Hoe ga ik nu verder.

29-11-2010 00:26 159 berichten
Alle reacties Link kopieren
Expres geen vraagteken achter de topictitel, want hoe weet ik in grote lijnen eigenlijk al.



Het is meer het concreet maken, de invulling, de stappen zetten en deze beter timen.



Dit topic open ik om hier af en toe over te schrijven en dan vooral ook de positieve kanten, of soms mijn valkuilen te delen om er een licht over te laten schrijven door jullie wijze forummers



Vanuit een relatie komen die heftig is beindigd en moeten beseffen dat deze mij veel minder goed deed dan dat ik mijzelf liet geloven.



En nu dus verder met deze grote verandering in mijn leven, die positiever is dan dat ik een half jaar geleden zag( voor mij dan,niet voor de kids ) .



Hoe gaat een persoonlijk avontuur worden denk ik .



Bij deze wel nog een voor alle trouwe en minder trouwe meeschrijvers in mijn ander topic waar ik veel aan heb gehad.

Thanks



had onder een andere nick al een topic geopend maar laat deze verwijderen, een andere nick past mij toch niet, En nou ja, wie meeleest uit mijn privesfeer , so be it. Ik zal mijn best doen zorgvuldig te zijn met wat ik schrijf
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar hoor Iry,

Ik ben ook zo'n type dat moeite heeft met grenzen aangeven.

Ben daar in mijn huwelijk vreselijk mee op mijn bek gegaan, voor ik het weet doe ik dingen die ik eigenlijk niet wil, of niet leuk vind.



Nu had ik onlangs een soort nieuwe prille relatie maar ik heb er een punt achter gezet. Ik kon me niet openstellen, ik deelde mijn gedachten en gevoelens niet die ik had over mijn ex en over de woede die ik nog in me voelde.

Ik merkte dat ik alweer heel snel over mijn eigen grenzen heenging, en dat waren kleine dingetjes hoor. Zelfs onzekerheid over wat te koken en zou hij het wel lekker vinden..

Of over andere kleine dingen.. Het voelde alsof ik mezelf alweer aan het kwijtraken was.



Of ik twee levens leidde.. een met hem en een met de rest van de brokstukken. Het lukt me niet om die twee dingen te koppelen en al snel voelde ik me een 'bedriegster' omdat ik maar een klein stukje van mezelf liet zien.



Nadat ik het uit had gemaakt, vooral grote opluchting. Ik voelde me weer bevrijd, kon weer doen wat ik belangrijk vond. Mijn leven van mij was mijn topictitel en dat is voor mij nu wat ik moet zien te bereiken, dat mijn leven weer van mij is.



En aangezien ik moeite heb met grenzen aangeven, zet ik mijn grens nu een heel stuk verderop. In de vorm van -geen relatie-..

Ik wil niet hoeven twijelen of ik het wel goed doe, ik wil tevreden zijn met wat ik heb en met hoe ik het doe, er is geen ruimte nu voor een nieuw persoon in mijn leven... ik heb meer dan genoeg aan mezelf.



Ik heb overigens kort daarna ook gepraat met mijn ex, echt goed gepraat, met veel tranen, niet alleen van mij maar ook van hem. Hij heeft me dingen verteld die ik al dacht maar die ik niet zeker wist.

En natuurlijk heeft onze relatie veel voor hem betekend, heb ik veel voor hem betekend, en nog.



Ook heb ik gepraat met zijn nieuwe echtgenote. Ik moest wel want mijn dochter van 7 ging er ook haast aan onderdoor.

Het was niet makkelijk maar ik heb mijn boosheid kunnen uiten aan de twee personen waar hij voor bedoeld was, de strijdbijl is begraven.



Met ex weer vrienden, en met haar genoeg uitgesproken om haar te kunnen zien zonder dat daar een 'de la tourette-reactie' op komt...



Ik ben teveel een pleaser, het gaat ten koste van mezelf, het gaat ongemerkt, dus nu ter bescherming van mij zet ik de grens helemaal vooraan de oprit... Er komt hier geen man meer in voorlopig. Ik moet echt eerst verder los, verder mij zijn..



Sorry, beetje lange ego post..
Alle reacties Link kopieren
quote:iry schreef op 29 november 2010 @ 00:26:



Het is meer het concreet maken, de invulling, de stappen zetten en deze beter timen.

