Relaties
alle pijlers
verbitterde trut
zondag 6 juni 2010 om 12:33
hai, ik ben nieuw hier op dit forum.
Heb al wel een tijdje her en der meegelezen en kon er altijd wel veel uit oppikken...
Toch probeer ik nu maar eens een eigen topic te openen.
Ik vind namelijk dat ik een verbitterde trut in mijn relatie ben geworden die zowel mezelf als mijn partner dwars zit
Mijn vriend en ik zijn nu ruim 3jaar bij elkaar. We hebben een kindje samen en een fijn gezinnetje, na wat turbulente jaren, maar er stabiliteit gekomen.
In het verleden heeft hij meerdere keren ernstig mijn vertrouwen beschadigd, of hij nu daadwerkelijk vreemd is gegaan, ik weet het niet.
Ik zou het nu ook niet meer willen weten, want ik vermoed niet dat hij er nu behoefte aan heeft.
Ik ben in de loop der jaren veranderd in een achterdochtige verbitterde trut en ik baal hier van, ik herken mezelf hier niet in, omdat ik eigenlijk altijd ontzettend snel vertrouwen heb in mensen.
Mijn vriend heeft regelmatig gelogen en heeft een hele tijd een periode gehad vanaf en tijdens mijn zwangerschap dat hij zich liever met zichzelf bezighield dan met mij (ons) Toen ons kindje geboren was is dat in de loop van de tijd veranderd.
Het is niet mijn bedoeling om op dit topic al zijn fouten nu eens te gaan bespreken, ik zal hier ook aandeel in hebben gehad, en ik wil gewoon graag verder met hem. Ik hou ontzettend veel van hem. En die keuze heb ik wel gemaakt.
Het feit waar ik de laatste maanden tegen aan loop is dat ik het niet met mezelf uithoud op deze manier.
Aan de ene kant gun ik hem van harte om leuke dingen te ondernemen zonder het gezin, stimuleer hem hier ook in, maar als het daadwerkelijk zo ver is vind ik het moeilijk om los te laten.
Ik snap mezelf hierin ook niet, laat staan dat hij er nog iets van begrijpt als ik moeilijk doe.
Ik wordt onredelijk, ik laat de keus wel aan hem om weg te gaan of niet maar voel me teleurgesteld als hij toch weggaat.
Ik check zijn mail (heb ook afgelopen jaar meerdere dingen gevonden die naar mi niet door de beugel gaan als je een relatie hebt) check zijn telefoon.. En ik walg van mezelf dat ik het gevoel heb dat ik het moet doen, want wat wordt ik er wijzer van?
Waar ik nu precies bang voor ben weet ik ook niet, misschien dat hij het leuker heeft zonder me, dat hij niet van me houdt, bang dat hij het oude feestleventje weer oppikt en daar geen middenweg in kan vinden. Dat hij dingen doet waarvan hij weet dat ik ze niet leuk vind. Dat hij dingen verzwijgt en dat ik er weer achter kom.. Allemaal oude angsten dus, die ik zo graag wil loslaten.
Hoe wordt ik vooral voor mezelf, maar ook voor mijn vriend weer ".het meisje dat oprecht kan zeggen als hij een avond weggaat; "veel plezier schatje Zoals ik voorheen wel kon in mijn relatie.
Zonder dat ik me een hele avond zit op te vreten..
Andersom laat hij me met alle gemak weggaan, (wat ook met regelmaat gebeurt). In tegenstelling tot de periode dat we net een halfjaar verkering hadden, toen waren de rollen juist omgedraaid. Toen vrat hij zichzelf op en kon moeilijk tegen mij doen als ik wegging. Ik heb zijn vertrouwen toen gewonnen door altijd open kaart te spelen en hem te laten zien en voelen dat hij mijn vent was en niemand anders.
Achteraf gezien allemaal heel bizar, want alles wat hij mij verweet flikte hij mij. Maar goed, dat is weer even het ego wat spreekt. En daar moet het nu niet meer om gaan...
Ik voel me echt een verbitterde trut die het zowel voor mezelf als voor hem verpest
Herkent 1 van jullie dit en hoe gaan jullie er mee om?
Ik wil namelijk niet altijd maar verwijten naar mijn vriend maken, in de trant van ik vertrouw je niet en je hebt me gekwetst.. Dit is iets wat ik zelf moet oplossen denk ik, waar hij rekening mee kan houden
Heb al wel een tijdje her en der meegelezen en kon er altijd wel veel uit oppikken...
