Relaties
alle pijlers
Van me afschrijven, moedeloos
maandag 7 mei 2018 om 06:43
Ik ben na een lange relatie van 10 jaar nu bijna 4 jaar single, min de ingewikkelde relatie van afgelopen jaar met een zeer complex (of misschien gewoon heel fout) persoon.
Wat betreft persoonlijke ontwikkeling ben ik 4 jaar terug meteen gaan werken aan mijzelf omdat ik vooral wilde leren om blij en gelukkig met mezelf te zijn.
Dit ging en gaat steeds beter, ik kan erg genieten van alleen dingen doen.
Los daarvan had en heb ik wel een verlangen naar een fijne relatie, een maatje, genegenheid, samen eten enz.
Ik heb omdat ik dat verlangen helaas niet uit kan zetten de afgelopen jaren de nodige pogingen gedaan, verschillende dates gehad waarbij ik erg vaak op mn bek ben gegaan maar toch weer opgekrabbelde.
Dit was niet altijd leuk maar wel leerzaam.
Zoals sommigen van jullie weten had ik vorig jaar uiteindelijk weer een korte relatie, die persoon ging vervelend met mij om dus ik ben gestopt daarmee.
De afgelopen maanden heb ik hem het voordeel vd twijfel gegeven en gingen we het weer proberen.
Hij is echter de afgelopen dagen zo schandalig met me omgegaan (Geen details, geloof me maar..) dat ik in ga zien dat deze man mij meer energie en moeite kost dan dat het me iets oplevert, en dat ik hem, echt los zal moeten laten.
Lastig, ik ben niet van ijzer, heb gevoelens en zeker een zwak voor hem,maar zijn wisselende gedrag en dat hij waarschijnlijk niet goed weet wat hij wil begint me op te breken dus ik heb weinig keuze.
Desondanks baal ik als een stekker dat ik weer op mijn bek gegaan ben. dat er weer een poging iets op te bouwen met iemand gesneuveld is, en ik begin te geloven dat de fijne relatie waar ik naar verlang niet weggelegd is voor mij.
Ik ben bang dat ik dat zal moeten accepteren, maar leuk vind ik het niet, ik baal behoorlijk dat het niet gelukt is en ik hier een punt achter moet zetten.
Ik weet echt wel dat relaties niet alles bepalend zijn, heb daarom ook lang gebaald dat ik toch dat verlangen heb, maar ik zal dat moeten accepteren want het is er nou eenmaal. (Ik ben ook maar een mens..)
Wat ik hier mee wil, geen idee.... van me afschrijven...
Fijne dag allen.... (ik ben vrij en ga maar even uithuilen bij BFF..)
Wat betreft persoonlijke ontwikkeling ben ik 4 jaar terug meteen gaan werken aan mijzelf omdat ik vooral wilde leren om blij en gelukkig met mezelf te zijn.
Dit ging en gaat steeds beter, ik kan erg genieten van alleen dingen doen.
Los daarvan had en heb ik wel een verlangen naar een fijne relatie, een maatje, genegenheid, samen eten enz.
Ik heb omdat ik dat verlangen helaas niet uit kan zetten de afgelopen jaren de nodige pogingen gedaan, verschillende dates gehad waarbij ik erg vaak op mn bek ben gegaan maar toch weer opgekrabbelde.
Dit was niet altijd leuk maar wel leerzaam.
Zoals sommigen van jullie weten had ik vorig jaar uiteindelijk weer een korte relatie, die persoon ging vervelend met mij om dus ik ben gestopt daarmee.
De afgelopen maanden heb ik hem het voordeel vd twijfel gegeven en gingen we het weer proberen.
Hij is echter de afgelopen dagen zo schandalig met me omgegaan (Geen details, geloof me maar..) dat ik in ga zien dat deze man mij meer energie en moeite kost dan dat het me iets oplevert, en dat ik hem, echt los zal moeten laten.
Lastig, ik ben niet van ijzer, heb gevoelens en zeker een zwak voor hem,maar zijn wisselende gedrag en dat hij waarschijnlijk niet goed weet wat hij wil begint me op te breken dus ik heb weinig keuze.
