Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 17 mei 2010 om 15:23
)
zaterdag 29 mei 2010 om 07:29
Spijk, klopt het dat je niet meer geschreven hebt sinds 16 mei op je nieuwe blog......het is zo stil, ben ook benieuwd of Bassist aan je verjaardag heeft gedacht....hoe het contact is......
Nu heb ik zelf totaal geen ervaring met zo'n blog, dus wie weet doe ik iets fout......hoop dat je in ieder geval blijft schrijven.......heerlijk om je verhalen te lezen.
Nu heb ik zelf totaal geen ervaring met zo'n blog, dus wie weet doe ik iets fout......hoop dat je in ieder geval blijft schrijven.......heerlijk om je verhalen te lezen.
donderdag 3 juni 2010 om 14:57
http://howshelovesherlife ... 2010/06/staying-kind.html
Hier even een link, want mn internet knalt er steeds uit dus schrijven is zo moeilijk. Maar het is over, denk ik, met Bassist.
Hier even een link, want mn internet knalt er steeds uit dus schrijven is zo moeilijk. Maar het is over, denk ik, met Bassist.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 3 juni 2010 om 16:00
He spijker, ik heb het allemaal, van een afstandje een beetje gevolgd en ik wil je graag een virtuele knuffel geven. Ik snap er niets van, het klonk allemaal geweldig. Wat rot, wat ontzettend rot.
En mensen zien je wel huilen hoor, maar ze weten niet wat te doen. He wat rot. Kun je naar een vriendin, je lekker laten verwennen, veel chocolade (ijs) eten? Doen hoor, dat is het enige wat een beetje helpt nu.
En mensen zien je wel huilen hoor, maar ze weten niet wat te doen. He wat rot. Kun je naar een vriendin, je lekker laten verwennen, veel chocolade (ijs) eten? Doen hoor, dat is het enige wat een beetje helpt nu.
donderdag 3 juni 2010 om 17:29
Spijker, ik snap het ook niet helemaal om eerlijk te zijn. Heb je zelf het gevoel dat het over is? Mijn ervaring is, tijdens mijn LDR, dat het heel vaak uit is geweest in mijn gedachten. Ik haalde me van alles in mijn hoofd en het bleek nooit waar. Waarom denk je precies dat het over is, welke zekerheid heb je wat dat betreft?
Dikke knuffel!
Dikke knuffel!
donderdag 3 juni 2010 om 17:56
Hee sterkte joh, ik begrijp uit het stukje over 'his lips kissing lips that aren't mine' dat ie is vreemdgegaan? Ik hoop toch echt niet met z'n ex? Maar hoe dan ook als is het met iemand anders, nog steeds heel erg natuurlijk!
Bedenk wel, of dat deed je al, dat je in elk geval deze maanden en ervaringen in the pocket hebt. Voor jezelf, en je zelfkennis en je kennis over wat er in dit leven allemaal mogelijk is! Maar dat hij niet de man voor je is, als hij dit uithaalt. Jij was voor de volle 100% voor hem aan het gaan, voelde je jaloers af en toe maar was sterk genoeg er niet naar te handelen en het bij jezelf te zoeken en niet in het contact met de andere sexe. Hij blijkbaar niet. Hij had de guts moeten hebben het gesprek met je aan te gaan, over zijn twijfels, en pas daarna te handelen. En dus evt. uitmaken, als hij het niet aankon. Niet de situatie forceren door vreemd te gaan.
Maar goed, ik praat een beetje in mn eigen straatje, ik heb dus precies hetzelfde meegemaakt. Mijn LDR ging uiteindelijk ook vreemd. Het komt aan als een mokerslag, maar uiteindelijk werd gewoon wel heel duidelijk dat het niet iemand was die mij verdiende. En zo ook bij jou!
Bedenk wel, of dat deed je al, dat je in elk geval deze maanden en ervaringen in the pocket hebt. Voor jezelf, en je zelfkennis en je kennis over wat er in dit leven allemaal mogelijk is! Maar dat hij niet de man voor je is, als hij dit uithaalt. Jij was voor de volle 100% voor hem aan het gaan, voelde je jaloers af en toe maar was sterk genoeg er niet naar te handelen en het bij jezelf te zoeken en niet in het contact met de andere sexe. Hij blijkbaar niet. Hij had de guts moeten hebben het gesprek met je aan te gaan, over zijn twijfels, en pas daarna te handelen. En dus evt. uitmaken, als hij het niet aankon. Niet de situatie forceren door vreemd te gaan.
Maar goed, ik praat een beetje in mn eigen straatje, ik heb dus precies hetzelfde meegemaakt. Mijn LDR ging uiteindelijk ook vreemd. Het komt aan als een mokerslag, maar uiteindelijk werd gewoon wel heel duidelijk dat het niet iemand was die mij verdiende. En zo ook bij jou!
donderdag 3 juni 2010 om 18:19
