Relaties
alle pijlers
Verhuizen na scheiding?
vrijdag 6 maart 2020 om 11:22
Een kort half jaar geleden kondigde mijn ex aan uit elkaar te willen. We hebben twee kinderen en een koophuis, dus dat is niet van de één op de andere dag geregeld. Op dit moment woon ik nog steeds in ons gezamenlijke huis en maak ik een aantal nachten/dagen per week plaats voor hem om bij de kinderen te zijn. Een soort birdnesting zullen we maar zeggen.
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
maandag 9 maart 2020 om 10:46
Ik denk niet dat het zin heeft te speculeren over wat er zal gebeuren als ex in het huis kan blijven wonen en TO niks in de regio kan vinden. Deze door ex gewenste situatie is namelijk niet in kannen en kruiken, en zover ik zie heeft hij nog geen concrete stappen ondernomen deze wens te realiseren. Ik vind persoonlijk wel dat dat het beste is: kinderen in de omgeving laten zodat 'hun' huis, school en vriendjes niet in het geding komen. Maar dan moet blijven wonen in de regio wel haalbaar zijn voor in ieder geval één van de ouders.
Ex zal dus moeten aantonen dat hij TO kan uitkopen. Dat lijkt mij stap 1. Als dit kan, kun je verder onderhandelen en kan TO kijken of het -mede dankzij het vrijgekomen kapitaal- toch mogelijk is in de regio te blijven of naastgelegen dorp/stad zodat co-ouderschap met behoud van de huidige school en kdv mogelijk blijft. Dat lijkt mij wel het beste voor de kinderen.
Maar goed, zoals ik TO lees lijkt het mij onwaarschijnlijk dat ex zijn wens werkelijkheid kan worden. De woningmarkt is bizar, zeker voor singles/gescheiden ouders/lage-middeninkomens etc. Zomaar de sociale huur in duiken is ook niet zo makkelijk, al is het alleen al om de wachtlijsten. Mocht het erop uit lopen dat ex te horen krijgt dat het huis te koop zetten de enige haalbare optie is, dan staat hij vast meer open voor realistische gesprekken over wat dan wél mogelijk is.
Zet dus alles in op dat ex snel laat uitzoeken wat wel/niet kan. Dan kun je tenminste stappen maken, allebei. En hoef je niet onnodig gefrustreerd te worden over 'what if' situaties die niet aan de orde zijn.
Ex zal dus moeten aantonen dat hij TO kan uitkopen. Dat lijkt mij stap 1. Als dit kan, kun je verder onderhandelen en kan TO kijken of het -mede dankzij het vrijgekomen kapitaal- toch mogelijk is in de regio te blijven of naastgelegen dorp/stad zodat co-ouderschap met behoud van de huidige school en kdv mogelijk blijft. Dat lijkt mij wel het beste voor de kinderen.
Maar goed, zoals ik TO lees lijkt het mij onwaarschijnlijk dat ex zijn wens werkelijkheid kan worden. De woningmarkt is bizar, zeker voor singles/gescheiden ouders/lage-middeninkomens etc. Zomaar de sociale huur in duiken is ook niet zo makkelijk, al is het alleen al om de wachtlijsten. Mocht het erop uit lopen dat ex te horen krijgt dat het huis te koop zetten de enige haalbare optie is, dan staat hij vast meer open voor realistische gesprekken over wat dan wél mogelijk is.
Zet dus alles in op dat ex snel laat uitzoeken wat wel/niet kan. Dan kun je tenminste stappen maken, allebei. En hoef je niet onnodig gefrustreerd te worden over 'what if' situaties die niet aan de orde zijn.
maandag 9 maart 2020 om 11:05
julius schreef: ↑09-03-2020 10:10Ja. Blijven zitten waar ze zit en afwachten totdat ex bereid is afspraken te maken. Laat hem de zaken maar concreet maken, in plaats van onrealistische dingen te roepen over het overnemen van een huis wat hij nooit kan betalen. En als hij dat huis wel kan betalen? Prima, regel de overname maar, dan heeft to met haar overwaarde misschien wel de mogelijkheid om een huis te kopen in de buurt van de vertrouwde omgeving van de kinderen.