Desondanks baal ik als een stekker dat ik weer op mijn bek gegaan ben. dat er weer een poging iets op te bouwen met iemand gesneuveld is, en ik begin te geloven dat de fijne relatie waar ik naar verlang niet weggelegd is voor mij.
Ik ben bang dat ik dat zal moeten accepteren, maar leuk vind ik het niet, ik baal behoorlijk dat het niet gelukt is en ik hier een punt achter moet zetten.
Ik weet echt wel dat relaties niet alles bepalend zijn, heb daarom ook lang gebaald dat ik toch dat verlangen heb, maar ik zal dat moeten accepteren want het is er nou eenmaal. (Ik ben ook maar een mens..)
Wat ik hier mee wil, geen idee.... van me afschrijven...
Fijne dag allen.... (ik ben vrij en ga maar even uithuilen bij BFF..)
anoniem_20949 wijzigde dit bericht op 08-05-2018 14:11
40.97% gewijzigd
maandag 7 mei 2018 om 21:50
Henk: ik realiseer mij dat dit erg belangrijk is.
Zoals ik dacht ik al schreef is de kans reëel dat hij weer terug gaat komen. (Ik begin een patroon te herkennen)
Uiteraard is het helemaal aan mij wat ik daarmee doe mocht dat over een tijdje weer gebeuren (zoals dat tot nu toe steeds gebeurde als ik hem wegstuurde en er een tijdje afstand was), maar dan gaat het het hele gezeik waarschijnlijk weer opnieuw gebeuren.
Daar heb ik niet zoveel zin meer in moge hoop ik duidelijk zijn...
Jeep:
Zoals ik dacht ik al schreef is de kans reëel dat hij weer terug gaat komen. (Ik begin een patroon te herkennen)
Uiteraard is het helemaal aan mij wat ik daarmee doe mocht dat over een tijdje weer gebeuren (zoals dat tot nu toe steeds gebeurde als ik hem wegstuurde en er een tijdje afstand was), maar dan gaat het het hele gezeik waarschijnlijk weer opnieuw gebeuren.
Daar heb ik niet zoveel zin meer in moge hoop ik duidelijk zijn...
Jeep:
maandag 7 mei 2018 om 22:12
Misschien een rare tip, wat voor mij werkte was afleiding van andere mensen (en dan met name vrouwen). Zodat je beseft dat er meer mensen interesse hebben in wie je bent en er nog veel meer mannen dan hem zijnphoebe24 schreef: ↑07-05-2018 21:50Henk: ik realiseer mij dat dit erg belangrijk is.
Zoals ik dacht ik al schreef is de kans reëel dat hij weer terug gaat komen. (Ik begin een patroon te herkennen)
Uiteraard is het helemaal aan mij wat ik daarmee doe mocht dat over een tijdje weer gebeuren (zoals dat tot nu toe steeds gebeurde als ik hem wegstuurde en er een tijdje afstand was), maar dan gaat het het hele gezeik waarschijnlijk weer opnieuw gebeuren.
Daar heb ik niet zoveel zin meer in moge hoop ik duidelijk zijn...
Jeep:
dinsdag 8 mei 2018 om 07:17
Waarschijnlijk kom je iemand tegen wanneer het je lukt dit verlangen een beetje los te laten, te stoppen met zoeken en te accepteren dat het nu is wat het is. Ga verder met jezelf ontwikkelen, word gelukkig met wat je wel hebt. En vaak komt het dan wanneer je het niet verwacht.
Ga idd lekker daten en bekijk het als iets tijdelijks, iets leuks voor het moment. Wie weet wat er allemaal kan gaan opbloeien als je hier met een andere blik naar kijkt.
Ga idd lekker daten en bekijk het als iets tijdelijks, iets leuks voor het moment. Wie weet wat er allemaal kan gaan opbloeien als je hier met een andere blik naar kijkt.
jessiee wijzigde dit bericht op 08-05-2018 07:20
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
23.63% gewijzigd
Laat los wie je denkt te moeten zijn.
dinsdag 8 mei 2018 om 07:23
dinsdag 8 mei 2018 om 08:47
Daarom kijken wij ook naar de borsten in veel gevallen. We willen de dames niet al te ongemakkelijk laten voelen.
