Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
dinsdag 22 maart 2011 om 16:36
Hmm, het gaat al iets beter dan vanmorgen, al ben ik nog steeds niet in de de mood om met mensen te praten ofzo. Ik heb vanmiddag een tijdje in de zon gezeten, in mn boekje gelezen, en nagedacht. En mezelf even heel hard duidelijk gemaakt dat dipjes erbij horen, en dit er dus gewoon één is. Simpel zat. Kl*te, maar ik kom er heus weer uit. Ups en downs, en dit is een down. (bedacht me later dat ik ook ongesteld moet worden, en dat heeft ook altijd wel invloed op mn humeur, dus dat zal zeker meespelen) Ben eerlijk gezegd wel een beetje trots op mezelf dat ik aardig goed heb kunnen relativeren, en dat ik mezelf er een klein beetje uitgepraat heb. Werd me laatst gezegd dat ik mezelf soms zo de put inpraat, nu heb ik mezelf er met één been uitgepraat
Daarna flink aan de poets gegaan (stel je voor dat mn lg morgen vindt dat mn huis vies is ) daar krijg ik ook wel energie van... vind het een lekker gevoel als alles weer fris is. Ramen staan lekker de hele dag tegen elkaar open, heb verse bloemen in huis, schone ramen...
Zon, je hebt me aangestoken, ik ga ook weer beginnen met start to run. Was er een jaar of 4 geleden helemaal verslaafd aan. En aangezien er geen ruk van mn goeie conditie over is, ga ik maar weer gewoon opbouwen met Evy, ik vond het toen superleuk, dus misschien nu ook wel weer. Ik heb me voorgenomen vanavond les 1 te lopen, maar als ik straks uitgeput ben van het poetsen, hoeft het niet van mezelf (niet te streng zijn...)
Ik ga nog even stofzuigen. Sorry dat ik ego ben vandaag, komt door die dip, maar gelukkig mag dat hier
Daarna flink aan de poets gegaan (stel je voor dat mn lg morgen vindt dat mn huis vies is ) daar krijg ik ook wel energie van... vind het een lekker gevoel als alles weer fris is. Ramen staan lekker de hele dag tegen elkaar open, heb verse bloemen in huis, schone ramen...
Zon, je hebt me aangestoken, ik ga ook weer beginnen met start to run. Was er een jaar of 4 geleden helemaal verslaafd aan. En aangezien er geen ruk van mn goeie conditie over is, ga ik maar weer gewoon opbouwen met Evy, ik vond het toen superleuk, dus misschien nu ook wel weer. Ik heb me voorgenomen vanavond les 1 te lopen, maar als ik straks uitgeput ben van het poetsen, hoeft het niet van mezelf (niet te streng zijn...)
Ik ga nog even stofzuigen. Sorry dat ik ego ben vandaag, komt door die dip, maar gelukkig mag dat hier
dinsdag 22 maart 2011 om 16:41
nog ff lijstjes plempen, heb ik die ook uit mn hoofd:
Morgen:
ik moet naar bmw
ik moet koffie drinken met mn lg
ik wil even met vriend naar dat blauwgele warenhuis
ik kan verder niks
Donderdag:
ik moet niks
Ik wil koken + eten met mn moeder (ze komt mn bel.aangifte doen, fijn dat ik daar ff niet mn hoofd over hoef te breken)
ik zou kunnen gaan sporten
Vrijdag:
ik moet niks
ik wil niks
ik zou naar bodybalance kunnen gaan
Zaterdag:
ik moet/wil/ga naar concert van Ilse de Lange in Gelredome...
Dat gaat een enorme energie-vreter worden, maar ik wil wel graag heen. Daarom wil ik donderdag en vrijdag even rustig aan doen, wat lepels opsparen!
Morgen:
ik moet naar bmw
ik moet koffie drinken met mn lg
ik wil even met vriend naar dat blauwgele warenhuis
ik kan verder niks
Donderdag:
ik moet niks
Ik wil koken + eten met mn moeder (ze komt mn bel.aangifte doen, fijn dat ik daar ff niet mn hoofd over hoef te breken)
ik zou kunnen gaan sporten
Vrijdag:
ik moet niks
ik wil niks
ik zou naar bodybalance kunnen gaan
Zaterdag:
ik moet/wil/ga naar concert van Ilse de Lange in Gelredome...
Dat gaat een enorme energie-vreter worden, maar ik wil wel graag heen. Daarom wil ik donderdag en vrijdag even rustig aan doen, wat lepels opsparen!
dinsdag 22 maart 2011 om 18:16
Hoi, vinden jullie het goed dat ik zomaar binnen kom vallen?
Ik heb geen burn-out, maar ik ben overspannen en ik zit nu ook thuis sinds een paar weken. Deze week heb ik wel weer een kopje koffie gedronken op het werk.
Ik vind het wel lastig om zomaar binnen te vallen want ik ken jullie allemaal niet (en jullie mij niet) en het topic is natuurlijk al heel lang bezig. Maar ik vind het ook wel fijn om wat te lezen van en te schrijven met (deels) lotgenoten.
Ik heb geen burn-out, maar ik ben overspannen en ik zit nu ook thuis sinds een paar weken. Deze week heb ik wel weer een kopje koffie gedronken op het werk.
