Relaties
alle pijlers
Samenwonen als samengesteld gezin
dinsdag 27 augustus 2019 om 14:54
Goedemiddag allemaal,
Ik /wij zit/zitten met het volgende. Mijn vriend en ik willen graag samenwonen met 5 kinderen. 3 van mij en 2 van hem. We hebben dit uitvoerig besproken met de kinderen en zij willen dit ook graag. De kinderen onderling hebben een goede relatie en er is een goec contact met de wederzijdse bonusouder. We zijn beide bijna 40 en hebben na 2 jaar het gevoel klaar te zijn voor de volgende stap. We zijn inmiddels meerder keren langere tijd als gezin bij elkaar geweest en het klikt enorm. Met de wederzijdse schoonouders klikt het ook goed. Mijn vriend en ik hebben allebeide een huwelijk achter de rug, waardoor de rugzak gevuld is, maar staan beide achter onze keuzes. Echter is het zo dat mijn familie achter onze keuzes staat, maar mijn schoonfamilie minder tot niet. Ze hebben heg liefst dat mijn vriend alles stopt qua samenwonen. Relatie mogen wel wel hebben maar samenwonen is te vroeg, niet goed voor de kinderen etc etc.... daarbij woon ik na mijn scheiding bij mijn jongere zus in met de kinderen. Maar regel alles zelf voor mijn gezin. Nu vinden mijn schoonouders dat ik eerst op mijzelf moet gaan wonen in het kader van zelfstandigheid
ondertussen proberen ze mijn vriend steeds aan het twijfelen te krijgen in bespreken die ze met hem voeren. Wanneer wij samen naar zijn ouders gaan wordt er niet over dit onderwerp gesproken. Mijn vriend zit momenteel in therapie om los te komen van zijn ouders en zijn verleden. Hij wil graag zelf keuzes maken maar zijn ouders geven hem gevoel dat hij niet de goede keuzes maakt. Dit alles zorgt ervoor dat wij samen ook conflicten en spanningen krijgen. Voor mijn gevoel kunnen zijn ouders hem niet loslaten en behandelen hem als klein jongentje. Verder zien zijn ouders allemaal apen en beren op de weg die wij zelf niet zo ervaren. Natuurlijk komen er hobbels als ze alle 5 in de pubertijd zitten, maar daar zijn wij dan voor om de kinderen te begeleiden. Wij voelen ons rijk met ons gezin bestaande uit 7 prachtige individuen. Zij zeggen dat wij niet een normaal gezin gezin zijn, doen net of er een smet op zit, zo jammer en kwetsend! Wij hebben zin in onze toekomdt, maar heg plezier dat wij hadden toen we eraan begonnen is weg....iemand tips hoe hier mee om te gaan? Ervaring mee?
Groet Myenhy
Ik /wij zit/zitten met het volgende. Mijn vriend en ik willen graag samenwonen met 5 kinderen. 3 van mij en 2 van hem. We hebben dit uitvoerig besproken met de kinderen en zij willen dit ook graag. De kinderen onderling hebben een goede relatie en er is een goec contact met de wederzijdse bonusouder. We zijn beide bijna 40 en hebben na 2 jaar het gevoel klaar te zijn voor de volgende stap. We zijn inmiddels meerder keren langere tijd als gezin bij elkaar geweest en het klikt enorm. Met de wederzijdse schoonouders klikt het ook goed. Mijn vriend en ik hebben allebeide een huwelijk achter de rug, waardoor de rugzak gevuld is, maar staan beide achter onze keuzes. Echter is het zo dat mijn familie achter onze keuzes staat, maar mijn schoonfamilie minder tot niet. Ze hebben heg liefst dat mijn vriend alles stopt qua samenwonen. Relatie mogen wel wel hebben maar samenwonen is te vroeg, niet goed voor de kinderen etc etc.... daarbij woon ik na mijn scheiding bij mijn jongere zus in met de kinderen. Maar regel alles zelf voor mijn gezin. Nu vinden mijn schoonouders dat ik eerst op mijzelf moet gaan wonen in het kader van zelfstandigheid
ondertussen proberen ze mijn vriend steeds aan het twijfelen te krijgen in bespreken die ze met hem voeren. Wanneer wij samen naar zijn ouders gaan wordt er niet over dit onderwerp gesproken. Mijn vriend zit momenteel in therapie om los te komen van zijn ouders en zijn verleden. Hij wil graag zelf keuzes maken maar zijn ouders geven hem gevoel dat hij niet de goede keuzes maakt. Dit alles zorgt ervoor dat wij samen ook conflicten en spanningen krijgen. Voor mijn gevoel kunnen zijn ouders hem niet loslaten en behandelen hem als klein jongentje. Verder zien zijn ouders allemaal apen en beren op de weg die wij zelf niet zo ervaren. Natuurlijk komen er hobbels als ze alle 5 in de pubertijd zitten, maar daar zijn wij dan voor om de kinderen te begeleiden. Wij voelen ons rijk met ons gezin bestaande uit 7 prachtige individuen. Zij zeggen dat wij niet een normaal gezin gezin zijn, doen net of er een smet op zit, zo jammer en kwetsend! Wij hebben zin in onze toekomdt, maar heg plezier dat wij hadden toen we eraan begonnen is weg....iemand tips hoe hier mee om te gaan? Ervaring mee?Groet Myenhy
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:00
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:00
We zijn het niet met je eens bedoel je? Dat is iets heel anders. Heb je ook zo'n grote waffel tegen je schoonouders trouwens? Dat ze kortzichtig zijn? Probeer het eens!
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:01
Cateautje schreef: ↑27-08-2019 15:54Elk jaar worden meer dan 119.000 kinderen mishandeld en dat is meest in kerngezinnen, dus ik ben niet zo onder de indruk van de zorgen die hier worden geuit. Misschien vliegen die kinderen elkaar ooit eens in de haren, kan, maar als ze twee liefhebbende ouders hebben die hun schouders eronder zetten om er iets leuks van te maken, zie ik het probleem niet.
Precies.
Nu ben ik wellicht gezegend met makkelijke ( stief) kinderen en is dat ook een geluk waarom het bij ons zo goed gaat.
Maar in de basis is het uiteindelijk niet veel anders dan in een kern gezin.
Je zorgt, gooit er een bak liefde in, roept ze eens op het matje, je voedt op, geeft ze een warm en veilig thuis en probeert maar wat.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:01
Nee, natuurlijk niet.
De meeste forummers zijn bezorgd over het welzijn van de kinderen en ik geef hiermee aan dat dat er niets mee te maken heeft.
De TO en haar vriend hebben een kerngezin gehad en dat is dus blijkbaar misgelopen, ook dat verteld dat het dus allemaal niets zegt.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:04
Dit!
Misschien is man gewoon van team veranderd.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:05
consuelabananahammok schreef: ↑27-08-2019 15:56Ik denk dat veel mensen niet uit ervaring praten.
En dan nog is het enkel een eigen ervaring, zegt weinig over hoe het bij anderen zal gaan.
Tsja cijfers zeggen best veel:
https://www.nrc.nl/nieuws/2016/05/07/ha ... 1-a1019288
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:05
Als je mensen er de gelegenheid toe geeft, gaan ze je vertellen hoe je je leven moet leiden.
En een gezin in oorspronkelijke opstelling is niet per definitie ideaal. Je man is daar een mooi voorbeeld van.
Damned if I don’t
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:07
het gaat sowieso heel vaak fout.lilalinda schreef: ↑27-08-2019 15:59en jij praat enkel uit jouw ervaring, en (ik lees je graag) dat is een positief beeld.
Alleen de cijfers liegen er niet om, het gaat vaak fout
En als je dan in geval van TO leest, dat ze nu bij zus in woont, en nog in therapie zit. Zie ik duidelijke waarschuwingssignalen.
TO wil natuurlijk heel graag daar weg, dus niet heeft haar roze bril op.
En ze heeft niet voor niets nog therapie.
Ik denkt dat het voor haar (en haar kinderen) heel goed is, als ze vanuit een gezonde situatie nog eens nadenkt over dit plan. Als ze zeker weet, dat het geen vlucht uit haar huidige situatie is.
ik dacht dat 50% van alle huwelijke falen, en van de overige 50% zijn er maar weinig echt gelukkig hoor.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:07
Nou, dan kom ik maar met de cijfers, want dat geheimzinnige in de lucht geroep leidt ook nergens toe.
40% van de samengestelde gezinnen redt het niet.
60% van de samengestelde gezinnen redt het wel.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:10
1 op de 3 huwelijken gaat stuk.Kukita-Del-Barrio schreef: ↑27-08-2019 16:07het gaat sowieso heel vaak fout.
ik dacht dat 50% van alle huwelijke falen, en van de overige 50% zijn er maar weinig echt gelukkig hoor.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:10
lilalinda schreef: ↑27-08-2019 15:59en jij praat enkel uit jouw ervaring, en (ik lees je graag) dat is een positief beeld.
Alleen de cijfers liegen er niet om, het gaat vaak fout
En als je dan in geval van TO leest, dat ze nu bij zus in woont, en nog in therapie zit. Zie ik duidelijke waarschuwingssignalen.
TO wil natuurlijk heel graag daar weg, dus niet heeft haar roze bril op.
En ze heeft niet voor niets nog therapie.
Ik denkt dat het voor haar (en haar kinderen) heel goed is, als ze vanuit een gezonde situatie nog eens nadenkt over dit plan. Als ze zeker weet, dat het geen vlucht uit haar huidige situatie is.
Absoluut waar dat mijn ervaring ook slechts mijn ervaring is, en daarmee ook weinig zegt hoe het voor to zal zijn en zal gaan.
Maar laat ik dan in ieder geval met mijn ervaring een duit in het zakje doen dat het ook goed kan gaan ten opzichte van alle negatieve geluiden.
Het is ook zeker niet iets wat ik iedereen maar zal adviseren om te doen. Er komt echt een hoop bij kijken en het is zeker geen roze bril in het begin.
Maar ook ik kan van achter mijn scherm niet inschatten of dit voor to en haar partner gaat slagen of dat het kansloos is.
Rode vlaggen zeggen mij ook niet zoveel, ik had er ook genoeg.
Ik denk dat veel valt en staat met hoe toegewijd je beiden bent om het te laten slagen, en bereidt bent de nodige problemen te trotseren zonder het welzijn van alle kinderen uit het oog te verliezen en , net zo belangrijk, of de kinderen het goed gaan doen met elkaar.
Want als het met de kids moeizaam gaat en niet klikt lijkt het mij een onmogelijke taak. En dat geluk hadden wij in ieder geval.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:17
Voor de geïnteresseerden:
https://www.nji.nl/nl/Download-NJi/Info ... zinnen.pdf
Dit artikel geeft m.i. duidelijk aan wat knelpunten kunnen zijn, het is ook onderbouwd.
https://www.nji.nl/nl/Download-NJi/Info ... zinnen.pdf
Dit artikel geeft m.i. duidelijk aan wat knelpunten kunnen zijn, het is ook onderbouwd.
Wie wat wil die moet wat.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:19
Vergeet niet dat die kinderen dan weer een scheiding moeten meemaken. Is echt niet heel wenselijk.
https://ede.nieuws.nl/zorg/23124/perspe ... lde-gezin/
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:19
maakt niet uit, het punt is dat het sowieso vaak stuk gaat om wat voor reden dan ook. lesbische stellen ook vaker uit elkaar te gaan dan homo's of hetero's. m.i. geen reden om het niet te proberen. 2 jaar is lang zat.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:20
slechts een derde van de samengestelde gezinnen houdt het langer dan vijf jaar vol
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:20
Mensen trouwen minder, samenwonen wordt niet meegeteld. Effect voor kinderen blijft hetzelfde, of ouders nou getrouwd zijn of niet.
anoniem_353209 wijzigde dit bericht op 27-08-2019 16:21
14.96% gewijzigd
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:21
Als je rekening moet houden met alle statistieken, dan kan je echt je kont niet meer keren en zou je zelfs bang moeten zijn om even naar de super te gaan.Kukita-Del-Barrio schreef: ↑27-08-2019 16:19maakt niet uit, het punt is dat het sowieso vaak stuk gaat om wat voor reden dan ook. lesbische stellen ook vaker uit elkaar te gaan dan homo's of hetero's. m.i. geen reden om het niet te proberen. 2 jaar is lang zat.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:21
als de kinderen elkaar leuk vinden en jullie zitten volledig op één lijn qua opvoeding en accepteren van elkaar dat je elkaars kinderen corrigeert en je valt elkaar niet af (of alleen als het echt een domme opvoedactie van de ander is), dan zie ik het nog wel lukken. Maar zodra één van die voorwaarden er niet is, dan zou ik er niet aan beginnen.
Zijn er al pubers bij TO? Ik heb met mijn man (niet samengesteld gezin) soms al discussie over hoe het beste puberella te handelen. Ik weet niet of ik in staat zou zijn de mening van een niet-biologische 'ouder' over mijn kind te accepteren. Dus voor mij zou samenwonen waarschijnlijk geen goed idee zijn. Kan jij dat wel en je partner ook?
Zijn er al pubers bij TO? Ik heb met mijn man (niet samengesteld gezin) soms al discussie over hoe het beste puberella te handelen. Ik weet niet of ik in staat zou zijn de mening van een niet-biologische 'ouder' over mijn kind te accepteren. Dus voor mij zou samenwonen waarschijnlijk geen goed idee zijn. Kan jij dat wel en je partner ook?