Maar serieus. Dat benauwde gevoel wat jij omschrijft is een heel belangrijk signaal. Jij hebt ruimte nodig in een relatie. Jij hebt lucht nodig in een relatie. Om te leven!
Prachtig hoe jouw lichaam precies aangeeft waar jouw kwetsbaarheid ligt. (moeilijk grenzen kunnen stellen om zelf lucht te houden).
Het is een mooi en waardevol signaal, waar naar geluisterd mag worden en wat gerespecteerd mag worden.
dinsdag 8 mei 2018 om 09:02
Wauw, mooi geschreven!inkijk74 schreef: ↑08-05-2018 08:47Daarom kijken wij ook naar de borsten in veel gevallen. We willen de dames niet al te ongemakkelijk laten voelen.
Maar serieus. Dat benauwde gevoel wat jij omschrijft is een heel belangrijk signaal. Jij hebt ruimte nodig in een relatie. Jij hebt lucht nodig in een relatie. Om te leven!
Prachtig hoe jouw lichaam precies aangeeft waar jouw kwetsbaarheid ligt. (moeilijk grenzen kunnen stellen om zelf lucht te houden).
Het is een mooi en waardevol signaal, waar naar geluisterd mag worden en wat gerespecteerd mag worden.
Ik kan niet anders zeggen dan dat het klopt wat je zegt.
En daarom gaan mijn gevoelens bij ex ook zo heen en weer, hij kan heel lief en zacht zijn
maar als zijn bui omslaat dan wordt hij erg vervelend en gaat hij rare eisen stellen.
(en daar word ik superonzeker van, inderdaad waarschijnlijk omdat mijn lichaam alarm gaat slaan)
Inderdaad, daar mag naar geluisterd worden.
Nogmaals fijne en mooie reactie, dank je wel!
dinsdag 8 mei 2018 om 09:10
Nou ja ik wist dat ik een risico nam hoor, en dat de kans aanwezig was dat ik op mn muil zou gaan. Dat is ook niet erg, het is vooral leerzaam.henkgeheim schreef: ↑08-05-2018 08:15Ja echt waar, hou je sterk en probeer daaraan te denken.
ik ben er ook ingetrapt en daarna ga je weer gigantisch hard onderuit..
Elke dag ga je weer een stapje vooruit, probeer het zo positief mogelijk te bekijken, je bent sterker dan je denkt!
Mooi verder weer wat je zegt, dat is de insteek die ik even nodig heb.
Dank je!
dinsdag 8 mei 2018 om 10:20
Ik zou me helemaal niet meer bezig houden met die ex, dat is toch niet boeiend? Er kan geen twijfel meer over bestaan, hij deed stom en kreeg daarna een tweede kans en hopla; was ie weer stom. Er is geen enkele reden om te denken dat het een derde keer anders zou gaan, wat de knul ook zegt.
Vergelijk het met drugs, natuurlijk voelde het af en toe lekker maar erna voelt het shit, het kost je teveel en je komt er nergens mee. Die gast is drugs, af en toe een fijn gevoel maar feitelijk roofbouw zonder vooruitgang. Zodra je hem ziet moet je denken; kijk heb je die party-pil weer.
En dan doe je de deur dicht en ga je een kop thee voor jezelf maken en een leuke serie of film kijken.
Kies lange termijn. Korte termijn ken je al. Dus nee inderdaad geen snel goed gevoel maar een langer durend stabiel gevoel.
Ben lief voor jezelf en investeer in jezelf. Doe die cursus, lees dat boek, ga naar buiten ermee lekker ergens in het gras liggen. Fris je huis op zodat je het leuker vind er te zijn. Maak je lievelingseten, helemaal zelf en vers. Probeer alle gezichtsmaskers die je nog hebt uit, lak je nagels in een vrolijke kleur. Pak die hobby weer op. Hou jezelf bezig en ben je eigen BFF.
Vergelijk het met drugs, natuurlijk voelde het af en toe lekker maar erna voelt het shit, het kost je teveel en je komt er nergens mee. Die gast is drugs, af en toe een fijn gevoel maar feitelijk roofbouw zonder vooruitgang. Zodra je hem ziet moet je denken; kijk heb je die party-pil weer.
En dan doe je de deur dicht en ga je een kop thee voor jezelf maken en een leuke serie of film kijken.
