Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
maandag 1 november 2010 om 17:25
Hoi Marris,
Ja moeilijk he, ik krijg altijd letterlijk buikpijn als ik mn lg moet bellen. Of hij wekelijks mag bellen heb jij ja op gezegt begrijp ik?
Ik weet niet of dat verstandig is, zou 2 wekelijks misschien beter zijn? als ik naar mezelf kijk, ik moest dus elke week bellen en daar was ik dan al de hele week nerveus om, kan me dus voorstellen dat je je al een hele week druk gaat maken of je baas gaat bellen? snap je wat ik bedoel. ja dat je contact moet hebben is logisch natuurlijk...ach het is ook allemaal moeilijk en voor iedereen anders.
Ik zit er weer ff doorheen, had wel verwacht dat het vermoeiend zou zijn 2 afspraken gelijk achter elkaar, maar men ik stort gewoon in. denk dat we de zwemles ook maar skippen, dochter haat zwemmen dus zij zal er niet rouwig om zijn.
Ik zit ook erg te denken aan die AD, wat ik daar nou mee moet. Ik twijfel zo erg, ben zo bang voor verslaving en bijwerkingen enzo. aan de andere kant duizenden mensen gebruiken het. mn moeder ging over de rooie, wil niet dat ik het gebruik, want is troep en collega van haar gebruikte het ook en die zit er nu een jaar aan en het is echt rotzooi zegt ze.
vrijdag heb ik afspraak bij de dokter dus zal het met hem overleggen. volgende week bij de arbo arts en dan met hem ook overleggen
ga ff kijken wat we gaan eten vanavond
Ja moeilijk he, ik krijg altijd letterlijk buikpijn als ik mn lg moet bellen. Of hij wekelijks mag bellen heb jij ja op gezegt begrijp ik?
Ik weet niet of dat verstandig is, zou 2 wekelijks misschien beter zijn? als ik naar mezelf kijk, ik moest dus elke week bellen en daar was ik dan al de hele week nerveus om, kan me dus voorstellen dat je je al een hele week druk gaat maken of je baas gaat bellen? snap je wat ik bedoel. ja dat je contact moet hebben is logisch natuurlijk...ach het is ook allemaal moeilijk en voor iedereen anders.
Ik zit er weer ff doorheen, had wel verwacht dat het vermoeiend zou zijn 2 afspraken gelijk achter elkaar, maar men ik stort gewoon in. denk dat we de zwemles ook maar skippen, dochter haat zwemmen dus zij zal er niet rouwig om zijn.
Ik zit ook erg te denken aan die AD, wat ik daar nou mee moet. Ik twijfel zo erg, ben zo bang voor verslaving en bijwerkingen enzo. aan de andere kant duizenden mensen gebruiken het. mn moeder ging over de rooie, wil niet dat ik het gebruik, want is troep en collega van haar gebruikte het ook en die zit er nu een jaar aan en het is echt rotzooi zegt ze.
vrijdag heb ik afspraak bij de dokter dus zal het met hem overleggen. volgende week bij de arbo arts en dan met hem ook overleggen
ga ff kijken wat we gaan eten vanavond
maandag 1 november 2010 om 17:33
Toffe, ik weet ook niet of wekelijks verstandig is, misschien moet ik daar nog maar eens over nadenken. Maar omdat ik op alles al zo negatief antwoordde, vond ik dat ik dit maar moest toestaan. Klinkt wat raar, maar het was allemaal negatief: hoe gaat het? Slecht. Zal ik de arbo versneld in gang zetten voor je? Nee. Enig idee hoelang het gaat duren? Nee. Mogen je collega's contact met je zoeken? Nee. Zal ik bij je langs komen? Nee. Mag ik je dan wekelijks bellen hoe het met je gaat? Nou vooruit maar
Toffe, is sint janskruid geen optie voor je? Minder heftig dan AD en wel goeie resultaten als je erop googlet...
Toffe, is sint janskruid geen optie voor je? Minder heftig dan AD en wel goeie resultaten als je erop googlet...
maandag 1 november 2010 om 18:22
Toffe: Gelukkig dat de huisarts je nu echt serieus gaat nemen. Ik snap dat je huiverig bent voor ad. Maar het kan je heel erg helpen hoor. Ik heb het de eerste drie maanden gehad. De ouderwetse ad zijn idd heel erg verslavend, maar gelukkig valt dat met de moderne soorten heel erg mee. Het haalt de scherpe kantjes er van af, en zorgt ervoor dat je net wat meer afstand kan nemen. Persoonlijk zou ik sneller voor een officiele ad gaan, dan voor sint janskruid omdat er dan ook controle op is.
Abc: Fijn dat je een goed weekend gehad hebt. Is het een nieuwe bril geworden? Of draag je contactlenzen. Ik ben toevallig vrijdag even geweest, mijn ogen waren nog hetzelfde maar ik vind het eigenlijk wel leuk om weer eens een nieuw montuur te hebben.
Marriss: Wat goed van je dat je zo goed je grenzen hebt aangegeven richting je lg, en nu niet over wakker liggen wat hij wel niet van je zal denken he? Alleen misschien wel een goed idee om de arbo versneld in te schakelen. Die kan in dit soort situaties juist wel wat voor je betekenen, al is het alleen maar om als soort schakel tussen jou en je werk te staan.
Ik ben vanmorgen weer naar pmt geweest, was erg heftig, maar wel goed, ik heb wel het idee dat ik nu wat aan het bereiken ben. Ik ga weer voelen, ik heb wel het idee dat ik dat ook een beetje in het dagelijks leven begin te merken. Net als gisteren waren man, ik en dochter lekker met z'n drieen gaan lopen, daar begin ik nu wel van te genieten, en dat is natuurlijk alleen maar positief.
Abc: Fijn dat je een goed weekend gehad hebt. Is het een nieuwe bril geworden? Of draag je contactlenzen. Ik ben toevallig vrijdag even geweest, mijn ogen waren nog hetzelfde maar ik vind het eigenlijk wel leuk om weer eens een nieuw montuur te hebben.
Marriss: Wat goed van je dat je zo goed je grenzen hebt aangegeven richting je lg, en nu niet over wakker liggen wat hij wel niet van je zal denken he? Alleen misschien wel een goed idee om de arbo versneld in te schakelen. Die kan in dit soort situaties juist wel wat voor je betekenen, al is het alleen maar om als soort schakel tussen jou en je werk te staan.
Ik ben vanmorgen weer naar pmt geweest, was erg heftig, maar wel goed, ik heb wel het idee dat ik nu wat aan het bereiken ben. Ik ga weer voelen, ik heb wel het idee dat ik dat ook een beetje in het dagelijks leven begin te merken. Net als gisteren waren man, ik en dochter lekker met z'n drieen gaan lopen, daar begin ik nu wel van te genieten, en dat is natuurlijk alleen maar positief.
dinsdag 2 november 2010 om 08:46
Toffe,
Een psycholoog zal je waarschijnlijk niet voor niks ad aanraden. Goed dat je daarvoor een afspraak hebt gemaakt met de huisarts, die kan je vast daarin goed begeleiden. Succes met het maken van deze keuze. Ik zag dat je er al een topic over geopend hebt, misschien krijg je daar wel goede tips. Ik zou persoonlijk eerder voor ad gaan dan voor Sint Janskruid of andere zelfmedicatiemiddeltjes, helemaal icm andere medicijnen.
Marriss,
De vraag van je leidinggevende over hoe lang dit gaat duren vind ik niet eens zo gek hoor. Als hij weet dat het twee weken is, kunnen je collega's jouw werk overnemen, als het er nu al nar uitziet dat het twee maanden of nog langer wordt, dan wil hij misschien vervanging voor je regelen, ook om je collega's te ontlasten. Ik heb er zelf nooit problemen mee gehad om met mijn baas te bellen, maar als je straks merkt dat een keer per week contact te veel is, dan kun je dat tegen hem zeggen (of mailen als dat makkelijker is), voor nu vind ik het een hele nette reactie van hem.
Annemie,
Fijn dat je je beter gaat voelen en dat de therapie nu echt begint te werken en dat je kunt genieten van de man en dochter. Dat is echt zo fijn als je echt geniet ipv dat je weet dat je zou moeten genieten, maar dat je dat niet voelt (als je begrijpt wat ik bedoel).
Ik draag een bril en ik heb geen nieuw montuur uitgekozen. Ik vind dat altijd een vreselijk iets (ik houd niet zo van verandering) en was dus blij dat ik geen andere sterkte had en dus niet hoefde. Mijn montuur is nog prima, dus die houd ik mooi nog een jaartje.
Ik zit met iets wat ik hier niet wil schrijven ivm mogelijke meelezers en herkenbaarheid. Ik kan er nog met niemand over praten omdat het iets is wat me in vertrouwen verteld is, maar waar ik even niet goed van weet hoe ik er mee om moet gaan. Heeft een van jullie een idee hoe ik dat uit mijn hoofd kan krijgen?
Ik ga zo werken, eerste keer weer echt wat doen ipv alleen maar kletsen. Ben benieuwd hoe het zal gaan, heb er eigenlijk best wel zin in.
Een psycholoog zal je waarschijnlijk niet voor niks ad aanraden. Goed dat je daarvoor een afspraak hebt gemaakt met de huisarts, die kan je vast daarin goed begeleiden. Succes met het maken van deze keuze. Ik zag dat je er al een topic over geopend hebt, misschien krijg je daar wel goede tips. Ik zou persoonlijk eerder voor ad gaan dan voor Sint Janskruid of andere zelfmedicatiemiddeltjes, helemaal icm andere medicijnen.
Marriss,
De vraag van je leidinggevende over hoe lang dit gaat duren vind ik niet eens zo gek hoor. Als hij weet dat het twee weken is, kunnen je collega's jouw werk overnemen, als het er nu al nar uitziet dat het twee maanden of nog langer wordt, dan wil hij misschien vervanging voor je regelen, ook om je collega's te ontlasten. Ik heb er zelf nooit problemen mee gehad om met mijn baas te bellen, maar als je straks merkt dat een keer per week contact te veel is, dan kun je dat tegen hem zeggen (of mailen als dat makkelijker is), voor nu vind ik het een hele nette reactie van hem.
Annemie,
Fijn dat je je beter gaat voelen en dat de therapie nu echt begint te werken en dat je kunt genieten van de man en dochter. Dat is echt zo fijn als je echt geniet ipv dat je weet dat je zou moeten genieten, maar dat je dat niet voelt (als je begrijpt wat ik bedoel).
Ik draag een bril en ik heb geen nieuw montuur uitgekozen. Ik vind dat altijd een vreselijk iets (ik houd niet zo van verandering) en was dus blij dat ik geen andere sterkte had en dus niet hoefde. Mijn montuur is nog prima, dus die houd ik mooi nog een jaartje.
Ik zit met iets wat ik hier niet wil schrijven ivm mogelijke meelezers en herkenbaarheid. Ik kan er nog met niemand over praten omdat het iets is wat me in vertrouwen verteld is, maar waar ik even niet goed van weet hoe ik er mee om moet gaan. Heeft een van jullie een idee hoe ik dat uit mijn hoofd kan krijgen?
Ik ga zo werken, eerste keer weer echt wat doen ipv alleen maar kletsen. Ben benieuwd hoe het zal gaan, heb er eigenlijk best wel zin in.
dinsdag 2 november 2010 om 09:02
Hoi allemaal,
abc, misschien kan je het opschrijven in je dagboek, misschien lucht dat al op? of je mag het ook naar mij mailen hoor (via viva vrienden) als je het erg graag kwijt wil of annemie( weet niet of je met haar vrienden bent) annemie heeft heel vaak verstandige antwoorden. of met je vriend bespreken? ik weet het ook niet, lastig he.
Ja na een nachtje slapen denk ik ook dat de psych het niet voor niets heeft aan geraden, maar toch he...ik hou niet van medicijnen haha, maar ja ik wacht vrijdag wel even af.
Marriss,
sint janskruid kan ook verslavend werken en is gewoon niet zo heel onschuldig als het lijkt. ik heb het ook geleerd ivm mijn werk maar kan me niet meer herinneren. als het goed is zit er ook een sticker op de verpakking met een waarschuwing.
Maar ja je moet het natuurlijk ook zelf weten, tis net als bij alles bij de een werkt het bij de ander niet en levert het meer schade op.
abc, misschien kan je het opschrijven in je dagboek, misschien lucht dat al op? of je mag het ook naar mij mailen hoor (via viva vrienden) als je het erg graag kwijt wil of annemie( weet niet of je met haar vrienden bent) annemie heeft heel vaak verstandige antwoorden. of met je vriend bespreken? ik weet het ook niet, lastig he.
Ja na een nachtje slapen denk ik ook dat de psych het niet voor niets heeft aan geraden, maar toch he...ik hou niet van medicijnen haha, maar ja ik wacht vrijdag wel even af.
Marriss,
sint janskruid kan ook verslavend werken en is gewoon niet zo heel onschuldig als het lijkt. ik heb het ook geleerd ivm mijn werk maar kan me niet meer herinneren. als het goed is zit er ook een sticker op de verpakking met een waarschuwing.
Maar ja je moet het natuurlijk ook zelf weten, tis net als bij alles bij de een werkt het bij de ander niet en levert het meer schade op.
dinsdag 2 november 2010 om 11:28
Ik snap ook wel dat een lg moet vragen of er een tijdsindicatie te geven is hoor...maar de manier waarop stoort me gewoon enorm. Toen mijn vriend mij vorige week ziek meldde, heeft hij eigenlijk alleen gezegd dat ie vakantie had en gevraagd in hoe zo'n termijn hij moest denken. Gisteren toen hij me belde vroeg hij het ook 2x, zij het in twee verschillende verpakkingen. Het punt is dat ik graag wil / nodig heb dat hij (ook) zegt: Marriss, neem alle tijd die je nodig hebt, pak je rust, zorg goed voor jezelf, maak je niet druk om hier, dat is onze zorg (ofzo) Maar in tegenstelling tot zulke woorden krijg ik voornamelijk de vraag hoelang dit gaat duren. Ik voel daardoor enorm veel druk op mn schouders om maar zsm weer aan het werk te komen. Terwijl ik nu juist even andere woorden nodig heb om tot rust te kunnen komen.
Abc, lastig. Kan je er ook niet met je partner over praten?
Je mag me mailen hoor, als je dat fijn vindt! Kan me voorstellen dat je Annemie of Toffe liever mailt, die ken je natuurlijk al wat langer. Maar je mag marrissie @ live. com ook gebruiken om je ei kwijt te kunnen. Ik ken niemand in mn omgeving die thuis zit met een burnout, dus de kans dat ik je IRL ken is klein... helemaal als jij geen noorderling bent (zoals ik) Succes in ieder geval, hoop dat je een manier vindt om het kwijt te kunnen.
En succes met werken vandaag! Benieuwd hoe het gaat, je hebt er in ieder geval zin in, dat lijkt me een belangrijke eerste stap.
Toffe, lastig lastig... ik zou inderdaad vrijdag even afwachten en voor jezelf alle voors en tegens van AD goed op een rijtje zetten en afwegen.
