Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zondag 27 december 2009 om 13:18
Spijk, ik heb weer bijgelezen, ik ben het ook eens met Elninjoo. Het is echt graag of niet, je bent te leuk om aan het lijntje te worden gehouden, want dat doet hij zo wel. En volgens mij was het Aikidoka die de vraag al stelde die ik ook heb, praat hij ook met zijn ex zo over jou?
In een prille liefde hoort geen drama, dat zeg je goed, dan ben je stapelverliefd en wil je bij elkaar zijn, ipv er nog een stelletje exen in te betrekken en een aantal maanden nodig te hebben.
En bedenk: Mocht het hiermee eindigen, is over hem heen komen een stuk makkelijker, omdat je elkaar niet meer tegen komt en niks 'deelt' qua kennissen, vaste restaurantjes of kroegen, dezelfde supermarkt/videotheek/sportschool, enz.
In een prille liefde hoort geen drama, dat zeg je goed, dan ben je stapelverliefd en wil je bij elkaar zijn, ipv er nog een stelletje exen in te betrekken en een aantal maanden nodig te hebben.
En bedenk: Mocht het hiermee eindigen, is over hem heen komen een stuk makkelijker, omdat je elkaar niet meer tegen komt en niks 'deelt' qua kennissen, vaste restaurantjes of kroegen, dezelfde supermarkt/videotheek/sportschool, enz.
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zondag 27 december 2009 om 14:22
Ja... ik knap n beetje op m af. Op mn sms om de belafspraak te verzetten heb ik ook geen antwoord gehad. Jammer dat het zo eindigt.
(moet je mij horen, helemaal klaar ermee & er overheen. Ik zweer jullie, als ik weer een uur met hem aan de telefoon heb gezeten ben ik weer vol vlinders en ondersteboven. Dom hart)
(moet je mij horen, helemaal klaar ermee & er overheen. Ik zweer jullie, als ik weer een uur met hem aan de telefoon heb gezeten ben ik weer vol vlinders en ondersteboven. Dom hart)
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zondag 27 december 2009 om 17:10
Ja, dom hart, irritant is dat he, dat je hart nooit doet wat je hoofd wil. Ik ken dat.
Maar ik denk wel dat er iets begint te knagen bij je, als je zo zegt dat je een beetje op hem afknapt. En knagende gevoelens zijn toch een teken dat het niet klopt, imho.
Maar ik denk wel dat er iets begint te knagen bij je, als je zo zegt dat je een beetje op hem afknapt. En knagende gevoelens zijn toch een teken dat het niet klopt, imho.
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zondag 27 december 2009 om 20:33
Ten eerste krijg ik door alle reacties over woorden en daden enorm de neiging om 'more than words' van Extreme te gaan bleren. Misschien onthouden voor het geval Joop van de Ende/Albert Verlinde ooit 'Spijker, the musical' wil gaan maken.
Ten tweede: waarom hoort er persé geen drama in het begin van een relatie? Zegt wie? Martha Stewart? Joop ter Heul? Het Handboek der Relaties? Weinig relaties zijn hetzelfde. Sommige beginnen 'zoals het moet', sommige beginnen met drama, en volgens mij zegt dat niks over het slagingspercentage. Juist omdat geen enkele relatie hetzelfde is moet je doen wat JIJ WILT! En volgens mij wil je gaan. Alleen ben je bang. Angst is een slechte raadgever. Zoals Elninjoo zegt, als je gaat ben echt een heel stuk wijzer.
Ten tweede: waarom hoort er persé geen drama in het begin van een relatie? Zegt wie? Martha Stewart? Joop ter Heul? Het Handboek der Relaties? Weinig relaties zijn hetzelfde. Sommige beginnen 'zoals het moet', sommige beginnen met drama, en volgens mij zegt dat niks over het slagingspercentage. Juist omdat geen enkele relatie hetzelfde is moet je doen wat JIJ WILT! En volgens mij wil je gaan. Alleen ben je bang. Angst is een slechte raadgever. Zoals Elninjoo zegt, als je gaat ben echt een heel stuk wijzer.
maandag 28 december 2009 om 00:27
Nou, ik weet niet of ik bang ben. Wat ik nu ben is eerder: teleurgesteld.
