Spijt van scheiding?

08-04-2020 11:35 310 berichten
Alle reacties Link kopieren
In mijn omgeving scheiden steeds meer mensen. En zijn daarna heel gelukkig alleen of met een nieuwe partner... Of doen ze alsof? Zou er nooit iemand spijt hebben dan van hun keuze... Als ik 't vraag zeggen ze van niet.. Maar is dit eerlijk? Dus gescheiden mensen hier..... Hier ben je anoniem, vertel eens eerlijk... Heb je ooit spijt gehad van je keuze om te gaan scheiden?
Omdat bij elkaar blijven voor de kinderen nou eenmaal zóveel beter is...
Alle reacties Link kopieren
starbright schreef:
10-04-2020 18:38
Omdat bij elkaar blijven voor de kinderen nou eenmaal zóveel beter is...
Maar waarom kan je dan niet eerlijk zijn naar je partner toe dat je wilt stoppen? Waarom geef je je partner niet het recht om zelf ook zich voor te bereiden? Als je jaren gezamenlijk geld doorsluist naar jezelf heb je niet het belang van je kinderen voor ogen.
zurimat schreef:
10-04-2020 18:53
Maar waarom kan je dan niet eerlijk zijn naar je partner toe dat je wilt stoppen? Waarom geef je je partner niet het recht om zelf ook zich voor te bereiden? Als je jaren gezamenlijk geld doorsluist naar jezelf heb je niet het belang van je kinderen voor ogen.
Ja hé, don’t shoot the messenger. Ik ben van team vertrekken. Maar zoals je in dit topic kunt lezen krijgen mensen die willen scheiden vaak allerlei indringende adviezen om dat niet te doen. Waaronder dat het beter is voor de kinderen als je blijft. Dat leidt dan tot dit soort dingen en daar hebben die kinderen dan ook nog last van.
Alle reacties Link kopieren
Ik zie het wel om me heen, maar het is best een taboe....staat haaks op het maakbare geluk.

Heb twee voorbeelden van vrienden waarbij nu de tweede relatie begint te knellen, een samengesteld gezin is keihard werken natuurlijk en die relatie is ook maar gewoon een relatie en ook die ander is maar een mens, geen superman of supervrouw. En dan wordt er nog weleens teruggekeken naar het kerngezin waar achteraf best nog veel goeds was en als daar dezelfde inspanning was geleverd als nu in het nieuwe gezin dan was het misschien wel gelukt...
dit waren dan scheidingen waarbij de koek op was, geen grotere andere problemen....
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
10-04-2020 17:50
Een relatie heb je samen. Er is in mijn beleving geen mijn deel en haar deel.

Wat de een passief noemt, vindt de ander misschien gewoon lekker relaxed.

Maar mensen die mij vertellen dat het allemaal aan de ander lag, die geloof ik niet. Dan gaat er echt iets mis.
Maar je bent niet verantwoordelijk voor zijn deel.
It take to for tango.
Hij alleen kan veranderen. En als hij niet wil- om wat voor reden dan ook- kan je beslissen of je wel of niet verder wil.
Je mag van de ander-waarmee je in een relatie zit- wat verwachten.
Alle reacties Link kopieren
feniks02 schreef:
10-04-2020 19:28
Ik zie het wel om me heen, maar het is best een taboe....staat haaks op het maakbare geluk.

Heb twee voorbeelden van vrienden waarbij nu de tweede relatie begint te knellen, een samengesteld gezin is keihard werken natuurlijk en die relatie is ook maar gewoon een relatie en ook die ander is maar een mens, geen superman of supervrouw. En dan wordt er nog weleens teruggekeken naar het kerngezin waar achteraf best nog veel goeds was en als daar dezelfde inspanning was geleverd als nu in het nieuwe gezin dan was het misschien wel gelukt...
dit waren dan scheidingen waarbij de koek op was, geen grotere andere problemen....
Dat kan ik me goed voorstellen.
En dan heb je er wel van geleerd, maar daar heb je niks meer aan want je kunt niet meer terug. Erg
Alle reacties Link kopieren
feniks02 schreef:
10-04-2020 19:28
Ik zie het wel om me heen, maar het is best een taboe....staat haaks op het maakbare geluk.

Heb twee voorbeelden van vrienden waarbij nu de tweede relatie begint te knellen, een samengesteld gezin is keihard werken natuurlijk en die relatie is ook maar gewoon een relatie en ook die ander is maar een mens, geen superman of supervrouw. En dan wordt er nog weleens teruggekeken naar het kerngezin waar achteraf best nog veel goeds was en als daar dezelfde inspanning was geleverd als nu in het nieuwe gezin dan was het misschien wel gelukt...
dit waren dan scheidingen waarbij de koek op was, geen grotere andere problemen....
Dit denk ik ook.
lindaatje1900 schreef:
10-04-2020 19:53
Maar je bent niet verantwoordelijk voor zijn deel.
It take to for tango.
Hij alleen kan veranderen. En als hij niet wil- om wat voor reden dan ook- kan je beslissen of je wel of niet verder wil.
Je mag van de ander-waarmee je in een relatie zit- wat verwachten.
Als je je wensen niet kenbaar maakt, hoe kan de ander er dan rekening mee houden?
DS1971 schreef:
10-04-2020 23:16
Als je je wensen niet kenbaar maakt, hoe kan de ander er dan rekening mee houden?
Ja, goede vraag, die heb ik de afgelopen jaren vaak genoeg gesteld.
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
10-04-2020 23:16
Als je je wensen niet kenbaar maakt, hoe kan de ander er dan rekening mee houden?
Als je partner vaak geïrriteerd is omdat je passief bent en geen initiatief in je relatie/gezin stopt en je niet door hebt wat er van je verwacht wordt dan ben je niet volwassen genoeg voor een relatie.
lindaatje1900 schreef:
10-04-2020 23:27
Als je partner vaak geïrriteerd is omdat je passief bent en geen initiatief in je relatie/gezin stopt en je niet door hebt wat er van je verwacht wordt dan ben je niet volwassen genoeg voor een relatie.
Als jij krampachtig vast wenst te houden aan dat het altijd aan die vervelende mannen ligt, prima.

Dat is natuurlijk wel een bliksemafleider die ertoe kan leiden om niet kritisch naar jouw eigen rol te kijken, terwijl je daar in ieder geval controle over hebt en dus iets kan veranderen.
zurimat schreef:
10-04-2020 18:53
Maar waarom kan je dan niet eerlijk zijn naar je partner toe dat je wilt stoppen? Waarom geef je je partner niet het recht om zelf ook zich voor te bereiden? Als je jaren gezamenlijk geld doorsluist naar jezelf heb je niet het belang van je kinderen voor ogen.
Als ik iets heb geleerd in de loop der jaren is dat je helemaal niet alles weet. Die moeder houd misschien haar mond om zoon niet te belasten en vader kan een blinde vlek hebben of doen of zijn neus bloed. Je weet gewoon nooit wat er precies achter de voordeur speelde. Zelfs al woon je erbij niet.
feniks02 schreef:
10-04-2020 19:28
Ik zie het wel om me heen, maar het is best een taboe....staat haaks op het maakbare geluk.

Heb twee voorbeelden van vrienden waarbij nu de tweede relatie begint te knellen, een samengesteld gezin is keihard werken natuurlijk en die relatie is ook maar gewoon een relatie en ook die ander is maar een mens, geen superman of supervrouw. En dan wordt er nog weleens teruggekeken naar het kerngezin waar achteraf best nog veel goeds was en als daar dezelfde inspanning was geleverd als nu in het nieuwe gezin dan was het misschien wel gelukt...
dit waren dan scheidingen waarbij de koek op was, geen grotere andere problemen....
Ik zie in mijn omgeving dat het omgekeerde net zo hard taboe is. Wanneer scheiden gewoon een optie is en je er helemaal niet per se slechter uit komt, dan is het ineens een stuk minder aantrekkelijk om in je kwakkelende huwelijk te blijven.
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
11-04-2020 06:44
Als jij krampachtig vast wenst te houden aan dat het altijd aan die vervelende mannen ligt, prima.

Dat is natuurlijk wel een bliksemafleider die ertoe kan leiden om niet kritisch naar jouw eigen rol te kijken, terwijl je daar in ieder geval controle over hebt en dus iets kan veranderen.
Als een man of vrouw passief is en niet welwillend houd het op.
Je kan daar als partner niks aan doen, behalve vragen wat er speelt.
En daarmee hou jouw rol op, want meer kun je niet doen.
Als het antwoord is: 'nee er is niks, of ja ik doe er iets aan en het vervolgens niet doen, dan houdt het simpelweg op.
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
11-04-2020 06:44
Als jij krampachtig vast wenst te houden aan dat het altijd aan die vervelende mannen ligt, prima.

Dat is natuurlijk wel een bliksemafleider die ertoe kan leiden om niet kritisch naar jouw eigen rol te kijken, terwijl je daar in ieder geval controle over hebt en dus iets kan veranderen.
Ik kan wel zeggen dat ik nú denk, dat ik dat "vroeger" verkeerd deed.
Hup in de slachtoffer rol en o wat was ik zielig. En wat was hij slecht.
Zo fout. :-$ maar voor mijn gevoel deed ik er toen wel alles aan hoor. Achteraf bekijk ik het gewoon volwassener en anders.
Heb er wel veel van geleerd.
justagirly wijzigde dit bericht op 11-04-2020 11:03
10.66% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
lindaatje1900 schreef:
11-04-2020 10:53
Als een man of vrouw passief is en niet welwillend houd het op.
Je kan daar als partner niks aan doen, behalve vragen wat er speelt.
En daarmee hou jouw rol op, want meer kun je niet doen.
Als het antwoord is: 'nee er is niks, of ja ik doe er iets aan en het vervolgens niet doen, dan houdt het simpelweg op.
Yep.
Maar soms valt er na een tijd toch een kwartje en daarom is het zo moeilijk te bepalen wanneer je dan weggaat, vooral met kinderen.
Alle reacties Link kopieren
justagirly schreef:
11-04-2020 11:02
Yep.
Maar soms valt er na een tijd toch een kwartje en daarom is het zo moeilijk te bepalen wanneer je dan weggaat, vooral met kinderen.
Het heeft te maken met grenzen stellen en vooral inzien dat het geen zin meer heeft, wat je ook doet of zegt. En dat doet pijn, Zolang je probeert is het niet klaar. Dat extra stapje, nog een keer en nog een keer levert niks op als de wederpartij niet wil (meedenken).
Je dreigt jezelf te verliezen of bent misschien al jezelf verloren.
Je kiest om weg te gaan om het moment dat het voor jou tijd was. En dat is altijd een goede tijd.

Het is heel belangrijk om te denken dat je alleen verantwoordelijk bent voor je eigen deel. Jij zal in je leven keuzes moeten maken die jou gelukkig/tevreden maken.
Op anderen heb je geen tot weinig invloed.
lindaatje1900 schreef:
11-04-2020 10:53
Als een man of vrouw passief is en niet welwillend houd het op.
Je kan daar als partner niks aan doen, behalve vragen wat er speelt.
En daarmee hou jouw rol op, want meer kun je niet doen.
Als het antwoord is: 'nee er is niks, of ja ik doe er iets aan en het vervolgens niet doen, dan houdt het simpelweg op.
Het is alleen zelden zo zwart/wit.

Wat veel mensen doen is aangeven wat ze anders willen en dan verwachten ze dat de ander gaat veranderen. Terwijl, als jij degene bent die iets anders wil, jij ook degene bent die daar het beste het voortouw in kan nemen.

Als ik vaker iets leuks wil gaan doen met mijn vriendin omdat ik vind dat het saai is om altijd maar thuis te zitten, dan kan ik zeggen dat ik vaker iets wil gaan doen en wachten tot ze initiatief neemt, of ik kan met haar praten en kijken wat we samen leuk vinden en daar zelf initiatief toe nemen.

Het is gewoon een veelgemaakte fout dat mensen willen dat hun omgeving verandert, niet beseffende dat ze alleen maar controle hebben over hoe ze zelf reageren op hun omgeving.
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
11-04-2020 12:32
Het is alleen zelden zo zwart/wit.

Wat veel mensen doen is aangeven wat ze anders willen en dan verwachten ze dat de ander gaat veranderen. Terwijl, als jij degene bent die iets anders wil, jij ook degene bent die daar het beste het voortouw in kan nemen.

Als ik vaker iets leuks wil gaan doen met mijn vriendin omdat ik vind dat het saai is om altijd maar thuis te zitten, dan kan ik zeggen dat ik vaker iets wil gaan doen en wachten tot ze initiatief neemt, of ik kan met haar praten en kijken wat we samen leuk vinden en daar zelf initiatief toe nemen.

Het is gewoon een veelgemaakte fout dat mensen willen dat hun omgeving verandert, niet beseffende dat ze alleen maar controle hebben over hoe ze zelf reageren op hun omgeving.
Daar ben ik ook vanuit gegaan. Het is dat als iemand passief is en niet welwillend op ieder "leuk" voorstel negatief wordt gereageerd.
Wat doe je dan? Ga je avonden na avonden internet afstruinen in de hoop dat er iets bij zit dat ze leuk vindt om haak je af bij voorstel 4?
Of dat je samen iets leuks gaat doen en dat ze er als een zoutzak bij zit.
Daar gaat het deel van verantwoordelijkheid om.

Als iemand van hele andere dingen houdt dan pas je misschien simpelweg niet bij elkaar.
Alle reacties Link kopieren
DS1971 schreef:
11-04-2020 12:32
Het is alleen zelden zo zwart/wit.

Wat veel mensen doen is aangeven wat ze anders willen en dan verwachten ze dat de ander gaat veranderen. Terwijl, als jij degene bent die iets anders wil, jij ook degene bent die daar het beste het voortouw in kan nemen.

Als ik vaker iets leuks wil gaan doen met mijn vriendin omdat ik vind dat het saai is om altijd maar thuis te zitten, dan kan ik zeggen dat ik vaker iets wil gaan doen en wachten tot ze initiatief neemt, of ik kan met haar praten en kijken wat we samen leuk vinden en daar zelf initiatief toe nemen.

Het is gewoon een veelgemaakte fout dat mensen willen dat hun omgeving verandert, niet beseffende dat ze alleen maar controle hebben over hoe ze zelf reageren op hun omgeving.
Ben ik het mee eens.
Ook met lindaatje1900 trouwens, de ander moet wel mee willen werken natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
zurimat schreef:
10-04-2020 18:53
Maar waarom kan je dan niet eerlijk zijn naar je partner toe dat je wilt stoppen? Waarom geef je je partner niet het recht om zelf ook zich voor te bereiden? Als je jaren gezamenlijk geld doorsluist naar jezelf heb je niet het belang van je kinderen voor ogen.
Mijn idee!!!! ik had het zoveel liever gehad dat hij z'n eerder z'n mond had open gedaan, dan samen een oplossing gezocht om of samen door te gaan of ieder zijn eigen weg te gaan ipv te blijven en eerst een dubbelleven op te bouwen, dan had ik wel het verdriet van de verbroken relatie gehad maar was mijn vertrouwen niet vertrapt geweest, waren een geen leugen geweet en was ik niet bedrogen geweest, voor de kinderen ook veel beter, nu zijn ze boos en vinden vader een laffaard, leugenaar en vreemdganger.... moeilijk omdat allemaal weer recht te breien...
lindaatje1900 schreef:
11-04-2020 13:06
Daar ben ik ook vanuit gegaan. Het is dat als iemand passief is en niet welwillend op ieder "leuk" voorstel negatief wordt gereageerd.
Wat doe je dan? Ga je avonden na avonden internet afstruinen in de hoop dat er iets bij zit dat ze leuk vindt om haak je af bij voorstel 4?
Of dat je samen iets leuks gaat doen en dat ze er als een zoutzak bij zit.
Daar gaat het deel van verantwoordelijkheid om.

Als iemand van hele andere dingen houdt dan pas je misschien simpelweg niet bij elkaar.
Dat kan natuurlijk ook de conclusie zijn.
justagirly schreef:
11-04-2020 13:10
Ben ik het mee eens.
Ook met lindaatje1900 trouwens, de ander moet wel mee willen werken natuurlijk.
Er zijn er twee nodig om een relatie te laten werken, dat klopt.
Alle reacties Link kopieren
Interesant toppic. Ik ben ook gescheiden. Ik werd verliefd op een ander. Achteraf zie ik dat er ruimte was om verliefd te worden omdat mijn relatie eigenlijk niets meer voorstelde. iedereen moet eigenlijk geregeld na denken over zijn relatie dus niet door kwakkelen. Het idee dat oudere kinderen er minder moeite mee hebben als hun ouders gaan scheiden is een fabeltje. Dat heb ik zelf ondevonden helaas.
Toen je verliefd werd op een ander, had je relatie nog kans? Ben je een relatie aangegaan met de ander?

Een interessant topic inderdaad. Ik vind het moeilijk om te beoordelen of iemand met een topic een goede (of slechte) relatie heeft. Soms is het wel heel duidelijk dat het ongezond is.

Ik heb na mijn scheiding ook vrij snel een nieuwe relatie gekregen en ik heb veel steun ervaren. Relatie voelt nog steeds goed alleen ik heb hem nog niet voorgesteld aan de kinderen (vind ik te vroeg voor ze, ze zijn nog bezig met de scheiding).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven