Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie..
maandag 23 februari 2026 om 12:01
Hoi allemaal,
I.v.m. herkenbaarheid durf ik niet helemaal in detail te treden, maar ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk te formuleren.
Mijn schoonmoeder en schoonzus praten heel slecht over mij achter mijn rug om. Echt hele gemene dingen en onwaarheden. Nu gaat het zelfs zover dat schoonmoeder mijn moeder een brief heeft gestuurd waar allemaal aparte, vreemde leugens in staan en ik begrijp ook niet waarom je zulke onwaarheden durft te verspreiden terwijl iedereen weet dat het niet zo is.. Mijn moeder heeft haar opgebeld om verhaal te halen. Ze zou mij nog maar 1x gezien hebben wat echt een leugen is, dankzij mij zijn hun familietradities naar de maan (vriend zegt dat deze tradities er nooit zijn geweest), ik zal hebben verzwegen dat mijn vader nog in beeld is? Ze hebben mijn vader zelfs ontmoet en ga zo maar door. Het stond vol met aparte, bizarre en rare verwijten. Mijn ouders zijn er ook slecht van en vragen zich af waarom je zoiets zou doen. Mijn ouders willen in gesprek gaan, maar ik ben volwassen en wil hen hier ook niet mee belasten. Ik merk dat het in mijn familie ook voor spanningen zorgt, niet perse onderling, maar mijn ouders vragen zich vooral af: waarom lieg je over dingen waarvan iedereen al weet hoe het zit? Dan spoor je toch niet?
Nu moest ik van collega's en vrienden van mijn partner horen wat er wel niet achter mijn rug om is gezegd en ik ben er echt kapot van. Het zijn onwaarheden en ik kan mij hier totaal niet in vinden. Het klopt gewoon echt niet en ik vreet me enorm op aan het feit dat ik mezelf niet kan verdedigen. Het is echt enorm lelijk en gemeen.
Ik heb er alles aan gedaan om een leuke en normale band met hen op te bouwen. Ik ben altijd enorm gastvrij geweest en ik heb ze overal bij proberen te betrekken.
Ik vind het vooral vervelend voor mijn partner want hij ziet wat het met mij doet en dat ik er kapot van ben. Hij is er voor me, maar hij durft hen ook niet te stoppen uit angst dat de hele familie zich ermee bemoeit en ik snap dit ook wel. Maar het moet echt een keer klaar zijn want ik merk dat ik afstand neem van mijn partner om hen hun zin te geven.. diep van binnen weet ik dat dat is waar hun op uit zijn, maar dit is echt niet meer gezond en mentaal kan ik het ook echt niet meer aan.
We wonen samen dus niet heel gek dat we buitenom werk vaak samen zijn, maar hij gaat en staat waar hij wilt. Ik zal hem nooit dingen verbieden.
Ik weet even niet wat de beste stap is. Mijn gevoel zegt afkappen en nooit meer gaan. Anderzijds wil ik mijn partner dit ook niet aan doen, maar ik slaap er niet van en ik heb last van paniekaanvallen door de stress.
Heeft iemand tips wat ik (nog) kan doen?
I.v.m. herkenbaarheid durf ik niet helemaal in detail te treden, maar ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk te formuleren.
Mijn schoonmoeder en schoonzus praten heel slecht over mij achter mijn rug om. Echt hele gemene dingen en onwaarheden. Nu gaat het zelfs zover dat schoonmoeder mijn moeder een brief heeft gestuurd waar allemaal aparte, vreemde leugens in staan en ik begrijp ook niet waarom je zulke onwaarheden durft te verspreiden terwijl iedereen weet dat het niet zo is.. Mijn moeder heeft haar opgebeld om verhaal te halen. Ze zou mij nog maar 1x gezien hebben wat echt een leugen is, dankzij mij zijn hun familietradities naar de maan (vriend zegt dat deze tradities er nooit zijn geweest), ik zal hebben verzwegen dat mijn vader nog in beeld is? Ze hebben mijn vader zelfs ontmoet en ga zo maar door. Het stond vol met aparte, bizarre en rare verwijten. Mijn ouders zijn er ook slecht van en vragen zich af waarom je zoiets zou doen. Mijn ouders willen in gesprek gaan, maar ik ben volwassen en wil hen hier ook niet mee belasten. Ik merk dat het in mijn familie ook voor spanningen zorgt, niet perse onderling, maar mijn ouders vragen zich vooral af: waarom lieg je over dingen waarvan iedereen al weet hoe het zit? Dan spoor je toch niet?
