Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
donderdag 7 maart 2019 om 09:04
Jeetje. Jullie zijn wel echt van "loslaten".Rooss4.0 schreef: ↑07-03-2019 01:13Ik vind het ook aanmatigend. Dit kindje mag je zien als een adoptiekind, je levert het over aan de wensouders en dan laat je het aan hen over, zij mogen beslissen wat goed is voor henzelf en hun kind. Als dat naar Amerika verhuizen is, prima. Als dat is "horen bij een sekte" prima. Dat is hun beslissing en het logische gevolg van de keuzes die gemaakt zijn.
Op het moment dat je het kindje overdraagt aan de vaders dan is het uit jouw handen, daar kies je allemaal heel bewust voor op het moment dat je het draagmoederschap aangaat. Ik zou, in TO's plaats, geen controledrang kennen, ik sta aan de zijlijn en laat het los. Als je dat niet kunt moet je hier niet aan beginnen.
donderdag 7 maart 2019 om 09:16
redbulletje schreef: ↑06-03-2019 15:48Omdat iemand haar eigen lichaam op het spel zet. Zeker in het geval van TO waar sprake is van een eigen kind waar zij (ook nog in haar eentje) de verantwoording over heeft. Als zij een blijvende handicap overhoudt aan haar draagmoederavontuur waardoor ze haar kind niet meer alles kan bieden, dan vind ik dat best een groot ding. Als ze er nu flink veel geld aan overhield, maar officieel mag dat niet eens.
Een spermadonor zet verder niets op 't spel. Het zou beter zijn als genetisch materiaal gewoon machinaal uitgebroed kon worden.
TO neemt wel grotere risico's in haar leven dan de zwangerschap neem ik aan. Naar India reizen bijvoorbeeld. En aan het verkeer deelnemen. Ik rijd motor, nu even niet want zwanger, maar wat jou betreft zou ik dat dus nooit meer mogen doen omdat ik straks een zoon heb? Dan snap ik wel dat jij niet snapt dat mensen kinderen willen, als dat betekent dat je alle risico's in het leven tot het minimum moet beperken (en dus de deur niet meer uitkomt).redbulletje schreef: ↑06-03-2019 15:56En dat vind ik dus onzin. Bedoel, je bent wel 'n jaar van je leven je lichaam kwijt buiten nog de medische complicaties die het allemaal met zich meebrengt. Daar mag gerust een meer dan modaal jaarsalaris netto tegenover staan. Plus nog extra dekking voor 't geval je niet meer kunt werken en je inkomen structureel daalt.
En dat een jaar je lichaam kwijt zijn een enorme opoffering is, ja ben ik met je eens. Eerlijk gezegd, ik heb tijdens deze zwangerschap meer dan eens gedacht dat 'machinaal uitbroeden' zoals jij het omschrijft wel handig zou zijn. Maar er zijn wel meer dingen die ik nooit zou doen al krijg ik er een miljoen voor, en anderen doen dat voor hun plezier. Vind ik geen argument om te zeggen dat zij het niet zouden mogen.
Ook als uit onderzoek gebleken is dat co-ouderschap voor (vooral heel jonge) kinderen nadeliger is dan één stabiele thuissituatie? Zou dat dan volgens jou beredenering niet egoistisch en onethisch zijn, om het kind de voor hem best mogelijke situatie te onthouden?RogerPriddy schreef: ↑06-03-2019 17:49Aangezien het kind er al is, zou ik nu een co-ouderschap of omgangsregeling aanraden, zodat kind zich niet verstoten voelt door biomoeder en moeder invloed heeft op de zorg van kind.
(Ik vind bewust co-ouderschap, met een lesbische of alleenstaande moeder en een homovader, ook niet verkeerd overigens. Maar als je alleen maar altruïstisch voor het kind mag denken...)
Nee de actie is niet belangenloos, dat zegt TO ook niet. Waarom is het een probleem dat TO ook iets haalt uit deze actie (voldoening, het gevoel goed te doen, een zwangerschap meemaken)? Volgens RB was het juist het probleem dat TO er te weinig uit haalde!
donderdag 7 maart 2019 om 13:09
Sanne_A schreef: ↑07-03-2019 08:14Ik wil geen co-ouderschap. Als ik zelf nog een kind had gewild, dan was ik wel voor KID of co-ouderschap gegaan. Die mensen zijn er overigens ook, zijn ook fora voor mensen die bewust op zoek gaan naar co-ouderschap, maar het is een hele andere constructie dan draagmoederschap.
Ik wil ook geen gedeeld gezag omdat het kind bij de vaders opgroeit en ik het dus niet meer dan logisch vind dat zij ook alle rechten en plichten hebben.