Nu al wegverhuizen naar een andere regio is het domste wat ze kan doen als ze co-ouderschap wil. En co-ouderschap is toch echt in het grootste belang van de kinderen.
Nee, je doet aannames. Ex is wel bereid afspraken te maken, maar wil alleen niet de kinderen oppakken en verhuizen naar de regio waar TO naartoe wil verhuizen. Dat ex het huis niet kan overnemen is ook een aanname. En ook met de overname/overwaarde heeft TO aangegeven geen huis in de omgeving te kunnen kopen. Blijven zitten is voor TO (volgens TO zelf) in geen enkel scenario een optie. Of hij het huis nou kan kopen of niet.
Je stelt bovendien co-ouderschap als belang boven de kinderen in hun vertrouwde omgeving laten. Is dat belangrijker? Is de kinderen van school halen en bij hun vriendjes weg halen minder belangrijk? Is het in het belang voor de kinderen of wil TO dat nou eenmaal?
Als TO in het huis was gebleven en de man had moeten verhuizen, was TO dan met man mee verhuisd omdat co-ouderschap nou eenmaal belangrijker is dan een weekendregeling+vertrouwde omgeving voor de kinderen?
maandag 9 maart 2020 om 11:12
citronella schreef: ↑09-03-2020 10:12Omdat TO en ex nu in een regio wonen waar ze geen huis kan krijgen hoeft ze helemaal niet meteen genoegen te nemen met een weekend regeling voor haarzelf. Jij stelt dat dat automatisch zo is, ik stel van niet
Misschien wil haar ex niet meeverhuizen naar de regio waar zij wil gaan wonen maar dat wil nog steeds niet zeggen dat TO genoegen moet nemen met een weekendregeling. Of dat TO de boel manipuleert.
Ik zou in dit geval als ik haar was zeker overwegen om te verhuizen met de kinderen en dat ook voor de rechter laten komen als dat nodig is, ik zou vechten om mijn kinderen deels bij me te kunnen houden. Een verhuizing is misshcien niet fijn voor de kiinderen, maar dat ze hun moeder alleen nog maar in het weekend zouden zien omdat hun vader wil scheiden is ook niet fijn voor de kinderen. Dus ik vind het niet zo automatisch als jij dat de kinderen bij vader blijven wonen in hun oude woonplaats.
Jij stelt dan het belang van de moeder boven dat van de vader. En jij vindt het dan belangrijker dat de kinderen meer bij de moeder verblijven dan bij de vader en daarvoor ben jij bereid op te offeren dat de kinderen in hun vertrouwde omgeving kunnen blijven na de scheiding.
Ik ga uit van de situatie dat vader en moeder gelijk zijn. En dat de kinderen graag een vast honk hebben en graag in hun vertrouwde omgeving blijven, bij hun school en hun vriendjes, als er al zoveel in hun leven verandert. Ik ga er van uit dat de ouders kijken naar die behoefte en niet gaan strijden om de kinderen.
maandag 9 maart 2020 om 11:19
justagirly schreef: ↑09-03-2020 11:06Laat ze nou eerst maar eens een reële oplossing hebben voor het huis.
Kan hij er wel blijven ja/ nee, en wat krijgt TO.
Nogmaals; dat maakt voor TO niet uit; zij zal bij elke uitkomst toch moeten verhuizen naar een andere regio. Als hij het huis niet koopt dan moet het huis aan iemand anders verkocht worden omdat TO het in elk geval niet kan kopen. En ook met de overwaarde kan TO niet in die regio blijven wonen. Dat zegt TO tenminste zelf.