Nu moest ik van collega's en vrienden van mijn partner horen wat er wel niet achter mijn rug om is gezegd en ik ben er echt kapot van. Het zijn onwaarheden en ik kan mij hier totaal niet in vinden. Het klopt gewoon echt niet en ik vreet me enorm op aan het feit dat ik mezelf niet kan verdedigen. Het is echt enorm lelijk en gemeen.
Ik heb er alles aan gedaan om een leuke en normale band met hen op te bouwen. Ik ben altijd enorm gastvrij geweest en ik heb ze overal bij proberen te betrekken.
Ik vind het vooral vervelend voor mijn partner want hij ziet wat het met mij doet en dat ik er kapot van ben. Hij is er voor me, maar hij durft hen ook niet te stoppen uit angst dat de hele familie zich ermee bemoeit en ik snap dit ook wel. Maar het moet echt een keer klaar zijn want ik merk dat ik afstand neem van mijn partner om hen hun zin te geven.. diep van binnen weet ik dat dat is waar hun op uit zijn, maar dit is echt niet meer gezond en mentaal kan ik het ook echt niet meer aan.
We wonen samen dus niet heel gek dat we buitenom werk vaak samen zijn, maar hij gaat en staat waar hij wilt. Ik zal hem nooit dingen verbieden.
Ik weet even niet wat de beste stap is. Mijn gevoel zegt afkappen en nooit meer gaan. Anderzijds wil ik mijn partner dit ook niet aan doen, maar ik slaap er niet van en ik heb last van paniekaanvallen door de stress.
Heeft iemand tips wat ik (nog) kan doen?
maandag 23 februari 2026 om 22:51
Nee natuurlijk trekt ze dat niet. Is ze niet gewend. Dus dat gaat tegen de gewoonte in.Tess schreef: ↑23-02-2026 21:59Hij neemt al meer afstand dat is duidelijk. Hij gaat minder vaak en als hij gaat overduidelijk met tegenzin.
Zoals hij zelf aangeeft is dit haar karakter en botst ze met bijna iedereen. Met hem is het nooit echt tot een escalatie gekomen omdat ze is gewend dat hij ja zegt. Nu krijgt ze soms een nee en dat trekt ze op een of andere manier niet.
dinsdag 24 februari 2026 om 02:20
Pas op, dit zijn zeer manipulatieve mensen die hun uiterste best zullen doen om zich in jullie leven te wringen en mensen tegen jullie op te zetten. Laat je ouders die brief bij het oud papier gooien en verspil er verder geen aandacht aan, want wat ze willen is (meer) contact met jouw ouders in de hoop info te krijgen om tegen je te gebruiken. Kijk er ook niet verbaasd van op als ze vrienden, buren, werkgevers ed gaan benaderen zodra je vriend tegengas geeft en hen terugfluit. En krijg ajb geen kinderen met deze man totdat jullie helemaal op 1 lijn liggen mbt zijn ouders (wat waarschijnlijk betekent: geen contact meer) want zulke manipulatieve slangen wil je echt niet rondom je kind(eren) hebben. Voor nu zou ik alle contact kappen en je poot stijfhouden, hoe eerder ze leren dat jij je niet laat ringeloren door hen hoe beter.
Ik ben een oud-gediende die haar wachtwoord kwijt is... en aangezien m'n e-mailadres niet meer bestaat heb ik nu een nieuwe nick.
dinsdag 24 februari 2026 om 08:14
Hij moet die mensen er meteen op aanspreken. "Waarom bel je mij? Bemoei je er niet mee. Laat je niet gebruiken." Zoiets.Tess schreef: ↑23-02-2026 22:05Hij erkent het probleem en ziet het zeker in. Ik heb meer het idee dat hij niet weet hoe hij de grenzen moet stellen. Het is gewoon rot omdat alles en iedereen erbij betrokken wordt als hij 1 keer nee verkoopt. Het is vaker voorgevallen dat vader, moeder, zus en zelfs tante begonnen te bellen omdat hij niet aanwezig was op een verjaardag waarvan al maanden daarvoor bekend was dat wij dit weekend in Parijs zaten. Vervolgens kregen we de wind van voren dat we de verjaardag van tante hadden verpest. Zo is het wel vaker voorgevallen dat iedereen boos werd en het vreet mijn energie al op terwijl het tegen hem gezegd word.