Ik zou vanavond bellen maar het kwam er niet van en dan hoor ik dus ook niets van hem. Laat maar even gaan, laten we maar even zien wat er gebeurt.
Donderdag heb ik mn ogen uit mn kop gejankt bij het idee hem nooit meer te zien maar nu denk ik: zoek het uit.
Waarom hoort er geen drama aan het begin van een relatie? Omdat dat denk ik toch wel veelzeggend is over hoe iemand is. Het is allemaal wel erg complex en ingewikkeld en verstrengeld. En hij lijkt zich door iedereen te laten piepelen en overhalen. Daar ga ik niet aan mee doen. Ik wil hem niet voor me winnen. Ik wil heus heerlijk verliefd zijn, maar ik heb die verliefde gevoelens ook pas de ruimte gegeven toen hij die ook had. Ik heb er niets aan om wanhopig verliefd te zijn op iemand die een relatie heeft. Kennelijk kiest hij voor ex en kan ik hem dus niet meer zien. Dat moet hij maar doen dan.
Wat ontzettend balen is: dat we het nu nooit zullen weten. Er was echt écht iets bijzonders tussen ons, en nu zullen we niet weten of we dat kunnen uitbouwen naar meer.
Maar ik kan dat niet in mn eentje. Als hij niet wil houdt het op.
Ik zou vanavond bellen maar het kwam er niet van en dan hoor ik dus ook niets van hem. Laat maar even gaan, laten we maar even zien wat er gebeurt.
Donderdag heb ik mn ogen uit mn kop gejankt bij het idee hem nooit meer te zien maar nu denk ik: zoek het uit.
Waarom hoort er geen drama aan het begin van een relatie? Omdat dat denk ik toch wel veelzeggend is over hoe iemand is. Het is allemaal wel erg complex en ingewikkeld en verstrengeld. En hij lijkt zich door iedereen te laten piepelen en overhalen. Daar ga ik niet aan mee doen. Ik wil hem niet voor me winnen. Ik wil heus heerlijk verliefd zijn, maar ik heb die verliefde gevoelens ook pas de ruimte gegeven toen hij die ook had. Ik heb er niets aan om wanhopig verliefd te zijn op iemand die een relatie heeft. Kennelijk kiest hij voor ex en kan ik hem dus niet meer zien. Dat moet hij maar doen dan.
Wat ontzettend balen is: dat we het nu nooit zullen weten. Er was echt écht iets bijzonders tussen ons, en nu zullen we niet weten of we dat kunnen uitbouwen naar meer.
Maar ik kan dat niet in mn eentje. Als hij niet wil houdt het op.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 28 december 2009 om 09:10
Spijker heeft weer een stuk uit mijn dagboek overgeschreven
Dat je nu niks meer van hem hoort vind ik wel tekenend. Hij is denk ik opgelucht. Een man die geen keuzes kan maken en het dan maar laat gebeuren. Zo komt het een beetje over.
Ben benieuwd hoe het nu verder gaat. Of je nog wat van hem hoort.
Dat je nu niks meer van hem hoort vind ik wel tekenend. Hij is denk ik opgelucht. Een man die geen keuzes kan maken en het dan maar laat gebeuren. Zo komt het een beetje over.
Ben benieuwd hoe het nu verder gaat. Of je nog wat van hem hoort.
donderdag 31 december 2009 om 08:51
Hij heeft me dinsdag nog gebeld. Fijn gesprek, raar gesprek. Ik mis hem toch wel en hij mij ook, maar hoe cliché en stom het misschien klinkt: alle omstandigheden werken tegen. En daar zouden we keihard tegenin kunnen gaan, maar kennelijk gaan we dat niet doen. Dat is natuurlijk ook een keus, met name zijn keus, en dat toont toch iets van hoe iemand is. En dat past dan waarschijnlijk toch niet bij mij.