Toch probeer ik nu maar eens een eigen topic te openen.
Ik vind namelijk dat ik een verbitterde trut in mijn relatie ben geworden die zowel mezelf als mijn partner dwars zit
Mijn vriend en ik zijn nu ruim 3jaar bij elkaar. We hebben een kindje samen en een fijn gezinnetje, na wat turbulente jaren, maar er stabiliteit gekomen.
In het verleden heeft hij meerdere keren ernstig mijn vertrouwen beschadigd, of hij nu daadwerkelijk vreemd is gegaan, ik weet het niet.
Ik zou het nu ook niet meer willen weten, want ik vermoed niet dat hij er nu behoefte aan heeft.
Ik ben in de loop der jaren veranderd in een achterdochtige verbitterde trut en ik baal hier van, ik herken mezelf hier niet in, omdat ik eigenlijk altijd ontzettend snel vertrouwen heb in mensen.
Mijn vriend heeft regelmatig gelogen en heeft een hele tijd een periode gehad vanaf en tijdens mijn zwangerschap dat hij zich liever met zichzelf bezighield dan met mij (ons) Toen ons kindje geboren was is dat in de loop van de tijd veranderd.
Het is niet mijn bedoeling om op dit topic al zijn fouten nu eens te gaan bespreken, ik zal hier ook aandeel in hebben gehad, en ik wil gewoon graag verder met hem. Ik hou ontzettend veel van hem. En die keuze heb ik wel gemaakt.
Het feit waar ik de laatste maanden tegen aan loop is dat ik het niet met mezelf uithoud op deze manier.
Aan de ene kant gun ik hem van harte om leuke dingen te ondernemen zonder het gezin, stimuleer hem hier ook in, maar als het daadwerkelijk zo ver is vind ik het moeilijk om los te laten.
Ik snap mezelf hierin ook niet, laat staan dat hij er nog iets van begrijpt als ik moeilijk doe.
Ik wordt onredelijk, ik laat de keus wel aan hem om weg te gaan of niet maar voel me teleurgesteld als hij toch weggaat.
Ik check zijn mail (heb ook afgelopen jaar meerdere dingen gevonden die naar mi niet door de beugel gaan als je een relatie hebt) check zijn telefoon.. En ik walg van mezelf dat ik het gevoel heb dat ik het moet doen, want wat wordt ik er wijzer van?
Waar ik nu precies bang voor ben weet ik ook niet, misschien dat hij het leuker heeft zonder me, dat hij niet van me houdt, bang dat hij het oude feestleventje weer oppikt en daar geen middenweg in kan vinden. Dat hij dingen doet waarvan hij weet dat ik ze niet leuk vind. Dat hij dingen verzwijgt en dat ik er weer achter kom.. Allemaal oude angsten dus, die ik zo graag wil loslaten.
Hoe wordt ik vooral voor mezelf, maar ook voor mijn vriend weer ".het meisje dat oprecht kan zeggen als hij een avond weggaat; "veel plezier schatje Zoals ik voorheen wel kon in mijn relatie.
Zonder dat ik me een hele avond zit op te vreten..
Andersom laat hij me met alle gemak weggaan, (wat ook met regelmaat gebeurt). In tegenstelling tot de periode dat we net een halfjaar verkering hadden, toen waren de rollen juist omgedraaid. Toen vrat hij zichzelf op en kon moeilijk tegen mij doen als ik wegging. Ik heb zijn vertrouwen toen gewonnen door altijd open kaart te spelen en hem te laten zien en voelen dat hij mijn vent was en niemand anders.
Achteraf gezien allemaal heel bizar, want alles wat hij mij verweet flikte hij mij. Maar goed, dat is weer even het ego wat spreekt. En daar moet het nu niet meer om gaan...
Ik voel me echt een verbitterde trut die het zowel voor mezelf als voor hem verpest
Herkent 1 van jullie dit en hoe gaan jullie er mee om?
Ik wil namelijk niet altijd maar verwijten naar mijn vriend maken, in de trant van ik vertrouw je niet en je hebt me gekwetst.. Dit is iets wat ik zelf moet oplossen denk ik, waar hij rekening mee kan houden
zondag 6 juni 2010 om 14:26
quote:bittertje schreef op 06 juni 2010 @ 14:22:
[...]
Ik snap jullie reacties, ik zou ze andersom ook geven als het niet mijn relatie was.
ik zou ook denken; wat doet ze daar nog..
Nou ja, hopen op verbetering en er aan willen werken.
Lukt het niet, dan heb ik alles geprobeerd en kan ik het af sluiten.Hoe lang mag je voor jezelf hopen op verbetering. Ik snap best dat je niet meteen je relatie verbreekt, maar stel jezelf dan wel een termijn. En hou je daar dan aan.
[...]
Ik snap jullie reacties, ik zou ze andersom ook geven als het niet mijn relatie was.
ik zou ook denken; wat doet ze daar nog..
Nou ja, hopen op verbetering en er aan willen werken.
Lukt het niet, dan heb ik alles geprobeerd en kan ik het af sluiten.Hoe lang mag je voor jezelf hopen op verbetering. Ik snap best dat je niet meteen je relatie verbreekt, maar stel jezelf dan wel een termijn. En hou je daar dan aan.
zondag 6 juni 2010 om 14:27
Heb geen (andere dan al gegeven) adviezen voor je, maar ik vind je wel stoer dat je dit topic hebt geopend om zo een begin te maken met het met jezelf aan de slag gaan en grote kans op confronterende reacties.
Hopelijk kun je op de een of andere manier dat oud zeer wegwerken, positiever over jezelf te denken en hiermee een weg te vinden in je relatie. Al vind ik dat hij ook wel aan wat 'verbeterpuntjes' mag gaan werken.
Zet 'm op en begin met wat vriendelijker over jezelf te zijn!
Hopelijk kun je op de een of andere manier dat oud zeer wegwerken, positiever over jezelf te denken en hiermee een weg te vinden in je relatie. Al vind ik dat hij ook wel aan wat 'verbeterpuntjes' mag gaan werken.
Zet 'm op en begin met wat vriendelijker over jezelf te zijn!
zondag 6 juni 2010 om 14:29
Bittertje, je vroeg om mensen die het probleem herkennen. Je wilt liever geen reacties die gaan over de fouten van je vriend. Ik heb hierboven een bijdrage gepost waar je niet op gereageerd hebt, terwijl je wel reageert op die postings waar het over de fouten van je vriend gaat. Dat vind ik jammer.
Ik wil je in ieder geval sterkte wensen met jouw proces en ik ga weer verder.
Ik wil je in ieder geval sterkte wensen met jouw proces en ik ga weer verder.
zondag 6 juni 2010 om 14:30
ik zie wel in dat er verandering heeft plaatsgevonden na zijn keuze, het is oud zeer waar ik het over heb...
Ik heb er hoop op dat dit kan veranderen. Dat ik weer vertrouwen krijg, want afgelopen jaar probeert hij het wel goed te doen en rekening te houden met me.
Ik wil niet de hele tijd met het oud zeer lopen en mijn leven er door laten verpesten in het nu, zeker niet nu hij zijn best doet.
Ik heb er hoop op dat dit kan veranderen. Dat ik weer vertrouwen krijg, want afgelopen jaar probeert hij het wel goed te doen en rekening te houden met me.
Ik wil niet de hele tijd met het oud zeer lopen en mijn leven er door laten verpesten in het nu, zeker niet nu hij zijn best doet.
zondag 6 juni 2010 om 14:31
quote:bittertje schreef op 06 juni 2010 @ 14:22:
[...]
ik zou ook denken; wat doet ze daar nog..dat denk ik niet.quote:Nou ja, hopen op verbetering en er aan willen werken.
Lukt het niet, dan heb ik alles geprobeerd en kan ik het af sluiten.Daar ging mijn vraag over. Als je die niet bevestigend kan beantwoorden heb je volgens mij niet alles geprobeerd. Sterker, dan heb je het belangrijkste nog niet geprobeerd.
[...]
ik zou ook denken; wat doet ze daar nog..dat denk ik niet.quote:Nou ja, hopen op verbetering en er aan willen werken.
Lukt het niet, dan heb ik alles geprobeerd en kan ik het af sluiten.Daar ging mijn vraag over. Als je die niet bevestigend kan beantwoorden heb je volgens mij niet alles geprobeerd. Sterker, dan heb je het belangrijkste nog niet geprobeerd.
zondag 6 juni 2010 om 14:31
Ik zou met een psycholoog gaan praten. Ik merk dat je echt geen grenzen meer hebt en ook niet weet wat redelijke grenzen zijn. Je voelt je schuldig omdat je boos bent omdat hij zich heeft ingeschreven op een datingsite? Meid, dat is echt niet goed. Je man hoort zich schuldig te voelen! En om half 7 thuis komen is ook niet normaal!