Met kerst 2023 zaten wij in Spanje bij vrienden die daar een appartement hebben. Hierna werd bij mij in mijn schoenen geschoven dat ik hem weg heb gehouden bij de familietraditie van het jaar.. want hij hoort thuis te zijn met kerst.. zulke dingen.
Sowieso gewoon niet opnemen als er allerlei figuren gaan bellen terwijl hij wel kan vermoeden waarover. (En nee, het is toch geen noodgeval, er gaat niemand dood, en anders hoort hij dat wel weer als hij terug is.)
dinsdag 24 februari 2026 om 08:15
Ze hebben minder vat op hem, en moet terug 'in het hok', en hoe meer hij protesteert, hoe vervelender ze gaan doen. De hele familie wordt erbij ingeschakeld.
Op het moment hij echt grenzen gaat stellen heeft ie het helemaal verbruid. Het is de vraag of hij dat op dit moment kan. Soms is 'terug in het hok' makklijker.
Zagen we eigenlijk zo'n soort dynamiek niet bij Mike, van B en B vol liefde? Hij kreeg hartstikke leuke dames, maar de eerste kon de moeder er niet onder krijgen, die was te zelfstandig en werd afgeserveerd. De tweede dame ging er meer in mee, maar tot een bepaalde grens, en toen had zij het ook verbruid. En werd er op hem ingepraat, totdat hij het zelf geloofde en nam afscheid van haar.
En jouw schoonouders vertonen nog zieker gedrag dan de moeder van Mike.
Ik zou goed kijken hoe diep je liefde is. Wil je er in investeren? Hoe sterk is hij? Vaak is het erg moeilijk om uit zo'n dynamiek te stappen. Het is voor hem zeker niet makkelijk. Maar ook jij hebt een keuze.
Op het moment hij echt grenzen gaat stellen heeft ie het helemaal verbruid. Het is de vraag of hij dat op dit moment kan. Soms is 'terug in het hok' makklijker.
Zagen we eigenlijk zo'n soort dynamiek niet bij Mike, van B en B vol liefde? Hij kreeg hartstikke leuke dames, maar de eerste kon de moeder er niet onder krijgen, die was te zelfstandig en werd afgeserveerd. De tweede dame ging er meer in mee, maar tot een bepaalde grens, en toen had zij het ook verbruid. En werd er op hem ingepraat, totdat hij het zelf geloofde en nam afscheid van haar.
En jouw schoonouders vertonen nog zieker gedrag dan de moeder van Mike.
Ik zou goed kijken hoe diep je liefde is. Wil je er in investeren? Hoe sterk is hij? Vaak is het erg moeilijk om uit zo'n dynamiek te stappen. Het is voor hem zeker niet makkelijk. Maar ook jij hebt een keuze.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
dinsdag 24 februari 2026 om 09:18
Is hier echt iets aan de hand? Jij hebt schoonouders gekregen die je niet wil en niet leuk vind. Dat is jammer maar geen ramp want het zijn jouw ouders niet.
Je moet het probleem laten waar het hoort; bij je partner. Dat hij daar lekker op bezoek gaat, verjaardags cadeau’s regelt, de telefoon opneemt als ze bellen. Dat is heel jouw taak niet en nooit geweest.
Je partner raakt ze vanzelf zat. En ook even je eigen familiebanden scherp zetten; er komt nooit meer ene vorm van contact tussen zijn ouders en jouw ouders. Niks verdedigen, uitpraten gewoon mute. En jij bind met je eigen ouders aan verjaardagen, feestdagen en telefoontjes. Vriend mag mee uiteraard maar op vrijwillige basis.
Zo ben ik ook van mijn schoonouders afgekomen, ik heb ze ook gezegd dat zii mij niet leuk hoeven vinden maar dat ik heb vanaf dag 1 ook een teleurstelling vond. Die gezichten, nog steeds goud waard. Dit hadden ze nooit kunnen bedenken. Ik heb eenzijdig het contact verbroken maar mijn partner hoefde dat niet.
Ik zie hoe vreselijk het contact verloopt, ze zeuren altijd. Alles is eenzijdig en vanuit hen bekeken. De kinderen willen niet meer mee op zeurkoffie op zondag. Kerst of verjaardagen staan zo ongeveer gelijk aan een depressie en daar komt mijn man ook niet meer.
Ik heb nog een andere, leuke schoonzus en die heeft ook een leuke tactiek en die manipuleert lekker terug. Ze hebben nog geen kinderen dus makkelijker. Ze is gewoon áltijd ziek als er iets is. Neemt nooit de telefoon op. Mag haar vent ook lekker uitzoeken met ze. Ook die komt vrijwel nooit want die mensen zijn niet leuk:
Jouw vriend houdt het vol omdat jii de pispaal bent. Dat mag hij lekker zelf gaan doen, dan is het zo klaar.
Je moet het probleem laten waar het hoort; bij je partner. Dat hij daar lekker op bezoek gaat, verjaardags cadeau’s regelt, de telefoon opneemt als ze bellen. Dat is heel jouw taak niet en nooit geweest.
Je partner raakt ze vanzelf zat. En ook even je eigen familiebanden scherp zetten; er komt nooit meer ene vorm van contact tussen zijn ouders en jouw ouders. Niks verdedigen, uitpraten gewoon mute. En jij bind met je eigen ouders aan verjaardagen, feestdagen en telefoontjes. Vriend mag mee uiteraard maar op vrijwillige basis.
Zo ben ik ook van mijn schoonouders afgekomen, ik heb ze ook gezegd dat zii mij niet leuk hoeven vinden maar dat ik heb vanaf dag 1 ook een teleurstelling vond. Die gezichten, nog steeds goud waard. Dit hadden ze nooit kunnen bedenken. Ik heb eenzijdig het contact verbroken maar mijn partner hoefde dat niet.
Ik zie hoe vreselijk het contact verloopt, ze zeuren altijd. Alles is eenzijdig en vanuit hen bekeken. De kinderen willen niet meer mee op zeurkoffie op zondag. Kerst of verjaardagen staan zo ongeveer gelijk aan een depressie en daar komt mijn man ook niet meer.
Ik heb nog een andere, leuke schoonzus en die heeft ook een leuke tactiek en die manipuleert lekker terug. Ze hebben nog geen kinderen dus makkelijker. Ze is gewoon áltijd ziek als er iets is. Neemt nooit de telefoon op. Mag haar vent ook lekker uitzoeken met ze. Ook die komt vrijwel nooit want die mensen zijn niet leuk:
Jouw vriend houdt het vol omdat jii de pispaal bent. Dat mag hij lekker zelf gaan doen, dan is het zo klaar.
dinsdag 24 februari 2026 om 09:36
Tess schreef: ↑23-02-2026 21:56Ze kwam hun tegen en heeft toen van alles verteld en gevraagd aan hun. Mijn vriend is gekwetst en snapt vooral niet waarom. Als hij naar de brief vraagt zegt zijn moeder dat het over zaken onder ouders onderling gaat en ze dit niet met hem wilt bespreken. Hij vraagt zich af waar het vandaan komt, maar een antwoord komt er niet uit.
Ik denk persoonlijk omdat hij voordien beschikbaar was en veel voor hen deed. Nu heeft hij een eigen leven, huis, verantwoordelijkheden, privacy en is hij gewoon niet altijd beschikbaar.
Schoonzus kan geen relatie houden, soms 1 a 2 maanden en dan is het weer uit.
Ze zijn met z'n 2.
Waarom vraagt hij zich af waar het vandaan komt? Wat heeft hij daaraan? Waarom zegt hij niet dat het heel vreemd is om de ouders van je volwassen (!!!) schoondochter een brief te sturen? Je moet niet gaan denken waarom ze iets doen, daar kom je toch niet achter. Je moet voor jezelf duidelijk hebben wat jij wil en je daaraan houden. Nogmaals: jullie zijn veel te veel bezig met hoe zij zich gedragen. Focus op je eigen gedrag, je eigen grenzen en wat je moet doen om die te bewaken.
dinsdag 24 februari 2026 om 09:37
Tess schreef: ↑23-02-2026 22:05Hij erkent het probleem en ziet het zeker in. Ik heb meer het idee dat hij niet weet hoe hij de grenzen moet stellen. Het is gewoon rot omdat alles en iedereen erbij betrokken wordt als hij 1 keer nee verkoopt. Het is vaker voorgevallen dat vader, moeder, zus en zelfs tante begonnen te bellen omdat hij niet aanwezig was op een verjaardag waarvan al maanden daarvoor bekend was dat wij dit weekend in Parijs zaten. Vervolgens kregen we de wind van voren dat we de verjaardag van tante hadden verpest. Zo is het wel vaker voorgevallen dat iedereen boos werd en het vreet mijn energie al op terwijl het tegen hem gezegd word.
