verbitterde trut

hai, ik ben nieuw hier op dit forum.

Heb al wel een tijdje her en der meegelezen en kon er altijd wel veel uit oppikken...



Toch probeer ik nu maar eens een eigen topic te openen.

Ik vind namelijk dat ik een verbitterde trut in mijn relatie ben geworden die zowel mezelf als mijn partner dwars zit



Mijn vriend en ik zijn nu ruim 3jaar bij elkaar. We hebben een kindje samen en een fijn gezinnetje, na wat turbulente jaren, maar er stabiliteit gekomen.



In het verleden heeft hij meerdere keren ernstig mijn vertrouwen beschadigd, of hij nu daadwerkelijk vreemd is gegaan, ik weet het niet.

Ik zou het nu ook niet meer willen weten, want ik vermoed niet dat hij er nu behoefte aan heeft.



Ik ben in de loop der jaren veranderd in een achterdochtige verbitterde trut en ik baal hier van, ik herken mezelf hier niet in, omdat ik eigenlijk altijd ontzettend snel vertrouwen heb in mensen.



Mijn vriend heeft regelmatig gelogen en heeft een hele tijd een periode gehad vanaf en tijdens mijn zwangerschap dat hij zich liever met zichzelf bezighield dan met mij (ons) Toen ons kindje geboren was is dat in de loop van de tijd veranderd.



Het is niet mijn bedoeling om op dit topic al zijn fouten nu eens te gaan bespreken, ik zal hier ook aandeel in hebben gehad, en ik wil gewoon graag verder met hem. Ik hou ontzettend veel van hem. En die keuze heb ik wel gemaakt.



Het feit waar ik de laatste maanden tegen aan loop is dat ik het niet met mezelf uithoud op deze manier.

Aan de ene kant gun ik hem van harte om leuke dingen te ondernemen zonder het gezin, stimuleer hem hier ook in, maar als het daadwerkelijk zo ver is vind ik het moeilijk om los te laten.



Ik snap mezelf hierin ook niet, laat staan dat hij er nog iets van begrijpt als ik moeilijk doe.



Ik wordt onredelijk, ik laat de keus wel aan hem om weg te gaan of niet maar voel me teleurgesteld als hij toch weggaat.

Ik check zijn mail (heb ook afgelopen jaar meerdere dingen gevonden die naar mi niet door de beugel gaan als je een relatie hebt) check zijn telefoon.. En ik walg van mezelf dat ik het gevoel heb dat ik het moet doen, want wat wordt ik er wijzer van?



Waar ik nu precies bang voor ben weet ik ook niet, misschien dat hij het leuker heeft zonder me, dat hij niet van me houdt, bang dat hij het oude feestleventje weer oppikt en daar geen middenweg in kan vinden. Dat hij dingen doet waarvan hij weet dat ik ze niet leuk vind. Dat hij dingen verzwijgt en dat ik er weer achter kom.. Allemaal oude angsten dus, die ik zo graag wil loslaten.



Hoe wordt ik vooral voor mezelf, maar ook voor mijn vriend weer ".het meisje dat oprecht kan zeggen als hij een avond weggaat; "veel plezier schatje Zoals ik voorheen wel kon in mijn relatie.

Zonder dat ik me een hele avond zit op te vreten..



Andersom laat hij me met alle gemak weggaan, (wat ook met regelmaat gebeurt). In tegenstelling tot de periode dat we net een halfjaar verkering hadden, toen waren de rollen juist omgedraaid. Toen vrat hij zichzelf op en kon moeilijk tegen mij doen als ik wegging. Ik heb zijn vertrouwen toen gewonnen door altijd open kaart te spelen en hem te laten zien en voelen dat hij mijn vent was en niemand anders.



Achteraf gezien allemaal heel bizar, want alles wat hij mij verweet flikte hij mij. Maar goed, dat is weer even het ego wat spreekt. En daar moet het nu niet meer om gaan...



Ik voel me echt een verbitterde trut die het zowel voor mezelf als voor hem verpest



Herkent 1 van jullie dit en hoe gaan jullie er mee om?

Ik wil namelijk niet altijd maar verwijten naar mijn vriend maken, in de trant van ik vertrouw je niet en je hebt me gekwetst.. Dit is iets wat ik zelf moet oplossen denk ik, waar hij rekening mee kan houden

quote:rider schreef op 06 juni 2010 @ 13:58:

Hij heeft je vertrouwen geschaad, en nu moet jij dat oplossen omdat hij voor jou gekozen heeft?



Volgens mij werkt het zo niet in de echte wereld.



Als jij mij schade toebrengt, en vervolgens wil dat ik je weer vertrouw, dan zal je aan een paar van MIJN voorwaarden invulling moeten geven.





Heb je hem al verteld wat je van hem nodig hebt om hem weer te kunnen vertrouwen, en heeft hij daarin voorzien? Zo niet, dan los je dit imho echt niet op.Ik weet zelf niet goed wat ik verlang? Ik kan niet letterlijk zeggen wat ik wil, omdat ik niet weet wat hij moet doen.

Wn vaak wat hij doet, toch weer niet goed genoeg is in mijn ogen.

quote:meds schreef op 06 juni 2010 @ 14:46:

[...]



Je zit hem enorm te vergoeilijken, je zegt nota bene dat hij om half zeven thuis komt omdat hij anders met een dronken kop achter het stuur kruipt.... dat hoeft mijn vent maar 1 keer te doen, dan is het echt exit



ik geloof niet dat hij knetterdronken achter het stuur kruipt, maar wel te veel naar mijn zin.

