Zwanger
alle pijlers
Help
dinsdag 8 september 2015 om 20:25
Hallo,
Ik ben 30 jaar heb 4 kinderen en ben er sinds 2 weken achter dat ik onverwachts zwanger ben. Ons gezin was compleet voor ons dus nooit aan een vijfde kindje gedacht. We hadden meteen zoiets ook dit kindje is welkom. Maar nu twijfelt mijn man sinds 2 dagen. Ik ben zelf heel erg tegen abortus dus sta hier niet achter. Ik heb hier over nagedacht en denk dat ik het hem nooit kan vergeven. Vorige week heb ik een echo gehad en ben nu 8,5 week zwanger. Als ik voor mijzelf spreek wil ik dit kindje voor 100% houden maar ik heb natuurlijk ook nog 4 andere kinderen en ik moet ook aan hun denken. Mijn 2 jongste zouden het geweldig vinden maar de oudste is 11 ik weet niet hoe hij daar over denkt. Ik denk dat ik hem hier niet mee lastig moet vallen maar toch vraag ik me soms af of ik hem moet vragen wat hij ervan vind. Hoe denken jullie hierover?
Ik ben 30 jaar heb 4 kinderen en ben er sinds 2 weken achter dat ik onverwachts zwanger ben. Ons gezin was compleet voor ons dus nooit aan een vijfde kindje gedacht. We hadden meteen zoiets ook dit kindje is welkom. Maar nu twijfelt mijn man sinds 2 dagen. Ik ben zelf heel erg tegen abortus dus sta hier niet achter. Ik heb hier over nagedacht en denk dat ik het hem nooit kan vergeven. Vorige week heb ik een echo gehad en ben nu 8,5 week zwanger. Als ik voor mijzelf spreek wil ik dit kindje voor 100% houden maar ik heb natuurlijk ook nog 4 andere kinderen en ik moet ook aan hun denken. Mijn 2 jongste zouden het geweldig vinden maar de oudste is 11 ik weet niet hoe hij daar over denkt. Ik denk dat ik hem hier niet mee lastig moet vallen maar toch vraag ik me soms af of ik hem moet vragen wat hij ervan vind. Hoe denken jullie hierover?
dinsdag 8 september 2015 om 20:30
dinsdag 8 september 2015 om 20:34
dinsdag 8 september 2015 om 20:34
dinsdag 8 september 2015 om 20:38
dinsdag 8 september 2015 om 20:40
quote:mamamij schreef op 08 september 2015 @ 20:38:
Niet of ik een abortus moet laten doen maar ik wil weten of hij het erg zou vinden als er een broertje of zusje komt. Ik weet het niet maar ik vind het belangrijk wat hij ervan vind. Hij heeft een moeilijke leeftijd en ik wil niet dat hij het moeilijk krijgt of zich gaat schamen oid Hij went er wel aan hoor. Niks wat (pre)pubers zo erg vinden als weten dat hun ouders aan Seks doen (gatverdejakkes mama, doe even normaal ja!), maar daar komen ze echt wel weer overheen.
Nogmaals: mij zou het veel meer interesseren waar je man dan bang voor is.
Niet of ik een abortus moet laten doen maar ik wil weten of hij het erg zou vinden als er een broertje of zusje komt. Ik weet het niet maar ik vind het belangrijk wat hij ervan vind. Hij heeft een moeilijke leeftijd en ik wil niet dat hij het moeilijk krijgt of zich gaat schamen oid Hij went er wel aan hoor. Niks wat (pre)pubers zo erg vinden als weten dat hun ouders aan Seks doen (gatverdejakkes mama, doe even normaal ja!), maar daar komen ze echt wel weer overheen.
Nogmaals: mij zou het veel meer interesseren waar je man dan bang voor is.
dinsdag 8 september 2015 om 20:42
dinsdag 8 september 2015 om 20:42
Als je man geen kinderen meer wil, dan kan hij zich laten helpen.
Wat hebben jullie gedaan om geen kinderen meer te krijgen? Waarom is dat mislukt?
De mening van je kinderen is niet relevant. Een kind van 11 heeft gene idee wat de impact is en ziet alleen de dingen die hij kent van zijn 3 jongere broertjes en zusjes, niet de financiën, ruimte, het herbergen en opnieuw beginnen met een baby. Die mening telt dus niet mee.
Je man is mee geweest naar de echo en nu twijfelt hij? Tijd voor een Heel Goed Gesprek waarin jullie beide je mening op tafel leggen en daarna luisteren naar elkaar en samen tot een oplossing komen waar jullie beide achter staan. Sterkte!
Wat hebben jullie gedaan om geen kinderen meer te krijgen? Waarom is dat mislukt?
De mening van je kinderen is niet relevant. Een kind van 11 heeft gene idee wat de impact is en ziet alleen de dingen die hij kent van zijn 3 jongere broertjes en zusjes, niet de financiën, ruimte, het herbergen en opnieuw beginnen met een baby. Die mening telt dus niet mee.
Je man is mee geweest naar de echo en nu twijfelt hij? Tijd voor een Heel Goed Gesprek waarin jullie beide je mening op tafel leggen en daarna luisteren naar elkaar en samen tot een oplossing komen waar jullie beide achter staan. Sterkte!
dinsdag 8 september 2015 om 20:44
quote:mamamij schreef op 08 september 2015 @ 20:42:
Ja dat is zo maar met mijn man probeer ik al dagen te praten de ene x zegt hij het komt goed dit kindje komt ook groot een paar uur later is alles weer anders ik kan hier niet meer tegen snap je. Ik zeg ook steeds ik wil duidelijkheid maar dat komt er tot nu toe niet.Dan zeg je tegen je man: ik wil het kindje graag houden. Tot het moment dat ik een duidelijk 'nee' van je hoor en je daar ook bij blijft, ga ik ervan uit dat we een vijfde kind gaan krijgen.
Ja dat is zo maar met mijn man probeer ik al dagen te praten de ene x zegt hij het komt goed dit kindje komt ook groot een paar uur later is alles weer anders ik kan hier niet meer tegen snap je. Ik zeg ook steeds ik wil duidelijkheid maar dat komt er tot nu toe niet.Dan zeg je tegen je man: ik wil het kindje graag houden. Tot het moment dat ik een duidelijk 'nee' van je hoor en je daar ook bij blijft, ga ik ervan uit dat we een vijfde kind gaan krijgen.
dinsdag 8 september 2015 om 20:48
Maar je hebt duidelijk al een besluit genomen voor jullie beiden, je wilt het houden. Je zegt dat je het hem nooit zou vergeven als je het weg zou houden.
Maar je hebt twee mensen nodig om een kind te maken, het kan niet alleen zijn schuld zijn, iets wat je hem kan vergeven. Het is net zo goed jouw probleem.
jullie moeten samen tot een oplossing komen. Dat zijn jullie verplicht aan jullie bestaande 4 kinderen. Maar nu ontneem je je man zijn keuze, hij heeft geen stem in het geheel.
Waarom wil je weten waar hij bang voor is? Zodat je gerichter op hem kan inpraten? Je hebt al een groot gezin.
Maar je hebt twee mensen nodig om een kind te maken, het kan niet alleen zijn schuld zijn, iets wat je hem kan vergeven. Het is net zo goed jouw probleem.
jullie moeten samen tot een oplossing komen. Dat zijn jullie verplicht aan jullie bestaande 4 kinderen. Maar nu ontneem je je man zijn keuze, hij heeft geen stem in het geheel.
Waarom wil je weten waar hij bang voor is? Zodat je gerichter op hem kan inpraten? Je hebt al een groot gezin.
dinsdag 8 september 2015 om 21:06
Hoe goed bedoeld ook, vraag je oudste NIET om zijn mening.
Daarmee zet je hem in een onmogelijk positie.
Stel dat hij zegt 'ik wil geen baby's meer' en jullie besluiten om het toch te laten komen? Dan heb je hem onterecht te indruk gegeven dat zijn mening er toe zou doen.
Stel dat hij wel een baby wil en jullie besluiten de zwangerschap af te breken: zelfde punt.
Stel hij wil het niet en jullie besluiten voor abortus: dan heb je hem een rol gegeven in een heel heftige beslissing over -hoe cru dit ook klinkt, sorry- leven en dood.
Jullie zijn de volwassenen: los het samen als volwassenen op.
Daarmee zet je hem in een onmogelijk positie.
Stel dat hij zegt 'ik wil geen baby's meer' en jullie besluiten om het toch te laten komen? Dan heb je hem onterecht te indruk gegeven dat zijn mening er toe zou doen.
Stel dat hij wel een baby wil en jullie besluiten de zwangerschap af te breken: zelfde punt.
Stel hij wil het niet en jullie besluiten voor abortus: dan heb je hem een rol gegeven in een heel heftige beslissing over -hoe cru dit ook klinkt, sorry- leven en dood.
Jullie zijn de volwassenen: los het samen als volwassenen op.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
dinsdag 8 september 2015 om 22:20
Je noemt wat dingen waardoor je het voor je man volgens mij moeilijk maakt.
Ten eerste, het zou een gezamelijke beslissing moeten zijn. Ik neem aan dat jij ook minder blij zal zijn met het kindje, als je man dit echt niet wil? En andersom geldt hetzelfde voor hem. Er is dus niks dat je hem zou moeten vergeven? Het uitgangspunt moet zijn dat je er samen uitkomt, en dus niet dat de een de ander moet overhalen, of iets kwalijk gaat nemen.
Zodra je dit al wel uitstraalt, is het lastiger om te bespreken: het wordt dan een welles/nietes verhaal, of een gesprek waarop op elk argument een tegenargument gegeven kan worden. Als je man bijvoorbeeld zegt dat hij bang is, heb jij nu denk ik de neiging om die angst te ontgronden. Dit is geen fijne basis voor een gesprek, en is misschien ook de reden dat je man zich niet verder toe wil lichten?
Bespreek open de opties van het kindje wel houden en niet houden, en de gevolgen hiervan.
Je kinderen erbij betrekken, op welke manier dan ook, lijkt me niet nodig.
Ten eerste, het zou een gezamelijke beslissing moeten zijn. Ik neem aan dat jij ook minder blij zal zijn met het kindje, als je man dit echt niet wil? En andersom geldt hetzelfde voor hem. Er is dus niks dat je hem zou moeten vergeven? Het uitgangspunt moet zijn dat je er samen uitkomt, en dus niet dat de een de ander moet overhalen, of iets kwalijk gaat nemen.
Zodra je dit al wel uitstraalt, is het lastiger om te bespreken: het wordt dan een welles/nietes verhaal, of een gesprek waarop op elk argument een tegenargument gegeven kan worden. Als je man bijvoorbeeld zegt dat hij bang is, heb jij nu denk ik de neiging om die angst te ontgronden. Dit is geen fijne basis voor een gesprek, en is misschien ook de reden dat je man zich niet verder toe wil lichten?
Bespreek open de opties van het kindje wel houden en niet houden, en de gevolgen hiervan.
Je kinderen erbij betrekken, op welke manier dan ook, lijkt me niet nodig.
dinsdag 8 september 2015 om 22:58
Natuurlijk betrek je je kinderen hier niet bij. Dit is jullie beslissing.
Wat je man betreft: ik zou hem vragen om een wat volwassener houding. Je hebt al vier kinderen samen, een duidelijker mening dan 'ik ben bang' mag je toch wel van hem verwachten.
Ander punt is dat jij al aangeeft dat je de zwangerschap pertinent niet wilt afbreken. Zo veel keus heeft je man dus al niet meer. Wees dan eerlijk en zeg tegen hem dat jullie straks vijf kinderen hebben en bespreek vervolgens hoe jullie dat gaan doen.
Wat je man betreft: ik zou hem vragen om een wat volwassener houding. Je hebt al vier kinderen samen, een duidelijker mening dan 'ik ben bang' mag je toch wel van hem verwachten.
Ander punt is dat jij al aangeeft dat je de zwangerschap pertinent niet wilt afbreken. Zo veel keus heeft je man dus al niet meer. Wees dan eerlijk en zeg tegen hem dat jullie straks vijf kinderen hebben en bespreek vervolgens hoe jullie dat gaan doen.
woensdag 9 september 2015 om 09:28
TO, ik ben inmiddels 18 weken zwanger van ons vierde kindje. Heel druk gemaakt om de oudste, die is 10 (bijna 11), snel jaloers en niet altijd blij met zn broertjes. Tot onze grote verbazing reageerde juist hij het meest enthousiast op het babynieuws!! Wilde direct zn beste vriend bellen, vraagt continu hoe het met de baby gaat, etc. Conclusie: maak je niet te druk om de reactie van je andere kinderen, je weet met kinderen maar nooit hoe het uitpakt.