Met kerst 2023 zaten wij in Spanje bij vrienden die daar een appartement hebben. Hierna werd bij mij in mijn schoenen geschoven dat ik hem weg heb gehouden bij de familietraditie van het jaar.. want hij hoort thuis te zijn met kerst.. zulke dingen.
En wat doet hij daaraan? Het is al door iemand anders gezegd: kijk naar wat hij doet en niet naar wat hij zegt.
dinsdag 24 februari 2026 om 09:45
Ik vind dat er wel erg hard wordt gereageerd op de vriend van TO. Niet iedereen durft echt tegen zijn/haar ouders in te gaan. Als je dat niet gewend bent en altijd "klein" werd gehouden, dan durf je dat niet. Dat is niet met een simpele oplossing van hier zo gedaan. Het is een ingeslopen patroon vanaf zijn geboorte. Hij zou in therapie moeten om dat patroon te doorbreken. Zeggen dat hij dat maar 'even' moet doen, dat werkt niet.
De eerste stap voor TO is zelf het contact met hen verbreken en vanaf daar te kijken hoe dat gaat. En haar vriend moet kijken of hij iemand kan vinden voor therapie. Langzaam losweken uit de situatie werkt voor vriend denk ik beter.
De eerste stap voor TO is zelf het contact met hen verbreken en vanaf daar te kijken hoe dat gaat. En haar vriend moet kijken of hij iemand kan vinden voor therapie. Langzaam losweken uit de situatie werkt voor vriend denk ik beter.
dinsdag 24 februari 2026 om 09:53
Wat houdt in zijn geval erkenning van het probleem in? En ziet hij in dat het serieus genoeg is om professionele hulp voor te zoeken? Is hij al bezig die stap te zetten?Tess schreef: ↑23-02-2026 22:05Hij erkent het probleem en ziet het zeker in. Ik heb meer het idee dat hij niet weet hoe hij de grenzen moet stellen. Het is gewoon rot omdat alles en iedereen erbij betrokken wordt als hij 1 keer nee verkoopt. Het is vaker voorgevallen dat vader, moeder, zus en zelfs tante begonnen te bellen omdat hij niet aanwezig was op een verjaardag waarvan al maanden daarvoor bekend was dat wij dit weekend in Parijs zaten. Vervolgens kregen we de wind van voren dat we de verjaardag van tante hadden verpest. Zo is het wel vaker voorgevallen dat iedereen boos werd en het vreet mijn energie al op terwijl het tegen hem gezegd word.
Met kerst 2023 zaten wij in Spanje bij vrienden die daar een appartement hebben. Hierna werd bij mij in mijn schoenen geschoven dat ik hem weg heb gehouden bij de familietraditie van het jaar.. want hij hoort thuis te zijn met kerst.. zulke dingen.
Want het is niet alleen zijn moeder die het probleem is, maar ook al haar flying monkeys zoals vader, zus en tante. En tegen hun bemoeienis moet ook een grens worden getrokken. En dat voorbeeld dat je geeft van kerst: zegt je vriend dan niet dat het zijn eigen keuze is en dat ze jou er buiten moeten laten?
dinsdag 24 februari 2026 om 09:57
Goede post.Rubelientje schreef: ↑24-02-2026 09:18Is hier echt iets aan de hand? Jij hebt schoonouders gekregen die je niet wil en niet leuk vind. Dat is jammer maar geen ramp want het zijn jouw ouders niet.
Je moet het probleem laten waar het hoort; bij je partner. Dat hij daar lekker op bezoek gaat, verjaardags cadeau’s regelt, de telefoon opneemt als ze bellen. Dat is heel jouw taak niet en nooit geweest.
Je partner raakt ze vanzelf zat. En ook even je eigen familiebanden scherp zetten; er komt nooit meer ene vorm van contact tussen zijn ouders en jouw ouders. Niks verdedigen, uitpraten gewoon mute. En jij bind met je eigen ouders aan verjaardagen, feestdagen en telefoontjes. Vriend mag mee uiteraard maar op vrijwillige basis.
Zo ben ik ook van mijn schoonouders afgekomen, ik heb ze ook gezegd dat zii mij niet leuk hoeven vinden maar dat ik heb vanaf dag 1 ook een teleurstelling vond. Die gezichten, nog steeds goud waard. Dit hadden ze nooit kunnen bedenken. Ik heb eenzijdig het contact verbroken maar mijn partner hoefde dat niet.
Ik zie hoe vreselijk het contact verloopt, ze zeuren altijd. Alles is eenzijdig en vanuit hen bekeken. De kinderen willen niet meer mee op zeurkoffie op zondag. Kerst of verjaardagen staan zo ongeveer gelijk aan een depressie en daar komt mijn man ook niet meer.
Ik heb nog een andere, leuke schoonzus en die heeft ook een leuke tactiek en die manipuleert lekker terug. Ze hebben nog geen kinderen dus makkelijker. Ze is gewoon áltijd ziek als er iets is. Neemt nooit de telefoon op. Mag haar vent ook lekker uitzoeken met ze. Ook die komt vrijwel nooit want die mensen zijn niet leuk:
Jouw vriend houdt het vol omdat jii de pispaal bent. Dat mag hij lekker zelf gaan doen, dan is het zo klaar.
En goed gespeeld van schoonzus.
TO kan wat dat betreft zelf eens beginnen met zeggen tegen collega's en vrienden van partner dat ze niet van alles aan haar door hoeven te brieven over die toxische familie (wat ook een best aparte gang van zaken is?).
dinsdag 24 februari 2026 om 10:07
Dit contact is al voordat we gingen samenwonen geminimaliseerd omdat ik door hun gedrag heen kon kijken. Ik vertelde hun vrijwel niks meer, ben niet meer meegegaan naar verjaardagen of andere familiegelegenheden. Als ze langskwamen was ik beleefd als in gedag zeggen, minimaal antwoord geven op vragen, maar inhoudelijk zei ik niks omdat ik hen niet vertrouw. Hierna is het wel erger geworden, zo ook de brief en het gedrag naar partner toe. Het had voor hun de trigger kunnen zijn misschien om op een andere manier proberen druk of macht uit te oefenen.Madam_Madness schreef: ↑24-02-2026 09:45Ik vind dat er wel erg hard wordt gereageerd op de vriend van TO. Niet iedereen durft echt tegen zijn/haar ouders in te gaan. Als je dat niet gewend bent en altijd "klein" werd gehouden, dan durf je dat niet. Dat is niet met een simpele oplossing van hier zo gedaan. Het is een ingeslopen patroon vanaf zijn geboorte. Hij zou in therapie moeten om dat patroon te doorbreken. Zeggen dat hij dat maar 'even' moet doen, dat werkt niet.
De eerste stap voor TO is zelf het contact met hen verbreken en vanaf daar te kijken hoe dat gaat. En haar vriend moet kijken of hij iemand kan vinden voor therapie. Langzaam losweken uit de situatie werkt voor vriend denk ik beter.
Mijn psycholoog is er van overtuigd dat ze de controle verliezen en uit pure wanhoop rare dingen gaan doen deze terug te krijgen. Alleen dan op de verkeerde manier met tegenovergesteld effect gezien mijn vriend steeds afstandelijker word naar hen toe.
Ik ben van plan vanmiddag het gesprek aan te gaan met hem en duidelijk maken dat er grenzen moeten komen.
dinsdag 24 februari 2026 om 10:10
Hij heeft zelf aangegeven dat wat hun op dit moment doen niet kan en dat dit moet stoppen. Hij kwam eerst met het idee het gesprek aan te gaan met hen om dit kenbaar te maken. Ik twijfel of dit de juiste stap is. Ik denk dat hij beter op momenten zelf grenzen aan kan geven want ik ben bang dat ze tijdens een gesprek nog meer ruimte zien.Prei schreef: ↑24-02-2026 09:53Wat houdt in zijn geval erkenning van het probleem in? En ziet hij in dat het serieus genoeg is om professionele hulp voor te zoeken? Is hij al bezig die stap te zetten?
Want het is niet alleen zijn moeder die het probleem is, maar ook al haar flying monkeys zoals vader, zus en tante. En tegen hun bemoeienis moet ook een grens worden getrokken. En dat voorbeeld dat je geeft van kerst: zegt je vriend dan niet dat het zijn eigen keuze is en dat ze jou er buiten moeten laten?
dinsdag 24 februari 2026 om 10:10
Jij bent het probleem niet, je partner is het probleem. Hij duwt jou in een rol, dat jij je grenzen steeds harder moet stellen.Tess schreef: ↑24-02-2026 10:07Dit contact is al voordat we gingen samenwonen geminimaliseerd omdat ik door hun gedrag heen kon kijken. Ik vertelde hun vrijwel niks meer, ben niet meer meegegaan naar verjaardagen of andere familiegelegenheden. Als ze langskwamen was ik beleefd als in gedag zeggen, minimaal antwoord geven op vragen, maar inhoudelijk zei ik niks omdat ik hen niet vertrouw. Hierna is het wel erger geworden, zo ook de brief en het gedrag naar partner toe. Het had voor hun de trigger kunnen zijn misschien om op een andere manier proberen druk of macht uit te oefenen.
Jij kan niet meer mee naar verjaardagen etc, omdat hij er een zooitje van gemaakt heeft.
En natuurlijk, is zijn familie daar medeschuldig aan. Maar daar heb jij niks mee van doen. Je vriend moet aan de bak. Anders raakt hij jou kwijt
dinsdag 24 februari 2026 om 10:12
het gaat niet om ene gesprek, het gaat niet om woorden. het gaat om zijn houding.Tess schreef: ↑24-02-2026 10:10Hij heeft zelf aangegeven dat wat hun op dit moment doen niet kan en dat dit moet stoppen. Hij kwam eerst met het idee het gesprek aan te gaan met hen om dit kenbaar te maken. Ik twijfel of dit de juiste stap is. Ik denk dat hij beter op momenten zelf grenzen aan kan geven want ik ben bang dat ze tijdens een gesprek nog meer ruimte zien.
Dat hij bijvoorbeeld vertrekt als er op een respectloze manier over jou/hem/jullie gesproken wordt.
Hij waarschuwt 1x:"mam, als je zo over Tess praat, ga ik weg".
En dan geen discussie meer, gewoon direct weg als het weer gebeurt
dinsdag 24 februari 2026 om 10:21
Als je vriend al afzijdig blijft en afstandelijk wordt klinkt goed. En als je zelf al niet meer daar komt, verjaardagen mijd, niet in familie groeps apps zit ben je verder dan je denkt.Tess schreef: ↑24-02-2026 10:07Dit contact is al voordat we gingen samenwonen geminimaliseerd omdat ik door hun gedrag heen kon kijken. Ik vertelde hun vrijwel niks meer, ben niet meer meegegaan naar verjaardagen of andere familiegelegenheden. Als ze langskwamen was ik beleefd als in gedag zeggen, minimaal antwoord geven op vragen, maar inhoudelijk zei ik niks omdat ik hen niet vertrouw. Hierna is het wel erger geworden, zo ook de brief en het gedrag naar partner toe. Het had voor hun de trigger kunnen zijn misschien om op een andere manier proberen druk of macht uit te oefenen.
Mijn psycholoog is er van overtuigd dat ze de controle verliezen en uit pure wanhoop rare dingen gaan doen deze terug te krijgen. Alleen dan op de verkeerde manier met tegenovergesteld effect gezien mijn vriend steeds afstandelijker word naar hen toe.
Ik ben van plan vanmiddag het gesprek aan te gaan met hem en duidelijk maken dat er grenzen moeten komen.
En je moet helemaal niet in gesprek gaan over grenzen met je vriend. Je moet vanuit jezelf benoemen hoe erg je gekwetst bent met de brief, hoe verdrietig je wel niet bent en dat je jezelf echt niet meer met hen rond de tafel ziet zitten. En dat je hem alle ruimte geeft tot contact met ze maar dat jij je moet terugtrekken uit eigen behoud. Je vent is nl best wel een slappe en druk vanuit jou dat er grenzen moeten komen kan hij helemaal niet handelen laat staan uitvoeren. Alleen maar aan jezelf denken, de slachtoffer kaart trekken en achterover hangen. Is gratis psychologie voor hem. Ik garandeer je succes en een rustig leven.
dinsdag 24 februari 2026 om 10:34
Madam_Madness schreef: ↑24-02-2026 09:45Ik vind dat er wel erg hard wordt gereageerd op de vriend van TO. Niet iedereen durft echt tegen zijn/haar ouders in te gaan. Als je dat niet gewend bent en altijd "klein" werd gehouden, dan durf je dat niet. Dat is niet met een simpele oplossing van hier zo gedaan. Het is een ingeslopen patroon vanaf zijn geboorte. Hij zou in therapie moeten om dat patroon te doorbreken. Zeggen dat hij dat maar 'even' moet doen, dat werkt niet.
De eerste stap voor TO is zelf het contact met hen verbreken en vanaf daar te kijken hoe dat gaat. En haar vriend moet kijken of hij iemand kan vinden voor therapie. Langzaam losweken uit de situatie werkt voor vriend denk ik beter.
Eens hoor. Zo makkelijk is het niet om ineens tegen hen in te gaan. Eerst moet hij het zelf inzien. En dan moet hij durven. Sommigen kunnen dat, anderen durven dat niet.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
dinsdag 24 februari 2026 om 10:39
het gaat niet om hard tegen haar vriend ingaan
Het er om, dat Alleen HIJ het kan veranderen. En als hij dat net wil of kan (wat echt logisch is), dat TO's relatie dan op de klippen loopt
Het is de enige oplossing
dinsdag 24 februari 2026 om 10:41
Nee, dat kan zeker. Maar TS hoeft er niet naast te gaan staan om samen klappen te vangen.
Het is zijn proces en dat moet hij alleen verdragen en desnoods met externe hulp maar nogmaals, niet met TS.
dinsdag 24 februari 2026 om 10:41
Maar hoe stel ik in therapie gaan aan hem voor zonder beschuldigend of manipulatief over te komen?Madam_Madness schreef: ↑24-02-2026 09:45Ik vind dat er wel erg hard wordt gereageerd op de vriend van TO. Niet iedereen durft echt tegen zijn/haar ouders in te gaan. Als je dat niet gewend bent en altijd "klein" werd gehouden, dan durf je dat niet. Dat is niet met een simpele oplossing van hier zo gedaan. Het is een ingeslopen patroon vanaf zijn geboorte. Hij zou in therapie moeten om dat patroon te doorbreken. Zeggen dat hij dat maar 'even' moet doen, dat werkt niet.
De eerste stap voor TO is zelf het contact met hen verbreken en vanaf daar te kijken hoe dat gaat. En haar vriend moet kijken of hij iemand kan vinden voor therapie. Langzaam losweken uit de situatie werkt voor vriend denk ik beter.
dinsdag 24 februari 2026 om 10:46
dinsdag 24 februari 2026 om 10:50
Jij hoeft niet met de oplossing te komen, dus je hoeft niet therapie te benoemen.
Wat je van hem mag vragen (eisen) is dat hij voor je opkomt. En wat je mag doen, is aangeven wat je verwacht.
Hij moet er zelf achter komen dat hij daar wellicht hulp bij nodig heeft
dinsdag 24 februari 2026 om 11:20
Als jij hem therapie voorstelt is dat toch niet beschuldigend of manipulatief? Jij ziet hem worstelen met zijn familie en kunt hem gewoon zeggen dat hij voor zichzelf daarvoor professionele hulp mag zoeken. Ik heb het idee dat je het ook ingewikkeld maakt voor jezelf. Bespreek het met je eigen therapeut.
Van iemand eisen in therapie te gaan vind ik ingewikkeld. Geen therapie willen kan een goede reden zijn om de relatie te beëindigen, maar wel therapie net zo goed. Zoek vooral uit wat jezelf wil.
dinsdag 24 februari 2026 om 20:23
Die ouders zitten natuurlijk fout maar ik vind het bijzonder dat meerdere mensen blijkbaar openstaan voor die onzinverhalen.Tess schreef: ↑23-02-2026 21:56Ze kwam hun tegen en heeft toen van alles verteld en gevraagd aan hun. Mijn vriend is gekwetst en snapt vooral niet waarom. Als hij naar de brief vraagt zegt zijn moeder dat het over zaken onder ouders onderling gaat en ze dit niet met hem wilt bespreken. Hij vraagt zich af waar het vandaan komt, maar een antwoord komt er niet uit.
Ik denk persoonlijk omdat hij voordien beschikbaar was en veel voor hen deed. Nu heeft hij een eigen leven, huis, verantwoordelijkheden, privacy en is hij gewoon niet altijd beschikbaar.
Schoonzus kan geen relatie houden, soms 1 a 2 maanden en dan is het weer uit.
Ze zijn met z'n 2.
dinsdag 24 februari 2026 om 22:50
Je kunt hem vragen of hij daar iets voor zou voelen, om in therapie te gaan. Niet dat je hem daar toe wil dwingen, maar als iets waarover hij wellicht na kan denken of hij daar behoefte aan zou hebben.
Lilalinda zegt wel dat je hem dat niet hoeft te vertellen, maar daar ben ik het niet mee eens. Misschien heeft hij nog niet aan die optie gedacht of bedenkt hij nu pas dat hij er misschien iets aan zou kunnen hebben. Een nee van hem is ook een antwoord.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in