Coopertest op school

18-10-2019 10:33 543 berichten
Mijn dochter (3e klas middelbare) moest met gym de Coopertest doen voor een cijfer. De norm voor meisjes was 2 km in 12 minuten voor een 6. Uiteindelijk was er een meisje met een 7, de rest allemaal lager. Dochter had een dikke onvoldoende, die werd gecompenseerd door een 8 voor inzet.
Hoe gaat dat bij jullie kinderen op school? Ik kan me van mezelf van vroeger overigens ook wel herinneren dat het een jaarlijks terugkerende ellende was. Wij zijn gewoon niet geschikt om hard te lopen. Na 500 meter al pijntjes overal e.d. (dochter heeft hetzelfde).
iceteapeach schreef:
18-10-2019 21:04
Zoals in ongeveer elk topic, gaat het alle kanten op, leuk om te lezen. V.w.b. die Coopertest: ik lees idd dat het om testen van uithouding/conditie gaat alleen waarom lijkt deze zo belangrijk te worden gevonden/te zijn ondanks de andere vormen van beweging en/of sportvormen die worden gegeven bij LO? Er lijkt zoveel nadruk te worden gelegd op die test en waarom snap ik niet goed.

Toen ik op de middelbare school zat, of ik moet het vergeten zijn, hadden we geen Coopertest. Ik had hem niet gehaald overigens, ondanks intensief sporten destijds. Eén rondje om ons sportveld kreeg ik al pijn van in mijn zij maar een paar 'homeruns' bij softbal was weer geen enkel probleem. Ik vond gymmen op zich heel leuk, beetje afhankelijk van wat we gingen doen maar ik had wel twee heel fijne en ook leuke gymleerkrachten.
Dat scheelt al een halve wereld. Ik ben geloof ik van de laatste lichting die textiele werkvormen nog als vak moest volgen (of mijn school liep jaren achter, dat kan ook heel goed mogelijk zijn geweest). Batik, macramé, dat soort spul. Ik en velen met mij vonden het te suf voor woorden maar de juf was heel aardig. Ze verzon steeds dingen waarvan ze hoopte dat het aansluiting zou vinden maar het was het steeds net niet. En toch bleef zelfs de grootste muil van de klas braaf touwtjes knopen. Omdat je wist dat die vrouw echt interesse had in ons en ons oprecht iets wilde leren. En ze was ook niet te beroerd om een lunch uit de lerarenkamer voor je te regelen als je blikje cola weer was gesprongen in je tas.
Thlubbe schreef:
18-10-2019 22:32
Ik vermoed dat dit ding (samen met de shuttle-run test) een soort dieptepunt was voor veel mensen. Ik kreeg zelf die testen hooguit één keer per jaar (beide eenmaal), maar blijkbaar maken die twee zeldzame momenten enorme indruk. Tenzij sommige mensen het elke maan d kregen natuurlijk, kan er naast zitten.
Hier was het gewoon werkelijk élk jaar de start van het schooljaar.

6 weken lang of wat atletiek. Coopertest, snelheid versus verplicht aantal meters, x tijd lopen, sprint en als er nog tijd over was een middag verspringen.

Elk jaar weer zakte de moed mij qua gym de eerste week al in de schoenen.
Ik was vroeger liever lui dan moe en had een matige conditie. De coopertest was dan ook hijgen en puffen voor mij. Nu draai ik er mijn hand niet voor om. Het is verbazend hoe snel je je conditie kan opkrikken door in de sportschool op de loopband te rennen/joggen. Misschien iets voor jou en je dochter, TO? Goed voorbeeld doet goed volgen!
Alle reacties Link kopieren
Vreselijk!
Nu 15 jaar na dato hebben mijn beste vriendin en ik het er nog weleens over. Ik deed niet eens meer de moeite. Trap 2 dan kreeg ik een 3. Ik vond het best.
Speciaal voor dit topic een account gemaakt.
Sinds 5 jaar afgestudeerd, nu werkzaam als gymdocent op het voortgezet onderwijs.
Onder gymdocenten en scholen wordt er heel verschillend gedacht over het doel, de invulling en het becijferen/waarderen van de leerling in mijn mooie vak.
Leerlingen zijn in het onderwijs in NL ingedeeld op cognitie en niet op motorisch/bewegingsvaardigheden. Mijns inziens kunnen we hen dus ook niet allemaal langs dezelfde lat leggen. Het liefst zou ik de leerling helemaal niet becijferen maar met woorden hum bewwgingsvaardigheden waarderen, bijvoorbeeld:
'Luca, wat heb ik ervan genoten om jou te ziem badmintonnen. Ik ben erg trots op de manier waarop jij een aantal klasgenoten met de onderhandse opslag hebt geholpen.'
Of:
'Almina, wat heb je hard gewerkt om ervoor te zorgen dat je de softbal kon slaan. Jou doorzettingsvermogen gaat je nog ver brengen en wat ben ik blij dat je er plezier in hebt gekregen'.

Helaas is bij ons op school en bij bijna alle vormen van onderwijs in NL gewoon om cijfers te geven. Het liefst zou ik dan de vooruitgang na bijvoorbeeld 3 lessen willen belonen in het cijfer. Een leerling die al haar hele leven voetbalt kan ik alleen in 3 lessen veel minder leren dan een leerling die nog een beginner is (wet van de verminderde meeropbrengst) dus dat is dan weer lastig.

Bij mij in de vaksectie op school zijn de collega's het niet met elkaar eens maar willen we wel eenduidig cijferen. We hebben onderscheid gemaakt tussen meetbare bewegingsvormen (afstand, snelheid, hoogte e.d.) en niet meetbare bewegingsvormen (verdedigen, aanvallen, dansen etc).
Bij de meetbare bewegingsvormen moet er een bepaalde afstand/snelheid/hoogte behaald worden voor het cijfer, waarbij ook onvoldoendes gehaald kunnen worden. Bij de niet meetbare bewegingsvormen is goede inzet altijd een voldoende. Maximaal 1/3 van de becijferde onderdelen mag uit meetbare vormen bestaan, zodat iedereen altijd met een goede inzet gemiddeld ruim voldoende kan staan.
Alle reacties Link kopieren
FunnyFace8 schreef:
19-10-2019 01:08
Ik was vroeger liever lui dan moe en had een matige conditie. De coopertest was dan ook hijgen en puffen voor mij. Nu draai ik er mijn hand niet voor om. Het is verbazend hoe snel je je conditie kan opkrikken door in de sportschool op de loopband te rennen/joggen. Misschien iets voor jou en je dochter, TO? Goed voorbeeld doet goed volgen!
Maar waarom zou je dat (moeten) willen?
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Solomio schreef:
19-10-2019 07:57
Maar waarom zou je dat (moeten) willen?
Omdat het goed voor je lijf is om in goede conditie te zijn. Gezond, enzo.
Solomio schreef:
19-10-2019 07:57
Maar waarom zou je dat (moeten) willen?

En betere conditie kan natuurlijk nooit kwaad. Door regelmatig jezelf in te spannen met een verhoogde hartslag wordt je rusthartslag lager, waardoor je steeds minder snel moe wordt bij een beetje inspanning.

Vaak komt dit het slaappatroon ook ten goede.

Dit hoeft niet altijd op de loopband in de sportschool natuurlijk. Ik heb mijn conditie opgebouwd met fietsen. En omdat ik dat met slecht weer echt niet leuk vond heb ik een hometrainer aangeschaft. Ik heb nog lang niet de conditie van de sportieve mannen hier in huis, en zal ik ook nooit halen want die ambitie heb ik niet. Toch ben ik fitter, minder snel moe en slaap ik beter. Mooie winst voor mij.
Ik schrik toch een beetje van dit soort topics. Ik was vroeger door astma en oogproblemen slecht in gym. Maar de rest van mijn klas haalde het allemaal wel. Dus ik schrik ervan dat mijn (onder)prestaties van toen nu een beetje de norm zijn. Ik vond het toen echt erg.

Ik zat overigens op een school waar ook nog onderscheid gemaakt werd tussen mavo, havo en vwo. De meiden uit onze klas gymden samen met de meiden van een mavoklas (eind jaren 90). En bij de shuttle run bijvoorbeeld, moesten we op het vwo meer trappen kunnen lopen voor een voldoende. Of bij 20x op de basket werpen, moest bij ons 15x raak voor een voldoende en voor de mavo 12x.

Vond ik zo raar! En in de praktijk bleek ook dat ze die normering beter om hadden kunnen draaien, want die mavo-meiden waren vaak veel sportiever.
Rooss4.0 schreef:
18-10-2019 10:42
Ik vond de coopertest vroeger ook stom maar mijn moeder opende er goddank geen topic over op eoa forum...
Dit, allemensen zeg.
Alle reacties Link kopieren
FunnyFace8 schreef:
19-10-2019 08:46
Omdat het goed voor je lijf is om in goede conditie te zijn. Gezond, enzo.
Nogmaals, dat kan ook zonder hardlopen.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
Eunice90 schreef:
19-10-2019 07:19
Speciaal voor dit topic een account gemaakt.
Sinds 5 jaar afgestudeerd, nu werkzaam als gymdocent op het voortgezet onderwijs.
Onder gymdocenten en scholen wordt er heel verschillend gedacht over het doel, de invulling en het becijferen/waarderen van de leerling in mijn mooie vak.
Leerlingen zijn in het onderwijs in NL ingedeeld op cognitie en niet op motorisch/bewegingsvaardigheden. Mijns inziens kunnen we hen dus ook niet allemaal langs dezelfde lat leggen. Het liefst zou ik de leerling helemaal niet becijferen maar met woorden hum bewwgingsvaardigheden waarderen, bijvoorbeeld:
'Luca, wat heb ik ervan genoten om jou te ziem badmintonnen. Ik ben erg trots op de manier waarop jij een aantal klasgenoten met de onderhandse opslag hebt geholpen.'
Of:
'Almina, wat heb je hard gewerkt om ervoor te zorgen dat je de softbal kon slaan. Jou doorzettingsvermogen gaat je nog ver brengen en wat ben ik blij dat je er plezier in hebt gekregen'.

Helaas is bij ons op school en bij bijna alle vormen van onderwijs in NL gewoon om cijfers te geven. Het liefst zou ik dan de vooruitgang na bijvoorbeeld 3 lessen willen belonen in het cijfer. Een leerling die al haar hele leven voetbalt kan ik alleen in 3 lessen veel minder leren dan een leerling die nog een beginner is (wet van de verminderde meeropbrengst) dus dat is dan weer lastig.

Bij mij in de vaksectie op school zijn de collega's het niet met elkaar eens maar willen we wel eenduidig cijferen. We hebben onderscheid gemaakt tussen meetbare bewegingsvormen (afstand, snelheid, hoogte e.d.) en niet meetbare bewegingsvormen (verdedigen, aanvallen, dansen etc).
Bij de meetbare bewegingsvormen moet er een bepaalde afstand/snelheid/hoogte behaald worden voor het cijfer, waarbij ook onvoldoendes gehaald kunnen worden. Bij de niet meetbare bewegingsvormen is goede inzet altijd een voldoende. Maximaal 1/3 van de becijferde onderdelen mag uit meetbare vormen bestaan, zodat iedereen altijd met een goede inzet gemiddeld ruim voldoende kan staan.
Maar bijv 'inzet' is hartstikke subjectief.

Dat vind ik een groot voordeel van leervakken: ik haalde voor sommige vakken met weinig inzet hoge cijfers.
Helaas bij andere vakken haalde ik zelfs met veel inzet geen hoge cijfers.
Die vakken liet ik zo snel mogelijk vallen.
Maar gym mag je niet laten vallen.

Mijn inzet was belabberd, omdat ik en een pesthekel had aan gym en ik met de grootste inzet van de wereld nog altijd die onvoldoende op die meetbare resultaten zou scoren.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Nou ja, ik moet bekennen dat ik ook altijd wel een voldoende kreeg voor gym. Terwijl ik de Coopertest op één of andere manier altijd gemist heb (strategisch ziek of naar de dokter) en een prachtig systeem had waarbij ik, als ik bijna aan de beurt was met iets, me onopvallend weer naar het einde van de rij wist te werken. Met balspellen deed ik wel gewoon goed mee, dat kon ik ook prima.
Solomio schreef:
19-10-2019 09:27
Maar bijv 'inzet' is hartstikke subjectief.

Dat vind ik een groot voordeel van leervakken: ik haalde voor sommige vakken met weinig inzet hoge cijfers.
Helaas bij andere vakken haalde ik zelfs met veel inzet geen hoge cijfers.
Die vakken liet ik zo snel mogelijk vallen.
Maar gym mag je niet laten vallen.

Mijn inzet was belabberd, omdat ik en een pesthekel had aan gym en ik met de grootste inzet van de wereld nog altijd die onvoldoende op die meetbare resultaten zou scoren.
Dat is inderdaad subjectief. Maar wel een manier om leerlingen die ik bun best zie doen of plezier zie hebben kan belonen
Alle reacties Link kopieren
Eunice90 schreef:
19-10-2019 09:51
Dat is inderdaad subjectief. Maar wel een manier om leerlingen die ik bun best zie doen of plezier zie hebben kan belonen
Ik vond eigenlijk dat ik al minstens een 8 verdiende als ik überhaupt aanwezig was.
Inzet en plezier zaten er niet in bij mij.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
De coopertest vond ik geen probleem.

De ellende van dictees en taal waren veel groter.

Kinderen die niet zo goed zijn in taal of cognitieve vakken maar wel in sport hebben dan ook eindelijk iets waar zij goed in zijn en een hoog cijfer kunnen halen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Eunice90 schreef:
19-10-2019 09:51
Dat is inderdaad subjectief. Maar wel een manier om leerlingen die ik bun best zie doen of plezier zie hebben kan belonen
Dus gewoon jouw invulling van wat je denkt te zien, maar hoeft helemaal niet overeen te komen met de werkelijkheid.
hamerhaai schreef:
19-10-2019 09:55
De coopertest vond ik geen probleem.

De ellende van dictees en taal waren veel groter.

Kinderen die niet zo goed zijn in taal of cognitieve vakken maar wel in sport hebben dan ook eindelijk iets waar zij goed in zijn en een hoog cijfer kunnen halen.
Op de middelbare school zit je bij de andere vakken al op een niveau ingedeeld, dus als je nergens anders goed in bent (in vergelijking tot je klasgenoten), dan zit je niet op het juiste niveau.
Suðri schreef:
19-10-2019 10:06
Dus gewoon jouw invulling van wat je denkt te zien, maar hoeft helemaal niet overeen te komen met de werkelijkheid.
Natuurlijk doe ik mijn best om zo objectief mogelijk te kijken. Maar ik ben ook maar een mens, ik zal er ook wel eens naast zitten.
Ik sta overigens open voor tips, zoals ik schreef is cijferen bij mij ook een struggle. Dus als je iets weet hoor io het graag :)
Alle reacties Link kopieren
Eunice90 schreef:
19-10-2019 10:26
Natuurlijk doe ik mijn best om zo objectief mogelijk te kijken. Maar ik ben ook maar een mens, ik zal er ook wel eens naast zitten.
Ik sta overigens open voor tips, zoals ik schreef is cijferen bij mij ook een struggle. Dus als je iets weet hoor io het graag :)
Vrijstellingen geven.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Eunice90 schreef:
19-10-2019 10:26
Natuurlijk doe ik mijn best om zo objectief mogelijk te kijken. Maar ik ben ook maar een mens, ik zal er ook wel eens naast zitten.
Ik sta overigens open voor tips, zoals ik schreef is cijferen bij mij ook een struggle. Dus als je iets weet hoor io het graag :)
Je kan niet objectief kijken naar iets wat in iemands hoofd gebeurt. Dat kan je namelijk niet zien.
Het passieve kind is misschien wel bang om te bewegen van de pijn van de klappen van thuis.
Of enorme faalangst. Etc.

Gooi het hele systeem om. Kan je als vakdocent prima voor gaan pleiten lijkt me.
Nou nou, de trauma's zitten wel diep.
Ik denk dat je al een heel eind komt wanneer je je realiseert dat niet iedereen van sporten houdt, maar dat dat ook nooit jouw einddoel als LO-docent hoeft te zijn.
Ik geef een ander vak dat leerlingen vaak vol opluchting laten vallen. Ik word daar niet verdrietig van, die kinderen zijn vaak hartstikke leuk, maar mijn vak vinden ze moeilijk, stom of gewoon heel erg onnodig. Ik probeer ze zoveel mogelijk tips te geven om het jaar zo goed mogelijk door te komen en vraag ze eens naar de dingen die ze wel leuk vinden. En misschien pikken ze nog wel eens iets op, misschien wel niet. Maar hopelijk zien ze niet tegen mijn lessen op.
Alle reacties Link kopieren
Ik was super blij toen we eindelijk, eindelijk voor de eerste keer gingen softballen. Ik zat op honkbal en dacht eindelijk eens wat te kunnen laten zien om mijn cijfer op te halen.

Leermoment: al ben je nog zo goed, met oud materiaal en medespelers die niet kunnen gooien, bak je er zelf ook weinig van.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
Alle reacties Link kopieren
Gym op het vo: zeker mijn minste punt. Ik vond de normering ook echt stom. Cijfers voor hoogspringen obv hoe hoog je kon. Zelfde soort bij verspringen en speerwerpen. Normering voor iedereen gelijk. Ik was de kleinste van de klas (Ik ben nu 1.52 m). Gelukkig was er ook een cijfer voor inzet.

In de 5e was er een keer een theorietoets, met vragen over softbal spelregels. Haalde ik ook eens een 9 voor gym. 😊

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven