Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zondag 27 maart 2011 om 18:38
ineens een vreselijke huilbui, ik mis hem zo vreselijk...
en dat terwijl ik weet dat het niet kan, hij is niet in staat zich te geven, zijn eigen leven te delen zonder daar iets voor in te moeten leveren. dat moest ik doen.
is dat normaal,na een half jaar toch nog zo verschrikkelijk veel verdriet ineens? heb veel foto's verwijderd van compu, en dat voelde juist goed. niet gedacht : dit ga ik missen, nee, gedacht: dit heb ik mooi allemaal meegemaakt...
berichtje van jongste... en toen was het er weer ineens... het wanhopige gehuil... maar zat er de hele dag al tegenaan. komt niet direct door berichtje of foto's.
vanmiddag vakantie geboekt, wandeltocht afesproken( bloesemroute,erg mooi) en nu volledig geen zin meer in... wil maar niet lukken zonder hem.
ga morgen naar ziekenhuis voor betere medicatie... leef nu op oxa en dat doet ook niet voldoende meer. ad moet worden aangepast. volgens huisarts nemen dan de angstaanvallen en gedachtes aan hem af... ik word er echt gestoord van. overal waar ik heen ga neem ik het mee. vanmiddag naar bos geweest met nichtjes en hij zit op mijn nek....
herkennen jullie dat? of ben ik ect de enige die er niet los van komt.. ik wil het zo graag. weer gelukkig zijn met mij en wat ik ga doen. heb niewe mensen leren kennen en dat is heel mooi maar al wat me bezighoudt is hij....
gekmakend...
kan ook al dagen niet goed eten. drink melk en daar heb je het wel mee gehad. ben misselijk van de zenuwen in mijn buik...
lees dat het met sommigen van jullie al beter gaat, hoe doen jullie dat toch? soms, heel soms voel ik me even vrij en dan ben ik zo gelukkig. maar veel te kort, minuten... dus het is niet dat ik het niet wil... ik wil hem uit mij...
en dat terwijl ik weet dat het niet kan, hij is niet in staat zich te geven, zijn eigen leven te delen zonder daar iets voor in te moeten leveren. dat moest ik doen.
is dat normaal,na een half jaar toch nog zo verschrikkelijk veel verdriet ineens? heb veel foto's verwijderd van compu, en dat voelde juist goed. niet gedacht : dit ga ik missen, nee, gedacht: dit heb ik mooi allemaal meegemaakt...
berichtje van jongste... en toen was het er weer ineens... het wanhopige gehuil... maar zat er de hele dag al tegenaan. komt niet direct door berichtje of foto's.
vanmiddag vakantie geboekt, wandeltocht afesproken( bloesemroute,erg mooi) en nu volledig geen zin meer in... wil maar niet lukken zonder hem.
ga morgen naar ziekenhuis voor betere medicatie... leef nu op oxa en dat doet ook niet voldoende meer. ad moet worden aangepast. volgens huisarts nemen dan de angstaanvallen en gedachtes aan hem af... ik word er echt gestoord van. overal waar ik heen ga neem ik het mee. vanmiddag naar bos geweest met nichtjes en hij zit op mijn nek....
herkennen jullie dat? of ben ik ect de enige die er niet los van komt.. ik wil het zo graag. weer gelukkig zijn met mij en wat ik ga doen. heb niewe mensen leren kennen en dat is heel mooi maar al wat me bezighoudt is hij....
gekmakend...
kan ook al dagen niet goed eten. drink melk en daar heb je het wel mee gehad. ben misselijk van de zenuwen in mijn buik...
lees dat het met sommigen van jullie al beter gaat, hoe doen jullie dat toch? soms, heel soms voel ik me even vrij en dan ben ik zo gelukkig. maar veel te kort, minuten... dus het is niet dat ik het niet wil... ik wil hem uit mij...
zondag 27 maart 2011 om 18:46
zondag 27 maart 2011 om 19:07
En dat het geen leuk einde van de avond was.
Nee, dan had je niet moeten zeggen dat je wel met me verder wilt en dat ik altijd naar jou zou moeten komen, mijn baan op moeten zeggen, naar je moeten verhuizen en er altijd voor je zijn...
We hadden allebei verwacht dat het goed zou komen, hoe kan het dan nog zo fout gaan?
Nee, dan had je niet moeten zeggen dat je wel met me verder wilt en dat ik altijd naar jou zou moeten komen, mijn baan op moeten zeggen, naar je moeten verhuizen en er altijd voor je zijn...
We hadden allebei verwacht dat het goed zou komen, hoe kan het dan nog zo fout gaan?
zondag 27 maart 2011 om 19:16
Waarom gaat het dan inderdaad nog mis? Hij verwacht dus dat jullie wel verder kunnen, maar dat alleen jij degene bent die je aan moet passen? Een relatie heb je met zn 2en, dus dan moet hij het net zo hard.. En er ook voor jou zijn, en dat was ie de laatste tijd sowieso niet echt geloof ik ofwel?
Wat niet wegneemt dat het natuurlijk ontzettend pijn doet!!!
Wat niet wegneemt dat het natuurlijk ontzettend pijn doet!!!
-
zondag 27 maart 2011 om 19:23
Polly Wat erg om te horen dat het echt voorbij is.... Misschien snel om te zeggen, maar ik vind het wel goed dat je niet over je eigen grenzen bent heengegaan van wat je aankunt. Dat maakt het natuurlijk totaal niet makkelijker..
Pixie, wat verdrietig, ik kan me voorstellen dat een berichtje het dan weer toch moeilijk maakt, ook al is het kort .
Sproet, ik herken mezelf heel erg in je postings. Het is soms ook zo ruk allemaal. Ik weet ook niet hoe lang het nog gaat duren. Ik denk dat het goed is om wel hulp te accepteren(psycholoog e.d.) en daar te proberen te praten over waar je mee zit. Ik denk dat je uiteindelijk jezelf en hem moet vergeven dat het niet gelukt is. Ik weet totaal niet of dat eigenlijk echt kan, en hoe dat gaat, maar dat is wat ik denk dat goed zou zijn (voor iedereen bij relatiebreuken). heel veel sterkte
Ik had vandaag weer zo'n huildag. Ik wil hem niet terug, ik heb niet het idee dat dat het is. Maar dat hij gewoon verdergaat met ijn nieuwe vriendin, en doet alsof ik niet besta en nooit bestaan heb, dat doet me heel erg veel pijn.
Pixie, wat verdrietig, ik kan me voorstellen dat een berichtje het dan weer toch moeilijk maakt, ook al is het kort .
Sproet, ik herken mezelf heel erg in je postings. Het is soms ook zo ruk allemaal. Ik weet ook niet hoe lang het nog gaat duren. Ik denk dat het goed is om wel hulp te accepteren(psycholoog e.d.) en daar te proberen te praten over waar je mee zit. Ik denk dat je uiteindelijk jezelf en hem moet vergeven dat het niet gelukt is. Ik weet totaal niet of dat eigenlijk echt kan, en hoe dat gaat, maar dat is wat ik denk dat goed zou zijn (voor iedereen bij relatiebreuken). heel veel sterkte
Ik had vandaag weer zo'n huildag. Ik wil hem niet terug, ik heb niet het idee dat dat het is. Maar dat hij gewoon verdergaat met ijn nieuwe vriendin, en doet alsof ik niet besta en nooit bestaan heb, dat doet me heel erg veel pijn.
zondag 27 maart 2011 om 19:44
Ik wil geen kier meer...
Ik wil los van hem zijn.
Weer onbevangen het leven in kunnen.
Weet je wat hij ook nog zei...
We hadden het over dat hij wilde dat het later goed zou komen. Dus vroeg hem wat hij zou doen als ik dan in de tussentijd iemand anders zou tegenkomen. Zijn antwoord: "Dan zou ik harder moeten vechten om je terug te winnen..."
Dat is toch idioot!!!
Ik wil los van hem zijn.
Weer onbevangen het leven in kunnen.
Weet je wat hij ook nog zei...
We hadden het over dat hij wilde dat het later goed zou komen. Dus vroeg hem wat hij zou doen als ik dan in de tussentijd iemand anders zou tegenkomen. Zijn antwoord: "Dan zou ik harder moeten vechten om je terug te winnen..."
Dat is toch idioot!!!
zondag 27 maart 2011 om 20:13
polly, hij laat JOU niet los... op deze manier lijkt het alsof hij je wil laten weten op jou te zullen wachten. wat er ook gebeurt. maar alleen op zijn voorwaarden... niet die van jou..
pas op dat hij niet zal blijven contact zoeken. zo kom jij niet van hem los... laat hem dan wel weten dat je dit niet wil, negeren is onmenselijk. duidelijk zijn.
sterkte en knuffel
pas op dat hij niet zal blijven contact zoeken. zo kom jij niet van hem los... laat hem dan wel weten dat je dit niet wil, negeren is onmenselijk. duidelijk zijn.
sterkte en knuffel
zondag 27 maart 2011 om 20:22
Ik denk dat ik duidelijk ben geweest...
Damn, ik hou zo veel van hem, maar het gaat gewoon niet.
Nooit ruzie gehad, nooit problemen, volgens iedereen een sprookjespaar. Door omstandigheden uit elkaar gerukt, gaan LATten, en nu is het kapot...
En ik heb er geen enkele kans in gehad. Ik ben niet ergens anders gaan wonen. Ik heb niet gezegd dat ik de afstand niet aankan. Ik heb hem zelfs aangemoedigd om die baan aan te nemen. Denkend dat we sterk genoeg zouden zijn.
Wat een misrekening...
Damn, ik hou zo veel van hem, maar het gaat gewoon niet.
Nooit ruzie gehad, nooit problemen, volgens iedereen een sprookjespaar. Door omstandigheden uit elkaar gerukt, gaan LATten, en nu is het kapot...
En ik heb er geen enkele kans in gehad. Ik ben niet ergens anders gaan wonen. Ik heb niet gezegd dat ik de afstand niet aankan. Ik heb hem zelfs aangemoedigd om die baan aan te nemen. Denkend dat we sterk genoeg zouden zijn.
Wat een misrekening...
zondag 27 maart 2011 om 20:33
Hmmm... heb je woorden verkeerd gelezen. Waarom denk je dat hij op me wacht? Dat idee heb ik namelijk echt niet...
Ik denk dat hij denkt dat ik toch wel op hem wacht.
Dat hij echt heeft gekeken tot hoe ver ik hem zou laten gaan...
En ik kan best veel hebben...
Maar ook ik zeg wel eens nee.
En dat is dus nu...
Ik denk dat hij denkt dat ik toch wel op hem wacht.
Dat hij echt heeft gekeken tot hoe ver ik hem zou laten gaan...
En ik kan best veel hebben...
Maar ook ik zeg wel eens nee.
En dat is dus nu...
zondag 27 maart 2011 om 20:51
@Polly; Ik vind het echt echt echt enorm sterk van je. Superknap. Hij probeert je inderdaad warm te houden, waarschijnlijk omdat hij het ook allemaal niet weet, maar echt: respect dat je voor jezelf kiest! Ondanks zijn woorden..ik weet hoe moeilijk dat is, ik kon het niet zoals jullie lazen... Het wordt een verdrietige tijd, maar je kunt iig trots op jezelf zijn dat je je grenzen gesteld hebt al is dat nu een schrale troost waarschijnlijk. Dikke knuffel.
@Sproet: Het is in mijn ogen niet gek dat je na een half jaar nog (zoveel) verdriet hebt. Het moet echt gewoon slijten. Ik denk wel dat je misschien gewoon moet accepteren dat je die gevoelens die je hebt nou eenmaal gewoon hebt (missen, woede, verdriet etc.). Maar dat wil niet zeggen dat je niet door kan, ook al voelt dat zo.Verwacht niet van jezelf dat je snel weer helemaal gelukkig moet zijn, maar accepteer dat het nu even minder gaat. Geef het tijd. Het is toch al hartstikke goed dat je een vakantie gepland hebt en een wandeltocht! Je bent echt niet verkeerd bezig en laat je niet kisten!! Als ik het zo lees heb je vooral last van je eigen gedachten, misschien kun je proberen die te weerleggen? Dus bijvoorbeeld als je denkt: "ik kan niet zonder hem!" dit even toelaten, maar daarna denken: "wat een onzin, ik had toch niks aan die vent, want..". Maar goed; ik ben geen expert. Merk dat het bij mij wel werkt om te denken: ach, iedereen heeft wel eens een kloteperiode, hierna kan het alleen maar beter gaan. Ik kom er wel. En dat geldt voor jou ook...
@Sproet: Het is in mijn ogen niet gek dat je na een half jaar nog (zoveel) verdriet hebt. Het moet echt gewoon slijten. Ik denk wel dat je misschien gewoon moet accepteren dat je die gevoelens die je hebt nou eenmaal gewoon hebt (missen, woede, verdriet etc.). Maar dat wil niet zeggen dat je niet door kan, ook al voelt dat zo.Verwacht niet van jezelf dat je snel weer helemaal gelukkig moet zijn, maar accepteer dat het nu even minder gaat. Geef het tijd. Het is toch al hartstikke goed dat je een vakantie gepland hebt en een wandeltocht! Je bent echt niet verkeerd bezig en laat je niet kisten!! Als ik het zo lees heb je vooral last van je eigen gedachten, misschien kun je proberen die te weerleggen? Dus bijvoorbeeld als je denkt: "ik kan niet zonder hem!" dit even toelaten, maar daarna denken: "wat een onzin, ik had toch niks aan die vent, want..". Maar goed; ik ben geen expert. Merk dat het bij mij wel werkt om te denken: ach, iedereen heeft wel eens een kloteperiode, hierna kan het alleen maar beter gaan. Ik kom er wel. En dat geldt voor jou ook...
zondag 27 maart 2011 om 20:54
@Polly: Ik denk ook dat hij denkt dat je toch wel op hem wacht.Door hoe de situatie tussen jullie was is dat ook wel het meest voor de hand liggend, hij had de macht toch min of meer (als we over "macht" kunnen spreken dan). Mooi dus dat je nu hebt laten blijken dat dat niet het geval is en jij ook je max hebt.
zondag 27 maart 2011 om 21:05
Het was hetzelfde als bij jullie. Ik wilde dat hij een beslissing maakte... Daarna zou ik pas macht hebben. Want als ik de beslissing eerder zou maken, had ik alleen de kans om te breken en dat wilde ik niet. Nu wist ik dat ik niet langer zo door wilde. Dus als hij me niet meer kon geven dat het dan ook over was.
Last chance...
Wat ik dus wel moeilijk vind is dat ik bijvoorbeeld zijn familie niet zie. Die woont natuurlijk in het buitenland en behandelde me echt als zijnde een van hen. Ik heb nooit afscheid van hen kunnen nemen, en dat had ik wel graag gewild. Daar kan ik ook echt om huilen...
Last chance...
Wat ik dus wel moeilijk vind is dat ik bijvoorbeeld zijn familie niet zie. Die woont natuurlijk in het buitenland en behandelde me echt als zijnde een van hen. Ik heb nooit afscheid van hen kunnen nemen, en dat had ik wel graag gewild. Daar kan ik ook echt om huilen...
zondag 27 maart 2011 om 21:08
Zelf ben ik trouwens met vlagen echt ZO enorm kwaad!!!!!!!!!! Hoe hij me behandeld heeft; dat slaat echt helemaal nergens op. Ik vind echt dat hij gewoon meteen duidelijk had moeten zijn ook al wist hij het zelf ook niet. Dat kun je toch niet maken?! Je zegt toch niet: hee, ik ga! Om vervolgens te zeggen: ik weet het niet meer en als jij nou een punt zet is het jouw keuze....
Fijn. En dan zette ik 'm niet, doet íe het alsnog zelf een maand later. WAT een lafbek.
Sorry, even spuien
Fijn. En dan zette ik 'm niet, doet íe het alsnog zelf een maand later. WAT een lafbek.
Sorry, even spuien
zondag 27 maart 2011 om 21:11
Polly, het was inderdaad vergelijkbaar met hoe het bij mij ging. Daarom vind ik het ook zo knap dat je je grens gesteld hebt. Ik kan er nu nog van balen dat ik dat niet gedaan heb (alhoewel ik het toen inderdaad ook echt niet wilde, dacht toen: ja, en dan zit ik straks met een gevoel van: zelf afgekapt dus ik mag niet zeuren), gewoon omdat ik nu dubbel gedumpt ben. Maar goed, is niet meer terug te draaien helaas en ik heb ervan geleerd zullen we maar zeggen .
zondag 27 maart 2011 om 21:11
heel erg bedankt muisje... ik voel me soms zo verloren dat ik echt enk dat ik er niet meer uit kom. wat ik ook doe, afleiding zoeken ed.
het gemis en het besef dat hij niet meer bij me terugkomt, komt vaak nog keihard binnen. ondanks dat ik weet dat hij niet bij mij paste... redenen heb ik al zo vaak genoemd. alleen in het ergste verdriet komen die niet naar boven.. hoop ik stiekum toch op een wonder. misik de kinderen en ook zijn familie.
dat herken ik dus ook polly, heb zijn ouders en zus persoolijk gebeld en afscheid genomen. zij vonden het erg jammer. mochten mij in tegenstelling tot zijn vorige vriendinnen er graag... opsteker voor mij. dus misschien kun je dat doen?
het gemis en het besef dat hij niet meer bij me terugkomt, komt vaak nog keihard binnen. ondanks dat ik weet dat hij niet bij mij paste... redenen heb ik al zo vaak genoemd. alleen in het ergste verdriet komen die niet naar boven.. hoop ik stiekum toch op een wonder. misik de kinderen en ook zijn familie.
dat herken ik dus ook polly, heb zijn ouders en zus persoolijk gebeld en afscheid genomen. zij vonden het erg jammer. mochten mij in tegenstelling tot zijn vorige vriendinnen er graag... opsteker voor mij. dus misschien kun je dat doen?
zondag 27 maart 2011 om 21:15
Same feeling here...
Als je gaat, ga dan goed... Maar niet halfbakken zoals bij jou en bij mij...
Had net mijn moeder aan de telefoon. Alle one-liners nog even doorgenomen van gisteravond.
- ik wil nog wel met je trouwen, moet nu alleen te hard werken
- ik wil niet met je zijn omdat je er niet altijd bent
welke mooi in combinatie is
- ik wil geen relatie want dan moet ik de hele tijd samen zijn
- ik werk zo hard omdat ik er dan in ieder geval alles aan gedaan heb (hmm... dat gaat dus over contract en niet over de liefde)
Conclusie: egoistische workaholic. Misschien is het wel beter zo. Kan ik op zoek naar mijn wereldverbeterende genieter
Als je gaat, ga dan goed... Maar niet halfbakken zoals bij jou en bij mij...
Had net mijn moeder aan de telefoon. Alle one-liners nog even doorgenomen van gisteravond.
- ik wil nog wel met je trouwen, moet nu alleen te hard werken
- ik wil niet met je zijn omdat je er niet altijd bent
welke mooi in combinatie is
- ik wil geen relatie want dan moet ik de hele tijd samen zijn
- ik werk zo hard omdat ik er dan in ieder geval alles aan gedaan heb (hmm... dat gaat dus over contract en niet over de liefde)
Conclusie: egoistische workaholic. Misschien is het wel beter zo. Kan ik op zoek naar mijn wereldverbeterende genieter
zondag 27 maart 2011 om 21:19
Zijn ouders heb ik handen en voeten voor nodig om mee te praten, dat gaat niet via telefoon...
Nee, hun laatste blik op mij was kerstmis, toen ik voor skype werd gesleept, terwijl ik eigenlijk wilde huilen, maar de schijn moest ophouden, omdat hij zijn ouders nu niet ongerust wilde maken, want alles zou wel goedkomen... En ze wilden mij ook graag een fijne kerst wensen...
En ik heb ze ooit nog keer SMS gestuurd voor verjaardag. Toen was moeder al gaan huilen... Dus misschien moet ik het maar gewoon zo laten... Zij hebben er zoveel verdriet van, waren inderdaad ook zo blij met mij. Zo anders dan alle eerdere vriendinnen. -ik ben niet zo materialistisch dus kon zijn materialistische drang goed tegengaan...
Nee, hun laatste blik op mij was kerstmis, toen ik voor skype werd gesleept, terwijl ik eigenlijk wilde huilen, maar de schijn moest ophouden, omdat hij zijn ouders nu niet ongerust wilde maken, want alles zou wel goedkomen... En ze wilden mij ook graag een fijne kerst wensen...
En ik heb ze ooit nog keer SMS gestuurd voor verjaardag. Toen was moeder al gaan huilen... Dus misschien moet ik het maar gewoon zo laten... Zij hebben er zoveel verdriet van, waren inderdaad ook zo blij met mij. Zo anders dan alle eerdere vriendinnen. -ik ben niet zo materialistisch dus kon zijn materialistische drang goed tegengaan...
zondag 27 maart 2011 om 21:22
Ja, dat is het echt: als je gaat, ga dan, maar ga niet lopen mekkeren over twijfels en iemand "misschien" toch niet kwijt willen. Dat is gewoon echt dodelijk voor de andere helft. Maar goed, feit blijft dat je altijd je eigen grenzen moet stellen natuurlijk en dat had ik gewoon moeten doen achteraf gezien.
Die one-liners.....
Ik heb ook nog wel een mooie (misschien heb ik 'm al verteld). Niet dubbelzinnig in wel/niet willen, maar wel overduidelijk dat mijn ex weinig inlevingsvermogen kan tonen (iig op dat moment)
Komt íe (uitgesproken na 2 maanden ellende):
- ik heb eens zitten denken, het is voor jou natuurlijk ook allemaal niet makkelijk!
JOH!!!
Die one-liners.....
Ik heb ook nog wel een mooie (misschien heb ik 'm al verteld). Niet dubbelzinnig in wel/niet willen, maar wel overduidelijk dat mijn ex weinig inlevingsvermogen kan tonen (iig op dat moment)
Komt íe (uitgesproken na 2 maanden ellende):
- ik heb eens zitten denken, het is voor jou natuurlijk ook allemaal niet makkelijk!
JOH!!!