Thuis
alle pijlers
Ondankbare eters
maandag 25 juni 2012 om 09:29
Grrr, ken je dat?
Zaterdag kwamen er vrienden eten. Hij, zij en drie kinderen. Omdat we weten dat ze redelijk 'gewoon' eten, besloten we om niet al te gek te koken. Maar zeg nou zelf, het is toch leuk als mensen een beetje hun best doen als je langskomt, toch? Macaroni doen we door de week wel weer.
Afijn, een heerlijke mexicaanse tomatensoep gemaakt, die ging nog wel. Maar toen het hoofdgerecht kwam begon iedereen toch moeilijk te kijken. Tomaten (voor konijnen), verse quacamole (heksen-snot), enchilada's met sla (weer konijnen), kidneybonen (wattes!?), chorizo en ui. De eerste reactie was 'lekker, pannekoeken!', vervolgens een zichtbare teleurstelling.
Het toetje, verse frambozen uit de tuin met slagroom en een bolletje ijs, werd ook maar alleen door moeder gegeten want de rest vond die 'bramen' zo zuur (!?).
Ik baalde er zo van. Ik begrijp dat mensen dol zijn op te lang gekookte sperziebonen (proef je toch niet met ketchup of appelmoes) maar leer je kinderen wel dingen te proeven. Ik hoorde vader voordat we aan tafel gingen al fluisteren 'als je het niet lekker vind, schuif je het maar aan de kant'. Ik durf te zweren dat ze op de terugweg langs de Mac zijn gereden. Gelukkig vonden mijn kinderen het heerlijk dus ik had niet voor niks de hele zaterdag in de keuken gestaan. Toch baalde ik er wel van. Ik had ze wel willen horen tegen elkaar in de auto op weg naar huis.
Voel me toch een beetje een slechte gastvrouw......
Zaterdag kwamen er vrienden eten. Hij, zij en drie kinderen. Omdat we weten dat ze redelijk 'gewoon' eten, besloten we om niet al te gek te koken. Maar zeg nou zelf, het is toch leuk als mensen een beetje hun best doen als je langskomt, toch? Macaroni doen we door de week wel weer.
Afijn, een heerlijke mexicaanse tomatensoep gemaakt, die ging nog wel. Maar toen het hoofdgerecht kwam begon iedereen toch moeilijk te kijken. Tomaten (voor konijnen), verse quacamole (heksen-snot), enchilada's met sla (weer konijnen), kidneybonen (wattes!?), chorizo en ui. De eerste reactie was 'lekker, pannekoeken!', vervolgens een zichtbare teleurstelling.
Het toetje, verse frambozen uit de tuin met slagroom en een bolletje ijs, werd ook maar alleen door moeder gegeten want de rest vond die 'bramen' zo zuur (!?).
Ik baalde er zo van. Ik begrijp dat mensen dol zijn op te lang gekookte sperziebonen (proef je toch niet met ketchup of appelmoes) maar leer je kinderen wel dingen te proeven. Ik hoorde vader voordat we aan tafel gingen al fluisteren 'als je het niet lekker vind, schuif je het maar aan de kant'. Ik durf te zweren dat ze op de terugweg langs de Mac zijn gereden. Gelukkig vonden mijn kinderen het heerlijk dus ik had niet voor niks de hele zaterdag in de keuken gestaan. Toch baalde ik er wel van. Ik had ze wel willen horen tegen elkaar in de auto op weg naar huis.
Voel me toch een beetje een slechte gastvrouw......
maandag 25 juni 2012 om 09:58
ik vind dat TO helemaal geen raar of onbekend eten heeft klaargemaakt. Wraps/enchilada's zijn toch gemeengoed tegenwoordig? Tomaten, sla, bonen, uien zijn toch ook niet vreemd?? Guacamole is ook geen onbekende.
Dat mensen iets niet lusten kan, maar als je in TO's menu niks kan vinden dat je wel lust ben je gewoon een zeikerd.
Anyway, ik heb twee kinderen; 1 makkelijke eter en 1 moeilijke eter. Belangrijkste regel bij ons is: niet zeggen dat je iets niet lust voordat je het geproefd heb.
Dan moeten ze altijd weer een hapje eten en wie weet wennen ze eraan.
Ironisch genoeg lust moeilijke eter geen simpele pasta met tomatensaus maar wel kreeft en sushi.
Ook te gast bij anderen moeten ze in ieder geval proeven. Soms lusten ze iets echt niet, maar het is meestal geen probleem omdat er meestal genoeg andere dingen op tafel staan die ze wel lusten.
Dat mensen iets niet lusten kan, maar als je in TO's menu niks kan vinden dat je wel lust ben je gewoon een zeikerd.
Anyway, ik heb twee kinderen; 1 makkelijke eter en 1 moeilijke eter. Belangrijkste regel bij ons is: niet zeggen dat je iets niet lust voordat je het geproefd heb.
Dan moeten ze altijd weer een hapje eten en wie weet wennen ze eraan.
Ironisch genoeg lust moeilijke eter geen simpele pasta met tomatensaus maar wel kreeft en sushi.
Ook te gast bij anderen moeten ze in ieder geval proeven. Soms lusten ze iets echt niet, maar het is meestal geen probleem omdat er meestal genoeg andere dingen op tafel staan die ze wel lusten.
maandag 25 juni 2012 om 09:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 25 juni 2012 @ 09:43:
Mijn kinderen lustten vroeger ook bijzonder weinig; ook niet fijn als je met samengeknepen billen aan tafel gaat omdat je al weet wat er gaat gebeuren.
Dit dus! En het heeft toch weinig met slechte opvoeding te maken denk ik. De meeste kinderen zijn lastige eters, zeker de dingen die ze niet kennen.
Als gastvrouw kun je er bij het koken rekening mee houden als je dat wil. Maar je kunt het mekkeren over het eten ook als een gegeven nemen: kinderen (en ook vele volwassenen!) lustten nu eenmaal vaak niet wat ze niet kennen.
Ikzelf heb mijn kind eens mee laten luisteren in een restaurant naar een jong stel (begin 20) waarbij ze steeds riepen: "dat lust ik niet hoor, en dat eet ik echt niet hoor". En ik probeer mijn kind hiermee aan te leren te leren proeven en te leren hoe ongeloofelijk dom het wel niet klinkt als volwassenen vanalles niet lustten.
Mijn kinderen lustten vroeger ook bijzonder weinig; ook niet fijn als je met samengeknepen billen aan tafel gaat omdat je al weet wat er gaat gebeuren.
Dit dus! En het heeft toch weinig met slechte opvoeding te maken denk ik. De meeste kinderen zijn lastige eters, zeker de dingen die ze niet kennen.
Als gastvrouw kun je er bij het koken rekening mee houden als je dat wil. Maar je kunt het mekkeren over het eten ook als een gegeven nemen: kinderen (en ook vele volwassenen!) lustten nu eenmaal vaak niet wat ze niet kennen.
Ikzelf heb mijn kind eens mee laten luisteren in een restaurant naar een jong stel (begin 20) waarbij ze steeds riepen: "dat lust ik niet hoor, en dat eet ik echt niet hoor". En ik probeer mijn kind hiermee aan te leren te leren proeven en te leren hoe ongeloofelijk dom het wel niet klinkt als volwassenen vanalles niet lustten.
maandag 25 juni 2012 om 09:59
quote:redband schreef op 25 juni 2012 @ 09:53:
Maar als de kinderen het niet kennen, moeten ze dan netjes ja en amen zeggen?
Hoe oud waren de kinderen?
Ik zou mijn kinderen aanleren te proberen, als ze het echt niet lekker vinden eten ze iets wat ze wel lusten en vooral niet zeuren (laat staan commentaar leveren). Zo ben ik zelf ook opgevoed en ik heb er geen trauma's aan over gehouden. Dus ja, ik vind dat mijn kinderen netjes ja en amen moeten zeggen (en dat mag ik gelukkig ook al doen bij mijn neefjes en nichtjes, in overleg met de ouders).
Andermans kinderen zijn verder andermans kinderen...
Maar als de kinderen het niet kennen, moeten ze dan netjes ja en amen zeggen?
Hoe oud waren de kinderen?
Ik zou mijn kinderen aanleren te proberen, als ze het echt niet lekker vinden eten ze iets wat ze wel lusten en vooral niet zeuren (laat staan commentaar leveren). Zo ben ik zelf ook opgevoed en ik heb er geen trauma's aan over gehouden. Dus ja, ik vind dat mijn kinderen netjes ja en amen moeten zeggen (en dat mag ik gelukkig ook al doen bij mijn neefjes en nichtjes, in overleg met de ouders).
Andermans kinderen zijn verder andermans kinderen...
maandag 25 juni 2012 om 09:59
quote:niekie1 schreef op 25 juni 2012 @ 09:54:
Nieuwe dingen die ik nu probeer kan ik soms oprecht vies vinden.
Het probleem is dat veel mensen niet snappen dat je aan een nieuwe smaak moet wennen. Als je het dan een paar keer eet, is de kans groot dat je het steeds lekkerder gaat vinden. Dat werkt niet alleen zo bij kinderen, maar ook nog steeds bij volwassenen.
Natuurlijk kun je van tevoren vragen wat ze wel en niet lusten, maar dat maakt de opmerkingen niet minder onbeschoft. Ik had het nooit van mijn kinderen getolereerd als ze zoiets zouden zeggen.
Nieuwe dingen die ik nu probeer kan ik soms oprecht vies vinden.
Het probleem is dat veel mensen niet snappen dat je aan een nieuwe smaak moet wennen. Als je het dan een paar keer eet, is de kans groot dat je het steeds lekkerder gaat vinden. Dat werkt niet alleen zo bij kinderen, maar ook nog steeds bij volwassenen.
Natuurlijk kun je van tevoren vragen wat ze wel en niet lusten, maar dat maakt de opmerkingen niet minder onbeschoft. Ik had het nooit van mijn kinderen getolereerd als ze zoiets zouden zeggen.
maandag 25 juni 2012 om 09:59
quote:driewieler schreef op 25 juni 2012 @ 09:57:
Vraagt niemand aan zijn gasten wat ze wel of niet lekker vinden?
Dat ik van allerlei wilde gerechten wild word wil toch niet zeggen dat ik dit mijn gasten maar door de strot moet duwen?
TO zegt notabene zelf dat de gasten van normaal eten houden.
Dan is het toch niet te veel gevraagd wat dit normale is en dat op tafel zetten?
Als gasten zeggen alles goed te vinden, jaa, dan krijgen ze dus datgene wat ik lekker vind. Dan ook niet zeuren.Dat vind ik dus ook. Zou gerust de frituurpan aan zetten en friet met kroketten bakken als mijn visite daar het meest trek in heeft. Zie je én gelukkige gezichten én het is niet veel werk.
Vraagt niemand aan zijn gasten wat ze wel of niet lekker vinden?
Dat ik van allerlei wilde gerechten wild word wil toch niet zeggen dat ik dit mijn gasten maar door de strot moet duwen?
TO zegt notabene zelf dat de gasten van normaal eten houden.
Dan is het toch niet te veel gevraagd wat dit normale is en dat op tafel zetten?
Als gasten zeggen alles goed te vinden, jaa, dan krijgen ze dus datgene wat ik lekker vind. Dan ook niet zeuren.Dat vind ik dus ook. Zou gerust de frituurpan aan zetten en friet met kroketten bakken als mijn visite daar het meest trek in heeft. Zie je én gelukkige gezichten én het is niet veel werk.
maandag 25 juni 2012 om 10:00
quote:driewieler schreef op 25 juni 2012 @ 09:51:
Als ik eters krijg die kinderen hebben, vraag ik gewoon wat zij lekker vinden en maak ik dat.
Geen gezeur over eten en het is gezellig. Daar draait het uiteindelijk om.
Probleem opgelost.Idem. Ik weet van mijn vrienden wat ze lekker vinden en vooral wat niet, en daar pas ik het gerecht op aan. Kleine moeite, groot plezier
Als ik eters krijg die kinderen hebben, vraag ik gewoon wat zij lekker vinden en maak ik dat.
Geen gezeur over eten en het is gezellig. Daar draait het uiteindelijk om.
Probleem opgelost.Idem. Ik weet van mijn vrienden wat ze lekker vinden en vooral wat niet, en daar pas ik het gerecht op aan. Kleine moeite, groot plezier
maandag 25 juni 2012 om 10:01
Je bent een goede gastvrouw.
Ik zou de volgende keer iets heerlijks maken wat de vader ook lust, maar hij krijgt daar dan niks van. Want hij mag met zijn kinderen patat met kipnuggets eten. Zal hem leren.
Zij zijn gewoon slechte gasten.
Ik ben altijd blij als iemand in ieder geval zijn best heeft gedaan voor het eten, ipv altijd maar patat of chinees halen.
Ik zou de volgende keer iets heerlijks maken wat de vader ook lust, maar hij krijgt daar dan niks van. Want hij mag met zijn kinderen patat met kipnuggets eten. Zal hem leren.
Zij zijn gewoon slechte gasten.
Ik ben altijd blij als iemand in ieder geval zijn best heeft gedaan voor het eten, ipv altijd maar patat of chinees halen.
maandag 25 juni 2012 om 10:03
quote:slayer schreef op 25 juni 2012 @ 10:01:
Je bent een goede gastvrouw.
Ik zou de volgende keer iets heerlijks maken wat de vader ook lust, maar hij krijgt daar dan niks van. Want hij mag met zijn kinderen patat met kipnuggets eten. Zal hem leren.
Zij zijn gewoon slechte gasten.
Ik ben altijd blij als iemand in ieder geval zijn best heeft gedaan voor het eten, ipv altijd maar patat of chinees halen.Oh ja, dat zou ik ook doen, goed idee, zeg. Lekker gastvrij ook.
Je bent een goede gastvrouw.
Ik zou de volgende keer iets heerlijks maken wat de vader ook lust, maar hij krijgt daar dan niks van. Want hij mag met zijn kinderen patat met kipnuggets eten. Zal hem leren.
Zij zijn gewoon slechte gasten.
Ik ben altijd blij als iemand in ieder geval zijn best heeft gedaan voor het eten, ipv altijd maar patat of chinees halen.Oh ja, dat zou ik ook doen, goed idee, zeg. Lekker gastvrij ook.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 25 juni 2012 om 10:07
Rijst zei iemand.
Hoef je ook niet iedereen voor te zetten.
Oke, patat met nuggets.
Maar ja, ik ken ook iemand die wel eens zegt toch liever een lekker steak/biefstuk te hebben.
Maar dat lust een ander dan weer niet.
Sorry, ik zit hier even m'n frustratie van me af te schrijven!!
Ik wil ook graag met het bezoek rekening houden maar er blijft zo verdomd weinig over.
Hoef je ook niet iedereen voor te zetten.
Oke, patat met nuggets.
Maar ja, ik ken ook iemand die wel eens zegt toch liever een lekker steak/biefstuk te hebben.
Maar dat lust een ander dan weer niet.
Sorry, ik zit hier even m'n frustratie van me af te schrijven!!
Ik wil ook graag met het bezoek rekening houden maar er blijft zo verdomd weinig over.
maandag 25 juni 2012 om 10:07
quote:elninjoo schreef op 25 juni 2012 @ 09:59:
[...]
Dat vind ik dus ook. Zou gerust de frituurpan aan zetten en friet met kroketten bakken als mijn visite daar het meest trek in heeft. Zie je én gelukkige gezichten én het is niet veel werk.
Kom op zeg. Als je mensen uitnodigt voor een etentje, ga je toch niet de frituurpan aanzetten. Ik vind het gewoon frappant dat ze blijkbaar niks lusten, de vader ook niet. Er zit toch altijd wel wát bij en dan ga je niet moeilijk lopen doen. Ik ben een keer naar een heel uitgebreid diner geweest, volgens mij wel 8 gangen of zo. Helaas houd ik echt niet van garnalen, inktvissen, kreeft en al dat soort zeedingen en het hele diner leek alleen maar uit dat te bestaan. Met wat smakeloze rijst en zo. Maar dan eet ik gewoon van elke gang wat dingen, proef ik tóch die rare rode inktvis, de kreeft, eet ik rijst en wat soep en zo. Ik vind dat niet meer dan normaal. En al gá je achteraf nog naar de Mac, je gaat tijdens het eten niet zitten zeuren. Dat is onbeschoft.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe oud die kinderen zijn.
[...]
Dat vind ik dus ook. Zou gerust de frituurpan aan zetten en friet met kroketten bakken als mijn visite daar het meest trek in heeft. Zie je én gelukkige gezichten én het is niet veel werk.
Kom op zeg. Als je mensen uitnodigt voor een etentje, ga je toch niet de frituurpan aanzetten. Ik vind het gewoon frappant dat ze blijkbaar niks lusten, de vader ook niet. Er zit toch altijd wel wát bij en dan ga je niet moeilijk lopen doen. Ik ben een keer naar een heel uitgebreid diner geweest, volgens mij wel 8 gangen of zo. Helaas houd ik echt niet van garnalen, inktvissen, kreeft en al dat soort zeedingen en het hele diner leek alleen maar uit dat te bestaan. Met wat smakeloze rijst en zo. Maar dan eet ik gewoon van elke gang wat dingen, proef ik tóch die rare rode inktvis, de kreeft, eet ik rijst en wat soep en zo. Ik vind dat niet meer dan normaal. En al gá je achteraf nog naar de Mac, je gaat tijdens het eten niet zitten zeuren. Dat is onbeschoft.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe oud die kinderen zijn.
maandag 25 juni 2012 om 10:07
Als je weet dat mensen moeilijke eters zijn en van gewone kost houden is een mexicaanse maaltijd niet het eerste wat in me opkomt. Vind het nogal een gok. Ik houd er zelf wel van maar bone, chorizo, knoflook en guacemole zijn toch aparte smaken die niet voor iedereen gewoon zijn. Zeker niet voor kinderen.
maandag 25 juni 2012 om 10:09
quote:yasuko schreef op 25 juni 2012 @ 10:07:
Rijst zei iemand.
Hoef je ook niet iedereen voor te zetten.
Oke, patat met nuggets.
Maar ja, ik ken ook iemand die wel eens zegt toch liever een lekker steak/biefstuk te hebben.
Maar dat lust een ander dan weer niet.
Sorry, ik zit hier even m'n frustratie van me af te schrijven!!
Ik wil ook graag met het bezoek rekening houden maar er blijft zo verdomd weinig over.Je kunt toch gewoon vragen wat ze wel en niet lekker vinden?
Rijst zei iemand.
Hoef je ook niet iedereen voor te zetten.
Oke, patat met nuggets.
Maar ja, ik ken ook iemand die wel eens zegt toch liever een lekker steak/biefstuk te hebben.
Maar dat lust een ander dan weer niet.
Sorry, ik zit hier even m'n frustratie van me af te schrijven!!
Ik wil ook graag met het bezoek rekening houden maar er blijft zo verdomd weinig over.Je kunt toch gewoon vragen wat ze wel en niet lekker vinden?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 25 juni 2012 om 10:12
quote:hekje schreef op 25 juni 2012 @ 10:05:
Nou TO, de stemming is alsnog omgeslagen, je bent toch een slechte gastvrouw
Nou, ik vind van niet. Zo exotisch is het toch niet wat er op tafel staat? Het hoort hier in ieder geval tot de normale kost (en kidneybonen waren vroeger heel normaal in NL, net als sla, ui, tomaten).
Bovendien vind ik het onbeleefd van de gasten om zo te gaan miepen. Als je ergens anders eet, eet je maar gewoon wat de pot schaft, zo eet je nog eens een keer wat anders. Dat je een bepaalde wens doorgeeft (ik griezel van garnalen met van die grote ogen) kan prima, maar bij elke hapje van tevoren al gaan zitten miemelen vind ik raar.
De enige uitzondering die ik maak is voor echt kleine kinderen, die krijgen wat ze lekker vinden. Vaak is dat iets van een pastasaus met onherkenbare groenten of patatjes. Maar onze vrienden zijn wel zo dat de kinderen even moeten proeven wat er op tafel staat voor de volwassenen. En dat doen ze zonder protesteren tot nu toe.
Nou TO, de stemming is alsnog omgeslagen, je bent toch een slechte gastvrouw
Nou, ik vind van niet. Zo exotisch is het toch niet wat er op tafel staat? Het hoort hier in ieder geval tot de normale kost (en kidneybonen waren vroeger heel normaal in NL, net als sla, ui, tomaten).
Bovendien vind ik het onbeleefd van de gasten om zo te gaan miepen. Als je ergens anders eet, eet je maar gewoon wat de pot schaft, zo eet je nog eens een keer wat anders. Dat je een bepaalde wens doorgeeft (ik griezel van garnalen met van die grote ogen) kan prima, maar bij elke hapje van tevoren al gaan zitten miemelen vind ik raar.
De enige uitzondering die ik maak is voor echt kleine kinderen, die krijgen wat ze lekker vinden. Vaak is dat iets van een pastasaus met onherkenbare groenten of patatjes. Maar onze vrienden zijn wel zo dat de kinderen even moeten proeven wat er op tafel staat voor de volwassenen. En dat doen ze zonder protesteren tot nu toe.
maandag 25 juni 2012 om 10:13
Mijn man en ik hadden het heerlijk gevonden. Ons kind niet . Het gaat langzaam maar zeker beter en ze proeft ook eindelijk meer (ze is nu 8). Maar dat had ik haar ook niet hoeven voorzetten. Ik was vroeger net zo, vond veel dingen gewoon oprecht vies. Ging er letterlijk van kokhalzen en overgeven, dat heeft zij ook.
Ik check altijd wat mensen lusten, met kinderen hou ik er extra rekening mee. Ik begrijp dat je vond dat het moest kunnen maar toch zou ik zelf niet pissig op mijn gasten zijn achteraf (even afgezien van het onbeleefde gedrag) omdat ze het niet lustten. Dat zou ik eerder een leermoment voor mezelf vinden .
Ik check altijd wat mensen lusten, met kinderen hou ik er extra rekening mee. Ik begrijp dat je vond dat het moest kunnen maar toch zou ik zelf niet pissig op mijn gasten zijn achteraf (even afgezien van het onbeleefde gedrag) omdat ze het niet lustten. Dat zou ik eerder een leermoment voor mezelf vinden .
maandag 25 juni 2012 om 10:13
quote:flip123456789 schreef op 25 juni 2012 @ 10:07:
[...]
Kom op zeg. Als je mensen uitnodigt voor een etentje, ga je toch niet de frituurpan aanzetten. Ik vind het gewoon frappant dat ze blijkbaar niks lusten, de vader ook niet. Er zit toch altijd wel wát bij en dan ga je niet moeilijk lopen doen. Ik ben een keer naar een heel uitgebreid diner geweest, volgens mij wel 8 gangen of zo. Helaas houd ik echt niet van garnalen, inktvissen, kreeft en al dat soort zeedingen en het hele diner leek alleen maar uit dat te bestaan. Met wat smakeloze rijst en zo. Maar dan eet ik gewoon van elke gang wat dingen, proef ik tóch die rare rode inktvis, de kreeft, eet ik rijst etc. Ik vind dat niet meer dan normaal.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe oud die kinderen zijn.
Een etentje doe je in 'n restaurant zodat iedereen ala carte kan bestellen of met mensen die allemaal 'n brede smaak hebben. Met kinderen erbij kun je ontevreden gezichten verwachten.
En waarom zou je niet op voorhand vragen wat ze lusten? Wat maakt het jou uit of je voor iedereen hetzelfde vis/vlees moet bakken? En als je rijst op tafel zet, daarnaast ook friet of gebakken aardappels, zodat er voor ieder wat wils is.
En als je dan toch kinderen aan tafel wilt ontvangen, zie je dan niet liever eentje die braaf friet met kroket eet, of eentje die de hele tijd zit te dreinen dat ie z'n Mexicaanse maaltijd niet lust? Heb je alleen maar overlast van. Culinair opvoeden doen de ouders maar lekker thuis.
[...]
Kom op zeg. Als je mensen uitnodigt voor een etentje, ga je toch niet de frituurpan aanzetten. Ik vind het gewoon frappant dat ze blijkbaar niks lusten, de vader ook niet. Er zit toch altijd wel wát bij en dan ga je niet moeilijk lopen doen. Ik ben een keer naar een heel uitgebreid diner geweest, volgens mij wel 8 gangen of zo. Helaas houd ik echt niet van garnalen, inktvissen, kreeft en al dat soort zeedingen en het hele diner leek alleen maar uit dat te bestaan. Met wat smakeloze rijst en zo. Maar dan eet ik gewoon van elke gang wat dingen, proef ik tóch die rare rode inktvis, de kreeft, eet ik rijst etc. Ik vind dat niet meer dan normaal.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe oud die kinderen zijn.
Een etentje doe je in 'n restaurant zodat iedereen ala carte kan bestellen of met mensen die allemaal 'n brede smaak hebben. Met kinderen erbij kun je ontevreden gezichten verwachten.
En waarom zou je niet op voorhand vragen wat ze lusten? Wat maakt het jou uit of je voor iedereen hetzelfde vis/vlees moet bakken? En als je rijst op tafel zet, daarnaast ook friet of gebakken aardappels, zodat er voor ieder wat wils is.
En als je dan toch kinderen aan tafel wilt ontvangen, zie je dan niet liever eentje die braaf friet met kroket eet, of eentje die de hele tijd zit te dreinen dat ie z'n Mexicaanse maaltijd niet lust? Heb je alleen maar overlast van. Culinair opvoeden doen de ouders maar lekker thuis.
maandag 25 juni 2012 om 10:16
quote:driewieler schreef op 25 juni 2012 @ 10:02:
Een goede gastvrouw anticipeert op de behoeften van haar gasten. Niets meer, niets minder. dit dus
maar je verbazen over de gang van zaken mag best en de opmerkingen zijn niet echt netjes
Een goede gastvrouw anticipeert op de behoeften van haar gasten. Niets meer, niets minder. dit dus
maar je verbazen over de gang van zaken mag best en de opmerkingen zijn niet echt netjes
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best