Maar het blijft zuur. Ik weet het zeker, als ik deze man onder andere omstandigheden had leren kennen.. Tja, wat dan? Dan zou het vuurwerk langer hebben geduurd, want er was iets bijzonders.
We willen elkaar nog niet helemaal kwijt. We gaan nog wel een beetje contact houden maar hoe precies weet ik ook niet.
Hij had naar een feestje gevraagd waar ik heen was geweest en ik had verteld over de goeie avond die ik had gehad. Toen zei hij: stel nou dat je op zo'n feestje bent en je komt iemand tegen, dan hoop ik dat je daarvan geniet, en je niet laat weerhouden doordat je met je hoofd bij mij zit.
Dat was opeens wel erg in de roos, want dat was exact wat er zaterdag was gebeurd, ik ben iemand tegengekomen met wie ondertussen een voorzichtige date gepland staat. Ik wilde het niet perse aan Bassist vertellen, maar toen hij dat zo zei zou zwijgen voelen als liegen. Dus zei ik hem: eerlijk gezegd is dat exact wat gebeurd is.
Hij was even stil. Hij vond dat fijn en absoluut klote om te horen tegelijkertijd. En dat is het ook. Het is fijn en absoluut klote, kennelijk ben ik het Bassisthoofdstuk een beetje aan het afsluiten. Ik geloof er niet meer in dat ik voor hem of hij voor mij op een vliegtuig gaat stappen. Maar de stad waar hij woont, daar heb ik nog steeds een band mee, en hij is nog steeds iemand die veel reist. Dus ik denk wel dat er absoluut een mogelijkheid is dat we elkaar nog eens terug gaan zien.
Maar dat zal eerder door toeval komen dan doordat we elkaar op gaan zoeken.
Het is zonde. Het is kloterig. Het is een mooi sprookje maar wel eentje zonder 'lang en gelukkig'.
Maar dit is absoluut tot nu toe de meest bijzondere herfst van mn leven geweest.
Maar het blijft zuur. Ik weet het zeker, als ik deze man onder andere omstandigheden had leren kennen.. Tja, wat dan? Dan zou het vuurwerk langer hebben geduurd, want er was iets bijzonders.
We willen elkaar nog niet helemaal kwijt. We gaan nog wel een beetje contact houden maar hoe precies weet ik ook niet.
Hij had naar een feestje gevraagd waar ik heen was geweest en ik had verteld over de goeie avond die ik had gehad. Toen zei hij: stel nou dat je op zo'n feestje bent en je komt iemand tegen, dan hoop ik dat je daarvan geniet, en je niet laat weerhouden doordat je met je hoofd bij mij zit.
Dat was opeens wel erg in de roos, want dat was exact wat er zaterdag was gebeurd, ik ben iemand tegengekomen met wie ondertussen een voorzichtige date gepland staat. Ik wilde het niet perse aan Bassist vertellen, maar toen hij dat zo zei zou zwijgen voelen als liegen. Dus zei ik hem: eerlijk gezegd is dat exact wat gebeurd is.
Hij was even stil. Hij vond dat fijn en absoluut klote om te horen tegelijkertijd. En dat is het ook. Het is fijn en absoluut klote, kennelijk ben ik het Bassisthoofdstuk een beetje aan het afsluiten. Ik geloof er niet meer in dat ik voor hem of hij voor mij op een vliegtuig gaat stappen. Maar de stad waar hij woont, daar heb ik nog steeds een band mee, en hij is nog steeds iemand die veel reist. Dus ik denk wel dat er absoluut een mogelijkheid is dat we elkaar nog eens terug gaan zien.
Maar dat zal eerder door toeval komen dan doordat we elkaar op gaan zoeken.
Het is zonde. Het is kloterig. Het is een mooi sprookje maar wel eentje zonder 'lang en gelukkig'.
Maar dit is absoluut tot nu toe de meest bijzondere herfst van mn leven geweest.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 31 december 2009 om 18:41
Heb hier net bij zitten te lezen en alhoewel dit waarschijnlijk niet is wat je wil horen denk ik: potverdorie Spijk, jij en bassist laten omstandigheden je leven beheersen in plaats van het heft in eigen handen te nemen. Je gaat je altijd af blijven vragen: wat als? En hij ook. Waarom oh waarom niet gewoon er heen gaan, desnoods om even irl het hoofdstuk af te sluiten maar dan krijgen jullie tenminste allebei zekerheid over: wel of niet verder. Nu is het: blijven af vragen wat er had kunnen gebeuren dus het is nooit echt over.
Ik zou er heengaan alleen al om van dat wat-als gevoel af te komen. Om voor mezelf te kunnen zeggen: nee, dit was hem echt niet of, als het wonder boven wonder toch nog verder kan gaan, ter plekke een en ander uit te praten en verder te plannen.
Bassist klinkt alsof hij nu voor de veilige weg kiest: hij heeft een ex naast hem die hij goed kent en hem terugwil. Kiezen tussen iets wat hij kent en iemand die hij niet goed genoeg kent, ver weg woont maar wel heel bijzonder is, leidde bij hem tot veel verwarring. Net als bij jou. Maar ik krijg niet het gevoel dat jullie achter de keuze staan, zelfs niet dat het echt een keuze van jullie is maar dat jullie het gewoon maar laten gaan omdat er geen ideale omstandigheden zijn en jullie geen gedoe willen.
Ik vind dit geen goede reden. Sluit het netjes af voor jullie beiden.
Blijft natuurlijk wel kut
Ik zou er heengaan alleen al om van dat wat-als gevoel af te komen. Om voor mezelf te kunnen zeggen: nee, dit was hem echt niet of, als het wonder boven wonder toch nog verder kan gaan, ter plekke een en ander uit te praten en verder te plannen.
Bassist klinkt alsof hij nu voor de veilige weg kiest: hij heeft een ex naast hem die hij goed kent en hem terugwil. Kiezen tussen iets wat hij kent en iemand die hij niet goed genoeg kent, ver weg woont maar wel heel bijzonder is, leidde bij hem tot veel verwarring. Net als bij jou. Maar ik krijg niet het gevoel dat jullie achter de keuze staan, zelfs niet dat het echt een keuze van jullie is maar dat jullie het gewoon maar laten gaan omdat er geen ideale omstandigheden zijn en jullie geen gedoe willen.
Ik vind dit geen goede reden. Sluit het netjes af voor jullie beiden.
Blijft natuurlijk wel kut
maandag 4 januari 2010 om 14:45
Wat een lieve post bubbles! Hij is inderdaad nog hartstikke speciaal voor me, maar ik ga er nu niet heen.
Hij stuurde me met oud en nieuw een sms, daarna niets meer van hem gehoord. Ik stuurde hem gisteren een sms dat ik die avond niet kon bellen omdat ik echt slaap nodig had (omdat we steeds zondagavond laat belden). Ik vraag me af wanneer en of ik weer iets van hem hoor.
Het is superverwarrend. Heel erg verwarrend. Maar ik denk dat ik het hierbij moet laten.
Hij stuurde me met oud en nieuw een sms, daarna niets meer van hem gehoord. Ik stuurde hem gisteren een sms dat ik die avond niet kon bellen omdat ik echt slaap nodig had (omdat we steeds zondagavond laat belden). Ik vraag me af wanneer en of ik weer iets van hem hoor.
Het is superverwarrend. Heel erg verwarrend. Maar ik denk dat ik het hierbij moet laten.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 1 februari 2010 om 01:31
Bassist! Aan de telefoon!
Onmogelijk, bijna iedere zondag schoot er wel even door me heen 'geen Bassist' maar vandaag ging ik vroeg mn bed in zonder aan hem te denken, gaat opeens mn telefoon. Bassist.
Zo vreemd, zijn stem, en opeens is alles weer zo echt. En het verhaal, het klopt niet. Hij excuseert zich dat hij belt, maar hij vond het zo'n raar einde; dat ik nooit meer iets van me had laten horen en hem van facebook had gegooid dat ik waarschijnlijk niets meer met hem te maken wilde hebben maar dat hij dat dan toch van mijzelf wilde horen.
En dat klopt dus niet. Ik heb hem 2 emails gestuurd, heeft hij niet gehad, ik heb hem een brief+chocoladeletter over de post gestuurd, heeft hij niet gehad. En ik heb hem absoluut niet van fb gegooid.
Kennelijk dachten we allebei hetzelfde: au, je wil niets meer van me horen, en ondanks dat ik je mis zal ik je met rust laten.
God wat ben ik blij dat hij belde.
Hij is weg bij z'n ex, kennelijk sinds begin januari. Heel verhaal, komt erop neer dat ze door bleef draaien, met name over mij. En uiteindelijk was voor hem de maat vol. Ze heeft kennelijk echt rare dingen gedaan, ze heeft zoveel stennis geschopt dat hij problemen heeft met z'n huurbaas en nu moet verhuizen.
Aangezien ze best extreme dingen heeft gedaan zou het best kunnen dat zij de mail en post onderschept heeft en ook waarschijnlijk mij van zijn fb heeft gewist.
Zo goed om hem te horen! Ik ben opeens al mn engels vergeten, kom niet uit mn woorden, schiet bijna vol en moet lachen tegelijk. Dit was ook godsamme gewoon nog niet klaar. Hij zegt op t laatst dat hij zoveel aan me heeft gedacht. En dat voelt als zo'n opluchting. Hij is me niet vergeten. Gisterenavond ging hij stappen en dacht: dit zou Spijker super gevonden hebben. (awesome, hij vind nog steeds alles en nog wat awesome) En besloot toen: ik ga haar toch bellen, want dit is niet af op deze manier.
Allejezus. Bassist aan de telefoon. Bassist die nog aan me gedacht heeft, en me gemist heeft, en zo blij is om mn stem te horen.
Onmogelijk, bijna iedere zondag schoot er wel even door me heen 'geen Bassist' maar vandaag ging ik vroeg mn bed in zonder aan hem te denken, gaat opeens mn telefoon. Bassist.
Zo vreemd, zijn stem, en opeens is alles weer zo echt. En het verhaal, het klopt niet. Hij excuseert zich dat hij belt, maar hij vond het zo'n raar einde; dat ik nooit meer iets van me had laten horen en hem van facebook had gegooid dat ik waarschijnlijk niets meer met hem te maken wilde hebben maar dat hij dat dan toch van mijzelf wilde horen.
En dat klopt dus niet. Ik heb hem 2 emails gestuurd, heeft hij niet gehad, ik heb hem een brief+chocoladeletter over de post gestuurd, heeft hij niet gehad. En ik heb hem absoluut niet van fb gegooid.
Kennelijk dachten we allebei hetzelfde: au, je wil niets meer van me horen, en ondanks dat ik je mis zal ik je met rust laten.
God wat ben ik blij dat hij belde.
Hij is weg bij z'n ex, kennelijk sinds begin januari. Heel verhaal, komt erop neer dat ze door bleef draaien, met name over mij. En uiteindelijk was voor hem de maat vol. Ze heeft kennelijk echt rare dingen gedaan, ze heeft zoveel stennis geschopt dat hij problemen heeft met z'n huurbaas en nu moet verhuizen.
Aangezien ze best extreme dingen heeft gedaan zou het best kunnen dat zij de mail en post onderschept heeft en ook waarschijnlijk mij van zijn fb heeft gewist.