En ten tweede heeft ze nu meer te eisen (plan
als ze mee gaat in zijn plan voor het geval zijn plan (plan A) niet door gaat. Als ze gaat wachten tot zijn plan niet door gaat is alles weer open. Het is in haar voordeel dat hij een schijnbaar onrealistisch plan heeft. Als het niet werkt heeft TO meer recht op haar plan. En als het wel werkt is het beter voor de kinderen.
maandag 9 maart 2020 om 11:43
Om überhaupt voor sociale huur in aanmerking te komen, zal ex eerst het huis op zijn naam moeten krijgen, anders heb je op papier teveel kapitaal om ook maar ergens voor in aanmerking te komen, net zoals to op dit moment geen hypotheek kan afsluiten omdat er al een hypotheek is.
Dat is namelijk precies waar ik nu inzit, mijn ex claimt me te kunnen uitkopen, maar ondernam totaal geen actie, kon niets zwart op wit laten zien, net zolang tot ik besloot een advocaat te nemen, nu is hij nog steeds bezig met treuzelen, maar ligt gelukkig wel de aanvraag ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid bij de bank.
Wij zijn sinds juli 2016 uit elkaar, ik heb sinds september 2018 een advocaat en vorige maand is het ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid eindelijk aangevraagd. Ondertussen kan ik dus al ruim 3 jaar niks, omdat ik op papier een woning en hypotheek heb.
Wij hebben dan gelukkig geen kinderen en ik zit dus veel bij mijn huidige partner, maar ergens anders inschrijven is nog steeds geen optie.
Dat is namelijk precies waar ik nu inzit, mijn ex claimt me te kunnen uitkopen, maar ondernam totaal geen actie, kon niets zwart op wit laten zien, net zolang tot ik besloot een advocaat te nemen, nu is hij nog steeds bezig met treuzelen, maar ligt gelukkig wel de aanvraag ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid bij de bank.
Wij zijn sinds juli 2016 uit elkaar, ik heb sinds september 2018 een advocaat en vorige maand is het ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid eindelijk aangevraagd. Ondertussen kan ik dus al ruim 3 jaar niks, omdat ik op papier een woning en hypotheek heb.
Wij hebben dan gelukkig geen kinderen en ik zit dus veel bij mijn huidige partner, maar ergens anders inschrijven is nog steeds geen optie.
maandag 9 maart 2020 om 11:59
justagirly schreef: ↑09-03-2020 11:27Als hij het huis niet kan houden zal hij ook uit de regio moeten verhuizen, mooi uitgangspunt w.b co ouderschap.
Het maakt i.m.o dus wel uit. Dan kun je bij elkaar in de buurt gaan wonen namelijk.
Dan is volgens mij het beste wat TO kan doen is meewerken aan zijn plan en een woning zoeken in haar regio, zodat ze van hem mag verwachten dat hij naar haar regio verhuisd als zijn plan niet door gaat.
Als ze gaat zitten wachten dan zijn straks alle opties weer open als zijn plan niet door gaat. Nu kan ze meer eisen stellen aan zijn medewerking aan haar plan B doordat ze nu meewerkt aan zijn plan A.
Ze creëert voor zichzelf een betere onderhandelingspositie als ze nu meewerkt aan iets waar ze toch niet aan ontkomt als hij wel het huis kan overnemen. En als achteraf blijkt dat hij het huis niet kan overnemen heeft ze dus een beter uitgangspunt gecreëerd voor haar plan B.
maandag 9 maart 2020 om 12:00
Je zegt dat de werkgever van je man een huis heeft waar je man nu tijdelijk logeert.
Is er geen mogelijkheid om te kijken of jij tijdelijk in dat onderkomen kan verblijven, tegen betaling. Geen idee of dit in de buurt ligt en of het groot genoeg is om met je kinderen te verblijven, maar dat zou je iig de ruimte geven om eea op je gemak uit te zoeken en kun je vandaar uit verder.
Is er geen mogelijkheid om te kijken of jij tijdelijk in dat onderkomen kan verblijven, tegen betaling. Geen idee of dit in de buurt ligt en of het groot genoeg is om met je kinderen te verblijven, maar dat zou je iig de ruimte geven om eea op je gemak uit te zoeken en kun je vandaar uit verder.
maandag 9 maart 2020 om 12:02
Ja.-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 11:59Dan is volgens mij het beste wat TO kan doen is meewerken aan zijn plan en een woning zoeken in haar regio, zodat ze van hem mag verwachten dat hij naar haar regio verhuisd als zijn plan niet door gaat.
Als ze gaat zitten wachten dan zijn straks alle opties weer open als zijn plan niet door gaat. Nu kan ze meer eisen stellen aan zijn medewerking aan haar plan B doordat ze nu meewerkt aan zijn plan A.
Ze creëert voor zichzelf een betere onderhandelingspositie als ze nu meewerkt aan iets waar ze toch niet aan ontkomt als hij wel het huis kan overnemen. En als achteraf blijkt dat hij het huis niet kan overnemen heeft ze dus een beter uitgangspunt gecreëerd voor haar plan B.
Maar wat als hij het huis wel kan houden?
Dan verprutst ze het voor zichzelf en het co ouderschap.
maandag 9 maart 2020 om 12:04
Littledoll, volgens mij toetst een woningbouwvereniging alleen aan inkomen en niet aan vermogen. Om in aanmerking te kunnen komen voor huurtoeslag heb je wel een grens van (ik geloof) 35.000 euro eigen vermogen.Littledoll schreef: ↑09-03-2020 11:43Om überhaupt voor sociale huur in aanmerking te komen, zal ex eerst het huis op zijn naam moeten krijgen, anders heb je op papier teveel kapitaal om ook maar ergens voor in aanmerking te komen, net zoals to op dit moment geen hypotheek kan afsluiten omdat er al een hypotheek is.
Dat is namelijk precies waar ik nu inzit, mijn ex claimt me te kunnen uitkopen, maar ondernam totaal geen actie, kon niets zwart op wit laten zien, net zolang tot ik besloot een advocaat te nemen, nu is hij nog steeds bezig met treuzelen, maar ligt gelukkig wel de aanvraag ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid bij de bank.
Wij zijn sinds juli 2016 uit elkaar, ik heb sinds september 2018 een advocaat en vorige maand is het ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid eindelijk aangevraagd. Ondertussen kan ik dus al ruim 3 jaar niks, omdat ik op papier een woning en hypotheek heb.
Wij hebben dan gelukkig geen kinderen en ik zit dus veel bij mijn huidige partner, maar ergens anders inschrijven is nog steeds geen optie.
Daarnaast heb ik zelf gebeld met mijn woningbouwvereniging en voorgelegd: wat als ik een huis accepteer, voordat de scheiding rond is? Dan zouden ze alleen naar mijn inkomen kijken.
Inschrijven om wachttijd op te bouwen kan altijd!
@TO: mijn ex-man en ik hebben samen een video gesprek met onze bank gehad. Mijn ex-man had vantevoren alle inkomensgegevens etc doorgemaild. Op basis daarvan heeft de adviseur aangegeven dat hij de hypotheek zou kunnen overnemen. Is dit voor jullie nog een optie? Zo ja, zsm regelen, dan weet je waar je aan toe bent.
P.s. wij waren het toen wel onderling eens over de waarde van het huis.
martje55 wijzigde dit bericht op 09-03-2020 12:08
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
11.36% gewijzigd
maandag 9 maart 2020 om 12:05
-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 11:05Nee, je doet aannames. Ex is wel bereid afspraken te maken, maar wil alleen niet de kinderen oppakken en verhuizen naar de regio waar TO naartoe wil verhuizen. Dat ex het huis niet kan overnemen is ook een aanname. En ook met de overname/overwaarde heeft TO aangegeven geen huis in de omgeving te kunnen kopen. Blijven zitten is voor TO (volgens TO zelf) in geen enkel scenario een optie. Of hij het huis nou kan kopen of niet.
Dat klopt, blijven zitten is op termijn geen optie. Maar het is wel zo handig om te weten waar ex gaat verblijven, zodat ze bij elkaar in de buurt kunnen blijven wonen.
Je stelt bovendien co-ouderschap als belang boven de kinderen in hun vertrouwde omgeving laten. Is dat belangrijker? Is de kinderen van school halen en bij hun vriendjes weg halen minder belangrijk? Is het in het belang voor de kinderen of wil TO dat nou eenmaal?
Vraag je je dit ook af als gezinnen verhuizen maar een andere omgeving? Nee, want kinderen wennen snel, zeker als beide ouders in de buurt zijn.
Vergelijk dat even met het feit dat ze papa of mama opeens maar 1 weekend in de twee weken zien. Wat is heftiger denk je?
Als TO in het huis was gebleven en de man had moeten verhuizen, was TO dan met man mee verhuisd omdat co-ouderschap nou eenmaal belangrijker is dan een weekendregeling+vertrouwde omgeving voor de kinderen?
Over aannames gesproken. Ik heb werkelijk geen idee wat er in dat geval zou gaan gebeuren
maandag 9 maart 2020 om 12:18
justagirly schreef: ↑09-03-2020 12:02Ja.
Maar wat als hij het huis wel kan houden?
Dan verprutst ze het voor zichzelf en het co ouderschap.
Dat kan ze dan toch niet voorkomen omdat ze niet in de buurt kan blijven wonen. Als hij wel het huis kan overnemen kunnen ze geen co-ouderschap aan gaan omdat zij zelf niet in die regio kan wonen (zegt ze zelf).
De enige mogelijkheid die TO heeft voor co-ouderschap is als hij en de kinderen met haar mee verhuizen.
maandag 9 maart 2020 om 12:20
Precies, en als hij het huis dus niet kan houden kunnen ze samen als co ouders een plek dichtbij elkaar zoeken. Want dan kan hij in huidige omgeving ook niks krijgen. Net als TO.
TO moet dus eerst 100% zeker weten hoe het komt met hun huis en haar ex voordat zij iets kan regelen. Zo zie ik het iniedergeval.
TO moet dus eerst 100% zeker weten hoe het komt met hun huis en haar ex voordat zij iets kan regelen. Zo zie ik het iniedergeval.
maandag 9 maart 2020 om 12:37
Jij stelt het belang van de moeder achter omdat jij vindt zij maar genoegen moet nemen met een weekend regeling. Ik stel hun belangen juist gelijk. En ik stel ook niet automatisch dat het belang van de kinderen is om niet te verhuizen, als dat zou betekenen dat ze hun moeder alleen nog maar in het weekend zien. Misschien is hun belang ook wel een co ouderschap, ook al betekent dat verhuizen-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 11:12Jij stelt dan het belang van de moeder boven dat van de vader. En jij vindt het dan belangrijker dat de kinderen meer bij de moeder verblijven dan bij de vader en daarvoor ben jij bereid op te offeren dat de kinderen in hun vertrouwde omgeving kunnen blijven na de scheiding.
Ik ga uit van de situatie dat vader en moeder gelijk zijn. En dat de kinderen graag een vast honk hebben en graag in hun vertrouwde omgeving blijven, bij hun school en hun vriendjes, als er al zoveel in hun leven verandert. Ik ga er van uit dat de ouders kijken naar die behoefte en niet gaan strijden om de kinderen.
maandag 9 maart 2020 om 12:54
Maar als TO nu verhuist en ex kan blijven, dan is de afstand te groot voor goed werkend co ouderschap en komt er dus een weekendregeling.
En als ex het huis niet kan behouden, zullen ze het samen eens moeten worden over de nieuwe omgeving. En dat is niet perse de omgeving die TO nu in gedachten heeft.
Dus is het nu van belang dat er snel duidelijkheid komt mbt het huis.
En als ex het huis niet kan behouden, zullen ze het samen eens moeten worden over de nieuwe omgeving. En dat is niet perse de omgeving die TO nu in gedachten heeft.
Dus is het nu van belang dat er snel duidelijkheid komt mbt het huis.
maandag 9 maart 2020 om 14:19
citronella schreef: ↑09-03-2020 12:37Jij stelt het belang van de moeder achter omdat jij vindt zij maar genoegen moet nemen met een weekend regeling. Ik stel hun belangen juist gelijk. En ik stel ook niet automatisch dat het belang van de kinderen is om niet te verhuizen, als dat zou betekenen dat ze hun moeder alleen nog maar in het weekend zien. Misschien is hun belang ook wel een co ouderschap, ook al betekent dat verhuizen
Nee ik stel het belang van de kinderen voorop. Blijkbaar als enige.
Als zij samen co-ouderschap de belangrijkste factor vinden dan moeten zij samen verhuizen naar een nieuwe regio. Dan moeten zij co-ouderschap als belang boven dat van de bestaande omgeving voor de kinderen stellen. Dan moeten zij dat samen als uitgangspunt nemen en dan moeten zij daar aan opofferen dat de kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven met hun vertrouwde school en vertrouwde vriendjes.
Dat kan een keuze zijn die je samen maakt. Mijn keuze zou anders zijn. Maar los daarvan is mijn indruk is dat beide niet aan bekijken zijn hoe ze co-ouderschap kunnen invullen maar hoe ze hun huisvesting regelen. Beide willen de belangen van de kinderen opofferen aan hun huisvestingswensen. Dit topic heet 'verhuizen na scheiding' en niet 'hoe kunnen we co-ouderschap regelen'.
maandag 9 maart 2020 om 14:34
een dak boven het hoofd is een eerste levensbehoefte, voor zowel kinderen als ouders, en de woningmarkt is dramatisch, jij hebt het over huisvestingswensen maar in de huidige woningmarkt valt er niet veel te wensen, ik denk ook niet dat, was de woningmarkt beter geweest, het een wens van de moeder is naar haar oude omgeving te gaan want ze heeft een baan waar ze nu woont, neemt niet weg dat ze misschien noodgedwongen die keuze zal moeten maken, dat is iets heel anders dan jij nu beweert, dat ze het belang van de kinderen opofferen aan hun woonwensen.-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 14:19Nee ik stel het belang van de kinderen voorop. Blijkbaar als enige.
Als zij samen co-ouderschap de belangrijkste factor vinden dan moeten zij samen verhuizen naar een nieuwe regio. Dan moeten zij co-ouderschap als belang boven dat van de bestaande omgeving voor de kinderen stellen. Dan moeten zij dat samen als uitgangspunt nemen en dan moeten zij daar aan opofferen dat de kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven met hun vertrouwde school en vertrouwde vriendjes.
Dat kan een keuze zijn die je samen maakt. Mijn keuze zou anders zijn. Maar los daarvan is mijn indruk is dat beide niet aan bekijken zijn hoe ze co-ouderschap kunnen invullen maar hoe ze hun huisvesting regelen. Beide willen de belangen van de kinderen opofferen aan hun huisvestingswensen. Dit topic heet 'verhuizen na scheiding' en niet 'hoe kunnen we co-ouderschap regelen'.
maandag 9 maart 2020 om 14:38
Ik probeer TO te helpen met het beste te halen uit de realiteit, omdat ze volgens mij blijft hangen in een wensgedachte die niet reëel is en uiteindelijk tegen haar gaat werken. Doordat ze, volgens mij, niet heel reëel is over haar situatie, frustreert ze ook bij hem de situatie en komen ze tegenover elkaar te staan met de kinderen in het midden. Dat lijkt mij een situatie die je moet proberen te voorkomen. En volgens mij wil TO ook niet in die situatie komen, maar ziet ze niet dat haar handelswijze wel die kant op stuurt.
maandag 9 maart 2020 om 14:41
als je dat anders had verwoord dan zou ik het misschien geloven, de manier waarop je het verwoord vind ik helemaal niet helpend namelijk-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 14:38Ik probeer TO te helpen met het beste te halen uit de realiteit, omdat ze volgens mij blijft hangen in een wensgedachte die niet reëel is en uiteindelijk tegen haar gaat werken. Doordat ze, volgens mij, niet heel reëel is over haar situatie, frustreert ze ook bij hem de situatie en komen ze tegenover elkaar te staan met de kinderen in het midden. Dat lijkt mij een situatie die je moet proberen te voorkomen. En volgens mij wil TO ook niet in die situatie komen, maar ziet ze niet dat haar handelswijze wel die kant op stuurt.
maandag 9 maart 2020 om 14:43
Wat een gelul! Je kunt toch geen co-ouderschap, of überhaupt ouderschap, regelen als je geen woonruimte hebt? Ontzettend denigrerend om het huisvestingsprobleem van TO een 'wens' te noemen.-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 14:19
Dat kan een keuze zijn die je samen maakt. Mijn keuze zou anders zijn. Maar los daarvan is mijn indruk is dat beide niet aan bekijken zijn hoe ze co-ouderschap kunnen invullen maar hoe ze hun huisvesting regelen. Beide willen de belangen van de kinderen opofferen aan hun huisvestingswensen. Dit topic heet 'verhuizen na scheiding' en niet 'hoe kunnen we co-ouderschap regelen'.
maandag 9 maart 2020 om 14:45
citronella schreef: ↑09-03-2020 14:34een dak boven het hoofd is een eerste levensbehoefte, voor zowel kinderen als ouders, en de woningmarkt is dramatisch, jij hebt het over huisvestingswensen maar in de huidige woningmarkt valt er niet veel te wensen, ik denk ook niet dat, was de woningmarkt beter geweest, het een wens van de moeder is naar haar oude omgeving te gaan want ze heeft een baan waar ze nu woont, neemt niet weg dat ze misschien noodgedwongen die keuze zal moeten maken, dat is iets heel anders dan jij nu beweert, dat ze het belang van de kinderen opofferen aan hun woonwensen.
Dat is precies wat ik zeg; ze heeft geen keuze, maar wil daar niet aan omdat dit een weekendregeling betekent. Dus moeten vader en de kinderen maar met haar mee verhuizen zodat zij niet beperkt wordt tot een weekend regeling. Dat vader en de kinderen uit hun vertrouwde omgeving gehaald worden is voor haar ondergeschikt daar aan. Zij maakt de belangen van de vader en de kinderen ondergeschikt aan haar wensen en mogelijkheden.
Zij heeft wel een dak boven haar hoofd als ze wil. Maar ze wil dat dak niet als hij en de kinderen niet mee verhuizen. Maar andere opties heeft ze eigenlijk ook niet. Ergo; hij en de kinderen moeten maar mee verhuizen.
maandag 9 maart 2020 om 14:50
-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 14:19Nee ik stel het belang van de kinderen voorop. Blijkbaar als enige.
Als zij samen co-ouderschap de belangrijkste factor vinden dan moeten zij samen verhuizen naar een nieuwe regio. Dan moeten zij co-ouderschap als belang boven dat van de bestaande omgeving voor de kinderen stellen. Dan moeten zij dat samen als uitgangspunt nemen en dan moeten zij daar aan opofferen dat de kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven met hun vertrouwde school en vertrouwde vriendjes.
Dat kan een keuze zijn die je samen maakt. Mijn keuze zou anders zijn. Maar los daarvan is mijn indruk is dat beide niet aan bekijken zijn hoe ze co-ouderschap kunnen invullen maar hoe ze hun huisvesting regelen. Beide willen de belangen van de kinderen opofferen aan hun huisvestingswensen. Dit topic heet 'verhuizen na scheiding' en niet 'hoe kunnen we co-ouderschap regelen'.
Jouw keuze zou dus zijn om de kinderen nu alvast uit hun vertrouwde omgeving te halen en in een andere regio te gaan wonen, en dagelijks 35km heen en terug te rijden, zodat, mocht ex het huis over kunnen nemen, je straks je kinderen alleen om het weekend ziet?
Prima hoor, alles voor de kinderen. Het is vrij algemeen bekend dat kinderen het totaal geen probleem vinden om hun moeder maar 1 keer per twee weken te zien.