Ik vind het wel lastig om zomaar binnen te vallen want ik ken jullie allemaal niet (en jullie mij niet) en het topic is natuurlijk al heel lang bezig. Maar ik vind het ook wel fijn om wat te lezen van en te schrijven met (deels) lotgenoten.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 18:22
Geen probleem Gamayun! We hebben allemaal eens voor het eerst hier geschreven Wat vervelend dat je overspannen bent. Is het door privé omstandigheden gekomen of is het (mede) werkgerelateerd? Kun je een beetje tot rust komen nu je thuis zit?
Voel je vrij om hier van je af te schrijven hoor, we begrijpen allemaal dat het geen doen is om alles terug te lezen om ons te leren kennen. En we weten ook allemaal uit ervaring, dat juist die eerste weken heel lastig zijn. Geen ruimte in je hoofd om bij te lezen en op anderen te reageren, daarentegen wel de behoefte om van je af te schrijven.
En dat mag hier!
Voel je vrij om hier van je af te schrijven hoor, we begrijpen allemaal dat het geen doen is om alles terug te lezen om ons te leren kennen. En we weten ook allemaal uit ervaring, dat juist die eerste weken heel lastig zijn. Geen ruimte in je hoofd om bij te lezen en op anderen te reageren, daarentegen wel de behoefte om van je af te schrijven.
En dat mag hier!
dinsdag 22 maart 2011 om 18:33
Wat lief, Maris!
Het is werk gerelateerd. Het is me op het werk gewoon teveel geworden. Natuurlijk ligt dat ook een beetje in je persoon (grenzen te laat herkennen en aangeven, alles altijd goed willen doen, groot verantwoordelijkheidsgevoel..)
Het is zo stom, want ik was juist degene die heel veel opving, ook als collega's ziek waren bijvoorbeeld. Ik heb dan ook lang gedacht dat zoiets míj niet zou overkomen... totdat er iets relatief kleins gebeurde op het werk, de zogeheten druppel, en ik in tranen uitbarstte. Sindsdien is het mis. Regelmatig huilen, emotioneel. En een schuldgevoel en het gevoel van falen. En het gevoel dat je nu gewoon echt niet op het werk wil zijn! Achteraf zie ik al langer signalen, een paar maanden. Maar op het moment zelf dacht ik echt 'ik kan het príma aan.'
Ik begin me nu een klein beetje te ontspannen. Ik geniet wel van het mooie weer. Er zijn goede momenten op een dag. Er zijn ook mindere momenten, dat ik me best rot voel en last heb van nare gedachtes. Op het werk worden taken van mij nu overgenomen door anderen. Dat vind ik heel erg lastig. Ik ben bang dat het allemaal in de soep loopt dan, of dat ik juist volledig misbaar blijk te zijn! Beide opties zijn niet zo heel leuk.
Ik heb een klein stukje teruggelezen en zie daar het moeten/ willen/ zou kunnen lijstje. Dat vind ik wel een leuk idee.
Het is werk gerelateerd. Het is me op het werk gewoon teveel geworden. Natuurlijk ligt dat ook een beetje in je persoon (grenzen te laat herkennen en aangeven, alles altijd goed willen doen, groot verantwoordelijkheidsgevoel..)
Het is zo stom, want ik was juist degene die heel veel opving, ook als collega's ziek waren bijvoorbeeld. Ik heb dan ook lang gedacht dat zoiets míj niet zou overkomen... totdat er iets relatief kleins gebeurde op het werk, de zogeheten druppel, en ik in tranen uitbarstte. Sindsdien is het mis. Regelmatig huilen, emotioneel. En een schuldgevoel en het gevoel van falen. En het gevoel dat je nu gewoon echt niet op het werk wil zijn! Achteraf zie ik al langer signalen, een paar maanden. Maar op het moment zelf dacht ik echt 'ik kan het príma aan.'
Ik begin me nu een klein beetje te ontspannen. Ik geniet wel van het mooie weer. Er zijn goede momenten op een dag. Er zijn ook mindere momenten, dat ik me best rot voel en last heb van nare gedachtes. Op het werk worden taken van mij nu overgenomen door anderen. Dat vind ik heel erg lastig. Ik ben bang dat het allemaal in de soep loopt dan, of dat ik juist volledig misbaar blijk te zijn! Beide opties zijn niet zo heel leuk.
Ik heb een klein stukje teruggelezen en zie daar het moeten/ willen/ zou kunnen lijstje. Dat vind ik wel een leuk idee.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 18:52
Nou, dat komt ons allemaal reuze bekend voor Grenzen te laat herkennen en aangeven, groot verantwoordelijkheidsgevoel, de lat hoog leggen, en ik lees later ook tussen de lijnen door dat je niet kan moeite hebt met delegeren (als het niet op mijn manier gebeurd, komt het niet goed) Waarschijnlijk heb je de afgelopen maanden ook meermalen tegen jezelf gezegd: pppffff wat ben ik moe... nou, even een avond vroeg naar bed, en dan ben ik er morgen weer! Helaas, zo werkt het niet, maar dat heb je nu zelf ook ondervonden.
Wat je schrijft mbt je werk, is voor mij ook herkenbaar. De eerste weken dacht ik bij wijze van dat de tent wel kon sluiten; ik was er immers niet! Maar weet je, de wereld draait gewoon door, de zaak is gewoon open van 9 tot 5, en het werk wordt gewoon gedaan. Misschien niet op jóúw manier maar op die van je collega, maar zijn/haar manier is óók prima. Probeer het wat te relativeren. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Gaan er dooien vallen als het werk niet op jouw manier gebeurt, maar op de manier van je collega? Vast niet. (klinkt wat grof, maar zelf helpt het mij wel erg om op deze manier te relativeren)
Probeer verder zoveel mogelijk rust te nemen, gun je jezelf dat dus ook. Dus niet toch nog even gauw een stofzuiger door het huis halen (want wat gebeurt als je dat niet nu doet, maar morgen? Of je laat het je man/kind/moeder/buurvrouw doen?) Rust, rust, rust is de enige remedie... ja, en begeleiding om weer te herstellen. Maar als je pas een paar weken onderweg bent, is dat denk ik nog niet zo aan de orde.
Heb je al ondersteuning van maatschappelijk werk of een psycholoog ofzo?
Wat je schrijft mbt je werk, is voor mij ook herkenbaar. De eerste weken dacht ik bij wijze van dat de tent wel kon sluiten; ik was er immers niet! Maar weet je, de wereld draait gewoon door, de zaak is gewoon open van 9 tot 5, en het werk wordt gewoon gedaan. Misschien niet op jóúw manier maar op die van je collega, maar zijn/haar manier is óók prima. Probeer het wat te relativeren. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Gaan er dooien vallen als het werk niet op jouw manier gebeurt, maar op de manier van je collega? Vast niet. (klinkt wat grof, maar zelf helpt het mij wel erg om op deze manier te relativeren)
Probeer verder zoveel mogelijk rust te nemen, gun je jezelf dat dus ook. Dus niet toch nog even gauw een stofzuiger door het huis halen (want wat gebeurt als je dat niet nu doet, maar morgen? Of je laat het je man/kind/moeder/buurvrouw doen?) Rust, rust, rust is de enige remedie... ja, en begeleiding om weer te herstellen. Maar als je pas een paar weken onderweg bent, is dat denk ik nog niet zo aan de orde.
Heb je al ondersteuning van maatschappelijk werk of een psycholoog ofzo?
dinsdag 22 maart 2011 om 19:02
Hmm, ik heb net even lekker gekookt voor mezelf (vriend is werken) en moet zeggen dat ik me al best weer ok voel. Eerlijk gezegd wel blij dat hij er niet is, heb echt zin in een avondje voor mezelf. Ga lekker tv kijken, internetten, uitgebreid douchen en vroeg onder de wol.
Lief, hoe is het met je hoofdpijn, heeft de buitenlucht geholpen? Hoe was het op je werk?
Abc, fijn dat het nu wel ging, dat geeft weer wat vertrouwen. Ik kan me voorstellen dat je graag weer de oude abc wil zijn op het werk, maar probeer wel te accepteren dat je dat nog niet bent, en dat het misschien ook nog best even kan duren voordat je dat wel weer bent.... mensen die na een blessure weer gaan sporten, moeten ook eerst weer gaan trainen met een brace.
Zon, hoe is het nu? De reactie van abc op jou vind ik wel heel treffend, ik heb ook al meermalen benoemd dat je vaak op de anderen komt reageren, zonder dat je jezelf laat horen. Fijn dat je wat aan de steun van Lief en Abc hebt gehad gisteravond. Blijf ajb van je afschrijven, op die manier kunnen wij je ook proberen te steunen en advies te geven. En als je het hier te openbaar vindt, hebben we de hyves ook nog he!
5x5, hoe is het met jou? moest je nou vandaag beginnen met laxeren? Heb je een drukke dag? Je bent hier maar weinig geweest
Lief, hoe is het met je hoofdpijn, heeft de buitenlucht geholpen? Hoe was het op je werk?
Abc, fijn dat het nu wel ging, dat geeft weer wat vertrouwen. Ik kan me voorstellen dat je graag weer de oude abc wil zijn op het werk, maar probeer wel te accepteren dat je dat nog niet bent, en dat het misschien ook nog best even kan duren voordat je dat wel weer bent.... mensen die na een blessure weer gaan sporten, moeten ook eerst weer gaan trainen met een brace.
Zon, hoe is het nu? De reactie van abc op jou vind ik wel heel treffend, ik heb ook al meermalen benoemd dat je vaak op de anderen komt reageren, zonder dat je jezelf laat horen. Fijn dat je wat aan de steun van Lief en Abc hebt gehad gisteravond. Blijf ajb van je afschrijven, op die manier kunnen wij je ook proberen te steunen en advies te geven. En als je het hier te openbaar vindt, hebben we de hyves ook nog he!
5x5, hoe is het met jou? moest je nou vandaag beginnen met laxeren? Heb je een drukke dag? Je bent hier maar weinig geweest
dinsdag 22 maart 2011 om 19:24
Hallo allemaal,
Helaas zit ik momenteel met een burn out thuis. Dit is mijn tweede week thuis.
Ik heb mij zo goed mogelijk ingelezen, ongeveer vanaf blz 35, maar omdat mijn concentratie niet heel goed is, ben ik waarschijnlijk ook alweer van alles vergeten.
Vinden jullie het goed als ik mee lees/schrijf?
liefs,
Lizalotje
Helaas zit ik momenteel met een burn out thuis. Dit is mijn tweede week thuis.
Ik heb mij zo goed mogelijk ingelezen, ongeveer vanaf blz 35, maar omdat mijn concentratie niet heel goed is, ben ik waarschijnlijk ook alweer van alles vergeten.
Vinden jullie het goed als ik mee lees/schrijf?
liefs,
Lizalotje
dinsdag 22 maart 2011 om 19:25
Gamayun, welkom hier 
Ik schrijf ook nog maar net mee, dus ken ook nog niet iedereens situatie, je bent dus niet de enige!
Heel erg herkenbaar dat je juist denkt alles onder controle te hebben, en dan opeens; de druppel. Ik had precies hetzelfde, en achteraf gezien ook al veel langer klachten. Maar net zoals jij zegt; dan denk je het nog wel aan te kunnen. Goed dat je weer wat kunt ontspannen, geniet daar vooral van!
Abc, ik zou wel iets kunnen gaan zoeken in die stad, maar ik volg sinds een paar weken therapie hier, én ik werk hier (al zou ik denk ik wel overgeplaatst kunnen worden). Ik ben af en toe wel aan het spieken of er misschien iets leuks te huur is, maar ik sta pas sinds september op de wachtlijst en heb pas 60 punten gespaard. De meesten krijgen een huisje vanaf de 250 punten. Dus het wordt eerst óf een kamer óf particulier huren. Mijn nichtje gaat de zelfde opleiding doen en misschien ook naar de zelfde stad. We zitten er nu over te denken om misschien samen wat te huren.
Lief, is je hoofdpijn al weg? Vervelend he! Ik heb er zelf ook al een paar dagen last van.
Maris, lekker een avondje voor jezelf! Wat heb je voor lekkers gekookt? Oh en Ilse de Lange?! Wat gaaf!
Abc, goed dat die 6 uur werken goed gaat nu! Je werkt al bijna weer volle dagen! Naar hoeveel uur wil je uiteindelijk?
5x5, veel sterkte morgen!
Ik had een rotochtend, was erg gespannen en kon maar niet ontspannen worden. Ook zo gaan werken, maar geleidelijk aan voelde ik me wat beter. Na het werk nog even langs een oom gegaan, die heeft een nestje met Labrador-puppies zó lief! Verder niks gedaan vandaag. Zo nog even wat muziek maken, en dan plof ik neer op de bank en kruip vroeg onder de wol.
Mijn lijstje voor morgen:
Ik wil naar naailes.
Ik moet werken.
Ik zou naar de verjaardag van mijn zus kunnen gaan.
Verder wil ik niks.
Ik schrijf ook nog maar net mee, dus ken ook nog niet iedereens situatie, je bent dus niet de enige!Heel erg herkenbaar dat je juist denkt alles onder controle te hebben, en dan opeens; de druppel. Ik had precies hetzelfde, en achteraf gezien ook al veel langer klachten. Maar net zoals jij zegt; dan denk je het nog wel aan te kunnen. Goed dat je weer wat kunt ontspannen, geniet daar vooral van!
Abc, ik zou wel iets kunnen gaan zoeken in die stad, maar ik volg sinds een paar weken therapie hier, én ik werk hier (al zou ik denk ik wel overgeplaatst kunnen worden). Ik ben af en toe wel aan het spieken of er misschien iets leuks te huur is, maar ik sta pas sinds september op de wachtlijst en heb pas 60 punten gespaard. De meesten krijgen een huisje vanaf de 250 punten. Dus het wordt eerst óf een kamer óf particulier huren. Mijn nichtje gaat de zelfde opleiding doen en misschien ook naar de zelfde stad. We zitten er nu over te denken om misschien samen wat te huren.
Lief, is je hoofdpijn al weg? Vervelend he! Ik heb er zelf ook al een paar dagen last van.
Maris, lekker een avondje voor jezelf! Wat heb je voor lekkers gekookt? Oh en Ilse de Lange?! Wat gaaf!
Abc, goed dat die 6 uur werken goed gaat nu! Je werkt al bijna weer volle dagen! Naar hoeveel uur wil je uiteindelijk?
5x5, veel sterkte morgen!
Ik had een rotochtend, was erg gespannen en kon maar niet ontspannen worden. Ook zo gaan werken, maar geleidelijk aan voelde ik me wat beter. Na het werk nog even langs een oom gegaan, die heeft een nestje met Labrador-puppies zó lief! Verder niks gedaan vandaag. Zo nog even wat muziek maken, en dan plof ik neer op de bank en kruip vroeg onder de wol.
Mijn lijstje voor morgen:
Ik wil naar naailes.
Ik moet werken.
Ik zou naar de verjaardag van mijn zus kunnen gaan.
Verder wil ik niks.
dinsdag 22 maart 2011 om 19:26
Ja, ik heb ondersteuning van maatschappelijk werk. Daar voel ik me wel goed bij. Ze zeggen dat ik wel dingen moet blijven doen op een dag, dus lekker sporten en dansen en zo, wat dingetjes doen in het huishouden. Dat vind ik ook niet erg, het lukt wel aardig om elke dag tenminste iets te doen.
'Moe zijn' en slaapproblemen (niet in slaap kunnen vallen, naar dromen, 's nachts wakker worden, etc.) heb ik al maanden. Ik merk dat het slapen nu juist eindelijk wat beter begint te gaan.
Waar ik wel mee zit, is dat er wel mensen onder kunnen lijden als één van mijn collega's zijn werk niet zo goed doet. (Ik stuur mensen aan, de mensen die ik aanstuur zijn blij met mij, als iemand anders ze aan moet sturen is het maar afwachten hoe die het doet.) Maar goed, dat is nu niet anders... Ik kan wel delegeren, maar alleen aan mensen waarvan ik weet dat ze 't goed doen . Dat relativeren dat doe ik wel, wat ik zo bijzonder vind is dat er een kloof is tussen wat je voelt (schuld, falen, etc) en wat je allemaal relativeert. Ik relativeer wel en merk ook wel wanneer ik in een spiraal zit van schuldig voelen etc., maar dat verandert nog niet altijd iets aan het gevoel zeg maar...
Ik was vroeger heel onzeker en dacht dat dat nu beter ging, maar ik ben wel even met mijn neus erop gedrukt dat ik het nog steeds erg belangrijk vindt wat andere mensen van mij vinden ('vinden ze me nu niet ontzettend stom?') en dat mijn zelfbeeld nog steeds niet heel positief is ('zie je wel, je kunt het niet, je zit nu thuis!')
'Moe zijn' en slaapproblemen (niet in slaap kunnen vallen, naar dromen, 's nachts wakker worden, etc.) heb ik al maanden. Ik merk dat het slapen nu juist eindelijk wat beter begint te gaan.
Waar ik wel mee zit, is dat er wel mensen onder kunnen lijden als één van mijn collega's zijn werk niet zo goed doet. (Ik stuur mensen aan, de mensen die ik aanstuur zijn blij met mij, als iemand anders ze aan moet sturen is het maar afwachten hoe die het doet.) Maar goed, dat is nu niet anders... Ik kan wel delegeren, maar alleen aan mensen waarvan ik weet dat ze 't goed doen . Dat relativeren dat doe ik wel, wat ik zo bijzonder vind is dat er een kloof is tussen wat je voelt (schuld, falen, etc) en wat je allemaal relativeert. Ik relativeer wel en merk ook wel wanneer ik in een spiraal zit van schuldig voelen etc., maar dat verandert nog niet altijd iets aan het gevoel zeg maar...
Ik was vroeger heel onzeker en dacht dat dat nu beter ging, maar ik ben wel even met mijn neus erop gedrukt dat ik het nog steeds erg belangrijk vindt wat andere mensen van mij vinden ('vinden ze me nu niet ontzettend stom?') en dat mijn zelfbeeld nog steeds niet heel positief is ('zie je wel, je kunt het niet, je zit nu thuis!')
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 19:28
Lizalotje, ik ben ook net nieuw hier, kunnen we samen nieuw zijn .
Chocolate, jij bent dus ook vrij nieuw. Jij bent nog wel aan het werk? Lukt je dat een beetje? Ik zou nu echt niet weten hoe ik dat zonder huilbuien voor elkaar zou moeten krijgen - waar haal ik de energie vandaan? Even op het werk zijn vind ik al een hele uitdaging .
Chocolate, jij bent dus ook vrij nieuw. Jij bent nog wel aan het werk? Lukt je dat een beetje? Ik zou nu echt niet weten hoe ik dat zonder huilbuien voor elkaar zou moeten krijgen - waar haal ik de energie vandaan? Even op het werk zijn vind ik al een hele uitdaging .
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 19:31
Mijn hoofdpijn is bijna weg maar ik heb wel een zwaar hoofd. We hebben lekker allebei een vis gevangen en dat zorgt toch voor een goed humeur hoor. Heerlijk met korte mouwen uit de wind in de zon gezeten, héérlijk!
De hoofdpijn is er al een paar dagen. Niet heel erg veel, maar wel aanwezig en ik weet niet waar het van komt. Zou ik toch teveel doen?
Ik merk ook dat ik moe ben. Niet heel irritant, maar wel moe, en ik kan de verhalen hier ineens niet bijhouden. Wel als ik live zit te schrijven zoals gisteren met zonnnestraal, maar wat er vandaag allemaal is geschreven, ontgaat me grotendeels. Ik lees het wel, maar het dringt niet door. Ik zie dat we een nieuwe hebben, maar geen idéé hoe je heet! Sorry. Wel welkom.
Daar merk ik dan weer aan dat ik moet uitkijken. Vooral niet méér doen dan wat ik nu doe.
Maris, je schreef iets van dat iemand zei dat je jezelf zo de put in kon praten en dat je jezelf er nu met één been uit hebt gepraat. Ik hoop niet dat je er nog steeds mee zit dat ik dat toen schreef, en ik hoop ook dat je het me niet kwalijk neemt. Ik vind het bijzonder knap dat je vandaag zo'n goed gesprek met jezelf hebt gevoerd, dat is mij nooit gelukt tijdens een dip.
Vanavond vroeg naar bed.
De hoofdpijn is er al een paar dagen. Niet heel erg veel, maar wel aanwezig en ik weet niet waar het van komt. Zou ik toch teveel doen?
Ik merk ook dat ik moe ben. Niet heel irritant, maar wel moe, en ik kan de verhalen hier ineens niet bijhouden. Wel als ik live zit te schrijven zoals gisteren met zonnnestraal, maar wat er vandaag allemaal is geschreven, ontgaat me grotendeels. Ik lees het wel, maar het dringt niet door. Ik zie dat we een nieuwe hebben, maar geen idéé hoe je heet! Sorry. Wel welkom.
Daar merk ik dan weer aan dat ik moet uitkijken. Vooral niet méér doen dan wat ik nu doe.
Maris, je schreef iets van dat iemand zei dat je jezelf zo de put in kon praten en dat je jezelf er nu met één been uit hebt gepraat. Ik hoop niet dat je er nog steeds mee zit dat ik dat toen schreef, en ik hoop ook dat je het me niet kwalijk neemt. Ik vind het bijzonder knap dat je vandaag zo'n goed gesprek met jezelf hebt gevoerd, dat is mij nooit gelukt tijdens een dip.
Vanavond vroeg naar bed.
dinsdag 22 maart 2011 om 19:46
Lizalotje, welkom. Voel je vrij om je verhaal te doen, ik vind het al heel dapper dat je hebt zitten lezen hier!
Lief, ik neem je dat niet kwalijk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. En er -denk ik- aan bijgedragen, dat ik me nu lichtelijk de put uit kan praten, ipv erin. (al hangt 90% van mn lichaam nog steeds in de put hoor)
Hoofdpijn, concentratieproblemen en vermoeidheid lijkt er inderdaad op dat je weer ietsjes te hard gaat.... das balen, maar vóór je bo had je het genegeerd en was je doorgegaan, nú herken je het en doe je een stapje terug. Hartstikke goed
Lief, ik neem je dat niet kwalijk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. En er -denk ik- aan bijgedragen, dat ik me nu lichtelijk de put uit kan praten, ipv erin. (al hangt 90% van mn lichaam nog steeds in de put hoor)
Hoofdpijn, concentratieproblemen en vermoeidheid lijkt er inderdaad op dat je weer ietsjes te hard gaat.... das balen, maar vóór je bo had je het genegeerd en was je doorgegaan, nú herken je het en doe je een stapje terug. Hartstikke goed
dinsdag 22 maart 2011 om 19:55
Gamayun, (Mag ik je Gam noemen? Da's beter onthouden:-))
Ik werk weer. Heb vanaf augustus '10 tot januari dit jaar niet gewerkt. Maar ik heb nu een klein baantje bij de post, 4 dagen 1.5 uur. En dat is meer dan genoeg nu. Eigenlijk misschien zelfs wat te veel... Heb eventjes nog meer gewerkt, maar ben toen na 2 weken afgehaakt dat was écht te veel. Mag ik vragen waar jij je ontspanning in vind?
Lief, ik hoofdpijn ook met je mee hoor! Maar je herkent wel je grens nu! En nu jij het neerzet ga ik er ook bij stil staan: Doe ik niet te veel? Dus dankjewel!
Lizalotje, welkom hier! Hoe voel je je na 2 weken niet werken? Kun je wat ontspannen?
Ik werk weer. Heb vanaf augustus '10 tot januari dit jaar niet gewerkt. Maar ik heb nu een klein baantje bij de post, 4 dagen 1.5 uur. En dat is meer dan genoeg nu. Eigenlijk misschien zelfs wat te veel... Heb eventjes nog meer gewerkt, maar ben toen na 2 weken afgehaakt dat was écht te veel. Mag ik vragen waar jij je ontspanning in vind?
Lief, ik hoofdpijn ook met je mee hoor! Maar je herkent wel je grens nu! En nu jij het neerzet ga ik er ook bij stil staan: Doe ik niet te veel? Dus dankjewel!
Lizalotje, welkom hier! Hoe voel je je na 2 weken niet werken? Kun je wat ontspannen?
dinsdag 22 maart 2011 om 20:00
Wat heftig, chocolate. Wat voel jij je dan al lang rot!
Ik haal mijn ontspanning uit fysieke inspanning... sporten en dansen (en dan vnl. dat laatste). Als ik dans voel ik me blij.
Echt 'niets doen' vind ik best moeilijk. Nu zit ik ook te bedenken of ik niet tóch de was nog even op moet gaan vouwen. Maar ik ben moe, ik moet nog koken, het is wel goed voor vandaag. Ik ben eruit geweest, heb geshopt... dat is voldoende... toch?
Ik haal mijn ontspanning uit fysieke inspanning... sporten en dansen (en dan vnl. dat laatste). Als ik dans voel ik me blij.
Echt 'niets doen' vind ik best moeilijk. Nu zit ik ook te bedenken of ik niet tóch de was nog even op moet gaan vouwen. Maar ik ben moe, ik moet nog koken, het is wel goed voor vandaag. Ik ben eruit geweest, heb geshopt... dat is voldoende... toch?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 20:06
Hoi allemaal!
En Lizelotje en Gamayun welkom hier!
Mijn dag was wel goed, maar vanochtend had ik nog aardig wat energie, vanmiddag was ik helemaal ingekakt. Heb lekker rustig aangedaan met de kids. Net nog even boodschapjes gedaan en de zolder op en nu lekker op de bank moe, maar wel voldaan.
Morgen alleen de psych en 's middags dus beginnen met laxeren. Kan niet garanderen dat ik de komende dagen veel online ben, hangt er helemaal vanaf hoe ik me voel. Kom zowiezo voor ons weekendje (vrijdag einde van de ochtend gaan we weg) gedag zeggen en hopelijk nog even uitgebreid reageren.
Fijne avond allemaal!
En Lizelotje en Gamayun welkom hier!
Mijn dag was wel goed, maar vanochtend had ik nog aardig wat energie, vanmiddag was ik helemaal ingekakt. Heb lekker rustig aangedaan met de kids. Net nog even boodschapjes gedaan en de zolder op en nu lekker op de bank moe, maar wel voldaan.
Morgen alleen de psych en 's middags dus beginnen met laxeren. Kan niet garanderen dat ik de komende dagen veel online ben, hangt er helemaal vanaf hoe ik me voel. Kom zowiezo voor ons weekendje (vrijdag einde van de ochtend gaan we weg) gedag zeggen en hopelijk nog even uitgebreid reageren.
Fijne avond allemaal!
dinsdag 22 maart 2011 om 21:20
quote:_maris_ schreef op 22 maart 2011 @ 19:46:
Lief...
... Hoofdpijn, concentratieproblemen en vermoeidheid lijkt er inderdaad op dat je weer ietsjes te hard gaat.... das balen, maar vóór je bo had je het genegeerd en was je doorgegaan, nú herken je het en doe je een stapje terug. Hartstikke goed
Zo voelt het helemaal niet. Ik wil niet meer moe zijn. Ik ben het echt wel zat nu. Komend weekend gaat man twee dagen vissen en ik kan alleen maar beloven dat ik er eens over zal nadenken, welke dag ik mee ga. En in mijn hoofd denk ik dan: Áls ik al een dag mee kan. En daar baal ik van.
Ik zie heus wel dat ik gestaag vooruit ga hoor, op het werk ook, ik kan steeds net een stapje verder met concentratie en diepgang, maar toch... Ik wil niet meer móe zijn. Ik ben nog altijd goed gehumeurd, ik kan heel goed zeggen dat ik moet stoppen vanwege vermoeidheid voordat ik er chagrijnig van word, en dat is geweldig, dat ik niet meer zo slechtgehumeurd ben, maar tóch vind ik het lekker hartstikke STOM dat ik zo moe moet zijn.
Ik moet trouwens ook ongesteld worden. Ik ga het hier eens opschrijven, wie weet is er een verband met vermoeidheid. Is dat mijn nieuwe vorm van PMS
Lief...
... Hoofdpijn, concentratieproblemen en vermoeidheid lijkt er inderdaad op dat je weer ietsjes te hard gaat.... das balen, maar vóór je bo had je het genegeerd en was je doorgegaan, nú herken je het en doe je een stapje terug. Hartstikke goed
Zo voelt het helemaal niet. Ik wil niet meer moe zijn. Ik ben het echt wel zat nu. Komend weekend gaat man twee dagen vissen en ik kan alleen maar beloven dat ik er eens over zal nadenken, welke dag ik mee ga. En in mijn hoofd denk ik dan: Áls ik al een dag mee kan. En daar baal ik van.
Ik zie heus wel dat ik gestaag vooruit ga hoor, op het werk ook, ik kan steeds net een stapje verder met concentratie en diepgang, maar toch... Ik wil niet meer móe zijn. Ik ben nog altijd goed gehumeurd, ik kan heel goed zeggen dat ik moet stoppen vanwege vermoeidheid voordat ik er chagrijnig van word, en dat is geweldig, dat ik niet meer zo slechtgehumeurd ben, maar tóch vind ik het lekker hartstikke STOM dat ik zo moe moet zijn.
Ik moet trouwens ook ongesteld worden. Ik ga het hier eens opschrijven, wie weet is er een verband met vermoeidheid. Is dat mijn nieuwe vorm van PMS
dinsdag 22 maart 2011 om 21:44
Pff, ik ben het echt even helemaal zat. Ik wil dit niet meer. Ik ben kapot, mijn hoofd barst bijna uit elkaar, ik weet niet wat ik wil, en ik ben het zo doodmoe om alsmaar maar moe te zijn. Ik loop er al de hele dag tegen aan te hikken, maar nu zijn de tranen toch gekomen. En ik kan bij niemand de troost vinden die ik zoek. Mijn vriend neemt de telefoon niet op, mijn moeder zegt dat ik gewoon dingen moet aanpakken en wat moet gaan doen, vriendinnen zijn niet bereikbaar. Ik wil gewoon weer wat moed in de schoenen krijgen, maar het lukt me zelf niet nu. Ik ben er zó klaar mee! Sinds ik in therapie ben heb ik zoveel om te verwerken, heb het gevoel alsof ik dat niet aan kan. Ik ben bang om weer terug te vallen, en dat wil ik écht niet. Sorry voor deze ego-post, maar het moest er ff uit.
dinsdag 22 maart 2011 om 21:53
quote:lief_29 schreef op 22 maart 2011 @ 21:20:
[...]
Zo voelt het helemaal niet. Ik wil niet meer moe zijn. Ik ben het echt wel zat nu. Komend weekend gaat man twee dagen vissen en ik kan alleen maar beloven dat ik er eens over zal nadenken, welke dag ik mee ga. En in mijn hoofd denk ik dan: Áls ik al een dag mee kan. En daar baal ik van.
Ja schat, we zijn het allemaal zat. We willen allemaal niet meer moe zijn. We willen allemaal geen bo meer hebben. We willen allemaal weekendjes weg kunnen. Maar dat is niet zo. Wij hebben een burnout. En dat is niet over in een half jaartje tijd. En dat geldt ook voor jou. Feit. Net als dat een botbreuk niet in een week herstelt, en een longonsteking ook niet in een maandje klaar is. Feit. En dan kan je zitten mokken en balen, maar daar wordt het niet anders van. Sterker nog, het wordt er eerder minder van, dan beter.
Volgend jaar maart gaan jullie samen vissen, en hoef je helemaal niet na te denken over welke dag je meekan. Dan ga je namelijk zelfs 3 dagen, lachend, genietend, zonder problemen. En nu moet je nog even nadenken over welke dag je meekan. Klote, maar so be it. Kijk nou eens naar hoe zo'n eind je het dal al uitgeklautert bent, en niet naar hoever je nog moet!
ik hoop niet dat je me te hard vindt. Ik herken heel veel in jouw post, dat weet je, ik zit hier ook vaak genoeg te mokken dat ik er poepflauw van ben. Mij helpt het (een beetje..) als ik zulke woorden tot mezelf laat doordringen. Zo praat ik mezelf met één been uit de put. Als het bij jou tegengesteld werkt, sorry.
[...]
Zo voelt het helemaal niet. Ik wil niet meer moe zijn. Ik ben het echt wel zat nu. Komend weekend gaat man twee dagen vissen en ik kan alleen maar beloven dat ik er eens over zal nadenken, welke dag ik mee ga. En in mijn hoofd denk ik dan: Áls ik al een dag mee kan. En daar baal ik van.
Ja schat, we zijn het allemaal zat. We willen allemaal niet meer moe zijn. We willen allemaal geen bo meer hebben. We willen allemaal weekendjes weg kunnen. Maar dat is niet zo. Wij hebben een burnout. En dat is niet over in een half jaartje tijd. En dat geldt ook voor jou. Feit. Net als dat een botbreuk niet in een week herstelt, en een longonsteking ook niet in een maandje klaar is. Feit. En dan kan je zitten mokken en balen, maar daar wordt het niet anders van. Sterker nog, het wordt er eerder minder van, dan beter.
Volgend jaar maart gaan jullie samen vissen, en hoef je helemaal niet na te denken over welke dag je meekan. Dan ga je namelijk zelfs 3 dagen, lachend, genietend, zonder problemen. En nu moet je nog even nadenken over welke dag je meekan. Klote, maar so be it. Kijk nou eens naar hoe zo'n eind je het dal al uitgeklautert bent, en niet naar hoever je nog moet!
ik hoop niet dat je me te hard vindt. Ik herken heel veel in jouw post, dat weet je, ik zit hier ook vaak genoeg te mokken dat ik er poepflauw van ben. Mij helpt het (een beetje..) als ik zulke woorden tot mezelf laat doordringen. Zo praat ik mezelf met één been uit de put. Als het bij jou tegengesteld werkt, sorry.
dinsdag 22 maart 2011 om 22:22
Bweeh, het ging wel vandaag, maar nu heb ik echt een enorme dip. Ze zijn op het werk aan het zorgen dat er opvang is voor mijn werkzaamheden en daar heb ik het heel moeilijk mee. Ik snap dat het moet gebeuren hoor (en ze willen ook dat ik het dan los kan laten omdat het mijn verantwoordelijkheid dan niet is), maar ik vind het echt niet leuk. Als ik uiteindelijk, over een tijdje, weer helemaal aan het werk kan en zo, is alles misschien wel heel anders! En eerlijk gezegd maak ik me er ook druk om of de vervanging het wel naar 'mijn standaarden' doet.
Ik gooide het er net allemaal uit bij iemand en die zei ook tegen mij 'ik snap dat je het niet leuk vindt, maar ga je er alsjeblieft niet druk om maken nu, niet jouw verantwoordelijkheid, niet jouw pakkie an, het gaat erom dat jij je weer beter in je vel gaat voelen!'
Maar ik heb nu echt een enorme dip, als ik me gewoon niet ziek had gemeld dan was dit allemaal geen probleem geweest! Ik vind het niet leuk dat ze 'mijn werk afnemen'... En ja, het is vast goed bedoeld en zo, want idd, als er vervanging is hoef ik me niet druk te maken, maar ik vind het gewoon maar niks en ik voel de tranen alweer. Bah. Het ging juist ff zo lekker allemaal, vandaag lekker geshopt en gisteren had ik ook geen slechte dag. En nu voel k me zo rot!
Die moeheid waar ik over lees, dat herken ik zó. Ik dacht echt dat dat aan andere dingen lag, sinds ongeveer een half jaar heb ik al slaapproblemen, zelfs slaappillen gehad toen het ff écht niet meer ging, het slapen. Ik ben zo moe .
Ik gooide het er net allemaal uit bij iemand en die zei ook tegen mij 'ik snap dat je het niet leuk vindt, maar ga je er alsjeblieft niet druk om maken nu, niet jouw verantwoordelijkheid, niet jouw pakkie an, het gaat erom dat jij je weer beter in je vel gaat voelen!'
Maar ik heb nu echt een enorme dip, als ik me gewoon niet ziek had gemeld dan was dit allemaal geen probleem geweest! Ik vind het niet leuk dat ze 'mijn werk afnemen'... En ja, het is vast goed bedoeld en zo, want idd, als er vervanging is hoef ik me niet druk te maken, maar ik vind het gewoon maar niks en ik voel de tranen alweer. Bah. Het ging juist ff zo lekker allemaal, vandaag lekker geshopt en gisteren had ik ook geen slechte dag. En nu voel k me zo rot!
Die moeheid waar ik over lees, dat herken ik zó. Ik dacht echt dat dat aan andere dingen lag, sinds ongeveer een half jaar heb ik al slaapproblemen, zelfs slaappillen gehad toen het ff écht niet meer ging, het slapen. Ik ben zo moe .
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 22:29
Sorry hoor, ik ben niet heel duidelijk geloof ik, ik probeer nog een beetje in het midden te laten wat ik precies voor werk doe en wat ik bedoel en zo want ik wil niet herkend worden en bovendien schrijf ik nu gewoon niet duidelijk, sorry....
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 22 maart 2011 om 22:29
Sorry hoor, ik ben niet heel duidelijk geloof ik, ik probeer nog een beetje in het midden te laten wat ik precies voor werk doe en wat ik bedoel en zo want ik wil niet herkend worden en bovendien schrijf ik nu gewoon niet duidelijk, sorry....
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
