Kinderen
alle pijlers
Februari 2010 !!! (met tabel)
maandag 1 maart 2010 om 09:12
Hey Iemand...spannend dat er wel iets gaan die is.....
Ik ben het weekend nadat ik gestript ben heel veel gaan lopen (nou ja waggelen) en dit heeft 1 en ander wel bespoedigd...hoop dat het wandelen met de honden je goed heeft gedaan.
en dames....ik vind het ontzettend bizar wat er hier bij jullie gebeurt.....Voor iedereen die het nodig heeft een heel dikke wens ik jullie ontzettend veel kracht toe om hier door heen te komen.
Ik ben het weekend nadat ik gestript ben heel veel gaan lopen (nou ja waggelen) en dit heeft 1 en ander wel bespoedigd...hoop dat het wandelen met de honden je goed heeft gedaan.
en dames....ik vind het ontzettend bizar wat er hier bij jullie gebeurt.....Voor iedereen die het nodig heeft een heel dikke wens ik jullie ontzettend veel kracht toe om hier door heen te komen.
maandag 1 maart 2010 om 10:51
Heb gister rond half vijf een halfuur door het bos gelopen, 'savonds met allebei de honden apart een nachtrondje door de buurt EN vanochtend het stel samen uitgelaten (ook in de buurt). Vannacht weer precies EEN pesterige wee gehad om 3 uur 'snachts voordat ik ging plassen. Kon heeel moeilijk in slaap komen omdat zoon zich aan alle kanten uitzetten met ellebogen en knieeen ("mij krijg je hier niet weg!"). God wat was ik sacherijnig in bed, dus mijn arme man kon helemaal niet lekker rustig slapen terwijl ik juist de avondwandeling had overgenomen zodat hij vast naar bed kon.
Wil nou een wat actievere dag zodat ik niet weer lig te stuiteren in bed, maar heb zo weinig leuke opties... Een collega zit thuis met poot in het gips: ik hoop dat zij zin heeft in bezoek. Enige nadeel is dat ik dan met de auto naar Lombok moet (Utrechtse wijk aan andere kant van autoluwe centrum), dus dat het wel even terugrijden is als de baby zich daar toch aandient. Kan me voorstellen dat zij daar helemaal niet op zit te wachten.
Wil nou een wat actievere dag zodat ik niet weer lig te stuiteren in bed, maar heb zo weinig leuke opties... Een collega zit thuis met poot in het gips: ik hoop dat zij zin heeft in bezoek. Enige nadeel is dat ik dan met de auto naar Lombok moet (Utrechtse wijk aan andere kant van autoluwe centrum), dus dat het wel even terugrijden is als de baby zich daar toch aandient. Kan me voorstellen dat zij daar helemaal niet op zit te wachten.
maandag 1 maart 2010 om 11:31
Hoi Iemand,
Lastig he, dat denken: ' is het nu al begonnen? Nee, toch niet... ' Ze zeggen altijd dat j het direct weet als je weeen hebt, maar deze keer was dat bij mij toch anders... Wist het pas zeker toen ze om de 6 minuten kwamen, daarvoor waren het wat vage rugkrampen die meer leken op menstruatieklachten.
Ik was degen met de onvoldoende gehoortest (dat kon er ook nog wel bij, zucht!) Na een onderzoek van 2,5 uur hebben ze echter kunnen constateren dat er met het gehoor van zoon hoogstwaarschijnlijk niets mis is. Pfff.... Bij het doormeten van zijn rechteroor werd hij wel heel onrustig (het duurde lang) en zaten de plakkertjes op zijn hoofdje niet meer goed, dus het zou kunnen zijn dat hij rechts geluiden van minder dan 40 dc niet goed kan horen. Dat konden ze niet meer meten, maar uit een tweede, andere test bleek alles in aanleg wel goed te zijn, dus ze gaan ervan uit dat het wel goed zit. En anders is het minimaal gehoorverlies, dus dan is dat geen belemmering voor zijn ontwikkeling.
Marijo, niets tegen elkaar zeggen lijkt dan wel rustig, maar het lijkt me allerminst ontspannend... Zijn jullie alweer on speaking terms? En blijft hij bij zijn besluit?
En Pluimke, hoe staat het er bij jou voor? Wel aan het praten? Heb je hem nog met zijn gelieg geconfronteerd, of doe je dat liever niet?
