Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
maandag 4 maart 2019 om 10:16
precies, jij zou dat niet zo voelen, prima daar is niks mis mee, ik betwijfel of ik dat ook zou kunnen, is ook niet erg. Ik denk dat iedereen hier op zijn eigen manier mag instaan zonder dat het een beter is dan het ander. Ik vind het in elk geval mooi dat TO het doet.
maandag 4 maart 2019 om 10:18
dat is inderdaad waar, maar dat wil niet zeggen dat ik dat ook correct vind. Wellicht zijn er best wat moeders die ook denken 'rot kind' maar het stigma van een vertrekkende moeder is gewoon groter (zoals dit topic laat zien). Ik vind wat je zegt meer een oproep om vaders beter te laten hechten aan hun kinderen dan om te stellen dat de band tussen Moeder en kind nou eenmaal sterker is.Fizz schreef: ↑04-03-2019 10:05Er zijn maar heel weinig moeders die hun kinderen verlaten na een scheiding, maar er zijn heel veel vaders die hun kinderen wel links laten liggen na een scheiding. Ook op het forum zijn er genoeg topics te vinden waaruit blijkt dat vaders helemaal uit beeld verdwijnen of niets met hun kind te maken willen. Sommigen beginnen aan een nieuwe leg en hebben vervolgens weinig interesse meer in de kinderen uit een eerdere relatie. Blijkbaar is de band tussen moeder en kind dan toch vaak sterker dan die tussen vader en kind.
maandag 4 maart 2019 om 10:39
Cool dat je blijft antwoorden to! Dat hoeft natuurlijk helemaal niet. Sorry als ik hakkerig overkom. Ik kan in de verste verte niet invoelen waarom je dit doet. Ik heb nog een aantal vragen, uiteraard hoef je hier absoluut geen antwoord op te geven.
We kunnen denk ik wel stellen dat zeer weinig vrouwen actief op zoek gaan naar een onbekend stel dat zij gelukkig kan maken met haar eigen baby. Wat maakte dat jij die stap hebt gezet? Jij hebt blijkbaar behoefte ergens aan, wat door het geven van een baby wordt bevredigd. Welke behoefte van jou wordt hiermee bevredigd?
Wat vind je ervan dat mensen jou zien als een kwetsbare vrouw, waar misbruik van wordt gemaakt?
We kunnen denk ik ook stellen dat weinig vrouwen hun kind vrijwillig zouden kunnen afstaan. Waarom kan jij dat wel?
Je geeft aan dat iedereen in jouw omgeving het een goed plan vindt. Waarom vinden zij dit een goed plan denk je?
We kunnen denk ik wel stellen dat zeer weinig vrouwen actief op zoek gaan naar een onbekend stel dat zij gelukkig kan maken met haar eigen baby. Wat maakte dat jij die stap hebt gezet? Jij hebt blijkbaar behoefte ergens aan, wat door het geven van een baby wordt bevredigd. Welke behoefte van jou wordt hiermee bevredigd?
Wat vind je ervan dat mensen jou zien als een kwetsbare vrouw, waar misbruik van wordt gemaakt?
We kunnen denk ik ook stellen dat weinig vrouwen hun kind vrijwillig zouden kunnen afstaan. Waarom kan jij dat wel?
Je geeft aan dat iedereen in jouw omgeving het een goed plan vindt. Waarom vinden zij dit een goed plan denk je?
maandag 4 maart 2019 om 11:02
Een vraag, jammer dat het toch weer gevolgd wordt door een aanname.
Ik heb niet het idee ik het kind de moeder onthoud. En dat is, als ik er verder over nadenk, om 2 redenen:
Een kind heeft een stabiele basis nodig om te kunnen hechten. Het maakt voor het kind niet uit of dat door 1 of 2 mensen gebeurt en of dat de moeder, vader of de buurman is. Daar kun je iets van vinden, maar dat is de wetenschap. De rol van de biologische moeder is dus maar beperkt.
Na de hechting zal er een periode komen waarin het gaat beseffen dat de situatie thuis anders is dan bij vriendjes of vriendinnetjes. Net zoals mijn zoon ziet dat er weliswaar meer kinderen van gescheiden ouders zijn, maar dat er maar weinig kinderen zijn die hun vader maar eens in de 2 jaar zien. Hij is veilig gehecht, voelt zich niet in de steek gelaten door zijn vader en vindt het fijn als er contact is. Ze hebben net toevallig nog geskyped.
De rol van de vader is dus niet heilig, waarom zou dat voor een moeder anders zijn?
Wat verder nog een belangrijk verschil is met ouders (vaak vaders, helaas) die na de geboorte opeens vertrekken, is dat daar het idee was dat vader en moeder de stabiele basis zouden zijn. Dat is opeens veranderd en dat zorgt voor problemen.
maandag 4 maart 2019 om 11:06
Ik ken zelf een draagmoeder, en het is geweldig om te zien hoe de gezinnen met elkaar om gaan. Het draag gezin, het ontvang gezin, het is een grote bonusfamilie geworden die hun eigen leven en gezinnen hebben maar als familie met elkaar omgaan. Kind weet wie de moeder is, maar haar pappa's zijn haar pappa's en dat zijn haar ouders. Het kan echt prachtig zijn.
Zo vind ik het ook fijn dat mijn zaaddonor een bekende is en een rol in het leven van mijn kind heeft.
Zo vind ik het ook fijn dat mijn zaaddonor een bekende is en een rol in het leven van mijn kind heeft.
maandag 4 maart 2019 om 11:28
Nou die mensen feliciteer ik niet hoor. Kende er ook zo een. Getrouwd, maar al jaren problemen met kinderen krijgen door slecht sperma van de man. Net voor de behandeling in het ziekenhuis is ze met een ander het bed in gedoken, je raadt het al: zwanger. Vervolgens ook nog de hele zwangerschap door blijven roken. Dat gaat er bij mij dus echt niet in. Ga er dan ook niet meer mee om.Snowpink schreef: ↑04-03-2019 09:13Er loopt nu een topic van een meisje dat regelmatig de pil "per ongeluk" vergeet en niet zwanger wordt dus nu denkt dat ze onvruchtbaar is. Dát zijn de mensen die geen kinderen moeten krijgen. Ik begrijp werkelijk waar niet waar de hysterie vandaan komt rondom TO. Er worden helaas dagelijks kinderen geboren vanuit bizarre drijfveren in idiote situaties. En 9 van de 10 keer krijgen die gewoon een felicitatie.
O ja, uiteraard wil de vader van het kind niets met het kind te maken hebben.
anoniem_63edfdf1c077e wijzigde dit bericht op 04-03-2019 11:31
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
4.30% gewijzigd
maandag 4 maart 2019 om 11:55
Ik geef graag antwoord op vragen (beroepsdeformatie denk ikRogerPriddy schreef: ↑04-03-2019 10:39Cool dat je blijft antwoorden to! Dat hoeft natuurlijk helemaal niet. Sorry als ik hakkerig overkom. Ik kan in de verste verte niet invoelen waarom je dit doet. Ik heb nog een aantal vragen, uiteraard hoef je hier absoluut geen antwoord op te geven.
We kunnen denk ik wel stellen dat zeer weinig vrouwen actief op zoek gaan naar een onbekend stel dat zij gelukkig kan maken met haar eigen baby. Wat maakte dat jij die stap hebt gezet? Jij hebt blijkbaar behoefte ergens aan, wat door het geven van een baby wordt bevredigd. Welke behoefte van jou wordt hiermee bevredigd?
Wat vind je ervan dat mensen jou zien als een kwetsbare vrouw, waar misbruik van wordt gemaakt?
We kunnen denk ik ook stellen dat weinig vrouwen hun kind vrijwillig zouden kunnen afstaan. Waarom kan jij dat wel?
Je geeft aan dat iedereen in jouw omgeving het een goed plan vindt. Waarom vinden zij dit een goed plan denk je?
), dus blijf ze vooral stellen. Als ik er geen antwoord op wil of kan geven dan geef ik dat wel aan. Welke behoefte wordt bevredigd? Deels het nog een keer zwanger kunnen zijn, ik vind dat echt heel mooi. En deels mensen kunnen helpen. Zoals ik eerder schreef heb ik in eerste instantie gekeken naar mijn directe omgeving (oa dat heterostel dat geen kinderen kon krijgen), maar daarna heb ik mee aangemeld op een forum. Eerst in Engeland, toen in Nederland. Ik heb daar veel gelezen, veel gevraagd en toen tot de conclusie gekomen dat ik graag een homo stel zou willen helpen. Omdat ik vind dat die het nog net iets moeilijker hebben dan hetero stellen. Misschien zit er daarom ook wel een stukje bij dat ik graag zou willen dat de wereld minder in hokjes denkt en dat ik daar mijn steentje aan wil bijdragen. Toen ik deze mannen eenmaal leerde kennen gunde ik ze ook echt een kindje, het is niet het eerste het beste stel (ik ben benaderd door anderen en toen zij nog in traject zaten met een andere vrouw keek ik ook wel om me heen, maar met niemand had ik direct zo’n klik).
Het beeld van de kwetsbare vrouw is denk ik doordat draagmoederschap ook gedaan wordt door vrouwen uit financiële nood. Vrouwen die geen andere uitweg zien en daarom eiceldonor of draagmoeder worden. In mijn omgeving is er niemand die mij als een kwetsbare vrouw ziet waar misbruik van wordt gemaakt. Sterker nog: ik had tot deze vraag ook niet het idee dat het beeld ergens anders wel leefde. Waarschijnlijk omdat ik mezelf niet zo zie en de draagmoeders die ik ken ook zeker niet zo zijn. Ik weet niet precies wat het stereotype kwetsbare vrouw zou moeten zijn eigenlijk. Ik zie dan iemand voor me die wellicht laagopgeleid is, werkloos, geen andere uitweg meer heeft om voor zichzelf of voor haar kinderen te zorgen. Ik ben WO opgeleid, leidinggevende functie, absoluut geen geldproblemen, rijk sociaal leven met veel vrienden, kind dat gelukkig is... ik heb het in de basis prima voor elkaar.
Ik weet niet waarom ik dat kan. Ik heb altijd dat gevoel gehad en dat gevoel delen andere draagmoeders. Misschien is het iets in ons DNA (dat is niet heel serieus, voor de duidelijkheid), maar het is wel een gemene deler. Ik ben niet zo’n moeder-moeder. Iemand schreef dat ze het moeilijk vond dat haar kind ging wennen op het kdv en daar heb ik nooit last van gehad. Heb er ook geen moeite mee als hij een paar nachtjes uit logeren gaat of nu hij steeds zelfstandiger wordt en zijn eigen plan trekt. Daarnaast voelt het ook niet als mijn kind. Mijn zoon is mijn kind, die zou ik ook niet kunnen afstaan. Deze baby in mijn buik voelt als het kind van de twee mannen.
Mensen in mijn omgeving kennen mij als compleet persoon. Die zien niet alleen het stukje draagmoeder, maar ook de andere delen van mijn leven. Die weten dat ik goed over dingen nadenk en de meesten weten ook al jaren dat ik met dit idee speel. Ik zit even terug te denken, maar vanaf 2016 heb ik al mensen in mijn omgeving verteld over mijn plannen en heb ik daar gesprekken over gehad. Die gesprekken hebben mij ook heel erg geholpen om te blijven spiegelen en mijn mening/normen/waarden te blijven toetsen.
Er is 1 vriendin die heel erg gelovig is en die had ik, heel bewust, niks verteld totdat ik zwanger was. Zij gelooft dat homo’s alleen maar zo zijn omdat ze aandacht willen van anderen, dat mannen echt op mannen kunnen vallen bestaat volgens haar niet. Gelooft ook niet in de big bang of zo. Ik was eigenlijk een beetje bang voor haar reactie. Ze hoorde mijn verhaal aan en vroeg toen: “Ok, dus je doet dit uit liefde?” En daarmee was het voor haar goed.
maandag 4 maart 2019 om 12:11
Ik ook niet hoor, maar ik bedoelde het bij wijze van spreken. Als je aankondigt zwanger te zijn, ongeacht in welke situatie, doet men alsof je een topprestatie hebt geleverd. Terwijl, laten we eerlijk zijn, je nog 1 hersencel nodig hebt om een kind te verwekken. Zodra er wat meer nadenken of bewustwording bij komt kijken (in t geval van TO) en het is een iets minder gangbare situatie is mag je je van alle kanten verantwoorden.Suzan_1991 schreef: ↑04-03-2019 11:28Nou die mensen feliciteer ik niet hoor. Kende er ook zo een. Getrouwd, maar al jaren problemen met kinderen krijgen door slecht sperma van de man. Net voor de behandeling in het ziekenhuis is ze met een ander het bed in gedoken, je raadt het al: zwanger. Vervolgens ook nog de hele zwangerschap door blijven roken. Dat gaat er bij mij dus echt niet in. Ga er dan ook niet meer mee om.
O ja, uiteraard wil de vader van het kind niets met het kind te maken hebben.
maandag 4 maart 2019 om 13:37
maandag 4 maart 2019 om 13:38
Ik denk dat ik het juist heel rationeel bekijk, maar het verschil is dat ik het belang van de kinderen voorop heb staan.
maandag 4 maart 2019 om 13:46
Helemaal mee eensredbulletje schreef: ↑04-03-2019 13:40Ik denk dat het kind beter af is bij het homokoppel waarvan ook eentje bio ouder is dan bij een alleenstaande moeder.
maandag 4 maart 2019 om 13:51
maandag 4 maart 2019 om 13:58
Dat vraag ik af, want je komt nergens met feiten waarom een kind slechter af is op deze manier. Er is al enkele keren uitgelegd dat het voor de hechting niets uitmaakt.
Voor de ontwikkeling is het sowieso gunstiger om kinderen op te laten groeien in liefde ipv te omringen met bekrompen gedachtegangen.
maandag 4 maart 2019 om 13:58
Sterker nog. Ik denk dat een kind pas bedenkt dat het is 'weggegeven door de moeder', als het kind daarop gewezen wordt door anderen. Soms doen oordelen van anderen meer pijn dan de feitelijke situatie.rosings schreef: ↑04-03-2019 13:51@fizz ken jij ouders van een draagmoederkind, of een draagmoederkind? Waar baseer jij je mening op behalve je eigen referentiekader?
En ik denk dat er veel belangrijkere dingen zijn voor het geluk van een kind dan of het 1 Of 2 ouders heeft en of daar donor of draagmoeder bij zitten.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
maandag 4 maart 2019 om 14:03
In het geval van adoptie en het gevoel "weg te zijn gedaan" heeft dat te maken met:Doornroosje75 schreef: ↑04-03-2019 13:58Sterker nog. Ik denk dat een kind pas bedenkt dat het is 'weggegeven door de moeder', als het kind daarop gewezen wordt door anderen. Soms doen oordelen van anderen meer pijn dan de feitelijke situatie.
-vlak na de geboorte en de eerste jaren door veel verschillende mensen worden verzorgd, geen continuiteit, geen veilige haven -> dé basis voor een verstoorde hechting
-de ontwetendheid op latere leeftijd (wie is mijn familie, waarom ben ik weggedaan, van wie heb ik mijn karaktereigenschappen gekregen etc)-> de basis voor een verstoorde identiteitsontwikkeling
In het geval van TO is dit allemaal niet aan de orde.
Alle bezwaren die hier geroepen worden kunnen dus enkel voorkomen uit onderbuikgevoel en de projectie op de onmogelijkheid van het "weggeven" van de eigen kinderen. Nobel streven van TO om dit topic te openen, maar met zoveel emotioneel geroep is er echt geen dialoog mogelijk.
anoniem_381635 wijzigde dit bericht op 04-03-2019 14:05
15.05% gewijzigd
maandag 4 maart 2019 om 14:04
Nee. Je gaat namelijk uit van het slechtste steeds.
Dat een kind heel gelukkig kan zijn bij twee homo"s wil er niet in. Tot zover de tolerantie....
maandag 4 maart 2019 om 14:31
Nogmaals en voor de zoveelste keer; als het kind aan een heterostel zou worden gegeven dan zou ik er precies zo over denken. Waarom wil dat er niet bij je in? Je gaat volledig voorbij aan de gevoelens van een kind over het weggeven worden door een moeder die zelf prima voor je had kunnen zorgen, maar die je alleen maar op de wereld heeft gezet om af te worden gestaan.
Heeft dus helemaal niets met tolerantie te maken, maar alles met het belang van een kind voorop stellen.
maandag 4 maart 2019 om 14:37
En denk je dat als dit kind weet dat hij is weggedaan, omdat zijn moeder hem alleen geboren heeft laten worden om af te staan, hij daar blij van wordt en daar begrip voor zal hebben? Ik denk namelijk dat hij wel degelijk het gevoel heeft weg te zijn gedaan. Al zijn zijn adoptie-ouders nog zo goed voor hem. Als je afgestaan wordt omdat je moeder niet voor je kan zorgen of uit armoede dan is daar nog begrip voor op te brengen, maar hiervoor niet. Ik vind dit nu eenmaal moreel verwerpelijk en blijf bij dit standpunt. Over een jaar of zestien wacht ik de update van dit topic wel af. Of is er een nieuw topic: Waarom was ik een weggeefartikel?Snowpink schreef: ↑04-03-2019 14:03In het geval van adoptie en het gevoel "weg te zijn gedaan" heeft dat te maken met:
-vlak na de geboorte en de eerste jaren door veel verschillende mensen worden verzorgd, geen continuiteit, geen veilige haven -> dé basis voor een verstoorde hechting
-de ontwetendheid op latere leeftijd (wie is mijn familie, waarom ben ik weggedaan, van wie heb ik mijn karaktereigenschappen gekregen etc)-> de basis voor een verstoorde identiteitsontwikkeling
In het geval van TO is dit allemaal niet aan de orde.
Alle bezwaren die hier geroepen worden kunnen dus enkel voorkomen uit onderbuikgevoel en de projectie op de onmogelijkheid van het "weggeven" van de eigen kinderen. Nobel streven van TO om dit topic te openen, maar met zoveel emotioneel geroep is er echt geen dialoog mogelijk.
maandag 4 maart 2019 om 14:44
Een kind kan van alles dénken en vínden over welke keuzes zijn ouders wel/niet hebben gemaakt. Het gaat om de verstoorde basis die echte problemen oplevert (hechtingsproblematiek, gebrekkige identiteits- en gewetensontwikkeling) met adoptie wordt dat behoorlijk in de hand gewerkt. Als het gaat om de situatie van TO is er geen reden om aan te nemen dat er in de basis iets misgaat en dat dat dus ontwikkelingsproblemen op latere leeftijd bewerkstelligt. De kans dat er sprake zal zijn van onherstelbare fundamentele schade (zoals bij adoptie vaak het geval is) is gewoon heel erg klein, omdat alle factoren die daaraan bijdragen in het geval van TO uitgesloten zullen zijn.Fizz schreef: ↑04-03-2019 14:37En denk je dat als dit kind weet dat hij is weggedaan, omdat zijn moeder hem alleen geboren heeft laten worden om af te staan, hij daar blij van wordt en daar begrip voor zal hebben? Ik denk namelijk dat hij wel degelijk het gevoel heeft weg te zijn gedaan. Al zijn zijn adoptie-ouders nog zo goed voor hem. Als je afgestaan wordt omdat je moeder niet voor je kan zorgen of uit armoede dan is daar nog begrip voor op te brengen, maar hiervoor niet. Ik vind dit nu eenmaal moreel verwerpelijk en blijf bij dit standpunt. Over een jaar of zestien wacht ik de update van dit topic wel af. Of is er een nieuw topic: Waarom was ik een weggeefartikel?
Dat het kind later denkt "had ik maar 2 heteroouders en was ik maar in een normale situatie geboren" kan altijd. Net als dat een kind denkt "was ik maar blond ipv rood". Zeker als hij/zij gaat puberen, maar dit heeft niets te maken met problemen zoals bij adoptie.
maandag 4 maart 2019 om 14:46
technisch genomen is het kind niet weggedaan, er zijn twee ouders die het kind graag willen en ook gaan opvoeden. Die hebben TO alleen 'even nodig' om het kind te maken. (No offense TO)Fizz schreef: ↑04-03-2019 14:37En denk je dat als dit kind weet dat hij is weggedaan, omdat zijn moeder hem alleen geboren heeft laten worden om af te staan, hij daar blij van wordt en daar begrip voor zal hebben? Ik denk namelijk dat hij wel degelijk het gevoel heeft weg te zijn gedaan. Al zijn zijn adoptie-ouders nog zo goed voor hem. Als je afgestaan wordt omdat je moeder niet voor je kan zorgen of uit armoede dan is daar nog begrip voor op te brengen, maar hiervoor niet. Ik vind dit nu eenmaal moreel verwerpelijk en blijf bij dit standpunt. Over een jaar of zestien wacht ik de update van dit topic wel af. Of is er een nieuw topic: Waarom was ik een weggeefartikel?
maandag 4 maart 2019 om 14:49
Idd. Dit kind heeft 2 vaders en geen moeder. Dat To dit kind baart maakt haar nog geen moeder.florence13 schreef: ↑04-03-2019 14:46technisch genomen is het kind niet weggedaan, er zijn twee ouders die het kind graag willen en ook gaan opvoeden. Die hebben TO alleen 'even nodig' om het kind te maken. (No offense TO)
maandag 4 maart 2019 om 14:51
Waarom geef je de baby dan pas na een uur weg? Waarom ben je er de eerste week dan bij? Geef het kind dan direct weg want die baby leggen ze bij jou zodat hij kan hechten. Als je dat niet wil pers hem er dan uit en geef hem gelijk weg.Sanne_A schreef: ↑03-03-2019 19:16@kaartje1: ik draag laagtechnologisch dus met behulp van eigen eicel.
@merle78: misschien goed om je in te lezen in hechting voordat je dingen roept als “een baby is het liefste dicht bij de biologische moeder”. Dat is namelijk niet waar. Een baby hecht zich aan 1 of 2 mensen die er voor hem/haar zijn in de eerste maanden na de geboorte. En hoe lullig ook als ouder: het maakt voor een baby echt niks uit of dat de vader, de moeder of iemand die niet eens familie is, is.