Als je met een psycholoog gaat praten leer je jezelf en je grenzen weer kennen. En jouw vriend merkt dan al heel snel: die vrouw van me is aan het veranderen. En geloof mij, als hij merkt dat jij weer tot jezelf komt, haalt ie het echt wel uit zijn hoofd om zich zo (onvolwassen) te gedragen. Maar je moet de dingen echt even met een professional op een rijtje zetten, want je bent je grenzen helemaal kwijt!
Als je met een psycholoog gaat praten leer je jezelf en je grenzen weer kennen. En jouw vriend merkt dan al heel snel: die vrouw van me is aan het veranderen. En geloof mij, als hij merkt dat jij weer tot jezelf komt, haalt ie het echt wel uit zijn hoofd om zich zo (onvolwassen) te gedragen. Maar je moet de dingen echt even met een professional op een rijtje zetten, want je bent je grenzen helemaal kwijt!
zondag 6 juni 2010 om 14:32
quote:bittertje schreef op 06 juni 2010 @ 14:30:
ik zie wel in dat er verandering heeft plaatsgevonden na zijn keuze, het is oud zeer waar ik het over heb...
Ik heb er hoop op dat dit kan veranderen. Dat ik weer vertrouwen krijg, want afgelopen jaar probeert hij het wel goed te doen en rekening te houden met me.
Ik wil niet de hele tijd met het oud zeer lopen en mijn leven er door laten verpesten in het nu, zeker niet nu hij zijn best doet.hoe kan je iemand vertrouwen die steeds de grens opzoekt, die geen rekening met jou houdt en zich gedraagt als een verwende kleuter?
ik zie wel in dat er verandering heeft plaatsgevonden na zijn keuze, het is oud zeer waar ik het over heb...
Ik heb er hoop op dat dit kan veranderen. Dat ik weer vertrouwen krijg, want afgelopen jaar probeert hij het wel goed te doen en rekening te houden met me.
Ik wil niet de hele tijd met het oud zeer lopen en mijn leven er door laten verpesten in het nu, zeker niet nu hij zijn best doet.hoe kan je iemand vertrouwen die steeds de grens opzoekt, die geen rekening met jou houdt en zich gedraagt als een verwende kleuter?
zondag 6 juni 2010 om 14:33
quote:MiNouTje schreef op 06 juni 2010 @ 14:29:
Bittertje, je vroeg om mensen die het probleem herkennen. Je wilt liever geen reacties die gaan over de fouten van je vriend. Ik heb hierboven een bijdrage gepost waar je niet op gereageerd hebt, terwijl je wel reageert op die postings waar het over de fouten van je vriend gaat. Dat vind ik jammer.
Ik wil je in ieder geval sterkte wensen met jouw proces en ik ga weer verder.
Sorry, ik ga het alsnog opnieuw bekijken. Ik denk dat ik het gevoel heb dat ik tegenover de anderen dat ik me moet verdedigen omdat ze me misschien voor gek verklaren.
Bedankt in ieder geval.
Bittertje, je vroeg om mensen die het probleem herkennen. Je wilt liever geen reacties die gaan over de fouten van je vriend. Ik heb hierboven een bijdrage gepost waar je niet op gereageerd hebt, terwijl je wel reageert op die postings waar het over de fouten van je vriend gaat. Dat vind ik jammer.
Ik wil je in ieder geval sterkte wensen met jouw proces en ik ga weer verder.
Sorry, ik ga het alsnog opnieuw bekijken. Ik denk dat ik het gevoel heb dat ik tegenover de anderen dat ik me moet verdedigen omdat ze me misschien voor gek verklaren.
Bedankt in ieder geval.
zondag 6 juni 2010 om 14:33
quote:MiNouTje schreef op 06 juni 2010 @ 14:29:
Bittertje, je vroeg om mensen die het probleem herkennen. Je wilt liever geen reacties die gaan over de fouten van je vriend. Ik heb hierboven een bijdrage gepost waar je niet op gereageerd hebt, terwijl je wel reageert op die postings waar het over de fouten van je vriend gaat. Dat vind ik jammer.
Daar zit systeem in. Ik heb het ook niet over fouten van haar partner, en wat ik zeg wordt ook genegeerd.
Bittertje, je vroeg om mensen die het probleem herkennen. Je wilt liever geen reacties die gaan over de fouten van je vriend. Ik heb hierboven een bijdrage gepost waar je niet op gereageerd hebt, terwijl je wel reageert op die postings waar het over de fouten van je vriend gaat. Dat vind ik jammer.
Daar zit systeem in. Ik heb het ook niet over fouten van haar partner, en wat ik zeg wordt ook genegeerd.
zondag 6 juni 2010 om 14:34
quote:bittertje schreef op 06 juni 2010 @ 14:23:
poeh ik ga me er niet beter op voelen.dat kan ik me voorstellen, maar dat komt niet door dit topic, het is de relatie met je vriend die je een slecht gevoel geeft dat was namelijk de reden dat je een topic hebt geopend. Helaas denk je dat jij degene bent die jullie relatie verpest, maar ik geloof daar helemaal niks van
poeh ik ga me er niet beter op voelen.dat kan ik me voorstellen, maar dat komt niet door dit topic, het is de relatie met je vriend die je een slecht gevoel geeft dat was namelijk de reden dat je een topic hebt geopend. Helaas denk je dat jij degene bent die jullie relatie verpest, maar ik geloof daar helemaal niks van
zondag 6 juni 2010 om 14:34
quote:suuri schreef op 06 juni 2010 @ 14:31:
Ik zou met een psycholoog gaan praten. Ik merk dat je echt geen grenzen meer hebt en ook niet weet wat redelijke grenzen zijn. Je voelt je schuldig omdat je boos bent omdat hij zich heeft ingeschreven op een datingsite? Meid, dat is echt niet goed. Je man hoort zich schuldig te voelen! En om half 7 thuis komen is ook niet normaal!
Als je met een psycholoog gaat praten leer je jezelf en je grenzen weer kennen. En jouw vriend merkt dan al heel snel: die vrouw van me is aan het veranderen. En geloof mij, als hij merkt dat jij weer tot jezelf komt, haalt ie het echt wel uit zijn hoofd om zich zo (onvolwassen) te gedragen. Maar je moet de dingen echt even met een professional op een rijtje zetten, want je bent je grenzen helemaal kwijt!Thanx, hier kan ik wat mee.
Ik zou met een psycholoog gaan praten. Ik merk dat je echt geen grenzen meer hebt en ook niet weet wat redelijke grenzen zijn. Je voelt je schuldig omdat je boos bent omdat hij zich heeft ingeschreven op een datingsite? Meid, dat is echt niet goed. Je man hoort zich schuldig te voelen! En om half 7 thuis komen is ook niet normaal!
Als je met een psycholoog gaat praten leer je jezelf en je grenzen weer kennen. En jouw vriend merkt dan al heel snel: die vrouw van me is aan het veranderen. En geloof mij, als hij merkt dat jij weer tot jezelf komt, haalt ie het echt wel uit zijn hoofd om zich zo (onvolwassen) te gedragen. Maar je moet de dingen echt even met een professional op een rijtje zetten, want je bent je grenzen helemaal kwijt!Thanx, hier kan ik wat mee.
zondag 6 juni 2010 om 14:36
zondag 6 juni 2010 om 14:38
Ik denk dat je om te beginnen je eigen gevoel serieus moet nemen en niet moet wegbagatelliseren!
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.
zondag 6 juni 2010 om 14:38
quote:rider schreef op 06 juni 2010 @ 14:31:
[...]
dat denk ik niet.
[...]
Daar ging mijn vraag over. Als je die niet bevestigend kan beantwoorden heb je volgens mij niet alles geprobeerd. Sterker, dan heb je het belangrijkste nog niet geprobeerd.
mee eens; wellicht kom ik daar uit bij een psych.
Ik weet namelijk niet wat nog meer gesprekken over het verleden met mijn vriend oplevert... Het is al zo vaak besproken en hij weet ook niet wat hij nog meer moet doen.
[...]
dat denk ik niet.
[...]
Daar ging mijn vraag over. Als je die niet bevestigend kan beantwoorden heb je volgens mij niet alles geprobeerd. Sterker, dan heb je het belangrijkste nog niet geprobeerd.
mee eens; wellicht kom ik daar uit bij een psych.
Ik weet namelijk niet wat nog meer gesprekken over het verleden met mijn vriend oplevert... Het is al zo vaak besproken en hij weet ook niet wat hij nog meer moet doen.
zondag 6 juni 2010 om 14:39
[quote]yasuko schreef op 06 juni 2010 @ 14:38:
Ik denk dat je om te beginnen je eigen gevoel serieus moet nemen en niet moet wegbagatelliseren!
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.[/quote]
Dat is precies waar ik over nadenk en niet voor mekaar krijg.
Ik denk dat je om te beginnen je eigen gevoel serieus moet nemen en niet moet wegbagatelliseren!
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.[/quote]
Dat is precies waar ik over nadenk en niet voor mekaar krijg.
zondag 6 juni 2010 om 14:41
Bittertje, ik snap best dat je het bij jezelf zoekt en dat je wil veranderen in je houding tegenover hem, maar dan zal hij ook ècht moeten bewijzen dat hij verandert. De dingen die je noemt wijzen er niet op dat hij echt wil veranderen. Anders was hij niet om half 7 thuisgekomen vanmorgen. Bovendien mag je daar best kwaad om worden, je hoeft dit toch niet te slikken?
zondag 6 juni 2010 om 14:42
quote:thee schreef op 06 juni 2010 @ 14:27:
Heb geen (andere dan al gegeven) adviezen voor je, maar ik vind je wel stoer dat je dit topic hebt geopend om zo een begin te maken met het met jezelf aan de slag gaan en grote kans op confronterende reacties.
Hopelijk kun je op de een of andere manier dat oud zeer wegwerken, positiever over jezelf te denken en hiermee een weg te vinden in je relatie. Al vind ik dat hij ook wel aan wat 'verbeterpuntjes' mag gaan werken.
Zet 'm op en begin met wat vriendelijker over jezelf te zijn!thanx
Heb geen (andere dan al gegeven) adviezen voor je, maar ik vind je wel stoer dat je dit topic hebt geopend om zo een begin te maken met het met jezelf aan de slag gaan en grote kans op confronterende reacties.
Hopelijk kun je op de een of andere manier dat oud zeer wegwerken, positiever over jezelf te denken en hiermee een weg te vinden in je relatie. Al vind ik dat hij ook wel aan wat 'verbeterpuntjes' mag gaan werken.
Zet 'm op en begin met wat vriendelijker over jezelf te zijn!thanx
zondag 6 juni 2010 om 14:43
quote:bittertje schreef op 06 juni 2010 @ 14:39:
[quote]yasuko schreef op 06 juni 2010 @ 14:38:
Ik denk dat je om te beginnen je eigen gevoel serieus moet nemen en niet moet wegbagatelliseren!
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.[/quote
Je kan iemand niet veranderen, zeker niet als hij daar zelf de noodzaak niet van in ziet.
Dat is precies waar ik over nadenk en niet voor mekaar krijg.
[quote]yasuko schreef op 06 juni 2010 @ 14:38:
Ik denk dat je om te beginnen je eigen gevoel serieus moet nemen en niet moet wegbagatelliseren!
Als je boosheid voelt omdat hij lang wegblijft en er weinig tijd overblifjt voor jou (en je kind), denk jij: ik voel me boos en dat is niet goed van mij.
Denk liever: hier word ik boos om en hoe krijg ik dit veranderd.[/quote
Je kan iemand niet veranderen, zeker niet als hij daar zelf de noodzaak niet van in ziet.
Dat is precies waar ik over nadenk en niet voor mekaar krijg.
zondag 6 juni 2010 om 14:44
quote:layla1969 schreef op 06 juni 2010 @ 14:41:
Bittertje, ik snap best dat je het bij jezelf zoekt en dat je wil veranderen in je houding tegenover hem, maar dan zal hij ook ècht moeten bewijzen dat hij verandert. De dingen die je noemt wijzen er niet op dat hij echt wil veranderen. Anders was hij niet om half 7 thuisgekomen vanmorgen. Bovendien mag je daar best kwaad om worden, je hoeft dit toch niet te slikken?
hij gaat niet zo vaak weg, ik gun het hem ook ergens wel.
Maar ik baal van het gevoel wat het me er bij geeft, bitterheid dus.
Bittertje, ik snap best dat je het bij jezelf zoekt en dat je wil veranderen in je houding tegenover hem, maar dan zal hij ook ècht moeten bewijzen dat hij verandert. De dingen die je noemt wijzen er niet op dat hij echt wil veranderen. Anders was hij niet om half 7 thuisgekomen vanmorgen. Bovendien mag je daar best kwaad om worden, je hoeft dit toch niet te slikken?
hij gaat niet zo vaak weg, ik gun het hem ook ergens wel.
Maar ik baal van het gevoel wat het me er bij geeft, bitterheid dus.
