Werk & Studie
alle pijlers
Belang van status
donderdag 28 oktober 2010 om 12:18
Ok, even de situatie (die mij dusdanig bezighoudt dat ik er een account voor aangemaakt heb). Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
donderdag 28 oktober 2010 om 12:52
Werk maakt een belangrijk onderdeel uit van je leven.
Deuren die opengaan door je titel zijn veel minder waard als je je van binnen ongelukkig voelt.
Wie weet welke kwaliteiten je in jezelf ontdekt als je qua status een stapje terug doet.
Aan de andere kant komen je woorden wel zo op me over dat je vroeg reageert op de veranderingen.
Een nieuwe leidinggevende die veranderingen invoert, kan een oncomfortabele periode betekenen, als je tevreden was hoe het ging.
Voel je geen ruimte om de veranderingen een kans te geven en mee te groeien?
Deuren die opengaan door je titel zijn veel minder waard als je je van binnen ongelukkig voelt.
Wie weet welke kwaliteiten je in jezelf ontdekt als je qua status een stapje terug doet.
Aan de andere kant komen je woorden wel zo op me over dat je vroeg reageert op de veranderingen.
Een nieuwe leidinggevende die veranderingen invoert, kan een oncomfortabele periode betekenen, als je tevreden was hoe het ging.
Voel je geen ruimte om de veranderingen een kans te geven en mee te groeien?
The sun does not compare or judge. It shines for all life.
donderdag 28 oktober 2010 om 12:56
Ik snap wat je bedoelt. Mensen identificeren je toch voor een stuk met je werk, en als je 'het' niet 'gemaakt' hebt ben je een loser. ('Het' is daarbij huis met tuin, baan met aanzien, salaris met genoeg nullen en een auto waar de buren besmuikt-afgunstig naar gluren).
Ik snap het echt, en diep in mezelf wil ik hier ook aan voldoen, MAAR geloof me, je bent écht een fijner mens als je dit van je afzet. Zoek een baan die beter bij je past en waar je je goed in voelt, zorg ervoor dat je een fijne levensstijl kan aanhouden zonder problemen en stuur al die sociale-status-slaven om je heen mentaal naar de maan!! Je zult er een fijner mens van worden.
Ik snap het echt, en diep in mezelf wil ik hier ook aan voldoen, MAAR geloof me, je bent écht een fijner mens als je dit van je afzet. Zoek een baan die beter bij je past en waar je je goed in voelt, zorg ervoor dat je een fijne levensstijl kan aanhouden zonder problemen en stuur al die sociale-status-slaven om je heen mentaal naar de maan!! Je zult er een fijner mens van worden.
donderdag 28 oktober 2010 om 13:05
Nou, misschien is ie dan toch niet zo heel bijzonder (al staat hij toch echt wel in de meeste van die top tienen)
En eigenlijk weet ik natuurlijk wel dat jullie gelijk hebben: status alleen levert een mens niet veel op en ik vind mezelf ook behoorlijk oppervlakkig dat net dat de reden is dat ik nu zo twijfel maar het is nu eenmaal zo...Ik zou het overigens in real life nooit durven toegeven en ik zou ook net reageren zoals jullie nu doen.
De basis van mijn job doe ik trouwens nog wel heel graag. Da's echt iets wat bij mij hoort en zou in een volgende job ook aan bod moeten kunnen komen. Alleen mag die volgende job inhoudelijk wel wat meer om het lijf hebben. Ben ik inhoudelijk mijn huidige job volledig beu? Laat mij zeggen: dat begint te komen. Maar moet ik dan wachten tot ik echt élke dag met tegenzin kom? Zou dan alle twijfel weg zijn?
Andere overwegingen spelen ook een rol: mijn huidige uren zijn, voornamelijk ook dankzij de uren van mijn man, netjes te combineren met ons gezin. Ik heb veel vakantie, verdien niet slecht en heb dus, zoals gezegd, behoorlijk wat voordelen. Qua loon wil ik er niet op achteruit gaan, qua uren zal ik (en de kinderen dan ook) moeten aanpassen.
Doorgroeimogelijkheden: Die zijn er hier niet. Enfin, ze zijn er wel, maar dan zit je meteen in een héél andere job en dat is er eentje die mij helemaal niks zegt.
Wat dat gesprek met de baas betreft: dat hebben we gehad. Zo weten we ook dat we dit beiden net even anders zien. Maar dat is het dan ook.
