Relaties
alle pijlers
Samenwonen als samengesteld gezin
dinsdag 27 augustus 2019 om 14:54
Goedemiddag allemaal,
Ik /wij zit/zitten met het volgende. Mijn vriend en ik willen graag samenwonen met 5 kinderen. 3 van mij en 2 van hem. We hebben dit uitvoerig besproken met de kinderen en zij willen dit ook graag. De kinderen onderling hebben een goede relatie en er is een goec contact met de wederzijdse bonusouder. We zijn beide bijna 40 en hebben na 2 jaar het gevoel klaar te zijn voor de volgende stap. We zijn inmiddels meerder keren langere tijd als gezin bij elkaar geweest en het klikt enorm. Met de wederzijdse schoonouders klikt het ook goed. Mijn vriend en ik hebben allebeide een huwelijk achter de rug, waardoor de rugzak gevuld is, maar staan beide achter onze keuzes. Echter is het zo dat mijn familie achter onze keuzes staat, maar mijn schoonfamilie minder tot niet. Ze hebben heg liefst dat mijn vriend alles stopt qua samenwonen. Relatie mogen wel wel hebben maar samenwonen is te vroeg, niet goed voor de kinderen etc etc.... daarbij woon ik na mijn scheiding bij mijn jongere zus in met de kinderen. Maar regel alles zelf voor mijn gezin. Nu vinden mijn schoonouders dat ik eerst op mijzelf moet gaan wonen in het kader van zelfstandigheid
ondertussen proberen ze mijn vriend steeds aan het twijfelen te krijgen in bespreken die ze met hem voeren. Wanneer wij samen naar zijn ouders gaan wordt er niet over dit onderwerp gesproken. Mijn vriend zit momenteel in therapie om los te komen van zijn ouders en zijn verleden. Hij wil graag zelf keuzes maken maar zijn ouders geven hem gevoel dat hij niet de goede keuzes maakt. Dit alles zorgt ervoor dat wij samen ook conflicten en spanningen krijgen. Voor mijn gevoel kunnen zijn ouders hem niet loslaten en behandelen hem als klein jongentje. Verder zien zijn ouders allemaal apen en beren op de weg die wij zelf niet zo ervaren. Natuurlijk komen er hobbels als ze alle 5 in de pubertijd zitten, maar daar zijn wij dan voor om de kinderen te begeleiden. Wij voelen ons rijk met ons gezin bestaande uit 7 prachtige individuen. Zij zeggen dat wij niet een normaal gezin gezin zijn, doen net of er een smet op zit, zo jammer en kwetsend! Wij hebben zin in onze toekomdt, maar heg plezier dat wij hadden toen we eraan begonnen is weg....iemand tips hoe hier mee om te gaan? Ervaring mee?
Groet Myenhy
Ik /wij zit/zitten met het volgende. Mijn vriend en ik willen graag samenwonen met 5 kinderen. 3 van mij en 2 van hem. We hebben dit uitvoerig besproken met de kinderen en zij willen dit ook graag. De kinderen onderling hebben een goede relatie en er is een goec contact met de wederzijdse bonusouder. We zijn beide bijna 40 en hebben na 2 jaar het gevoel klaar te zijn voor de volgende stap. We zijn inmiddels meerder keren langere tijd als gezin bij elkaar geweest en het klikt enorm. Met de wederzijdse schoonouders klikt het ook goed. Mijn vriend en ik hebben allebeide een huwelijk achter de rug, waardoor de rugzak gevuld is, maar staan beide achter onze keuzes. Echter is het zo dat mijn familie achter onze keuzes staat, maar mijn schoonfamilie minder tot niet. Ze hebben heg liefst dat mijn vriend alles stopt qua samenwonen. Relatie mogen wel wel hebben maar samenwonen is te vroeg, niet goed voor de kinderen etc etc.... daarbij woon ik na mijn scheiding bij mijn jongere zus in met de kinderen. Maar regel alles zelf voor mijn gezin. Nu vinden mijn schoonouders dat ik eerst op mijzelf moet gaan wonen in het kader van zelfstandigheid