Ik kan er nog steeds niet bij dat van de 8 meiden (?) die hier schrijven er op dit moment 3 in relatiecrisis (al dan niet in vergaand stadium) zitten. En dat het initiatief in alle gevallen van d eman afkomstig is en dat net na de geboorte van onze kindjes. Het zou zo'n mooie, fijne periode moeten zijn en voor 3 van ons is het dat in ieder geval niet. Dit draag ik in ieder geval de rest van mijn leven mee... mijn verlofperiode is me afgepakt... Voor de rest probeer ik zo min mogelijk in de slachtofferrol te gaan, maar dit neem ik hem echt heel kwalijk. En hij snapt daar niets van: ' had ik de vorige 3,5 jaar maar anders moeten doen..' HUH? Daar snap IK dan weer niets van...
Iemand en mebi, jullie mogen je gerust gelukkig prijzen met jullie mannen. En ja, dat mag je je best wel beseffen en hier ook schrijven. (zeg het ook nog een keertje extra tegen je man, waardeert ie vast wel) Gelukkig zijn er ook nog fijne mannen op de wereld die wel ondersteunen, lief zijn en niet voor hun verantwoordleijkheden wegrennen.
Kus voor allemaal!
Lastig he, dat denken: ' is het nu al begonnen? Nee, toch niet... ' Ze zeggen altijd dat j het direct weet als je weeen hebt, maar deze keer was dat bij mij toch anders... Wist het pas zeker toen ze om de 6 minuten kwamen, daarvoor waren het wat vage rugkrampen die meer leken op menstruatieklachten.
Ik was degen met de onvoldoende gehoortest (dat kon er ook nog wel bij, zucht!) Na een onderzoek van 2,5 uur hebben ze echter kunnen constateren dat er met het gehoor van zoon hoogstwaarschijnlijk niets mis is. Pfff.... Bij het doormeten van zijn rechteroor werd hij wel heel onrustig (het duurde lang) en zaten de plakkertjes op zijn hoofdje niet meer goed, dus het zou kunnen zijn dat hij rechts geluiden van minder dan 40 dc niet goed kan horen. Dat konden ze niet meer meten, maar uit een tweede, andere test bleek alles in aanleg wel goed te zijn, dus ze gaan ervan uit dat het wel goed zit. En anders is het minimaal gehoorverlies, dus dan is dat geen belemmering voor zijn ontwikkeling.
Marijo, niets tegen elkaar zeggen lijkt dan wel rustig, maar het lijkt me allerminst ontspannend... Zijn jullie alweer on speaking terms? En blijft hij bij zijn besluit?
En Pluimke, hoe staat het er bij jou voor? Wel aan het praten? Heb je hem nog met zijn gelieg geconfronteerd, of doe je dat liever niet?
Ik kan er nog steeds niet bij dat van de 8 meiden (?) die hier schrijven er op dit moment 3 in relatiecrisis (al dan niet in vergaand stadium) zitten. En dat het initiatief in alle gevallen van d eman afkomstig is en dat net na de geboorte van onze kindjes. Het zou zo'n mooie, fijne periode moeten zijn en voor 3 van ons is het dat in ieder geval niet. Dit draag ik in ieder geval de rest van mijn leven mee... mijn verlofperiode is me afgepakt... Voor de rest probeer ik zo min mogelijk in de slachtofferrol te gaan, maar dit neem ik hem echt heel kwalijk. En hij snapt daar niets van: ' had ik de vorige 3,5 jaar maar anders moeten doen..' HUH? Daar snap IK dan weer niets van...
Iemand en mebi, jullie mogen je gerust gelukkig prijzen met jullie mannen. En ja, dat mag je je best wel beseffen en hier ook schrijven. (zeg het ook nog een keertje extra tegen je man, waardeert ie vast wel) Gelukkig zijn er ook nog fijne mannen op de wereld die wel ondersteunen, lief zijn en niet voor hun verantwoordleijkheden wegrennen.
Kus voor allemaal!
maandag 1 maart 2010 om 11:44
Ha kaboinkie
Wat een lieve post van jou. Heb mijn man ook wel verteld hoe goed hij het doet. Gun jullie ook zo iemand, en als deze man dat niet voor je wil doen, dan verdien je een betere! Ze bestaan dus nog wel hoor
Fijn dat de gehoortest toch nog positief is verlopen.
Zon schijnt. Man laat nu de honden uit en ik heb hem op zijn hart gedrukt dat hij lekker naar zijn volkstuin moet gaan als hij daar straks zin in heeft: het is prachtig weer om vast wat te doen, en hij zit er al een tijd mee in zijn maag dat het nu een verwaarloosde bende is. Het werken vind hij prettig en het zal hem rust geven dat hij iets kan doen.
Mijn collega heeft aangegeven dat ze bezoek leuk vindt, dus ik ga zometeen even een lekkere rauwkostsalade maken voor haar, mijn man en mijzelf, en dan stap ik in de auto naar haar toe. Ik heb hier nog een nieuw spel liggen dat mijn man nooit wat leek, dus dat kunnen we gezellig samen uitproberen. Ik voel wel wat kramp in mijn buik, dus het is ook wel een beetje spannend om die kant op te gaan, maar de hele dag thuis gaan zitten wachten is echt niets. Ik ga er maar van uit dat ik niet aan stortbevallingen doe en dat ik genoeg tijd heb om thuis te komen als dat nodig is. Vraag me af of ik voor alle zekerheid een van die kraammatrasjes mee zal nemen om op te zitten op haar bank voor geval vliezen breken. Heb uit het kraampakket toch een hele zwik die we niet gebruiken ivm ziekenhuisbevalling. Maar het lijkt me iets te demonstratief en de kans is niet zo groot dat dat gebeurt natuurlijk. Ik doe wel een flink maandverband in mijn onderrbroek voor de zekerheid
Wat een lieve post van jou. Heb mijn man ook wel verteld hoe goed hij het doet. Gun jullie ook zo iemand, en als deze man dat niet voor je wil doen, dan verdien je een betere! Ze bestaan dus nog wel hoor
Fijn dat de gehoortest toch nog positief is verlopen.
Zon schijnt. Man laat nu de honden uit en ik heb hem op zijn hart gedrukt dat hij lekker naar zijn volkstuin moet gaan als hij daar straks zin in heeft: het is prachtig weer om vast wat te doen, en hij zit er al een tijd mee in zijn maag dat het nu een verwaarloosde bende is. Het werken vind hij prettig en het zal hem rust geven dat hij iets kan doen.
Mijn collega heeft aangegeven dat ze bezoek leuk vindt, dus ik ga zometeen even een lekkere rauwkostsalade maken voor haar, mijn man en mijzelf, en dan stap ik in de auto naar haar toe. Ik heb hier nog een nieuw spel liggen dat mijn man nooit wat leek, dus dat kunnen we gezellig samen uitproberen. Ik voel wel wat kramp in mijn buik, dus het is ook wel een beetje spannend om die kant op te gaan, maar de hele dag thuis gaan zitten wachten is echt niets. Ik ga er maar van uit dat ik niet aan stortbevallingen doe en dat ik genoeg tijd heb om thuis te komen als dat nodig is. Vraag me af of ik voor alle zekerheid een van die kraammatrasjes mee zal nemen om op te zitten op haar bank voor geval vliezen breken. Heb uit het kraampakket toch een hele zwik die we niet gebruiken ivm ziekenhuisbevalling. Maar het lijkt me iets te demonstratief en de kans is niet zo groot dat dat gebeurt natuurlijk. Ik doe wel een flink maandverband in mijn onderrbroek voor de zekerheid
maandag 1 maart 2010 om 12:38
Hahaha, ja, zo'n matje lijkt me ook wat overdreven om mee te slepen. Ik zie je al zitten, elke keer als je vanaf nu ergens op visite wil! Dat maandverband is vast voldoende en je hebt inderdaad waarschijnlijk nog wel voldoende tijd om thuis of in het zkh te komen als het echt begint.
Is je kindje al wat ingedaald? Dan houdt het hoofdje in het geval van brekende vliezen wel wat tegen en je loopt echt niet zomaar leeg hoor. (al lijtk dat wel zo, weet ik uit ervaring bij mijn eerste: ik voelde een golf, rende ineens van de bank naar de WC, zat op de WC met gebroken vliezen en probeerde man te vertellen dat hij de vk moest bellen, en man had gewoon zoiets van ' je stelt je aan, kom nu maar gewoon weer op de bank zitten er is niets aan de hand..' Tja, 7 weken voor d euitgerekende datum verwacht je zoiets ook nog niet, dus achteraf konden we er wel om lachen )
Veel plezier!
Is je kindje al wat ingedaald? Dan houdt het hoofdje in het geval van brekende vliezen wel wat tegen en je loopt echt niet zomaar leeg hoor. (al lijtk dat wel zo, weet ik uit ervaring bij mijn eerste: ik voelde een golf, rende ineens van de bank naar de WC, zat op de WC met gebroken vliezen en probeerde man te vertellen dat hij de vk moest bellen, en man had gewoon zoiets van ' je stelt je aan, kom nu maar gewoon weer op de bank zitten er is niets aan de hand..' Tja, 7 weken voor d euitgerekende datum verwacht je zoiets ook nog niet, dus achteraf konden we er wel om lachen )
Veel plezier!
maandag 1 maart 2010 om 14:12
Ah NEE, Marij0 dit meen je toch niet..... Dit is echt niet normaal, wat een stomme mannen!!!! Zijn julie weer on speaking terms inmiddels? Kan dit uitgepraat worden? Sterkte daar!!