]





Ik weet nu hoe het bij jou is maar bij mij vult veel zichzelf in.

Natuurlijk een leegte na de relatiebreuk maar al snel

begonnen dingen zich in te vullen, mensen met wie ik

zijdelings nog contact had kregen een nieuwe plaats in

mijn leven, hobby's worden belangrijker en ik heb nu

gemiddeld een week in het vooruit dingen op de kalender

staan.



Overigens ga ik niet iedere avodn weg, gemiddeld 2/3

avonden per week plan ik niets en ben ik lekker thuis.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
Geeft niets hoor New, ego maar lekker een eind weg hier



Ik snap heel goed wat je bedoelt en hoe dat gevoelt moet hebben.

Ik kan mij wel openstellen bij prille liefde, dat wil zeggen mijn emotionele kant laten zien.Eng, dat wel.

Wat dat betreft is mijn zelfvertrouwen ( wat al niet veel was) zo vreselijk gedeukt dat het mij angstiger maakt in een relatie.

En daarmee ook de onzekerheid in de kleinste dingen zoals jij ook beschrijft.

Ik spreek het wel hardop uit( ook dankzij de relatie therapie, waar ik kan toetsen hoe zaken aan te pakken en daarin gestimuleerd word), en hij loopt niet weg. Dat is nieuw voor mij.



Ik begrijp het dat je nu die grens een stuk verder legt voor jezelf.

Kennelijk werkt het niet voor jou om in een relatie te oefenen met die grenzen en heb je eerst de volledige eigen ruimte nodig om daar sterker in te worden.

Ik heb geen idee of dat voor mij ook beter was geweest.

Ik zal het ook niet gaan weten. We zijn te gek op elkaar, willen niet elkaar loslaten.

Dus de situatie is dat we er samen mee moeten dealen.Ik moet mijn draai gaan vinden in een relatie, en hij moet net zo goed wennen aan mij en al mijn gekkigheden.



Maar idd, grenzen aangeven is zeer moeilijk, Vooral ook omdat ik ze niet voel.

Nu is hij iemand die er beter in is en mijn grenzen daarnaast ook beter ziet dan ik zelf.



Ik hoop dat je rust gaat krijgen new.

Ik weet dat je een hoop kracht bezit, ik heb genoeg van je gelezen dat te weten.

Die kracht nu voor een groot deel voor jezelf benutten kan ik ook alleen maar toejuichen.



Praten met ex zit er bij mij niet in.

Er valt met hem niet te praten. Hij is zo overtuigd van zijn eigen ego, liegt zoveel( echt... enorm veel), niets is echt aan hem dus praten met hem is gebakken lucht.

Al zou ik hem zo graag flink de waarheid willen zeggen.Maar ik hou mij in.

Ik ben te oprecht, liegen is mij vreemd en het zal mij alleen maar gaan frustreren.

Dus ach... ik kijk mijzelf wel gewoon recht aan in de spiegel en denk vroeg of laat komt de aap uit de mouw en zullen zijn leugens en zijn gedrag tegen hem gaan keren.

Let's not kill the karma.



Sterkte meid, met al je doelen
Alle reacties Link kopieren
Geen inhoudelijke bijdrage, maar ik steek even mijn hoofd om de deur.

Haaaalloooooooooooooooooooooooooooow.
Alle reacties Link kopieren
quote:hollebollegijs schreef op 10 januari 2011 @ 14:19:

[...]





Ik weet nu hoe het bij jou is maar bij mij vult veel zichzelf in.

Natuurlijk een leegte na de relatiebreuk maar al snel

begonnen dingen zich in te vullen, mensen met wie ik

zijdelings nog contact had kregen een nieuwe plaats in

mijn leven, hobby's worden belangrijker en ik heb nu

gemiddeld een week in het vooruit dingen op de kalender

staan.



Overigens ga ik niet iedere avodn weg, gemiddeld 2/3

avonden per week plan ik niets en ben ik lekker thuis.



Mijn leven is gevuld genoeg Gijs, dat is niet het probleem.

Ik heb veel sociale contacten( waaronder een paar hele hechte), en heb echt mijn handen vol aan mijn kids.

Feitelijk zit het overvol en is er vooralsnog weinig ruimte voor wat ik wil.

Daar knelt meer de schoen om zaken concreet te maken die ik graag wil.

Maar dat komt wel. ik verlies het niet uit het oog.

Ga mijn plezier in toneel weer oppakken.

Dat is in ieder geval 1 ding.De rest zal ook heus komen.

Eerst wat structuur in mijn leven aanbrengen.



Fijn dat je je draad oppakt en de invulling steeds meer te pakken hebt.

Uiteindelijk valt het weer allemaal op zijn nieuwe plek
Alle reacties Link kopieren
quote:meds schreef op 11 januari 2011 @ 00:32:

Geen inhoudelijke bijdrage, maar ik steek even mijn hoofd om de deur.

Haaaalloooooooooooooooooooooooooooow.



Heuj meds!

Altijd fijn om je even door de deur te zien komen.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Iry, ik heb je topic verder niet gelezen, maar ik wil je veel sterkte wensen met alles. Kom later nog wel terug.
Cum non tum age
Alle reacties Link kopieren
Thanks Noa, lief van je
Alle reacties Link kopieren
Ik ben woest!!!!!!

Wat een respectloze leugenachtige hond.



Dus kom even gillen hier.



ARGGGGGGG!!!!!!
Alle reacties Link kopieren
Iry...



Wil je erover praten?
Alle reacties Link kopieren
Dat zou ik best willen Yellow, maar of het verstandig is op het net?



Laten we het er maar op houden dat zijn ego het aller allerbelangrijkste is, en wat het allemaal voor zijn kind betekend maakt niet uit, als het mij maar raakt en hij er beter van wordt.

Dus... wordt ik gedagvaard om het huis uit te gaan en voor nog wat anderen zaken. En om het kracht bij te zetten ga je natuurlijk keihard....liegen.
Alle reacties Link kopieren
gedagvaard als in je moet naar de rechtbank?!



Wat een doffe, doffe, doffe ellende...

Ik hoop dat je kunt bewijzen dat de leugens leugens zijn..Weet ook niet zo goed wat ik kan zeggen hierop, dit is gewoon zo k.u.t...



Begrijp wel dat je hier niet alles neer kunt zetten, ik hoop dat je in het 'echt' mensen om je heen hebt die je steunen, en iets voor je kunnen betekenen. je mag altijd mailen als je iets wilt spuien, ik vind het ontzettend naar voor je.
Alle reacties Link kopieren
Jeetje Ier, wat een enorme eikel zeg. Morgen gelijk naar je advocaat en alles laten uitzoeken etc. Sterkte en laat je niet klein krijgen.
Alle reacties Link kopieren
@iry



zal wel iets gemist hebben??? Je hebt 3 kids, ex is vader van de laatste?
Alle reacties Link kopieren
Thanks Moos en yellow.

Het is idd in triest hoe het gaat.



Nou ja, kan er lappen text over schrijven.



Ergste is, kids zijn de dupe er van.

En dat breekt mijn hart.



Anna, dat klopt idd.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben hier niet zo heel lang aktief maar heb je topic doorgelezen ,

je komt over als een hele sterke persoonlijkheid ondanks je rot-ervaringen ( zo lees ik uit je posts )



Je ex kan je toch niet het huis uitkrijgen ?? is het niet zo dat je als ouder van de kids mag blijven zitten in de woning of is dat alleen met huurwoningen ?? ik ben een leek op dit gebied maar hoor zo om me heen weleens wat



verder wil ik je natuurlijk heel veel sterkte en kracht toewensen !!!
Alle reacties Link kopieren
Ha Iry, even niet zo actief geweest op het forum. Zat in een enorme diptrip en open niet zo gemakkelijk topics over mezelf... Ben wel blij dat jij er weer eentje hebt want herken nog steeds veel in wat je schrijft en heb daar ook echt wat aan!



Las uit je laatste bericht dat LL nog steeds probeert je klein te krijgen. Ongelooflijk...

Bij mij is ex wat bijgedraaid en lijkt ons contact 'normaler' (i.pv. belachelijke woede en onredelijkheid van zijn kant) maar ik ben heel boos en kwaad op mezelf omdat ik stiekem nog steeds gevoelens voor hem heb. Mijn ideaalplaatje van ons gezin (wat er nooit is geweest for crying out loud) in tact wil houden...