ondertussen proberen ze mijn vriend steeds aan het twijfelen te krijgen in bespreken die ze met hem voeren. Wanneer wij samen naar zijn ouders gaan wordt er niet over dit onderwerp gesproken. Mijn vriend zit momenteel in therapie om los te komen van zijn ouders en zijn verleden. Hij wil graag zelf keuzes maken maar zijn ouders geven hem gevoel dat hij niet de goede keuzes maakt. Dit alles zorgt ervoor dat wij samen ook conflicten en spanningen krijgen. Voor mijn gevoel kunnen zijn ouders hem niet loslaten en behandelen hem als klein jongentje. Verder zien zijn ouders allemaal apen en beren op de weg die wij zelf niet zo ervaren. Natuurlijk komen er hobbels als ze alle 5 in de pubertijd zitten, maar daar zijn wij dan voor om de kinderen te begeleiden. Wij voelen ons rijk met ons gezin bestaande uit 7 prachtige individuen. Zij zeggen dat wij niet een normaal gezin gezin zijn, doen net of er een smet op zit, zo jammer en kwetsend! Wij hebben zin in onze toekomdt, maar heg plezier dat wij hadden toen we eraan begonnen is weg....iemand tips hoe hier mee om te gaan? Ervaring mee?Groet Myenhy
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:23
Als je alleen positieve reacties verwacht, hoef je hier geen topic openen, toch?
Negatief kan ook gezien worden als realistisch.
Later is nu
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:24
dus dan nooit meer trouwen of samenwonen?Star² schreef: ↑27-08-2019 16:19Vergeet niet dat die kinderen dan weer een scheiding moeten meemaken. Is echt niet heel wenselijk.
https://ede.nieuws.nl/zorg/23124/perspe ... lde-gezin/
hoort gewoon bij het leven hoor, mensen komen en gaan. als beide gewoon volwassen en normaal tegen elkaar blijven doen is er niets aan de hand hoor. mijn moeder is 2x getrouwd geweest toen wij nog thuis woonden. tweede huwelijk was met mijn vader, ze zijn inmiddels uit elkaar maar mijn zussen hebben allemaal nog een hele goede band met mijn vader (hun stiefvader).
moeder woont nu samen met haar vriend. wij zijn allemaal uit huis. ik ben blij dat ze haar leven heeft kunnen herpakken ipv dat haar hele wereld 24/7 om de kinderen draait.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:24
Dat is een heel ander verhaal, in het geval van een pleegkind wil je iets voor het kind doen.. Ik geval van een stiefkind gaat het meer om de ouders die elkaar willen.sugarmiss schreef: ↑27-08-2019 15:39Na 2 jaar zijn ze geen vreemden meer voor elkaar.
Als ouders een pleeg kind in huis nemen dan worden ze nog net niet de hemel in geprezen. Dan is het geen probleem dat hun eigen kind ineens samen moet wonen met een ander onbekend kind. Waarbij ze niet 2 jaar de tijd hebben gekregen om het kind te leren kennen.
Maar waag je het als gescheiden ouders om opnieuw te gaan samenwonen dan doe je bijna aan kindermishandeling omdat er een ander kind bij het kind in huis komt te wonen.
Beetje meten met 2 maten.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:25
Lucifer2018 schreef: ↑27-08-2019 16:00Ik ken geen enkel samengesteld gezin waar het goed is gegaan. Echt geen een. Soms best snel al problemen en soms na 10 jaar drama pas uit elkaar.
Ik zou na 2 jaar daar gewoon niet aan beginnen, zeker als ik niet eerst mezelf goed kan redden met kind en mijn partner in therapie moet.
Ik wel, maar die bleven latten tot dat de kinderen een stuk ouder waren en veel meer zelfstandig. Tot die wel regelmatig bij elkaar, soms gezamenlijke vakanties etc. Maar beide gezinnen wel hun eigen woonruimte.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:26
Ik zie jou dit vaak doen in een discussie: iets in het absurde trekken om je gelijk te halen.
Het draagt niet echt bij aan een interessante discussie. Zou je willen proberen het minder vaak/niet te doen?
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:27
Kukita-Del-Barrio schreef: ↑27-08-2019 16:07het gaat sowieso heel vaak fout.
ik dacht dat 50% van alle huwelijke falen, en van de overige 50% zijn er maar weinig echt gelukkig hoor.
Helemaal geen gezin meer nemen dus
Later is nu
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:28
ClumsyNinja schreef: ↑27-08-2019 16:26Ik zie jou dit vaak doen in een discussie: iets in het absurde trekken om je gelijk te halen.
Het draagt niet echt bij aan een interessante discussie. Zou je willen proberen het minder vaak/niet te doen?
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:29
Kukita-Del-Barrio schreef: ↑27-08-2019 16:24dus dan nooit meer trouwen of samenwonen?
hoort gewoon bij het leven hoor, mensen komen en gaan. als beide gewoon volwassen en normaal tegen elkaar blijven doen is er niets aan de hand hoor. mijn moeder is 2x getrouwd geweest toen wij nog thuis woonden. tweede huwelijk was met mijn vader, ze zijn inmiddels uit elkaar maar mijn zussen hebben allemaal nog een hele goede band met mijn vader (hun stiefvader).
moeder woont nu samen met haar vriend. wij zijn allemaal uit huis. ik ben blij dat ze haar leven heeft kunnen herpakken ipv dat haar hele wereld 24/7 om de kinderen draait.
Een tweede keer zou ik dat niet doen, nee.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:29
Vooropgesteld, ik zou er niet voor kiezen (denk ik nu)
Maar ik kan me best voorstellen, dat er voorwaarden zijn waaronder een samengesteld goed kan functioneren.
Belangrijkste zorg die ik voor TO heb: is het samengestelde gezin, een vlucht uit jouw realiteit? Wil je echt samenwonen? of ben je blij bij zus weg te zijn, en "onder de pannen".
IK ben nooit van een man weggevlucht, wel eens uit een baan... en de keus die ik toen maakte was niet omdat ik die Nieuwe baan zo graag wilde, maar omdat ik NU weg wilde uit de oude baan. En dan denk je niet helder.
Maar ik kan me best voorstellen, dat er voorwaarden zijn waaronder een samengesteld goed kan functioneren.
Belangrijkste zorg die ik voor TO heb: is het samengestelde gezin, een vlucht uit jouw realiteit? Wil je echt samenwonen? of ben je blij bij zus weg te zijn, en "onder de pannen".
IK ben nooit van een man weggevlucht, wel eens uit een baan... en de keus die ik toen maakte was niet omdat ik die Nieuwe baan zo graag wilde, maar omdat ik NU weg wilde uit de oude baan. En dan denk je niet helder.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:30
+1S-Groot schreef: ↑27-08-2019 15:34Jullie zijn er dus duidelijk niet klaar voor om het leven van vijf kinderen overhoop te gooien. Word eerst zelfstandig, allebei! En zorg dat jullie relatie stabiel wordt, kunnen communiceren zonder steeds in conflict te raken. Dan kijk je over een paar jaar of de basis dan wel goed genoeg is.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:30
maar het is toch ook absurd dat TO geadviseerd wordt om te blijven latten of bij haar zus te blijven hokken terwijl ze dat al 2 jaar!! doet? mensen beweren zelfs dat ze geen 1 samengesteld gezin kennen waar het goed gaat/is gegaan. ik bedoel, hoeveel ken je dan?ClumsyNinja schreef: ↑27-08-2019 16:26Ik zie jou dit vaak doen in een discussie: iets in het absurde trekken om je gelijk te halen.
Het draagt niet echt bij aan een interessante discussie. Zou je willen proberen het minder vaak/niet te doen?
samenwonen kan voor de financiën ook gunstiger uitvallen ipv dat je alles in je eentje moet betalen.
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:30
zoals ik er nu in sta, zou ik nooit meer trouwen, en gewoon met mijn kinderen alleen blijven
dinsdag 27 augustus 2019 om 16:31
Nee he he, dat weet je met niks. Toch leven mensen naar hun normen, waarden en principes.
Maar goed, refrase dan voor jou
Zoals ik er nu in sta, zou ik nooit aan een tweede huwelijk/samenwonen beginnen als er minderjarige kinderen bij betrokken zijn.