Heb je nog vervolg gegeven aan dat verhaal dat je collega kwam melden dat je functie in gevaar zou kunnen komen?
Annemie, fijn dat je weer wat kunt genieten! Hopelijk komen die geniet-momentjes steeds meer.
Herkenbaar ook voor mij trouwens. Ik geniet momenteel helemaal nergens van. Gisteravond even met een vriendin naar de sauna geweest, was leuk en gezzellig, maar genieten? Nee. Zat constant met het tel.gesprek in mn lg in mn hoofd, en andere werk-zaken. Vriendin zei ook dat ik op sommige momenten echt van de wereld was, dan stond ik met lege ogen voor me uit te staren, terwijl ik dat anders nooit doe (zijn al 25 jaar vriendinnen dus ze kent me best goed)
Ik had trouwens nog niet gereageerd op jouw verhaal van je gebroken bekken... wat heftig zeg! Hoelang is dat geleden? Doet de neurotransmitter haar werk goed? Heb je er nog veel last van in het dagelijks leven, behalve dat sporten nog niet lukt/mag?
Ik krijg zo mn beste vriendinnetje op de koffie, en vanavond ga ik sporten... hoop zo dat dat gaat lukken!!!
Abc, lastig. Kan je er ook niet met je partner over praten?
Je mag me mailen hoor, als je dat fijn vindt! Kan me voorstellen dat je Annemie of Toffe liever mailt, die ken je natuurlijk al wat langer. Maar je mag marrissie @ live. com ook gebruiken om je ei kwijt te kunnen. Ik ken niemand in mn omgeving die thuis zit met een burnout, dus de kans dat ik je IRL ken is klein... helemaal als jij geen noorderling bent (zoals ik) Succes in ieder geval, hoop dat je een manier vindt om het kwijt te kunnen.
En succes met werken vandaag! Benieuwd hoe het gaat, je hebt er in ieder geval zin in, dat lijkt me een belangrijke eerste stap.
Toffe, lastig lastig... ik zou inderdaad vrijdag even afwachten en voor jezelf alle voors en tegens van AD goed op een rijtje zetten en afwegen.
Heb je nog vervolg gegeven aan dat verhaal dat je collega kwam melden dat je functie in gevaar zou kunnen komen?
Annemie, fijn dat je weer wat kunt genieten! Hopelijk komen die geniet-momentjes steeds meer.
Herkenbaar ook voor mij trouwens. Ik geniet momenteel helemaal nergens van. Gisteravond even met een vriendin naar de sauna geweest, was leuk en gezzellig, maar genieten? Nee. Zat constant met het tel.gesprek in mn lg in mn hoofd, en andere werk-zaken. Vriendin zei ook dat ik op sommige momenten echt van de wereld was, dan stond ik met lege ogen voor me uit te staren, terwijl ik dat anders nooit doe (zijn al 25 jaar vriendinnen dus ze kent me best goed)
Ik had trouwens nog niet gereageerd op jouw verhaal van je gebroken bekken... wat heftig zeg! Hoelang is dat geleden? Doet de neurotransmitter haar werk goed? Heb je er nog veel last van in het dagelijks leven, behalve dat sporten nog niet lukt/mag?
Ik krijg zo mn beste vriendinnetje op de koffie, en vanavond ga ik sporten... hoop zo dat dat gaat lukken!!!
dinsdag 2 november 2010 om 15:10
Toffe,
Ik hou ook niet van medicijnen, dus ik snap je twijfel helemaal. Je kunt nu denk ik niks meer doen dan wachten op het advies van de huisarts.
Ik vind het heel lief van je dat ik je mag mailen, maar kun je mijn problemen bij je eigen problemen hebben? Ik wil je niet nog verder de put in duwen door mijn misschien onduidelijke verhalen.
Ik heb er al over geschreven in mijn dagboek en met mijn vriend over gepraat, maar op de een of andere manier heb ik geloof ik vooral behoefte aan een reactie van een vrouw.
Marriss,
Ik ben wel een noorderling , maar ik denk niet dat ik je ken. Ik ken namelijk geen mensen waarvan de werksituatie overeenkomt met die van jou.
Voor jou geldt dezelfde vraag als voor Toffe, kun jij mijn problemen erbij hebben?
Vanmorgen op het werk ging goed. Ik vond het nog het moeilijkste dat ik me maar op een paar taken mag richten en dat ik na twee uur weer weg moest. Ik heb mijn baas niet gesproken (hij zat in een overleg dat nogal uitliep) en kamergenoot heeft me na twee uur naar huis gestuurd. We hebben het er nog wel even over gehad dat het voor haar ook lastig is om mij er weer bij te betrekken. Er ligt zoveel werk en ze is bang dat ik te veel ga doen. Ik heb nog niet veel nuttigs gedaan, vooral veel gekletst en wat mailtjes gelezen en gearchiveerd (mijn mailbox loopt over).
Ik heb last van mijn knie, misschien toch iets te actief gesport gister.
Ik hou ook niet van medicijnen, dus ik snap je twijfel helemaal. Je kunt nu denk ik niks meer doen dan wachten op het advies van de huisarts.
Ik vind het heel lief van je dat ik je mag mailen, maar kun je mijn problemen bij je eigen problemen hebben? Ik wil je niet nog verder de put in duwen door mijn misschien onduidelijke verhalen.
Ik heb er al over geschreven in mijn dagboek en met mijn vriend over gepraat, maar op de een of andere manier heb ik geloof ik vooral behoefte aan een reactie van een vrouw.
Marriss,
Ik ben wel een noorderling , maar ik denk niet dat ik je ken. Ik ken namelijk geen mensen waarvan de werksituatie overeenkomt met die van jou.
Voor jou geldt dezelfde vraag als voor Toffe, kun jij mijn problemen erbij hebben?
Vanmorgen op het werk ging goed. Ik vond het nog het moeilijkste dat ik me maar op een paar taken mag richten en dat ik na twee uur weer weg moest. Ik heb mijn baas niet gesproken (hij zat in een overleg dat nogal uitliep) en kamergenoot heeft me na twee uur naar huis gestuurd. We hebben het er nog wel even over gehad dat het voor haar ook lastig is om mij er weer bij te betrekken. Er ligt zoveel werk en ze is bang dat ik te veel ga doen. Ik heb nog niet veel nuttigs gedaan, vooral veel gekletst en wat mailtjes gelezen en gearchiveerd (mijn mailbox loopt over).
Ik heb last van mijn knie, misschien toch iets te actief gesport gister.
dinsdag 2 november 2010 om 16:07
Hoi Abc,
ik heb geen idee of ik het kan hebben moet ik eerlijk zeggen. Ik denk eerlijk gezegt van wel want het staat verder van me af als je begrijpt wat ik bedoel. Maar ik bedoelde het meer gewoon voor jou om het even van je af te schrijven. Maar nogmaals je mag me altijd mailen hoor.
Heb net een taart gebakken voor mijn tante..ik had vorige week een groot financieel probleem en mijn tante heeft me geholpen, zomaar uit het niets en hoef me niet druk te maken hoe of wanneer ik het ooit terug ga betalen. Ze zag aan me dat ik ergens mee zat haha en na heel veel pushen en vragen uiteindelijk maar gezegt, oooooooh is dat alles zij ze haha, liep naar de pc en maakte het over naar me, zo sweet. Heerlijk zulke mensen om je heen. die niet moeilijk ergens over doen en over iets, wat voor mij heel erg is, heel makkelijk denken en me helpen het op te lossen. Du ik heb een taart gebakken als dank, meer kan ik niet doen. en ze was heel blij. Ze zei ik ben net zo blij et die taart als jij met dat geld, als ik je nog eens kan helpen zegt het dan gewoon, ik doe het graag. Super lief.
ik heb geen idee of ik het kan hebben moet ik eerlijk zeggen. Ik denk eerlijk gezegt van wel want het staat verder van me af als je begrijpt wat ik bedoel. Maar ik bedoelde het meer gewoon voor jou om het even van je af te schrijven. Maar nogmaals je mag me altijd mailen hoor.
Heb net een taart gebakken voor mijn tante..ik had vorige week een groot financieel probleem en mijn tante heeft me geholpen, zomaar uit het niets en hoef me niet druk te maken hoe of wanneer ik het ooit terug ga betalen. Ze zag aan me dat ik ergens mee zat haha en na heel veel pushen en vragen uiteindelijk maar gezegt, oooooooh is dat alles zij ze haha, liep naar de pc en maakte het over naar me, zo sweet. Heerlijk zulke mensen om je heen. die niet moeilijk ergens over doen en over iets, wat voor mij heel erg is, heel makkelijk denken en me helpen het op te lossen. Du ik heb een taart gebakken als dank, meer kan ik niet doen. en ze was heel blij. Ze zei ik ben net zo blij et die taart als jij met dat geld, als ik je nog eens kan helpen zegt het dan gewoon, ik doe het graag. Super lief.
dinsdag 2 november 2010 om 16:10
misschien eerst handig dat ik eerst alles lees voordat ik post hah.
was dit nou de eerste keer weer werken voor je? wanneer ga je weer? je gaat toch ook 3x2 uur, welke dagen ga jij dat doen. ik heb echt 2!! dagen nodig om bij te komen.
Ik zit er aan te denken om mijn lg te mailen mbt wat ik vrijdag te horen kreeg via via, maar ik weet niet of dat verstandig is. zou ik het eerst met de BA bespreken? oh moeilijk man allemaal
was dit nou de eerste keer weer werken voor je? wanneer ga je weer? je gaat toch ook 3x2 uur, welke dagen ga jij dat doen. ik heb echt 2!! dagen nodig om bij te komen.
Ik zit er aan te denken om mijn lg te mailen mbt wat ik vrijdag te horen kreeg via via, maar ik weet niet of dat verstandig is. zou ik het eerst met de BA bespreken? oh moeilijk man allemaal
dinsdag 2 november 2010 om 17:36
Hallo allemaal,
Toffe: Gelukkig dat je er nu wat rustiger naar het gebruik van ad aan kan kijken. Probeer het eens te zien, dat een burn out een echte ziekte is. Als je bijvoorbeeld reuma zou hebben, dan zou je daar toch ook medicijnen voor nemen? Ik weet dat het superlastig is hoor, en het meest moeilijk daar aan is eigenlijk dat je dan voor jezelf toe moet geven dat je een echte burnout hebt. Ik wilde ook nooit aan de medicijnen, maar gelukkig heb ik een hele lieve pijnspecialist, die het echt uit mijn hoofd heeft gepraat, en daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.
De mail naar je lg in ieder geval schrijven, zonder te versturen, geeft dat misschien lucht?
Wel superfijn dat je lieve mensen om je heen hebt.
Marriss: Fijn dat je er lekker tussen uit bent geweest gisteravond, maar pas je op dat je niet te veel hooi op je vork neemt? Als ik lees dat je vanavond weer weg gaat, vind ik dat best pittig.
Jammer he dat niet alle lg gezegend zijn met een goede communicatie vaardigheid. Misschien komt het ook omdat ik vrouw ben, maar als ik vroeger naar mijn mensen belde, was dat idd juist hetgeen wat ik benadrukte dat ze zich zeker niet druk moesten maken over werk. Maar toch wist ik op het eind van het gesprek wel over welke termijn ik moest denken. Snap je wat ik bedoel? Je kan soms ook iets tussen de regels door vragen.
Mijn bekken is een aantal jaar geleden gebroken, bij een ongeval. Gelukkig gaat het nu best goed, vooral dankzij de neurostimulator. Maar ik heb wel moeten accepteren dat ik waarschijnlijk de rest van mijn leven een vrij hoge dosering morfine zal moeten gebruiken.
Heb je al nagedacht over het idee om toch naar een psycholoog te gaan, zeker als je problemen hebt om te kunnen genieten, en vooral om te kunnen voelen, is dat echt geen gek idee hoor.
Abc: Ben je niet helemaal stuk van de eerste dag weer werken?
Lastig he om je grenzen dan aan te geven, maar wel erg fijn dat je collega je daar in ieder geval mee helpt.
Ik wil wel naar je andere probleem kijken hoor, zeker als het over iemand gaat die ik verder niet ken, kan ik het vrij makkelijk van me af zetten. Mijn mail adres is derijzendester@chello.nl Kijk maar of je er gebruik van maakt.
Toffe: Gelukkig dat je er nu wat rustiger naar het gebruik van ad aan kan kijken. Probeer het eens te zien, dat een burn out een echte ziekte is. Als je bijvoorbeeld reuma zou hebben, dan zou je daar toch ook medicijnen voor nemen? Ik weet dat het superlastig is hoor, en het meest moeilijk daar aan is eigenlijk dat je dan voor jezelf toe moet geven dat je een echte burnout hebt. Ik wilde ook nooit aan de medicijnen, maar gelukkig heb ik een hele lieve pijnspecialist, die het echt uit mijn hoofd heeft gepraat, en daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.
De mail naar je lg in ieder geval schrijven, zonder te versturen, geeft dat misschien lucht?
Wel superfijn dat je lieve mensen om je heen hebt.
Marriss: Fijn dat je er lekker tussen uit bent geweest gisteravond, maar pas je op dat je niet te veel hooi op je vork neemt? Als ik lees dat je vanavond weer weg gaat, vind ik dat best pittig.
Jammer he dat niet alle lg gezegend zijn met een goede communicatie vaardigheid. Misschien komt het ook omdat ik vrouw ben, maar als ik vroeger naar mijn mensen belde, was dat idd juist hetgeen wat ik benadrukte dat ze zich zeker niet druk moesten maken over werk. Maar toch wist ik op het eind van het gesprek wel over welke termijn ik moest denken. Snap je wat ik bedoel? Je kan soms ook iets tussen de regels door vragen.
Mijn bekken is een aantal jaar geleden gebroken, bij een ongeval. Gelukkig gaat het nu best goed, vooral dankzij de neurostimulator. Maar ik heb wel moeten accepteren dat ik waarschijnlijk de rest van mijn leven een vrij hoge dosering morfine zal moeten gebruiken.
Heb je al nagedacht over het idee om toch naar een psycholoog te gaan, zeker als je problemen hebt om te kunnen genieten, en vooral om te kunnen voelen, is dat echt geen gek idee hoor.
Abc: Ben je niet helemaal stuk van de eerste dag weer werken?
Lastig he om je grenzen dan aan te geven, maar wel erg fijn dat je collega je daar in ieder geval mee helpt.
Ik wil wel naar je andere probleem kijken hoor, zeker als het over iemand gaat die ik verder niet ken, kan ik het vrij makkelijk van me af zetten. Mijn mail adres is derijzendester@chello.nl Kijk maar of je er gebruik van maakt.
dinsdag 2 november 2010 om 21:26
Toffe,
Wat lief van je tante dat ze jullie zo spontaan helpt. Een zelfgebakken taart als bedankje daarvoor vind ik ook een heel leuk idee.
Ik begin met 3x 2 uur, waarbij ik nog twijfel over de 3e keer deze week. Ik werk op dinsdag-, woensdag- en vrijdagochtend, op de andere ochtenden heb ik fysiosport, dus ik ben nu vijf ochtenden in de week bezig met iets.
Marriss,
Je klinkt al best weer actief, dat kon ik in de eerste weken niet. Kijk je wel uit dat je niet teveel doet? Ik heb echt gewacht op verveling voor ik weer wat dingen buiten de deur ging doen anders dan een stukje wandelen of fietsen.
Als ik jullie verhalen lees over je baas, word ik steeds blijer met mijn baas. Hij zal echt nooit vragen hoelang het nog gaat duren en wanneer ik weer ga beginnen. Dat heeft hij met mijn lichamelijke klachten nooit gedaan en nu ook niet. Hij zal me eerder afremmen dan stimuleren.
Annemie,
Die vergelijking met medicijnen voor bijvoorbeeld reuma vind ik een goede. Zo'n soort vergelijking heb je voor mij ook eens gegeven over psycholoog vs specialist voor lichamelijke klachten en dat was voor mij heel effectief.
Eigenlijk heb ik tot nu toe helemaal geen last van het werken. Ik ben heel ontspannen op mijn werk. Het enige wat ik moeilijk vind is om me er niet meteen 100% en 40 uur in te storten en me nog maar met een beperkt aantal onderwerpen bezig te houden.
Ik heb nu wel hoofdpijn, maar dat link ik meer aan de yoga en te weinig drinken. Ik heb elke keer hoofdpijn na de yoga als ik niet genoeg water drink van te voren en meteen na die tijd. Ik vind de yoga echt heerlijk. Ik word daar echt helemaal relaxed en ontspannen. Vandaag was ik lui en bang voor de regen en ben ik met de auto gegaan. Dat verstoorde toch wel mijn ontspanning na die tijd. In de auto moet ik toch echt opletten, op de fiets kan ik rustig een beetje bijkomen en ontspannen. Volgende week dus maar weer met de fiets en veel drinken voor die tijd.
Ik ga je aan mail sturen. Ik denk dat het voor jou het minst belastend is en ik kan altijd heel veel met jou reacties.
Wat lief van je tante dat ze jullie zo spontaan helpt. Een zelfgebakken taart als bedankje daarvoor vind ik ook een heel leuk idee.
Ik begin met 3x 2 uur, waarbij ik nog twijfel over de 3e keer deze week. Ik werk op dinsdag-, woensdag- en vrijdagochtend, op de andere ochtenden heb ik fysiosport, dus ik ben nu vijf ochtenden in de week bezig met iets.
Marriss,
Je klinkt al best weer actief, dat kon ik in de eerste weken niet. Kijk je wel uit dat je niet teveel doet? Ik heb echt gewacht op verveling voor ik weer wat dingen buiten de deur ging doen anders dan een stukje wandelen of fietsen.
Als ik jullie verhalen lees over je baas, word ik steeds blijer met mijn baas. Hij zal echt nooit vragen hoelang het nog gaat duren en wanneer ik weer ga beginnen. Dat heeft hij met mijn lichamelijke klachten nooit gedaan en nu ook niet. Hij zal me eerder afremmen dan stimuleren.
Annemie,
Die vergelijking met medicijnen voor bijvoorbeeld reuma vind ik een goede. Zo'n soort vergelijking heb je voor mij ook eens gegeven over psycholoog vs specialist voor lichamelijke klachten en dat was voor mij heel effectief.
Eigenlijk heb ik tot nu toe helemaal geen last van het werken. Ik ben heel ontspannen op mijn werk. Het enige wat ik moeilijk vind is om me er niet meteen 100% en 40 uur in te storten en me nog maar met een beperkt aantal onderwerpen bezig te houden.
Ik heb nu wel hoofdpijn, maar dat link ik meer aan de yoga en te weinig drinken. Ik heb elke keer hoofdpijn na de yoga als ik niet genoeg water drink van te voren en meteen na die tijd. Ik vind de yoga echt heerlijk. Ik word daar echt helemaal relaxed en ontspannen. Vandaag was ik lui en bang voor de regen en ben ik met de auto gegaan. Dat verstoorde toch wel mijn ontspanning na die tijd. In de auto moet ik toch echt opletten, op de fiets kan ik rustig een beetje bijkomen en ontspannen. Volgende week dus maar weer met de fiets en veel drinken voor die tijd.
Ik ga je aan mail sturen. Ik denk dat het voor jou het minst belastend is en ik kan altijd heel veel met jou reacties.
dinsdag 2 november 2010 om 21:43
hoi,
abc ik denk je aan annemie idd het meeste hebt, dus hoop ook dat ze je kan helpen.
oh ja mijn baas vraagt ook nooit hoelang het nog duurt hoor, hij vraagt sowieso niets! haha kan soms zo lachen om mijn eigen grappen.
oh ja ik ga vanaf vrijdag sporten op de sportschool. ben van plan om dan gelijk in de ochtend te gaan als ik de kids op school gegooit heb. misschien geeft het mij ook wat meer energie
abc ik denk je aan annemie idd het meeste hebt, dus hoop ook dat ze je kan helpen.
oh ja mijn baas vraagt ook nooit hoelang het nog duurt hoor, hij vraagt sowieso niets! haha kan soms zo lachen om mijn eigen grappen.
oh ja ik ga vanaf vrijdag sporten op de sportschool. ben van plan om dan gelijk in de ochtend te gaan als ik de kids op school gegooit heb. misschien geeft het mij ook wat meer energie
dinsdag 2 november 2010 om 22:11
Ik had jou bericht nog niet gezien. Fijn dat je de humor er nog van inziet. Sporten is heel goed en 's morgens is volgens mijn fysio het beste moment van de dag. Dan kun je precies voelen hoeveel energie het je gekost heeft en hoeveel energie je nog over hebt voor de rest van de dag. Uiteindelijk zal het je energie opleveren, maar de eerste tijd zal het vooral energie kosten. Ik heb een schema van de fysio gekregen waarbij ik cardio en kracht afwissel. Telkens zes minuten cardio op zo'n niveau dat ik echt blij ben dat de tijd eropzit maar dat ik tijdens het roeien/fietsen/crosstrainen nog wel een zin in een keer kan uitspreken. Volgens de fysio is het belangrijker om eerst de snelheid en het niveau op te voeren dan de tijd. Bij de krachtoefeningen goed afwisselen tussen armen, benen en buikspieren.
Tot zover mijn (nagepraatte) fitnesstips. Ik weet niet eens of je wel fitness gaat doen, dat schrijf je niet eens.
Tot zover mijn (nagepraatte) fitnesstips. Ik weet niet eens of je wel fitness gaat doen, dat schrijf je niet eens.
dinsdag 2 november 2010 om 22:53
Nou ik was helaas veel te positief met mn sportplannen Ik had er echt zin in, sport normaal gesproken 5uur per week en had nu al twee weken niets gedaan. Maar naarmate de dag vorderde werd mn hoofdpijn erger en erger, een uur voor vertrek werd ik kotsmisselijk, en toen we (zou samen met vriend) op het punt stonden om weg te gaan kwam er een enorme jankbui die ruim een uur heeft geduurd, was compleet overstuur... Dus maar weer terug op de bank in joggingbroek, kopje thee, hete douche, en nu gaat het wel weer. Maar jeetje wat ik baal ik zeg, ik zag het echt wel zitten maar blijkbaar is dit dus nog veel te veel gevraagd, wat een teleurstelling....
dinsdag 2 november 2010 om 23:09
Toffe: Goed om idd te lezen dat je nog humor hebt. Ik hoop dat het lukt om te gaan sporten.
Abc: Ik zie je mail morgen wel, ik hoop dat ik wat voor je kan betekenen.
Marriss: Meis wat jammer dat het zo afgelopen is vanavond. Maar het is wel heel herkenbaar hoor, abc gaf het ook al aan de eerste weken ben je blij dat je de ene been voor de andere kan krijgen. Ik weet dat het ontzettend frustrerend is, maar echt neem je tijd. Volgens mij was het Toffe, die in het begin zich ook heel erg schuldig voelde als ze een dag niks gedaan had. Als je een stevige griep hebt, doe je toch ook even niks?
Abc: Ik zie je mail morgen wel, ik hoop dat ik wat voor je kan betekenen.
Marriss: Meis wat jammer dat het zo afgelopen is vanavond. Maar het is wel heel herkenbaar hoor, abc gaf het ook al aan de eerste weken ben je blij dat je de ene been voor de andere kan krijgen. Ik weet dat het ontzettend frustrerend is, maar echt neem je tijd. Volgens mij was het Toffe, die in het begin zich ook heel erg schuldig voelde als ze een dag niks gedaan had. Als je een stevige griep hebt, doe je toch ook even niks?
dinsdag 2 november 2010 om 23:54
woensdag 3 november 2010 om 09:20
Goedemorgen allemaal,
Ik mocht van annemie bij jullie topic mee praten enzo.
Ik had/heb een tijdelijk topic geopend met als titel: dus toch.....overspannen.
Ik zit sinds donderdag 21 oktober in de ziektewet ivm overspannen zijn. Het is voor mij niet de eerste keer, ik heb t 3 jaar gelden ook mee gemaakt. Toen was het allemaal wel veel heftiger en zat ik er echt doorheen. Heb toen anderhalf jaar de tijd nodig gehad in combi met AD om er weer bovenop te komen. Mijn enorme angst om het allemaal weer mee te moeten maken, heeft er wel voor gezorgd dat ik eerder aan de bel heb getrokken bij de huisarts en nu naar de psycholoog toe ga. Dacht eerst: gewoon blijven werken en dan praten:gaat daardoor wel over. Niet dus volgens de psycholoog! Als ik zo door ging, dan kwam het helemaal niet goed.
Nu zit ik 2 weken al weer thuis en het gaat redelijk met me.
Bij geringste inspanning zoals: huishoudenlijk werk, praten, te veel denken, boodschappen doen e.d. krijg ik enorme hoofdpijn. Dit is voor mij een teken dat ik weer te veel heb gedaan en moet gaan liggen uitrusten (overdag errug...).
Ik hoop dat jullie het goed vinden en misschien kunnen we elkaar helpen.
Ik mocht van annemie bij jullie topic mee praten enzo.
Ik had/heb een tijdelijk topic geopend met als titel: dus toch.....overspannen.
Ik zit sinds donderdag 21 oktober in de ziektewet ivm overspannen zijn. Het is voor mij niet de eerste keer, ik heb t 3 jaar gelden ook mee gemaakt. Toen was het allemaal wel veel heftiger en zat ik er echt doorheen. Heb toen anderhalf jaar de tijd nodig gehad in combi met AD om er weer bovenop te komen. Mijn enorme angst om het allemaal weer mee te moeten maken, heeft er wel voor gezorgd dat ik eerder aan de bel heb getrokken bij de huisarts en nu naar de psycholoog toe ga. Dacht eerst: gewoon blijven werken en dan praten:gaat daardoor wel over. Niet dus volgens de psycholoog! Als ik zo door ging, dan kwam het helemaal niet goed.
Nu zit ik 2 weken al weer thuis en het gaat redelijk met me.
Bij geringste inspanning zoals: huishoudenlijk werk, praten, te veel denken, boodschappen doen e.d. krijg ik enorme hoofdpijn. Dit is voor mij een teken dat ik weer te veel heb gedaan en moet gaan liggen uitrusten (overdag errug...).
Ik hoop dat jullie het goed vinden en misschien kunnen we elkaar helpen.
woensdag 3 november 2010 om 11:02
Hoi
ak25, wat mij betrefd ben je van harte welkom.
mij helpt het iig heel erg om hier te schrijven, ff me ei kwijt of gewoon wat onzin vertellen hier en natuurlijk de adviesen die je hier krijgt.
Ik heb vandaag echt een mega klote dag en dan is de ochtend nog niet eens voorbij.
het is weer in mijn rug geschoten (ben al ver over mijn fysio limiet heen, dus geen optie meer), ben helemaal staaf heb hoofdpijn en ben moe moe moe!!! zo dat is er uit, ben ook nog mega chagerijnig. Tranen zitten me heel hoog, maar ik mag vanmezelf niet huilen terwijl ik weet dat het oplucht.
heb vanmorgen weer een mail gestuurd naar mn baas, even een up date, ga dat maar gewoon elke week doen, hoef ik niet te bellen en ik heb bewijs dat ik me best heb gedaan
moest net even naar het winkelcentrum, was heel rustig daar, "vroeger" vond ik winkelen heerijk, nu niet meer, vreselijk.
Ik ga niets meer doen vandaag, behalve dvdtjes kijken.
tot later allemaal
ak25, wat mij betrefd ben je van harte welkom.
mij helpt het iig heel erg om hier te schrijven, ff me ei kwijt of gewoon wat onzin vertellen hier en natuurlijk de adviesen die je hier krijgt.
Ik heb vandaag echt een mega klote dag en dan is de ochtend nog niet eens voorbij.
het is weer in mijn rug geschoten (ben al ver over mijn fysio limiet heen, dus geen optie meer), ben helemaal staaf heb hoofdpijn en ben moe moe moe!!! zo dat is er uit, ben ook nog mega chagerijnig. Tranen zitten me heel hoog, maar ik mag vanmezelf niet huilen terwijl ik weet dat het oplucht.
heb vanmorgen weer een mail gestuurd naar mn baas, even een up date, ga dat maar gewoon elke week doen, hoef ik niet te bellen en ik heb bewijs dat ik me best heb gedaan
moest net even naar het winkelcentrum, was heel rustig daar, "vroeger" vond ik winkelen heerijk, nu niet meer, vreselijk.
Ik ga niets meer doen vandaag, behalve dvdtjes kijken.
tot later allemaal
woensdag 3 november 2010 om 12:20
Ooh gadver Toffe wat klote!!! Rugpijn is zooo belastend, je kunt direct niets meer Ik begrijp dat je hier al vaker/langer last van hebt en daarvoor ook al bij de fysio hebt gelopen? Heb je wel oefeningen die je kunnen helpen? Doe lekker rustig aan vandaag, geef je over aan het niets-doen, en misschien niet zo streng zijn voor jezelf en lekker janken.... kan inderdaad echt wel opluchten. Sterkte met deze k*tdag, hopelijk schijnt er morgen weer een zonnestraaltje voor je.
Ak, ik schrijf hier ook nog niet zo lang, maar heb er wel steun aan hier mn ei kwijt te kunnen en ben heel warm ontvangen, dus ik weet wel zeker dat jij net zo welkom bent als ik
Wat goed van je dat je nu eerder aan de bel hebt getrokken, want de vorige keer klinkt inderdaad enorm heftig. Wat jij zegt over hoofdpijn bij de geringste inspanning: dat heb ik echt precies hetzelfde... heel vervelend. Als ik dan een tijdje niets doe voel ik me prima, en heb ik het gevoel dat ik wel weer even wat kan doen, maar niet dus.
Nog even een stomme vraag, maar wat is nou het wezenlijke verschil tussen overspannen en burnout? Ik heb er ook al wat op gegoogled maar kwam niet echt op een duidelijk antwoord.
Ik ga zo een mail sturen naar mn sportclub (doe teamsport) dat ze de komende tijd maar niet teveel op me moeten rekenen... balen want we zitten erg krap met spelers. En daarnaast doe ik ook nog heel veel voor de vereninging, zit in drie commissies waar ik ook de nodige tijd en energie aan kwijt ben. Ook al doe ik dit met plezier, ik heb toch besloten dit voorlopig allemaal even op een lager pitje te zetten. Zoals ik me gisteravond voelde voordat ik zou gaan trainen was weer even een flinke eye-opener....ik moet nu alleen aan mezelf denken, en even aan niets en niemand anders. Ook niet aan mn sportclub. *zucht*
Ak, ik schrijf hier ook nog niet zo lang, maar heb er wel steun aan hier mn ei kwijt te kunnen en ben heel warm ontvangen, dus ik weet wel zeker dat jij net zo welkom bent als ik
Wat goed van je dat je nu eerder aan de bel hebt getrokken, want de vorige keer klinkt inderdaad enorm heftig. Wat jij zegt over hoofdpijn bij de geringste inspanning: dat heb ik echt precies hetzelfde... heel vervelend. Als ik dan een tijdje niets doe voel ik me prima, en heb ik het gevoel dat ik wel weer even wat kan doen, maar niet dus.
Nog even een stomme vraag, maar wat is nou het wezenlijke verschil tussen overspannen en burnout? Ik heb er ook al wat op gegoogled maar kwam niet echt op een duidelijk antwoord.
Ik ga zo een mail sturen naar mn sportclub (doe teamsport) dat ze de komende tijd maar niet teveel op me moeten rekenen... balen want we zitten erg krap met spelers. En daarnaast doe ik ook nog heel veel voor de vereninging, zit in drie commissies waar ik ook de nodige tijd en energie aan kwijt ben. Ook al doe ik dit met plezier, ik heb toch besloten dit voorlopig allemaal even op een lager pitje te zetten. Zoals ik me gisteravond voelde voordat ik zou gaan trainen was weer even een flinke eye-opener....ik moet nu alleen aan mezelf denken, en even aan niets en niemand anders. Ook niet aan mn sportclub. *zucht*
woensdag 3 november 2010 om 14:50
Marriss,
Balen dat het niet gelukt is om te gaan sporten. Wel heel begrijpelijk trouwens. Goed ook van je dat je hebt aangegeven bij je sportclub dat je even wat minder kunt doen en dat ze niet op je hoeven te rekenen de komende tijd.
De bedrijfsarts zei tegen mij dat ik er voor moest zorgen dat ik altijd net iets minder doe dan ik denk dat ik zou kunnen. En vooral bij twijfel niet doen. Niet toch proberen omdat je vind dat het moet/hoort, maar alleen doen als je echt wilt en de eventuele gevolgen en hoofdpijn kunt accepteren. Als iets redelijk is gegaan, dan was het dus teveel. Dat is wat ik nu volgens de bedrijfsarts moet aanhouden.
Het verschil tussen overspannen en burnout is volgens mijn psych dat overspannen een reactie is op een heftige gebeurtenis die niet goed verwerkt wordt, overspannen wordt je binnen drie maanden zo'n gebeurtenis. Burnout is het gevolg van jarenlange overbelasting en roofbouw op je lichaam.
Toffe,
Balen dat je weer zo'n last van je rug hebt. Is er geen mogelijkheid dat de fysio een volgende reeks behandelingen op een andere klacht declareert. De fysio van mijn moeder zet gewoon eerst een bepaald aantal behandelingen op schouderklachten, dan een reeks op rugklachten en dan weer een reeks op bekkenklachten terwijl ze gewoon aldoor voor dezelfde klachten aan haar rug en heupen behandeld wordt.
Waarom wil je niet huilen als je weet dat het wel oplucht? Waarom ben je zo streng voor jezelf? Wel heel verstandig van je dat je even een dagje niks gaat doen.
Goed dat je je baas een update hebt gestuurd. Als hij dan geen interesse toont, heb jij in ieder geval je best gedaan.
Ak,
Natuurlijk ben je welkom om hier te schrijven. Het klinkt behoorlijk heftig dat je de vorige keer zolang nodig hebt gehad om er weer bovenop te komen en verstandig dat je nu eerder aan de rem hebt getrokken.
Annemie,
Je hebt mail.
Ik heb vanmorgen weer gewerkt. Ik vind het echt wel lekker, maar veel te kort. Ik kan zo weinig doen en zit zoveel te kletsen dat er weinig nuttigs uit mijn handen komt. Veel van dat kletsen is ook wel nuttig, maar gedeeltelijk is het alleen maar social talk. Heel gezellig, maar niet echt productief. Ik merk wel dat het wel vermoeiend is, ben best wel moe nu, maar heb geen hoofdpijn en heb nog steeds zin om verder te werken. Ik heb nog steeds niet met mijn baas gesproken, hij zat weer de hele ochtend in overleg, hij is een crisis aan het wegmanagen en dat kost even heel veel van zijn tijd en aandacht. Toen ik wegging heb ik heel even met hem gesproken op de gang, maar dat praat toch niet echt open. Ik hoop dat hij er vrijdag is en dat we dan even kunnen praten.
Vanavond naar een verjaardag, mijn oma is jarig. Dit is haar eerste verjaardag zonder mijn opa (die is afgelopen zomer overleden, paar weken na hun 60 jarige huwelijksfeest), zal wel lastig voor haar worden. Ze wou het ook niet in haar eigen huis vieren, dus we vieren het bij mijn ouders.
Balen dat het niet gelukt is om te gaan sporten. Wel heel begrijpelijk trouwens. Goed ook van je dat je hebt aangegeven bij je sportclub dat je even wat minder kunt doen en dat ze niet op je hoeven te rekenen de komende tijd.
De bedrijfsarts zei tegen mij dat ik er voor moest zorgen dat ik altijd net iets minder doe dan ik denk dat ik zou kunnen. En vooral bij twijfel niet doen. Niet toch proberen omdat je vind dat het moet/hoort, maar alleen doen als je echt wilt en de eventuele gevolgen en hoofdpijn kunt accepteren. Als iets redelijk is gegaan, dan was het dus teveel. Dat is wat ik nu volgens de bedrijfsarts moet aanhouden.
Het verschil tussen overspannen en burnout is volgens mijn psych dat overspannen een reactie is op een heftige gebeurtenis die niet goed verwerkt wordt, overspannen wordt je binnen drie maanden zo'n gebeurtenis. Burnout is het gevolg van jarenlange overbelasting en roofbouw op je lichaam.
Toffe,
Balen dat je weer zo'n last van je rug hebt. Is er geen mogelijkheid dat de fysio een volgende reeks behandelingen op een andere klacht declareert. De fysio van mijn moeder zet gewoon eerst een bepaald aantal behandelingen op schouderklachten, dan een reeks op rugklachten en dan weer een reeks op bekkenklachten terwijl ze gewoon aldoor voor dezelfde klachten aan haar rug en heupen behandeld wordt.
Waarom wil je niet huilen als je weet dat het wel oplucht? Waarom ben je zo streng voor jezelf? Wel heel verstandig van je dat je even een dagje niks gaat doen.
Goed dat je je baas een update hebt gestuurd. Als hij dan geen interesse toont, heb jij in ieder geval je best gedaan.
Ak,
Natuurlijk ben je welkom om hier te schrijven. Het klinkt behoorlijk heftig dat je de vorige keer zolang nodig hebt gehad om er weer bovenop te komen en verstandig dat je nu eerder aan de rem hebt getrokken.
Annemie,
Je hebt mail.
Ik heb vanmorgen weer gewerkt. Ik vind het echt wel lekker, maar veel te kort. Ik kan zo weinig doen en zit zoveel te kletsen dat er weinig nuttigs uit mijn handen komt. Veel van dat kletsen is ook wel nuttig, maar gedeeltelijk is het alleen maar social talk. Heel gezellig, maar niet echt productief. Ik merk wel dat het wel vermoeiend is, ben best wel moe nu, maar heb geen hoofdpijn en heb nog steeds zin om verder te werken. Ik heb nog steeds niet met mijn baas gesproken, hij zat weer de hele ochtend in overleg, hij is een crisis aan het wegmanagen en dat kost even heel veel van zijn tijd en aandacht. Toen ik wegging heb ik heel even met hem gesproken op de gang, maar dat praat toch niet echt open. Ik hoop dat hij er vrijdag is en dat we dan even kunnen praten.
Vanavond naar een verjaardag, mijn oma is jarig. Dit is haar eerste verjaardag zonder mijn opa (die is afgelopen zomer overleden, paar weken na hun 60 jarige huwelijksfeest), zal wel lastig voor haar worden. Ze wou het ook niet in haar eigen huis vieren, dus we vieren het bij mijn ouders.
woensdag 3 november 2010 om 15:40
Hoi allemaal,
abc, ik wil niet huilen nu omdat ik mijn kinderen dat wil onthouden. ik heb ze wel zo goed mogelijk uit gelegd hoor, maar tis toch moelijk voor ze al mama hele dag zit te janken of met dikke rooie ogen zit. dus misschien als ze vanavond slapen dat ik me laat gaan.
fijn dat werken zo goed is gegaan en dat je geen hoofdpijn hebt nu. hopelijk heeft je baas vrijdag ff tijd voor je.
hele dag niets doen is niets van gekomen. de kat had half uit de bak gepoept en er doorheen gelopen, dus overal poeppootjes door het huis. aangezien mijn man niet thuis is en ik niet van kinderarbeid hou, moest ik het wel doen. dus heb hele woonkamer opgeruimd en gedweild en de keuken en de gang ook maar gelijk gedaan. wel fijn dat alles weer schoon en netjes is, hopen dat we dit zo kunnen houden een paar dagen, scheelt weer.
abc, ik wil niet huilen nu omdat ik mijn kinderen dat wil onthouden. ik heb ze wel zo goed mogelijk uit gelegd hoor, maar tis toch moelijk voor ze al mama hele dag zit te janken of met dikke rooie ogen zit. dus misschien als ze vanavond slapen dat ik me laat gaan.
fijn dat werken zo goed is gegaan en dat je geen hoofdpijn hebt nu. hopelijk heeft je baas vrijdag ff tijd voor je.
hele dag niets doen is niets van gekomen. de kat had half uit de bak gepoept en er doorheen gelopen, dus overal poeppootjes door het huis. aangezien mijn man niet thuis is en ik niet van kinderarbeid hou, moest ik het wel doen. dus heb hele woonkamer opgeruimd en gedweild en de keuken en de gang ook maar gelijk gedaan. wel fijn dat alles weer schoon en netjes is, hopen dat we dit zo kunnen houden een paar dagen, scheelt weer.
woensdag 3 november 2010 om 16:39
@toffe,
Ik vind het ook ontzettend moeilijk om te huilen hoor!
Vorige week voelde ik me aardig depressief en huilerig, toch geprobeerd te huilen. Kwam er een beetje uit gelukkig. Afgelopen maandag bij de psych was ik ook bijna aan het huilen en toen zei ze met een lief stemmetje: toe maar, je mag wel huilen.... ooh en dan is het moeilijk om niet te doen. Heb me toen dus wat laten gaan (ging over dat mijn burn-out/depressie van aantal jaren geleden voor mij een enorme indruk heeft gemaakt en dat ik daar moeilijk over kan praten en daarom angstig was om nu toe te moeten geven dat ik (weer) overspannen ben).
Vandaag voel ik me ondanks de hoofdpijn aardig opgewekt. Maar nu ik dit typ voel ik toch een beetje verdriet naar boven komen. Zo net met mijn andere baan (Jaaa, heb er 2....) hier werk ik sinds kort als invalkracht in de gehandicaptenzorg in de weekenden (wil graag switch maken, maar nu nog geen vaste uren, dus kan dat niet). En zij zijn zoo menselijker en begrijpender dan mijn andere baan... wereld van verschil! Ik weet het wel:kan ik de switch maken volgend jaar, dan ga ik bij mijn oude baan weg.
Maar..........ik moet eerst zorgen dat ik weer beter wordt en ik hoop dat het allemaal mee valt. Valt het niet mee dan moet ik me daar aan onder neerleggen. Het is afwachten allemaal.
@abc,
prettig om te horen dat je je goed voelt op je werk en dat je geen hoofdpijn hebt. Kan me best voorstellen dat je sommige dingen moeilijk vindt. Zo van': waar liggen je grenzen wat kan ik wel en niet doen en wat mag ik doen.... Ben je therapeutisch aan het werk?
@mariss,
Je kiest nu voor jezelf en als je de mensen uitlegd waarom je tijdelijk eruit stapt (verenigingen en teamsport), dan hebben ze daar wel begrip voor. Het is alleen (dat vond ik) flink balen dat het je niet allemaal lukt en dat je moet afzeggen en niet aan hun verwachtingen kan voldoen. Veel succes!
Ik vind het ook ontzettend moeilijk om te huilen hoor!
Vorige week voelde ik me aardig depressief en huilerig, toch geprobeerd te huilen. Kwam er een beetje uit gelukkig. Afgelopen maandag bij de psych was ik ook bijna aan het huilen en toen zei ze met een lief stemmetje: toe maar, je mag wel huilen.... ooh en dan is het moeilijk om niet te doen. Heb me toen dus wat laten gaan (ging over dat mijn burn-out/depressie van aantal jaren geleden voor mij een enorme indruk heeft gemaakt en dat ik daar moeilijk over kan praten en daarom angstig was om nu toe te moeten geven dat ik (weer) overspannen ben).
Vandaag voel ik me ondanks de hoofdpijn aardig opgewekt. Maar nu ik dit typ voel ik toch een beetje verdriet naar boven komen. Zo net met mijn andere baan (Jaaa, heb er 2....) hier werk ik sinds kort als invalkracht in de gehandicaptenzorg in de weekenden (wil graag switch maken, maar nu nog geen vaste uren, dus kan dat niet). En zij zijn zoo menselijker en begrijpender dan mijn andere baan... wereld van verschil! Ik weet het wel:kan ik de switch maken volgend jaar, dan ga ik bij mijn oude baan weg.
Maar..........ik moet eerst zorgen dat ik weer beter wordt en ik hoop dat het allemaal mee valt. Valt het niet mee dan moet ik me daar aan onder neerleggen. Het is afwachten allemaal.
@abc,
prettig om te horen dat je je goed voelt op je werk en dat je geen hoofdpijn hebt. Kan me best voorstellen dat je sommige dingen moeilijk vindt. Zo van': waar liggen je grenzen wat kan ik wel en niet doen en wat mag ik doen.... Ben je therapeutisch aan het werk?
@mariss,
Je kiest nu voor jezelf en als je de mensen uitlegd waarom je tijdelijk eruit stapt (verenigingen en teamsport), dan hebben ze daar wel begrip voor. Het is alleen (dat vond ik) flink balen dat het je niet allemaal lukt en dat je moet afzeggen en niet aan hun verwachtingen kan voldoen. Veel succes!