En ik snap dat niet van mezelf want rationeel weet ik wat ie me allemaal geflikt heeft en waarom ik hem er uit heb gezet. Kortom...zootje in mijn hoofd. Laatste waar ik aan denk dus is een nieuwe liefde, maar ik ben blij te lezen dat jij een hele fijne hebt gevonden.



En ondanks je laatste K@#$%-bericht vind ik je (nog steeds) heel sterk overkomen, hang in Ier!
Alle reacties Link kopieren
Q klik, dank je voor je hart onder de riem.

Makkelijk zal hij mij denk ik niet er uit kunnen zetten,maar er moet idd wel een regeling getroffen worden, dan wel de tijd verkrijgen een fatsoenlijk huis in een prettige buurt te kunnen verkrijgen die betaalbaar is.Laten die punten gewoon echt niet aanwezig zijn geweest op de huizenmarkt( al beweert hij van wel maar komt echt met belachelijke voorbeelden waarvan ik denk, jij vind het prima dat DAAR je kind gaat wonen???? )



Maar goed, hij gaat over lijken om te verkrijgen wat hij wil, boeien waar wij terecht komen en hoe.

En het maakt mij pissed dat het feitelijk ook gewoon mijn huis is, al kan ik het niet betalen, wel zit er een hoop vermogen en energie van mij in.Maar helaas doordat wij volgens het ouderwetse model leefde heb ik inspanning en zorg in dit gezin gestoken, en hij met name geld.

En money talks..zo werkt het.
Alle reacties Link kopieren
Hey Klodder, fijn je hier ook weer te zien.

Prettig dat het contact tussen jullie weer wat bij draait.Het is echt zuur voor alle partijen als het gaat zoals hier, dat gun ik echt niemand.

Dit ligt ook totaal niet in mijn aard en daardoor heb ik het er ook moeilijk mee.Maar ik hou mij sterk, deze keer wil ik niet klein zijn.



Moeilijk lijkt het mij dat je nog met je gevoelens stoeit, maar het hoort denk ik ook bij afscheid nemen van iets wat je ooit wel gekoesterd hebt als zijn de keuze voor het leven.

Dat je daar nog wat aan vastklampt lijkt mij logisch.Ik heb het in het begin ook gedaan.

Voordeel van zo'n evil ex als die van mij is dat met flinke stappen er los gelaten kan worden en het gevoel zo doodgetrapt wordt dat er niets meer te koesteren is.

Daar kan je sneller verder mee wellicht?



Nou ja heb nog een hoop te verwerken, living a lie is wat het was en dat is nog steeds hard, heel hard.

Sterkte met alles meid



Het komt goed met ons, op onze eigen manier in het tempo wat wij nodig hebben.
Alle reacties Link kopieren
Héé Iry, Wat krijg je een andere kant van mensen te zien door zo'n scheiding he. Je weet ook gelijk wie je kunt vertrouwen als het oorlog wordt! Maar je klinkt inderdaad sterk.



Kun je niet aantonen dat je veel in het huis hebt gestoken? En volgens mij kun je ook aantonen dat je minder hebt gewerkt voor zijn carrieregedoe.



Heb je niemand meer (of één of andere instantie) die alles fatsoenlijk op een rijtje kan zetten? Ik heb indertijd ook één van de beste advocatenkantoren in de hand genomen, al had ik daar weinig aan in de praktijk. Een e-mailtje beantwoorden kostte me zo 115 euro en als er iets vervelend geregeld moest worden met ex moest ik dat zelf maar doen. Maar goed, ik heb een van de beste advocatenkantoren bij de hand gehad. Al was het maar om ex te stangen :-) Inmiddels heb ik alles gruwelijk op orde, maar ik weet wel dat dat veel tijd en energie kostte. Vandaar dat ik de scheiding in recordtempo rond had (iets meer dan twee maanden) en na acht maanden kocht ik ex uit. Klaar, wat dat betreft.
Alle reacties Link kopieren
Dank je, Ier! Jij ook veel sterkte. Ik zou die ex van je wel weer aan wat martelpraktijken uit je vorige topic willen onderwerpen (samen met die van mij erbij), maar ze zijn de energie niet waard. Hou je taai!!!
Alle reacties Link kopieren
Heb wel wat achter de hand Gianni.Hulp en middelen.Vooralsnog wil ik het niet in de strijd gooien( en puur en enkel voor frum), maar hij begint mij aardig tot de maximale grens te pushen.



Jij hebt het goed gedaan meid, hard geknockt en bewezen wat je in je mars had.

Good for you



Hmm, ja die martelpraktijken waren hilarisch

Maar idd ze zijn de energie niet waard.

Ik kan nu beter begrijpen dan voorheen wat sommige mensen beweegt over te gaan op wraakactie's .Ik hou de eer aan mijzelf, maar ik begin het te begrijpen dat men uit pure frustratie en door getreiter dat uit het oog kan verliezen.



Maar dat vuiltje? die krijgt geen seconde meer van mijn tijd dan nodig.

Wel vreselijk verdrietig vind ik het dat ik mij zo voel over de vader van mijn kind, Triest voor hem toch .
Alle reacties Link kopieren
Heel triest. Ik zit ook zo in elkaar. Weet ook zonder te overdrijven dat ik de huidige, redelijke omgang met ex, geheel op mijn conto mag schuiven. Want wat ik niet gepikt heb van hem de eerste paar maanden omwille van onze twee kinderen... Zou hij daar toen echt niet aan hebben willen denken? Dat die twee ook zien hoe hij met hun moeder omgaat? Gelukkig zijn ze erg klein en lijkt eea nu aan de beterende hand. Maar schokkend vind ik het, en nog steeds, om bij iemand van wie ik veel gehouden heb, een kant te zien waarvan ik denk: mijn hemel, dat iemand zo hard, koud en gemeen kan zijn. En dat houd ik me ook voor op de zwakkere momenten, als ik me eenzaam voel of het mis een gezin te zijn.



Ik vind het heel goed dat je je niet laat kennen, al is er natuurlijk ergens een breekpunt, lijkt mij. Ik hoop dat hij nog bijdraait voor jullie daar zijn aanbeland. Tja, snapte je soms maar wat er in een ander is gevaren. Natuurlijk is het jammer dat je zo negatief over de vader van je kind denkt. Dat vind ik denk ik ook het moeilijkst te accepteren. Maar zolang je het kunt opbrengen om neutraal te blijven naar Frum doe je het goed. HIJ moet zichzelf eens aankijken in de spiegel... Maar goed, zit bij dergelijke types altijd een dikke plaat voor, helaas...



Wat ik zo lees doe je het goed! Blijf bij jezelf en o ja, geniet van het toneelspelen! Leuk!
Alle reacties Link kopieren
Een heeeeele dikke plaat idd.Sjonge zeg, ik zou echt moeten kotsen van mijn eigen spiegelbeeld als ik zo met mensen om zou gaan, zoveel zou liegen alsof het de normaalste zaak van de wereld is( en dan ook keihard zwart op wit, terwijl iedereen weet dat het anders is, ongelooflijk), zelfs tegen je kind liegen, how low can you go.



Ik denk als ik mijzelf finaal had weggecijferd er een betere omgang was geweest klodder. Maar ik kon het niet meer.

Na 10 jaar, en toen zat ik er nog midden in,klampte ik nog aan iets vast

.Nu.. nee,en het is vreselijk voor frum maar meer dan neutraal over zijn vader praten kan ik niet.

Het enige waar ik mij voor inspan is dat frum met een goed gevoel naar zijn vader gaat en dat het slaagt te gaan.Maar ook dat wordt lastiger. Niet om te doen, maar meer om de afweging,lost het wat op als enkel ik die inspanning lever?



Bizar idd, dat een mens zo koud en gevoelloos kan zijn( zoals zoon zei, geen respect meer voor die gevoelloze zak).

Twee kinderen zijn na 10 jaar aan de kant getrapt.

Nee , ik kan niet meer vriendelijk doen tegen iemand die dat mijn kids aandeed.



Ja ik heb een breekpunt, en die zoekt hij op.

Hij vergeet even dat ik een ijzersterke achterban heb dus dat breken, mwah... ik word gefixt en dan gaan we weer door.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het heel erg voor je Iry.

Ik zit hier met tranen in mijn ogen als ik aan je andere 2 kinderen denk die hij zomaar aan de kant heeft gegooid, na al die tijd. Harteloos is het inderdaad. Kunnen zij het allemaal een beetje aan? Wat een lul. En ik kan hier een potje gaan zitten schelden, en dat helpt geen moer, maar ik snap niet dat iemand anderen zo kan behandelen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven