Wat betekent dit?

RosainVietnam schreef: ↑

01-10-2019 10:09

Zoals ik al eerder aangaf, appten we eerst ‘normaal’, na de eerste keer dat het wat verder ging, heb ik er lang over nagedacht. Ik wist dat het uit de hand zou kunnen lopen. Het feit dat ik dacht dat ik niet de enige was met wie hij dit deed en het feit dat zijn vriendin erg jong is (geen huwelijk, kinderen) en dat ik sowieso denk dat die relatie geen stand blijft houden (los van het vreemd gaan) waren voor mijn excuses om het goed te praten. Ik weet natuurlijk dat het niet goed is.

Nu houd ik op hoor! Ik heb gisteravond mijn conclusies gedeeld en ga daarmee verder. Nogmaals dank voor alle reacties!

Dus je bent ook nog eens egoïstisch. Jij beslist of een relatie staande zal houden of niet want ze is jong en waarschijnlijk doet hij dit met meer vrouwen dus was het een excuses om te kunnen doen

RosainVietnam schreef: ↑

01-10-2019 10:46

Dat had ik toch al toegegeven? Uiteraard denk je aan je eigen plezier als je op zoiets ingaat. Dat deed ik niet om haar (of hem) een gunst te doen. Ik leg het enkel uit op de vraag ‘waarom’.

Nou hopelijk komen de normen en waarden weer in zicht en zal het egoïsme ook verdwijnen naar de achtergrond.

Hij is zelf toch een stuk jonger dan jij? Raar argument dan dat zijn partner jong is, als ik het goed heb zit er een jaar of vier-vijf tussen... Een heel normale leeftijd om een bestendige relatie te beginnen/hebben die uitmondt in een huwelijk en eventueel kinderen. Ik lees dit soort redeneringen wel vaker: "ze zijn nog maar drie maanden samen, het is pril". Euhhh newsflash: Elke relatie begint pril. Ik vind mensen met dit soort redeneringen vooral zélf erg jong (pril? ) overkomen.

En wellicht komt TO ook nog wel haar grote liefde tegen. En wie weet komt boontje dan om zijn loontje...

coolpack2 schreef: ↑

01-10-2019 11:11

Hij is zelf toch een stuk jonger dan jij? Raar argument dan dat zijn partner jong is, als ik het goed heb zit er een jaar of vier-vijf tussen... Een heel normale leeftijd om een bestendige relatie te beginnen/hebben die uitmondt in een huwelijk en eventueel kinderen. Ik lees dit soort redeneringen wel vaker: "ze zijn nog maar drie maanden samen, het is pril". Euhhh newsflash: Elke relatie begint pril. Ik vind mensen met dit soort redeneringen vooral zélf erg jong (pril? ) overkomen.

Hier ben ik het niet mee eens. Toen ik studeerde en wij allemaal beginnende relaties hadden (en onszelf en de ander nog niet zo heel goed kenden) werd er behoorlijk wat vreemdgegaan. Niet iedereen is even dapper/nobel/moreel superieur, er zijn heel veel mensen die worstelen met dit soort dingen en die de verkeerde keuze maken, niet altijd uit pure slechtheid. Het kan ook angst zijn, onzekerheid, twijfel, zelftwijfel, lafheid en ga zo maar door.

Achteraf, als ik terugkijk op die studententijd, denk ik dat wij - een grote vriendengroep - er verstandig aan hebben gedaan om af en toe eens een misstap te begaan. Dat hoort ook bij het leven, en zeker bij de liefde. Wij waren in die tijd jong, niet getrouwd (goddank!) en hadden nog geen kinderen, kortom: de ideale omstandigheden om erop los te experimenteren, en om erachter te komen hoe je écht gelukkig kunt worden. In mijn geval was dat niet met de eerste jongen die ik zoende. Ook niet met de tweede, en ook niet met de twaalfde. Die 'relaties' zijn niet allemaal even netjes uitgegaan - en niet alleen door mijn schuld. Maar toen was er, vooral ook dankzij alle opgedane ervaring, ineens een man met wie ik wilde trouwen.

Dat is nu al héél lang geleden, en ik realiseer me meer dan ooit hoe ongelooflijk goed het is geweest dat wij het destijds allemaal niet zo nauw namen met de liefdesregeltjes. De kans dat je blijft hangen aan de verkeerde, is heel groot. Om gelukkig te blijven tijdens een lang huwelijk moet je HEEL goed bij elkaar passen, HEEL erg bereid zijn om compromissen te sluiten, HEEL erg vaak op je kiezen bijten, HEEL sterk op elkaar kunnen leunen (want in al die jaren gebeuren er dingen die je nooit had zien aankomen, en gelukkig maar), kortom: het is bijna een wonder als twee mensen zoiets moeilijks - en moois - volbrengen. En dáárom is het belangrijk om vóór die tijd jezelf te leren kennen, en daar horen misstappen en fouten gewoon bij (op allerlei vlakken).