Kies lange termijn. Korte termijn ken je al. Dus nee inderdaad geen snel goed gevoel maar een langer durend stabiel gevoel.
Ben lief voor jezelf en investeer in jezelf. Doe die cursus, lees dat boek, ga naar buiten ermee lekker ergens in het gras liggen. Fris je huis op zodat je het leuker vind er te zijn. Maak je lievelingseten, helemaal zelf en vers. Probeer alle gezichtsmaskers die je nog hebt uit, lak je nagels in een vrolijke kleur. Pak die hobby weer op. Hou jezelf bezig en ben je eigen BFF.
Lorem Ipsum
dinsdag 8 mei 2018 om 11:45
Inkijk: doet er niet toe, geen zin om over te praten, dat zijn dingen tussen hem en mij. (Maar ze zijn vrij bizar, geloof me maar...)
Turquoise: klopt volledig wat je zegt, en dat weet ik ook.
Echter als je gevoelens hebt voor iemand kun je niet 100 procent rationeel denken.
Goede vergelijking met drugs, zo is het eigenlijk wel...
Ik zal overigens wel rationeel moeten zijn, want ik moet inderdaad in de 1e plaats goed voor mezelf zorgen.
Ik voel me overigens weer een stuk beter hoor.
Dit gaat hem gewoon niet worden begin ik in te zien.
Goed idee, lief zijn voor mezelf.
Thnx!
Turquoise: klopt volledig wat je zegt, en dat weet ik ook.
Echter als je gevoelens hebt voor iemand kun je niet 100 procent rationeel denken.
Goede vergelijking met drugs, zo is het eigenlijk wel...
Ik zal overigens wel rationeel moeten zijn, want ik moet inderdaad in de 1e plaats goed voor mezelf zorgen.
Ik voel me overigens weer een stuk beter hoor.
Dit gaat hem gewoon niet worden begin ik in te zien.
Goed idee, lief zijn voor mezelf.
Thnx!
dinsdag 8 mei 2018 om 12:31
Weet je wat die gevoelens vooral zijn, dat is de rouw die je voelt voor je hoop en verwachtingen... dat 'als alles wel helemaal goed was gegaan-scenario'
En daar mag je ook best verdrietig om zijn. Ik zeg niet dat je geen gevoelens voor hem had hoor, zoals je zegt hij kon ook wel zacht en gezellig doen maar iemand die zulk wisselvallig gedrag vertoond, kun je daar oprecht van houden... je hebt waarschijnlijk maar half een idee van wie hij is? Dus koppel dat restant gevoel eens los van hem, het is jouw droom en die blijft gewoon vers tot wanneer je wel echt klaar bent. En je iemand treft die je verdient.
Als ik zo terugkijk op mijn laatste twee korte relaties dacht ik écht dat het liefde was, nu denk ik 'ik had geen flauw idee!' Was ik verliefd, ja hoor zeker (en bij vlagen blind en naïef) en zij waren het ook, redelijk... maar wat we aan het doen waren had toch vooral te maken met een leegte vullen met een ander. Zodra mijn ogen open waren konden ze niet meer dicht. Natuurlijk voel je ook niet compleet niks als je naar je ex kijkt, maar ik zag echt een dood spoor. Zo eentje met roest en brandnetels, en dan vraag je je af waarom je in hemelsnaam maar kolen bleef aanslepen. Toen ik eenmaal op mijn eigen pad zat leek het ineens zo belachelijk dat ik zoveel tijd had besteed aan proberen het gezellig te maken met hen terwijl ik het zo makkelijk naar mijn zin kan hebben alleen.
Nu heb ik een vriend die geen leegte hoeft te vullen en elke dag met hem is alsof de boel juist overloopt. (Doodeng eigenlijk als je er te lang over nadenkt)
Ik weet gewoon dat dat jou ook staat te gebeuren, je bent zo leuk! Op een dag leer je iemand kennen met wie het wel werkt. Het is misschien niet 'Disney' en het gaat niet zomaar vanzelf maar wel gewoon iemand die deugt, geïnteresseerd is en je opzoekt omdat je grappig bent en gezellig en slim en de D-cup is een bonus. Jullie sluiten compromissen en die zijn een eitje, jullie maken ruzie en leren er allebei van. Voor je het weet ben je een jaar verder, en nog blijer met de ander en jezelf.
Maar ik ben dus niet verbaasd dat mijn vriend op m'n pad kwam toen ik eindelijk echt helemaal rustig en tevreden was met mijn leven en mezelf. Toen kon ik namelijk ook een evenwichtige partner zijn waardoor ik het verschil wist tussen aanpassen en inleveren.
En daar mag je ook best verdrietig om zijn. Ik zeg niet dat je geen gevoelens voor hem had hoor, zoals je zegt hij kon ook wel zacht en gezellig doen maar iemand die zulk wisselvallig gedrag vertoond, kun je daar oprecht van houden... je hebt waarschijnlijk maar half een idee van wie hij is? Dus koppel dat restant gevoel eens los van hem, het is jouw droom en die blijft gewoon vers tot wanneer je wel echt klaar bent. En je iemand treft die je verdient.
Als ik zo terugkijk op mijn laatste twee korte relaties dacht ik écht dat het liefde was, nu denk ik 'ik had geen flauw idee!' Was ik verliefd, ja hoor zeker (en bij vlagen blind en naïef) en zij waren het ook, redelijk... maar wat we aan het doen waren had toch vooral te maken met een leegte vullen met een ander. Zodra mijn ogen open waren konden ze niet meer dicht. Natuurlijk voel je ook niet compleet niks als je naar je ex kijkt, maar ik zag echt een dood spoor. Zo eentje met roest en brandnetels, en dan vraag je je af waarom je in hemelsnaam maar kolen bleef aanslepen. Toen ik eenmaal op mijn eigen pad zat leek het ineens zo belachelijk dat ik zoveel tijd had besteed aan proberen het gezellig te maken met hen terwijl ik het zo makkelijk naar mijn zin kan hebben alleen.
Nu heb ik een vriend die geen leegte hoeft te vullen en elke dag met hem is alsof de boel juist overloopt. (Doodeng eigenlijk als je er te lang over nadenkt)
Ik weet gewoon dat dat jou ook staat te gebeuren, je bent zo leuk! Op een dag leer je iemand kennen met wie het wel werkt. Het is misschien niet 'Disney' en het gaat niet zomaar vanzelf maar wel gewoon iemand die deugt, geïnteresseerd is en je opzoekt omdat je grappig bent en gezellig en slim en de D-cup is een bonus. Jullie sluiten compromissen en die zijn een eitje, jullie maken ruzie en leren er allebei van. Voor je het weet ben je een jaar verder, en nog blijer met de ander en jezelf.
Maar ik ben dus niet verbaasd dat mijn vriend op m'n pad kwam toen ik eindelijk echt helemaal rustig en tevreden was met mijn leven en mezelf. Toen kon ik namelijk ook een evenwichtige partner zijn waardoor ik het verschil wist tussen aanpassen en inleveren.
Lorem Ipsum
dinsdag 8 mei 2018 om 12:47
Hopen dat hij wegblijft? Daar zorg je dan toch voor? Blijkbaar niet dus en vind je het ergens heerlijk en kick je meer op die aandacht dan je toegeeft.phoebe24 schreef: ↑08-05-2018 07:23Ja dat is wel zo...
Nu maar hopen dat ex dit keer weg blijft, want anders zal ik zo sterk moeten zijn om het niet meer te accepteren. En dat kan ik echt wel hoor maar makkelijk is dat niet.. (overigens wel als ik eraan denk hoe hij met me omgaat wanneer hij een slechte bui heeft)
Je klaagt over die bizarre eisen en doet er mysterieus en dramatisch over, maar ondertussen noem je het maar al te graag en krijg ik niet het idee dat je actie onderneemt om je ex te vergeten.
Je mag klagen hoor, maar doe er dan iets aan. En stop met jezelf en anderen voor de gek houden.
dinsdag 8 mei 2018 om 13:00
dinsdag 8 mei 2018 om 13:39
Daar is 'ze' zelf ook bang voor...
Dat mag ik overigens toch lekker zelf weten?, ik kan heel goed mn eigen leven verpesten hoor als ik daar zin in heb
Trouwens, het verdrietig zijn en balen begint steeds meer plaats te maken voor kwaadheid om de manier waarop hij mij behandeld heeft.
Ik begin me lichtelijk gebruikt te voelen en dat neem ik hem erg kwalijk.
Dit gaat toch nooit een relatie worden die ik graag zou willen. Nu niet nooit niet...
anoniem_20949 wijzigde dit bericht op 08-05-2018 16:36
40.78% gewijzigd
dinsdag 8 mei 2018 om 13:41
Wat een lieve reactie! Ik word er helemaal verlegen van...turquasi schreef: ↑08-05-2018 12:31Weet je wat die gevoelens vooral zijn, dat is de rouw die je voelt voor je hoop en verwachtingen... dat 'als alles wel helemaal goed was gegaan-scenario'
En daar mag je ook best verdrietig om zijn. Ik zeg niet dat je geen gevoelens voor hem had hoor, zoals je zegt hij kon ook wel zacht en gezellig doen maar iemand die zulk wisselvallig gedrag vertoond, kun je daar oprecht van houden... je hebt waarschijnlijk maar half een idee van wie hij is? Dus koppel dat restant gevoel eens los van hem, het is jouw droom en die blijft gewoon vers tot wanneer je wel echt klaar bent. En je iemand treft die je verdient.
Als ik zo terugkijk op mijn laatste twee korte relaties dacht ik écht dat het liefde was, nu denk ik 'ik had geen flauw idee!' Was ik verliefd, ja hoor zeker (en bij vlagen blind en naïef) en zij waren het ook, redelijk... maar wat we aan het doen waren had toch vooral te maken met een leegte vullen met een ander. Zodra mijn ogen open waren konden ze niet meer dicht. Natuurlijk voel je ook niet compleet niks als je naar je ex kijkt, maar ik zag echt een dood spoor. Zo eentje met roest en brandnetels, en dan vraag je je af waarom je in hemelsnaam maar kolen bleef aanslepen. Toen ik eenmaal op mijn eigen pad zat leek het ineens zo belachelijk dat ik zoveel tijd had besteed aan proberen het gezellig te maken met hen terwijl ik het zo makkelijk naar mijn zin kan hebben alleen.
Nu heb ik een vriend die geen leegte hoeft te vullen en elke dag met hem is alsof de boel juist overloopt. (Doodeng eigenlijk als je er te lang over nadenkt)
Ik weet gewoon dat dat jou ook staat te gebeuren, je bent zo leuk! Op een dag leer je iemand kennen met wie het wel werkt. Het is misschien niet 'Disney' en het gaat niet zomaar vanzelf maar wel gewoon iemand die deugt, geïnteresseerd is en je opzoekt omdat je grappig bent en gezellig en slim en de D-cup is een bonus. Jullie sluiten compromissen en die zijn een eitje, jullie maken ruzie en leren er allebei van. Voor je het weet ben je een jaar verder, en nog blijer met de ander en jezelf.
Maar ik ben dus niet verbaasd dat mijn vriend op m'n pad kwam toen ik eindelijk echt helemaal rustig en tevreden was met mijn leven en mezelf. Toen kon ik namelijk ook een evenwichtige partner zijn waardoor ik het verschil wist tussen aanpassen en inleveren.
Wijze dingen die je zegt.
Of het trouwens van mijn kant echt leegte opvullen is betwijfel ik...
Ik heb namelijk al geleerd om blij met mezelf te zijn, althans ik dacht dat dat al wel goed zat maar als ik eerlijk ben valt daar echt nog wel meer uit te halen.
Ik heb wel een diepgewortelde angst dat anderen vinden dat ik faal ben ik net achter. (wie is er nou single op mijn leeftijd. Beetje het gevoel dat ik er weer bijhoor als ik een relatie heb)
Ik weet echt wel dat dat onnodige angst is, ik kan daar nu beter mee omgaan, maar het patroon verdwijnt niet 123. Daar moet ik nog wel aan werken en het kost tijd.
Bedankt voor je lieve reactie.
Offtopic: en nu ga ik met een grote hamer op zoek naar dat ellendige brandalarm wat hier al de hele middag loopt te loeien in de buurt, beeld in dat het mn ex is
en ga dat kreng de mond snoeren want ik word onderhand gek van dat ding. (Nee hoor grapje, dan moet ik inbreken...)