Dan is meerijden een goede optie.



Maar een keertje thuis om half 7 vind ik ook neit zo'n probleem, althans ik wil het geen probleem vinden.

quote:MiNouTje schreef op 06 juni 2010 @ 14:00:

Ik herken het heel erg en worstel er ook mee. Ik blijf ook oud zeer hebben. En hij had zich ook ingeschreven op een sexdatingsite 'uit interesse en nieuwsgierigheid'. Ik weet niet wat ik jou moet aanraden, maar probeer jezelf niet teveel de schuld te geven. Jij was hiervoor nooit zo verbitterd en wantrouwig, ik ook niet. Dat is echt gekomen door situaties. Jij en ik kiezen voor onze vriend, maar wat ik hierboven ook lees: wanneer ontploft de bom? Dat vraag ik me ook af. Een paar sessies met een psycholoog kunnen in ieder geval heel goed voor je zijn. Maar verwacht geen wonderen! Ik heb ook cognitieve therapie gehad, maar ik twijfel soms nog steeds binnen mijn relatie. Blijkbaar missen ze iets, de spanning, de meerdere contacten, die wij ze niet kunnen geven. Kunnen we daarmee omgaan of moeten we een andere keuze maken? Ook bij mij is het zo dat hij heel erg voor me vecht, alles voor me doet en me altijd mee uitnodigt bij dingen. Het gaat de laatste tijd echt heel goed, maar ik zit nog steeds met die inschrijving op die datingsite. Ergens hoor ik een stemmetje: zou hij echt doen wat hij beloofd heeft?





ja herkenbaar..Oud zeer!

Ik zou zo graag in het NU stappen.

quote:rider schreef op 06 juni 2010 @ 14:50:

[...]



Gesprekken over het verleden zijn imho 9 van de 10 keer zinloos. Maar hoe zit het met gesprekken over het heden?



Nogmaals:



1. HIJ heeft JOUW vertrouwen beschadigd.

2. HIJ wil JOUW vertrouwen terug.

3. JIJ geeft niet aan hoe hij dat terug kan VERDIENEN.



Dat schiet niet op. Dan kan hij inderdaad het nooit goed doen, maar jij gunt jezelf zo ook geen kans het goed te laten komen. Bedenk wat JIJ nodig hebt om hem weer te vertrouwen, en geef hem de keuze. Kan hij leveren, prima. Zo niet, dan weet je ook waar je aan toe bent.



En het is JOUW vertrouwen, dus alles wat JIJ wil, is redelijk. Niet hij bepaalt wat jij nodig hebt, maar jij.



Ik heb bevestiging nodig. Maar ik merk ook dat dit mijn pijn is. En hij kan zijn best doen, maar ik zie het niet, er zit altijd een maar achter....

Als ik de beslissing zou maken van; ik zie het, ik vertouw hem en ga van het positieve uit zoiu het goedkomen.

Maar het lukt me niet

quote:rider schreef op 06 juni 2010 @ 14:55:

[...]



Zolang jij geen heldere eisen stelt, kan hij er niet aan voldoen. Of wel?



Je hoeft jezelf geen bitterheid te verwijten, maar als je wil dat deze relatie goed komt, is het wel jouw verantwoordelijkheid helder te zijn in wat je nodig hebt.



Mag ik wat suggesties doen? Start eens met:



1. Vanaf nu kom je niet meer op achterlijke tijden thuis.

2. Vanaf nu mag ik al je e-mail lezen, als je sms-jes.

3. Vanaf nu ben je altijd waar je zegt dat je bent, en ik mag je op ieder moment dat ik wil bellen om dat te controleren.

4. Je zeikt geen seconde over deze eisen. Echt, geen seconde.

5. We gaan samen naar een psych. Daar trek je je mond open.

6. Ik mag deze lijst aanvullen of inkorten, zoveel ik wil.

7. Het is weer goed, als ik zeg dat het weer goed is. Niet eerder, niet later.

8. Je accepteert dit, of je rot op.



Best knap bedacht, maar wertk het ook?



Ik mag nu al zijn smsjes en mail lezen, maar gelijk twijfel ik daar weer bij; het geen wat ik niet mag zien verwijderd hij toch wel..

hij laat het wel zien maar ik wil het niet zien ofzo.

heb je nog meer suggesties?

quote:yasuko schreef op 06 juni 2010 @ 14:54:

[...]





Dat bedoel ik dus. Je WILT iets geen probleem vinden dat je eigenlijk WEL een probleem vindt.

Dat kan niet.ik baal er van dat ik niet mee kon, waardoor ik het op hem afreageer.

quote:rider schreef op 06 juni 2010 @ 15:15:

[...]



Nee. Helderheid naar hem toe, helder zijn voor jezelf, eisen stellen, en zien of hij ze accepteert.



Oh jawel, nog een suggestie: ben er op voorbereid dat hij er geen trek in heeft.



Thanx, ik heb hier wat aan. Ik ga het nog eens nalezen.

Ik denk er ook over om het topic onder zijn neus te schuiven en hem eens helder te laten lezen wat ik denk en voel.

quote:yasuko schreef op 06 juni 2010 @ 15:16:

[...]



Begrijpelijk dat je baalt.

Je vindt dat je het wel goed moet vinden dat hij weggaat en jij thuis moet bljjven?



Let wel: ik geef hier geen waardeoordeel over.ik zou het graag geen probleem vinden, het gebeurt andersom ook wel eens.

ik ga er ff tussenuit, tot zo.

Bedankt allemaal.