Van onze vriendengroep van destijds ging iedereen vóór zijn dertigste (en huwelijk) wel eens vreemd, en inmiddels zijn we járen en járen verder en zijn bijna al die huwelijken nog intact, en goed. Zou dat ook zo zijn geweest als we krampachtig aan ons eerste vriendje waren blijven hangen? Ik denk het niet. En ja, ik vul zelf de inkopper maar vast in: natúúrlijk is het beter om eerlijk te zijn, het eerst uit te maken voordat je met een ander in bed duikt, nooit iemand te belazeren, jezelf altijd recht in de spiegel te kunnen aankijken, elke dag de bijbel te lezen enzovoort enzovoort, maar als iedereen naar die nobele woorden zou leven, ging er nooit iemand vreemd en leefden we dus in een utopie. Het is niet slecht om de realiteit voor ogen te houden.

De vriend van TO is net dertig geworden. Dat is inderdaad, in mijn ervaring, de leeftijd waarop het allemaal serieus begint te worden. Er staan grote dingen te gebeuren: samenwonen, trouwen, kinderen... dat kan aanvoelen als een strop om je nek, tenminste: als je niet honderd procent zeker bent van je zaak, en van je liefde. Ik vind het raar om dat zo hard te veroordelen. Die man is geen gesettelde gezinsvader. Nóg niet, gelukkig. En hoe ellendig het ook is voor zijn vriendin, ik denk dat het op die leeftijd geen drama is om je in een man te vergissen. Beter nu dan dat ze over tien jaar diepongelukkig thuis zit met drie bloedjes van kinderen. En dat hij in een caravan zijn geld zit te tellen omdat hij de alimentatie niet kan betalen. Echt, niet alle stellen zijn voor elkaar gemaakt. En niet alle stellen ontdekken dat op een open, nobele, liefdevolle manier. Soms komt het door vreemdgaan aan het licht. Niet leuk, wel de realiteit.

RosainVietnam schreef: ↑

30-09-2019 15:06

Ik probeer alleen te ontrafelen wat hij hier uit haalt (ik verbaas me erover dat hij niet elke week op de stoep staat).

Als onze manier van met elkaar omgaan ook niet lijkt op een beginnende vriendschap, dan houd ik mezelf inderdaad voor de gek. Ik denk dat het begon als verzetje, een nooit sprake is geweest van liefde/ verliefdheid, maar we nu wel vrienden aan het worden zijn.

Wat hij hier uithaalt, denk ik, is aandacht. Ego-streling. Spanning. Een mooie dagdroom die zo mooi kan blijven omdat de realiteit en het gevaar op afstand blijven. Vandaar ook het negeren. Jullie verbond mag alleen buiten de werkelijkheid bestaan. En dus ook buiten zijn reële relatie met zijn vriendin. Dát is zijn leven. Jij biedt hem een vlucht uit dat leven, maar kennelijk wil hij geen enkel risico lopen - ofwel omdat hij bij zijn vriendin wil blijven, ofwel omdat hij weet dat hij jou nooit kan krijgen. Of een combinatie van die twee redenen, dat kan ook.

Marigold1986 schreef: ↑

01-10-2019 12:40

En wellicht komt TO ook nog wel haar grote liefde tegen. En wie weet komt boontje dan om zijn loontje...

Ja precies. Bij iedereen komt een keer het karma om de hoek kijken!

RosainVietnam schreef: ↑

01-10-2019 14:42

Poeh, het is wel duidelijk welke reageerders flink belazerd zijn in hun relatie en daar duidelijk nog niet over heen zijn. Én wie ze daar de schuld van geven...

Nee heel eerlijk! Zoveel ik weet is een man mij nooit vreemd gegaan.

RosainVietnam schreef: ↑

01-10-2019 14:42

Poeh, het is wel duidelijk welke reageerders flink belazerd zijn in hun relatie en daar duidelijk nog niet over heen zijn. Én wie ze daar de schuld van geven...

Tja... Dat zal het zijn...

samarinde schreef: ↑

01-10-2019 14:15

[Lange lap tekst...]

Euhhh, waar precies veroordeel ik mensen die niet aan hun eerste relatie blijven hangen? Dat zou mooi zijn, want ik ben zelf eind dertig and still going strong single
Maar doorgaans is een relatie die je op je 25ste of 29ste aangaat niet je eerste relatie hè. Opmerkelijk is ook dat de vriendin kennelijk vooral Heel Jong is, volgens TO.