En eigenlijk weet ik natuurlijk wel dat jullie gelijk hebben: status alleen levert een mens niet veel op en ik vind mezelf ook behoorlijk oppervlakkig dat net dat de reden is dat ik nu zo twijfel maar het is nu eenmaal zo...Ik zou het overigens in real life nooit durven toegeven en ik zou ook net reageren zoals jullie nu doen.
De basis van mijn job doe ik trouwens nog wel heel graag. Da's echt iets wat bij mij hoort en zou in een volgende job ook aan bod moeten kunnen komen. Alleen mag die volgende job inhoudelijk wel wat meer om het lijf hebben. Ben ik inhoudelijk mijn huidige job volledig beu? Laat mij zeggen: dat begint te komen. Maar moet ik dan wachten tot ik echt élke dag met tegenzin kom? Zou dan alle twijfel weg zijn?
Andere overwegingen spelen ook een rol: mijn huidige uren zijn, voornamelijk ook dankzij de uren van mijn man, netjes te combineren met ons gezin. Ik heb veel vakantie, verdien niet slecht en heb dus, zoals gezegd, behoorlijk wat voordelen. Qua loon wil ik er niet op achteruit gaan, qua uren zal ik (en de kinderen dan ook) moeten aanpassen.
Doorgroeimogelijkheden: Die zijn er hier niet. Enfin, ze zijn er wel, maar dan zit je meteen in een héél andere job en dat is er eentje die mij helemaal niks zegt.
Wat dat gesprek met de baas betreft: dat hebben we gehad. Zo weten we ook dat we dit beiden net even anders zien. Maar dat is het dan ook.
donderdag 28 oktober 2010 om 13:06
Hoephoep maakt inderdaad steekhoudende opmerkingen. Geef het de tijd, en misschien dat die veranderingen uiteindelijk positief voor je uitpakken. En zo niet, dan moet je je eens afvragen wat je zelf het belangrijkste vindt in een baan en daarnaar op zoek gaan.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
donderdag 28 oktober 2010 om 13:09
Oeps... ondertussen al weer heel wat reacties. Denk dat Woordenaar het inderdaad het best begrijpt. En gelijk heeft. En hoep heeft ook wel een punt: misschien is het te impulsief (terwijl ik dat helemaal niet ben)
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?
En wat iemand hier vroeg: wat ik hier hoop te vinden. Geen idee eigenlijk. 't Is meer therapeutisch, denk ik.
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?
En wat iemand hier vroeg: wat ik hier hoop te vinden. Geen idee eigenlijk. 't Is meer therapeutisch, denk ik.
donderdag 28 oktober 2010 om 13:09
quote:gember999 schreef op 28 oktober 2010 @ 12:34:
Ik weet het: TO is koningin!
Haha doet me denken aan een gedicht van Annie MG Schmidt;
Er was eens een koning in een hele verre streek
Hij had een kroon voor zondags en ook een voor door de week
Hij had een hermelijnen jas hij had een wit kasteel
en dertig paarden voor de koets en dat is nogal veel
Hij kon dus erg tevreden zijn maar ach hij was het niet
Heel treurig zat hij voor het raam zijn blik was vol verdriet
En als de koningin dan zei wat heb je toch wat heb je
dan zei de koning treurig ik wil een keer op een stepje
De koningin riep:nee o nee en zij begon te rillen
Ze zei daar is geen kwestie van hoe kun je zoiets willen
Een koning op de step dat is toch veel te ongewoon
Blijf liever keurig zitten op je mooie gouden troon
Zo zaten ze te kibbelen tot 's middags half twee
De koning zei: ik wil het en de koningin zei: nee
Maar 's morgens vroeg toen kwam de koningin aan het ontbijt
Ze riep: waar is mijn heer Gemaal. Ik ben de koning kwijt
Ze keek in alle zalen en riep zes keer zijn naam
Toen keek ze heel toevallig even uit het keukenraam
en kijk daar reed hij langs de stoep
hij ging er juist vandoor
Daar reed hij op zijn stepje en zijn kroon stond op één oor
Ik weet het: TO is koningin!
