Werk & Studie
alle pijlers
Dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:10
Hoi allemaal,
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 19:43
Scheikunde/ natuurkunde op de middelbare school was bij mij wel iets minder in het begin. Ik snapte niets van de cijfers die op het bord kwamen. Totdat de leraar op het briljante idee kwam om het te laten zien wat er gebeurde (middels bolletjes en stokjes) en toen snapte ik wat hij op het bord deed. Vanaf dat moment werden die twee vakken ook makkelijker.
Ik vergelijk het altijd met: je spreekt geen Arabisch en toch moet je weten wat men zegt. Totdat je iemand tegen komt die ook Arabisch spreekt maar het in het Engels kan uitleggen aan je. Pas dan snap je wat er al die tijd is gezegd en kun je het zelf ook toepassen. Dus vindt iemand anders die je erbij kan helpen of vindt zelf een foefje om het toch te begrijpen en blijf dat consequent toepassen.
Ik vergelijk het altijd met: je spreekt geen Arabisch en toch moet je weten wat men zegt. Totdat je iemand tegen komt die ook Arabisch spreekt maar het in het Engels kan uitleggen aan je. Pas dan snap je wat er al die tijd is gezegd en kun je het zelf ook toepassen. Dus vindt iemand anders die je erbij kan helpen of vindt zelf een foefje om het toch te begrijpen en blijf dat consequent toepassen.
zondag 28 februari 2010 om 19:45
Ik ben wel eens met oma en tantes naar een bingo. Geweldig gewoon, zeker als je al een dag hard gewerkt hebt, moe bent en eigenlijk op de automatische piloot wilt functioneren (wat je hersenen betreft) Kan je wel zeggen; heb de grootste lol, maar winnen doe ik niet want ik kruis de verkeerde cijfers op dat moment aan.
zondag 28 februari 2010 om 19:49
quote:Dushi74 schreef op 28 februari 2010 @ 19:45:
Ik ben wel eens met oma en tantes naar een bingo. Geweldig gewoon, zeker als je al een dag hard gewerkt hebt, moe bent en eigenlijk op de automatische piloot wilt functioneren (wat je hersenen betreft) Kan je wel zeggen; heb de grootste lol, maar winnen doe ik niet want ik kruis de verkeerde cijfers op dat moment aan. Ik doe dus als ik thuis kom van een dag werken een 6 sterren Sudoku, dan kan ik lekker mijn hoofd leegmaken. Maar goed, ik moet er dan weer niet aan denken om iets met bejaarden te gaan doen op dat moment.
Ik ben wel eens met oma en tantes naar een bingo. Geweldig gewoon, zeker als je al een dag hard gewerkt hebt, moe bent en eigenlijk op de automatische piloot wilt functioneren (wat je hersenen betreft) Kan je wel zeggen; heb de grootste lol, maar winnen doe ik niet want ik kruis de verkeerde cijfers op dat moment aan. Ik doe dus als ik thuis kom van een dag werken een 6 sterren Sudoku, dan kan ik lekker mijn hoofd leegmaken. Maar goed, ik moet er dan weer niet aan denken om iets met bejaarden te gaan doen op dat moment.
zondag 28 februari 2010 om 19:52
Helianthus, ik vind het erg dat TO zichzelf als slachtoffer ziet en dat ze zichzelf het zo aantrekt wat anderen zeggen of vinden. Want daarmee legt ze de lat alleen maar hoger dan anderen al doen. Ik vermoed zelfs dat de lat zo hoog ligt voor haarzelf dat falen alleen nog maar mogelijk is. Puur omdat de lat onmogelijk hoog ligt. Moet ze dan geen eisen stellen aan zichzelf? Juist wel, natuurlijk wel. Maar blijven hangen in: de scholen falen dus ik faal dat werkt niet. Zo haal je jezelf naar beneden en dat komt je prestaties niet ten goede.