Er is een kans dat ze gaan emigreren (hoewel die kans klein is en de kans dat ík ga emjgreren vele malen groter is), er is een kans dat ze bij een sekte gaan, maar die kans is er ook als je getrouwd bent en je partner gaat bij een sekte.
Je bijdragen laten me wel nadenken, bij de gedachte aan co-ouderschap was mijn eerste reactie direct: NEE! Dus wat dat betreft sterkt het mijn gevoel dat ik de juiste keuze maak. Ook voor het kindje dat door de vaders zoveel meer gewenst is.
Ik merk dat de insinuatie dat ze nu alleen aardig doen omdat ze iets van me willen me wel raakt. Zoveel vooroordelen over mensen die je niet kent, direct van het negatieve uitgaan, terwijl dat zo onnodig is. Onnodig in mijn ogen omdat ik niet de eerste ben, niet in Nederland en zeker niet daarbuiten. Zowel de wetenschappelijke studies als ervaringsverhalen van mensen die ik ken zijn positief. Waarom er zo op hameren dat ik misschien wel degene ben bij wie het wel mis gaat?
Is het omdat je ergens niet gelooft dat het positief uitpakt? Ligt het aan mij als persoon (en wat maakt mij anders dan die andere vrouwen)? Heb je het ergens mis zien gaan? Is het helemaal nieuw voor je en daarom eng? Of heel iets anders?
Een andere mening hebben is geen probleem, daar een oordeel aan hangen wel. Als jij je namelijk zo zou uitlaten tegenover je kinderen ("draagmoeders hielden niet genoeg van hun kind dus hebben ze het maar weggegeven"), dan is dat precies waarom kinderen later gaan pesten ("jouw moeder hield niet van jou en daarom woon je bij 2 papa's").
Toen ik nog in het reguliere onderwijs werkte heb ik vaak genoeg gezien dat dit helaas is zoals het werkt.
Dit gaat straks ook door het hoofd van het kindje, 'ik was door mijn moeder lang niet zo gewenst als door mijn vader(s)'. Geloof me, dit gaat een moederwond geven aan het kindje, JOUW kindje.
En voor wie allemaal was deze hele constructie nou zo fijn? Voor het ideaalplaatje van de vaders en het opspelende moeder Theresa-gen van TO?
Moeder Theresa was achteraf gezien niet zo heel nobel, maar dat terzijde.
donderdag 7 maart 2019 om 17:49
Wat een onzin. Dat kind heeft straks twee liefhebbende ouders - en een baarmoeder die ietsje verder weg staat maar ook niets dan het beste wil voor het kind. Heel veel kinderen kunnen daar alleen maar van dromen.
vrijdag 8 maart 2019 om 15:39
.
Biomoeder, al is de term baarmoeder ook wel heel toepasselijk hier
vrijdag 8 maart 2019 om 15:53
vrijdag 8 maart 2019 om 16:30
Het kindje is voor OP toch ook gewenst. Zij wenst een kindje voor een ander stel.
Hey als je toch bezig bent kun je mijn toekomst dan ook voorspellen?
vrijdag 8 maart 2019 om 18:30
Tja, daar geef ik je ook weer gelijk in.
Ik denk aan de emotie die het kind kan krijgen, dat hij/zij zich in de steek gelaten voelt. Ook al weet het kind dat het niet zo is bedoeld.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 10-03-2019 00:40
0.11% gewijzigd
vrijdag 8 maart 2019 om 19:14
.
Wie schrijft dat dan? Het kind zal heus weleens wensen dat het thuis gewoon een moeder had, vooral als het iets van de vaders niet mag
Maar echt missen denk ik niet als het twee liefhebbende vaders heeft en een bekende biomoeder op de achtergrond. Je geborgen voelen hangt niet af van het geslacht van de opvoeders, maar weten dat ze onvoorwaardelijk van je houden. En dat zullen deze vaders vast doen.
vrijdag 8 maart 2019 om 19:33
Nou, dit is toch heel stellig?erizito schreef: ↑08-03-2019 19:14.
Maar echt missen denk ik niet als het twee liefhebbende vaders heeft en een bekende biomoeder op de achtergrond. Je geborgen voelen hangt niet af van het geslacht van de opvoeders, maar weten dat ze onvoorwaardelijk van je houden. En dat zullen deze vaders vast doen.
Ik vraag het me af.
Ik kan natuurlijk niet met zekerheid stellen dat het kind doodongelukiig zal zijn, maar ik kan me voorstellen dat hij of zij zich misschien vragen stelt. En het zal ook erg van het karakter van het kind afhangen hoe het omgaat met deze toch best bijzondere situatie.
vrijdag 8 maart 2019 om 19:42
Maar vragen stellen is toch ook geen probleem? Dan zal het antwoorden krijgen. Ik vergelijk het echt met mijn zoon die zou kunnen vragen waarom ik bij zijn vader ben weggegaan.
Of een kind dat aan fulltime werkende ouders vraagt waarom het 5 dagen op de BSO zit en ouders van vriendjes wel gezellig thuis zijn en het opmerkingen krijgt dat zijn ouders geen kinderen hadden moeten krijgen als ze er toch geen tijd voor hebben.
Of een kind dat aan fulltime werkende ouders vraagt waarom het 5 dagen op de BSO zit en ouders van vriendjes wel gezellig thuis zijn en het opmerkingen krijgt dat zijn ouders geen kinderen hadden moeten krijgen als ze er toch geen tijd voor hebben.
vrijdag 8 maart 2019 om 19:44
Heel bijzonder hoor, naast alle alleenstaande moeders, lesbo-stellen en samengestelde gezinnen. Tegenwoordig zijn er zoveel andere gezinsvormen dat het kind dat opgroeit in het kerngezin zowat de uitzondering is.
Het kind zal vast vragen stellen, maar of negatieve emoties verbindt aan die vragen is nog niet zo’n gegeven.
Het kind zal vast vragen stellen, maar of negatieve emoties verbindt aan die vragen is nog niet zo’n gegeven.
vrijdag 8 maart 2019 om 21:27
Voor mij staat dit wel gelijk aan het weggeven van je eigen kind. Dat IS het immers ook. TO is biologisch en juridisch de moeder. Hoe liefhebbend de vaders ook zullen zijn. Zij is en blijft de moeder. Met name dat je hiervoor je eigen eicel gebruikt en het draagt zou voor mij te ver gaan. In gevallen dat het om directe familie zou gaan (bijvoorbeeld een zus of schoonzus) zou ik het nog kunnen begrijpen (mits het geen eigen eicel zou zijn). Maar waarom zoiets belangeloos doen voor een vreemde? Waarbij je medisch blijvende schade kunt krijgen en er daarnaast financieel ook niets voor krijgt.
Wat mij betreft hoeft de overheid dit soort behandelingen ook niet (meer) te vergoeden. En zouden mensen beter kunnen kijken naar adoptie van kinderen die er al zijn.
Wat mij betreft hoeft de overheid dit soort behandelingen ook niet (meer) te vergoeden. En zouden mensen beter kunnen kijken naar adoptie van kinderen die er al zijn.
vrijdag 8 maart 2019 om 21:36
zaterdag 9 maart 2019 om 18:21
Je mag niet je eigen eicel gebruiken, van wie moet die eicel dan wel komen? En over welke behandelingen die vergoed zouden worden heb je het als een eigen eicel gebruikt wordt? En over welke kinderen die er al zijn die geadopteerd kunnen worden door de mannen of door wie dan ook?evelien2010 schreef: ↑08-03-2019 21:27Voor mij staat dit wel gelijk aan het weggeven van je eigen kind. Dat IS het immers ook. TO is biologisch en juridisch de moeder. Hoe liefhebbend de vaders ook zullen zijn. Zij is en blijft de moeder. Met name dat je hiervoor je eigen eicel gebruikt en het draagt zou voor mij te ver gaan. In gevallen dat het om directe familie zou gaan (bijvoorbeeld een zus of schoonzus) zou ik het nog kunnen begrijpen (mits het geen eigen eicel zou zijn). Maar waarom zoiets belangeloos doen voor een vreemde? Waarbij je medisch blijvende schade kunt krijgen en er daarnaast financieel ook niets voor krijgt.
Wat mij betreft hoeft de overheid dit soort behandelingen ook niet (meer) te vergoeden. En zouden mensen beter kunnen kijken naar adoptie van kinderen die er al zijn.
zaterdag 9 maart 2019 om 18:41
.
Hoogtechnologisch draagmoederschap voor een homostel is op dit moment niet toegestaan in Nederland, dus dat is gewoon geen optie. Dan ben je aangewezen op de buitenlandroute.
zaterdag 9 maart 2019 om 19:19
zaterdag 9 maart 2019 om 19:26
Ik had hier niet eens bij stil gestaan. Je geeft inderdaad gewoon je eigen kind weg om een stel "vreemden" blij te maken. Wat bizar.evelien2010 schreef: ↑08-03-2019 21:27Voor mij staat dit wel gelijk aan het weggeven van je eigen kind. Dat IS het immers ook. TO is biologisch en juridisch de moeder. Hoe liefhebbend de vaders ook zullen zijn. Zij is en blijft de moeder. Met name dat je hiervoor je eigen eicel gebruikt en het draagt zou voor mij te ver gaan. In gevallen dat het om directe familie zou gaan (bijvoorbeeld een zus of schoonzus) zou ik het nog kunnen begrijpen (mits het geen eigen eicel zou zijn). Maar waarom zoiets belangeloos doen voor een vreemde? Waarbij je medisch blijvende schade kunt krijgen en er daarnaast financieel ook niets voor krijgt.
Wat mij betreft hoeft de overheid dit soort behandelingen ook niet (meer) te vergoeden. En zouden mensen beter kunnen kijken naar adoptie van kinderen die er al zijn.
zaterdag 9 maart 2019 om 19:43
Het kind is net zoveel (of weinig, ik geloof niet dat een kind een bezit is) van de biologische vader.
Wij kiezen ervoor dat het kind bij de biologische vader en zijn man opgroeit, dat zij omdat zij de hoofdopvoeders zijn ook het gezag krijgen en dat ik op afstand een rol heb.
Het blijft me verbazen hoe mensen vasthouden aan het beeld dat een kind perse bij de biologische moeder moet blijven en dat de biologische vader er helemaal niet toe doet. Dat vind ik nou bizar.
Wij kiezen ervoor dat het kind bij de biologische vader en zijn man opgroeit, dat zij omdat zij de hoofdopvoeders zijn ook het gezag krijgen en dat ik op afstand een rol heb.
Het blijft me verbazen hoe mensen vasthouden aan het beeld dat een kind perse bij de biologische moeder moet blijven en dat de biologische vader er helemaal niet toe doet. Dat vind ik nou bizar.
sanne_a wijzigde dit bericht op 09-03-2019 20:16
0.21% gewijzigd
zaterdag 9 maart 2019 om 19:54
Voor mij doen allebei de ouders ertoe, zowel de vader van wie de zaadcel afkomstig is als de moeder, van wie de eicel afkomstig is en die het kind negen maanden draagt en baart.
Je eigen kind afstaan, dat gemaakt is van jouw eicel, jouw genetisch materiaal bezit en negen maanden in je buik is gegroeid en waarvan je bent bevallen, ik vind dat dus niet ok.
En dan kun je me allerlei zaken in de schoenen schuiven: angstig, traditioneel, conservatief, maar dat is het allemaal niet. Het is meer dat ik van mening ben dat je niet zomaar een kind op de wereld zet, maar dat je er dan ook verantwoordelijk voor bent. Of je nu de vader bent of de moeder, dat maakt niet uit.
Alle andere scenario's zijn voor mij moreel verwerpelijk. Dat betekent dat ik je een slecht persoon vind, of dat ik je iets nadraag ofzo, maar ik vind wel dat dit een verkeerde keuze is. Iets dat eigenlijk bij wet verboden zou moeten zijn.
Ouders moeten voor hun kinderen zorgen. Punt. De vader en de moeder, omdat dat nu eenmaal de mensen zijn waaruit een kind ontstaat. Dat er dan nog meer mensen nauw bij de opvoeding betrokken zijn: helemaal goed, hartstikke mooi! Maar wat mij betreft zouden in elk geval de vader én moeder betrokken moeten zijn.
Je eigen kind afstaan, dat gemaakt is van jouw eicel, jouw genetisch materiaal bezit en negen maanden in je buik is gegroeid en waarvan je bent bevallen, ik vind dat dus niet ok.
En dan kun je me allerlei zaken in de schoenen schuiven: angstig, traditioneel, conservatief, maar dat is het allemaal niet. Het is meer dat ik van mening ben dat je niet zomaar een kind op de wereld zet, maar dat je er dan ook verantwoordelijk voor bent. Of je nu de vader bent of de moeder, dat maakt niet uit.
Alle andere scenario's zijn voor mij moreel verwerpelijk. Dat betekent dat ik je een slecht persoon vind, of dat ik je iets nadraag ofzo, maar ik vind wel dat dit een verkeerde keuze is. Iets dat eigenlijk bij wet verboden zou moeten zijn.
Ouders moeten voor hun kinderen zorgen. Punt. De vader en de moeder, omdat dat nu eenmaal de mensen zijn waaruit een kind ontstaat. Dat er dan nog meer mensen nauw bij de opvoeding betrokken zijn: helemaal goed, hartstikke mooi! Maar wat mij betreft zouden in elk geval de vader én moeder betrokken moeten zijn.