Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 15 mei 2010 om 20:53
Hier nog een meelezer die je graag wil blijven volgen;). Ell.80@hotmail.com
zaterdag 15 mei 2010 om 20:53
Hier nog een meelezer die je graag wil blijven volgen;). Ell.80@hotmail.com
zaterdag 15 mei 2010 om 23:50
quote:Spijker schreef op 15 mei 2010 @ 16:09:
Nee, ik bedoel van t forum weg. Niet naar de horrorpijler. Idioten.
Ik zal het iets uitleggen: in een ander topic wees iemand erop dat door hier te schrijven, mijn verhalen van viva worden. Dat wil ik niet, mijn verhalen zijn gewoon van mij.
Ik blog ook, maar daar staan ook andere spijker-dingen tussen. Dus heb ik een blog aangemaakt om het Bassistenverhaal op kwijt te kunnen. Ik denk dat ik me daartoe ga beperken. Ik schrijf voornamelijk voor mezelf, omdat ik dit alles graag op wil schrijven omdat ik het wil onthouden.
Interactie via dit forum is echt super, en ik vind alle meelezers zó leuk. Maar het moet wel van mij blijven, daar heb ik nooit zo over nagedacht toen ik dit topic begon. Hee, toen ik dit topic begon had ik geen idee dat er zulke mooie verhalen te vertellen zouden zijn
Dus denk ik dat ik ga stoppen met hier schrijven maar wie wil kan het adres van mn blog krijgen.
Ho wat heb ik nu op mijn geweten...
Maar ik wil ook graag op de hoogte blijven. We hebben al eens mailadressen uitgewisseld. (die mailbox check ik overigens vrij weinig, maar zal binnenkort eens kijken)
Groot gelijk hoor, dat je besloten hebt elders te gaan schrijven.
Nee, ik bedoel van t forum weg. Niet naar de horrorpijler. Idioten.
Ik zal het iets uitleggen: in een ander topic wees iemand erop dat door hier te schrijven, mijn verhalen van viva worden. Dat wil ik niet, mijn verhalen zijn gewoon van mij.
Ik blog ook, maar daar staan ook andere spijker-dingen tussen. Dus heb ik een blog aangemaakt om het Bassistenverhaal op kwijt te kunnen. Ik denk dat ik me daartoe ga beperken. Ik schrijf voornamelijk voor mezelf, omdat ik dit alles graag op wil schrijven omdat ik het wil onthouden.
Interactie via dit forum is echt super, en ik vind alle meelezers zó leuk. Maar het moet wel van mij blijven, daar heb ik nooit zo over nagedacht toen ik dit topic begon. Hee, toen ik dit topic begon had ik geen idee dat er zulke mooie verhalen te vertellen zouden zijn
Dus denk ik dat ik ga stoppen met hier schrijven maar wie wil kan het adres van mn blog krijgen.
Ho wat heb ik nu op mijn geweten...
Maar ik wil ook graag op de hoogte blijven. We hebben al eens mailadressen uitgewisseld. (die mailbox check ik overigens vrij weinig, maar zal binnenkort eens kijken)
Groot gelijk hoor, dat je besloten hebt elders te gaan schrijven.
zondag 16 mei 2010 om 00:04
zondag 16 mei 2010 om 03:43
zondag 16 mei 2010 om 09:56
http://howshelovesherlife.blogspot.com/
Ik weet niet of ik dit hier mag laten staan maar ik denk het wel want er is niets commercieels aan. Ik besef me nu pas dat ik anders best een boel mensen moet gaan mailen
Ik weet niet of ik dit hier mag laten staan maar ik denk het wel want er is niets commercieels aan. Ik besef me nu pas dat ik anders best een boel mensen moet gaan mailen
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 17 mei 2010 om 09:26
T gaat er niet om dat ik het wil afschermen Lunax. Van mij mag het open en doorgestuurd naar wie dan ook.
Maar ik wil zelf recht houden op wat ik schrijf, en het word me niet helemaal duidelijk hoe dat nou zit met teksten op dit forum.
Ik geloof overigens dat je je voor dat blog kan aanmelden (volgen) en ik neem aan dat je dan mail krijgt bij een update, maar ik ben er niet zeker van dat dat nu werkt...
Maar ik wil zelf recht houden op wat ik schrijf, en het word me niet helemaal duidelijk hoe dat nou zit met teksten op dit forum.
Ik geloof overigens dat je je voor dat blog kan aanmelden (volgen) en ik neem aan dat je dan mail krijgt bij een update, maar ik ben er niet zeker van dat dat nu werkt...
I only get one shot at life - so I shoot to kill