Maar verder adviseer ik je even goed te lezen voor je zo'n woordenboek uitspuwt, want je begrijpt duidelijk mijn punt niet. Ik zal het nog eens proberen uit te leggen: ik vind het een rare redenering om een relatie niet serieus te nemen omdat deze pril is of omdat degenen in 'jong' zouden zijn (en dat valt mijns inziens nogal mee, de meeste nieuwe bewoners van mijn flatgebouw zijn stellen van rond de 25). En nergens zeg ik dat die niet vreemd zouden gaan, maar ik zie niet in waarom de relatie van de to-be-or-not-to-be-crush van TO vanwege de leeftijd niet serieus zou zijn. Waren ze16 en 19 dan was het misschieneen ander verhaal, maar dan nog. En hoeveel stellen van rond de 35 blijven tegenwoordig bij elkaar?
Ik vind de genoemde redenering van TO kinderachtig, ja, en naar mijn mening (!) zegt het ook wel iets over hoe emotioneel volwassen iemand dan zelf is als het om relaties gaat.

En op de rest van het geleuter ga ik niet eens in, want nog niet in de buurt van het punt wat ik maakte en de oordelen die daar al dan niet mee gepaard zouden gaan.

coolpack2 schreef: ↑

01-10-2019 15:50

Euhhh, waar precies veroordeel ik mensen die niet aan hun eerste relatie blijven hangen? Dat zou mooi zijn, want ik ben zelf eind dertig and still going strong single
Maar doorgaans is een relatie die je op je 25ste of 29ste aangaat niet je eerste relatie hè. Opmerkelijk is ook dat de vriendin kennelijk vooral Heel Jong is, volgens TO.

Maar verder adviseer ik je even goed te lezen voor je zo'n woordenboek uitspuwt, want je begrijpt duidelijk mijn punt niet. Ik zal het nog eens proberen uit te leggen: ik vind het een rare redenering om een relatie niet serieus te nemen omdat deze pril is of omdat degenen in 'jong' zouden zijn (en dat valt mijns inziens nogal mee, de meeste nieuwe bewoners van mijn flatgebouw zijn stellen van rond de 25). En nergens zeg ik dat die niet vreemd zouden gaan, maar ik zie niet in waarom de relatie van de to-be-or-not-to-be-crush van TO vanwege de leeftijd niet serieus zou zijn. Waren ze16 en 19 dan was het misschieneen ander verhaal, maar dan nog. En hoeveel stellen van rond de 35 blijven tegenwoordig bij elkaar?
Ik vind de genoemde redenering van TO kinderachtig, ja, en naar mijn mening (!) zegt het ook wel iets over hoe emotioneel volwassen iemand dan zelf is als het om relaties gaat.

En op de rest van het geleuter ga ik niet eens in, want nog niet in de buurt van het punt wat ik maakte en de oordelen die daar al dan niet mee gepaard zouden gaan.

Ik snap niet heel veel van je argumenten, in zo verre dat je eigenlijk hetzelfde lijkt te schrijven als in je eerdere post. Of mis ik iets? Je kunt het niet met me eens zijn, natuurlijk. Maar je doet alsof ik jouw woorden verkeerd heb begrepen. Misschien is het probleem dat jij iemand van 25 jaar relatief 'oud' vindt en ik relatief jong - voor een vaste relatie, dan. Ik vermoed dat ongeveer een kwart van de 25-jarige stellen in jouw flat niet samen zullen eindigen, en dat zeg ik niet omdat ik helderziend ben, maar omdat het een leeftijd is waarop je nog alle ruimte en vrijheid hebt om je pad uit te stippelen, tóch een andere afslag te nemen, tot de ontdekking te komen dat het leven er eigenlijk niet leuker op is geworden sinds je samenwoont. Maar goed, de mensen die ik ken, kregen allemaal pas na hun 30e kinderen, vooral omdat er eerst studies moesten worden afgerond, banen gezocht en het leven dus relatief laat 'serieus' werd. Misschien is dat in jouw omgeving wel anders ; in dat geval hebben we gewoon een ander perspectief en snap ik je punt wel.

samarinde schreef: ↑

01-10-2019 14:15

Hier ben ik het niet mee eens. *lap tekst*

Je hoeft toch niet vreemd te gaan om erachter te komen wat je wilt of niet wilt? Bij je eerste (jeugd)liefde blijven hangen geeft soms problemen, soms niet. Jong settelen idem dito. Maar je kunt puur op basis van leeftijd, ervaring en relatieduur echt niet zomaar zeggen dat iets niet serieus is.

RosainVietnam schreef: ↑

01-10-2019 14:42

Poeh, het is wel duidelijk welke reageerders flink belazerd zijn in hun relatie en daar duidelijk nog niet over heen zijn. Én wie ze daar de schuld van geven...

Het argument die je wist dat zou komen. Mensen die dergelijk gedrag veroordelen, doen dat natúúrlijk uit eigen frustratie.

samarinde schreef: ↑

01-10-2019 17:47

Ik snap niet heel veel van je argumenten, in zo verre dat je eigenlijk hetzelfde lijkt te schrijven als in je eerdere post. Of mis ik iets? Je kunt het niet met me eens zijn, natuurlijk. Maar je doet alsof ik jouw woorden verkeerd heb begrepen. Misschien is het probleem dat jij iemand van 25 jaar relatief 'oud' vindt en ik relatief jong - voor een vaste relatie, dan. Ik vermoed dat ongeveer een kwart van de 25-jarige stellen in jouw flat niet samen zullen eindigen, en dat zeg ik niet omdat ik helderziend ben, maar omdat het een leeftijd is waarop je nog alle ruimte en vrijheid hebt om je pad uit te stippelen, tóch een andere afslag te nemen, tot de ontdekking te komen dat het leven er eigenlijk niet leuker op is geworden sinds je samenwoont. Maar goed, de mensen die ik ken, kregen allemaal pas na hun 30e kinderen, vooral omdat er eerst studies moesten worden afgerond, banen gezocht en het leven dus relatief laat 'serieus' werd. Misschien is dat in jouw omgeving wel anders ; in dat geval hebben we gewoon een ander perspectief en snap ik je punt wel.

Ik herhaalde inderdaad mijn post, zoals de woorden dat ik het nog eens zou proberen uit te leggen suggereerden. Mijn persoonlijke omgeving bestaat ook voornamelijk uit mensen die pas na hun dertigste of zelfs 35ste gingen settelen, al was daar in eerdere relaties niet in dezelfde mate sprake van vreemdgaan als in de jouwe blijkbaar. Daarnaast zie ik steeds meer stellen die al jonger gaan settelen. Maar dan nog: volgens de statistieken zal óók een niet onaanzienlijk deel van de stellen die later settelen alsnog uit elkaar gaan. Als ik me niet vergis is die kans misschien zelfs relatief nog groter. Maar TO noemt merkwaardig genoeg vooral de vriendin van erg jong, daar lijkt ze de slagingskans van die relatie aan af te meten en bovendien de potentiële schade van vreemdgaan aan te koppelen. Mijn punt was dat ik dat een tamelijk onvolwassen manier van redeneren vind. Maar ook dit is herhalen van mijn punt, kennelijk zijn we het dan niet eens,dat kan. Ik kreeg alleen het gevoel dat je mij in je eerste dingen in de mond legde waar ik het totaal niet over had. Wat mij betreft ging het niet over of het goed of niet goed is om je jong te settelen. Het ging me om de oordelen van TO over andermans relatie en de mijns inziens rare criteria waarmee ze het vreemdgaan van de man in kwestie bagatelliseerde.

Been there, heb het van voor naar achter 30 miljoen keer doorgeanalyseerd en ging er bijna aan onderdoor (want helaas was ik wel als een blok voor hem gevallen). Ik ben er inmiddels overheen, maar hij wil “de vriendschap” -die er in mijn ogen niet is want dan zouden we wel bij elkaar over de vloer komen in plaats van stiekem appjes te sturen en zodra er anderen in de buurt zijn elkaar negeren- niet opgeven.

Conclusie: hij is verliefd/heeft gevoelens maar wil/kan/durft niet alleen te zijn (en hij wist niet zeker of ik hem wel binnen zou laten - is onlangs door die sneuneus van mij bevestigd).
Het emotionele vreemdgaan is heel spannend, en is 1 grote roze wolk die je weghoudt van de dagelijkse realiteit, met de zekerheid dat er iemand thuis op je zit te wachten met een groot pakket zekerheden en “rust”.
De onrust is leuk zolang het maar niet buiten zijn comfort zone is.
Hij lijkt heel stoer en zeker van zichzelf, maar in the end barst hij van de onzekerheid en kwetsbaarheid.... t is best triest!

Lekker jagen, leuk contact, diepgaande gesprekken, leuke dinertjes, appjes op tijdstippen waar hij eigenlijk aandacht aan zn vriendin zou moeten besteden... verslavend en vermakelijk. Maar oh, je zou een relatie hebben met zo’n type.

Je geeft hem een goed gevoel, hij heeft zn vriendin voor het fysieke gedeelte, dus hoeft hij jou niet perse voor te hebben.

Je verhaal lezende dacht ik dat je mijn sneuneus aan je fiets had hangen, want ik weet zeker dat hij meerdere slachtoffers heeft, maar.... die van jou is jonger dan die van mij.

Je geeft hem vooral een heerlijk gevoel, dat hij nog interessant is, dat ie lekker is, en goed in de markt ligt... meer niet!

Als hij nou nog steeds niet wil batsen is het wel gênant

Murrmurr schreef: ↑

01-10-2019 19:54

Als hij nou nog steeds niet wil batsen is het wel gênant

hahaha ja klopt...