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leeg
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leeg
zondag 28 februari 2010 om 19:54
quote:Helianthus2106 schreef op 28 februari 2010 @ 19:44:
@ Dushi: ik vind het niet lief, maar proffesioneel en ik ben van mening dat er al zoveel is dat leerlingen negatief beinvloedt in hun functioneren dat ik alleen maar positief wil bijdragen aan hun schoolcarrière.
(en zonder heel erg mezelf op de borst te kloppen kan ik wel zeggen dat dat over het algemeen goed lukt).Dit maakt je een goede lerares. Een die hart heeft voor hetgeen ze wil overbrengen aan haar leerlingen en die passie heeft voor het vak. En ja, dat vind ik lief. Want ik ben heel wat leraren en leraressen tegen gekomen die er heel wat anders in staan. Dikke pluim voor jou!
@ Dushi: ik vind het niet lief, maar proffesioneel en ik ben van mening dat er al zoveel is dat leerlingen negatief beinvloedt in hun functioneren dat ik alleen maar positief wil bijdragen aan hun schoolcarrière.
(en zonder heel erg mezelf op de borst te kloppen kan ik wel zeggen dat dat over het algemeen goed lukt).Dit maakt je een goede lerares. Een die hart heeft voor hetgeen ze wil overbrengen aan haar leerlingen en die passie heeft voor het vak. En ja, dat vind ik lief. Want ik ben heel wat leraren en leraressen tegen gekomen die er heel wat anders in staan. Dikke pluim voor jou!
zondag 28 februari 2010 om 19:58
Als ik een 6 sterren Sudoku zou moeten doen vloog het boekje al snel door de kamer, dus erg lekker ontspannend werkt dat bij mij niet
Wel vind ik forummen heerlijk ontspannend en al doe ik het dan met de spellingscontrole van Word ernaast (vanwege mijn woordblindheid) toch denk ik dat ik aardig mee kan komen met de niet-woordblinden. (Toch? vroeg zij onzeker)
Wel vind ik forummen heerlijk ontspannend en al doe ik het dan met de spellingscontrole van Word ernaast (vanwege mijn woordblindheid) toch denk ik dat ik aardig mee kan komen met de niet-woordblinden. (Toch? vroeg zij onzeker)
zondag 28 februari 2010 om 20:00
quote:Dushi74 schreef op 28 februari 2010 @ 19:52:
Helianthus, ik vind het erg dat TO zichzelf als slachtoffer ziet en dat ze zichzelf het zo aantrekt wat anderen zeggen of vinden. Want daarmee legt ze de lat alleen maar hoger dan anderen al doen. Ik vermoed zelfs dat de lat zo hoog ligt voor haarzelf dat falen alleen nog maar mogelijk is. Puur omdat de lat onmogelijk hoog ligt. Moet ze dan geen eisen stellen aan zichzelf? Juist wel, natuurlijk wel. Maar blijven hangen in: de scholen falen dus ik faal dat werkt niet. Zo haal je jezelf naar beneden en dat komt je prestaties niet ten goede.
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leegGoede analyse, daar is inderdaad niets mis mee
Helianthus, ik vind het erg dat TO zichzelf als slachtoffer ziet en dat ze zichzelf het zo aantrekt wat anderen zeggen of vinden. Want daarmee legt ze de lat alleen maar hoger dan anderen al doen. Ik vermoed zelfs dat de lat zo hoog ligt voor haarzelf dat falen alleen nog maar mogelijk is. Puur omdat de lat onmogelijk hoog ligt. Moet ze dan geen eisen stellen aan zichzelf? Juist wel, natuurlijk wel. Maar blijven hangen in: de scholen falen dus ik faal dat werkt niet. Zo haal je jezelf naar beneden en dat komt je prestaties niet ten goede.
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leegGoede analyse, daar is inderdaad niets mis mee
zondag 28 februari 2010 om 20:15
quote:Helianthus2106 schreef op 28 februari 2010 @ 20:05:
@ Dushi: dank je wel voor de complimenten.
@ Iris: je komt prima mee, sterker nog: je komt heel erg goed mee. Ik ben behoorlijk dyslexie-deskundig en ik had uit je postings nog geen indicatie voor dyslexie gezien. Ik vind het goed van je dat je er een spellingscontrole overheen haalt!Dat is fijn om te horen, maar kijk voor de grap maar eens bij mijn grote hoeveelheid "0% gewijzigd" onderaan mijn posts. Daarmee verraad ik mezelf wel .
@ Dushi: dank je wel voor de complimenten.
@ Iris: je komt prima mee, sterker nog: je komt heel erg goed mee. Ik ben behoorlijk dyslexie-deskundig en ik had uit je postings nog geen indicatie voor dyslexie gezien. Ik vind het goed van je dat je er een spellingscontrole overheen haalt!Dat is fijn om te horen, maar kijk voor de grap maar eens bij mijn grote hoeveelheid "0% gewijzigd" onderaan mijn posts. Daarmee verraad ik mezelf wel .
zondag 28 februari 2010 om 20:23
quote:Dushi74 schreef op 28 februari 2010 @ 19:52:
Helianthus, ik vind het erg dat TO zichzelf als slachtoffer ziet en dat ze zichzelf het zo aantrekt wat anderen zeggen of vinden. Want daarmee legt ze de lat alleen maar hoger dan anderen al doen. Ik vermoed zelfs dat de lat zo hoog ligt voor haarzelf dat falen alleen nog maar mogelijk is. Puur omdat de lat onmogelijk hoog ligt. Moet ze dan geen eisen stellen aan zichzelf? Juist wel, natuurlijk wel. Maar blijven hangen in: de scholen falen dus ik faal dat werkt niet. Zo haal je jezelf naar beneden en dat komt je prestaties niet ten goede.
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leeg
In de beginpost uit in inderdaad mijn frustraties over het onderwijs zoals ik dat heb ervaren. Ik zie niet in waarom ik mijn hart niet zou luchten.
Ik voel me geen slachtoffer, ik weet dat ik er namelijk weinig aan kan doen en wat ik er wel aan kan doen dat doe ik al. Studies zoeken in de richtingen die mij beter liggen heb ik ook gedaan.
Dat is ook zo vaak de vergissing die mensen maken... en die ik moet verdedigen.
Ik val het onderwijs niet aan, of althans dat is niet mijn bedoeling. Ik wil mensen bewust maken van het begrip 'dyscalculie' en hoe ze andere leerlingen kunnen helpen.
De lat leg ik voor mijzelf allang niet meer hoog. Ik ben me bewust van wat ik wel goed kan en dat doe ik dan ook. Ik switch niet voor niets van studie. En dat falen mijn enige optie is door mijn perfectionisme.. Nee daar ben ik het niet mee eens.
Ik heb me slachtoffer gevoeld, iedereen die 'faalt' in iets voelt zichzelf daar rot over. Dat gedeelte ligt allang achter me. Ik wil mensen alleen maar bewust maken zodat er meer begrip komt.
Helianthus, ik vind het erg dat TO zichzelf als slachtoffer ziet en dat ze zichzelf het zo aantrekt wat anderen zeggen of vinden. Want daarmee legt ze de lat alleen maar hoger dan anderen al doen. Ik vermoed zelfs dat de lat zo hoog ligt voor haarzelf dat falen alleen nog maar mogelijk is. Puur omdat de lat onmogelijk hoog ligt. Moet ze dan geen eisen stellen aan zichzelf? Juist wel, natuurlijk wel. Maar blijven hangen in: de scholen falen dus ik faal dat werkt niet. Zo haal je jezelf naar beneden en dat komt je prestaties niet ten goede.
Ik heb mijzelf nog geen seconde slachtoffer gevoelt of ernaar gedragen. En dat maakt dat ik dyscalculie dan ook niet als probleem ervaar maar gewoon een minder puntje aan mijzelf. Ach en iedereen heeft mindere puntjes. Dat maakt mij niet minder of meer dan een ander. Heb dan ook meer de instelling van glas is half vol dan half leeg
In de beginpost uit in inderdaad mijn frustraties over het onderwijs zoals ik dat heb ervaren. Ik zie niet in waarom ik mijn hart niet zou luchten.
Ik voel me geen slachtoffer, ik weet dat ik er namelijk weinig aan kan doen en wat ik er wel aan kan doen dat doe ik al. Studies zoeken in de richtingen die mij beter liggen heb ik ook gedaan.
Dat is ook zo vaak de vergissing die mensen maken... en die ik moet verdedigen.
Ik val het onderwijs niet aan, of althans dat is niet mijn bedoeling. Ik wil mensen bewust maken van het begrip 'dyscalculie' en hoe ze andere leerlingen kunnen helpen.
De lat leg ik voor mijzelf allang niet meer hoog. Ik ben me bewust van wat ik wel goed kan en dat doe ik dan ook. Ik switch niet voor niets van studie. En dat falen mijn enige optie is door mijn perfectionisme.. Nee daar ben ik het niet mee eens.
Ik heb me slachtoffer gevoeld, iedereen die 'faalt' in iets voelt zichzelf daar rot over. Dat gedeelte ligt allang achter me. Ik wil mensen alleen maar bewust maken zodat er meer begrip komt.
zondag 28 februari 2010 om 21:12
Het is achteraf gezien ook vreemd dat ik op een middelbare school voor speciaal onderwijs terecht ben gekomen.
Nogmaals, na mijn CITO toets wisten de leraren niet wat ze met mij aanmoesten.. hun advies was praktijkschool, uiteindelijk hebben ze me na lang aandringen van mij en mijn ouders toch advies gegeven voor VMBO-T maar dan wel op speciaal onderwijs.
Verder heb ik geen last van gedrag en/of ontwikkelingsstoornissen wat je meestal ziet bij leerlingen op een school voor speciaal onderwijs.
De decanen en docenten hebben daar achteraf nog wel hun excuses voor gemaakt maar toen was het al 'te laat'.
Nogmaals, na mijn CITO toets wisten de leraren niet wat ze met mij aanmoesten.. hun advies was praktijkschool, uiteindelijk hebben ze me na lang aandringen van mij en mijn ouders toch advies gegeven voor VMBO-T maar dan wel op speciaal onderwijs.
Verder heb ik geen last van gedrag en/of ontwikkelingsstoornissen wat je meestal ziet bij leerlingen op een school voor speciaal onderwijs.
De decanen en docenten hebben daar achteraf nog wel hun excuses voor gemaakt maar toen was het al 'te laat'.
zondag 28 februari 2010 om 21:15
quote:Dushi74 schreef op 28 februari 2010 @ 20:32:
Ik vraag me dan af waarom je vragen stelt als: heb je ook wel eens een black out tijdens examens want in mijn ogen -en ik kan het mis hebben- is dat meestal wel een gevolg van te hoog leggen van de lat, perse goed moeten presteren.
Vragen stel ik om te kijken of ik andere methoden kan toepassen. Dat is niet het te hoog leggen van de lat vind ik zelf. Krijg namelijk meestal het verwijt 'je doet niet genoeg je best' als mensen mij dan tips/trucs kunnen geven die ik kan uitproberen zie ik dat alleen als inzet tonen.
Het is altijd fijn om te horen dat je niet de enige bent die tegen bepaalde dingen aanloopt
Ik vraag me dan af waarom je vragen stelt als: heb je ook wel eens een black out tijdens examens want in mijn ogen -en ik kan het mis hebben- is dat meestal wel een gevolg van te hoog leggen van de lat, perse goed moeten presteren.
Vragen stel ik om te kijken of ik andere methoden kan toepassen. Dat is niet het te hoog leggen van de lat vind ik zelf. Krijg namelijk meestal het verwijt 'je doet niet genoeg je best' als mensen mij dan tips/trucs kunnen geven die ik kan uitproberen zie ik dat alleen als inzet tonen.
Het is altijd fijn om te horen dat je niet de enige bent die tegen bepaalde dingen aanloopt
zondag 28 februari 2010 om 21:20
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 21:15:
[...]
Vragen stel ik om te kijken of ik andere methoden kan toepassen. Dat is niet het te hoog leggen van de lat vind ik zelf. Krijg namelijk meestal het verwijt 'je doet niet genoeg je best' als mensen mij dan tips/trucs kunnen geven die ik kan uitproberen zie ik dat alleen als inzet tonen.
Het is altijd fijn om te horen dat je niet de enige bent die tegen bepaalde dingen aanloopt
Het is zeker altijd fijn om te lezen of horen dat je niet de enige bent die iets heeft. Ik vraag me alleen af hoe jij denkt en de dingen ervaart. Want ik vind het nog al wat als je van jezelf zegt dat je faalangst hebt en black outs. Dat moet ergens vandaan komen. En meestal komt dat dus van -je schreef het zelf al- perfectionisme ergo: je legt de lat te hoog.
Daarom probeer ik het ook duidelijk te krijgen. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor jou. Want dan kun je wellicht ook beter hiermee omgaan.
[...]
Vragen stel ik om te kijken of ik andere methoden kan toepassen. Dat is niet het te hoog leggen van de lat vind ik zelf. Krijg namelijk meestal het verwijt 'je doet niet genoeg je best' als mensen mij dan tips/trucs kunnen geven die ik kan uitproberen zie ik dat alleen als inzet tonen.
Het is altijd fijn om te horen dat je niet de enige bent die tegen bepaalde dingen aanloopt
Het is zeker altijd fijn om te lezen of horen dat je niet de enige bent die iets heeft. Ik vraag me alleen af hoe jij denkt en de dingen ervaart. Want ik vind het nog al wat als je van jezelf zegt dat je faalangst hebt en black outs. Dat moet ergens vandaan komen. En meestal komt dat dus van -je schreef het zelf al- perfectionisme ergo: je legt de lat te hoog.
Daarom probeer ik het ook duidelijk te krijgen. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor jou. Want dan kun je wellicht ook beter hiermee omgaan.
zondag 28 februari 2010 om 21:25
Geen specifiek cluster voor zover mij bekend was.
De problemen die de leerlingen hadden liepen ook erg uit een (heb het even opgezocht via internet). Er waren op dat moment (2001 - 2005) leerlingen met dyslexie, autisme, ADHD, ADD, dyscalculie (ikzelf en 1 medeleerling), epilepsie, slechthorendheid, slechtziendheid.
Van alles wat. Zoals ik de cluster verdeling zie op internet is die mij niet bekend van de school zelf.
De problemen die de leerlingen hadden liepen ook erg uit een (heb het even opgezocht via internet). Er waren op dat moment (2001 - 2005) leerlingen met dyslexie, autisme, ADHD, ADD, dyscalculie (ikzelf en 1 medeleerling), epilepsie, slechthorendheid, slechtziendheid.
Van alles wat. Zoals ik de cluster verdeling zie op internet is die mij niet bekend van de school zelf.
zondag 28 februari 2010 om 21:28
Er waren op mijn middelbare school overigens ook geen aangepaste voorzieningen voor de leerlingen met lichamelijke beperkingen.
Leerlingen met leerachterstanden e.d. op gebied van taal werden begeleid door een remedial teacher. Leerlingen met gedrag problemen werden begeleid door (hoe noem je dat ook alweer?) een pedagogisch werkster?
De leraren waren niet extra geschoold om om te gaan met 'afwijkende leerlingen'.
Ik ken meerdere scholen voor speciaal onderwijs en ik weet wel dat het er daar anders aan toe gaat dan bij mij toentertijd.
Leerlingen met leerachterstanden e.d. op gebied van taal werden begeleid door een remedial teacher. Leerlingen met gedrag problemen werden begeleid door (hoe noem je dat ook alweer?) een pedagogisch werkster?
De leraren waren niet extra geschoold om om te gaan met 'afwijkende leerlingen'.
Ik ken meerdere scholen voor speciaal onderwijs en ik weet wel dat het er daar anders aan toe gaat dan bij mij toentertijd.