan jullie toekomst met kindjes enzo...... En zou hij juist laten zien dat het ook anders kan, om zo dichter tot elkaar te komen en weer te kunnen samenwonen.
quote:piiar schreef op 17 december 2011 @ 17:45:

Verder zit hij nu in de periode waar hij meest kan groeien, dus investeren is dan ook wel wat waard. Maar ik had verwacht die periode nu wel tot eind zou komen. En dat blijkt niet zo te zijn.



Hij zit óók in een periode waar hij in de relatie zou moeten groeien, maar dat heeft blijkbaar geen prioriteit. Zo lijkt het althans.

Het is bijna onmogelijk om "zomaar" gas terug te nemen, als je zo druk met je werk bezig bent. Werk wordt ook nooit minder, alleen maar meer. Tenzij hij tegen de muur aanloopt (bijv een burn out, dat wil nog wel eens ogen openen) zal het niet zomaar gaan veranderen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven