Relaties
alle pijlers
Na 25 jaar is het over
zaterdag 2 december 2017 om 04:21
Ben 25jaar samen met mijn man. Het is zó cliché. Ik dacht echt dat we het heel goed hadden samen. Ik kom door een uitzending op tv er achter dat Google allerlei teksten opslaat in je account, dus ik wilde even kijken wat er van mijn telefoon was opgeslagen. Ik open de site en ben al automatisch ingelogd, op het Google account van mijn man. Die hebben we samen ivm het uitwisselen van foto’s. Hij fotografeert veel en mijn hobby is fotoalbums maken dus kan ik zo bij alle foto’s die hij maakt. Ik zie daar een hele waslijst aan opgeslagen berichten, en open de eerste. “Hoi schatje, ik mis je zo, het was zo fijn gisteren...”. ik denk nog heel naïef, Huh dat berichtje komt me helemaal niet bekend voor.. maar die was dus ook niet aan mij gestuurd. Lang verhaal kort, hij heeft dus al minimaal zes maanden (zolang gaan de berichten terug) een affaire met een andere getrouwde vrouw, uiteraard half zo oud en twee keer zo dun, met vier kinderen maar liefst. En ze fantaseren over een leven samen met “hun” vijf kindjes wat zo mooi zou zijn. Ik kan alleen de berichten zien die hij via spraaksoftware heeft ingesproken. Maar die zeggen me genoeg. Ik ben helemaal lamgeslagen. Hij is nu niet thuis, hij slaapt in ons vakantiehuisje met onze dochter. Dat vakantiehuisje was voor onze ontspanning dacht ik (aangeschaft dit voorjaar, op zijn wens) maar uit de berichten blijkt dat het hun liefdesnestje was. We zijn ruim 25 jaar samen... hebben een prachtige dochter die na jaren gepest te zijn geweest eindelijk op de middelbare haar draai heeft gevonden en goed in haar vel zit. We hebben een eigen bedrijf, samen. Alles alles alles is met elkaar verweven. Ik raak mijn man, mijn kind, mijn huis en mijn baan kwijt. Ik ben helemaal in shock en weet even echt niet wat ik moet doen. Ik kan niet eens huilen. Waar moet ik in godsnaam beginnen??? Over een week zouden we samen een week op vakantie gaan.. ik loop namelijk een beetje tegen een burn-out aan de laatste tijd. En daar werd ik zo jaloers en onzeker van.. blijkbaar voelde ik onbewust toch wat aan. Wat een klootzak. Om twee gezinnen zó kapot te maken. Ook zij heeft een eigen bedrijf samen met haar man. De kindjes zijn nog piepklein. Mijn dochter past bij haar op.. die vind haar ook zó aardig.... ze hebben het al helemaal bedacht, wat zullen ze gelukkig zijn met elkaar en alle kindjes. Dan kunnen ze fijn gaan knutselen, kamperen, wandelen. Allemaal dingen waar hij nu een gruwelijke hekel aan heeft. En ja, nog meer cliché, hij loopt tegen de 50. Welkom midlifecrisis. Wat moet ik in goedsnaam doen????? Hij weet nog niet eens dat ik het weet, omdat hij niet thuis is.
zaterdag 2 december 2017 om 07:45
Eens met Kia-Ora. Als je je ouders niet mag bellen wie dan wel? Als mij zoiets overkomt dan bel ik mijn moeder desnoods midden in de nacht hoor. Dat zou ze willen ook. Ik mag altijd bellen al is het drie uur. Zo'n band hebben we gelukkig wel, en zij mij natuurlijk ook als ze wil.
TO heb je je ouders al gebeld? En ja praten met je man lijkt me ook wel heel belangrijk.
TO heb je je ouders al gebeld? En ja praten met je man lijkt me ook wel heel belangrijk.
zaterdag 2 december 2017 om 07:48
Nou, inderdaad.
Nogmaals: laat je niet aanpraten dat het jouw schuld is. Hij had deze keuze niet hoeven maken en heeft daarna zo te lezen heel lang elke dag de kans gehad om open kaart te gaan spelen.
zaterdag 2 december 2017 om 07:53
Ha vrouw,
Wat een wervelstorm ben Je ingekomen!
Zorg dat je eerst wat geslapen hebt en iets kalmer bent. Dan ben je veel beter in staat om helder na te denken en voor jezelf op te komen.
Laat je goed informeren door een advocaat. Misschien wel slim om eerst wat voor werk te doen.
Je wereld staat op zijn kop en dat is eng, maar in de wereld van hierna zullen ook goede dingen zijn uiteindelijk. Houd je dat voor.
Zet hem op.
Wat een wervelstorm ben Je ingekomen!
Zorg dat je eerst wat geslapen hebt en iets kalmer bent. Dan ben je veel beter in staat om helder na te denken en voor jezelf op te komen.
Laat je goed informeren door een advocaat. Misschien wel slim om eerst wat voor werk te doen.
Je wereld staat op zijn kop en dat is eng, maar in de wereld van hierna zullen ook goede dingen zijn uiteindelijk. Houd je dat voor.
Zet hem op.
zaterdag 2 december 2017 om 07:53
Nee, dat ben je niet! Iemand vertrouwen en liefhebben is niet dom.
Nu ga je lekker je ouders bellen, tijd voor de hulptroepen.
Regel je geld, belangen in de zaak enz.
Dan praten met je man, hij en die vrouw zijn werkelijk walgelijke mensen als ze echt al de kinderen erbij betrokken hebben.
Die krijgen het nog wel op hun bord. Haar ex zal zich ook niet soepel opstellen.
zaterdag 2 december 2017 om 07:55
Het is echt lastig om te bepalen wat ik zal doen. Als ik het geld weghaal zet ik inderdaad zelf ook alles op scherp. Maar kan ik hem nog voldoende vertrouwen en doet hij niet acuut hetzelfde zodra hij doorheeft dat ik het weet? Ik heb wel eens gekscherend gezegd, als je me weer eens belazerd, maak ik je helemaal kapot. Dus wie weet haalt hij het allemaal weg. Ik vertrouw niet meer op mijn inschattingsvermogen.
Het bedrijf is een VOF. We doen allebei waar we goed in zijn. Hij haalt de orders binnen, ik handel ze af. Hij is de joviale verkoper, ik de administrateur en de ‘puntjes op de I zetter’. We vullen elkaar aan. Zonder de een, kan de ander niet door met het bedrijf. Daarnaast zal de waarde van het bedrijf moeten worden verdeeld en is het bedrijfspand 1kavel met het woonhuis wat ook verkocht zal moeten worden. Uiteraard kan 1van ons 2een doorstart maken maar zoals gezegd zat ik al aan een burn out door de hoge werkdruk al jarenlang en hij heeft er ook al een tijd weinig zin meer in, en was al een tijdje aan het kijken naar manieren om minder vaak op kantoor te hoeven zijn. Weer een kwartje wat valt.... hoe meer hij buitenshuis is hoe makkelijker het is om vreemd te gaan. Dus ik verwacht niet dat ons bedrijf dit zal overleven, hoe zuur ook.
Ik vind het zó erg voor mijn dochter. Voor onze dochter. Ik haat hem echt voor wat hij haar aandoet.
Het bedrijf is een VOF. We doen allebei waar we goed in zijn. Hij haalt de orders binnen, ik handel ze af. Hij is de joviale verkoper, ik de administrateur en de ‘puntjes op de I zetter’. We vullen elkaar aan. Zonder de een, kan de ander niet door met het bedrijf. Daarnaast zal de waarde van het bedrijf moeten worden verdeeld en is het bedrijfspand 1kavel met het woonhuis wat ook verkocht zal moeten worden. Uiteraard kan 1van ons 2een doorstart maken maar zoals gezegd zat ik al aan een burn out door de hoge werkdruk al jarenlang en hij heeft er ook al een tijd weinig zin meer in, en was al een tijdje aan het kijken naar manieren om minder vaak op kantoor te hoeven zijn. Weer een kwartje wat valt.... hoe meer hij buitenshuis is hoe makkelijker het is om vreemd te gaan. Dus ik verwacht niet dat ons bedrijf dit zal overleven, hoe zuur ook.
Ik vind het zó erg voor mijn dochter. Voor onze dochter. Ik haat hem echt voor wat hij haar aandoet.
zaterdag 2 december 2017 om 07:57
Die boekhouder is net zo goed haar boekhouder en kent die onderneming.
De personeelsleden die daar werken willen ook graag salaris met de kerst.
TO zegt dat ze ivm haar arbeidsongeschiktheid moeilijk aan een baan / inkomen kan komen in de toenkomst.
Voor TO is het mijn inziens daarom belangrijk om het bedrijf voort te zetten. Kan dat zonder man erbij?
Straks is het anders spaargeld opeten en de bijzondere bijstand in, nou dat is geen verpot kan ik je vertellen.
Ze moet zich voorbereiden ipv nu als een kip zonder kop iedereen in te lichten dat hij vreemdgaat en haar eigen glazen ingooit.
zaterdag 2 december 2017 om 07:58
Ja. Ik dacht echt dat we er samen doorheen waren gekomen, en er sterker van waren geworden. Heb wel vaak mezelf afgevraagd of het de prijs waard was. Want ik heb er echt heel erg veel pijn van gehad. Maar hij had zoveel spijt, en ik geloof er in dat iedereen een tweede kans verdiend. Hij had zoveel verdriet van de pijn die hij mij had aangedaan, dat ik niet dacht dat hij die fout nog een keer willens en wetens zou maken. De eerste keer was misschien een vergissing, de tweede keer was een bewuste keuze. Wetende wat dit met mij zou doen als het uitkwam, en nog veel erger, met onze dochter zou doen. Die was 20jaar geleden niet eens in het spel.
zaterdag 2 december 2017 om 07:59
Dat deed ik bijna dagelijks... het heeft niet geholpen helaas. Bedankt voor je geweldige inzicht! Ik hoop dat het jou nooit overkomt.geertdegroot schreef: ↑02-12-2017 07:53Ik zou hem eens klaarpijpen, dan heeft hij eens wat leuks en is het gras bij jou groener als bij die ander
zaterdag 2 december 2017 om 08:03
Niet belangrijk nu maar zoals al eerder gezegd door anderen: hij valt nog wel terug uit die droomwereld als een scheiding, vier kleine kinderen en een omgangsregeling opeens realiteit worden. Zo te horen had hij het bij jou zo slecht nog niet.IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑02-12-2017 07:59Dat deed ik bijna dagelijks... het heeft niet geholpen helaas. Bedankt voor je geweldige inzicht! Ik hoop dat het jou nooit overkomt.
Als hij met haar verder had gewild in real life hadden ze die keuze vast al gemaakt. En als ze dat nu wel gaan doen heeft die relatie altijd een basis van ontrouw.
Ik zou ze niet benijden hoor.
zaterdag 2 december 2017 om 08:08
Ik snap het, zou dat gevoel ook hebben als ik jou was denk ik. Ik vind het sowieso knap dat je hem nog een 2e kans gegeven hebt toen, ik had dat never nooit niet gekund. Ik vergeef niet zo snel iets. Maar ik snap dat als je een kind hebt dat je er dan anders tegenover staat. Neem het jezelf niet teveel kwalijk, wees niet te hard voor jezelf. Bel je ouders, echt. Dat lijkt me stap een. Beetje liefhebbende ouder zou willen dat je belde als je zo overstuur bent. Mijne zou gek worden als ik hier in mijn uppie door heen zou gaan.IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑02-12-2017 07:58Ja. Ik dacht echt dat we er samen doorheen waren gekomen, en er sterker van waren geworden. Heb wel vaak mezelf afgevraagd of het de prijs waard was. Want ik heb er echt heel erg veel pijn van gehad. Maar hij had zoveel spijt, en ik geloof er in dat iedereen een tweede kans verdiend. Hij had zoveel verdriet van de pijn die hij mij had aangedaan, dat ik niet dacht dat hij die fout nog een keer willens en wetens zou maken. De eerste keer was misschien een vergissing, de tweede keer was een bewuste keuze. Wetende wat dit met mij zou doen als het uitkwam, en nog veel erger, met onze dochter zou doen. Die was 20jaar geleden niet eens in het spel.
zaterdag 2 december 2017 om 08:08
Klopt helemaal en ik benijd ze ook niet. Ik snap alleen niet hoe iemand die je zo lief is je zo kan bedonderen. 25 jaar, dat is meer dan de helft van mijn leven.Lou- schreef: ↑02-12-2017 08:03Niet belangrijk nu maar zoals al eerder gezegd door anderen: hij valt nog wel terug uit die droomwereld als een scheiding, vier kleine kinderen en een omgangsregeling opeens realiteit worden. Zo te horen had hij het bij jou zo slecht nog niet.
Als hij met haar verder had gewild in real life hadden ze die keuze vast al gemaakt. En als ze dat nu wel gaan doen heeft die relatie altijd een basis van ontrouw.
Ik zou ze niet benijden hoor.
Ik heb net mijn moeder gebeld en die komt hierheen.
zaterdag 2 december 2017 om 08:08
Wat verschrikkelijk en wat een ellende.
Je dochter vind die vrouw lief op de manier zoals ze is voorgesteld aan haar, dus als collega en ‘goede vriendin’.
Die vrouw zal natuurlijk ook heel erg haar best hebben gedaan om ook je man te paaien, kijk is hoe goed je dochter en ik het kunnen vinden.
Ik denk dat je dochter zich ook bedrogen zal voelen door haar vader.
En hoe leuk zal het zijn ?
Zij met 4 kleine kinderen, is kijken hoe lang ze een gelukkig gezinnetje vormen.
Maak heel snel een screenshot van al die berichten en confronteer haar man er ook mee.
Hun jou kapot maken, dan mag het ook allemaal kapot ook!
Ik zou stappen ondernemen voor je man ze zet.
Heel veel sterkte
Je dochter vind die vrouw lief op de manier zoals ze is voorgesteld aan haar, dus als collega en ‘goede vriendin’.
Die vrouw zal natuurlijk ook heel erg haar best hebben gedaan om ook je man te paaien, kijk is hoe goed je dochter en ik het kunnen vinden.
Ik denk dat je dochter zich ook bedrogen zal voelen door haar vader.
En hoe leuk zal het zijn ?
Zij met 4 kleine kinderen, is kijken hoe lang ze een gelukkig gezinnetje vormen.
Maak heel snel een screenshot van al die berichten en confronteer haar man er ook mee.
Hun jou kapot maken, dan mag het ook allemaal kapot ook!
Ik zou stappen ondernemen voor je man ze zet.
Heel veel sterkte
ecam2015 wijzigde dit bericht op 02-12-2017 08:12
8.70% gewijzigd
zaterdag 2 december 2017 om 08:10
Heb nog niet alles gelezen maar voor nu... Ben zelf net gescheiden en wat voor mij achteraf gezien het beste is geweest is dat ik mij tegenover hun dom heb gehouden, ze niet wijzer heb gemaakt over datgene wat ik wist, kalm ben gebleven en constant mijn eigenwaarde heb bewaakt...En van die laatste heb je je hele leven profijt.
Heel, heel veel sterkte.. je mag me een pb sturen.
Heel, heel veel sterkte.. je mag me een pb sturen.
anoniem_356485 wijzigde dit bericht op 02-12-2017 08:16
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
5.70% gewijzigd