Haha doet me denken aan een gedicht van Annie MG Schmidt;
Er was eens een koning in een hele verre streek
Hij had een kroon voor zondags en ook een voor door de week
Hij had een hermelijnen jas hij had een wit kasteel
en dertig paarden voor de koets en dat is nogal veel
Hij kon dus erg tevreden zijn maar ach hij was het niet
Heel treurig zat hij voor het raam zijn blik was vol verdriet
En als de koningin dan zei wat heb je toch wat heb je
dan zei de koning treurig ik wil een keer op een stepje
De koningin riep:nee o nee en zij begon te rillen
Ze zei daar is geen kwestie van hoe kun je zoiets willen
Een koning op de step dat is toch veel te ongewoon
Blijf liever keurig zitten op je mooie gouden troon
Zo zaten ze te kibbelen tot 's middags half twee
De koning zei: ik wil het en de koningin zei: nee
Maar 's morgens vroeg toen kwam de koningin aan het ontbijt
Ze riep: waar is mijn heer Gemaal. Ik ben de koning kwijt
Ze keek in alle zalen en riep zes keer zijn naam
Toen keek ze heel toevallig even uit het keukenraam
en kijk daar reed hij langs de stoep
hij ging er juist vandoor
Daar reed hij op zijn stepje en zijn kroon stond op één oor
donderdag 28 oktober 2010 om 13:22
Beste TO,
Ik heb op je topic geklikt vanwege de titel: ik heb een partner die (behoorlijk) hecht aan status & aanzien. En ik sluit me naadloos aan bij Woordenaar. Het is killing voor jezelf om "slaaf" te zijn van de buitenwacht, "kijk mij het eens gemaakt hebben", terwijl je ondertussen voorbijgaat aan wat écht belangrijk is: gelukkig zijn.
Overigens ben ik ook errug benieuwd naar je baan, zo nieuwsgierig ben ik dan ook weer wel.
Ik heb op je topic geklikt vanwege de titel: ik heb een partner die (behoorlijk) hecht aan status & aanzien. En ik sluit me naadloos aan bij Woordenaar. Het is killing voor jezelf om "slaaf" te zijn van de buitenwacht, "kijk mij het eens gemaakt hebben", terwijl je ondertussen voorbijgaat aan wat écht belangrijk is: gelukkig zijn.
Overigens ben ik ook errug benieuwd naar je baan, zo nieuwsgierig ben ik dan ook weer wel.
donderdag 28 oktober 2010 om 13:27
Leuk gedicht sunflower.
Ik denk, TO dat je er nog een goed gesprek met je baas over moet hebben en eventueel een derde persoon. Zou dat kunnen?
Waarom wil je chef de inhoud van jouu functie zo veranderen dat jij twijfelt of je er wel mee door wilt?
En waarom heb je een niewe baas? Is het een interim of is de vorige weg gegaan? Is hij de enige die over de invulling van jou functie gaat?
Ik denk, TO dat je er nog een goed gesprek met je baas over moet hebben en eventueel een derde persoon. Zou dat kunnen?
Waarom wil je chef de inhoud van jouu functie zo veranderen dat jij twijfelt of je er wel mee door wilt?
En waarom heb je een niewe baas? Is het een interim of is de vorige weg gegaan? Is hij de enige die over de invulling van jou functie gaat?
donderdag 28 oktober 2010 om 13:29
Is het geen optie om je baan op te geven en zelfstandig aan de slag te gaan in hetzelfde vakgebied.
Daar heb ik nl. zelf voor gekozen.
Eerst goede baan, auto, teamleider, prima salaris / vakantiedagen / bonus.
Maar wel loonslaaf.... nou ja, ook een klote baas.
Nu doe ik hetzelfde als zelfstandige, inkomsten soms meer, dan weer iets minder dan vroeger.
Maar ik sta wel elke dag met een glimlach op!!
Daar heb ik nl. zelf voor gekozen.
Eerst goede baan, auto, teamleider, prima salaris / vakantiedagen / bonus.
Maar wel loonslaaf.... nou ja, ook een klote baas.
Nu doe ik hetzelfde als zelfstandige, inkomsten soms meer, dan weer iets minder dan vroeger.
Maar ik sta wel elke dag met een glimlach op!!
Jullie vrouwen generaliseren allemaal zo....
donderdag 28 oktober 2010 om 13:34
quote:twinkeling schreef op 28 oktober 2010 @ 12:50:
Als je niet meer als vanzelfsprekend weet dat welzijn een groter goed is dan sneller aan de beurt zijn met je klacht bij Tmobile dan vind ik dat getuigen van leegte.
Als je moeite hebt sneller opengaande deuren op te geven om jezelf weer senang te voelen dan vind ik dat een prioriteitstellingsprobleem.
Het is hier geen generale repetitie namelijk.Mooi verwoord en nu begrijp ik wat je bedoelde. Voor TO hoop ik dat zij haar leven niet ervaart als een grote leegte!
Als je niet meer als vanzelfsprekend weet dat welzijn een groter goed is dan sneller aan de beurt zijn met je klacht bij Tmobile dan vind ik dat getuigen van leegte.
Als je moeite hebt sneller opengaande deuren op te geven om jezelf weer senang te voelen dan vind ik dat een prioriteitstellingsprobleem.
Het is hier geen generale repetitie namelijk.Mooi verwoord en nu begrijp ik wat je bedoelde. Voor TO hoop ik dat zij haar leven niet ervaart als een grote leegte!
donderdag 28 oktober 2010 om 13:35
quote:shouldIstayorshouldIgo schreef op 28 oktober 2010 @ 13:09:
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?Ach, ik wilde vroeger in een fabriek werken. Die droom is niet uitgekomen. Er komt wel weer een andere droom voor in de plaats!
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?Ach, ik wilde vroeger in een fabriek werken. Die droom is niet uitgekomen. Er komt wel weer een andere droom voor in de plaats!
donderdag 28 oktober 2010 om 13:36
Ik ben pas onder de indruk als je astronaut bent, so cut the bullshit over status-blabla.
Quote shouldIstayorshouldIgo, 1 uur geleden
Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot
Ik kan niet begrijpen dat als je al sinds je 7e aast op deze jobtitel (), dat je nu overweegt op te stappen omdat een of andere pipo jou komt vertellen hoe hij het wil hebben. Heb je überhaupt iets gedaan - discussie, klagen, jouw zienswijze gegeven? Je hoeft toch niet klakkeloos een andere werkwijze aan te nemen?
Raar dat iemand zo hard gaat op een jobtitel
Quote shouldIstayorshouldIgo, 1 uur geleden
Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot
Ik kan niet begrijpen dat als je al sinds je 7e aast op deze jobtitel (), dat je nu overweegt op te stappen omdat een of andere pipo jou komt vertellen hoe hij het wil hebben. Heb je überhaupt iets gedaan - discussie, klagen, jouw zienswijze gegeven? Je hoeft toch niet klakkeloos een andere werkwijze aan te nemen?
Raar dat iemand zo hard gaat op een jobtitel
donderdag 28 oktober 2010 om 13:36
Burns, aangenaam: ben ook datgene wat ik voorheen in loondienst deed als zelfstandige gaan doen.
Bevalt goed. Meer vrijheid in de werkzaamheden die ik verricht en de tijdstippen waarop ik werk, beter te combineren met gezin (schooltijden, margedagen en dergelijke). Brengt uiteraard ook risico's met zich mee, maar als je over ondernemerskwaliteiten en een stevig netwerk beschikt, communicatief en goed in je werk bent, dan ban je al veel onzekerheden uit.
En TO, voor mij speelt het geen rol, maar zo behoud je waarschijnlijk wel de status die je werk met zich meebrengt.
Of is dit in jouw vakgebied geen optie?
Bevalt goed. Meer vrijheid in de werkzaamheden die ik verricht en de tijdstippen waarop ik werk, beter te combineren met gezin (schooltijden, margedagen en dergelijke). Brengt uiteraard ook risico's met zich mee, maar als je over ondernemerskwaliteiten en een stevig netwerk beschikt, communicatief en goed in je werk bent, dan ban je al veel onzekerheden uit.
En TO, voor mij speelt het geen rol, maar zo behoud je waarschijnlijk wel de status die je werk met zich meebrengt.
Of is dit in jouw vakgebied geen optie?
donderdag 28 oktober 2010 om 13:41
donderdag 28 oktober 2010 om 13:45
"Ik ben pas onder de indruk als je astronaut bent, so cut the bullshit over status-blabla."
Beetje flauwe opmerking. Blijkbaar vinden mensen het over het algemeen wel een indrukwekkend beroep, want TO ondervindt er volgens eigen zeggen in het dagelijks leven veel voordeel van.
Beetje flauwe opmerking. Blijkbaar vinden mensen het over het algemeen wel een indrukwekkend beroep, want TO ondervindt er volgens eigen zeggen in het dagelijks leven veel voordeel van.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
donderdag 28 oktober 2010 om 13:45