Iemand!! Je bent over je datum heen!! En je krijgt een maartkindje. Leuk hoor, dat je nog lekker op pad gaat. Haha, ik zie je al gaan met je kraampakket. Niet om je bang te maken hoor, maar toen mijn vliezen braken, had geen maandverband het gehouden...... Toen wij naar het ziekenhuis gingen, zat ik in de auto inderdaad op dat enorme zeil (stond ik op om uit te stappen, flatste er nog flink wat langs het maandverband) Kwam ik dus het zh in met een natte broek, gettttttssss - twas gelukkig middenin de nacht.
Kaboinkie, wat fijn van de oren! En dat je ook het papverhaal nog hebt... jeetje jij hebt het echt even flink voor de kiezen...
Pluim, hoe is het daar?
Mebi, nog lekker aan het genieten van je meisje? Hoe reageren de jongens?
xxxxxxxx
Iemand!! Je bent over je datum heen!! En je krijgt een maartkindje. Leuk hoor, dat je nog lekker op pad gaat. Haha, ik zie je al gaan met je kraampakket. Niet om je bang te maken hoor, maar toen mijn vliezen braken, had geen maandverband het gehouden...... Toen wij naar het ziekenhuis gingen, zat ik in de auto inderdaad op dat enorme zeil (stond ik op om uit te stappen, flatste er nog flink wat langs het maandverband) Kwam ik dus het zh in met een natte broek, gettttttssss - twas gelukkig middenin de nacht.
Kaboinkie, wat fijn van de oren! En dat je ook het papverhaal nog hebt... jeetje jij hebt het echt even flink voor de kiezen...
Pluim, hoe is het daar?
Mebi, nog lekker aan het genieten van je meisje? Hoe reageren de jongens?
xxxxxxxx
maandag 1 maart 2010 om 22:44
maandag 1 maart 2010 om 23:10
Lieve allemaal,
Ik merk dat ik op dit moment minder behoefte heb aan het forum dus ook minder schrijf, wel lees ik het allemaal en hou ik het veel in de gaten omdat ik zo benieuwd ben wanneer Iemand gaat bevallen
Zo spannend voor haar!
Wat lief dat de feb 2009 mama's meekijken... Wel gezellig zo!
Marij wat ongelooflijk zeg, hoe kan dit? 3 mama's die inderdaad de gelukkigste tijd van hun leven moeten hebben.
Het gaat hier slecht! Ik voel me zo ontzettend klote... Liefst ga ik nu heel ver weg, zonder de kinderen! Niet dat ik ze niet bij me wil hebben, maar het is zo zwaar!
Het is al zwaar met een meisje die echt in de peuter-pubertijd zit en papa-mama heel erg aan het uittesten is, die 'savonds niet naar bed wil, omdat ze ook heel goed de spanningen aanvoelt.
Man en ik hebben het nergens over als zij erbij is, maar zij hoort mij wel aan de telefoon etc.
Ik dacht dat ik best sterk was,zo voelde ik me in het begin ook maar ik begin echt op te raken!
Ook merk ik wel dat ik een beetje op 1 punt blijf hangen. Herkn je dat Kaboink?
Kan er niet zo goed uitkomen, en zit met zoveel vragen...
Van de ene kant ben ik erg onzeker en twijfel heel erg aan mezelf, en aan de andere kant heel boos! Waarom ? Waarom nu ? Waarom hebben we 2 kindjes?
Die verdienen een papa en mama die gelukkig zijn samen! Er zijn zoveel ouders die de kinderen wel een gelukkig leven kunnen bieden, en mijn man moest zo nodig gevoelens krijgen voor een meisje van 19 jaar!
Merk wel echt dat dit gedoe niet goed is voor mezelf vertrouwen...
We proberen wel te praten hoor, maar zonder hulp gaan wij het niet redden, ikke zeker niet, dus probeer manlief te laten begrijpen dat het geen schande is, en dat we het enigszins ook verplicht zijn aan onze meisjes.
Pff, maar het slapen. Man ligt nu in bed en ik zit beneden ik kan gewoon niet in slaap komen, en de laatste dagen als ik slaap droom ik over van alles!
Hoe is het Marij? Hoe staat het bij jou ervoor?
Morgen moet ik met Lieke naar het CB. Ben benieuwd hoeveel ze weegt, verder doet ze het best goed. Het is een hongerig avond meisje.
Ben wel echt verliefd op haar aan het worden en zou eigenlijk geen dag zonder kunnen!
Ze is wel echt heel verkouden dus dat zal ik morgen ook maar eens overleggen, al vanaf de geboorte en we gebruiken nu al 3wkn neusspray... Ook niet zo goed denk ik ?
Lieve meiden ik ga maar proberen te slapen, sorry dat ik nog steeds niet op iedereen reageer!
Liefs
Ik merk dat ik op dit moment minder behoefte heb aan het forum dus ook minder schrijf, wel lees ik het allemaal en hou ik het veel in de gaten omdat ik zo benieuwd ben wanneer Iemand gaat bevallen
Zo spannend voor haar!
Wat lief dat de feb 2009 mama's meekijken... Wel gezellig zo!
Marij wat ongelooflijk zeg, hoe kan dit? 3 mama's die inderdaad de gelukkigste tijd van hun leven moeten hebben.
Het gaat hier slecht! Ik voel me zo ontzettend klote... Liefst ga ik nu heel ver weg, zonder de kinderen! Niet dat ik ze niet bij me wil hebben, maar het is zo zwaar!
Het is al zwaar met een meisje die echt in de peuter-pubertijd zit en papa-mama heel erg aan het uittesten is, die 'savonds niet naar bed wil, omdat ze ook heel goed de spanningen aanvoelt.
Man en ik hebben het nergens over als zij erbij is, maar zij hoort mij wel aan de telefoon etc.
Ik dacht dat ik best sterk was,zo voelde ik me in het begin ook maar ik begin echt op te raken!
Ook merk ik wel dat ik een beetje op 1 punt blijf hangen. Herkn je dat Kaboink?
Kan er niet zo goed uitkomen, en zit met zoveel vragen...
Van de ene kant ben ik erg onzeker en twijfel heel erg aan mezelf, en aan de andere kant heel boos! Waarom ? Waarom nu ? Waarom hebben we 2 kindjes?
Die verdienen een papa en mama die gelukkig zijn samen! Er zijn zoveel ouders die de kinderen wel een gelukkig leven kunnen bieden, en mijn man moest zo nodig gevoelens krijgen voor een meisje van 19 jaar!
Merk wel echt dat dit gedoe niet goed is voor mezelf vertrouwen...
We proberen wel te praten hoor, maar zonder hulp gaan wij het niet redden, ikke zeker niet, dus probeer manlief te laten begrijpen dat het geen schande is, en dat we het enigszins ook verplicht zijn aan onze meisjes.
Pff, maar het slapen. Man ligt nu in bed en ik zit beneden ik kan gewoon niet in slaap komen, en de laatste dagen als ik slaap droom ik over van alles!
Hoe is het Marij? Hoe staat het bij jou ervoor?
Morgen moet ik met Lieke naar het CB. Ben benieuwd hoeveel ze weegt, verder doet ze het best goed. Het is een hongerig avond meisje.
Ben wel echt verliefd op haar aan het worden en zou eigenlijk geen dag zonder kunnen!
Ze is wel echt heel verkouden dus dat zal ik morgen ook maar eens overleggen, al vanaf de geboorte en we gebruiken nu al 3wkn neusspray... Ook niet zo goed denk ik ?
Lieve meiden ik ga maar proberen te slapen, sorry dat ik nog steeds niet op iedereen reageer!
Liefs
dinsdag 2 maart 2010 om 10:00
Lieve Pluim,
Het laatste wat wij verwachten is dat je hier op ons gaat reageren hoor. Hallo, je hebt wel even genoeg aan je hoofd.
Kan me voorstellen dat het zwaar is. 2 kleine kindjes hebben is ook zwaar. Ik vergelijk het even met hier: een peuterpuber en een baby dat zijn gewoon zware tijden. Met gebroken nachten een peuter die je aan het testen is, moe zijn etc. En als je juist dan de steun van je partner moet missen, sterker nog: als deze partner juist enorm veel stress veroorzaakt, dat is echt heel heftig......
Heel veel sterkte voor jou!!!
Iemand?? Nog gerommeld vannacht??
Ben hier weer begonnen met Ria Blommen! Ik kan er echt gek van worden als ik geen ritme heb. Dus dan stampen we er maar een ritme in. Zoon1 is aan het kleien en zoon2 ligt te pruttelen in de wieg. Vandaag is mijn man de hele dag weg, krijg ik kraamvisite en heb ik dus 2 mannetjes hier thuis. Ik zet nog maar effe een bak koffie
Het laatste wat wij verwachten is dat je hier op ons gaat reageren hoor. Hallo, je hebt wel even genoeg aan je hoofd.
Kan me voorstellen dat het zwaar is. 2 kleine kindjes hebben is ook zwaar. Ik vergelijk het even met hier: een peuterpuber en een baby dat zijn gewoon zware tijden. Met gebroken nachten een peuter die je aan het testen is, moe zijn etc. En als je juist dan de steun van je partner moet missen, sterker nog: als deze partner juist enorm veel stress veroorzaakt, dat is echt heel heftig......
Heel veel sterkte voor jou!!!
Iemand?? Nog gerommeld vannacht??
Ben hier weer begonnen met Ria Blommen! Ik kan er echt gek van worden als ik geen ritme heb. Dus dan stampen we er maar een ritme in. Zoon1 is aan het kleien en zoon2 ligt te pruttelen in de wieg. Vandaag is mijn man de hele dag weg, krijg ik kraamvisite en heb ik dus 2 mannetjes hier thuis. Ik zet nog maar effe een bak koffie
dinsdag 2 maart 2010 om 10:18
Pluimke, kan me zo voorstellen dat je het allemaal niet meer weet. Realtietherapie lijkt mij een uitstekend idee en ik neem aan dat je man ook wel mee wil werken, toch ?
Arme Lieke, zo klein en nu al zo lang verkouden. Sterkte voor jullie!
Kessie, ik ben ook erg van de ritme, maar dat hebben wij ook nog niet echt, helaas. Zeker nu de jongens weer naar school gaan, moet Kate eigenlijk even slapen tussen 6.30-9.00 en dus rond 6.00 voor een fles komen. Vanmorgen sliep ze nog om 6.00 uur en heb ik haar toch maar een fles gegeven (terwijl ze om 3.30 nog gehad had). Ze dronk er ook maar de helft van op, maar sliep wel weer door tot 9.00 uur.
Ik sta er ook weer bijna alleen voor. Gelukkig brengt /haalt mijn schoonmoeder de jongens nog naar/van school. smiddags van 16.00-19.00 komt onze oppas helpen, met de jongens spelen en helpen ze naar bed te brengen.
Gisteren kwamen de moeders ook weer schoonmaken en dan help je toch mee, maar dat voelde ik wel (pijn in mijn onderrug en in het litteken). Maar ja, de 6 weken zijn ook nog niet voorbij.
Iemand, hoe is het ??????
Arme Lieke, zo klein en nu al zo lang verkouden. Sterkte voor jullie!
Kessie, ik ben ook erg van de ritme, maar dat hebben wij ook nog niet echt, helaas. Zeker nu de jongens weer naar school gaan, moet Kate eigenlijk even slapen tussen 6.30-9.00 en dus rond 6.00 voor een fles komen. Vanmorgen sliep ze nog om 6.00 uur en heb ik haar toch maar een fles gegeven (terwijl ze om 3.30 nog gehad had). Ze dronk er ook maar de helft van op, maar sliep wel weer door tot 9.00 uur.
Ik sta er ook weer bijna alleen voor. Gelukkig brengt /haalt mijn schoonmoeder de jongens nog naar/van school. smiddags van 16.00-19.00 komt onze oppas helpen, met de jongens spelen en helpen ze naar bed te brengen.
Gisteren kwamen de moeders ook weer schoonmaken en dan help je toch mee, maar dat voelde ik wel (pijn in mijn onderrug en in het litteken). Maar ja, de 6 weken zijn ook nog niet voorbij.
Iemand, hoe is het ??????
dinsdag 2 maart 2010 om 13:39
dinsdag 2 maart 2010 om 15:16
quote:Kessie78 schreef op 02 maart 2010 @ 13:39:
Het is niet te geloven maar ik verveel me een beetje. De mannen liggen alle2 te slapen en ik sluip door het huis..... Ik ga vooral geen herrie maken/stofzuigen etc dus dan maar op de comp :-)Héééééééééél herkenbaar. Zelfs de deurbel staat uit. Toiletbezoek wordt uitgesteld indien mogelijk. Dus dan maar computeren..
Het is niet te geloven maar ik verveel me een beetje. De mannen liggen alle2 te slapen en ik sluip door het huis..... Ik ga vooral geen herrie maken/stofzuigen etc dus dan maar op de comp :-)Héééééééééél herkenbaar. Zelfs de deurbel staat uit. Toiletbezoek wordt uitgesteld indien mogelijk. Dus dan maar computeren..
dinsdag 2 maart 2010 om 15:26
Oh Iemand, wat spannend!!!! Onze laatste ...vind het ook spannend hoor! Ik hoop dat je snel kan komen vertellen hoe het gaat! Ik denk aan je!
Kes, heerlijk toch dat je je even verveeld? Geniet hiervan hahaha. Maar herken het wel, niet nu hoor hahah, maar van toen Senna geboren was. Lagen allebei mijn idd ook s'middags te pitten, soms wel 3 uur....zucht. Gelukkig had ik toen heel mooi weer en zat ik lekker in het zonnetje met een boekje..wie weet komt dat nog.
Pluim, meis, je moet echt geen sorry zeggen!! Je hebt al genoeg aan je hoofd. Alsjeblieft, blijf in jezelf geloven, jij hebt dit niet aan jezelf te danken hoor, JOUW man is degene die de grond onder je vandaan trekt, jij hebt hier geen schuld aan.
Ik hoop zo dat je ergens de kracht vandaan haalt om in jezelf te blijven geloven. Je hebt 2 mooie dochters die het heel goed doen, dat heb je aan jou te danken. Ga alsjeblieft niet aan jezelf twijfelen hoor! Kom maar zo vaak hier je gevoelens uiten als je nodig hebt.
Hele dikke knuffel voor jou!
Kaboink, ik vind het echt zo dapper dat je Pluim en marijo nu een hart onder de riem steekt. Zo zie je hoe ver jij al in een korte tijd bent zeg! cht heel knap! Wat goed dat je zoontje zijn gehoor gewoon goed is!
Hoe gaat het met je oudste zoon, heeft hij door dat pappa weg is?
Marijo hoe is het bij jou?
En de rest hoe is het bij jullie??
Ik heb ook tegen mijn man gezegd dat hij heel lief is, maar hij staat nu te vloeken in de keuken omdat hij babymeld naast het flesje giet ipv erin...mmmm
Nou we gaan even lekker wandelen zo, het is heerlijk weer!
Kes, heerlijk toch dat je je even verveeld? Geniet hiervan hahaha. Maar herken het wel, niet nu hoor hahah, maar van toen Senna geboren was. Lagen allebei mijn idd ook s'middags te pitten, soms wel 3 uur....zucht. Gelukkig had ik toen heel mooi weer en zat ik lekker in het zonnetje met een boekje..wie weet komt dat nog.
Pluim, meis, je moet echt geen sorry zeggen!! Je hebt al genoeg aan je hoofd. Alsjeblieft, blijf in jezelf geloven, jij hebt dit niet aan jezelf te danken hoor, JOUW man is degene die de grond onder je vandaan trekt, jij hebt hier geen schuld aan.
Ik hoop zo dat je ergens de kracht vandaan haalt om in jezelf te blijven geloven. Je hebt 2 mooie dochters die het heel goed doen, dat heb je aan jou te danken. Ga alsjeblieft niet aan jezelf twijfelen hoor! Kom maar zo vaak hier je gevoelens uiten als je nodig hebt.
Hele dikke knuffel voor jou!
Kaboink, ik vind het echt zo dapper dat je Pluim en marijo nu een hart onder de riem steekt. Zo zie je hoe ver jij al in een korte tijd bent zeg! cht heel knap! Wat goed dat je zoontje zijn gehoor gewoon goed is!
Hoe gaat het met je oudste zoon, heeft hij door dat pappa weg is?
Marijo hoe is het bij jou?
En de rest hoe is het bij jullie??
Ik heb ook tegen mijn man gezegd dat hij heel lief is, maar hij staat nu te vloeken in de keuken omdat hij babymeld naast het flesje giet ipv erin...mmmm
Nou we gaan even lekker wandelen zo, het is heerlijk weer!
dinsdag 2 maart 2010 om 16:04
Iemand, wat spannend! Zet hem op meis. Nog even en dan heb je je kleintje beet! Leef met je mee.
Pluim, wat vreselijk naar allemaal. Wat kan ik me voorstellen dat je het liefste alles even achter je laat, ook al wil je je meiden natuurlijk het liefste bij je hebben! En wat vreselijk stoer dat je met je man hulp wilt zoeken. Petje af, meid! Ontzettend goed dat je die stap durft en kunt nemen. Heel veel sterkte.
Pluim, wat vreselijk naar allemaal. Wat kan ik me voorstellen dat je het liefste alles even achter je laat, ook al wil je je meiden natuurlijk het liefste bij je hebben! En wat vreselijk stoer dat je met je man hulp wilt zoeken. Petje af, meid! Ontzettend goed dat je die stap durft en kunt nemen. Heel veel sterkte.
dinsdag 2 maart 2010 om 18:23
Oh Iemand, hoe gaat het???? Ik ben zo benieuwd, het gaat nu echt gebeuren. Zo als laatste uit het rijtje leeft iedereen wel heel erg met je mee. Ik hoop dat je snel je kindje lekker in je armen hebt. En dan gaat het circus pas echt beginnen...
Inleiden? Ik heb eigenlijk geen idee hoe dat gaat. Vriendin van mij gaat as vrijdag ingeleid worden, ook spannend!
Hoop dat alles goed met je gaat en dat we snel goed nieuws krijgen.
Pluim, ja, herkenbaar. Al merk ik dat ik vrij snel de knop om heb gezet. Na een week verdriet en vragen om 'samen actie odnernemen in het belang van onze kids' en steeds nul op het rekest heb ik ervoor gekozen om me dan maar te gaan richten op wat voor mij dan het meest belangrijk is: de kids en ik. Hij wil echt niet en dat heeft hij heel duidelijk gemaakt. Dus zonde van mijn kostbare energie.. Ik weet hoe nuchter dat klinkt, maar inmiddels voel ik dat wel zo. En nu ik dat heb losgelaten is er ruimte voor actie in het belang van mijzelf en mijn kinderen en komt daar dus kracht uit.
Maar ik kan me zo goed voorstellen dat dat bij jou qua situatie zo anders is, jouw man zegt nog met je door te willen, dus daar is gewoon niets af te sluiten... Jij zult door de pijn, het verdriet, het werken aan jullie relatie heen moeten, weer het vertrouwen op moeten bouwen en stiekem lijkt me dat nog veeeeel zwaarder nu dan mijn situatie. Ik weet dat het klaar is. Dus kan vooruit gaan kijken......
Sterkte meis en knap dat je hem in relatietherapie of zo probeert te krijgen. Alle respect voor jou. Het is duidelijk dat je veel van hem houdt en als hij laat zien in woorden en daden echt voro jou te willen gaan, dan komen jullie er hopelijk wel. Niet aan jezelf twijfelen hoor! Go for it!
Inleiden? Ik heb eigenlijk geen idee hoe dat gaat. Vriendin van mij gaat as vrijdag ingeleid worden, ook spannend!
Hoop dat alles goed met je gaat en dat we snel goed nieuws krijgen.
Pluim, ja, herkenbaar. Al merk ik dat ik vrij snel de knop om heb gezet. Na een week verdriet en vragen om 'samen actie odnernemen in het belang van onze kids' en steeds nul op het rekest heb ik ervoor gekozen om me dan maar te gaan richten op wat voor mij dan het meest belangrijk is: de kids en ik. Hij wil echt niet en dat heeft hij heel duidelijk gemaakt. Dus zonde van mijn kostbare energie.. Ik weet hoe nuchter dat klinkt, maar inmiddels voel ik dat wel zo. En nu ik dat heb losgelaten is er ruimte voor actie in het belang van mijzelf en mijn kinderen en komt daar dus kracht uit.
Maar ik kan me zo goed voorstellen dat dat bij jou qua situatie zo anders is, jouw man zegt nog met je door te willen, dus daar is gewoon niets af te sluiten... Jij zult door de pijn, het verdriet, het werken aan jullie relatie heen moeten, weer het vertrouwen op moeten bouwen en stiekem lijkt me dat nog veeeeel zwaarder nu dan mijn situatie. Ik weet dat het klaar is. Dus kan vooruit gaan kijken......
Sterkte meis en knap dat je hem in relatietherapie of zo probeert te krijgen. Alle respect voor jou. Het is duidelijk dat je veel van hem houdt en als hij laat zien in woorden en daden echt voro jou te willen gaan, dan komen jullie er hopelijk wel. Niet aan jezelf twijfelen hoor! Go for it!
woensdag 3 maart 2010 om 10:07
wie weet heeft iemand nu haar kleine al vast?!
Ik ben ook ingeleid op niet-medische gronden, bij mij kwam de baby na 17 uur ter wereld. Klinkt lang maar voordat de weeen echt goed op gang waren was het 20 uur. Uiteindelijk was het maar 7 uur vervelend en zwaar.
Ben zo benieuwd hoe ze het moeder-zijn vindt en hoe de honden reageren.........
Sterkte voor Marijo en Pluimke!!
Kaboink: je bent een topvrouw!!
Ik ben ook ingeleid op niet-medische gronden, bij mij kwam de baby na 17 uur ter wereld. Klinkt lang maar voordat de weeen echt goed op gang waren was het 20 uur. Uiteindelijk was het maar 7 uur vervelend en zwaar.
Ben zo benieuwd hoe ze het moeder-zijn vindt en hoe de honden reageren.........
Sterkte voor Marijo en Pluimke!!
Kaboink: je bent een topvrouw!!