Relaties
alle pijlers
Samenwonen in samengesteld gezin
woensdag 26 februari 2020 om 22:55
Momenteel zit ik in een moeilijk parket. Ik ben anderhalf jaar samen met mijn vriendin, zij heeft twee kinderen (7 en 5) in 50% co-ouderschap en ik heb twee kinderen (7 en 4) in 50% co-ouderschap. Ze woont een half uurtje bij mij vandaan, 20 minuten van haar ex partner en 20 minuten van de basisschool van haar kinderen. Ik woon 5 minuten van mijn ex partner en 5 minuten van de basisschool. Ik werk fulltime. Mijn ex partner en ik hebben heel goed contact en wonen in dezelfde woonplaats en daar zitten de kinderen ook op school. Bij mijn vriendin rommelt het nogal eens met haar ex partner. De woning waar ze nu woont, daar kan ze maar tijdelijk wonen. Ik heb een koophuis, mijn kinderen vinden het hier fijn. Ze heeft ook twee huisdieren en ik heb er bewust geen in huis.
Zij wil nu samenwonen en is het latten zat, ze wil eerst bij mij intrekken en later samen wat zoeken meer in de richting waar zij nu woont. Ik kom er voor mijzelf niet uit of ik dit wel wil. Vier kinderen in de basisschool leeftijd is erg druk heb ik ervaren als we een paar dagen en nachten met zijn zessen doorbrengen. Er is veel competitie bij de oudste en je bent de hele dag druk met zorgen (logisch), wat ik niet zo ervaar met twee kinderen. Mijn kinderen zijn voor hun leeftijd zelfstandig, rustig en zijn niet brutaal. Haar oudste is brutaal, komt telkens naar beneden als ze moet slapen, etc. Ook trekt ze mijn oudste er in mee als we met zijn allen zijn (maar je irriteert je natuurlijk altijd minder aan je eigen kinderen).
Als we samen zijn is onze relatie erg leuk en goed. Ik wil haar dan ook niet kwijt. Financieel kan ik prima alleen met de kinderen rondkomen, dus voor mij is er geen noodzaak tot samenwonen.
Heeft iemand advies of ervaring?
Zij wil nu samenwonen en is het latten zat, ze wil eerst bij mij intrekken en later samen wat zoeken meer in de richting waar zij nu woont. Ik kom er voor mijzelf niet uit of ik dit wel wil. Vier kinderen in de basisschool leeftijd is erg druk heb ik ervaren als we een paar dagen en nachten met zijn zessen doorbrengen. Er is veel competitie bij de oudste en je bent de hele dag druk met zorgen (logisch), wat ik niet zo ervaar met twee kinderen. Mijn kinderen zijn voor hun leeftijd zelfstandig, rustig en zijn niet brutaal. Haar oudste is brutaal, komt telkens naar beneden als ze moet slapen, etc. Ook trekt ze mijn oudste er in mee als we met zijn allen zijn (maar je irriteert je natuurlijk altijd minder aan je eigen kinderen).
Als we samen zijn is onze relatie erg leuk en goed. Ik wil haar dan ook niet kwijt. Financieel kan ik prima alleen met de kinderen rondkomen, dus voor mij is er geen noodzaak tot samenwonen.
Heeft iemand advies of ervaring?
donderdag 27 februari 2020 om 10:08
Mag ik vragen hoe lang jullie uit elkaar waren met je ex-partner voordat jullie en relatie kregen? Bij je ex rommelt het nog al eens zei je, misschien zijn haar kinderen daarom wat "brutaler" zoals jij het aangeeft, zolang er geen rust is moeten die kinderen gewoon op een of andere manier ook hun stress kwijt of vragen op alle manieren aandacht, scheiding, wennen aan een nieuwe partner van de ouder hoe leuk en lief die ook is en aan andere kinderen is best veel allemaal dus ik zou daar niet zo snel weer een verandering in aanbrengen door samen te gaan wonen voordat het bij haar ook een beetje stabiel is, je kunt idd wel haar helpen een leuke woning te vinden, eventueel iets dichter bij jou in de buurt maar nog wel te reizen voor school en andere ex- partner, succes ermee
donderdag 27 februari 2020 om 11:04
Ik ben ook anderhalf jaar samen en beide kinderen. Geen haar op mijn hoofd die aan samenwonen denkt, hoe gek ik ook op hem ben. Juist door co-ouderschap kan je toch alsnog half samenwonen om de week en in het weekend nog afspreken?justagirly schreef: ↑27-02-2020 09:13Vind ik ook niet altijd realistisch en vraag me af of de mensen die dat schrijven dat zelf ook zouden doen als zij in zo'n situatie zouden belanden.
Overigens heb ik zelf ook nog steeds mijn eigen plek al zijn vriend en ik wel een samengesteld gezin, al 10 jaar.
Voelt gewoon alsof we wel samenwonen want we zijn altijd bij elkaar.
Ik ga echt niet met al die kinderen in 1 huis wonen enzo hoor. Mijn kids zouden dat denk ik ook niet fijn vinden. Dan zie je elkaar een paar dagen per 2 weken niet... zo erg is dat toch niet?
donderdag 27 februari 2020 om 11:11
Nee hoor, dat kan prima.abracadabra schreef: ↑27-02-2020 11:04Ik ben ook anderhalf jaar samen en beide kinderen. Geen haar op mijn hoofd die aan samenwonen denkt, hoe gek ik ook op hem ben. Juist door co-ouderschap kan je toch alsnog half samenwonen om de week en in het weekend nog afspreken?
Ik ga echt niet met al die kinderen in 1 huis wonen enzo hoor. Mijn kids zouden dat denk ik ook niet fijn vinden. Dan zie je elkaar een paar dagen per 2 weken niet... zo erg is dat toch niet?
Ik ben al 10 jaar samen, ik had zelf al een kind van toen 4, samen nog 1 gekregen (straks 2) en wij hebben ook allebei ons eigen huis gewoon nog. Al zijn we wel altijd samen. Ik vond en vind dat wel belangrijk voor mijn oudste, onze plek behouden.
donderdag 27 februari 2020 om 11:14
Gewoon niet doen. En als je vriendin zo'n dwingeland is dat ze dat persé wil , dan houdt het denk ik al snel op.
Ik vind het heel verstandig dat jij dit niet wil, maar ik zou vooral als reden de kinderen zélf aanvoeren.
Wat een gedoe altijd dat kinderen weer meegesleept moeten woren in de nieuwe liefde(s) van vader en moeder.
Laat dat samenwonen gewoon eens zitten na een scheiding, en denk aan de kinderen, en niet aan de zo verliefde gevoelens van papa of mama.
Blijf latten en haal niet nog meer overhoop voor de kinderen.
Vind het ook wel iets zeggen over je vriendin dat ze dit (zo snel) wil en dat ze daarin dwingend lijkt te zijn. Zet duidelijk haar eigen behoeftes voorop.
Ik vind het heel verstandig dat jij dit niet wil, maar ik zou vooral als reden de kinderen zélf aanvoeren.
Wat een gedoe altijd dat kinderen weer meegesleept moeten woren in de nieuwe liefde(s) van vader en moeder.
Laat dat samenwonen gewoon eens zitten na een scheiding, en denk aan de kinderen, en niet aan de zo verliefde gevoelens van papa of mama.
Blijf latten en haal niet nog meer overhoop voor de kinderen.
Vind het ook wel iets zeggen over je vriendin dat ze dit (zo snel) wil en dat ze daarin dwingend lijkt te zijn. Zet duidelijk haar eigen behoeftes voorop.
donderdag 27 februari 2020 om 11:55
Volgens mij heb jij heel veel te verliezen bij dit samenwoonplan, vooral als ze straks echt per se wil verhuizen (waardoor jij dan altijd verder van je ex en de school van je kinderen komt te wonen). Zij heeft er lijkt het veel (materieel) bij te winnen. Maar dat moet geen reden zijn om te gaan samenwonen.
donderdag 27 februari 2020 om 13:02
Wij zijn na samenwonen weer gaan latten. Toen we gingen samenwonen zou er sprake zijn van 2,5 dagen in de 14 dagen dat alle kinderen samen zouden zijn. (Zijn van ma-ma en mijn van vrij-vrij).
Totdat zijn kinderen plots fulltime bij ons kwamen. Hierdoor hadden mijn kinderen mij nooit voor zichzelf en zijn kinderen woonden daardoor niet meer bij hun school en vriendjes in de buurt. Totaal geen wenselijke situatie. We zijn toen weer apart gaan wonen en dat doen we voorlopig ook nog wel.
Jij wil überhaupt nog niet samenwonen dus dat zou ik dan ook niet doen. Je hebt dat zelf in de hand. Wees eerlijk.
Totdat zijn kinderen plots fulltime bij ons kwamen. Hierdoor hadden mijn kinderen mij nooit voor zichzelf en zijn kinderen woonden daardoor niet meer bij hun school en vriendjes in de buurt. Totaal geen wenselijke situatie. We zijn toen weer apart gaan wonen en dat doen we voorlopig ook nog wel.
Jij wil überhaupt nog niet samenwonen dus dat zou ik dan ook niet doen. Je hebt dat zelf in de hand. Wees eerlijk.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 27 februari 2020 om 13:46
Dit is echt heel essentieel. Het voelt voor kinderen vaak toch minder als thuis-zijn als de kinderen van de partner van een ouder er ook zijn. Je bent dan niet meer "onder elkaar" en hoe lang je ze ook kent, vaak voelen kinderen zich dan toch gast in eigen huis.suzyqfive schreef: ↑27-02-2020 13:02Wij zijn na samenwonen weer gaan latten. Toen we gingen samenwonen zou er sprake zijn van 2,5 dagen in de 14 dagen dat alle kinderen samen zouden zijn. (Zijn van ma-ma en mijn van vrij-vrij).
Totdat zijn kinderen plots fulltime bij ons kwamen. Hierdoor hadden mijn kinderen mij nooit voor zichzelf en zijn kinderen woonden daardoor niet meer bij hun school en vriendjes in de buurt. Totaal geen wenselijke situatie. We zijn toen weer apart gaan wonen en dat doen we voorlopig ook nog wel.
Jij wil überhaupt nog niet samenwonen dus dat zou ik dan ook niet doen. Je hebt dat zelf in de hand. Wees eerlijk.
Overigens zou ik in TO's verhaal ook erg vallen over de huisdieren die meekomen. Daar zou ik onder geen beding behoefte aan hebben.
donderdag 27 februari 2020 om 16:43
Advies: een hele dikke Doe Het NIET!!!!
Aan alles klinkt dat je dit helemaal niet wilt, het zelf ook wel weet maar je het toch overweegt waarschijnlijk omdat zij dit graag wilt.
Ik heb ook een samengesteld gezin en vriendlief en ik hebben geregeld heibel over ‘hoe gaan we met de kids om’ .
Echter onze kids kunnen erg goed met elkaar overweg. Zijn al wat ouder. Maar dan nog. Daarnaast heb ik Co-ouderschap en zijn zijn kids niet vaak bij ons. En is vriend 4/ 5 dagen per week weg. Dus heb ik genoeg alleen tijd met mijn kids
Als je je nu al ergert, neeeee! Nee nee neeeeeee.
Zo hehe, moest er even uit
Aan alles klinkt dat je dit helemaal niet wilt, het zelf ook wel weet maar je het toch overweegt waarschijnlijk omdat zij dit graag wilt.
Ik heb ook een samengesteld gezin en vriendlief en ik hebben geregeld heibel over ‘hoe gaan we met de kids om’ .
Echter onze kids kunnen erg goed met elkaar overweg. Zijn al wat ouder. Maar dan nog. Daarnaast heb ik Co-ouderschap en zijn zijn kids niet vaak bij ons. En is vriend 4/ 5 dagen per week weg. Dus heb ik genoeg alleen tijd met mijn kids
Als je je nu al ergert, neeeee! Nee nee neeeeeee.
Zo hehe, moest er even uit
anoniem_377629 wijzigde dit bericht op 27-02-2020 16:48
13.83% gewijzigd
donderdag 27 februari 2020 om 16:54
Je hebt het zelf goed geregeld. Latten is jouw uitgangspunt en dat van haar blijkbaar niet. Als je daarmee niet op een lijn komt te zitten dan wordt dit een steeds moeizamere relatie.
Je zou je stabiele thuissituatie totaal veranderen en zelfs later mogelijk meeverhuizen haar kant uit. Dit is geen kwestie van iets over hebben voor een ander of je allebei aanpassen. Als je samen bent is het goed, maar dat samen zijn is een soort parallel universum. Je bent niet samen, je leven bestaat niet uit dat samen, dat zijn momentopnamen en die momenten samen zijn het makkelijkst doordat er weinig gevraagd wordt van jullie. Doordat er kinderen zijn is dat als je verstandig bent het meest zwaarwegende punt. Alle bezwaren die je opnoemt hoef je niet eens aan te geven. Het is voldoende als je zegt dat je wilt latten zolang je kinderen hebt die thuis wonen. Zit de liefde er echt van twee kanten, dan accepteer je dat allebei. Wordt dat steeds een discussiepunt, dan weet je dat je op een essentieel punt teveel van inzicht verschilt met elkaar.
Je zou je stabiele thuissituatie totaal veranderen en zelfs later mogelijk meeverhuizen haar kant uit. Dit is geen kwestie van iets over hebben voor een ander of je allebei aanpassen. Als je samen bent is het goed, maar dat samen zijn is een soort parallel universum. Je bent niet samen, je leven bestaat niet uit dat samen, dat zijn momentopnamen en die momenten samen zijn het makkelijkst doordat er weinig gevraagd wordt van jullie. Doordat er kinderen zijn is dat als je verstandig bent het meest zwaarwegende punt. Alle bezwaren die je opnoemt hoef je niet eens aan te geven. Het is voldoende als je zegt dat je wilt latten zolang je kinderen hebt die thuis wonen. Zit de liefde er echt van twee kanten, dan accepteer je dat allebei. Wordt dat steeds een discussiepunt, dan weet je dat je op een essentieel punt teveel van inzicht verschilt met elkaar.
donderdag 27 februari 2020 om 16:56
Als eigen afweging is dat natuurlijk prima.
Ik verbaas mij echter vooral over dat sommigen het hier brengen alsof je een slechte ouder bent door weer te gaan samenwonen als de kinderen nog thuiswonen. Dat vind ik zo jammer, elkaar de maar nemen.
donderdag 27 februari 2020 om 16:57
Daar ben ik het dan weer niet mee eens. Het kan ook heel leuk zijn.MariaDeJong schreef: ↑27-02-2020 02:20Als er kinderen bij betrokken zijn zou ik zeggen tot die het huis uit zijn.
donderdag 27 februari 2020 om 17:00
Ik sluit mezelf aan bij iedereen. Ik lees alleen maar alarmbellen in je post. Doe het niet, in het belang van je kinderen. Dit gaat hun hele leven op zijn kop zetten.
Dat je vriendin straks uit haar tijdelijke woning moet zet voor haar uiteraard veel druk op de ketel en dat kan ik begrijpen, maar het is niet de juiste motivatie voor zo'n ingrijpende beslissing. Ik kan begrijpen dat je haar niet straks op straat wilt zien staan, en daarom raad ik je vooral aan om meteen duidelijk te zijn tegen haar, en samen te gaan zoeken naar een andere woonoplossing voor haar en haar kinderen.
Dat je vriendin straks uit haar tijdelijke woning moet zet voor haar uiteraard veel druk op de ketel en dat kan ik begrijpen, maar het is niet de juiste motivatie voor zo'n ingrijpende beslissing. Ik kan begrijpen dat je haar niet straks op straat wilt zien staan, en daarom raad ik je vooral aan om meteen duidelijk te zijn tegen haar, en samen te gaan zoeken naar een andere woonoplossing voor haar en haar kinderen.
donderdag 27 februari 2020 om 17:01
Ik zou het ook niet doen. Ik zou haar niet laten intrekken met haar kinderen en ik zou al helemaal niet haar kant op verhuizen. Je hebt het nu allemaal heel goed voor elkaar voor de kinderen, ouders die goed met elkaar kunnen opschieten, lekker dicht bij school. Ik zou dat echt niet weggooien.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 27 februari 2020 om 18:28
Ik heb niet alles gelezen, maar ik dacht meer dat mensen TO adviseerden dit niet te doen. Niet zozeer een oordeel over anderen die dit anders zien.
Je bent niet meteen een slechte ouder als je in bovenstaande situatie wel kiest voor samenwonen (een ouder is meer dan alleen de woonomstandigheden), maar het is meestal niet ideaal en het uitgangspunt is vaak toch de relatie van de ouder, niet het kind. Maar geen enkele ouder is perfect, er is altijd wel weer wat.
donderdag 27 februari 2020 om 19:00
Dat ben je ook per definitie niet als je daar wel voor kiest.
Het is alleen geen lichte beslissing en ergens weet je eigenlijk ook nooit precies waar je echt voor kiest, net als je ook niet weet hoe de praktijk is als je überhaupt voor kinderen kiest.
De randvoorwaarden zijn denk ik wel dat je er echt achter moet staan en je alle kids die binnen het gezin komen te leven daar een positief gevoel bij hebt.
Een samengesteld gezin laten slagen vraagt veel toewijding en wanneer je al zoveel weerstand voelt , zoals to laat merken, ja dan gewoon niet doen.
Ik heb zelf een samengesteld gezin, een enorm leuk gezin met veel liefde en gezelligheid onder elkaar.
De kids noemen elkaar regelmatig al niet eens stief meer maar gewoon “ mijn broer/ zus” wat iets zegt over het gevoel naar elkaar toe.
Ik zie en hoor terug dat ze het juist als heel positief ervaren om onderdeel te zijn van dit samengesteld gezin.
Vooral ook omdat er in huis twee volwassen aanwezig zijn waar ze op kunnen bouwen en aandacht en zorg van krijgen en met hun problemen of hulpvragen bij terecht kunnen.
Dus ik zie in mijn eigen gezin dat het ook heel positief en fijn kan uitpakken. Maar misschien ben ik een uitzondering, geen idee.
Ik spreek geen andere samengesteld gezinnen, dus ik kan dat niet beoordelen.
donderdag 27 februari 2020 om 19:02
Dit..MevrKakel schreef: ↑26-02-2020 23:06Laat haar eerst wat meer rust in haar eigen basis regelen. Een stabiele situatie rondom woning (geen tijdelijke), een goede communicatie met de vader. Voor haar kinderen, en dan voor haarzelf. Daarna voor jullie.
Na anderhalf jaar samenwonen is al snel als er geen kinderen bij betrokken zijn. Je zit nog op een roze wolk en kent elkaar nog niet zo goed. Trek daar geen kinderen in mee. Die hebben geen boodschap aan jullie (haar) liefdesnestjesbehoefte.
En daarbij klinkt het nu alsof ze haar rust bij jou denkt te kunnen regelen. Leuk dat ze latten beu is, maar ze heeft haar shit nog niet op orde na haar vorige relatie, dus ze mag eerst nog zelf hard aan de bak (zou ik denken.
donderdag 27 februari 2020 om 19:07
Ik heb een vriend die van zijn 7e tot 14e in een samengesteld gezin heeft gewoond. Toen de relatie uitging, was hij ook in één klap zijn stiefbroers en -zus kwijt, die hij tot dan toe toch als broers/zus had beschouwd. Je bent als kinderen dan helemaal niets van elkaar en dat was dan dat. Elkaar sindsdien ook nauwelijks meer gezien, terwijl ze daarvoor samen een gezin waren. Dat had hij als heftiger ervaren dan de scheiding van zijn eigen ouders.
anoniem_639a9136a72af wijzigde dit bericht op 27-02-2020 19:26
8.98% gewijzigd
donderdag 27 februari 2020 om 19:10
Ik vind mensen die na een scheiding weer gaan samenwonen geen slechte ouders, maar in dit geval zou hij wel gek zijn. Alles is nu helemaal super geregeld voor zijn kinderen en ik neem aan dat zij voor zijn vriendin en haar kinderen gaan.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.