Zo goed om hem te horen! Ik ben opeens al mn engels vergeten, kom niet uit mn woorden, schiet bijna vol en moet lachen tegelijk. Dit was ook godsamme gewoon nog niet klaar. Hij zegt op t laatst dat hij zoveel aan me heeft gedacht. En dat voelt als zo'n opluchting. Hij is me niet vergeten. Gisterenavond ging hij stappen en dacht: dit zou Spijker super gevonden hebben. (awesome, hij vind nog steeds alles en nog wat awesome) En besloot toen: ik ga haar toch bellen, want dit is niet af op deze manier.
Allejezus. Bassist aan de telefoon. Bassist die nog aan me gedacht heeft, en me gemist heeft, en zo blij is om mn stem te horen.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 1 februari 2010 om 14:24
maandag 1 februari 2010 om 14:33
Nou, hij belde me gisterenavond wakker. We hebben best lang gepraat maar tegelijkertijd nog veel te kort. Tja, als je elkaar een maand niet spreekt is er gewoon zó veel...
Op gegeven moment was het half een ik toen heb ik opgehangen want ik moest vanochtend weer vroeg op. Daarna wakker gelegen dus spijt, dan had ik net zo goed langer kunnen bellen
Enige afspraak is nu: we zijn elkaar niet vergeten, we gaan contact houden. Er was een groot misverstand ontstaan en dat is nu weg. Status nu: ik mis hem, hij mist mij, geen concreet plan.
Mijn idee: eerst maar weer eens contact oppakken, even aankijken, misschien over een paar weken een concreet plan maken om elkaar te zien.
Op gegeven moment was het half een ik toen heb ik opgehangen want ik moest vanochtend weer vroeg op. Daarna wakker gelegen dus spijt, dan had ik net zo goed langer kunnen bellen
Enige afspraak is nu: we zijn elkaar niet vergeten, we gaan contact houden. Er was een groot misverstand ontstaan en dat is nu weg. Status nu: ik mis hem, hij mist mij, geen concreet plan.
Mijn idee: eerst maar weer eens contact oppakken, even aankijken, misschien over een paar weken een concreet plan maken om elkaar te zien.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 1 februari 2010 om 14:45
En denk je dat je het intiatief voor dat concrete plan bij hem kunt laten liggen? Ik zou na zoveel gedoe toch zeker willen weten dat iemand echt zijn best wil doen voor je.
Maar eerst contact weer oppakken en van daaruit weer verder zien klinkt ook logisch. Eerst maar weer even laten bezinken
Ik lees weer vrolijk mee!
Maar eerst contact weer oppakken en van daaruit weer verder zien klinkt ook logisch. Eerst maar weer even laten bezinken
Ik lees weer vrolijk mee!
maandag 8 februari 2010 om 19:04
Hey Spijk,
hoe is het nu, heb je hem alweer gesproken?
Kun je regelen dat je naar hem toe gaat, mijn mening is dat jullie elkaar snel weer moeten kunnen zien, aanraken, in elkaars ogen kunnen kijken, uitzoeken wat jullie voelen, of jullie er voor kunnen gaan......met alleen telefoon, email kun je dat niet uitzoeken toch...
hoe is het nu, heb je hem alweer gesproken?
Kun je regelen dat je naar hem toe gaat, mijn mening is dat jullie elkaar snel weer moeten kunnen zien, aanraken, in elkaars ogen kunnen kijken, uitzoeken wat jullie voelen, of jullie er voor kunnen gaan......met alleen telefoon, email kun je dat niet uitzoeken toch...
maandag 8 februari 2010 om 19:12
Hee, lieve meelezers! Ik kom het roepen hoor, als ik wat weet.
Laatste update: ik had vorige week een raar telefoongesprek met hem. Het ging erom dat ik eerst vage plannen had om een deel van mn studie daar te doen. Hij vroeg of daar al een update in was, en ik vertelde dat het niet door kan gaan omdat ik óf een werkvisum óf een studievisum kan krijgen, maar niet mag werken en studeren. En ik heb geen geld om een half jaar lang niet te werken (ik krijg geen stufi meer). Toen zei hij: dat is toch geen probleem, ik ben net naar een groter appartement aan het verhuizen je komt gewoon een half jaar bij mij wonen!
Ehm...
Sorry?
We hebben nog niet eens een concrete afspraak durven afspreken om elkaar een weekje terug te zien en jij denkt dat een half jaar geen probleem is?
Ik zei hem ook: lieve Bassist, als ik me aanmeld op de universiteit moet ik ook een financiële planning inleveren. Wat zal ik daar eens opschrijven dan: deze zomer man leren kennen, 3x gezien, ga bij hem wonen en van zijn geld leven, geen probleem.
Hahaha, daar word ik vast mee aangenomen!
We bellen eigenlijk iedere zondagavond dus ik wilde deze zondag eens vragen hoe serieus hij me nou terug wil zien. Maar.... toen werd ik zondag ziek en ging ik vroeg naar bed. Ik dacht dat ik vast wel wakker zou worden van de telefoon, maar hij heeft gebeld en gesmst en ik ben overal doorheen geslapen Ik heb hem vandaag gesmst en gemaild waarom ik niet opnam, en ik hoop snel weer wat van hem te horen.
Contact is zo lastig.
Als ik werk, slaapt hij. Als ik thuiskom van werk, werkt hij, als hij thuiskomt van werk, slaap ik. Hoezo we leven een beetje langs elkaar heen? Pffff, twee personen met afwijkende werktijden én een tijdsverschil, hoe lastig wil je het hebben?
Ik hóóp dat hij vanavond belt. Maar ja, ik weet niet of hij tijd heeft.
Laatste update: ik had vorige week een raar telefoongesprek met hem. Het ging erom dat ik eerst vage plannen had om een deel van mn studie daar te doen. Hij vroeg of daar al een update in was, en ik vertelde dat het niet door kan gaan omdat ik óf een werkvisum óf een studievisum kan krijgen, maar niet mag werken en studeren. En ik heb geen geld om een half jaar lang niet te werken (ik krijg geen stufi meer). Toen zei hij: dat is toch geen probleem, ik ben net naar een groter appartement aan het verhuizen je komt gewoon een half jaar bij mij wonen!
Ehm...
Sorry?
We hebben nog niet eens een concrete afspraak durven afspreken om elkaar een weekje terug te zien en jij denkt dat een half jaar geen probleem is?
Ik zei hem ook: lieve Bassist, als ik me aanmeld op de universiteit moet ik ook een financiële planning inleveren. Wat zal ik daar eens opschrijven dan: deze zomer man leren kennen, 3x gezien, ga bij hem wonen en van zijn geld leven, geen probleem.
Hahaha, daar word ik vast mee aangenomen!
We bellen eigenlijk iedere zondagavond dus ik wilde deze zondag eens vragen hoe serieus hij me nou terug wil zien. Maar.... toen werd ik zondag ziek en ging ik vroeg naar bed. Ik dacht dat ik vast wel wakker zou worden van de telefoon, maar hij heeft gebeld en gesmst en ik ben overal doorheen geslapen Ik heb hem vandaag gesmst en gemaild waarom ik niet opnam, en ik hoop snel weer wat van hem te horen.
Contact is zo lastig.
Als ik werk, slaapt hij. Als ik thuiskom van werk, werkt hij, als hij thuiskomt van werk, slaap ik. Hoezo we leven een beetje langs elkaar heen? Pffff, twee personen met afwijkende werktijden én een tijdsverschil, hoe lastig wil je het hebben?
Ik hóóp dat hij vanavond belt. Maar ja, ik weet niet of hij tijd heeft.
I only get one shot at life - so I shoot to kill